Advertentie Ten einde in onze Courant eenige Plaatsruimte te winnen voor zaken van meer algemeen belang, zal hetgeen men tot dusver onder het hoofd ~ Plaatselijke Aankondigin-9er4" op de derde pagina heeft gevonden, voortaan worden opgenomen in het ii Bijblad" dat aan onze abonnees in Haarlem en Omstreken wordt rondgezonden en dat voortaan dagelijks zal worden uitgegeven. Wij zullen van de daardoor zich aanbiedende gelegenheid gebruik maken om in dat Bijblad nog meer plaatselijke nieuwsberichten uit de stad onzer inwoning en hare omgeving op te nemen, dan tot dusver mogelijk was. JOH. ENSGIEEOk EN ZONEN. --- BUITENLAND. Telegraphische Berichten. 2 Januari. Volgens een bericht uit Rio de Janeiro hebben de troepen van President Peixoto zich van het eiland Morague meester gemaakt. Admiraal De Garna heeft gedreigd Rio te bombardeeren , zoodra President Peixoto tot en nieuwen aanval zal overgaan. De diplomatie eis3ht kennisgeving 24 uren van te voren. De opbrengst der douane-rechten bedroeg in het afgeloopen jaar 67 638 312 piasters in papier en 6 807 479 in goud. VER. STATEN VAN N.-AMERIKA. De invoel' bedroeg in de afgeloopen week 4 261 179 dollars, waarvan 1 360 325 aan geweven stoffen. De curator der „Northern Pacific Ralway" heeft meegedeeld, dat er eene uitgave van 10 000 000 dollars noodig zal zijn om den weg te verbeteren. De bruto-ontvangsten zullen dientengevolge voortaan met 27 pc. worden verminderd. GRIEKENLAND. -- Zaterdag jl. ontplofte te Athene in het voorportaal der Grieksche Kamer , terwijl deze een avondvergadering hield, een bom, doch zonder schade van beteekenis aan te richten. Het is gebleken, dat de bom dynamiet bevatte, maar in te kleine hoeveel, beid , om veel nadeel te kunnen doen. Het ts niet recht duidelijk, welke bedoeling de dader heeft gehad. Vermoedelijk heeft hij den aanslag te Parijs als voorbeeld willen nemen. lreLd. Bij de nieuwjaars-roceptie heeft Koning Untberto den wensch geuit, dat er Spoedig verbetering zou komen in den toestand , waarin het eiland Sicilië verkeert, temeer omdat het jaar 1894 begon met de beste vooruitzichten voor het behoud van den -iduropeeaehen vrede, waardoor do regeling der hinnenlandsche moeilijkheden zeer werd bevorderd. -- In den nieuwjaarsnacht hebben te Genua eenige personen eene manifestatie gehouden voor het Fransch consulaat en niet steenen tegen het wapenschild geworpen. Er zijn twee personen in hechtenis genomen. De burgemeester heeft den Franschen consul zijn leedwezen over het gebeurde betuigd. – – Te Florence en elders zijn plakkaten aangeslagen, waarbij het volk tot oproer wordt aangespoord. Gisterenavond werden in den schouwburg te Florence papieren gestrooid, waarop gedrukt stond: „Leve de Anarchie!" Er zijn aldaar vele anai•ehisten gevangen genomen. SPANJE. De Koningin-Regentes heeft het decreet, waarbij het nieuwe stelsel der invoerrechten wordt afgekondigd, geteekend. Aan Frankrijk, Oostenrijk, Duitschlaud, Denemarken , Engeland en Italië worden dezelfde voorrechten toegestaan van het conventioneele tarief, volgens de tractaten , met Zwitserland , Zweden, Noorwegen en Nederland gesloten. RusLAND. -- De gezamenlijke inkomsten van 1 Januari tot 1 Oct. 1893 bedroegen 773 615 000 roebels (in 1892 794 866 000) en de uitgaven 703 997 000 (in 1892 734 728 000). OOSTENRIJK-HO:MARIJE. – – De minister-president Wekerlé heeft gisteren den leiders der liberale partij op de Nieuwjaars-receptie geantwoord, dat de R.geering bij haar voornemen blijft om de voorgestelde hervormingen ten uitvoer te brengen en nieuwe waarborgen te geven voor do vrijheid van alle godsdienstige gezindten. Verder zeide de minister, dat de Regeering weldra wetsontwerpen zou indienen ter hervorming van het algemeen bestuur. Door den gunstigen politieken toestand en de vriendschappelijke buitenlandtache betrekkingen was het nu mogelijk om eene ernstige hervorming der Staatsorganisatie van Hongarije te beproeven. DUITSCHLAND. De uitwisseling van (le bekrachtigingen van het handelstraetaat met Servië heeft jl. Zaterdag plaats gehad; het treedt den is" Januari in werking. De overeengekomen tarieven voor het handelstractaat met Roumanië worden van 1 Januari af reeds toegepast, onder voorbehoud van nadere bekrachtiging. De Itournaansche Kamer nam het tractaat Zaterdag jl. met 7á tegen 3 stemmen aan, doch de Senaat kan het eerst in Januari goedkeuren, Tussehen Duitschland en Spanje wordt een° nadere voorloopige regeling voor de maand Januari getroffen, in welke maand men hoopt, dat het tractaat door de Cortes zal worden goedgekeurd. FKANBIJK. President Carnot heeft op de Nieuwjaars-receptie op de toespraak van den Pauselijken nuncins geantwoord, dat het de oprechte wenseh is der Fransehe Regeering den vrede en de internationale eendracht te handhaven. De justitie heeft de meest bekende leiders der anarchisten te Brest in hechtenis doen nemen. Te Troyes , Decazeville , Havre en vele andere plaatsen werden eveneens verschillende anarchisten, buiten Parijs een paar honderd, te Parijs 53 bekende anarchisten gevat. Deze gevangennemingen zijn geschied krachtens de algemeene maatregelen, welke de Regeering in den laatsten tijd genomen heeft. Te Nizza is, na huiszoeking , aan 51 Italianen het verblijf in Frankrijk ontzegd. 