BUITENLAND. Telegraphische Berichten. 11 Juli. Vereenigde Staten. Uit het verslag van het ministerie van Landbouw blijkt, dat den 1 sten Juli 11. het aantal met maïs bezaaide morgen lands 107,8 pct. bedroeg van dat der laatste jaren en de stand 99,3 was tegen 95 111 het vorige jaar. De gemiddelde stand der Wintertarwe is 65,8, tegen 83,9 in 1894, voorjaarstarwe is 102,2 tegen 68,4, winterrogge 82,5 tegen 93,9, voorjaarsrogge 77 tegen 81,7, gerst 91,9 tegen 76,8, haver 83,2 tegen 77,7, tabak 85,9 tegen 81, katoen 82,3 tegen 89,6 in 1894. Spanje. Onder de bakkers te Madrid eene algemeene werkstaking uitgebroken. De overheid heeft brood uit naburige plaatsen doen komen en aan de militaire bakkerijen de levering van brood voor de burgers opgedragen. In de Kamer heeft de Afgevaardigde Zanardelli gisteren de grondwettigbeid betwist der indertijd bij koninklijk besluit uitgevaardigde financieele wetten. De heer Crispi verdedigde deze en betoogde, dat hij uitsluitend bedoelde het evenwicht der begroeting te herstellen door bezuiniging en 'vermeerdering van de opbrengst der belastingen. De heer Ribrario stelde eene motie vóór, , Waarbij de Kamer de bedoelde besluiten goedkeurde. Het eerste gedeelte dezer motie, Waaromtrent de heer Crispi de Kabinetsqnaestie stelde, werd met 261 tegen 118 stemmen aangenomen. Vervolgens werd ook het tweede gedeelte der motie aangenomen en de zitting verdaagd. Oostenrijk-Hongarije. Het Huis van Afgevaardigden heeft den befaamden begrootiugspost betreffende het Gymnasium te Cilli, (110 de middellijke aanleiding was tot den val van het vorige ministerie, met 173 tegen 143 stemmen aangenomen. De Regeering had in 4,eze quaestie geene partij gekozen. De meeruerheid bestond uit alle Slavische Afgevaard,igden met de Duitsch-clericalen ; de minder'Leid uit de Duitsch-liberalen , anti-semieten, hristel ij k-socialen en democraten, die allen „als Duitschers" stemden tegen deze poging om Stiermarken te „Sloveniseeren". , De afgetreden minister graaf Wurmbrand u,eelde mede, dat hij, evenals zijn ambtgenoot on Plener, , in den ministerraad tegen dezen "egrootingspost voor het Gymnasium te Cilli gestemd had. [Zie verder onder laatste berichten.] --- Prins Bismeerck en de Landbouwersbond. Toen bovengenoemde Bond eenige dagen gkeleden bekend maakte welk geschenk het uelguur van prins Bistraarck had ontvangen, ontstond daardoor algemeen de indruk, dat de oud-Rijkskanselier eene demonstratie ten gunste van dien Bond had bedoeld. Het be"llur liet het namelijk voorkomen, alsof de °atvangen gelden afkomstig waren van algeeene „nationale" giften, die op zijn 805 ten Jaardag ter beschikking van prins Bismarck ^,a, ron gesteld. Vandaar de ergernis onder alle tegenstanders der agrarische beweging. De Hamburger Nachrichten komt aan g3an en ander thans een einde maken In.et de mededeeling, dat de bedoelde som, nlet grooter dan 10 000 mark, af kom!tig was uitsluitend van leden van den Landuouwersbond zelven en dat prins Bismarck aan die gelden „natuurlijk" eene bestemming gaf in overleg met de gevers. Het Hamburger blad vindt het evenzeer „natuurlijk", dat leder onpartijdig lezer van het eerste bericht die toedracht der zaak begreep; hetgeen moeielij k iets anders kan beteekenen dan dat prins Bismarck er zich over verwondert hoe iemand, die niet tegen hem is ingenomen, hem zulk eene dwaasheid kon toedichten als eene zoodanige bestemming van een algemeen nationaal geschenk. --- Twee deputatitu te St.