BUITENLAND. Telegraphische Berichten. 9 Juli. VEREENIGDE STATEN. De gisteren uit Chicago ontvangen berichten, over gevechten tusschen troepen en werkstakers aldaar, blijken thans overdreven te zijn geweest. Toen een trein onder bescherming van politieagenten het dep6t wilde verlaten, werd die door een bende werkstakers aangevallen, die de waggons stuk sloegen. Er werden militietroepen te hulp geroepen, die vuur gaven, waardoor velen werden gewond. Er werd echter niemand gedood. De werkstakers behielden echter de overhand en de troepen werden genoodzaakt naar de stad terug te keeren . Daarop zetten de werkstakers het vernielingswerk voort. In de afgeloopen week bedroog de invoer 7 839 435 dollars, waarvan 1 121 079 aan geweven stoffen. Uit Chicago wordt bericht, dat de werkstakers een telegraafkantoor te Hammond hebben geplunderd en een goederentrein hebben doen ontsporen. Men stak een salonwagen in brand. Het verkeer is gestremd. Door den gouverneur van Indiana zijn 750 man militietroepen naar Hammond gezonden. De toestand in Chicago zelf is niet verbeterd. Uit verschillende Staten worden door de Regeering troepen naar die stad gezonden. Volgens verklaringen van de Pennsylvanië-spoorwegmaatschappij zijn 667 van hare goederenwagens verbrand; een honderdtal daarvan was ge- , laden. Uit St.-Louis in Missouri wordt gemeld, dat de wisselwachters en de werklieden uit de werkplaatsen aldaar den arbeid hebben hervat en dat het verkeer aldaar geen belemmering ondervindt. Ook uit Nieuw-York Wordt gemeld, dat do toestand daar is verbeterd. -- In Californië heerscht openbare opstand. Negen tienden der bevolking zijn op de hand der werkstakors. ledereen, tot de militie van Sacramento toe, draagt witte linten met de Kleuren der werkstakers, tegen wie de militie weigert op te treden. Hier juicht de bevolkino., de bulletij ns toe welke voorgelezen worden, aankondigend dat deze of gene compagnie niet wil oprukken. To Sacrament° wapenen zich de werkstakers, exerceeren en ontvangen patronen van de militie. PORTUGAL. Met Nederland is een handelsovereenkomst gesloten. DENEMARKEN. Na de beraadslagingen op het Deensche Socialisten-Congres, dat gisteren te A arhuus gehouden is, zeide de heer Knudsen , lid van den Rijksdag, dat men van plan was eene internationale conventie bijeen te roepen van vertegenwoordigers der socialisten uit alle landen, die beraadslagen zou over de mogelijkheid van een gemeenschappelijk optreden, ten einde tot de invoering van den „achturen-werkdag" te komen. CONGO-STAAT. Te Brussel is bericht ontvangen, dat de troepen van den Congo-Staat den 18den Maart de aanhangers van den Mahdi aan den Nijl volkomen verslagen hebben. FRANKRIJK. Gisteren is in den ministerraad een ontwerp vastgesteld, dat bij de Kamer zal werden ingediend, tot het strafbaar stellen van het verdedigen van en aansporen tot anarchistische misdaden in openbare geschriften. Dergelijke zaken zullen volgens dit ontwerp voor de correctioneel° rechtbank [d• W. z. niet voor de jury] moeten worden behandeld. De straffen die thans op dergelijke misdrijven staan, zullen zeer verzwaard vierden. [Zie verder onder laatste berichten.] --- De Ongeregeldheden In de Ver- cenigde Staten. In ons vorig nummer heeft men gelezen, hoe de toestand in do Noord-Amerikaansche Staten met den dag ernstiger wordt en de werkstaking zich voortdurend uitbreidt; de re ilitietroepen , die op vele plaatsen niet schijnen te mogen vuren, maar slechts chargeerea , kunnen de volksmenigte niet in bedwang houden. Groote benden blij ven te Chicago de spoorwegen versperren. In die stad waren Vrijdag ongeveer 1500 manschappen, die onmooglijk de vele duizenden werkstakers in bedwang konden houden, waarmede trouwens ongeveer 100 000 »industrieelen" en lieden van gelijk slag sympathiseerden. Te San José werden de treinen van de Southern-Pacific Maatschappij tot stilstand gebracht, doordien dertig man op de spoorstaven gingen liggen. De heer A.rthur, hoofd van den Machinistenbond, heeft Debs , den aanvoerder der werkverletters, doen weten, dat hij geen bij stand van hen kon verwachten en dat de werkstaking van het spoorwegpersoneel niet gerechtvaardigd was en zou mislukken. Te Chicago waren verleden week in het geheel door het gepeupel reeds meer dan duizend spoorwegwagens verbrand. Het Panhandle station in straat 36 ligt in puin. Toen een hoofd van de brandweer zijn mannen bij een brand Vrijdag instructie