Advertentie Evenals verleden jaar willen wij ook ditmaal in de 0. Haarlemsche Courant aan ieder de gelegenheid geven met NIEUWJAAR aan begunstigers , vrienden en bekenden het compliment van den dag te brengen. Deze 11181Ndars-Advo11tolltio"ll kunnen worden ingezonden: aan het bureau der Courant tot Zaterdag 30 December des namiddags 4 uur; aan het bureau te Amsterdam tot Zaterdag des middags 12 uur; voorts bij de agenten te Haarlem , Bloemendaal, Heentstede, enz. Prijs 50 cent contant. --- BUITENLAND. Oostenrijk-Hongarije. 29 December, – – Gisteren is de Boheemsche Landdag geopend, vele dagen later dan de meeste andere provinciale Landdagen, blijkbaar omdat de Regeering in de tegenwoordige omstandigheden in Boheme den Landdag te Praag alleen den tijd wil laten het allernoodzakelijkste af te doen. Niettemin zijn de Jong-Czechen gisteren dadelijk begonnen met het indienen van een voorstel tot intrekking der uitzonderingsmaatregelen voor Praag en omstreken. Daarop bestaat natuurlijk thans minder dan ooit eenige kans, nu de politieke moord op den 21-jarigen Merva aan het licht gebracht heeft, hoe de gemoederen te Praag verwilderd zijn onder den invloed der Jong-Czechische woelingen. Omtrent dien moord kan nog vermeld worden, dat de twee daders nog niet ouder zijn dan 17 en 18 jaren. Zij waren Zaterdagavond bij hunnen vriend Merva gekomen, alsof zij niets kwaads in het schild voerden, en gingen eerst met hem kaartspelen. Toen sloegen zij eene oefening in het schermen voor, doch Merva verklaarde, dat de politie zijne wapens in beslag genomen had. Daarop ging het tweetal worstelen, aan Merva verzoekende hun daarbij iets voor te zingen. Deze koos een Slavisch lied, eindigende met de woorden »de dood aan alle verraders". Bij die woorden zeide Dolezal tot Dragoun: „Nu is het tijd!" of iets dergelijks. Op dat sein pakte Dragoun den niets kwaads vermoedenden Merva in de keel, terwijl Dolezal hem een dolk in het hart boorde. Beiden waren kennelijk opgeluoht toen hun de bekentenis van hunnen moord van liet hart was. De Hongaarsche Regeering heeft de Magnatentafel (het Hoogerhuis te Budapest) versterkt met vijf liberale, voor hun leven benoemde leden. Zeven jonge, tot de clericale partij behoorende Magnaten, die nog geene zitting in het huis hadden, hebben zich nu „als tegenwicht tegenover die benoeming" aangemeld om, op grond van de hun bij de wet toegekende rechten, als leden der Magnatentafel toegelaten te worden. --- Duitschland. De geruchten, volgens welke te Berlijn eene ministerieele crisis bestaat of althans iets dat daarop gelijkt, houden stand. Maar blijkbaar weet niemand buiten de zwijgende officieele kringen het rechte mede te doelen en de voornaamste dagbladen doen er dan ook het zwijgen toe. Tegenover hot onlangs door ons vermelde vermoeden, als zou er verschil bestaan tusschen graaf Caprivi en dr. Miguel omtrent het al of niet noodzakelijke om de conservatieven tevreden te stellen op het gebied der muntquaestie, staat thans de lezing dat 's Keizers beslissing is gevraagd, niet over dat verschil, maar over de vraag of de Regeering zich nog scherper dan in de laatste weken tegenover de conservatieve partij zal stellen, dan wel toegeven aan eischen van die partij op het terrein der handelspolitiek. Graaf TV ilhelm von Biemarck is gisteren van Hannover, waar hij „Regeerings-president" is, naar Friedrichsruh gegaan; men zegt op ontvangst van minder goede berichten omtrent den toestand van prins Bisni a i c k, zijn vader. Volgens een verhaal in een der Hannoversche bladen heeft graaf Wilhelm deze week een anonymen brief ontvangen, iploudende de bedreiging, dat zijn woning eerng in de lucht zal vliegen. Uit Kameroen komt het telegraphisch bericht van het overlijden van graaf Monis , eersten officier aan boord van de aldaar gestationeerde kanonneerboot Hydne. Hoewel het bericht den dood van dien nog pas kort te Kameroen gekomen officier aan malaria toeschrijft, brengt men het in verband met de tijding dat te Kameroen eene muiterij was ontstaan onder de inlandsche politie, die door een detachement van de fiyane bedwongen moest worden. --- Frankrijk. Woensdag is te Angonléme het rechtsge- 1 ding begonnen betreffende de bloedige ongeregeld he den te Aigues-Mortes in de tweede helft van Augustus 11. Er zijn zeventien beschuldigden. waaronder één Italiaan, die door dertien advocaten verdedigd worden, en zeventig getuigen. Naar den regel hadden de beschuldigden voor het Hof van Gard moeten terechtstaan, maar aangezien de gisting tengevolge van het voorgevallene nog niet bedaard was, gaf men aan het Hof der Charente de voorkeur, waar de gezworenen geacht kunnen werden onbevooroordeelder en onpartijdiger te zullen zijn. Men herinnert