-Petersburg. Op het oogenblik bevinden zich in de Russische hoofdstad twee gezantschappen, waarvan het eene meer met zaken van politiek, het andere meer met zaken van godsdienst in verband staat. In de thans te Petersburg vertoevende Bulgaarsche deputatie kan men namelijk het bewijs zien, dat Vorst Ferdinand er naar blijft streven eene toenadering tot Rusland te bewerken; de komst der Ab y ssiniërs is evenwel het gevolg van de door den Czaar aangewende pogingen om dit, den Koptisch-Christelijken godsdienst belijdende, volk tot de Orthodoxe Kerk te doen overgaan, van welker leer de hunno inderdaad' weinig verschilt. Beide gezantschappen komen evenwel hierin overeen, dat zij de nagedachtenis van den overleden Czaar komen eeren. De geheele deputatie der Bulgaren, bestaande uit vertegenwoordigers der Nationale Vergadering en der Bulgaarsche Kerk, is door den minister van Buitenlandsche Zaken, prins Lobanoff, in plechtige audiëntie ontvangen. De metropoliet Klement, het hoofd van het gezantschap, betuigde den prins in warme bewoordingen zijn dank voor de ontvangst en uitte, namens het Bulgaarsche volk, den wensch, dat de goede betrekkingen tusschen Bulgarije en zijn bevrijder zoo spoedig mogelijk weer hersteld mochten worden. Prins Lobanoff verzekerde der deputatie dat, ofschoon de diplomatieke betrekkingen tusschen de beide Regeerincren afgebroken waren,Rusland's welwillendheid en sympathieën van Rusland voor Bulgarije waren gebleven. Daarna onderhield de minister zich met verscheidene leden der deputatie' welke hij om inlichtingen vroeg betreffende den tegenwoordigen toestand van Bulgarije en de verschillende quaestiën van den dag. De krans voor het graf van Alexander 111 zou heden door de deputatie op plechtige wijze nedero•elegd worden. Naar aanleiding daarvan heeft de Bulgaarsche Synode, in overeenstemming met de Regeering, gelast, dat heden in geheel Bulgarije zielmissen voor den overleden Czaar worden gehouden. Curieus is, dat op het oogenblik, waarop de betrekkingen tusschen Rusland en Bulgarije „al boter tot den boe•m" werden, ook het besluit van den ministerraad bekend wordt om den gewezen minister-presidentStamboe/off, , Rusland's aartsvijand, in hechtenis te doen nemen. Dit gelijkt veel op een handige diplomatieke kunstgreep op een gunstig oogenblik. *** Het Abyssinische gezantschap is eveneens te Petersburg zeer goed ontvangen. Gelijk men weet heeft onlangs eene Russische expeditie aan AbyEsinië een bezoek gebracht en bij haren terugkeer de Negus haar door dit gezantschap doen vergezellen om den Czaar zijn hulde te brengen en een kostbaar aandenken neder te leggen op het graf van zijn vader. Toen de trein te Petersburg aankwam, ging de burgemeester der stad den salonwagen binnen en overhandigde aan Prins Damto, een neef van den Negus en het hoofd der deputatie, de afbeelding van een heilige in een kostbare zilveren lijst. Prins Damto is een man van in de veertig, Blank en evenredig gebouwd, met energieke gelaatstrekken, en met een paar prachtige, bijna zachte oogen. Een sympathiek voorkomen heeft eveneens Prins Beljako, ook een neef van den Negus, die nog geen twintig jaar oud is.l In de Kathedraal hebben de Abyssiniërs een zielmis bijgewoond. Na afloop er van nam men uit een blauw fluweelen etui een oude Abyssinische kroon en werd deze door Prins Damto op het graf van Alexander 111 gelegd. De kroon is van louter goud en met robijnen, saffieren en smaragden versierd. --- Frankrijk. Met 298 tegen 236 stemmen heeft de Kamer Dinsdag het bekende voorstel des heeren Cavaignae tot invoering van eene belasting op het inkomen met andere voorstellen verdaagd en voorts met 284 tegen 233 stemmen geweigerd, het min of meer in beginsel goed te keuren door het „in overweging te nemen". De heer Cavaignae liet zich bij de discussie niet malsch uit, der Regeering verwijtende, dat zij de deplirtementale verkiezingen verhaast had, alleen om eene stemming over zij ne belastinghervorming te ontwijken. Vervolgens zijn de directe belastingen afgedaan. Onder voorzitting van den Afgevaardigde George Berry is een Philanthropische Vereeniging voor kolonisatie opgericht. --- Groot-Britannië. Dezer dagen werd vanwege den heer Gladstone eene nota in de bladen openbaar gemaakt, te kennen gevende, dat de grijze staatsman niet verder om raadgevingen