gaf, werd hij door het grauw gegrepen en in een vijver geworpen. Hij was bijna dood, toen de politie hen later redde. Alom werd in de stad brand gesticht, zonder dat de politie het kon verhinderen. Groote compagnieën militie-troepen zijn naar de bedreigde districten vertrokken. De verliezen der Spoorweg-maatschappijen zijn zeer groot, de Panhandle-maatschappij heeft alleen ongeveer 1 200 000 dollars schade. Mijlen ver zijn de spoorwegen opgebroken of door branden onberijdbaar geworden; signalen, wachttorentjes enz. zijn langs verscheidene lijnen vernield. Vrij dag werd op den Fort-Wayne-spoorweg een politieagent door het gepeupel ten doode gesteenigd ; op den Baltimore- en Ohiospoorweg is een man der poltitie gedood door de toevallige ontploffing van een kanon. Een ander werd ernstig gewond. De Arbeidsraad te Chicago heeft een beroep gedaan op alle Ambachtsvereenigingen in den lande om het werk te staken. Men zegt, dat de aanvoerder van de Ridders van den Arbeid zijne hoofdkwartieren to Buffalo zal opslaan, om de werkstaking beter te kunnen leiden. Te Washington hebben een duizendtal werkstakers de lijnen van den Northern-Pacificspoorweg opgebroken, De heer Altgeld, Gouverneur van Illinois , heeft Zaterdag opnieuw een zeer lang telegram aan President Cleveland gezonden, het recht van den laatste niet erkennende om geregelde troepen naar Illinois te zenden en vragende, dat deze zouden worden teruggetrokken. Hierop heeft President Cleveland geantwoord, dat hij zich verplicht bleef zien de gehoorzaamheid aan de wet te herstellen en loven en eigendom te beschermen. Vele stoombooten in de haven van Boston kunnen niet vertrekken, omdat geen graan enz. uit het westen is aangekomen , o. a. twee booten van de Cunardlij n. Een later bericht uit Chicago meldt, dat de volksmenigte voornemens is de stad Pullman te bestormen. De militie-troepen zijn onder de wapenen geroepen om de plaats te verdedigen en dezen zijn met do geregelde troepen thans 10 000 man sterk. Het district gelijkt een groot legerkamp. --- Frankrijk. Zaterdag is in plaats van den hoer Burdeau een nieuwe voorzitter der Kamer gekozen. (In de vorige vergadering waren zoo Weinig loden aanwezig, dat de stemming tot niets geleid had.) Ditmaal is de heer Clausel de Coussergues met 186 stemmen gekozen, tegenover 145 welke op den candidaat der radicalen en socialisten werden uitgebracht. Verder is o. a. oeno interpellatie in behandeling genomen over eene werkstaking te Graissessac en den toestand der steenkoolmijnen van Aveyron en Hérault. Aan de discussie nam de minister van Openbare Werken Barthou deel, die met zij ne rede een bijzonder goeden indruk schijnt gemaakt te hebben. De Mij nmaatschappij van Graissessac had ten gevolge van allerlei omstandigheden, o. a. ten gevolge van de nieuwe tarieven, die haar uitvoer naar Spanje beletten, hare zaken zoozeer zien achteruit gaan, dat zij een driehonderd werklieden moest ontslaan. Dat er geenszins, gelijk van socialistische zijde betoogd werd, allerlei bijredenen bij het ontslag van deze mannen in het spel waren gekomen, toonde de minister aan en eveneens, dat de Regeering zelve alles gedaan had om de beklagenswaardigen aan werk te helpen, met zulk goed gevolg, dat van 15 dezer af 500 'zouden geplaatst werden bij den aanleg van een nieuwe spoorweglijn. Tegenover anderen, die er op aandrongen, dat aan verschillende Maatschappijen hare concessiën zouden werden ontnomen, dewijl duizenden hectaren onontgonnen bleven, verdedigde de minister bedoelde Maatschappijen, aantoonende , dat de klachten even overdreven als ongegrond waren, dewijl allerlei omstandigheden exploitatie voorgoed of tijdelijk uitsloten of belemmerden. Middelerwijl, zeide de minister, was er op uitgebreide schaal een onderzoek ingesteld en wanneer het bleek, dat inderdaad exploitatie achterwege bleef door nalatigheid der Maatschappijen, dan zouden stappen worden gedaan om haar van de concessiën te ontzetten. Ten slotte is met 336 tegen 141 stemmen eene motie aangenomen, waarbij de Kamer eenvoudig de verklaringen der Regeering goedkeurde en overging tot de orde van den dag. Uit verschillende plaatsen komen voortdurend berichten van inhechtenisnemingen van Fransche en uitheemsche anarchisten, die openlijk den op President Carnot gepleegden moord goedkeurden. Een lid der Commune, Tournier genaamd, werd dezer dagen te Perpignan tot drie maanden gevangenisstraf veroordeeld