zich, hoe den 16deu Aug. tussehen de honderd Italiaansche en de veertig Fransche arbeiders aan de zoutwerken te Aigues-Mortes, de steeds bestaande naijver door allerlei twisten eene geweldige uitbarsting tengevolge had en onverwachts de Franschen , van hun middagslaapje ontwakende, met stokken en messen door de Italianen onder het geroep: „Italie! Italie !" werden aangevallen, naar de stad vluchtten en daar alles in rep en roer brachten , te eer omdat men zeide dat drie hunner vermoord waren. ln werkelijkheid waren een zevental gekwetst. Toen 's avonds de Italianen bij kleine groepjes in de stad kwamen, werd jacht op hen gemaakt. Een vijftig of vijf en twintig (de opgaven verschillen) zochten een schuilplaats in eene bakkerij , waar zij zich met gendarmes en douaniers den geheelen nacht tegen de menigte verdedigden. Met het aanbreken van den dag werden zij naar het spoorwegstation gebracht. Intusschen trokken 300 Fransche werklieden met jachtgeweren, knuppels enz. gewapend naar de zoutwerken, waar nog Italianen arbeidden. De bereden gendarmerie, 25 man sterk, kwam hun voor, nam de Italianen in haar midden en wilde ze naar Aigues-Mortes brengen, maar zij werd overvleugeld. Kortom, toen 's namiddags troepen van elders de orde hersteld hadden, zoodat de Italianen naar Marseille konden vertrekken, waren in het geheel zes van dezen omgebracht en een vijftigtal meer of minder ernstig gekwetst. Later stierven er nog twee. Men weet, welk een ontzaglijk opzien de zaak in Italië wekte en tot welke uitingen van verbittering zij daar aanleiding gaf, te meer daar de eerste berichten zelfs van 30 dooden gewaagden. Ook zijn thans vele Italiaansche journalisten overgekomen om de debatten bij te wonen, benevens, op last zijner Itegeering , de Italiaansche consul-generaal Durando te Marseille. Den prefect des departements verklaarde deze, dat hij alleen gekomen was om er zich van te verzekeren, dat zijne landslieden in hunne verplichtingen jegens Frankrijk, hetwelk hun gastvrijheid had verleend, niet waren te kort geschoten. Elke andere opvatting van zijne tegenwoordigheid, zeide hij, ware verkeerd. Intusschen keuren verscheidene bladen 's mans tegenwoordigheid af, waarin zij eene beleediging zien van de Fransche rechters. Na het eenmaal ontwijfelbaar vaststaat, zeegen zij, van welke zijde de aanleiding tot jet gebeurde gekomen is, bestaat voor zijne overkomst geenerlei reden en zou hij weldoen ten spoedigste naar Marseille terug te koeren. De met de Pranschen terechtstaande Italiaan, zekere Giordano, 24 jaar oud, reeds vroeger wegens diefstal veroordeeld, wordt beschuldigd van een der opruiers tot den onverhoedschen aanval op 16 Aug. te zijn geweest. Men verwacht de uitspraak niet vóór Zondag. Mag men de Lanterne gelooven , dan heeft men Zondag, even vóór de groote repetitie van „G wendoline", ontdekt dat de ketting waaraan de kroonluchter in de groote Opera hangt, grootendeels was do or g e vij 1 d en is een onderzoek ingesteld. --- Groot-Britannië. Heden viert de heer Gladstone op Hawarden zijn vier en tachtigsten verjaardag. Verleden jaar om dezen tijd 'was de Eerste milijster in Biarritz. Onder de vele zieken van den laatsten tijd behoorde ook de heer Villierß, „de vader van het Huis der Gemeenten" zooals hij om zijn hoogen leeftijd wordt genoemd. De oude Afgevaardigde van Zuid-Wolverhampton is echter weer beter geworden en hoopt aanstaanden Woensdag zijn twee en negentigsten verjaardag te vieren. Gisteren. werd graaf Grey, die nog verleden jaar zeer 1 ,zenswaardige artikelen in de Times schreef, een en negentig jaar. Het is nu meer dan drie en zestig jaren geleden sedert hij als vice-minister van Koloniën in Staatsdienst trad. Met uitzondering van den bisschop van Chester (dr. Durnford), die 3 November 1802 werd geboren, is lord Grey de oudste Pair in het Huis der Lords. Nader wordt gemeld, dat lord Salisbury niet naar zijn Chalet Cecil bij Dieppe is vertrokken, maar naar zijn kasteel Beaulieu aan de Middellandsche zee, in het Zuiden van Frankrijk. Whitaker's Almanaek voor 1894 is verschenen en bevat weer een aantal nieuwe rubrieken. De feiten der vorige maand werden nog vermeld en de voorrede is gedateerd 14 December. Als een bewijs hoe in alle Engelsch sprekende landen en bij het Engelsch lezende publiek op het vasteland van Europa dit jaarboekje zijn weg heeft gevonden, kan dienen, dat in de advertentiekolommen ook de Times hare „Weekly Edition" adverteert. -- De som gelds (1600 p. st.) door officieren van alle wapens der landmacht bij elkaar gebracht om der Hertogin Van York (Prinses May) bij gelegenheid van haar huwelijk voor een liefdadig doel aan te bieden , werd door de Erfprinses bestemd voor liet „Cambridge-asiel