over de verkiezingen wenschte te werden lastig gevallen. Ziet ge wel, zeide de tegenpartij: het is tastbaar.dat uw groote aanvoerder o vergesoeg heeft van uw wanbeleid en geen vinger meer wil uitsteken om u te helpen. Te verrassender is het, dat nu twee adviezen tegelijk van den heer Gladstone openbaar werden gemaakt, die den unionisten weinig naar den zin kunnen zijn. De Westminster Gazette had maatregelen genomen om zekere afbeeldingen en verkiezingsberichten in een gewichtig „brandpunt van het liberalisme te Londen' door middel van een soort van tooverlantaarn den volke te vertoonen en den heer Gladstone was verzocht eene Bo o schap aan aan het volk daarvoor te schrijven. Ziehier het „kort en krachtig" antwoord: Hawarden , 5 Juli 1895. Handhaaf, boven alle andere tegenwoordige oogmerken, de rechten van het Lagerhuis als orgaan der natie; stel Engelands eer in het licht en stevig tevens de kracht des Rijks, door de rechtmatige en constitutioneele aanspraken van lerland toe te staan. W. E. G. Met andere woorden, evenals lord Rosebery stelt de heer Gladstone de quaestie van het Hoogerhuis op den voorgrond en met een paar woorden zet hij nogmaals, wat lerland betreft, het zegel op zijne bekende afscheidsrede in het Lagerhuis. Het tweede advies van den G. 0. M. is een antwoord op een brief, waarin zijne meening gevraagd werd over oneenigheid der radicalen te Kensington aangaande de drankquaestie. Hij schrijft daarin het volgende: Van tijd tot tijd doet zich in de liberale partij eene handelwijze voor, welke door de Tory's wijs_ lijk vermeden wordt. Een of andere groep dier partij, ééne bepaalde aangelegenheid onder vele bijzonder ter harte nemende, besluit, die bij eene verkiezing als de éénige zaak te behandelen. Kunnen zij hun candidaat er door krijgen, zoo kan ik het niet in hen afkeuren, maar dit is nimmer of bijna nimmer het geval. Het gevolg van zulk eene handelwijze is dan ook, dat ofschoon de liberale partij in den lande het sterkst is, kleine gedeelten er van door hun alleronverstandigst en alleronbegrijplijkst gedrag, haar van meerderheid tot minderheid maken en de macht bezorgen aan hen, wier beginselen zij zelven meestal verfoeien en altijd afkeuren. De waarschuwing geldt niet Kensington alleen, want op tal van andere plaatsen is, zooals men weet, juist de drankquaestie eene oorzaak tot tweedracht onder de liberalen. Middelerwijl heeft de „Onafhankelijke Werkliedenpartij" in een breedvoerig manifest zoowel de liberalen als de conservatieven voor „rooverbenden" uitgemaakt, de werklieden aansporende om dezen beiden vijanden van hunnen stand den rug toe te keeren en eendrachtig eigen eandidaten te kiezen. De ministers en oud-ministers gaan hunnerzijds steeds voort met het houden van redevoeringen. * * In eene bijeenkomst van lersche Nationalisten te Ornagh hebben betreurenswaarde tooneelen plaats gehad. De heer Timothy Healy verweet den heer John Dillon de lerschnationalistische partij onder de Engelsche liberalen verslaafd te hebben, door sommige districten geld van dezen te laten aannemen -oor de verkiezingskosten. De grofste beleedigingen werden gewisseld, men schold elkaar voor leugenaar, verrader enz. Dit kan aan de eendracht der Anti-parnellisten kwalijk bevorderlijk zijn. * Al de verkiezingen *zullen met den 27sten dezer zijn afgeloopen. In de steden zullen zij tusschen den 13den en den 20sten , ten plattelande tusschen den 17den en den 27sten plaats hebben. Het nieuwe Lagerhuis is tegen 12 Augustus bijeengeroepen. De Prins Van Wales hoeft Dinsdagavond in het St-James-paleis eene bijeenkomst gepresideerd ten bate van de Britsche Oudheidkundige School te Athene. De Hertog Van Sparta woonde de vergadering bij, en zeide dat zijn vader, de Koning van Griekenland, in deze inrichting groot belang stelde. Eenstemmig werden motiën aangenomen voor eene openbare inschrijving ten behoeve van de