08.-BatTANN(I.. -- De heer Gladstone heeft zijne verwachting uitgesproken, dat het wetsontwerp op de Kerspel-raden den 19den Januari zou zijn aangenomen. In dat geval zou de Regeering ontslagen worden van de verplichting om maatregelen tot bespoediging van de behandeling voor te stellen. IZie verder onder laatste berk/ (en. --- Nieuwe arrestatiën te Praag. De secretaris van de club der Jong-Czechische leden van den Baheemschen Landdag, een oaudidaat inde rechten , Cizek genaamd, en een candidaat inde medicijnen , met name Dutka, voorzitter van de Stndentenvereeniging „Slavia”, zijn in het laatst der vorige week te Praag in hechtenis genomen, op grond van hunne verbindingen met de „Omladina”, het geheime revolutionnaire Genootschap , op welks rekening de Czechisohe buitensporigheden der laatste maanden gesteld worden. Do woordvoerder der Jong-Czechen inden Landdag had juist vóór die arrestatiën betoogd , dat de club der Jong-Czechen voor al die buitensporigheden niet verantwoordelijk gesteld kon worden. Het schijnt echter, dat de moordenaars van Merna geld ontvangen hadden uit de kas der „Omladina” en dadelijk na liet volbrengen van den moord belicht hebben gebracht aan bovenvermelden Cizek. --- Vrijspraak te Angouleme. Zooals ineen deel onzer vorige oplage nog met een enkel woord kon worden gemeld, is het geruchtmakend proces wegens de bloedige ongeregeldheden te Aigues-Mortes Zaterdag afgeloopen met de v rjj s praa k van de beschuldigden , die alle zeventien door de gezworenen van Angoulême (van wie men nog wel meer onpartijdigheid verwachtte dan van die in Ctard, waar de beschuldigden eigenlijk hadden moeten terechtstaan), werden onschuldig verklaard. Welk ecu storm van verontwaardiging deze beslissing in Italië verwekt, kan men nagaan. De zachtste oordeelvelling is die, waarbij wordt opgemerkt, dat voor deze schandelijke houding eener jury de Franscke natie niet mag verantwoordelijk worden gesteld. Dit zou echter nog de vraag zijn, daar allerwegen, en to Parijs niet het minst, niet ééns, maar honderdmaal, het publiek de ongerechtste en onzinnigste onschnldigvcrklaringcn van ontwijfelbare moordenaars om allerlei niet ler zake doende sentimentcole redenen heeft toegejuirht. Hoe dit zij, de verontwaardiging der Italianen schijnt alleszins gewettigd , nu klakkeloos lieden ongestraft naar huis worden gezonden, die op de laaghartigste wijze, naar hun eigen bekentenis, door broodnijd en rassenhaat gedreven , met bloed overdekte, machteloos ter aarde liggende mensehen met schoppen en knuppelslagen mishandelden en afmaakten. Ter eere van de Fraasche pers dient gezegd te worden, dat ook zij voor een deel de ongelooflijke beslissing nadrukkelijk afkeurt. De aangeklaagden zelf, zegt de berichtgever der Figaro, konden blijkbaar hunne ooren niet gelooven, toen de president hunne invrijheidstelling gelastte en de uitspraak der gezworenen is des te onbegrijpelijker, omdat hun ook gevraagd was of de beschuldigden mishandeling en verwonding hadden gepleegd, waarvoor hun althans eenige maanden gevangenis zou zjjn toegekomen. De gezworenen die deze bende vrij lieten uitgaan, zegt de Figaro, hebben lnui plicht als rechtschapen mannen te kort gedaan en onpartijdigen in alle landen zullen hen gestrengelijk oordeolon. Een blad als de Teiiips betreurt diep eene beslissing, waarvan hartstocht en spitsvondigheid dc drijfveeren waren en waarvan zij nadeeligo gevolgen verwacht voor Frankrijks goeden naam en positie in Europa. De Orleanistische Soir noemt de vrijspraak een slechte daad der jury en dat de Délats de beslissing betreurt, spreekt vanzelf. Echter tracht dit blad haar ie verklaren uit reehtmatigen twijfel, of men wol de ware hoofdschuldigen gevat had, uit de zwakheid van de bewijzen voor de persoonlijke schuld der aangeklaagden en inde eerste plaats uit het volgens al de bladen vaststaande feit, dat de Italianen de eersten zijn geweest om aanleiding te geven tot het gebeurde. De Mzün, welke do officieele aanwezigheid vap den ïtaliamischeu consul uit Marseillo als eene voorname oorzaak deT gevallen beslissing' noemt, noemt deze nog veel meer in bescherming en ontzegt ieder het recht om, wegens hetgeen de gezworenen naar hun geweten gedaan hebben, dezen verantwoording te vragen. En de Mal in staat ganseh niet alleen. --- Me toestand In Servië. Terwijl het proces tegen de voormalige (liberale) ministers wordt voortgezet, hoeft de radicale partij, die dat proces op touw heeft gezet, nog geen reden om triomf te roepen. Bij de laatst gehouden gemeentelijlce verkiezingen zegevierde in vele plaatsen de liberale partij, hetgeen tot bloedige botsingen aanleiding gaf , omdat do