voor soldaten-weduwen", indertijd ter herinnering aan haren grootvader, den Hertog van Cambridge, gesticht. --- Uit verschillende landen. De Esercito Italian° bevat het volgende opzienbarend artikel: „Naar men verzekert schijnt het vast te staan , dat in 1894 Duitschland , Rusland en Oostenrijk groote manoeuvres zullen houden in het voorjaar. Daar het onder de wapens komen dezer drie machtige militaire krachten niet met onverschilligheid kan werden ontvangen meenon wij te weten, dat ook Frankrijk het mogelijke zal doen om niet het oog op zulk eene gebeurelijkheid zijne strijdkrachten voltallig te hebben. Deze verandering in het tot dusver toegepast stelsel van tegen het einde des zomers de legers voor do manoeuvres te versterken, is eene verrassing en moet noodzakelijk gevolgen hebben. „Italië zal onder deze omstandigheden in het voorjaar al zijne strijdkrachten onder de wapenen hebben , maar do nieuwe lichting zal slechts weinige dagen behoeven op to komen. Ook beweert men, dat voor dit jaar do groote manoeuvres ' zouden vervangen worden door manoeuvres met de kaders, om de studiën rakende de verdediging ten einde te brengen. "Ons voegt het niet , het gewicht der zaak uit een internationaal oogpunt te beoordeolon , maar wij kunnon niet nalaten to doen uitkomen, hoezeer de binnenlandsche moeielijklieden or toe kunnen medewerken om den toestand te verergeren. „Voor het eerst zal geheel Europa tot groote voorjaars-manoeuvres onder do wapenen zijn en deze omstandigheid is voorzeker bijzonder, daar het koord sedert zooveel jaren gespannen en het bondgenootschap tusschen Frankrijk en Rusland min of meer officieel is." Te San Bonifacio (Corsica) zijn twee Italianen als smokkelaars aangehouden en daar men spionnen in hen ontdekte, naar Bastia gebracht. In de laatste dagen heeft de politie te Rome 95 Duitsche landlo op er s aangehouden en over de grens doen brengen. Naar men rekent is gedurende 1893 in de Transvaal omstreeks 1 600 000 onsen goud gewonnen; de Randmijn bracht 1 470 000 onsen op, de Kaapsche 70 000 onsen, de Lij denburgsche 30 000 onsen, de Klerleorpsehe 24 000 onsen en de Letaba-mijn 6000 onsen. Voor het volgende jaar wordt de opbrengst op twee millioen onsen geschat. Naar aanleiding der dynamiet-concessie in de Transvaal , heeft de Britsche Regeering een in sterke bewoordingen gestelde remonstrantie tot de Tr tnsvaalsche gericht en daarbij scheidsrechterlijke uitspraak in het geschil voorgesteld. Zoo wordt althans uit Johannesburg aan de Londensche Pers getelographeerd Woensdagavond is te Pittsburgh, in Pensylvanië, een d y namietbom geworpen op het balkon eener woning, waardoor de geheele voorgevel werd vernield en de vensters van ..trie naburige huizen werden verbrijzeld. Gelukkig is niemand omgekomen, maar men begrijpt welk eene opschudding het geval in de stad veroorzaakt. Gedurende het thans afloopend jubeljaar des Pausen heeft de Pieterspenning 24 500 000 lira's opgebracht. Volgens de 1 ndé pendance is de „stad" Kiroendoe , waaruit kapitein P onthier in Augustus de Arabieren verdreef, naar den zoo droevig omgekomen aanvoerder der expeditie naar de Oebangi en Wellé , commandant Van Kerekhoven vernoemd. Te Napels zijn Woensdagavond te gelijkertijd in verschillende schouwburgen een groote menigte roode papiertjes uitgestrooid, waarop men las: „weg met de belastingen! Leve Sicilië! Leve het socialisme!" Ettelijke personen werden in hechtenis genomen. Toen dienzelfden avond te Rome in den Costansischouwburg de Koningin met den Kroonprins verscheen, deed het orkest naar gewoonte den Koningsmarsch hooren, waarop het publiek levendig toejuichte. Nauwlijks begon liet weér stil te worden of van de galerij riep iemand: „Leve de f asci! Leven de martelaars van Sicilië !" Hij werd terstond gevat en zal naar zijne geboorteplaats werden overgebracht. --- Telegrammen Buenos Ayres , 28 December. Een bericht uit Rio de Janeiro maakt melding van een hevig bombardement. Vele personen werden gedood, de bevolking is radeloos, de winkels zijn gesloten. Vijf personen zijn gestorven aan de hevigste soort va%gele koorts. IReeds in een gedeelte onzer vorige oplage medegedeeld.] Londen, 28 December. Naar aanleiding van het gerucht, dat het oorlogsschip Resolution groote schade zou geleden hebben bij den jongsten storm in de Golf van Gascogne, vroeg men in het Lagerhuis der Regeering om inlichtingen. De vice-minister van Marine antwoerdde, dat de Resolution slechts zeer geringe averij had. De vice-minister van Koloniën verklaarde, dat de Regeering tot op hedenmiddag geen bevestiging, maar ook geen tegenspraak had ontvangen van de geruchten omtrent het lot van majoor Wilsoo in Matabeleland. Op de vraag van een der leden, of de