School. Het Spoorwegcongres te Londen is Dinsdag gesloten. Het volgende zal in 1900 te Parijs worden gehouden. De heer George Owen te Carnarvon, een der leiders der unionistische partij in Noordelijk Wallis heeft zelfmoord gepleegd, omdat, zegt hij in een nagelaten brief, het „v erkiezingswerk" te zwaar op hem drukte. Minder somber is het verhaal betreffende een jonge en bekoorlijke dame van den Sleutelbloembond , die in St. Pancras een bezoek bracht aan een conservatieven heer van 85 jaar. „Mijn lieve kind ," zeide hij , »het kan mij niet schelen of de conservatieven het Rijk in stand houden of de radicalen het omverwerpen; het zal in elk geval mijn tijd wel uitduren." Maar wat moet dan uw nageslacht? drong de vraagster aan. »0, daar trek ik mij niet veel van aan; maar (na eenig nadenken) ik zal u. wat zeggen: Indien ik zulk een lief meisje als gij kon krijgen om mij naar het bureau te brengen, zou ik probeeren of mijne oude beenen mij buiten de deur wilden dragen bij de verkiezing en op den unionist stemmen." --- Uit verschillende landen. De Oostenrijksche oud-minister Von Plener is benoemd tot voorzitter van de Oostenrij ksch-Hongaarsche Rekenkamer. Aangezien de gewoonte medebrengt, dat de voorzitter van genoemd college noch van het Oostenrijksche noch van het Hongaarsche Parlement lid kan zijn, is het na wel zeker, dat dr. Von Plener zich voor goed uit het politieke leven in Oostenrijk heeft teruggetrokken. Frankrijk en Brazilië zijn overeengekomen om de quaestie van het betwiste gebied in Guyana, waar onlangs de bekende bloedige botsing heeft plaats gehad tusschen Braziliaansche avonturiers en Fransche kolonisten, aan een scheidsgerecht te onderwerpen. Uit de laatste mailberichten blijkt, dat Koning Leopold aan President Paul Kruger het grootkruis der Leopoldsorde en aan dr. Leyds, lid van den Uitvoerenden Raad der Transvaal, het commandeurskruis dier Orde heeft toegekend. De versierselen der Orde zouden aan de gedecoreerden door den consul-generaal van België te Durban, den heer Si ff ert , bij gelegenheid van do inwijdingsfeesten van den Delagoabaai-spoorweg overhandigd worden. Omtrent het gisteren kortelijk vermelde gevecht op Cuba zijn te Nieuw-York nadere bijzonderheden ontvangen. Majoor Sanchez had ontdekt, dat 1500 opstandelingen onder Babi nabij Manzanillo sterke stellingen hadden ingenomen en hij zond diensvolgens een bode aan kolonel Azuar, , dezen uitnoodigende om gezamenlijk de rebellen aan te vallen. De bode echter werd door de insurgenteni gevat en opgehangen, waarop dezen in naam van kolonel Azuar een antwoord zonden, majoor Sanchez opdragende de rebellen op eene andere plaats dan hij had aangegeven aan te vallen. Majoor Sanchez rukte dientengevolge op en werd door de opstandelingen in een nauwen pas plotseling overvallen. De insurgenten vielen hunne tegenstanders moedig aan, vrijelijk hunne machetes (lange messen) hanteerende ; de soldaten waren daarentegen, bij gebrek aan ruimte, niet bij machte om zich te bewegen. Twee sergeanten wisten ten laatste evenwel gunstige stellingen in te nemen, de een met 30, de ander met 12 man, en hielden de opstandelingen volkomen in bedwang, allen neerschietende, die binnen hun bereik kwamen. De overige troepen verlieten middelerwijl de bergengte en vielen, 2,enmaal in het open veld, de voornaamste stellingen hunner tegenstanders moedig aan, die met een verlies van 280 dooden tot den terugtocht gedwongen werden. De troepen moeten 50 dooden en gewonden verloren hebben. Volgens berichten uit Adoea moet Koning Menelik den laatsten Italiaan te Sjoa, den ingenieur Capucci , gevangen genomen hebben. Naar men zegt, had het Fransch-Russisch gezantschap Z. M. aangeraden den man het land uit te zotten. --- BINNENLAND. 