DUITSCHLAND. De Kanische Zeitung doet opmerken, dat er verschil bestaat tusschen het officiële verslag der begrootingsrede van den pruissischen minister van Financien in de Reichs-Anzeiger en het stenografisch verslag. In het eerstgenoemde zegt de minister, dat hij de som niet noemen wil, die de Rijksdag aan nieuwe belastingen zou moeten bewilligen voordat de tegenwoordige pruissische Regering hare plannen van belastinghervorming voltooijen kon. In het stenografisch verslag echter wordt die som op bijna 110 millioen mark geraamd. ~Dat bedrag zoo vervolgt de Kanische Zeitung zal dus van den Rijksdag verlangd werden. Maar uit de bier-, leger- en Beursbelasting zal geen 110 millioen te krijgen zijn. Eene verdere verhooging der graanregten is eene hersenschim van maar zeer enkele agrarische ultra's. Al stelt men do waarschijnlijke hoogere opbrengst der bierbelasting nog zoo hoog, dan zal men met deze en de leger- en Beursbelasting hoogstens op 50 millioen komen, niet tot 110, zonder eene belangrijke yerhooging der brandewijnbelasting en eene nieuwe vierde belasting. Welke die zijn zal, is niet gemakkelijk te zoggen. De minister zal wel niet alleen uit eigen naam gesproken hebben toen hij do tabak als cone zeer belastbare zaak aanwees. Maar of de Rijks-Regering thans reeds met. cone nieuwe tabaksbelasting bij den Rijksdag komen zal , trots do herhaalde verzekering, dat de tabaks-industrie na de hoogere belasting van verleden jaar nu een tijd van rust tegemoetging' dat moet toch betwijfeld werden. Ook zou een daartoe strekkend voorstel niet veel meer kans hebben van aangenomen te worden dan de zegelbelasting op kwitantien, waartegen bijna de geheele Rijksdag zich verklaard heeft." --- OVERZIGT DER PERS VAN DEN DAG. In een artikel met het opschrift „lets over het onderwerp van den dag" zegt het Handelsblad (n° 15764) te 'noenen, dat men geen regt heeft om bij den spoed, waarmede het Strafwetboek door de Kamer behandeld is, aan onverschilligheid te denken, ook niet bij die vele leden der Kamer, die de zittingen niet bijwonen. De oorzaak ligt, meent het Hdbld., in twee zeer heugelijke omstandigheden. De eerste daarvan is de uitstekende voorbereiding, die het ontwerp heeft doorloopen. Het ontwerp was talrijke keeren nagegaan en overwogen; geen wonder, dat men ten slotte een ontwerp had, dat geacht kan worden goed te zijn ingerigt en waaraan zoo weinig mogelijk behoorde veranderd te worden. De staatkunde kon er geheel buiten blijven en is er gelukkig buiten gelaten. Het Hdbld. hoopt, dat de Kamer door dit ontwerp genezen zal zijn van haren angst voor zelfstandige rapporteurs en bij elk ontwerp van eenig gewigt hetzelfde stelsel zal volgen. Er is echter nog eene tweede reden, namelijk het vertrouwen, dat de Kamer teregt in den minister van Justitie stelt. Een ander minister van Justitie, die minder van hot strafregt zijn werk had gemaakt, zou welligt met de criminalistische talenten onder de Kamerleden te kampen hebben gehad en vaak de vlag hebben moeten strijken bij de beslissing der meerderheid. De groote meerderheid, nagenoeg de geheele Kamer, is zoozeer overtuigd van de voortreffelijkheid van het wetboek, zooals het door de rapporteurs en den minister is I voorgesteld, dat zij grootendeels slechts voor den vorm zich er mede bezighoudt. Voor do invoering van het wetboek echter zijn het Hdbld. meent dit te moeten herinneren talrijke wijzigingen noodig in andere wetten. De staats-commissie had er aan gedacht en had reeds al die herzieningsontwerpen gereed gemaakt met de toelichtingen er bij. Dat was zeer juist gezien: men herinnere zich slechts, hoe do regterlijke organisatie van 1860 onuitgevoerd is gebleven en nog vóór de geboorte is overleden, omdat niet te gelijker tijd de nieuwe regterlijke indeeling tot stand gebragt en het Wetboek van Strafvordering gewijzigd was. De Regering heeft ook thans den raad der staats-commissie niet gevolgd, en dat acht het Hdbld. zeer te betreuren. Waren de bijkomende ontwerpen tegelijkertijd aangeboden met het Strafwetboek, dan had de Kamer ze stellig te gelijk onderzocht en konden zij terstond na de aanneming van de hoofdzaak worden afgedaan. Nu zal het nog eenigen tijd duren alvorens zij worden ingediend, en wie weet, of de Kamer dan even grooten lust als thans zal toonen om spoed te maken. De belangrijkste wijzigingen, die het nieuwe wetboek in andere wetten noodig maakt, moeten worden