Her, tog van Coburg Engelschman blijft, antwoordde de procureur-generaal, sir John Riyhy, dat er niets was gebeurd, waardoor de Hertog zijn Britsche nationaliteit zou verliezen, maar dat bij als souverein Vorst onafhankelijk handelde in alle zaken, die met zijn vorstelijke waardigheid in verband stonden. Parijs, 28 December. De minister van Financiën heeft heden een onderhoud gehad met het syndicaat der effectenmakelaars over de voorgenomen conversie, waarvoor het plan bij hervatting der Kamerzittingen zal worden ingediend. Praag, 26 December. De Boheemsche Landdag is heden geopend. De Czechen verlangden intrekking van de uitzonderingsmaatregelen. °Nieuw-York , 29 December. Het gerucht loopt, dat do Soul hern Pacific Spoorweg-Maatschappij niet in staat zou zijn de gegarandeerde som voor dividenden aan de Central Pacific uit te betalen en daardoor het beheer over dien weg zou verliezen. Buenos-Ayres , 28 December. Generaal Roceu is tot chef van den Generalen Staf benoemd. Madrid, 28 December. Maarschalk Martinez Cainpos is tot buitengewoon gezant bij den Sultan benoemd; hij blijft tevens bevelhebber van het expeditieleger. Madrid, 28 December. De minister van Buitenlandsche Zaken heeft den Spaanschen gezant te Parijs per telegram opgedragen , aalt de Fransche Regeering te doen weten, dat hij eerst morgen een beslissend antwoord kan geven in zake de onderhandelingen over het Fransch-Spaansche handelsverdrag. Men voorspelt een goeden afloop. --- BINNENLAND. 29 December. De Eerste Kamer is heden uiteengegaan, vermoedelijk tot 9 Januari a. s. Zij heeft o. a. de Indische begrooting, de hoofdstukken I en Vno der Staatsbegrooting en de Middelenwet goedgekeurd. Door de huishOdelijke commissie van de Eerste Kamer tler Staten-Generaal is, ten behoeve der Regeering van het Groot-Hertogdom Luxemburg, de vervaardiging vergund eener kopie van het in de vergaderzaal der Eerste Kamer aanwezig portret van wijlen Z. M. Koning Willem 11. --- Overzicht der pers van den dag. fit Eete Kaaier. 0 Hot Snik er ontwer p. Verworpen heeft de Eerste Kamer Donderdag het suikerwetje, waarbij aan de raffinadeurs vergund werd ook suikersoorten boven de 99 pet. titrage, nl. tot 99,5 toe to verwerken, zonder dat die als geraffineerde suiker werd belast. Het had, zoo als onze lezers zich wellicht herinneren, in de Tweede Kamer tot een nogal levendig debat aanleiding gegeven, maar was toch met 42 tegen 32 stemmen aangenomen. In do Eerste Kamer is het nu evenwel met 22 tegen 18 stemmen afgestemd geworden. Behalve het Haagsche Dagblad, dat er zich' niet rechtstreeks over uitlaat, maar toch met de verwerping wel vrede schijnt te hebben, zijn van j de bladen, wier Kameroverzichten heden voor ons liggen, het Ilandel,sblad, Het Vaderland en De Telegraaf zeer stellig in het afkeuren van de verwerping en ook de N. I?. Ct. is er blijkbaar niet bijzonder mede ingenomen. Weinig zal, zegt de N. R. Cl., de minister van Financiën misschien vermoed hebben, dat eene poging om eene onbillijkheid weg te nemen, die de accijnsregeling voor een belangrijken tak der Nederlandsche industrie teweegbracht, zulk een slecht onthaal zou vinden als heden het geval bleek te zijn met het eenvoudige wetje om den raffinadeurs te vergunnen, suikers van hooger gehalte dan 99 percent, en wel tot een gehalte van 99112 percent te verwerken. *** Intuaschen was toch, gelijk uit do discussie bleek, den minister een paar d4gen voor de zitting een Belgisch rapport toegezonden, waarvan, naar te voorzien was, de bestrijders van het ontwerp een zoo krachtig mogelijk aanvalswapen zouden trachten te maken. Als een belangrijk element nl. in de quaestie werd door de bestrijders voorgesteld de vraag, of niet bij het raffineeren van suikers boven 99 percent minder fabrieks verlies wordt geleden en dus de raffinadeurs een extra-winstje maken.De ministerhad deze bewering;reeds in de Tweede Kamer tegengesproken met een beroep op het advies van prof. Gunning, doch de heer Sassen was in het bezit gekomen van een advies van den chef van het Belgisch Laboratorium voor suikerindustrie, die, volgens hem uitdrukkelijk verklaarde dal èn chemisch én mechanisch minder fabrieksverlies wordt geleden bij raffinage van suikers hooger dan 99 percent. Dit stuk scheen inderdaad, naar de N. R. Ct. aanmerkt, op de Kamer eenen bijzonder diepen indruk te hebber gemaakt. en daar de heer Sassen het vooraf aan zijne medeleden en aan den minister had overgelegd, verwachtte hij van de Regeering een bepaald oordeel over die meening van een Belgisch adviseur. Maar vooreerst kon de minister doen uitkomen, dat dit verschil van fabrieksverlies voor suiker tusschen 99 en 99,5 want over die suikers liep alleen de quaestie te gering was om