11 Juli. De minister van Binnenlandsche Zaken, de heer Van Houten, heeft gisteren een bezoek gebracht aan het Westland en verschillende land- en tuinbouwkundige inrichtingen in die streek bezichtigd, rondgeleid door den heer Waldeck , secretaris-penningmeester der Heli. Maatschappij van Landbouw, die ZExc. ook eenige proef velden liet zien. --- Besmettelijke Veeziekten. De Staats-Courant van 11 Juli bevat een staat van de gevallen van besmettelijke veeziekten in Nederland, voorgekomen gedurende de afgeloopen maand Juni. Omtrent het mond- en klauwzeer is het volgende er aan ontleend: In Noord-Brabant kwamen voor 3 gevallen bij 1 eigenaar, in Zuid-Holland 171 gevallen bij 6 eigenaren, in Noord-Holland 56 gevallen bij 5 eigenaren, totaal 230 gevallen bij 12 eigenaren. In de provinciën Gelderland, Zeeland, Utrecht, Friesland, Overijsel , Groningen, Drente en Limburg kwamen geene gevallen voor. In de maand Mei kwamen in hot Rijk voor 155 gevallen van mond- en klauwzeer bij 20 eigenaren. --- Nederl. Juristenvereenlging. In de algerneene vergadering der Nederl. Juristenvereeniging, op 30 en 31 Augustus te 's-Hertogenbosch te houden, zullen twee onderwerpen worden behandeld. Den eersten dag is de vraag aan de orde: „B ehoort de competentie van den kantonrechter in burgerlijke zaken te worden uitgebreid, met wijziging, voor zooveel noodig, van zijn vorderen werkkring?" Over deze vraag zijn twee praeadviezen uitgebracht; een door prof. mr. S. J. Fockenta Andreae te Leiden en een door mr. J. G. Vogel, Raadsheer in het Gerechtshof te Amsterdam. Den tweeden dag wordt de vraag behandeld: „Is wij z ging en aanvulling van onze wetgeving no odig met betrekking tot het overtreden van de strafwet door jeugdige personen en in welken zin ?" Praeadviseur mr. W. J. Karsten, Raadsheer in het Gerechtshof te 's-Gravenhage, en mr. A. J. Rethaan Macaré, officier van Justitie te Haarlem. --- Provinciale Staten. NOORD-HOLLAND. Zitting van Donderdag 11 Juli. In deze zitting, welke door 57 leden werd bijgewoond, zijn de rapporten omtrent de verschillende voordrachten van Gedeputeerde Staten uitgebracht. De conclusie van verreweg het meerendeel dierrapporten strekte om overeenkomstig de voordrachten te besluiten. Omtrent de aanvraag van de Vereeniging tot ontwikkeling van den landbouw in Hollands Noorderkwartier wijkt die conclusie echter geheel van de voordracht af. Daarbij wordt voorgesteld , als een stoffelijk blijk van sympathie met het streven tot behoud van den veestapel in deze provincie en als prikkel om den verflauwden ijver in dezen op te wekken, aan de Vereeniging , aanvankelijk voor den tijd van drie jaren, eea subsidie van t 2500 'sjaars te verleenen, onder voorwaarde, dat het Rijk voor hetzelfde doel jaarlijks een subsidie verleene en met eenige bepalingen omtrent het houden van stierenkeuringen en het gelijkmatig verdeelen der premiën over verschillende doelen der provincie. De conclusie van het rapport omtrent de met het gesticht „Coudewater" te sluiten overeenkomst, strekt om Ged. Staten to machtigen die overeenkomst te sluiten, doch ten einde te doen uitkomen, dat het niet de bedoeling is dat het gestichtebestuur vrij is gelaten in het beschikbaar stellen van plaatsen tot een onbeperkt getal, stelt de commissie voor, in aansluiting met eene middelerwijl door Ged. Staten gevoerde briefwisseling, de grondslagen voor de te sluiten overeenkomst zoodanig te wijzigen, dat de provincie voor elke der eerste 100 plaatsen, alsmede voor elke boven dat getal, door het bestuur, op aanvraag van Ged. Staten, beschikbaar gestelde plaats, zoolang zij over die plaats niet beschikt f 12,50 per kwartaal zal betalen. Mede wordt voorgesteld aan de bepaling, dat bij het eindigen der overeenkomst de verpleegden in het gesticht blijven tot hun dood of ontslag als hersteld volgens het alsdan geldend tarief, toe te voegen zoolang en voor zoover Ged. Staten dit verlangen. Ook de rapporten omtrent de rekening en de begroeting van het gesticht „Meerenberg" en de provinciale begroetingen strekken