wegens landlooperij. Toen hij zijn vonnis vernam, riep hij uit: »De tegenwoordige Regeering bestaat slechts uit Jezuïeten en gij , heeren van het Hof, zijt ook Jezuïeten." De rechter verzocht hem zijne woorden in te trekken, maar Tournier herhaalde ze, waarop zijne straf tot drie jaar verlengd werd. Als een aardige bijzonderheid omtrent den nieuwen president der Kamer, den heer Burdeau, deelt men mede, dat hij in zijn jeugd leerjongen was bij een grofsmid, maar in den weinigen vrijen tijd, die hem overbleef, zich vlijtig toelegde op verschillende studiën. Toen hij zich goed onderlegd gevoelde, dong hij mede naar een schoolbeurs, uitgeloofd door de stad Lyon en verkreeg haar. Daarna behaalde hij overwinning op overwinning, werd „agrégé" in de philosophie en vervolgens leeraar aan een lyceum. Later werd hij door Paul Bert opgemerkt, die hem tot „chef de cabinet" koos en daarna door Lyon naar het Parlement afgevaardigd. Zijne verdere loopbaan is onzen lezers bekend. Te Bordeaux heeft de feestcommissie uit den Gemeenteraad op voorstel van den burgemeester besloten, te adviseeren dat de gewone vreugdebedrijven op 14 dezer wegens den dood van President Carnot ditmaal behoorden achterwege te blijven en het daarvoor uitgetrokken krediet van 35 000 fres. (op een 5000 na die reeds besteed waren) aan weldadige doeleinden te besteden. Voorts heeft de burgemeester alle voorstellingen in den gemeentelij ken schouwburg tot 26 dezer verboden. Ook te Valence heeft de Gemeenteraad besloten ten toeken van rouw den 14d0n niet te vieren en te Marseille heeft de Raad in een officieus° bijeenkomst op Zaterdagavond voorloopig een dergelijk besluit genomen. --- Groot-Britannië. Aan het in het vorig nummer dezer courant opgenomen bericht betreffende lord Salisbury's voorstel tot wering van ongewenschte immigranten, dient iets te worden toegevoegd. Genoemde oud-minister had bij de toelichting er van o. a. gezegd, dat Engeland tegenwoordig in groote mate het hoof dquartier der anarchisten was, het laboratorium waar zij de uitvoering hunner gruwelijke plannen I voorbereidden, het eenige land, waar de Regeering niet de bevoegneid bezat om dergelijke lieden te verwijderen. De minister-pkesident nu, lord Rosebery, , heeft in zijn reeds vermeld antwoord omtrent dit punt opgemerkt, dat niets zoozeer de strekking kon hebben om moeilijkheden met het buitenland te verwekken als het feit, dat een vroeger minister-president in het Hoerenhuis was opgetreden om zijn eigen land te beschuldigen van uitheemsche misdadigers te herbergen. Sommigen dier misdadigers, zeide spreker, waren door hun eigen Regeeringen naar Engeland gezonden en ondanks hetgeen een man van het gezag als lord Salisbury zijn eigen land verweten had, hoopte de premier andere Staten er van te kunnen overtuigen, dat Engeland niet meer vreemde samenzweerders herbergde dan die landen zelf. Lord S alisbur y , repliceeren de , ontkende gezegd te hebben, dat Engeland opzettelijk vreemde samenzweerders opnam en verklaarde de bevoegdheid der Regeering vermeerderd te wenschen , juist om te voorkomen, dat zulks door het buitenland Engeland ten laste werd gelegd. De minister van Buitonlandsche Zaken, lord Kimberley, , volkomen genoegen nemende met deze toelichting, bleef echter van gevoelen, dat lord Salisbury onbedachtzaam gesproken had. Te Londen is opgericht eene Vereeniging onder den naam van Londensehe Gemeentelijke Maatschappij, zich voorstellende het door het Unionistische ministerie van 1886 tot 1892 gevolgde beleid voor do hervorming van het bestuur van Londen en het maatschappelijke welzijn van de bewoners te bevorderen. Vrijdagmiddag werd te Londen onder presidium van den hertog Van Westmins ter eone vergadering gehouden, waarin de voorzitter een overzicht gaf van het Gothenburgsehe hervormingsstelsel van herbergen en dit verdedigde. De heer Chamberlain , lid van het Parlement, stelde eene motie voor ten gunste van het instellen van een hervormingsbond van herbergen, welke motie werd aangenomen, evenals eene andere, de wenschelijkheid uitsprekende, dat de Regeering het Scandinavische systeem onderzocht en invoerde. --- Uit verschillende landen. De Transvaalsche Volksraad heeft een voorstel der Regeering om een orde, de Gouden Adelaar genaamd, in te stellen, verworpen. Een Italiaansch officier, Louis Falta genaamd, is te Digue tot één jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens