BUITENLAND. Telegraphische Berichten. [Zie:verder onder laatste berichten.] 30 October. CHINA. – Het gerucht loopt, blijkens to Londen ontvangen berichten, dat de jonge Keizerin van China overleden is; het is echter nog niet bevestigd. JAPAN. – Een derde legerafdeeling van 24 000 man wordt te Hierosjima bijeengebracht en zal van Sendai aan de Oostkust van Nippon scheep gaan. De geestdrift onder de bevolking is zeer groot. De tweede legerafdeeling is ten noorden van de Talienbaai geland en rukt op Port-Arthur aan. De Chineesche troepen op het Schiereiland Kinchow, te Port-Arthur en bij de Talienbaai is 13 000 man sterk. Onder dezen Zijn echter 4000 rekruten. RUSLAND. – Te Petersburg werden gisterenochtend uit zeer goede bron gunstige berichten omtrent den toestand van den Czaar ontvangen. Het analytisch onderzoek van het afgetapte water gaf zeer gunstige resultaten, zoodat een opzuigings-proces mogelijk was. liet huwelijk van den Grootvorst-Troonopvolger was opnieuw uitgesteld. Dit werd voor een goed teeken gehouden, daar de Czaar gewis geen vergunning tot uitstel zou geven ale er ernstig gevaar bestond. Mocht er uitzicht bestaan op nog belangrijker beterschap, dan zou het huwelijk denkelijk nog langer uitgesteld worden, opdat deze Plechtigheid niet aan een ziekbed zou behoeven te geschieden. De opperpriester Iwan' van Kroonstad, die nog te Livadia vertoeft, had vier dagen geleden aan Zijne vrouw getelegrapheerd , dat God den Czaar een nieuw bewijs van zijne genade scheen te geven en een wonder aan hem verrichtte. Volgens de meening van dezen opperpriester zou de Czaar zeker genezen. [Dit is dezelfde Priester, die op aandringen van den procureurgeneraal Pobedonoszelf door den Czaar ontvangen is om voor hem te bidden"; hij staat in Rusland bekend om zijne genezing van zieken door het opleggen der handen, het bestrijken der kranke lichaamsdoelen mot olie onder het uitspreken der woorden van Jacobus : 105]. Het officieele bulletin van gisterenavond 8 uur luidde echter minder gunstig: „In den loop van den dag at de Czaar weinig. Hij ,gevoelde zich zwakker; de hoest, waaraan hij sinds lang lijdende was, ten gevolge .van eene chronische katarrh van strottenhoofd en luchtpijp, was verergerd; aan hot sputum vertoonde zich bloed." Te Ostrowskaja , in het gebied der Doneebe kozakken, is bij de inwijding eener nieuwe kerk een lamp ontploft. Hierdoor geraakte het kleed van een der tegenwoordige vrouwen in brand en ontstond er eene paniek onder de aanwezigen, die allen naar den uitgang drongen. Er werden 26 personen gedood en 9 gewond. NOORWEGEN. – Aan het Stockholmsche Dagblad wordt uit Christiana gemeld, dat de heer Ullmann, leider der linkerzijde in het orige Storthing, in een volksbijeenkomst nabij J-Jaurvig verklaard heeft, dat de radicalen het volgende eischten : 10 eigen gezanten; 2° afschaffing der nu bestaande gezantschappen; a° benoeming van gezanten voor korten tijd met speciale opdrachten. De heer Ullmann voegde er bij, dat hij republikein was en dat len den Koning, wanneer deze de aanstelling een eigen minister van Buitenlandsche `-lakon voor Noorwegen niet wilde goedkeuren, °oh wel kon missen. --- Groot-Britannië. Moet lord Rosebery gevoegd worden bij de lange lijst van politieke raadselen, welke den man met het ijzeren masker en „Junius" insluit? vraagt de Times. Zij vindt ten minste, dat den geschiedkenner der toekomst 's ministers gisteren vermelde rede, Zaterdag te Bradford gehouden, een harde noot te kraken zal geven. Ernst of kortswijl? Het blad beweert niet, het vraagstuk te kunnen beantwoorden. De minister erkent zelf, dat bij de laatste verkiezingen der Regeering geen last is gegeven tegen het Hoogerhuis en dat zij geen voldoende meerderheid in het Lagerhuis heeft om iets er tegen te doen; maar aan den anderen kant houdt hij zich