tot vaststelling of goedkeuring dier stukken. Het rapport omtrent de voordrachten tot wijziging en vaststelling van polderreglementen, dat overigens strekt tot aanneming der voordracht, eindigt met een woord van hulde en dank aan den voorzitter naar aanleiding van het door ZHEg. samengestelde werk „de Profillen van Noordholland". Bij het rapport omtrent de voordracht van Ged. Staten betreffende de zeewering van Cellen tsoog, wordt uiteengezet wat in dezen het standpunt is van Gedeputeerde Staten en dat van de Regeering. Eerstgenoemden meenen dat het Rijk verplicht is die zeewering te onderhouden, laatstgenoemde, ofschoon niet bewerende, dat de provincie die verplichting heeft, is van oordeel dat het [onderhoud op anderen rust en wil dat de provincie dat onderhoud regelen zal. De commissie vereenigt zich met het door Gedeputeerde Staten ingenomen standpunt en geeft in overweging, evenwel onder protest van ongehoudenheid , goedkeuring te verleenen aan de uitgaven voor het herstel dier zeewering gedaan, en die evenzeer te verleenen aan het voorstel om een dijk te doen aanleggen ter plaatse waar de duinen bij den laatsten stormvloed zijn weggeslagen. Alleen in den uitersten nood wordt daartoe overgegaan en het Rijk kan uit deze omstandigheid geen erkenning van verplichting tot onderhoud der zeeweringen putten. De volgende bijeenkomst is bepaald op Donderdag 18 Juli e. k., des voormiddags te 101/4 uur. --- * FRIESLAND. Het adres dor heeren prof. Drueker e. s., om in de bestekken van provinciale werken bepalingen op te nemen omtrent minimum-loon en maximumwerktijd heeft bij de Provinciale Staten van Friesland aanleiding gegeven tot een principieel debat over dat vraagstuk. Waar men algemeen instemde met Gedeputeerde Staten, dat dit adres slechts voor kennisgeving kon worden aangenomen, verschilden velen met hen over de zaak zelve en oordeelden o. a. de heeren Troelstra, Pollema en Van Hettinga Tromp eene proefneming niet ongeraden terwijl de heer Van Zinderen Bakker voorstelde te bepalen: dat het loon naar gelang van plaatselijk verschil zou varieeren van 15 tot 20 ets, per uur voor ambachtslieden en van 13 tot 18 cents voor handwerkslieden, overuren 3 ets. meer, werktijd 12 uren per etmaal. Ook dit voorstel vond bestrijding, omdat men de details niet voetstoots kon beoordeelen; maar om de quaestie niet van de baan te schuiven, is op voorstel van den heer Van Hettinga Tromp zonder hoofdelijke stemming besloten : De vergadering de zaak, in het adres bedoeld, op dit oogenblik niet rijp achtend voor eene be- slissing, doch zich haar oordeel daarover voorbehou• dende, verklaart het stuk der heeren Drucker c. s. aan te nemen voor notificatie. --- Fenilleton der 0. Haarl. Ct. v. 12 Juli 1895. De Ongenoode Gast. 3&) DOOR E. W. HORNUNG. HOOFDSTUK XVII. DE TWEE MIRIAMS. Zondagochtend in het begin der vol-2eilde maand Februari; metterdaad de eerste °Mag in die maand. was misschien de frischte en koelste }-I`ltend , die het heete jonge jaar tot dusver gebracht. Niettemin was noch Mr. noch rs• Teesdale ter kerke gegaan, gelijk zij t. te doen. Want deze rustdag was er t;vens een die met een kruisje mocht worden i'angeteekend in den kalender der Teesdales , zri z°°ver hij de eeniere dag was, dien een er geëerde gast had toegestemd geheel bij kair' vaders oude vrienden op de hoeve te °l,4len doorbrengen. u'e gast was met Arabella naar de kerk Oaan• Maar de hoevenaar en zijne vrouw hfen tehuis gebleven; de eerste om een te schieten en de tweede om hem te da'asdell voor het feestelijk Zondags-diner, " ter eere van de gast zou worden aantaak van David was natuurlijk spoedig ec,„l.vl,lld want de oude man was nog steeds Dekwaarn schutter en er waren overvloedig hazen op de plaats. Het was minder natuurlijk, dat iemand van zijn kalmen aard daarna een pijp opstak en in de verandah ging zitten rooken , met het bepaalde doel om na te