aangebragt in de Regterlijke Organisatie en in de Strafvordering. Nu het verschil van crimineel en correctioneel wegvalt, is ook eigenlijk geheel en al de reden verdwenen om de beregting van misdrijven tusschen de Hoven en regtbanken te verdeelen. Men staat dus voor de vraag: Zullen voortaan alle misdrijven voor de regtbanken worden behandeld met hooger beroep op de Hoven, of zal weder eene onderscheiding worden aangenomen naar de zwaarte van de verschillende inbreuken op de strafwet? Eene geheel() wijziging van het Wetboek van Strafvordering en tevens van het stelsel der regterlijke bevoegdheden is noodig, zal dit vraagstuk naar behooren worden opgelost. Ofschoon het Hdbld. hoopt, dat deze minister van Justitie ons binnen betrekkelijk korten tijd ook een in den grond verbeterde regeling van het strafproces zal bezorgen, durft het toch niet aanraden daarop te wachten met de invoering van het Strafwetboek. De weg, door de staats-commissie aangewezen, is, meent het Hdbld., de eenige , die tot het doel kan leiden. Van den minister, die medelid dier commissie was, mag men met grond verwachten, dat hij de Kamer weldra in staat zal stellen, hare voortvarendheid ook te toonen voor hetgeen ter invoering van het wetboek onmisbaar is. Het, gelijk de Heraut aangekondigd had, eenige dagen later verschenen nummer van 31 October van dat blad is een feestnummer naar aanleiding van de stichting der »Vrije Universiteit". Het bevat o. a. een overzigt van de geschiedenis dier stichting, de reglementen en statuten en eene beschrijving van de opening der Universiteit. Bij den uitgever D. B. Centen te Amsterdam is verschenen een boek, getiteld „Vlechtwerk uit verschillende kleuren". Het bevat twintig voordragten van dr. E. Laurillard. Hun, die en zoo wij ons niet bedriegen, zijn er velen ten onzent den schrijver gaarne als spreker zagen optreden, zal het waarschijnlijk zeer aangenaam zijn, het gehoorde te herlezen of met het niet gehoorde kennis te maken. --- OFFICIËLE BERIGTEN. Bij kon. besl. van 22 Oct. is aan den heer W. C. van Oordt , gewezen consul der Nederl. te Kanagawa , verlof verleend tot het aannemen van het ridderkruis der Wasa-Orde , hem door Z. M. den Koning van Zweden en Noorwegen geschonken. Bij kon. bes!. van 27 Oct. is aan den heer J. E. Boissevain , inspect. van het Bureau „Veritas" te Marseille, vergunning verleend tot het aannemen van de versierselen der Orde van den Nichan Iftihar 3de kl• hem door Z. H. den Boy van Tunis geschonken. Bij kon. besluiten van 4 Nov. is aan mr. P. G. ten Zeldant Ganswifi c , op zijn verzoek, met ingang van 1 Jan. 1881, eervol ontslag verleend als kantonr. te Hoorn; is den kapt.-ter-zee jhr. M. IV. van Rensselaar Bowier vergunning verleend tot het aannemen en dragen der versierselen van commandeur der Orde van de Leeuw en de Zon, hem door den Schach van Perzie geschonken. ln het tijdperk van 3 tot 30 October jl. zijn geene ambtsberigten omtrent het voorkomen van gevallen van longziekte onder het rundvee ingekomen. In het vorige tijdvak van vier weken waren mede geene gevallen dier ziekte bekend geworden. Blijkens berigt van de consul-gen. der Noden. te Lissabon is, bij besluit van den Koning van Portugal, van 21 October, in de portugesche overzeesche provincien een tonnegeld ingevoerd, te heffen zoowel van portugesche als van vreemde schepen. Zie hieromtrent de St.-Ct. van 7/8 November. Blijkens berigt van Zr. Ms. gezant te Parijs heeft de fransche Regering, ten einde den invoer in Frankrijk over landen, waar de druifluis (phylloxera) niet wordt aangetroffen waartoe dus ook Nederland behoort te voorkomen van planten, heesters en dergelijke voortbrengselen van boomkweekerijen , tuinen, broeikasten en oracjerien, afkomstig uit door dat insect besmette streken, de ambtenaren der in- en uitgaande regten aangeschreven, de bedoelde voortbrengselen aan de fransche grenzen niet toe te laten, tenzij vergezeld van een certificaat van oorsprong, afgegeven door den burgemeester of door eene andere bevoegde overheid ter plaatse van afzending. Dit certificaat moet inhouden, dat de daarin genoemde voortbrengselen werkelijk van de plaats van afzending afkomstig zijn, en niet onlangs van buitenslands zijn ingevoerd. ln den bij het kon. besluit van 2 Aug. 1880, n° 35, behoorenden staat van de perceelen, welke ten behoeve van den aanleg van den spoorweg van Groningen naar Delfzijl moeten worden onteigend, hebben misstellingen plaats gehad, welke met de verbeteringen in de St.