alsof iets zeer bijzonders het gevolg moet zijn van eene resolutie, door het Lagerhuis tegen het Hoogerhuis aan te nemen. Voor het overige, betoogt de Tinzes, zou hetgeen de premier wil hierop neerkomen, dat een oppermachtig Lagerhuis, b. v. met eene meerderheid van leren en Wallisers, zijn zin zou kennen doordrijven tegen hetgevoelen van Engeland, „het voornaamste lid der compagnieschap", zooals lord Rosebery zelf het niet lang geleden noemde, in. Liberaal ware dat allerminst, oordeelt het blad; het ware in den trant der Jacobijnen en lord Rosebery wordt, als de Girondijnen, zijns ondanks meegesleurd. Dat het hoofdorgaan der Gladstonianen, de Daily News, een gadsch anderen toon aanslaat, spreekt vanzelf. Zij roemt de rede als een keerpunt; nu is lord Rosebery volgens haar voorgoed de kampvechter geworden van vooruitgang, op afdoende wijze tot bevelhebber van het liberale leger gestempeld. Onvoorwaardelijk keurt het blad het program van handelen, door den minister aangekondigd, goed; en welke tastbare gevolgen eene resolutie van het Lagerhuis hebben kan, toont het met voorbeelden uit de geschiedenis aan. Natuurlijk echter is het de bedoeling des ministers niet, vervolgt het, terstond bij de hervatting der zitting eene resolutie voor te stellen en dan onmiddellijk het Lagerhuis te ontbinden. Dit ware een noodlottige misgreep. De Regeering kan geen beroep op het land doen, voordat over alle belangrijke ontwerpen, in dit en het vorige jaar bij de troonrede toegezegd, eene beslissing van het Heerenhuis is uitgelokt. Wanneer zij haar best, dit Huis al het kwaad gedaan heeft dat het vermag, dan eerst zullen de gelederen aaneengesloten zijn en het veld openstaan voor den slag. Met name de nieuwe regeling der kiezerslijsten moet echter voorafgaan. * * De opgewondenheid van lord Rosebery's overtalrijk gehoor te Bradford schijnt intusschen buitengewoon •te zijn geweest. Toen hij na cene voortdurend door toejuichingen onderbroken peroratie met opgeheven handen, verheffing van stem, schitterende oogen, ten slotte uitriep: „wij werpen den handschoen neer: aan u, ons te steunen !" schenen de toejuichingen der 5000 opeengepakte hoorders geen einde te willen nemen. Trouwens, toen de minister in den vooravond naar de zaal reed, waar hij zou optreden, stond overal een juichende menigte langs de straten geschaard, en velen liepen het rijtuig roepend en met hoeden zwaaiend na. In de zaal zelfs duurde het ettelijke minuten eer het gejuich en het zingen van „Ile's a jolly good fellow" een einde nam en de redenaar beginnen kon. --- Uit verschillende landen. In zeer vele steden van Italië zijn plaatselijke comité's gevormd om zich aan te sluiten bij het vroeger vermelde „Verbond tot verdediging van de vrijheid," naar aanleiding van de ontbinding der socialistische Vereenigingen te Milaan gesticht. Te Turijn nemen daaraan o.a. de hoogleeraren deel en Florence, Venetië, Padua , Verona , Rimini enz. volgen de beweging. Bij Wilkesbarre , in Pennsylvanie , is Zondag een dynamietaanslag gepleegd tegen een door zestig Hongaarsche spoorwegwerkers bewoond huis, met het gevolg, dat drie personen omkwamen en tien zwaar gekwetst werden, acht vermoedelijk zonder kans op herstel. Men schrijft den aanslag aan dieven toe. Te Nieuw-Orleans zijn, luidens berichten van gisteren uit Nieuw-York, ernst ige ongeregeldheden voorgevallen. Daar de dokwerkers daar ter stede het werk gestaakt hebben, werden een aantal negers aangenomen om een Engelsche stoomboot uit het dok te brengen. De werkstakers, dit niet willende dulden, vielen de negers met revolvers en andere wapens aan en losten honderden schoten, waardoor zes negers ernstig gekwetst werden. De overigen legden toen het werk neer, daar zij zich niet aan zulke ernstige gevaren wilden blootstellen. De Britsche consul heeft inmiddels naar Washington geseind, der Regeering verzoekende voldoende bescherming aan de negerwerklieden te verbenen, opdat het schip spoedig wederom zeeklaar zal kunnen zijn. --- BINNENLAND. 