denken over de dingen die hem kwelden. Toch deed hij dit ditmaal. En die dingen maakten hem meer en meer mistroostig, hoe langer hij zijn geest vergunde er over te peinzen. Eón ding was de gansche ellendige geschiedenis van Missy, , over wie de oude man maar niet kon nalaten te denken in die verandah. Een ander was de houding en de manieren van de ware Miriam, die van dien aard • waren, dat zij eenvoudige, alledaagsche lieden zich klein en onhandig deden gevoelen. Een derde -was het onderscheid tusschen de twee Miriams. »Zij gelijkt niet op hare moeder en zij gelijkt nog minder op haren vader zooals ik hem gekend heb ," mompelde David, aan de ware Miriam denkende. »Maar zij gelijkt sprekend op haar portret in die groep. Houd haar in de zon en het springt terstond in het oog. Zij trekt- hare wenkbrauwen nog samen juist als daar. Zij heeft nog nagenoeg dezelfde gelaatsuitdrukking, wanneer zij niet tot iemand spreekt of men niet tot haar spreekt. Het is geen vriendelijke uitdrukking, en ik wou, dat ik die nimmer had gezien. Ik wenschte , dat zij meer geleek op die...." Hij staakte zijne overpeinzing, want, gelijk een steen een ster maakt van een glasruit, zoo was er iets in zijn geestes-oog geslagen, dat strepen trok door zijne gedachten. Hij staarde op een der wegen en zoog druk aan zijn pijp. Vanuit de verandah kon hij de boomen langs de rivier en de verre bergketen niet zien, waarop zijn oog zoo gaarne rustte. Maar zijn blik dwaalde over het grasveld voor de hoeve en verder naar de huizen van de buurtschap, wier daken in het zonlicht schitterden, en vervolgens naar den nog verder liggenden gelen heuvel. In die richting lag Melbourne, negen of tien mijlen zuidwaarts. En op dien heuveltop, tusschen verdord gras en den donker blauwen hemel, bleven de oude oogen rusten; en de oude lippen deden wolken tabaksrook naar den blauwen hemel opstijgen en op het verweerde gelaat vertoonde zich een flauwe glimlach, wanneer het blauw weder door die wolken heenbrak , een glimlach die de schaduw van smart, die voortdurend op dat gelaat bleef hangen, slechts te scherper deed uitkomen; totdat er ten laatste geen rook meer kwam om de helle schittering van den zuidelijken hemel te verzachten. Toen sloeg David de oogen neder en klopte de asch uit zijn pijp. En toen zuchtte hij en sprak overluid enkele woorden. )O, Missy ! Arm ding! arme meid !" Want op den top van dien heuvel, tusschen gras en hemel, tusschen twee halen aan zijn eigen pijp, was een reusachtige Missy voor den geest van David Teesdale opgedoemd. En het was niet eene enkele Missy, , maar eene gansche schare in eene opvolging van visioenen. En iets dergelijks overkwam den ouden man thans iederen dag. Er was eenige reden voor. Hoe slecht zij ook was, had het meisje David persoonlijk tal van kleine oplettendheden bewezen, gelijk hij ze nooit van iemand buiten haar ondervonden had. Zij had zijne pijp gestopt en zijne pantoffels gehaald, en zijn arm genomen, telkens als zij toevallig naast elkander enkele schreden hadden gedaan. Zijn eigen dochter dacht nooit aan zulke dingen, tenzij men het haar verzocht, hetgeen slechts zelden geschiedde. Maar Missy had ze bij herhaling gedaan en altijd uit eigen beweging. Zij had zelve bedacht om den ouden man iederen dag voor te lezen; zij had geluisterd naar alles wat hij haar te vertellen had, gelijk Arabella nooit in haar leven geluisterd had. Niet dat de dochter ongewoon was in dit opzicht; zijn vrouw was precies dezelfde. Ook de ware Miriam toonde duidelijk genoeg, voor een gevoelig oog, dat de conversatie van den armen David haar niet het geringste belang inboezemde. En zoo was alleen Missy ongewoon belangstellende in alles wat hij te zeggen had. En dit bracht Mr. Teesdale er toe, zich het weinige goede te herinneren dat in haar was, en het ongetwijfeld te overschatten, zonder aan het groote kwaad te denken; evenmin kon de oude