-Ct. van 6 Nov. zijn vermeld. --- FRANKRIJD. De reeds vermelde diplomatieke conferentie betreffende den industriëlen eigendom waarbij Nederland vertegenwoordigd wordt door den heer Yerniers v. d. Loeff , lid van den Raad van State -- is verleden donderdag te Parijs geopend met eene rede van den minister van Buitenlandsche Zaken, den heer Barthélémy St. Hilaire , waarbij deze in herinnering bragt , hoe het denkbeeld daarvan voor de eerste maal ter Weener tentoonstelling in 1873 geopperd werd. Vijf jaren later, vervolgde de minister, werd het met levendige belangstelling nogmaals te Parijs te berde gebragt en werd, op voorstel van den italiaanschen Regerings-commissaris Romanelli, eene commissie benoemd, belast met het verwezenlijken van het plan. De minister van Koophandel Teisserenc de Bert aanvaardde uit naam der fransche Regering het initiatief om de overige mogendheden tot een overleg uit te noodigen. Bij den tegenwoordigen stand der zaak, ging de heer St. Hilaire voort, zou het reeds veel zijn, indien men een klein getal algemeené beginselen kon vaststellen, waarover alle volken het eens moesten zijn. Op die wijze zou men breede grondslagen leggen voor een later tractaat tusschen alle beschaafde natien. Zelfs binnen deze grenzen echter, zeide de minister ,-wachtte do leden eene schoone taak. Het groote beginsel des eigendoms vast te stellen onder een der vormen, waarin het zich aan do regtvaardigheid en wijsheid der wetgevers voordeed, was een arbeid, de ernstigste en weldadigste overdenkingen waardig; ongelukkig toch waren er, meende spr. , nog kranke geesten, die dit beginsel , den onmisbaren grondslag van elke maatschappij, betwistten. „U aangaande", aldus eindigde de minister, „gij zult op praktische wijze valsche boringen wederleggen, welke maar al te ligt misdadig kunnen worden, en gij zult eene onberekenbare dienst bewijzen aan alle natien, welke gij vertegenwoordigt, door den eigendom, onder den vorm , welken hij in de industrie aanneemt, degelijke waarborgen te verschaffen, op welke deze sedert lang aanspraak heeft en waarvoor zij u duurzaam dankbaar blij ven zal." Woensdag 11. is onder voorzitting des vice-ministers van Binnenlandsche Zaken eene voorloopige internationale commissie vergaderd geweest, door het in 1878 te Stockholm gehouden Penitentiair Congres benoemd om ten eerste eene vaste commissie voor te bereiden, welke gedurende de tusschenpoozen der vijfjaarlijksche Congressen de belangrijkste bescheiden op het gebied van statistiek, of de gevangenisstelsels betreffende, zou verzamelen en openbaar maken, en ten tweede de vraagpunten en verslagen gereed te maken voor het te houden derde Congres, waarvan zij tevens tijd en plaats definitief bepalen zou. Heden, zaturdag , houdt de commissie eene tweede vergadering. Nagenoeg alle Staten waren door hunne vroegere gedelegeerden te Stockholm vertegenwoordigd. De uitdrijving der congregatien gaat, gelijk men uit de telegrammen gezien zal hebben, geregeld voort en is die eindelijk ook te Parijs begonnen. Omtrent hetgeen dienaangaande venir de feesten plaats had dient nog vermeld te worden, dat de oud-minister Buffet, lid des Senaats , niettegenstaande hij zich als zoodanig bekend maakte en met nadruk protesteerde, uit het gebouw der Kanunniken van St. Jean de Latran to Mattaincourt , in de Vogezen, waar hij de paters bezocht, met geweld op straat is gezet. Middelerwijl blijven tal van magistraatspersonen hun ontslag nemen. Dit heeft o. m. do officier van justitie te Havre gedaan in een brief, waarin hij den minister het volgende schreef: Ik stel er eene eer in, in mijn geslacht protestantsche en roomsche martelaars te tellen. Daarmede is gezegd, dat ik bij mijne geboorte het christelijk geloof en de godsdienstige verdraagzaamheid aan mijne wieg vond. Zooals ik geboren werd wil ik sterven. Zoon der vervolgden, zal ik nimmer vervolger worden." In zijne donderdag 11. gehouden zitting heeft de Parijsche Gemeenteraad een begin gemaakt met de artikelsgewijze behandeling van het bekende communistische ontwerp eener nieuwe regeling der gemeente Parijs. De eerste zes artikelen, betreffende het kiesregt, de periodieke vernieuwing van don Raad, het onderzoek der geloofsbrieven, openbaarheid der Raadszittingen en de bezoldiging van het lidmaatschap des Raads, zijn goedgekeurd. (Particuliere