WILDE JACHT DOOR MAASTRICHT Smokkelauto door schoten uit karabijnen en revolvers tot stoppen gedwongen Maastricht, 9 Juli. — Vanmorgen vroeg is er weer een wilde achtervolging geweest van een smokkelauto, waarbij een der smokkelaars ernstig is gewond. Te ongeveer halfzes werd aan de grens van Sint-Pieter een smokkelauto gesignaleerd. Het was een groote personen-auto, met twee inzittenden. Aan het bevel om te stoppen werd geen gevolg gegeven. De grensambtenaren zetten direct met een auto een achtervolging in, daarbij bijgestaan door de marechaussee en drie auto’s van de Crisis-Zuivel-Centrale, zoodat er door de straten van Maastricht een race tusschen zes auto’s ontstond. Over de Maasbrug en door de Stationstraat, ging het in volle vaart in de richting van den Scharnerweg. Gedurende den geheclen weg werden schoten gelost uit karabijnen en revolvers. De smokkelauto reed echter in volle vaart door. Op den Scharnerweg, juist voor de marechausseekazerne, bleek een der kogels den chauffeur van den achtervolgden wagen gewond Ie hebben. Hij wist den auto lot stilstand te brengen. Strompelend en luid kennend, ging hij in de richting van de marechausseekazerne, waar hij werd binnengedragen. Het bleek de bekende smokkelaar L. uit Hoensbroek te zijn. Hij is met een groote wond aan den linker schouder naar het ziekenhuis Calvariënberg vervoerd. De andere smokkelaar had geen anderen raad geweten dan een woning binnen te vluchten. Het toeval wilde, dat hier een ambtenaar woont, zoodat hij in het hol van den leeuw was beland en gemakkelijk kon worden gearresteerd. De auto, die honderden kilo’s Belgische margarine bevatte, is in beslag genomen. RIJKSVELDWACHTER VOOR DE RECHTBANK Beschuldigd van meineed en mishandeling Zwolle, 10 Juli. — Voor de rechtbank alhier heeft zich te verantwoorden gehad een Rijksveldwachter uit Genemuiden, die zich zou hebben schuldig gemaakt aan mishandeling en meineed. Het eerste deel van deze beschuldiging sloeg op de omstandigheid, dat de verdachte een zestienjarigen jongen uit Genemuiden, die zich met een zevental kameraden aan straatschenderij had schuldig gemaakt, in het gezicht zou hebben geslagen om hem de bekentenis af te dwingen, wie bij het voorgevallene de ergste verwekkers van het rumoer en de onrust waren geweest. Het tweede sloeg op het feit, dat de rijksveldwachter bij de behandeling’ van het straatschenderijgéval voor het kantongerecht te Zwolle onder eede had verklaard, dat de jongen hem twee namen van kameraden had genoemd, die ook in het proces-verbaa! waren verwerkt, terwijl de jongen zelf beweerde, dat hij deze namen nimmer had genoemd. Voor de behandeling van deze zaak bestond veel belangstelling, vooral uit politiekringen. Eenig positief bewijs heeft de Officier van Justitie, mr. J.C. van Hasselt, jegens den verdachte niet kunnen vaststellen, zoodat hij vrijspraak vroeg. Uit het verhoor bleek dat Genemuiden een lastige plaats is voor politiebeambten, daar de bevolking vaak zou samenspannen als het tegen de Politie gaat. De verdediger, mr. P. Kapteyn uit Zwolle, zag in deze zaak de organisatie van een actie tegen de Politie, waarbij de vader van den jongen, die geslagen zou zijn, de hand in het spel zou hebben. Voorts veroorloofde hij zich op te merken, dat het O.M. hier lichtvaardig te werk is gegaan, niet alleen tot schade van verdachte’s huiselijk leven — zijn vrouw had iich, onder de spanning van het geval getracht het leven te benemen — maar ook lan de gezagshandhaving in het algemeen, ’leiter vond vooral in het laatste aanleiding inmiddellijke vrijspraak te vragen. Zonder zelfs in raadkamer te zijn geweest, prak de rechtbank den veldwachter daarop rij van