30 October. * Door H. M. de Koningin-Regentes is als bewijs van sympathie aan het bestuur van het Geheel Onthoudersgebouw te Groningen de som van f 200 geschonken. Het hoofdbestuur der Maatschappij tot Nut van 't Algemeen heeft besloten, ter vervanging van den heer C. J. M. Dijkmans te Amsterdam, die door den dood aan het hoofdbestuur is ontvallen , reeds nu de verkiezing van een nieuw lid to doen plaats hebben. Daartoe is opgemaakt een dubbeltal, waarop voorkomen de hoeren mr. J. E. Veltman, lid der firma Vermeer d• Co., te Amsterdam en mr. J. G. N. de Hoop Scheffer, secretaris van de Nederlandsche Bank, te Amsterdam. Sedert 15 October jl. is als voorzitter der Maatschappij opgetreden de heer mr. R. van de Werk. --- De N.-Malthuslaansche Bond. Zondag jl. hield de Nieuw-Malthusiaansehe Bond in „Diligentia" te 's -G ravenhage zijne algemeene vergadering, onder leiding van den heer B. 11. Beidt. Uit de mededeelingen van den secretarispenningmeester, den heer W. M. 11. Anten, is gebleken, dat het ledental thans tot 563 is geklommen; dat de contributien ruim f 950 bedragen en dat in het vorige jaar ruim f 400 aan vrijwillige bijdragen is ontvangen, terwijl vele minvermogenden hunne eontributiën hebben verhoogd; voorts dat uit alle oorden des lands en ook uit België taliijke aanvragen komen naar de middelen die de Bond verstrekt en dat in het afgeloopen jaar aan 800 personen kostelooze hulp is verleend, behalve de bijstand, waarvoor honorarium is gegeven. Besloten werd tot het aanvragen van rechtspersoonlijkheid voor den Bond; in verband ,daarmede werden de statuten gewijzigd met liet hoofddoel om voortaan, niet alleen langs wetewchappelijken, maar ook langs practiischen weg voor het doel werkzaam te zijn, terwijl al dadelijk werd bepaald, dat in het aanstaand jaar de financiën in de eerste plaats zullen werden besteed aan het salarieeren van d)rouwokike deskundigen, ten einde onderricht te dotn geven in het gebruik van voorbehoedmiddelen. 'Ter vervanging van de heeren L. J. Hansen, en C. Dekker Gz., die niet meer in aanmerking wenschten te komen, zijn tot leden van het hoofdbestuur gekozen de heeren Jac. Dijk en E. Kerape , beiden te 's-Gravenhage. --- Feuilleton der 0. Haan. Ct.V. 31 October 1894. Op 's Konings Bevel. Naar het Hoogduitsch VAN CLARISSA LOHDE. (Uit. den tijd van\ Fradcrile den Groote.) *4) HOOFDSTUK XTV. Half in onmacht lag Julia, nadat het haar j as gelukt aan Diederik’s scherp oog te ontkappen, inde armen van Favrat. Eerst gelukte het haar zich te her- en haar tegenwoordigheid van geest !||jß te krijgen. . ”ik ben toch maar een erg zwakke vrouw ? 1,8 klaagde zij zichzelve aan. "Zoo snel ont- mij de moed, waarop ik nogal zoo prat f Maar niet om mij, lieve, was ik be•°i'gd wat komt het er voor mij op aan om u !” ‘Hj klemde haar inniger aan zijn hart. , "J\i, zwak?” fluisterde hij. «.lij, mijn appere, fiere Julia! Nooit, nooit zal ik genoeg kunnen danken voor hetgeen ie v°ör mij doet.” “Dank het mij alleen mot je leven! Maar ..nrjeht Qod het anders hebben beschikt l(d zij er in diepsten ernst op volgen , sdan vereenigt ons toch nog de laatste band: de dood!" »Lieve, wat taal I" »Niets, dan wat mijn vast besluit is. Ik zeg met Ruth: Waar gij gaat, wil ik ook gaan; waar gij blijft, blijf ook ik." Hij klemde haar nog inniger aan zijn hart. »Edele, verhevene vrouw! Maar neen, ik mag, ik kan zooveel liefde niet aannemen. Dat is te veel, te veel! »Niet meer, dan je verdient.