correspondentie.) Parijs, 5 November. De Regering gaat voort met het uitvoeren der decreten van 29 Maart. Alleen Parijs zelf is nog niet aan de beurt geweest. Men heeft, naar het schijnt, de groote populaire feestdagen, Allerheiligen en Allerzielen, met opzet niet willen storen. In de departementen daarentegen is de toepassing bijna afgeloopen. Te Nantes, te Rennes, te Marseille, te Lyon, te Angora, te Tours, te Autun , te Orleans , te Havre , te Dijon , to Nancy, to Nevers , te Valence , te Saint-Etienne in alle plaatsen, te veel om te noemen, zijn de leden der niet-geautoriseerde congregatien van mannen „geëxpul-Boord". En overal met dezelfde formaliteiten. De prefect of onderprefect komt met geweld de deuren openbreken ; een Ordebroeder leest een protest voor; er heeft eene woordenwisseling plaats, en de paters verwijderen zich. Het toppunt van het ceremoniële is te Toulouse bereikt. Nadat pater Marie-Antoine, van de Maristen of de Barnabiten , met het uitspreken van den grooten ban zijn protest besloten had, stelde een commissaris van politie hem een gezegeld en blijkbaar van te voren opgemaakt reçu ter hand, de verklaring inhoudende, dat het protest was geschied en do excommunicatie voorgedragen. De opschudding die dit alles teweegbrengt, is geringer dan men zich in het buitenland alligt voorstelt. Zeker aantal leden der regterlijke magt en sommige ambtenaren der politie hebben hun ontslag ingediena. Prefecten zijn uitgejouwd. Te Nantes zijn twee katholieke leden van don Conseil Général in hechtenis genomen en heeft men hun de handboeij en aangedaan. Te Lyon, in eene vechtpartij tusschen omstanders, heeft iemand een doodelijken steek bekomen. Hier en ginds hebben zamenscholingen plaats. Vrouwen leggen eene hartstogtelijke verontwaardiging aan den dag. De Figaro organiseert een algemeen petitionnement. Aanzienlijke mannen nomen de verdreven paters openlijk in bescherming en bieden hun de gastvrijheid aan. Doch de openbare meening is niet ernstig verontrust. Er wordt in het land geene magtige oppositie-partij gevonden, die het verzet tegen de uitvoering der decreten als hefboom of voorwendsel zou kunnen gebruiken; en op zich zelven boezemen de paters niet genoeg be. langstellng in. Zij worden als antiquiteiten of relieken beschouwd, misplaatst in do moderne zamenleving. 1 De Regering vertrouwt er op, dat geheel Frankrijk op dit oogenblik de Republiek wil; en dit vertrouwen is gegrond. Zelfs zij, die de decreten van 29 Maart afkeuren, doen niets om hunne uitvoering te verhinderen. De meerderheid der Kamer, redeneren zij, schijnt te verlangen, dat de ministers de decreten zullen toepassen; en de ministers moeten zelven weten, of zij dit al dan niet met hun geweten kunnen overeenbrengen. Het is een strijd tusschen ministers en Vertegenwoordigers. Zij mogen dien onder elkander uitmaken. Ons gaat het niet aan. Van daar de algemeen° onverschilligheid. Een liberaal blad, als le Temps , officieus Regerings-orgaan, zegt eenvoudig: „Avant la rentrée de la Chambre , tout sera fini". Er wordt niet gevraagd, of beginselen geschonden worden; of Frankrijk zich belagchelijk maakt; of men een groot aantal personen in hunne overtuigingen kwetst. De Republiek is er nu eenmaal, en de zaken gaan goed. In het algemeen belang moet zij zoo lang mogelijk blijven. Hoe eer die decreten-kwestie uit de wereld komt, hoe beter. Waar zoo over de Kamer en over do ministers gedacht wordt, daar kunnen de Volksvertegenwoordigers geene buitengewone en moeten de leden van het Kabinet zelfs zeer gewone mannen zijn. Wie is dan ook de heer Constans, minister van Binnenlandsche Zaken? De heer Cazot , minister van Justitie en groot-zegelbewaarder van Frankrijk? Tot weinige maanden geleden had men te naauwernood hunne namen hooren noemen, en mogelijk zullen hunne person en alleen als uitvoerders der decreten van 29 Maart in de herinnering blij ven voortleven. Over den procureur-generaal bij het Hof van Appèl is dezer dagen in de dagbladen veel gesproken. Deze heer Dauphin, die in de laatste dagen van het Keizerrijk geknield heeft voor Napoleon 111 te Compiègno , en in 1877, meenende dat de Zestiende Mei op eene Orleanistische restauratie zou uitloopen , zich ter beschikking van den Hertog van Aumale is komen stellen, verkondigt thans, in zijn hoogen rang bij de regterlijke magt , dat de burgerlijke regtbank met de administrative regtbanken niet in conflict mag