radicalen hier en daar mot geweld het Gemeentehuis trachtten te bezetten. Den minister van Binnenlandsche Zaken wordt nu door zijne eigene partij verweten , dat hij niet voor de zegepraal der zijnen heeft weten te zorgen. De jeugdige Koning Alexander zou gisteren deputatiën uit dc provinciën ontvangen , die zich komen beklagen over gewelddadigheden. Men acht het niet ónmogelijk , dat het radicale Kabinet voor een ministerie van eoalitio zal moeten plaats maken. --- Dood van Sir Samuel Baker. In zijne woning in Devonshire is bovenge- noemde vermaarde ondekkingsreiziger Zaterdag in den leeftijd van 72 jaar overleden. Zijne gezondheid had reeds oenigen tijd te wenschen overgelaten en sedert drie weken was hij bedlegerig. Ofschoon in den laatsten tijd zijne verdiensten door die van Stanley e. a. op den achtergrond waren geraakt, moet hij echter als cen der merkwaardigste reizigers in Afrika worl,n aangemerkt. Te Londen geboren en in Duitschland opgevoed, begon hij Zijne loopbaan als zeer ondernemend landbouwer en veefokker op Ceylon, waarheen hij ook de emigratie uit Engeland krachtig bevorderde, ging na den dood zijner echtgenoote naar de Krim en later naar Turkije, waar hij een ruim aandeel had in den aanleg van den eersten spoorweg en toen men begon te gelooven dat zijn vriend Spekt?, die met Grant van Zanzibar uit een tocht ondernomen had om de bronnen van den Nijl te ontdekken, reddeloos verloren was, besloot Baker, vanouds beminnaar van reizen en avonturen, hem te gaan opzoeken. Middelerwijl was hij met eene Hongaarsche, Von Sass, hertrouwd, die besloot hem bij dit hachlijk bestaan te vergezellen en in 1861 voeren beiden den Nijl op. In 1863 bereikten zij van Kbartoem uit 0 ondakoro en ontmoetten, den Nijl verder opvarende, Speke en zijn reisgenoot Grant, die van het Victoriameer afkwamen en toen was voor de eerste maal het bewijs geleverd, dat een van de hoofdbronnen der rivier inderdaad was ontdekt. De heeren Speke en Grant meenden echter, dat er westwaarts van het Victoriemeer nog een groot meer was en het heldhaftig paar besloot, dit op te zoeken. Vijf jaren na dat zij den Nijl waren opgestevend, keerden zij in de beschaafde wereld terug, overtuigd het groote raadsel te hebben opgelost, waarmede sinds Herodotus' tijd de menschheid zich het hoofd had gebroken. Vóór hun vertrek hadden zij zich in het Arabisch geoefend en zij waren naar het later dusgenoemde Albert-meer op weg gegaan zonder gids of tolk, in het spoor van karavanen slavenjagers, wien hunne komst een zeer scherpe doorn in het oog was. Gelijk men weet. heeft Baker een volledig verhaal van de op den tocht doorleefde ontzettende ontberingen en gevaren in dien tijd openbaar gemaakt. Van het Koninklijk Aardrijkskundig Genootschap in zijn vaderland ontving hij de gouden Victoria-medaille en toen hij in 1866 in Engeland terugkwam, werd hij eershalve door do Universiteit te Cambridge tot „Master of Arts" gepromoveerd en door de Koningin geridderd. In die dagen was men zeer vervuld met de toenemende gruwelen van den slavenhandel en het aandeel der Egyptische Regeering daarin. Baker werd de man geacht om dien te bestrijden en tot gouverneurgeneraal der Equatoriale Provinciën benoemd, maar hij werd door de Egyptische Regeering op allerlei wijs in zij ne schier bovenmenschelijke taak gedwarsboomd. Ilij aanvaardde ' deze in 1869 en toen hij in 1873 , na verstrijking der vier jaren onbeperkte volmacht hem toegekend, wederkeerde, verklaarde hij volkomen geslaagd te zijn. In zekeren zin was dit ook zoo en had het personeel van Egyptische ambtenaren zich trouw betoond, zijn werk zou duurzaam zijn geweest. Maar het tegendeel was het geval zoodra Baker vertrokken was, rolden de golven der barbaarachheld met verdubbeld geweld terug over het nauwlijks schoongeveegd gebied en ten slotte werd de edele Gordon van den toestand in Soedan het slachtoffer. Baker's loopbaan in Afrika was nu ten einde , maar Zijne reislief de niet uitgedoofd en hij bezocht achtereenvolgens Cyprus, Syrië, Indië, Japan en Amerika en gaf nog ettelijke werken over zij ne wederwaardigheden uk. --- De muiterij in Kameroen. Ten gevolge van een gebrek in den telegraafkabel heeft men verleden week te Berlijn in onzekerheid verkeerd omtrent hetgeen in Kameroen was voorgevallen en den tegenwoordigen stand van zaken in die kolonie. In liet laatst der week echter was do telegraphsche gemeenschap hersteld en is het volgende gebleken. . Een zestigtal Dahome-soldaten van de politietroep zijn 15 December, verbonden met 40 gewapende vrouwen, aan het muiten geslagen, nadat zij de bewaarplaats der munitie hadden opengebroken en zich van het geschut, de meeste geweren en veel krijgsvoorraad hadden meester gemaakt. Slechts 40 soldaten waren trouw gebleven. Na een tegenweer van 13 uren moesten de ambtenaren van het Gouvernement en hunne manschappen zich terugfrekken wegens gebrek aan krijgsvoorraad. Een blanke en een trouw gebleven politiesoldaat sneuvelden , terwijl slechts één blanke gewond werd. De factorijen hebben geene schade geleden. Een gedeelte der munitie werd later terugveroverd, nadat de kruiser Hyiine den 21sten van St.