spionnage. Met groote meerderheid heeft de Italiaansche Kamer het ontwerp om ophitsing tot moord en verdediging van misdaden in de Pers strafbaar te stellen, aangenomen. Heden zou gestemd worden over het ontwerp strekkende om vroeger wegens vergrijpen tegen de openbare orde veroordeelde personen te interneeren. --- Een generaal vrijgesproken. Men herinnert zich de onlangs verspreide geruchten betreffende een Belgisch officier, die zich aan niet nader aangeduide wandaden heette te hebben schuldig gemaakt. Sedert is gebleken dat niemand anders bedoeld werd dan de generaal-majoor Brewer en verleden Woensdag is de behandeling van zijne zaak voor het Militair Hooggerechtshof te Brussel begonnen, ten aanhooren van eene menigte officieren en advocaten. De beschuldigde verscheen in groot tenue, met het commandeurskruis der Leopoldsorde versierd. Hem werd ten laste gelegd misbruik gemaakt te hebben van Zijne positie om een door den heer Fonson , leverancier van militaire uitrustingen , uitge dachten nieuwen ransel, ondanks de bij proefnemingen gebleken voortreffelijkheid daarvan, te doen verwerpen en een anderen, door hemzelven uitgedacht, maar in werkelijkheid enkel namaak van dien des heeren Fonson , door tusschenkomst en onder den naamvan een fabrikant voor niet bij het Belgische leger te doen aannemen, ten einde des te beter de uitvinding in het buitenland te exploiteeren. Zelfs had hij , beweerde de klager, een paar monsters van dit quasi nieuwe fabricaat mee naar Frankrijk genomen, toen hij tot het bijwonen van de manoeuvres derwaarts gezonden werd. De heer Fonson verklaarde bij het verhoor met zijn compagnon, eenen majoor Schmidt, 250 000 fres. aan de door generaal Brewer nutteloos gemaakte proefnemingen te hebben ten koste gelegd en te gronde gericht te zijn. De generaal daarentegen verdedigde zijn goede trouw, bewerende terstond als lid der commissie van onderzoek het gebrekkige van Fonson's inrichting te hebben aangetoond en daarvoor eene geheel verbeterde te hebben ontworpen. Tal van getuigen werden gehoord, eindeboze blieven voorgelezen enz. Gisterenochtend nu is in de zaak uitspraak gedaan en is de generaal van rechtsvervolging ontslagen, onder bevel tot mededeeling van de stukken van het proces aan den minister van Oorlog. In de overwegingen van het arrest wordt gezegd, dat niet bewezen is, dat de beschuldigde geldelijk belang had bij de aanneming zijner uitvinding, maar dat hij de hem in zijne positie voegende terughouding en voorzichtigheid niet in acht genomen en meer als industrieel dan als militair gehandeld had. --- BINNENLAND. 9 Juli. Heden is de vroegere dienst hersteld van het doorgaand rijtuig voor reizigers van Amsterdan—den Haag—Vlissingen in den sneltrein van den Hollandschen IJzeren Spoorweg. De heer Gleichman, voorzitter van de Tweede Kamer, is hedeaochtend met Zijne echtgenoote naar Frankfort a/M. vertrokken. * Men meldt ons uit Akkrum , 8 Juli: Heden had hier, onder begunstiging van prachtig zomerweder, op een stuk groenland, in de nabijheid van het dorp, de aangekondigde meeting voor „a f schaf f ing van pr iv aa tb e zit" plaats, waartoe door de afdeeling »Akkrum" van den Sociaal-Democratischen Bond het initiatief was genomen. Van alle zijden kwamen mannen en vrouwen, jongelingen en jonge dochters per spoor, per stoomboot, per rijtuig, per vélocipède , te voet, ja zelfs per hondenkar opdagen. Als sprekers traden op G. L. v. cl. Zwaag, lid van den Gemeenteraad van Weststellingwerf en redacteur van het socialistisch week. blad De Klok te Wolvega ; Geertje Kieefstra, van Roordahuizum (Fr.) • J. G. Janzonius , van Drachten (Fr.) , en W. Havers. In de pauze voerden het socialistisch zanggezelschap van G orredij k en het fanfarecorps alhier bij afwisseling eenige nummers uit. Na afloop der meeting werd door het dorp een optocht gehouden met vaandels. Ongeveer 2500 personen waren op het terrein en muziek, waartoe de burgemeester, de heer C. v. d. Veen, verlof had gegeven. De geheele meeting kenmerkte zich door stipte orde. Lombok. Van den Gouverneur-Generaal van Ned.