komen; of met andere woorden, dat de magistratuur slechts heeft toe te zien en to zwijgen, wanneer het Gouvernement decreten als die van 29 Maart uitvoert. De stokoude heer Barthélémy Saint-Hilaire is alleen tot minister van Buitenlandsehe Zaken benoemd ten einde de vreemde mogendheden gerust te stellen en zou door zij ne eigene ambtgenooten als een vijfde rad aan den wagen beschouwd worden, zoo hij niet te allen tijde bekend had gestaan als een warm anti-papist. De minister van Oorlog, generaal Farre , is geen militair van den eersten rang. Alleen de heer Jules Ferry, minister van Onderwijs, zou op grond zijner antecedenten voor een buitengewoon man kunnen gehouden worden, ware niet uit zijn doordrijven van Artikel Zeven gebleken, dat hij een dergenen is , die de booze geesten, welke zij zelven hebben opgeroepen, naderhand niet weten te bezweren. Ziehier een paar zinsneden uit de redevoering Van den advocaat-generaal Dauphin, bij gelegenheid der plegtige „rentrée" van regtbanken en Hoven: „De tijden zijn voorbij, dat Gouvernement en magistratuur in den aureool van zeker fetichisme gehuld waren. De democratische beweging, van welke onze leeftijd getuige is, heeft de critiek in het leven geroepen. Sommigen zouden willen, dat de administrative regtspraak afgeschaft werd en alleen de burgerlijke behouden bleef. Maar ik vraag: zoo het hoogste gezag bij de nationale Vertegenwoordiging berust, en het 1, Gouvernement slechts gedelegeerde, geen meester is , met welk regt zal dan de magistratuur de handelingen van het Gouvernement ongedaan komen maken ?" Dit is eene nieuwe uitgaaf van do oude leer der Nationale Conventie: alles beheerscht door de uitspraak eener parlementaire meerderheid, door wie dan ook gevormd of hoe dan ook verkregen. Er is een tijd gewoest, dat men in Frankrijk zelf het despotisch karakter van zulk een regeringsvorm duidelijk inzag, en hetgeen thans met de uiteengejaagde paters geschiedt, wier vrijheid van domicilie hot openbaar gezag met breekijzers komt schonden, bewijst genoeg, dat dit inzigt niet onjuist geweest is. Van de kalmte des publieks te Parijs leert men zich eene voorstelling vormen, wanneer men bedenkt, dat Paul Déroulède zijn drama „la Moabite" in het licht heeft kunnen zenden met eene voorrede tegen den 1 minister Ferry, zoo geestig en zoo scherp, dat, zoo zij in 1825 door Paul-Louis Courier geschreven was, zij als eene staatszaak zou aangemerkt zijn; terwijl thans, in het half-officiële salon van mevrouw Adam, dezelfde „Moabite" met het rustigst welgevallen aangehoord en alleen als dichtwerk beoordeeld is. – Een nog sprekender bewijs heeft de wederopvoering van Ponsard's „Charlotte Corday" in het Odéon geleverd. De verzen, waarin Marat als een bloeddorstig lafaard wordt afgeschilderd, die anderen tot moorden aanzet, maar zelf de wijk in kelders neemt, zijn luide toegejuicht. Echter niet met het oog op Marat, maar met het oog op Félix Pyat ; sommige trekken van wiens beeld men gemeend heeft in dat portret to herkennen. Overigens is de vertooning door niets gestoord, dat als eene staatkundige demonstratie voor of tegen zou kunnen beschouwd werden. En toch was zij eene sterke proef, want „Charlotte Corday" is van het begin tot het einde eene verheerlijking der Girondijnen, in tegenstelling met het Schrikbewind. Behalve Marat zelf, ziet men er Danton en Robespierre ton tooneelo verschijnen; hoort er in het Palais Royal redevoeringen houden, gevolgd naar die van Camille Desmoulins ; is er getuige, hoe Charlotte Corday in de eenzaamheid het voornemen opvat, Marat om het leven te brengen. Bijna elk tooneel zou, indien de tegenwoordige Franschen belangstelling koesterden voor de politiek, nu eens uitgelegd kunnen worden als oene satire op het Gouvernement van den dag, dan als eene critiek van den strijd der republikeinsche partijen onderling. Doch op niet ééne dier onwillekeurige toespelingen vatten de toeschouwers vuur. Zij letten op niets dan de historische getrouwheid van decoratien en costumen en redetwisten alleen over de wijze, waarop madlle de titelrol vervult. l'essandier --- GROOT-BRITTANNIE. De opstand der Kaffers in Zuid-Africa ZaT; naar de engelsche bladen meenon, nog veel moeijelijkheden baren. Hij grijpt dan ook blijkens een telegram van 1 November al weder meer om zich heen. Men vreest thans, dat ook de stam der Temboe's tot openlijken opstand zal overgaan; onderscheidene hoofden van