— Maar denken we nu niet aan den dood, maar aan het leven." Terwijl zij zich zacht aan zijne armen onttrok, ijlde zij naar het venster. »Een kort uur nog slechts en het beslissend oogenblik is daar. Bent ge met uw arbeid gereed?" »De lange November-nacht heeft mij in staat gesteld mijn arbeid te voltooien. De ijzeren staven zijn doorgevijld, een laatste ruk, en zij zijn gebroken. Niettemin heb ik geen hoop op het welslagen. Hoort ge den schildwacht, lieve, die hiernaast bij het geschut voortdurend heen en weer gaat? Bij het eerst verdacht geluid dat hij hoort, ben ik verloren." »Het is donkere nacht en in het duister te treffen, moeielijk. Geven we onze zaak Godin handen! Driemaal fluiten zal het sein zijn; dat je het waagstuk kunt ondernemen.' »En jij ?" »Ik wacht je inde boot." Nog eenmaal viel zij hem, door haar gevoel overmeesterd, om den hals. »God bescherme ons, lieve. Moed !" Terwijl hunne zielen van liefde en smart ineensmolten, stoven ze plotseling uit elkanders armen. Er werd aan de deur geklopt. De oude Martin stak het hoofd naar binnen. »De luitenant van de wacht laat zijn Eerwaarde verzoeken, zich heden een weinig te beperken. Hij heeft in last hem weder naar buiten te geleiden en zijn tijd is kort." Nog wisselden beiden een laatsten korten, veelzeggenden blik; daarop volgde Julia den gevangenbewaarder. Inde wacht beneden was het reeds stiller geworden, daar de luitenant zich op zijn gewone joviale manier met zijn ma nschappen rondom de tafel had geplaatst. Hij liet zich een kroes wijn inschenken en klonk met elk hunner. »Wie heeft er vannacht de wacht boven bij de schietgaten ?" vroeg hij. »Michel Bergheim," antwoordde de sergeant en wenkte een jong soldaat met stoer uiterlijk en betrekkelijk kloeken blik, die in militaire houding naar voren trad. »Hij is het nuchterste van allemaal." »En op de binnenplaats ?" »Die vijf daar." De sergeant wees naar manschappen, die met roode gezichten en glazige oogen , tengevolge van het overmatig wijndrinken , aan het einde van de tafel gezeten waren. »Kom, wakker nu, jongens; oo,,cren wijdopen 1" vermaande de luitenant met schertsachtig dreigenden vinger. »Wanneer wordt jelui afgelost ?" »ov. .over vijf minuten luiten/ !" Inde deur stond de gevangenbewaarder, waarachter het geestelijk gewaad van Julia zichtbaar werd. De luitenant stond op. »Tegen middernacht kom ik terug, zien of alles in orde is. Opgepast. Morgen, als die arme drommel maar eerst buiten te drogen hangt, ben jelui vrij van dienst." »Le-le-leve de luiten't !" brulde het koor van manschappen met opgeheven kroesen en de sergeant voegde er duidelijker bij: »Een hoerah ! voor den luitenant, die ons armen militairen van de groote Rijksstad nog iets gunt in deze koude dagen en niet, als wijlen zijn voorganger, ons ringeloort en doodvalt op een borrel!" De luitenant knikte vriendelijk naar alle kanten: »Laat me op je kunnen rekenen, mannen, dan zult ge het goed bij me hebben." Daarop groette hij de manschappen, die moeite hadden op hun beenen te blijven staan, maar hem toch nog met vereende krachtsinspanning een »leve de luitenant 1" nariepen, en gaf daarop den cipier een wenk hem met den geestelijke uitte laten. De oude Martin schudde bedenkelijk het hoofd. »De kerels zijn zoo dronken als een tol, luitenant ," merkte hij op; »als dat maar niet op een ongeluk uitloopt." »Ongeluk, Martin? Waar ben je bang voor ?" »Nu, staan we voor den delinquent niet borg met ons eigen hoofd? Indien den kerels eens de oogen dicht vielen, wat dan ?" »Zijn je sloten niet goed, Martin P" »Dat zeker." »Nu, waar zal de delinquent dan uit kunnen? Door het dak heenvliegen zal hij toch wel niet, als de duivel hem niet helpt.' »Dat niet maar —" »Door het getralied venster, honderd voet boven den grond; acht je dat mogelijk Martin ?" »Mogelijk waarom niet? Maar dat is niet in ij n zaak. Indien de luitenant gerust is ?" »Ik ben gerust, Martin, en leg jij je nu Uk maar gerust op één oor, tot ik tegen twaalf uur weder aanklop. Je bent noodeloos bezorgd." De