-Thomé teruggekeerd was. Daar de muitelingen in de bosschen gevlucht zijn, wordt voortdurende waakzaamheid noodig geacht. De totale schade wordt op 20 000 M. geschat. Volgens nadere berichten werd bij het eerste treffen dr. Riebow gedood, de ambtenaar, die bekleed was met de hoogste rechterlijke macht in de kolonie. Hij had eerst sedert drie of vier maanden in de kolonie zijne betrekking aanvaard. De muitelingen behooren waarschijnlijk tot die Dahomeyers , die indertijd door baron r. Gravenreet/( voor zijne expeditie werden aangeworven en later onder de politie-afdeeling werden ingedeeld. Dat vrouwen aan den opstand hebben deelgenomen, behoeft geene bevreemding op te wekken, omdat in Dahomey ook zij in den wapenhandel worden geoefend. Er zal een streng onderzoek worden ingesteld naar de oorzaken der muiterij. Mocht het dan blijken, dat de schuld ook gedeeltelijk ligt aan Duitsche ambtenaren , dan zal, naar men te Berlijn vertrouwt, zonder twijfel aan bestaande verkeerde toestanden een einde worden gemaakt. Onmiddellijk ! na de ontvangst van die berichten is door de Duitsche Regeering nog een oorlogsschip afgezonden , maar waarschijnlijk zal dit eerst einde Januari te bestemder plaatse aankomen. Men ziet voorts uit het bovenstaande, dat de luitenant ter zee Von Mants , die dezer dagen aan boord van de //One overleed, niet tengevolge van deze muiterij den dood heeft gevonden. --- Frankrijk. Men weet, hoe sedert jaren de Parijsche Gemeenteraad zijn misnoegen over de regeling van de politie plag kenbaar te maken, door de begrooting der prefectuur van politie onbehandeld te verwerpen, welke dan even geregeld ex officio door de Regeering werd bekrachtigd. Ditmaal is do zaak anders geloopen : in Zijne Vrijdag gehouden vergadering heeft de Raad de begrooting goedgekeurd. Nu, men weet hoe de spanning tusschen de twee machten , tengevolge van onderhandelingen tussehen den nieuwen prefect en het bureau van den Raad, reeds zeer veranderd was, ook als vrucht van eenige inschikkelijkheden des prefeets , die niet alle van bedenking vrij waren. Het zal te bezien staan, hoe lang deze staat van „peis en vree" kan duren, De oud-minister Lockroy heeft Zaterdag de edehnoedigheid gehad van zich naar het Elysée te begeven, om den President gratie of althans strafvermindering te vragen voor den dichterlijken koetsier Moore, wegens zijn bekenden moordaanslag op genoemden heer onlangs tot zes jaar gevangenis veroordeeld. Groot-Britannië. Men meldt bet overlijden van den tachtigjarigen graaf Van Lovelace , die gehuwd is geweest met Anglist(' Ada , de eenige dochter van Byron, volgens de woorden des dichters: „de eenige dochter van mijn huis en hart." Later huwde hij met de weduwe van den heer Edward Jenkins. De middelen hebben gedurende do afgeloopen drie eerste kwartalen van 't financieele jaar 1893 36, p. st. minder epgebracht dan gedurende hetzelfde tijdperk in 1892. Het zegelrecht alleen bracht 870 000 p. st. minder op, een blijk van den ongunstigen staat des handels. -- Gisteren is het Manchestersch scheepvaartkanaal plechtig geopend, een grootsch werk, waarvan men letterlijk zeggen kan, meent de Times , dat het tot stand werd gebracht dooreen geloof, dat bergen verzet heeft; het geloof van de groote massa der bevolking van Lancashire inde waarde van het kanaal voordon handel van haar gewest. Verleden Vrjjdag hebben de premier der Kaapkolonie Cecil Rh odes en majoor Saunjer op hun weg naar het Zuiden een onderhoud gehad met een agent van Reuter en verklaarden daarbij, gelijk eerstgenoemde reeds vroeger telegrapheerde, maar wat men nog niet terstond op zijn woord behoeft te gelooven , dat de oorlog in Mntabelelami feitelijk voorbij was. Vele kolonistte keerden naar hunne woningen in Masjonaland terug en in Matabeleland was reeds een burgerljjk bestuur gevestgd. Te Boeloewajo was het hoofdkwartier eener politiemacht van 150 personen en de 300 „burgers” onder kapitein Hm/man waren daar ook gevestigd. Het bestuur des lands zou gelijk zijn aan dat van Masjonaland, overeenkomstig de bepalingen in het charter der Zuidafrikaansche Maatschappij. De inboorlingen verlangden zich neer te zetten en de Regeering spoorde hen aan om weer aan het ploegen en zaaien te gaan. Koning Lobetujoela was in het noorden en zoolang de regentijd duurde onbereikbaar. Majoor Goold Adams bleef met 200 man Rijkstroepen aan de grens. De overigen keerden naar Bechuanalaud terug. Volgens een ander bericht uit Boeloewajo beweerden de inlanders , dat kapitein Wilson en de zijnen de Matabeles verslagen hadden en den Koning nazetteden. Volgens een bericht van baar bureel te Kaapstad aan de Zuidafrikaansche Maatschappij is een deel van Wilson's macht naar Hartley Hi[l ontkomen. Wegens den afstand zullen echter nog ettelijke dagen