- Indie is bij het departement van Koloniën, onder dagteekening van 7 Juli ontvangen het navolgende telegram, betreffende de expeditie tegen Lombok: „Voorspoedwensch beide Koninginnen door land- en zeemacht te Ampanam geestdriftvol ontvangen. Vijfden dezer expeditie aldaar vereenigd en ultimatum gezonden. Zesden vroeg kwamen drie hoofden berichten, dat 24 uur tijd voor antwoord te kort was. Dien ochtend debarqueerde expeditie in beste orde te Arnpanam zonder tegenstand, zelfs met oenige hulp der bevolking. Lomboksehe vlag door onze vlag vervangen. Volgens bericht is vijand te Mataram en Tjakra-Negara verzameld en zal hij aldaar stand houden. Gezondheid zeer goed." --- Overzicht der pers van den. dag. Maatregelen tegen het anarchisme. In do afgeloopen week maakton wij te dezer pleatse melding van de wijze, waarop het Handelsblao', en De Amsterdammer in verzet kwamen tegen de beschouwingen van De Tijd over „Liberalisme en Anarchisme". De Tijd heeft daarop repliek gegeven in twee artikelen. In het eerste betoogt zij in hoofdzaak , dat de Katholieke Kerk en hare leer niet verantwoordelijk gesteld kunnen worden voor de daden der Vorstenmoorders , alleen omdat deze Katholieken waren. In het tweede artikel noemt zij eenige gevallen op, waarin Vorstenmoord, samenzweerders, enz. van liberale zijde verheerlijkt zij n en eindigt dan als volgt: Wij he'a;Jen dit alles inderdaad niet geschreven om iemand, wie het ook zij, te grieven of om, waar dan ook, verbittering te wekken. De tijden, die wij beleven, zijn echter z66 hoogst ernstig, dat ieder individueel zich van zijn eigen verantwoordelijkheid, van zijn verantwoordelijkheid ook voor de consequentiën der door hem beleden en op politiek en godsdienstig gebied voorgestane beginselen behoort te doordringen. Een consequentie, zelfs een uiterste consequentie laat zich op den duur niet afwijzen door hem die eenmaal het beginsel heeft aanvaard. Slechts zij, die krachtens hun beginsel het kwade afkeuren, het onwettige ongeoorloofd heeten onder alle omstandigheden, kunnen de beslissende en duurzame overwinning op de revolutie en anarchie bevechten; het liberalisme kan dit, krachtens zijn aard, NIET. * * Met de meening van hen, die in internationale dwangmaatregelen geen heil maar wel een gevaar zien, vereenigt zich heden ook de Arnhemsche Ct. Zij zet uiteen, hoe elke maatregel tot beteugeling van „hetgeen men de uitspattingen der anarchisten" noemt „de ware vrijheid zal verkorten"; om de eenvoudige reden dat „bij de praeventie geen enkele waarborg bestaat dan het oordeel en de conscientie van het personeel, aan wie het waken en voorkomen is opgedragen ," terwijl die personen „ten eenenmale onbevoegd zijn, om de fijne onderscheidingen des ketterjagers te maken" en bovendien de bedoelde waarborg ~door de uitoefening van de exorbitante macht, welke den waker en voorkomer moet in handen gegeven worden, nog gestadig geringer wordt." De Arnhetnsche Ct. wil echter de, overigens afdoende motieven van meer doctrinairen aard" laten rusten, om zich alleen en uitsluitend op het standpunt van de practij k te stellen. Zij begrijpt wel, dat velen in den eisch van „maatregelen van bedwang" voldoening van „hun begrij pelij ker wij ze geschokt rechtsgevoel" zien, maar: ,De vervolgingen, bemoeilijkingen, arrestaties, huiszoekingen en andere kleine middelen, waartoe do verlangde maatregelen zich noodwendig moeten bepalen, zullen geen nut doen, omdat zij den aard van het te bekampen verschijnsel niet kennen; veeleer verergeren zij het kwaad. Want het anarchisme is geen op zichzelf staand, uit een bepaalde oorzaak voortgekomen iets, dat evenals eene uitwendige wond door de kloeke aanwending van brandijzer of operatiemes is weg te nemen en uit te roeien, het is met een aantal andere verschijnselen, van denzelfden oorsprong doch schijnbaar van oen geheel anderen aard, liet resultaat van eene inwendige ziekte van het maatschappelijk leven, beter gezegd van den menschelijken geest." „Er is oen staat van verwildering onder de menschen gekomen, die het product van eeuwen is, en waarvan de oorzaak niet moeielijk in den loop der eeuwen valt op te sporen. Voor hen, die de geschiedenis der samenleving uit een partijdig en eenzijdig oogpunt beschouwen, is liet verlies van godsdienstzin, van kerkelijkheid de voor de hand liggende oorzaak, maar wie dieper zoekt vindt de ware oorzaak dieper en onderkent in dat verlies slechts con verschijnsel te meer van het voortwoekerend kwaad. De grondoorzaak van het gebrek aan harmonie in den menschelijken geest, met zijn veelzijdigen terugslag op de maatschappij, ligt in het gebrek aan gemeenschapsgevoel, ligt aan de bandeloosheid en onverschilligheid, die do wederzijdsche betrekkingen in de maatschappij doortrekken." „Wat kan