geestelijke was eenige schreden vooruit efeouan • nu haalde de luitenant hem in. t, »'t Gaat alles opperbest," fluisterde hij; »nu nog maar alleen van kleren verwisselen en dan naar de boot; nu is het de beurt aan de anderen, wij zijn tot zoover klaar." * * Frits, die in last had, haar naar 'het huis van Ilosa's moeder te brengen, wachtte reeds aan den hoek van de straat. De oude tante was door Elfriede er toe overgehaald, een kamertje van haar huisje voor dien nacht voor de bondgenooten af te staan. Zij wist wel is waar niet tot welk doel, maar daar haar lieveling het weitschte , had zij er niets tegen in te brengen, al kwam haar het geheel toch wel wat gewaagd voor. »Ik laat mij niet graag met verdachte dingen in," had zij gezegd, »maar nu mijn Fried je het wil, in Godsnaam dan." Slechts weinige minuten en zij waren aan het huisje. Voorzichtig deed Frits de deur open. Ineen laag ver 'aek , naast het portaal, waren de luiken goed gesloten. Toch plaatste Julia nog voor de kaarsen een hoog kamerschut, waarachter zij zich in alle haast van haar geestelijk gewaad ontdeed. Zij zette een breedgeranden hoed op, die haar gezicht zooveel mogelijk verborg, sloeg een donkeren mantel over de manskleeding die zij droeg en begaf zich toen naar het portaal, ten einde den luitenant gelegenheid te geven van kleéren te verwisselen. Inmiddels was Frits vooruit geloopen naar de boot, die hij op Julia's last uit het schuitenhuis van den magistraat had gehaald en aan een afgelegen, door de vrouwen voor wasschen gebruikten vonder inde nabijheid van den toren had klaar gelegd. Juist waren de anderen gereed hem te volgen, toen het geluid van naderende voetstappen uiteen zijstraatje hun reden gaf weér ijlings binnen de deur te gaan staan. Het was een lantaarndrager, , die eenige gewapende manschappen voorging; ook zij gingen inde richting van het straatje, dat naar de rivier leidde. De man, die vlak naast den lantaarndrager liep, keerde als bij toeval zijn gezicht naar het huisje van Moeder Truida. Gelukkig beschermde de nachtelijke duisternis degenen, die daar aan de deur stonden. Julia had echter den voorbijganger herkend. Een panische schrik voer door al haar leden, het bloed stolde in hare aderen. »We zijn verraden ," fluisterde zij, 's luitenants arm krampachtig vattend, »mijn neef Diederik was 't !" Een vloek, nauw hoorbaar, kwam over zijn lippen. »Wij moeten de boot maar laten ," riep hij; »dadelijk naar de onzen terug en ze waarschuwen." Vol angst en toch in vliegende haast sloegen zij inde schaduw der huizen den terugweg in naar den toren. (Wordt vervolgd.) --- De Chineesch-Japansche oorlog. De onderstelling, dat de Japanneezen na den overtocht over de Jaloe-rivier geene vijandelijke troepen meer zouden aantreffen, was to optimistisch en uit de telegraphische berichten heeft men reeds kunnen zien, dat den 268 ten dezer weer een ge vecht geleverd is. De naam van gevecht schijnt echter hier niet te passen. In de sterkte Kioe-lien-tchen hadden zich zestienduizend Chineezen verschanst om der oprukkende Japansche krijgsmacht het hoofd te bieden. Vrijdagmorgen met het aanbreken van den dag rukten vier Japansche colonnes op Kioe-lien-tcheng aan. Uit de Chineesche batterijen werd echter geen schot aelost ofschoon de Japanneezen betrekkelijk'' dicht aaneengesloten marcheerden. Vervolgens werd een granaat geworpen in de voornaamste batterij, maar er kwam geen antwoord. Daarna zonden de Japanneezen spionnen uit en dezen meldden, dat de plaats geheel verlaten was. Men gelooft, dat do aankomst van de bij de Jaloe-rivier verslagen Chineezen een paniek onder het garnizoen veroorzaakte en dat do officieren de soldaten niet van de vlucht konden terughouden, toen de Chineesche spionnen de nadering van het Japansche leger aankondigden. Er waren sporen van een kamp, dat