moeten ver loopen, eer men vandien kant af doend bericht kan ontvangen. --- Kanalen. _ _ (Particuliere Correspondentie.) Londen, 30 December. De aanstaande opening van bet kanaal, dat Manchester tot zeehaven zal maken en waaraan zooveel geld ten koste gelegd is, doet de vraag rijzen of het kanaal ooit eene rentegevendo onderneming zal blijken. Manchester kau zeker veel leveren om eeD kanaal te voeden , maarde toekomst zal leeren of het vervoer van goederen naar Manchester minder zal kosten wanneer zij rechtstreeks uit zee komende aan de kade te Manchester gelost worden, dan wanneer zjj te Liverpool geland en per spoor verder verzonden worden. Het kanaal heeft ontzettende sommen gekost en om den interest daarvan te kunnen betalen zal men wat kanaalgelden moeten heffen, die daarmede eenigermate rekening houden. Geen land ter wereld, waar het spoorwegverkeer zoo vroeg en zoo sterk ontwikkeld werd als in Engeland. Onder de daaraan verbonden nadoelen is het minste zeker niet, dat op de ontwikkeling der kanalen weinig of geen acht geslagen werd. 63 jaren geleden kwam de spoorwegverbinding tusschen Liverpool en Manchester tot stand en thans wordt weder allerwege geijverd voor kanalen, die het monopolie der spoorwegen voor het vervoer van goederen zouden kunnen breken. De direetiën der spoorweg-maatschappijen hebben van den aanvang af ingezien welke concurrentie de kanalen met haro onderneming konden voeren. De meeste dier Maatschappijen hebben dan ook, soms gebruik makende van de depreciatie van het eigendom der kanaalmaatschappijen door de invoering van een nieuw vervoermiddel, gaandeweg de meeste kanalen opgekocht en eenvoudig laten vervallen. Eenigo jaren geleden, toen daalgemeene malaise begon en de druk der spoorwegtarieven gevoeld werd, vroeg men zich af, waarom men de kanalen niet meer voor het vervoer zou gebruiken, maar kwam men tevens tot de onaangename ontdekking, dat aan de kanalen , voor zoover dio aan de Spoorweg-Maatschappijen behoorden, niet de hand was gehouden, dat zij gedeeltelijk ondiep waren geworden en voor een deel zelfs waren prijsgegeven voor het planten van waterlelies. Men had geen recht zich hierover te verwonderen, maar wol over het feit dat nog zoovele kanalen die slechte periode overleefd hebben. In elk geval is van dien tijd af eene beweging ten gunste der kanalen begonnen, zijn regelingen omtrent het verkeer gemaakt en heeft de sympathie voor het tet dusver verwaarloosde middel van verkeer velerlei dingen mogelijk gemaakt, o. a. ook j liet graven van het zeekanaal van Manchester. ' Maar het was natuurlijk niet mogelijk in weinige jaren de fouten van vroeger te herstellen. Bovendien heeft Engeland geen groote behoefte aan kanalen en zijnde andere middelen van verkeer zoo uitstekend ingericht, dat de kanalen wel nimmer tot op Nederlandsche hoogte zullen ontwikkeld worden. De Engelsche officieele opgaven omtrent kanalen vermengen daarmede altijd binnenlandsche scheepvaartwegen, zooals geheel of gedeeltelijk gekanaliseerde rivieren, bijv. de Theems, de Mersey, de Severn en de Wenver. Vandaar dat de lengte der binnenlandsche scheepvaart toch nog tot een vrij belangrijk cijfer stijgt. Maar gaat men de Zaak tot in bijzonderheden na, dan blijkt dat er al zeer weinig voor den aanleg van kanalen gedaan is. Drie vierden van de gebeele lengte zijn in Engeland, d. w. z. ruim 3000 mijlen. Schotland heeft slechts 150 mijlen, waarvan de helft vertegenwoordigd wordt door twee kanalen, die do Staat onderhoudt, maar die geen winst opleveren. De andere helft komt op rekening der twee kanalen tusschen Edinburg en Ölasgow, die elk aan eene Spoorwegmaatschappij behooren. In lerland is er maar één kanaal, van Dublin naar Longford, dat 96 mijlen lang is en aan eene Spoorwegmaatschappij behoort. De overige 500 mijlen bestaan uit rivieren. Menkanduß Sehotland en lerland vrij wel buiten beschouwing laten. Ben derde gedeelte van de gebeele lengte in Engeland behoort aan Spoorwegmaatschappijen; van de overige 2000 mijlen, die niet door de spoorwegen beheerd worden, bestaat een zeer groot gedeelte uit rivieren, waarvan bijna elke een eigen onafhankelijk beheer beeft, De Theems bijv. staat onder het bestuur der „Thames Conservancy”, de Severn onder dat van de „Severn commissioners”. Aldus zou men ruim 500 mijlen moeten afzonderen. De overige lengte van circa 1500 mijlen wordt vertegenwoordigd door kanalen beboerende aan onafhankelijke Maatschappijen. Het vervoer op deze onafhankelijke kanalen vertegenwoordigt ’s jaars oDgeveor 30 raillioen tonnen.dat op de spoorwegkanalen 6J/-2 millioen. Men heeft daaruit wel eens afgeleid, dat de spoorwegen veel doen om de kanalen minder aan hun doel te laten beantwoorden. Maar dit volgt niet. Het Kennet- en Avonkauaal, dat uit den tijd van Koningin Anna dagteekent en de Theems, langs Reading, Newbury en Bath, met de Severn verbindt, kostte ruim een millioen sterling. In 1813 bracht het netto bijna 12 000 p. st. op en