hier het ruwe geweld van onderdrukking, van verdelging baten? Men doet er geen goed, stellig kwaad mede, omdat de oorzaak blijft bestaan en men kwalijk alles vernietigen kan, om met het leven zelf tegelijk alle ziekteverschijnselen te doen ophouden. Maar dit ongelukkig ziekteverschijnsel, waarover men zich terecht bezorgd maakt, en dat velen to vuur en te zwaard willen te niet doen, kan niet door magistraat, door politie, door soldaten en kanonnen genezen worden; het heeft eene moreel° oorzaak, die alleen door de moralisten kan worden weggenomen. De oorlog tusschen de tnenschen moet niet worden uitgevochten en door het recht van den sterkste beslist,maar beëindigd worden door vrede, liet is een lange en moeilijke weg die voor ons ligt, want de weg van toenadering en bevrediging is altoos langer en moeilijker dan die van strijd en bedwang. Dien vk eg moeten wij echter op, wil men betere toestanden bereiken." * * Het Handelsblad vestigt 'de aandacht op cone studie van den Belgischen hoogleeraar Rolin, over de repressie van anarchistische aanslagen, reeds in Februari jl. verschenen in de Revue de droit international. Genoemde hoogleeraar vergelijkt daarin de wetgevingen van verschillende landen op dit stuk en prijst maatregelen aan, als: eene zeer vergemakkelijkte uitlevering of het straffen van anarchisten, waar men ze ook vindt zooals men het zeeroovers doet. Het Ildbld. zegt daar van o. m.: „Doch wanneer deze middelen om feiten van den aard als wij bedoelen to straffen, werden aangegrepen, dan zou men nog slechts weinig gevorderd zijn. Beide zijn repressief on daarin ligt tegenover deze misdrijven juist hunne groote zwakheid. Wie zegt anarchist , zegt dweeper, en een fanaticus wordt niet door oen mogelijke strenge straf die hem treffen kan, van een misdrijf afgehouden; tegenover hem zijn preventieve maatregelen noodig." Maar welke preventieve maatregelen? Het lic/b/d. betoogt, dat de gewone maatregelen van dien aard verscherping der wetten op de drukpers, op het in voorraad hebben en vervaardigen van ontplofbare stoffen, op het deel uitmaken van verboden vereenigingen blijkens de ervaring niet baten tegen anarchisten en het beschouwt daarom als °enig afdoend preventief middel verbetering en versterking der politie. „Men zal zoo ver moeten komen, dat do politie in elk land de gangen van alle anarchisten nagaat, weet waar zij zijn, wat zij doen, wat zij in hun schild voeren. Dan is men althans tegen te groote verrassingen gewapend. Natuurlijk is het wensehelijk, dat de politie-autoriteiten in verschillende landen elkaar op de hoogte houden en waarschuwen. Die taak blijft heer moeielijk, vereischt veel werk, veel inspanning en groote scherpzinnigheid." Het Hdbld. erkent dan ook, dat de beste politie ter wereld er door groote waakzaamheid wel in geslaagd is vele misdaden te voorkomen, doch vele andere niet heeft kunnen verhinderen. Maar zegt het „tegenover telkens vernieuwde, telkens listiger pogingen der anarchie stelle men steeds grooter oplettendheid, altijd onvermoeibaar toezicht." * * Dat buitenlandsche bladen evenzoo oordeelen als thans het handelsblad, hebben wij reeds verleden week medegedeeld. Zelfs kan men uit het officieus° karakter van een dezer bladen opmaken, dat ook de Duitsche Regeering alleen in een verscherpt internationaal politietoezicht heil zag. Sedert echter geeft een artikel in de Xorddeutsche Allgemeine Zeitung aanleiding tot het vermoeden, dat de Duitsche Regeering al wil zij tot internationale maatregelen het initiatief niet nemen en al verwacht zij van een door Frankrijk of Italië voor te stellen internationaal overleg misschien niet anders dan een zoodanig verscherpt politietoezicht toch niet ongezind zou zijn den Rijksdag eene aanvulling der binnenlandsche strafwet voor te stellen, mits de Regeering daarvoor op eene meerderheid kon rekenen. Dat kan men althans uit het artikel der Norddeutsche lezen, hoewel tegenstanders van dergelijke aanvullingswetten het artikel anders uitleggen. En niet alleen tegenstanders, maar ook bladen die er zich over bedroeven of verontwaardigen, dat de Duitsche Regeering de handen in den schoot schijnt te leggen en het anarchisme als een voorshands althans onuitroeibaar verschijnsel en de socialisten als wellicht nog wel eens bruikbare staatsburgers schijnt to beschouwen. In elk geval ontbreekt het in Duitschland niet aan bladen van verschillende richting, die de Regeering aansporen handelend op to treden zoowel tegen het anarchisme, vóórdat het zich in „daden" uit, als tegen de socialisten voor zoover deze „anarchisten des woords" zijn en zich alleen hierin van de mannen der „propaganda door de daad" enscheiden, dat zij zelven geene aanslagen plegen, maar alleen anderen daartoe aansporen. --- Feuilleton der O. Haarl. Ct. v. 10 Juli 1894. EUTHANASIA. Uit het Engelsch. 