man, wanneer hij zich alles te binnen bracht, aan de bedriegster denken zonder zekere smachtende teederheid. Voortdurend kwamen hem dingen voor den geest die zij gezegd had, de wijze waarop zij ze had gezegd, de toon van hare stern, hare gansche houding in kleine tafreeltjes die gedurende haar verblijf op de hoeve waren voorgevallen. Twee dezer waren geheel overgespeeld tusschen de rookwolken uit zijn pijp, den rand van geel gras en den achtergrond van den blauwen hemel, die het tooneel hadden gevormd van zijne overpeinzingen. Eén er van was Missy's eerste bloedvergieting met het geweer van Jan Willem. David herinnerde zich haar plotseling te voorschijn komen om den hoek van het huia dezen hoek. Een stormvlaag in een wit kleed, den gloed der overhaasting op haar gelaat, den glans der zegepraal in hare oogen, de vliegende lokken van haar verward rood haar. Zoo was zij tot hein gekomen en had haar slachtoffer voor zijne voeten neergeworpen. En in een oogwenk had hij haar het genot der zegepraal ontrukt, door haar mede te deelen wat zij had geschoten en waarom zij het niet had mogen schieten. Hij kon nog haar gelaat zien, zooals zij haar gedoode prooi had aangeblikt in het licht van die openhartige opmerkingen: eerst was zij geheel terneer geslagen geweest, daarop beschaamd, toen hare opgewondenheid bedaarde en zij besefte, dat zij, in het beste geval, iets wreeds had verricht. Zij was niet van nature wreed honderderlei kleinigheden had. pen dit bewezen. Haar hart mocht verdorven zijn, tengevolge van het leven dat zij geleid had, maar van nature was het zachtzinnig en goed. Goedheid was ook iets waard! Daardoor konden andere dingen worden goed gemaakt. Op deze wijze trachtte David zich te troosten, al mocht die troost dan ook wat ver gezocht zijn. Maar zelfs hij kon weinig troost vinden in dat andere gevalletje dat hem voor den geest kwam. Dit was toen Missy den whisky van den ouden Willie opdronk zonder een spier van haar gelaat te vertrekken. Mr. Teesdale placht iederen avond op den schoorsteenmantel in de keuken een grog voor den ouden Willie gereed te zetten, die 0111 twee uur in den ochtendstond met de melk naar de stad reed. Op zekeren avond zag Missy den ouden David dien drank gereed maken; zij vroeg wat het was en ontving ten antwoord: »Het drankje van den ouden Willy". Daarop had het meisje het kommetje opgenomen, er aan geroken en het leeg gedronken, voordat de ontstelde oude heer tijd had gevonden om haar te weerhouden. »Het is whisky !" had hij uitgeroepen. »En goede whisky ook ," had Missy geantwoord, met hare lippen smakkende. »Maar het was een sterke gift ik maak het zoo sterk, om te voorkomen, dat de oude Willie aan het einde van zijn tocht behoefte gevoelt aan een tweede. Je doet beter naar bed te gaan, Missy , voor dat je er raar van wordt." – »Raar !" had Missy uitgeroepen. »Van één slok als deze! Denkt gij, dat ik nog nooit whisky geproefd heb r,' En metterdaad had zij zich dien avond iets beter gedragen dan zij placht te doen. Dat alleen had zijn achterdocht moeten opwekken dat besefte David thans. Maar toen ter tijd had hij niemand iets van het voorval medegedeeld en had hij het bij zichzelven gerangschikt onder de vele »gewoonten en manieren die niet de gewoonten en manieren waren van de jonge meisjes in onzen tijd." Deze volzin in den brief van Mr. . Oliver was, evenzeer als die omtrent »moderne manieren", slechts al te zeer toepasselijk op haar. Bleef over de vraag: hoe konden die waarschuwende opmerkingen van toepassing zijn op eene zoo beschaafde en voorname jonge dame als de ware Miriam Oliver? Dit was een vraag, die het Mr. Teesdale zeer moeielijk viel te beantwoorden; het was een vraag, die voor het oogenblik in de bewaarplaats zijner hersenen werd opgeborgen, door de terugkomst van de beschaafde jonge dame zelve, met Arabella , uit de kerk in de buurtschap. (Wordt vervolgd.) ---