in 1840 ruim 39 000 p. st. Toen kwam de spoorweg. Het gevolg was, dat de inkomsten in 1848 belangrijk gedaald waren en inde volgende jaren steeds bleven dalen. De eigenaars boden bet kanaal in wanhoop aan de Spoorweg-Maatschappij te koop aan. Het Parlement keurde de overdracht goed en de Spoorweg-Maatschappij kreeg het kanaal voor nauwelijks een vijfde gedeelte der oorspronkelijke kosten. Maar zij heeft er geen vruchten van geplakt, want de bruto-inkomsten waren in 1888 gedaald tot 6000 p. st., terwijl het onderhoud van het kanaal 9500 p. st. kostte, om niet eens van den interest der koopsom te spreken. Yoor de Spoorweg-Maatschappij ware het dus gewenscht geweest, indien het Parlement destijds dezelfde beginselen, volgens welke het thans handelt, had toegepast en de overdracht riet had toegelaten. Eene even onvoordeelige geldbelegging maakte de Furness-Spoorweg-Maatschappij met den aankoop van het Ulverston-kanaal, dat slechts l'/2 mijl lang is, maar juist inden weg ligt van j de eenig mogelijko route van Lancaster naar ' het Furness-district, zoodat de Maatschappij wel gedwongen was het te koopen. Zij betaalde er 22 000 p. st. voor en het kostte in 1888 1287 p. st. aan onderhoud, terwijl de netto-inkomsten slechts 87 p. st. bedroegen. Met zulke cijfers voor ons kan het niet verwonderen, dat mon hier en daar streken vindt, waar men oude kanalen eenvoudig heeft laten leegloopen. Men heeft hier dus niet geheel en al met opzettelijke veronachtzaming te doen als wel met een natuurlijk verschijnsel. De kanalen hebben de concurrentie met de spoorwegen niet kunnen volhouden. Het spoorwegnet wordt elk jaar uitgebreid, dat der kanalen niet. Zij beantwoorden grootendeels niet meer aan de tegenwoordige behoeften. In het kanaal van Birmingham naar Wolverhampton kunnen geen schepen varen met meer diepgang dan 3' , voet, Eu zelfs op het kanaal van Leeds naar Liverpool, waarover jaarlijks 2 millioen tonnen goederen vervoerd worden, is geen grootere diepgang mogelijk dan 3 ’/4 tot3334/4 voeten. Op het Trentkanaal wordt die diepgang 21/, voet en het Budekanaal kan alleen booten toelaten van hoogstens 4 tonnen en met niet meer dan l'lj3 voet diepgang. Alle deze kanalen behooren aan maatschappijen die onafhankelijk zijn van de spoorwegen, Op vele plaatsen is de toestand nog veel erger, en dat op kanalen waar eendruk verkeer onderhouden wordt. Op het Grand dunction-kanaal kan een boot vertrokken met eene lading van 70 tonnen. Te Cowleymoet de lading verminderd worden tot 56 tonnen; te Boxmoor, weinige mijlen hooger op, tot 50 en te Braunston tot ongeveer 25 tonnen. Van dit punt af kan de lading wedor grooter worden , en vóór de boot Liverpool bereikt zou zulks zelfs gewenscht zijn, want een vaartuig van slechts 25 tonnen zou inde open wateren der Mersey nauwelijks veilig zijn. Op sommige spoorwegkanalen is de toestand echter nog minder bevredigend. De Noordwester Spoorweg-Maatschappij bezit bjjv. een kanaal, dat van Huddersfield tot Ashton dooreen 3 mijlen langen tunnel loopt. Die tunnel is 7 voet wijd en 8% voeten boven den waterspiegel en om de booten er door te krijgen liggen de schuitenvoerders op hun rug en trappen tegen de zijden. lets dergelijks bestaat op het Chesterfield kanaal, dat aan eene andere spoorweg-Maal schappij behoort. Dat kanaal loopt overeen afstand van twee mijlen dooreen tunnel, die slechts 4*/„ voeten hoog is. Heen wonder dat het vervoer op dergelijke kanalen niet bijzonder groot is. Wel verwondert het, dat zelfs onder de tegenwoordige omstandigheden nog dividenden betaald kunnen worden. Op het Leedsen Liverpoolkanaal, op het Aire- en Colderkanaal worden flinke dividenden verdiend. Het Bridgwatorkanaal was zulk een bron van inkomsten, dat toen de Manchester Zeekanaal-Maatschappij het kocht, de prijs, die er voor betaald werd, tweemalen de nominale waarde van het kapitaal vertegenwoordigde. Uit verschillende andere gegevens zou men opmaken, dat kanalen niet noodzakelijk altijd tot verlies behoeven te leiden. Maar het loopt in het oog, dat de kanalen die renderen juist die zijn, waaraan geld besteed wordt. De eigenaars der betalende kanalen honden zioh tevens met het vervoer bezig. Eender kanaal-Maatschappijen houdt or sleepbooten op na, die de steenkolenlichters in rijen het kanaal op- en afalepen. Waar de kanalen door bevoorrechte districten loopen, hebben zij de concurrentie met de spoorwegen zeer goed kunnen volhoudon; er is geen reden om te onderstellen, dat zij niet nog veel meerkunnen döen. Voor tal van goederen is snel vervoer geene bepaalde noodzakelijkheid en zou het vervoer langs een behoorlijk onderhouden kanael een ware uitkomst zijn. Een vorig president van den „Board of Trade" verklaarde eenige jaren geleden, dat 9 percent van het in kanalen belegde geld van 4 tot 10',, percent dividend betaalt en dat slechts 6 percent in het geheel niets oplevert. Met zulke gegevens voor zich over te gaan tot eene voorspelling van wat het zeekanaal