dien stam toonen zich althans zeer vijandig, ofschoon het voornaamste der hoofden, Songehizwe, tot nu toe aan Engeland trouw blijft en zich zelfs onder de bescherming van majoor Elliott geplaatst heeft. De heer Parnell heeft verleden donderdag te hem Hij gaf teDublin, op eene meeting van de Land-League het woord voerende, gezegd, dat hij voornemens was op een spoedige en snelle behandeling van de tegen aanhangig gemaakte regtszaak aan te dringen. verstaan, dat hij de Regering verdacht hield van de zaak zoo lang te willen rekken, dat hij verhinderd zou zijn, in Februarij in het Parlement te verschijnen. De Board of Trade heeft op een adres van eene Vereeniging, die zich de afschaffing van de buitenlandsche regten op de suiker ten doel stelt waarbij de wensch werd uitgesproken om als middel tot die afschaffing een equivalerend regt in Engeland te heffen geantwoord, dat de Regering zich met de kwestie ijverig bezighoudt, maar dat in elk geval de bezwaren tegen zulke equivalerende regten zoo groot zijn, dat de Regering aan het voorstellen daarvan niet denkt. 192..”.,E1.9.92.119.MSESUMUMAMILMIMMEr. --- BINNENLANDSCHE BERIGTEN. Haarlem, 6 November. Het getal leerlingen aan de Kweekschool voor Onderwijzeressen alhier is gedurende het tienjarig bestaan der Kweekschool van 6 , waarmede de school werd geopend, geklommen tot 88 , niet, zooals gisteren werd opgegeven, tot 26. Amsterdam , 6 November. Door B. en W. is aan den Raad voorgesteld, zich te wenden tot Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, met een advies in zake de door dat college ontworpen grensverandering tusschen Amsterdam en Nieuwer-Amstel. B. en W. wenschen , blijkens eene uitvoerige memorie van toelichting, eene grootere vermeerdering van grondgebied en stellen daarom voor, art. 1 van het ontwerp als volgt te lezen: 10. het gedeelte der gemeente Nieuwer-Amstel, gelegen aan den regter Amsteloever, tusschen eerstgenoemde gemeente en de gemeente Diemen en Watergraafsmeer ; 2°. het gedeelte der gemeente Nieuwer-Amstel, gelegen ten noorden van eene lijn, welke begint van een punt, gelegen aan het oostelijk boord van den Amstel in het midden van het noordelijk gedeelte van de ringvaart van de Diemerrneer' vervolgens in de rigting van de as dier ringvaart door loopt tot in het midden van den Amstel, zich daarna zuidwaarts ombuigt en de as dier rivier in zuidelijke rigting volgt tot aan het punt, waar de grens tusschen de gemeenten Diemen en Ouder-Amstel die as snijdt, vervolgens het westelijk gedeelte van den Amstel in westelijke rigting oversteekt en daarna, zich noodwaarts ombuigende , het westelijk Amstelboord in noordelijke rigting volgt tot aan het verlengde der zuidelijke grens van het perceel, gelegen in de gemeente Nieuwer-Amstel, kadaster sectie C, no. 1171. Vervolgens loopt die lijn langs dat verlengde en langs de zuidelijke grens van laatstgenoemd perceel en van de perceelen sectie 0, n° 858, 857, 547, 548, 549, 550, 551, 552, 553 en 554, steekt, steeds dezelfde rigting volgende, de Boerenwetering over tot aan het perceel gelegen in de gemeente Nieuwer-Amstel, kadaster sectie F n° 51, volgt de zuidwestelijke en de zuidelijke grens van dat perceel en voorts de zuidelijke grens der perceelen kadaster sectie F, n° 50, 49, 48, 47, 46 en 45; steekt, steeds dezelfde rigting volgende, den Amstelveenschen weg over tot aan het perceel, gelegen in de gemeente Nieuwer-Amstel, kadaster sectie B, n° 91; buigt zich daarna zuid-westwaarts om en volgt de oostelijke grens van laatstgenoemd perceel, alsmede van de perceelen kadaster sectie B, n° 90, 86, 85, 81, 80, 76, 75, 74 en 72; buigt vervolgens westelijk om en volgt de zuidelijke grens van de perceelen kadaster sectie B, n° 72 en 71, en daarna het verlengde dier grens tot -waar zij de in het midden van den Schinkelgelegen , grens de, de gemeenten Nieuwer- 1 Amstel en Sloten ontmoet. In de algemeene politie-verordening zal eene bepaling worden opgenomen, waarbij het wonen in zoogenaamde arken of vaartuigen, liggende in do binnenwateren, zal worden verboden aan hen, die in deze gemeente tehuis behooren. Van dat verbod zullen zijn uitgesloten de vaartuigen, waarmede gedurende de voorjaarsmarkt markttenten of kramen worden aanen weggevoerd. Beemster, , 5 November. Als eene zeldzame gebeurtenis ton platten lande kan worden gemeld, dat de Rederijkerskamer ,het Veldviooltje" alhier , in tegenwoordigheid van zeer vele oud-leden, die van heinde en ver waren opgekomen, haar 25jarig bestaan heeft gevierd. 