eerst kort geleden verlaten was, maar geen enkele Chinees was bij de batterijen. De weg, dien de vluchtelingen hadden genomen, werd voldoende aangewezen door de weggeworpen musketten en geweren, waarmede hij als bezaaid was. Kolonel Sato zet op het oogenblik met infanterie en cavallerie de vluchtende Chineezen na. De Chineesche batterijen waren van goede constructie en de stellingen sterk; de kanonnen waren echter niet voldoende voor de verdediging. De batterijen waren verbonden met goede schansgraven. De buit der Japanneezen bestond uit 30 kanonnen, veel krijgsvoorraad, voedsel, paardenvoeder en 300 tenten. Van andere zijde was beweerd, gelijk men zich zal herinneren' dat de Chineezen zich dapper verweerd hadden; de vertrouwbaarste berichten stellen echter de inneming van Kioe-lientcheng volgens de bovengegeven lezing voor. Op het oogenblik worden op het schiereiland Kinchow, , gelijk reeds gemeld is, troepen samengetrokken ter bescherming van Port Arthur, Talienwan enz. Deze havens zijn alle reeds door de Japanneezen geblokkeerd. Omtrent de landing van Japansche troepen bestaat thans geen twijfel meer. De geheel° vloot transportschepen bereikte verleden Woensdag de Chineesche kust, de Elliot-eilanden aan den Noordkant rondstevenende en Port Arthur vermijdende. Elk oogenblik verwacht men een aan – val op het belangrijke arsenaal van Port Arthur. De Chineesche vloot heeft bevel gekregen om Sjan-hai-kwan ten westen van Port Arthur te beschermen. De Japansche vloot bedreigt inmiddels met 34 torpedo-booten Wei-haiwei. Voor China wordt de toestand met den dag ernstiger. Of de Mantsjoerije binnengerukte Japansche troepen Moekden , de heilige stad der Chineszen, al dan niet zullen bezetten , is nog niet bekend. * * De Keizerlijk Chineesche Oorlogsraad doet zijn uiterste best om meer troepen te verzamelen voor de verdediging van de hoof ds ta d Pekin , die al meer en meer bedreigd wordt, daarbij volstrekt niet vragende naar hunne hoedanigheid. Den onderkoning van Nankin' die reeds ongeveer 20 000 man Hoenaneesche troepen heeft verschaft, was gelast nog meer bataljons over land van Chin-kiang naar Tientsin to zenden. Hij bracht dienovereenkomstig verscheidene duizenden manschappen uit verschillende garnizoensplaatsen bijeen, maar toen het tijd was om op te rukken, weigerden dezen hieraan gevolg te geven. Zij deelden hunnen officieren mede, dat zij al maanden lang niet bezoldigd waren en niet zouden vertrekken voor hun de achterstallige soldij was uitbetaald. Zij volharden nog steeds in hunne weigering. --- Duitschland. Generaal Caprivi heeft van den Keizer bij zijn aftreden als Rijkskanselier eene der hoogste onderscheidingen ontvangen, die Z. M. hem verleenen kon: de orde van den Zwarten Adelaar. Dat is wel een bewijs, hoe hoog de Keizer dezen staatsman, dien hij na het tot stand komen der eerste handelstractaten in den gravenstand verhief, is blij ven waardeeren. Toch wint het vermoeden veld, dat reeds sinds eenigen tijd verschil van meening over allerlei zaken tusschen den Keizer en zijnen Rijkskanselier moet zijn voorgekomen. Anders wordt het onbegrijpelijk geacht, dat eene betrekkelijk ioo nietige zaak als de gisteren door ons vermelde quaestie betreffende een dagbladartikel graaf Caprivi ten val gebracht zou hebben. Maar deze Keizer heeft prins Bismarck eens gezegd wil zelf Rijkskanselier zijn. En dan schiet voor Zijne dienaren, ook al waardeert de Keizer hen nog zoo, weinig anders over bij verschil van inzicht dan heen te gaan. Graaf Caprivi heeft de voldoening, dat zijn aftreden , door zij ne politieke vrienden natuurlijk betreurd, zelfs aan zij ne politieke tegenstanders geene aanleiding geeft om anders van hem te getuigen dan dat hij een trouw en eerlijk dienaar des Keizers is geweest, die met bewonderingswaardigen ij ver en volharding zich