van Manchester zal kunnen opleveren, zou onmogelijk zijn. In Manchester en Salford heeft men steeds aan groote inkomsten geloofd en ondanks de groote financieele en andere moeielijkheden het werk voortgezet. Maar het belegde kapitaal is zoo enorm en de concurrentie zoo groot, dat alleen de toekomst zal kunnen leeren, in hoeverre deze grootsche onderneming winstgevend is. Eere intusschen aan de beide genoemde steden en aan de mannen die aan het hoofd der Maatschappij stonden, dat zij het werk niet zooveel energie hebben doorgezet. Uit verschillende landen. De Groothertog van Saksen-Weimar, die eenige dagen geleden door i n fl uën za was aangetast, bevond zich op oudejaarsdag op goeden weg van beterschap. De geruchten, volgens welke prins Bismarek na de Kerstdagen in minder gunstigen gezondheidstoestand verkeerd zou hebben, worden van goederhand tegengesproken. De Bulgaarsche Sobranj e heeft in de afgeloopen week de Civiele Lijst van Vorst Ferdinand van 600 000 lei tot één millioen verhoogd en aan de weduwe en kinderen van wijlen Vorst Alexander (Graaf Hartman) een levenslang pensioen van 40 000 lei toegekend. Beide besluiten werden met algemeene stemmen genomen, niet op voorstel van de Regeering , maar van leden der Sobranje. Een lei is gelijk een franc. De Regeering wil, om het evenwicht op de Bulgaarsche begrooting te herstellen, aan de Sobranje voorstellen vijf percent van de jaarwedden van alle ambtenaren te korten. De Figaro deelt een onderhoud mede met den heer Le Myre de Vilers, van zijn bekende zending naar Siam teruggekeerd en die zich zeer voldaan betoonde met de verkregen uitkomsten. Voortaan , zeide hij o. a., was er geen gevaar meer voor, dat kannenneerbooten onder de Siarneesche vlag of andere vlaggen onverlet op het groote meer of de Mekong, welke rechtstreeksche gemeenschap had met de Fransche bezittingen van Indo-China, zouden kruisen, en aan dit punt alleen reeds hechtte hij groot gewicht. De ltaliaansche ministerpresident Crispi, voor eenige dagen naar Napels vertrokken, is Zondag onverwachts te Rome teruggekomen, wat tot allerlei geruchten omtrent wijzigingen in het nauwlijks opgetreden nieuwe ministerie aanleiding gaf. --- Feuilleton der O. Haarl. Ct. v. 3 Januari 1893. TREKVOGELS. Naar het Engelsch VAN B. M. CROKER. 49) lk geloof niet, dat iedereen hem hier bepaald met den nek aanzag," antwoordde :Helene met hooggekleurde wangen en fonkelende oogen. misschien niet," merkte Quentin eenigermate teleurgesteld op. »IJ hebt nooit iemand afgescheept, behalve mij !" De schelm mocht zich schamen. »Lisle heeft mij op het halt gedrukt zijn geheim te bewaren; want hij had het zich in het hoofd gezet, eenmaal, ter wille van zichzelf, zonder het om rang en rijkdom te doen, in eere hersteld te worden en is voor die poging z66 ingepeperd, dat hij er wel niet licht weé°r het hart toe zal hebben. Zoo geheel op de onderste sport van de ladder te staan, was hem zeker iets vreemds, maar erg aangenaam zal hij dat standpunt toch niet gevonden hebben," oordeelde Quentin, hartelijk lachend. » Waarschijnlijk niet," zeide Helene met fiere gelatenheid. »Hij was leelijk in den aap gelogeerd, hier ( p die eilanden met dat wonderlijk vrije leven, zoodat mij al verwonderde, dat hij zijn vertrek van maand tot maand opschoof. Ik heb nooit goed begrepen, wat hij er eigenlijk aan had, hoewel het mij natuurlijk zeer welkom was dat ik hem bij mij had; voor mij was zijn tegenwoordigheid wezenlijk een uitkomst!" (Meer aan een »inkomst" deden Ibrahim's mededeelingen denken; en die waren toch juist.) »Ik kan mij best voorstellen dat het aangenaam voor u was," merkte voorstellen, op. »Hij had best geboren kunnen worden zonder cent op de wereld; zijn energie, zijn bekwaamheden en zijn spartaansche manieren zouden hem wel . door den strijd om het bestaan heen geholpen hebben. Wel tienmaal op 'n dag heb ik mij toegewenscht , dat wij de rollen hadden kunnen verwisselen." »Dat geloof ik wel ," zeide de jonge dame droogjes. In den toon van »dat geloof ik wel" was iets een verborgen verachting? dat haar toehoorder prikkelde en hij zou haar die toespeling betaald zetten. »Zijn papa it woedend om zijn in 't land loopen; hij wil dat hij zal trouwen en zich in Engeland vestigen." »Wezenlijk ?" »Ja, ik geloof, dat hij een katoen-prinses voor hem in 't vet heeft; ik wok\ maar, dat mijn oude ook zoo goed voor mij zorgde." »Zonder twijfel weet uw papa, dat u de man bent om zulk een schat ook zonder zijn adsistentie te vinden ," antwoordde Helene ditmaal klonk de hoon duidelijker. Quentin schaterde; bitse gezegden van vreuwelippen waren voor hem iets geheel nieuws. »Ik moet nu weg ," zeide hij , op zijn horloge ziende, eenigszins ontsteld. »Het is veel later dan ik gedacht -had en ik heb een afspraak om vier uur, 't is er maar een paar minuten van af. II vertrekt dus Woensdag? Misschien zie ik u vóór dien tijd nog, en anders, dat het u welga !" Hij had hare hand gevat en drukte