van noemenswaarde beteekenis te zijn. En voorts kon de minister vragen, of dan volgens dien buitenlander dat verschil tusschen suikers van 99 en van 991/2 ineens zoo groot wordt, dat in ons systeem van gelijkmatigen aftrek voor fabrieksverlies plotseling boven de 99 een nieuwe maatstaf zou behooren te werden aangenomen. En op die vraag is, zegt De Telegraaf, de heer Sassen, hoe handig hij er ook om heen draaide, het antwoord schuldig gebleven. Ook Het Vaderland doet uitkomen, dat de heer Sassen voortdurend het debat ontweek, als de minister hem vierkant voor de vraag stelde, waarop het aankwam nl. of bij het nu eenmaal bestaande stelsel van uniformen aftrek voor fabrieksverlies, een onderscheid gewettigd was voor suikers boven 99 alleen. „Als er, voegt Het Vad. er bij, protectie zit in de regeling van den accijns voor de raffinaderijen, een protectie, waaraan zij zich nog niet zoo dik hebben gegeten als de fabrikanten, dan blijft het de vraag, moeilijk voor beantwoording vatbaar, of een wet, die haar gelegenheid geeft ook hooger titreerende suikers te behandelen, die protectie vermeerdert." Maar waarschijnlijk juist omdat die vraag niet gemakkelijk te beantwoorden was, maakte het Belgische rapport veel indruk en droeg, naar het oordeel der genoemde bladen, schoon door den minister behoorlijk wederlegd , niet weinig bij tot de beslissing. * Daartoe droeg ook bij, meent De Telegraaf, de bestrijding van den oud-minister Godin de Beau fort. Deze begon met opnieuw aan te voeren het in de Tweede Kamer ook nogal op den voorgrond gebrachte argument, dat het ontwerp door den minister met te veel overhaasting was ingediend, zoodat de Kamer geen genoegzamen tijd had gehad het te overwegen. Het Vad. begrijpt blijkbaar niet, wat dit argument nu nog beteekende , daar de Eerste Kamer het ontwerp waarlijk lang genoeg had laten liggen om belanghebbenden gelegenheid te geven hun klachten te doen hooren. Maar de heer De Beaufort had ook nog andere argumenten, waarop door den heer Sassen en anderen nog sterker nadruk werd gelegd. Die kwamen hierop neer, dat volgens de bekende regeling in 1891 nog onder do vorige Regeering tot stand gekomen, en die met eenige wijziging ook onder dezen minister voorloopig zal worden bestendigd indien althans de Eerste Kamer het daartoe door de Tweede Kamer goedgekeurde ontwerp ook niet verwerpt, de fabrikanten van bietsuiker onder zekere reserve worden verantwoordelijk gesteld voor eene opbrengst van den suikeraccijns van 8;5 millioen. Nu meende de oppositie, dat het onrechtvaardig was om, terwijl de bedoelde verplichting op deze fabrikanten rust, eene verandering te brengen in de regeling van den accijns, waardoor de opbrengst zou kunnen verminderen en waardoor dus de som die bijgepast zou moeten worden, grooter werd. En het Belgische rapport moest dan, gelijk wij zagen, dienst doen om mede te betoogen , dat de raffinadeurs op die wijze werkelijk ten koste van beetwortelfabrikanten bevoordeeld werden. De bevoordeeling der raffinaderijen zou, zoo stelde men het voor, eene zoo groote vermindering van de opbrengst van den accijns ten gevolge kunnen hebben, dat de beetwortelsuikerfabrikanten tot meerdere bij • passing genoodzaakt zouden zijn. De heer Sassen ging zoever, dat hij dit een „infamie" noemde, een woord, zegt het Vaderland, dat in andere parlementen een storm protesten zou hebben doen opgaan en wellicht een duel ten gevolge zou hebben gehad. Maar naar het Vad. en ook het Hdbld. aanmerkt, was de vergelijking, waarop de heer Sassen dit woord grondde, geheel valsch ; hij stelde het nl. voor, alsof de Staat zijn borgen aansprak, terwijl aan de eigen schuld van den Staat te wijten was, als de vordering niet geheel binnenkwam. , De fabrikanten, roept Het Vad. uit, borfan den Staat! Alsof niet zijztiven de ,iteuren zijn en eenvoudig gedwongen woreen bij te passen als door hun slimheid den Staat wordt tekort gedaan. De minister had allen grond om aan te nemen, dat de accijns over 1894 het wettelijk bedrag halen zou, zoodat van bijpassing geen sprake behoefde te zijn; intussehen verklaarde hij zich bereid remissie voor te stellen, als kon bewezen worden , dat door deze gunst aan de raffinadeurs zoo men, merkt liet Vul. aan , van gunst spreken mag de accijns minder zou opbrengen. Maar ook met deze verklaring des ministers was de oppositie niet tevreden. * * Het eigenlijk motief, dat de oppositie dreef, was dan ook, naar het Ildbld. , Het Vael. en De Telegraaf aanmerken, dat de partij der beetwortels blijkbaar bevreesd was voor de concurrentie, die de buitenlandsche suikersoorten haar bij de raffinadeurs zouden aandoen. Als er sprake van protectie eener industrie is , dan schijnen , zegt het Ildbld. naar