in den kortst mogelij ken tijd op de hoogte stelde van allerlei vraagstukken, die hem als soldaat volkomen vreemd waren. Men denke slechts aan zij ne meesterlijke verdediging der handelstractaten in den Rijksdag. Bovendien toonde hij ook in het gewoon debat eene gevatheid, die hem menigmalen deed zegevieren over de beste sprekers in het Parlement, zonder ooit de waardigheid zijner positie uit het oog te verliezen. Het eenige dat hem door zij ne vrienden verweten wordt, is dat hij vaak niet doortastend genoeg was en zoo wordt beweerd, dat hij, indien hij vroeger en krachtiger tegen graaf Eulenburg was opgetreden, thans zijn ontslag niet had behoeven te vragen. Voor zich zelven zal graaf Caprivi zijn heengaan niet betreuren. Meermalen verklaarde hij uit den grond zijns harten , dat hij alleen op verlangen des Keizers Rij kskanselier was geworden en op zijn post bleef en niets liever verlangde dan rust te mogen nemen na een zoo zwaren arbeid. Zoo spoedig mogelijk heeft hij dan ook, na het afleggen van de onvermijdelijkste bezoeken, zijne toebereidselen gemaakt om den winter aan het meer van Genève te gaan doorbrengen. * * Het optreden van prins Hohenlohe als Rijkskanselier wordt door nagenoeg alle partijen en in alle landen met ingenomenheid begroet. Oostenrijk-Hongarije en Italië zien in hem een voorstander van het Drievoudig Verbond; in Frankrijk waar men hem als ambassadeur te Parijs en als stadhouder van het aangrenzende Rijksland heeft loeren waardeeren -- is men overtuigd, dat hij, gelijk zijn voorganger, den vrede zal helpen bewaren en ook de Russische zoowel als de Engelsche Pers prijst deze keus des Keizers. In Zuid-Duitschland is men dubbel ingenomen met deze keus, omdat het nu een Beier is, die aan het hoofd der Rijks- en, mirabile dictu, zelfs der Pruisische Regeering komt te staan; te meer omdat ook de minister van Buitenlandsche Zaken Von Marschall .reeds een Zuidduitscher is. Zelfs de sociaal-democratische bladen laten prins Hohenlohe voorshands ongemoeid; daarentegen zetten zij zich nu reeds schrap tegen den nieuwen Pruisischen minister van Binnenlandsche Zaken Von Köller, van wien zij een uiterst scherp toezicht op hunne handelingen vreezen. Alleen de ultramontaansche bladen kunnen, hoewel prins Hohenlohe als goed Katholiek bekend staat, blij kbaar niet vergeten, hoe hij in 1869, zij het ook te vergeefs, eene samenwerking trachtte te verkrijgen, eerst van alle Europeesche , daarna van de Duitsche Regeeringen tegen do van het Vaticaansch Concilie te verwachten besluiten. * * Ontvangt graaf Caprivi van alle kanten het eervolle getuigenis, dat hij de buitenlandsche betrekkingen des Rijks in het beste spoor heeft weten te houden, in het binnenland is onder zijn bestuur veel te wenschen overgebleven en de partijen staan scherper dan ooit tegenover elkander. Zoo vinden prins Hohenlohe en de heer Von Kaler veel te doen en het behoeft den Rijksdag dezen winter, evenmin als den Pruisischen Landdag, aan belangrijken wetg,evenden arbeid te ontbreken: de maatregelen ter bestrijding van de revolutionaire partijen; voltooiing der belastinghervorming en wat daarmede samenhangt; uitbreiding der arbeidswetgeving; rechterlijke wetten, enz. De Rijksdag komt 15 November, de Pruisische Landdag in Januari bijeen. --- Staatsapotheken. De Ned. Maatschappij van Geneeskunde hoeft besloten een onderzoek te doen instellen aangaande de mogelijkheid en de wenschelijkheid van Staatsapotheken, en dat opgedragen aan de heeren P. H. van Eden, J. F. Ph, Herz en A. W. Fresling Naar wij vernemen, heeft de Amsterdameche justitie een telegram ontvangen, meldende dat de voortvluchtige ex-commissaris van politie van Hilversum Van Tuinenburg te Monaco gevat is. Op het oogenblik zijner inhechtenisneming trachtte hij zich met een revolverschot van het leven te berooven en