die smachtend; Zijne oogén zochten de hare met een uitdrukking alsof het scheiden hem te zwaar viel om woorden te vinden, maar inderdaad wenschte hij slechts. bij het heengaan wat effect te maken en zich met eere uit de klem te helpen. »Vaarwel! Ik hoop dat we elkaar in Engeland zullen wederzien schrijft gij mij nog?" Dit verzoek had bij dusdanige gelegenheden zoo vaak gewerkt als bruispoeder, maar bij Helene pakte het niet, en met een lichte buiging zeide zij eenvoudig: »Adieu, mijnheer Quentin!" waarop hij zich met overdreven drukte uit de voeten maakte. »Wat zag ze er bleek uit en hoe stijf was ze," dacht hij, den dijk hard affoopend. »De drommel hale me als ze niet iets voor Lisle gevoeld heeft! Als dit zoo is, dan heeft die stille snuiter haar leelijk beet gehad !" Het spreekt vanzelf, dat Helene zich weder aan den dagelijkschen omgang met mevrouw Creery moest gewennen en nu had zij een streng verhoor te ondergaan hoe de heer Quentin haar verlaten had, of hij »in het geheel niets" gezegd had, en wat zij van plan was met t'haar kleren te doen. Elisa Creery was nogal koppig en had haar trek in Ilelene's zwartzijden japon maar nooit uit haar hoofd gezet. »Indien ge mij raad vraagt, kindlief" het lieve kind had niet den geringsten lust daartoe »dan zeg ik ja, verkoop al je spullen; japonnen brengen hier mooi geld op; bij sterven en uit armoede gebeurt dat hier zoo vaak." Helene schrikte en voelde zich doodsbleek worden. »Ge hadt uw rouwjapon wel wat mooier kunnen laten maken. En wat ben je nu van plan met de rest ?" »Lisbeth Caggett heeft me al gesproken over mijn katoenen japonnen." »Heeft ze ?" zeide mevrouw Creery, met een angstig gelaat. »En ik zei haar, dat ik haar die met pleizier zou geven." »En hoeveel hebt ge er voor gevraagd ?" »Niets natuurlijk", antwoordde Helene met verwondering. »Dan zal zij ze ook niet hebben, die afhaalster ! Ik zal met haar mama spreken en zal niet dulden, dat je in je onnoozelheid je 't vel over de ooren door haar laat halen; bij mij zou ze zoo iets niet hebben geprobeerd.' Ook mevrouw Creerv sprak soms de waarheid. • »Maar voor mij hebben ze geen waarde! zeide Helene. »Och, wat! Geld heeft toch wèl waarde Hebt ge haar soms M)g wat gegeven ?" »Mijn nieuwen hoed en mijn Zweedsche handschoenen die ik nog niet aan had." »Daar moet dadelijk een speldje bij gestoken worden. Dat meisje heeft geen geweten, geen principes; je zoudt misschien dwaas genoeg zijn haar ook nog je witzijden japon te geven. Denk aan je zelf in de eerste plaats; je bent zoo arm als iets en leeft met je goed als een prinses. Hadt ge het eerst met mij gesproken, dan zou ik je voor je katoenen en mousselinen japonnen comptant geld hebben neergeteld; je zwartzijden japon en je witzijden en dat blauwe surah-kleed neem ik in ieder geval en zal je er een mooien prijs voor geven gedragen goed is hier anders niet veel waard. De taille van je witzijden japon zal me , vrees ik , ietwat te eng zijn en het nommer van je handschoenen is een ander dan het mijne" mevrouw Creery had nommer zeven , Helene zes »maar je bruinen hoed en dat theeboezelaar wil ik wel hebben." »Het is zeer vriendelijk, dat u zoo bezorgd voor mij zijt, mevrouw, maar ik wil volstrekt niets verkoopen. De tijd zal komen, dat ik die zaken weer zal kunnen gebruiken en geen geld genoeg heb om ze nieuw aan te schaffen." Mevrouw Creery was het daar volstrekt niet meé eens, maar Helene was ook volstrekt niet van haar besluit af te brengen. »Mijn tante zou er zeker niet over gesticht zijn," zeide zij beslist, »en ik verkoop niets, absoluut niets, mevrouw." nu had ik toch zoo bijzonder graag je kanten kraag met die gitten gehad ," zuchtte de waardige dame, bijna met tranen in de oogen. Helene zeg haar vragend aan en zeide schuchter: »Ik ik weet niet of u 't mij kwalijk zoudt nemen als —" Mevrouw Creery kwam haar onuitgesproken voornemen spoedig tegemoet en zeide in verrukking: »Ja, dat is een prachtige inval van je we zullen ruilen! Ik je kraag, die zou het volgend jaar toch bruin zijn, en jij krijgt van mij iets, waarvan je veel meer plezier zoudt hebben, iets wat niet vergaat en wat je een souvenir zou zijn aan dat half jaar op Port Blair! Je zult zien !" Helene gevoelde niet bepaald behoefte aan een tastbare herinnering aan dien tijd, doch zij ging den ruil aan ; mevrouw Creery vouwde den kraag zorgvuldig saam en nam hem terstond mede, daar zij bang was, dat het meisje nog berouw zou krijgen. Denzelfden namiddag verscheen hare »ajah" met een pakketje, hetwelk een paar op grasgroen lint genaaide armbanden van mosselschelpen inhield ter waarde van een ropij of zestig Hollandsche centen. Toen mevrouw Home vernam wat er van dien mooien kraag geworden was, geraakte zij op haar manier in woede en sprak onbewimpeld van »die gemeenheid" van mevrouw Creery. Maar Helene kon dat zoo erg niet vinden en lachte voor het eerst weder zoo luid en hartelijk als in de schoone dagen van weleer. (Wordt vervolgd.) ---