aanleiding van de rede van den heer sassen, sommige menschen de eischen der logica geheel op non-activiteit te stellen. De woordvoerders der sterk beschermende beetwortel-industrie durfden, voegt het Holbld. er hij, zelfs spreken van eene bevoordeeling van de buitenlandsche boven de binnenlandsche industrie. Moet men, vraagt Bet Vad. , dan behalve de protectie, die de fabrikanten in staat stelt buitenslands tegen concurreerende prijzen te verkoopen , hen ook nog in die richting protegeeren , dat men een andere Nederlandsche industrie dwingt bij hen haar grondstof te betrekken , als een andere haar beter lijkt? De Eerste Kamer heeft , zoo luidt de conclusie van Het V ad. , eene beslissing genomen, waarbij zij niet indachtig is geweest aan het hooge standpunt, dat zij behoort in te nemen. Maar hetzij men dit eindoordeel van liet Vad. onderschrijft of niet, de minister heeft hier een zeker niet groote nederlaag geleden; het wetsontwerp werd, gelijk wij zelden, met 22 tegen 18 stemmen verworpen. Al de Katholieken behalve de heer W. Cremers, die naar het Hdbkl. meent, niet aan de stemming deelnam eu de vier anti-revolutionnairen stemden tegen, terwijl zich hierbij 6 liberalen en de heer Van Pallandt voegden. Van de liberalen kunnen, merkt het Hdbld. aan , de heeren Welt en Fokker meer of minder tot de agrariërs gerekend worden, doch met de heeren Pijnappel, Hein, Rengers en J. Prins is dat zeker niet het geval. De N. R. Ct. maakt nog de opmerking, dat dit goedgemeend ontwerp waarschijnlijk zij zegt dit ter geruststelling van de raffinadeurs niet voorgoed verworpen is. Immers' voegt zij er bij, alle sprekers meenden, dat een nader onderzoek gewenscht was, dat de behandeling veel te vlug van stapel was geloopen , en dat er kans op aanneming bestond, als de minister een volgend jaar vermocht aan te toonen , dat de geopperde bedenkingen ongegrond waren. Varia. De gestoorde optocht. Het is nu gebleken, dat aan het comité voor de werkloozen to Amsterdam geenszins vanwege de overheid kennis was gegeven, dat het niet geoorloofd was , de werkloozen door de Kalverstraat te laten marscheeren , omdat zij daardoor gelijk dat reeds den vorigen Vrijdag geschied was het verkeer belemmerden. Aan rijtuigen en aan voetgangers zelfs was Vrijdag overlast aangedaan. Maar, gelijk onze lezers gisteren in andere rubrieken van ons blad gezien hebben, wordt de handelwijze der politie, die, nu die kennisgeving niet vooraf had plaats gehad, toch het marscheeren door de Kalverstraat tegenging, van verschillende zijden gelaakt. De Arnhemsche Ct. daarentegen merkt aan, dat die kennisgeving overbodig was. Het spreekt toch wel vanzelf, zegt zij , dat het aan eenige honderden ingezetenen niet veroorloofd kan zijn de straten door te trekken op eene wijzo , dat het geheele verkeer gestremd wordt en voor rijtuigen, wagens of zelfs aan voetgangers de passage onmogelijk wordt gemaakt. Die optocht moge dan zoo ordelijk mogelijk zijn, de daad zelve is eene daad van wanorde. * * Verkiezing te Goes. Een paar dagen geleden schreef De Standaard: „Ffet district Goes zal eerlang den droeven plicht te vervullen hebben, om een opvolger aan te wijzen voor zijn overleden Afgevaardigde. „Ons dunkt, het kan wel haast niet anders, of het zal hiervoor zijn keuze laten vallen op den heer Lob man. „De vraag, of deze het oogenblik geschikt zal achten, om weer in de Tweede Kamer op te treden, kan door niemand buiten hem beantwoord. De vraag, of de directeuren van de Vrije Universiteit hem nogmaals zullen kunnen toestaan, om het lidmaatschap der Tweede Kamer met zijn professoraat te vereenigen, kan eerst beantwoord indien de quaestie concreet komt te staan. En de vraag, of de Eerste Kamer hem missen kan, zal in (koes geen beletsel zijn voor zijn eandidatuur. „Wij voor ons hadden den heer Lohtnan liever toegewenscht, dat hij niet weer in de Tweede Kamer had behoeven op te treden, alvorens do nieuwe Kamer zetelde en alzoo nieuwe toestanden geboren waren. „Voor oen staatsman toch is hot een ongemeen voordeel, indien hij buiten zijn toedoen, zich onttrekkende aan den storm, dien elke reformbill pleegt te veroorzaken, eerst naar gelang de nieuwe toestanden zijn, die uit zulk een reformbill geboren worden, zijn plan de campagne kan inrichten." „Maar we twijfelen zeer, of de heer Lohman zich ditmaal zal kunnen onttrekken. En Keuchenius ontviel aan de Kamer een kracht van den eersten rang, die alleen door een kracht van saortgelijken rang kan vervangen worden; en dan is de heer Loketari de van zelf aangewezene. „Waar dan nog bijkomt, dat er tusschen Goes en den heer Lohman oude betrekkingen bestaan. ~En zulk een liefde roest niet." De Goesche Ct, citeert dit en voegt er bij: „Daargelaten