's Gravenhage , 6 November. De hoer J. P. Hofstede was gisteren 40 jaar onafgebroken werkzaam bij de dienst der posterijen. Den sdro November 1840 op bijna 18jarigen leeftijd als surnumerair in dienst gekomen, doorliep hij alle rangen en werd den 10dro Maart 1864 tot hoofddirecteur benoemd. Zijne bekwaamheden bleken herhaaldelijk, zoowel door het invoeren van tal van verbeteringen in ons postwezen, alsook op de Congressen te Bern en te Parijs en in tal van commissien , waar en waarin hij Nederland vertegenwoordigde. Zij werden dan ook van verschillende zijden erkend en beloond met onderscheidene ridderorden. Naar zich denken laat, ontbrak hot dezen verdienstelijken ambtenaar op zijn, feestdag niet aan bewijzen van belangstelling. Niet alleen van ge ambtenaren, aan zijne afdeeling geplaatst, maar van al de ambtenaren der posterijen, hoogere en lagere, ontving hij de vereerendste blijken ren sympathie, terwijl de minister van Waterstaat enz. hem mede op de hartelijkste en vleijendste wijze geluk wenschte. Het feestmaal, dat den jubilaris door de inspecteurs der posterijen dezen dag zou worden aangeboden, is uitgesteld, daar do heer Hofstede eerst gisteren uit Parijs terugkwam, waar hij Nederland op de Conferentie voor de pakketpost vertegenwoordigde. Leiden, 6 November. Aan de Rijks-Universiteit alhier werd heden de heer E. Baak , geb. to Amsterdam, bevorderd tot doctor in de regtswetenschap , na verdediging van zijn acad. proefschrift: ,Over de beteekenis der woorden ,partijen, hare erfgenamen en regtverkrijgenden" en derden". Dlrksland , 5 November. Onlangs is door den heer A. Kaptijn , te Woerden, concessie aangevraagd voor het aanleggen en exploiteren van een stoomtramweg in Overflakkee. De plannen daarvoor worden binnenkort tegemoetgezien. Men verneemt, dat er uitzigt bestaat, dat thans nog eene tweede aanvraag om concessie zal worden ingediend door den heer Meulmeester, , concessionaris voor den aan te leggen stoomtramweg Brouwershaven-Roosendaal. Kralingen , 5 November. Van 30 October tot 5 November werden aan het Kralingsche Veer ter markt aangevoerd 56 zomer- en 46 winterzalmen. Zomerzalm gold j" 0.85 á j. 1 en winterzalm j. 2.50 a f 2.90 per half kilo. De vangst is schraal, de prijzen zijn hoog. Ammerstol , 5 November. Van 30 October tot 5 November zijn aan den afslag alhier verkocht: 7 nieuwe of winterzalmen, wegende 20 á 28 halve kilogr. , prijs per half ki 10.% j' 2.50 á ƒ 2.70; 7 oude zomerzalmen, wegende 14 á 16 halve kilogr. , prijs per half kilogr. j. 0.75 á j" 0.80. Heerenveen, 6 November. In de hier gehouden centrale vergadering van liberale kiesvereenigingen in het district Sneek is tot candidaat voor de Tweede Kamer benoemd mr. Ph. van Blom, te Heerenveen. Veenhulzen, 5 November. De werkzaamheden voor het verbreeden van het Kolonie-Kanaal , tusschen de gestichten n° 1 en 2, zijn aangevangen en worden met kracht ; voortgezet. Eerstdaags wordt dat kanaal gesloten om met het verdiepen een begin te kunnen maken. Zwolle, 5 November. Heden hebben de Provinciale Staten van Overijssel o. a. besloten, voor het bekostigen van landbouwvoorlezingen in verschillende gedeelten der provincie over 1881 uit te trekken f 1500. Het adres van inwoners van Ambt-Elardenberg , betreffende de overstroomingen van de Regge en de Vecht en het oprigten van een waterschap, is gerenvoyeerd aan Ged. Staten. Aan de heeren H. Boers en E. Lebaigue, is medewerking en steun toegezegd voor hun plan tot het aanleggen van een stoomtramweg van hier naar Coevorden. Al de op de agenda gebragte onderwerpen zijn afgehandeld en de najaarsvergadering is gesloten. Haaften , 5 November. Door den Raad dezer gemeente is in zijne laatst gehouden zitting besloten, de jaarwedden der hoofdonderwijzers te Haaften , Hellouw en Tuil te Verhoogen en te brengen boven het bij de wet vastgestelde minimum. De jaarwedden te Flaaften en Tuil zijn ieder met je 25 verhoogd, die te Hellouw met je 100. Voorts is besloten, aan elk der drie scholen eene hulponderwijzeres met acte voor handwerken aan te stellen. --- Advertentie Bij n° 264 dezer Courant behoort een Vervolg, inhoudende : 10 Uittreksels uit eenige bij de Tweede Kamer ingekomen verslagen; 2° Handelsberigten; 3° Advertentien. --- ITALIE. De aangekondigde —o—nt-11-11ing van het gedenkteeken voor de gevallenen van