17) Het kleine logement, waar deze vroege maaltijd zou plaats hebben, was gelegen aan deo straatweg aan het uiteinde van het dorp; het had niet veel voorkomen. Een paar vrachtrijders, die hun middagrust hielden en eenige rondtrekkende marskramers zaten in de gelagkamer, vol rook en stank van gebraden vet. baar achter was de kamer ten gebruike van de officieren. George bespeurde, dat ieder die in de gelagkamer was, opstond bi het binnentredenb van den »Herr Rittmeister,,j ' en hem met eene allerdiepste buiging groette. »Hier zullen wij nu de eerstvolgende drie laatste elken dag samen eten," sprak de »Ge zult zien dat het koken niet Bleeht is, maar daar is niet veel verscheidenheid; aan den anderen kant echter is het niet Zeer kostbaar; wij betalen achttien florijliert Per maand." Deze laatste verklaring bracht George tot de uiterste verbazing. »Per maand, zegt u?" 7.,111 tot zich zelf: »Bij Jupiter, de bookies ris moeten dankbaar zijn aan de Voorziedie mij hierheen heeft gezonden !" »Ja, het lijkt wel weinig, dunkt mij," zeide •e andere, »ik denk dat gij meer dan dat voor één diner placht uit te geven. Maar daar tegenover staat, dat wij niet zoo heel veel eten; want om twee uur moeten wij weer op- de rijschool wezen. Zij hebben ons dit jaar een grooter getal remonte-paarden gestuurd dan anders, en die zijn nog erg achterlijk, zoodat wij den heelen middag met ze bezig moeten wezen; en de dag m beginnen al zoo te korten! Zoudt gij lust hebben om vandaag eens een proef te nemen met eenige af te rijden? Ge hebt overvloedig tijd om van kleeren te verwisselen eer het twee uur is." »Gij zijt de rechte man voor 'mij !" dacht George, en hij stemde bereidwillig toe. Bij het terugkeeren naar zijn kwartier, wat hem eenige moeite kostte om weer te vinden, uit hoofde van de volkomen gelijkheid van al de huizen, vond hij zijn bediende bezig heele karrevrachten brandstof in de kachel te laden, door een opening daarin van buiten af in de gang aangebracht; althans aan de zijde van de kamer gezien was er geene enkele opening aan te ontdekken. De oppasser kwam oogenblikkelijk van achter de kachel te voorschijn en richtte met overvloedige -welbespraaktheid het woord tot George, blijkbaar naar diens orders vragende. »hoed, vriendlief!" sprak George, »ik heb geen flauw begrip van wat gij zegt, maar ge ziet er nogal snugger uit, en ik wed, dat wij heel best samen overweg zullen kunnen." Weinige minuten later was hij aan het rondrijden in een rijschool in de open lucht, met een scherpen oostenwind, die wolken stof omhoog blies, op een ongedresseerd jong paard en zittende op een zadel, dat volgens alle regelen het toppunt van gemak moest voorstellen. Dit duurde een paar uur zoo voort, totdat George, tot volkomen tevredenheid van zijn ritmeester, vier of vijf remontepaarden bereden had. »Dit is voor vandaag genoeg," zeide de ritrneester ten laatste; en hij (raf bevel de paarden weg te brengen. »Wij zullen nu op weg naar huis nog eens een kijkje nemen in de school van de soldaten." De duisternis begon reeds in te vallen, eer de sleur der dagelijksche bezigheden ten einde liep. Evenwel had George op den eersten dag zijner aankomst reeds zooveel geleerd, dat, mocht hij ooit ontevreden zich gevoelen over zijn nieuwen levenskring, dit niet zou te wijten zijn aan gebrek aan bezigheid. Het was hem niet gelukt voor het oogenblik veel inlichting te verkrijgen van Prins Saalburg ten opzichte van eenig maatschappelijk verkeer, dat daar in den omtrek te vinden zou zijn. De Prins had toevallig gezinspeeld op een landgoed, omstreeks vijf mijlen verderop gelegen, waar hij somtijds 's avonds heenging. »Maar niet dikwijls , ' voegde hij er bij, »ik houd van mijne rustige avonden thuis; het is de eenige tijd dien ik heb voor lezen en ik ben nu druk bezie, met het schrijven van een proef over dekrijgskunde der ruiterij. 