of de heer De Savornin Lohntan in de aanstaande periode van het kieswet-debat de gewenschte man kan zijn voor de anti-revolutionnairen, die „in democratische richting" wenschen te sturen, zal het ons benieuwen of De Zeeuw, mar aanleiding van bovenstaand stuk uit De Standaard, nogmaals zal zeggen, dat de „krantenschrijvers" met allerlei na zoen zullen aankomen. Tot welk gilde rekent zich de redactie 1, an De Zeeuw zelf? „Hoe d:t zij, nu de omirantenschrij ver Kuyper ge• oken heeft, zal De Zeeuw zich wel niet verstouten e, ie ..zndere meening te zijn toegedaan." Naar De Tijd mededeelt, worden in het district Goes als liberale candidaten genoemd de heeren Heyse, lid van Gedeputeerden in Zeeland, en jhr. Bis, oud-minister van Binnenl. 7.Pken , thans lid der . Eerste Kamer. Aan hetzelfde blad schrijft men uit (loos: Wordt in allo coura.....‘::: j‘r. De Surorn;n Lohman als aanstaand Kamerlid vo°, •:'•4 district gedoodverfd in tegenspraak hiermee kan ik u medodeden dat men te Goes zelf er druk over spreekt, om den heer M. de Jong (a.-r.) eandidaat te stellen. Nagenoeg alle Katholieken alhier kunnen zich met deze candidatuur vereenigen , zoodat de heer De Jong, indien hij van anti-revolutionnaire zijde gesteld wordt, groote kans van slagen zal hebben. --- Feuilleton der O. Haarl. Ct. v. 30 December 1893 TREKVOGELS. Naar het Engelsch VAN B. M. CROKER. 48) Nadat zij en haar echtgenoot Helene tot de deur van overste Home hadden gebracht en mevrouw Durand haar met bijzondere teederheid »goeden nacht" had gezegd, vatte zij haar mans arm en stoorde zijn gedachten aan spoedig uit visschen te gaan door de onmiddellijke opmerking : »Nu weet ik, waarom Helene het aanzoek van dokter Parkes afgewezen heeft." »Dat had ik je al lang kunnen zeggen", antwoordde hij in hooge wijsheid. »Omdat Parkes juist zoo oud is als haar vader was." »Neen, domme jongen, omdat maar dat is een geheim omdat zij Gilbert Lisle graag hal. Ik weet het zeker." Een lang aangehouden fluiten was het eerste antwoord op deze onthulling en toen vroeg de kapitein: »Wie heeft je dat op de mouw gespeld ?" »Ik heb het aan haar gezicht kunnen zien, toen jij begon met te vertellen, dat hij niet terugkwam. Haar gezicht betrok toch z66, dat ik er ind te doen had en ik het nog niet vergeten kan; het was maar voor een oogenblik , daarop hield zij zich flinker, maar dat é4ne onbewaakte moment heeft mij haar gansche geheim verraden." »Je bent zoo phautastisch en romanesk alsof je nog zeventien jaar, in plaats... »Geen cijfers noemen!" fluisterde zij. »1-Her hebben de muren ooren." De echtgenoot lachte hartelijk en zeide toen: »Ik heb nog nooit iemand ontmoet, die zoo gauw gevolgtrekkingen maakt als jij. Natuurlijk heeft ze hoofdpijn gehad, dat is de heele geschiedenis." »Neen man, 't lag 'm niet aan het hoofd, maar aan het hart; maar met jou kan men over zulke dingen ook niet spreken jij bent op dat punt even nuchter als je militair wetboek. Maar ik bid je, zeg me maar ik zou het evengoed Billy Home kunnen vragen of Lisle haar ooit eenige attentie bewezen heeft." »Hm ja als je onder attentie rekenen wilt, dat hij haar het leven heeft gered ?" »Dat is waar ook! Dat was ik totaal vergeten !" »En een anderen keer heeft hij haar op liet eiland aan den overkant opgepikt en in zijn boot, die jij nu gekregen hebt, door wind en weer hierheen gebracht:" »Waarachtig deed hij dat ?" »Jawel, en hij is ook een paar maal bij haar aan huis geweest, maar met dat al behoef jij je geen poppen in je hoofd te halen; want Quentin was haar cavalier, die met zijn opdringerige natuur zich altoos zoo moeielijk om haar maakte dat was Quentin." »En ik zeg je, het was en is Gilbert Lisle," verzekerde mevrouw Durand nadrukkelijk. »Ik herinner me ook heel nauwkeurig, hoe hij toen op het bal zeide , dat zij een verrukkelijk meisje was; dat wil zeggen: i k zei het en hij stemde het toe, wat precies op hetzelfde neérkomt. En nu valt me ook weér in, dat ik ze compleet als een paar verliefden tegen het rasterwerk heb zien leunen." Kapitein Durand lachte ongeloovia. »Jij moogt nu lachen zooveel je ;fit, maar Gilbert Lisle heeft zelf mij gezegd, dat hij om een- paar duizend pond gewild had, dat hij zich niet had verplicht naar de Nikobaren te gaan, en zijn laatste woord, toen hij van mij afscheid nam, was: ».11 zult me spoedig weer hier zien." »Nu valt mij alles weder in en het sluit alles als een bus en toch kan ik liet raadsel niet oplossen ! Misschien zou 'Quentin in staat zijn de zaak op te helderen." »Quentin wil dood-eenvoudig zelf haar trouwen." »Hij denkt er niet aan. Hij wilde alleen maar bij het mooiste meisje de eerste viool spelen, dat is alles. Ik ken hem hij denkt er zoo min aan een wees zonder geld