Mentana heeft verleden woensdag te Milaan in de beste orde plaats gehad. Generaal Garibaldi was in een open rijtuig tegenwoordig, vergezeld van den burgemeester en den voorzitter van het comité en levendig door de digte volksmenigte toegejuicht. Nadat de voorzitter van het comité, het Kamerlid Mussi, de beteekenis van het gedenkteeken in het licht gesteld en de burgemeester het in naam der stad aanvaard had, las de majoor Canzio eene toespraak van zijn schoonvader, generaal Garibaldi voor, een warm pleidooi ten gunste van het algemeen stemregt en waarin hij o. a. zeide : „Eene revolutie begeeren wij niet, maar aan de bezwaren er van gewoon, vreezen wij haar evenmin." Ook Roche fort hield eene rede onder bestendige toejuichingen. De straten, welke de stoet doorging, waren met rood gedrapeerd, benevens de italiaansche kleuren en enkele fransche vlaggen. In den stoet bevonden zich twee en negentig democratische en magenieke Werklieden-Vereenigingen met hare banieren. Zelfs de deuren van den Dom waren versierd en een madonnabeeld hield eene vlag in de hand ter eere van den held, zegt de berigtgever der République Francaise , die juist tegen „verachtelijke priesters" en het ~pauslijko monster" had uitgevaren. De heeren Rochefort, Blanqui enz. zijn denzelfden namiddag weder naar Parijs teruggekeerd en hebben dus geen deelgenomen aan een den Franschen aangeboden banket. De heer Castelar, mede uitgenoodigd om de onthulling te komen bijwonen, had zich voornamelijk wegens zijne vele bezigheden verontschuldigd in een brief, waarin hij met warmte over Italie's eenheid en haar weldadigen invloed in Europa uitweidde; de Italianen aansporende om alle krachten te blijven inspannen tot het behoud der verkregen vrijheid, en o. a. opmerkende, dat zij , den Staat van de Kerk vrijmakende, zulks alleen hadden kunnen doen onder voorwaarde van ook de Kerk vrij te maken van den Staat. Hij drukte ten slotte de hoop uit, dat Italie van Zijne overwinning geen misbruik maken, maar het regt des gewetens als een onvergankelijk regt der menschheid handhaven zou. --- OOSTENRIJK-HONGARIJE. – Onder de telegrammen is dezer dagen herhaaldelijk melding gemaakt van de beraadslagingen in de begrootings-commissien der Delegatien te Pest. Men heeft daaruit kunnen zien, dat de commissie der hongaarsche Delegatie zich met de voorstellen der Regering betreffedde de begroeting van Oorlog, met name de buitengewone uitgaven voor vestingwerken, in hoofdzaak vereenigd heeft. Heden echter meldt de telegraaf, dat de commissie der oostenrijksche Delegatie die uitgaven lang niet onveranderd heeft goedgekeurd. Indien de Delegatien zich met de voorstellen harer commissien yereenigen , dan zal er een verschil blijven bestaan, dat alleen door eene yereenigde zitting en stemming der twee Delegatien uit den weg geruimd zal kunnen worden. Maar het lijdt geen twijfel, of de minderheid der oostenrijksche zal met de meerderheid der hongaarsche Delegatie dan sterk genoeg zijn om in zoodanige vereenigde zitting aan de Regering do overwinning te verschaffen. De organen der duitsch-liberale partij heffen dan ook reeds de gewone klagten aan over de vrijgevigheid der Hongaren, die gemakkelijk hooge Oorlogs-uitgaven kunnen goedkeuren, daar Hongarije niet meer dan 30 pct., Oostenrijk daarentegen 70 pct. van die uitgaven te dragen heeft. Uit de mededeelingen van den minister van Buiten – landsche Zaken in de genoemde commissien heeft men niet veel nieuws vernomen en ook niet gehoord, wat de mogendheden doen zullen, indien de Porto de overgaaf van Dulcigno nu maar altijd door blijft uitstellen. Wel heeft de minister verklaard, wat geschieden zou, indien Montenegro in gebreke bleef Dulcigno in bezit te nemen. • Een Weener berigtgever der Augsburgsche Allgetneine Zeitung betoogt, dat het internationale eskader niet ontbonden kan worden voordat Dalcigno is overgegeven. Want, zegt hij, indien de eene of andere mogendheid hare schepen terugtrok, dan zou dat gelijkstaan mot een verbreken van „het europesche concert"; bovendien, daar geene mogendheid aan eene der andere een voorwendsel wil geven voor het verwijt, dat het mislukken van de demonstratie ter zee hare schuld is, en het wantrouwen dor mogendheden jegens elkander het achterlaten van een deel der vloot ondoenlijk maakt, zal geene der mogendheden die gemeenschappelijke onderneming opgeven voordat zij het allen te gelijk en te zamen doen. ---