verwondde zich zoo zwaar, dat hij thans niet vervoerd kon worden. (H.) --- Frankrijk. Gisteren heeft de Kamer zich bezig gehoudenlmet een voorstel der commissie tot onderzoek van de rekeningen over de jaren 1889 tot 1892, strekkende om het dossier over rij tuiguitgaven van den vroegeren Kabinetschef Favette naar den minister-president te verwijzen, opdat deze daarmede zou doen naar behooren. Gaf de Kabinetschef Tirard 60 frc. in de maand aan rij tuigkosten uit, de heer Favette had tot 800 fres. toe noodig. De minister onder wien dit plaats had, de heer Jules Roche, verdedigde zijn voormaligen Kabinetschef en verdedigde 's mans uitgaven met een beroep op de tentoonstelling van 1889 en haar nasleep; wat den rapporteur der commissie niet verhinderde in een stekelige, voortdurend van luid gelach vergezelde rede Zijne bezwaren tegen deze en andere uitgaven vol te houden. Na eenige soms vrij vinnige discussie, waaraan ook de tegenwoordige minister Lourties en zijn ambtgenoot van Justitie deelnamen, werd met algemeene stemmen eene motie van den socialist Jaurès aangenomen, luidende: „De Kamer, besloten om bij het gebruikder door haar goedgekeurde fondsen vol strekte regelmaat en onkreukbaarheid te verzekeren, verwijst, enz. De Regeering had er zich mede vereenig d Vervolgens kwam eene interpellatie aan de orde van den Bonapartistischen republikein Cuneo d' Ornano over eene veroordeeling van journalisten, volgens hem door middel van valsche stukken verkregen. De minister van Justitie verontschuldigde zooveel mogelijk het gebeurde en zeide, dat de betrokken magistraat eene berisping had ontvangen. Met 271 tegen 236 stemmen werd ten slotte eenvoudig overgegaan tot de orde van den dag. Van den Gouverneur van Guyana is bericht ontvangen, dat de strafkolonisten op de Saluuteilanden , door anarchisten aangezet, den 25en dezer in opstand gekomen, twea cipiers en een meesterknecht ve rmo or d hebben. Twaalf hunner, waaronder vijf anarchisten, werden gedood en de opstand onderdrukt. De Gouverneur had versterking gezonden. De liefhebbers van stierengeveehten in het zuiden hebben zich over hunne rechters niet te beklagen. De directeur to Nïmes is gisteren wegens overtreding van het verbod des prefeets veroordeeld tot drie fres. boete en de zes met hem gedaagde „matadors" zijn van rechtsvervolging ontslagen, daar de rechtbank oordeelde dat de Spaansehe stier geen huisdier kan werden geacht en het dooden en mishandelen van zulk een stier dus niet valt onder Grammont' s wet, --- België. Onder de telegrammen is gister een en ander medegedeeld omtrent den uitslag der Zondag gehouden verkiezingen voor de Provinciale [S tate n. Over het geheel toonen rechter- en linkerzijde beiden zich voldaan, al schijnt de eerste daartoe de beste redenen te hebben. Te Antwerpen b. v. zijn wel is waar de liberalen meester gebleven, maar is hunne meerderheid, bij vroeger vergeleken, aanmerkelijk geslonken. Niet het minst opmerkelijk bij deze verkiezingen is het feit, dat te Brussel de radicalen, met hun aanvoerder Paul Tanson voorop, tegenover de doctrinaire en progressistische liberalen zich bij de socialisten hebben aangesloten, zoodat zelfs de Indépendance genoemden heer Jansen deswege tamelijk onzacht de les heeft gelezen. De conservatieven, die bij deze verkiezingen aldaar geen eigen candidaten hadden, zullen wel voor een deel op de liberalen hebben gestemd, die eene meerderheid hadden van 6000 stemmen. Het ministerieele Journal de Bruxelles ziet in den uitslag der provinciale verkiezingen eene krachtige bevestiging van dien der algemeene voor Senaat en Kamer en constateert, dat blijkbaar de radicalen allerwegen in minachting zijn gekomen, dat de socialisten ditmaal we& achteruitgegaan zijn en geenerlei reactie tegen de zege der conservatieven op 21 dezer zich vertoond heeft. ---