te trouwen , als een reis naar de maan te ondernemen." »We zullen zien! Ik doe een weddenschap met je. Jij krijgt een nieuwen hoed van mij ~ als Helene Denis niet vandaag over een jaar mevrouw Quentin is." »Zoo min als ze koningin van Engeland wordt." Mevrouw Durand behield het laatste woord; want het echtpaar was nu voor hun »bungalow" en dus aan het eind van de wandeling gekomen. HOOFDSTUK X VIII. Mevrouw Durand bleek juist te hebben gezien. Weinige dagen na zijn aankomst, maar zonder zich bijzonder te haasten of moeielijk te maken,legde James Quentin een bezoek af bij mevrouw Home en mejuffrouw Denis. Eerstgenoemde was een ijverige koppelaarster en was buitengewoon verheugd toen zij het goedmoedig gezicht van James terugzag; hij was mooi rijk '(?), aangenaam, had haar jonge vriendin in 't oog loopend het hof gemaakt en nu moest natuurlijk het zaakje zijn beslag krijgen. Van die gedachte uitgaande, liet zij zoo spoedig doenlijk de jonge lui alleen en hield zelfs Tom en Billy apart, iets wat eigenlijk haar moederlijk gevoel hinder deed. De beer Quentin mompelde een paar banale woorden van deelneming en sprak vervolgens met wezenlijken afschuw van zijn verblijf op Kamorta. Intusschen had hij Helene scherp in de oogen gezien en was getroffen hoe zeer zij veranderd was; de schoone kleur was verdwenen, de trekken spits en scherp geworden; zij zag er uit als een door storm geknakte bloem. Z66'n snelle verandering had hij nog nooit gezien en hij was maar blijde, dat hij nooit met ernst aan haar gedacht 0 en dat Lisle dank zijn vriend Que ver uit d2 buurt was; want Gilbert nam alles zoo ernstig op, hij zou er zich zeker het hoofd niet over gebroken hebben en een dommen streek b hebben begaan, daar liet instrument van een meisjeshart hem te machtig was. Die Helene was haar schoonheid totaal kwijt, bezat geen cent in de wereld, geen familie, geen vrienden van invloed en moest waarschijnlijk wel, als zij naar Engeland terugkeerde, een betrekking als piano-onderwijzeres , gouvernante of gezelschapsjuffrouw zoeken. Hij was er bijzonder voor, dat jonge dames zelfstandig werden en haar eigen brood verdienden; ook vatte hij bij zichzelven het edele voornemen op, om, indien er een inzameling van giften zou gehouden worden voor haar overtocht, er vijf ropijen toe bij te dragen. »Ge zult er wel van opgekeken hebben, dat Lisle weg is ?" vroeg hij ten slotte. »Zeker ," antwoordde Melene , zonder een plooi in haar gelaat te veranderen. »Hij is, zooals u weet, op Karnorta van mij weggegaan. Wie dien nukkigen zonderling in zijn oud visschersbuis, met zijn bruine, van 't roeien opgezwollen handen gezien heeft, zou stellig niet gelooven , dat hij in Lortdensche gezelschappen een ware »lion" is." Helene zweeg, en Jim vervolgde achteloos: »Men doet alle moeite om hem terug te hebben, want zijn oudere brok', die de tering heeft en daarom naar Algiers gestuurd is, zal het wel niet lang meer maken; ~er Gilbert is vreeselijk kieskeurig." »Werkelijk ?" zeide Helene met schijnbare onverschilligheid. »Mij dunkt! Mevrouw Creery heeft hem schandelijk behandeld en het was typisch hoe iedereen hier hem met den nek aanzag. Gut, wat heb ik dikwijls in het vuistje gelachen !" (Wordt vervolgd,) --- Werkloosheid te Groningen. In eene gisteren door ongeveer 1-50 personen bijgewoonde vergadering van werkloozen werd door Urban mededeeling gedaan van het 'antwoord des burgemeesters, in ons nommer van gisteren vermeld. Vooraf werd echter besloten een telegram te zenden aan de werkboze broeders te Amsterdam, waarin sympathie wordt betuigd met de werkloozen en verachting wordt uitgesproken over de beestachtige behandeling" door de Amsterdamsche politie. Het antwoord van den burgemeester word daarop aan critiek onderworpen. Urban hoopte, dat de arbeiders niet aan het sneeuwopruimen zouden gaan, tenzij t f 1 per dag. Schaper keurde het goed, dat men nog eens een adres aan den Raad richtte, al was het ook te verwachten dat men ook daar van het kastje naar den muur gestuurd zou worden. Spreker vond het goed, dat als men weer door de straten ging wandelen, men hot gereedschap mee moest nemen. Het was altijd goed als men dadelijk beginnen kon. „Dat je met het gereedschap vechten moet, zeg ik niet," voegde spreker er aan toe. Er werd nu besloten een adres aan den Raad te zenden. Hierop wandelde men door eenige straten, o. a. ook naar het bureau van den Bond van Orde, waar men echter alleen den bode ontmoette. In de Marktstraat word de stoet ontbonden. Donderdag a. s. zou men weer gaan wandelen. --- Neerbosch. De heer en mevrouw Van 't Lindenhout en dr. J. J. de Blecourt te Neerboseh zijn gedagvaard om heden te verschijnen voor den rechter van instructie te Arnhem. ---