's Zaterdags rijd ik gewoonlijk naar het hoofdkwartier en breng daar den Zondag door. Ik hoop, dat gij een volgenden keer met mij me'è zult gaan, om kennis te maken met al uwe mede-officieren." . Daarop scheidden zij en begaf George zich naar zijn kamer, benieuwd hoe hij den avond zou zoek brengen, te meer daar het middagmaal reeds tot de gedane zaken behoorde en hij geheel afhankelijk was van de slimmigheid van zijn oppasser voor het opdisschen van een daarop volgend maal. Die knaap rDcr cr geraakte hierover echter geen ooenblik in verlegenheid en slaagde er zelfs in eene geringe, hoewel oppervlakkige kennis van kookkunst aan den dag te leggen. Niettemin was het maal primitief genoeg en George kon niet laten in stilte te lachen, als hij bedacht wat de dienstboden in zijn broedershuis wel zeggen zouden, indien zij gedwongen werden aan zulk een nederigen disch aan te zitten. Toen de torenklok acht uur sloeg, weerklonken door het gansche dorp de langgerekte tonen van den jachthoorn voor de retraite en eenige minuten later werd er geen geluid meer vernomen dan nu en dan het nijdig geblaf van een straathond. Mies buiten was in volslagen duisternis gehuld; de oostenwind was sedert den middag nog scherper geworden, en sloeg den regen en den hagel met vlagen tegen de vensterruiten. Het moet den armen George ter eere nagezegd worden, dat hij manmoedig in zijn humeur bleef. Een van de twee stoelen uitkiezende die de minst rechte leuning had, zette hij zich gemakkelijk neder, nam een fermen slok uit zijn flesch , stak een pijp aan en begon na te denken. »Woensdag; wel zeker het was de dag van St.-Léger." Hij was benieuwd wie gewonnen had, en wanneer hij dit vermoedelijk zou te weten komen. Acht uur; nu be(Tinnen de menschen daar ginds juist te denken aan het eten; hoe geheel anders zagen alle dineren verleden jaar om dien tijd er uit. rpHij glimlachte bij de herinnering aan wat een vroolijke partij het geweest was; elk voorval daarbij, zelfs het onbeduidendste, kwam hem weer voor den geest. »Ik zou wel eens willen weten," zoo zeide hij, zijne gedachten hardop uitsprekende, »of iemand in Doncaster het opgemerkt heeft, dat ik daar niet was vandaag; ik denk van niet. Het zou mij ook niet veel goed gedaan hebben al was het zoo. Het is een grappige wereld! Zal ik nu voortaan al mijne avonden de nu volgende jaren zoo doorbrengen, tusschen een petroleumlamp en de karkas van een teringachtig kuiken? Als dat moet, dan zal ik het mij toch wat gezelliger maken. Wat zou Mildred nu wel doen ?" Zijn gelaat betrekt en peinzend tuurt hij naar de kronkelende rookwolkjes, terwijl ze langzaam opstijgen. »De heele geschiedenis was vreeselijk hard voor haar, arm kind; en de gedachte alleen aan haar had mij op den rechten weg moeten houden. Hoe het zij, ik heb alle mogelijke boete gedaan. Ik , onderste!, dat zij eindelijk mijn raad zal volgen en met den ouden Devereux zal trouwen; haar huwelijksdag zal mij hier een prettigen, vroolijken dag bezorgen." Hij stampte met zijn hiel op den grond I met zulk een geweld, dat David, de oude fox-terrier, die hem in zijn nieuwe loopbaan gevolgd is, in een nijdig geblaf losbreekt. In elk geval kon het geen goed doen om aan dat alles nu te denken; »elke dag heeft genoeg aan" enz., en een oogenblik daarna begon hij een langen brief samen te stellen aan de jonge dame, wier beeltenis hem voor den geest zweefde. Hij deed haar een breedvoerig verslag van al wat hij gezien en gedaan had in de laatste dagen, gevolgd door een luimige schets van wat hij verwachtte, dat zijn nieuw leven zou opleveren. Ilij eindigde aldus: „Natuurlijk is het heel iets anders dan het militaire leven bij ons; maar naar het weinige wat ik er van gezien heb to oordeelen, ben ik zeker, dat het mij wol zal aanstaan; tot dus ver is iedereen zeer vriendelijk jegens mij geweest, dus maak u niet bezorgd over mij. Zend mij alle mogelijke boeken die gij verzinnen kunt; niet enkel romans, maar iets dat mijn geest kan beschaven, ik ben overtuigd dat daaraan behoefte zal wezen, en ik zal overvloediglijk leCgen tijd hebben om 's avond to lezen. Voor hoe lang ik hier zal moeten blijven, kan niemand zeggen. Mijn eerste plicht is om af te betalen zoo gauw als ik kan; ik zal niet gelukkig wezen aleer dat gedaan is. Maak u gee,no onnoodige kwellingen over mij want het zal heel goed met mij gaan. Weef; niet al te onzelfzuchtig, en tracht moer om u zelve te denken dan om Uw zeer toegenegen G. M. ee Niet languit daarna haaldeen sliep ij s pdoe end ibge r bedNdi de daaropkden slaap des rechtvaardigen. (Wordt vervolgd.) ---