het hem ten laste gelegde. — (AN.P.). --- DE MOORDEN IN DEN KOFFIETUIN PEN JON O MEISJE WERD DOOR BEKLAAGDE GEDOOD GETUIGE VERHAALT VAN EEN MOORD Iedereen op de onderneming wist dat de administrateur „djahat" was Bij de voorlgezettc behandeling van de tnoorzakcu tegen den ex-administrateur van dc koffieonderneming Soeber Bopong is thans een gruwelijke» moord verteld door een der getuigen, die medegeholpen heeft om de sporen daarvan uit te wisseben. Als verslag over deze zitting, vermeld in het „Nieuws" ontleenen wij het volgende. Voorgeroepen wordt nu getuige Gadri, de inan, die op last van M. de opdracht aan huisbaas Bronto bracht, om het huis, waarin de vermoorde Wagi had gewoond, af te breken. Getuige geeft op circa 35 jaar oud te zijn; werd geboren in Modjokerto en werkt sedert 10 jaar als toekang besi (smid) op Soember Bopong. Hij heeft bekt. ongeveer 6 a 7 jaar geleden op de onderneming zien komen. Alvorens verder te gaan met het verhoor van getuige, wordt beklaagde op verzoek van Mr. Grooss weggeleid. Gadri verklaart desgevraagd, Wagi alias Bok Kami te hebben gekend en ook ie hebben gehoord, dat zij is vermoord. Pres.: Heb je voor den moord op Wagi al eens gehoord, dat er op Soember Bopong iemand was doodgeschoten? G et.: Ik heb niets terzake gehoord. Ook Bronto heeft getuige gekend. Deze was vroeger mandoer op Soember Bopong, doch toen beklaagde op de onderneming kwam, was hij dat niet meer; getuige weet echter niet, of indertijd Bronto als "mandoer was ontslagen, dan wel of hij vrijwillig ontslag had genomen. Bronto is thans landbouwer. Pres.: Is het jc bekend, dat Lam eu Bok Kami hebben gewoond in een huis van Bronto ? G c t.: Ja. Pres.: Is ua den moord op Bok Kami iets met dat huis rrebeurd ? tuw vaat iiuio . Get.: Twee dagen na den moord op Bok Kami werd ik des middags bij den toean besar op kantoor geroepen en gat hij me last aat het bedoelde huis moest worden afgebroken. Pres.: Heb je begrepen, waarom het huis moest worden afgeberoken ? Get.: Ik vermoedde dat het was om bewijsmateriaal te vernietigen. Pres.: Waarom noemde jij mijnheer M., „djahat" ? Gel.: Iedereen op Soember Bopong wist, dat dc toean „djahat" was omdat hij, wanneer hij iemand zag met ecu hoofddekse) op of met schoenen aan, direct klaar stond om te slaan of te schoppen. Het lijk van een meisje Pres.: Het je buiten die geruchten van slaan en schoppen zelf ook nog iets ernstigers geconstateerd van mijnheer M. ? Get.: Ja, ik herinner me, dat toen ik nog werkzaam was op Soemberredjo toean M. mij gelast heeft een lijk weg te voeren; het was het lijk van een jong meisje. (Soemberredjo is een onderafdeling van Soember Bopong.) Pres.: Jij wist dus, dat naar je overtuiging toean M. ook tot slechte dingen in staat was. Get.: Ja. Pres.: Weet je er ook iets van, dat bekl. menschen heeft aangereden met zijn auto ? Get.: Ja. Ik was een keer uit met de toean m zijn auto en toen heeft hij bij de desa Djarit een ïnlandsch jongetje aangereden. Naar getuige zich herinnert, moet het o-e. benrd zijn omstreeks 1932. Naar de meening van getuige, was het een ongeluk daar het kind plotseling den weg over stak. Pres.: Heb je wel eens gezien, dat de toean op iemand schoot? Het blijkt, dat getuige tweemaal zoo’n feit lieert meegemaakt. Get.: Ja. Gevraagd, in hoeverre getuige bang was voor M. zegt hij dat hij bang was voor wraakneming van de zijde van verdachte. Getuige vertelt verder, dat hij de eerste maal gedurende 4 dagen door de Politie is vastgehouden, in welk tijdsverloop hij al aan de Politie had verteld van de opdracht aan Bronto namens beklaagde. Pres.: Heb jij tijdens je eerste aanhouding door de Politie ook gesproken over het p-eval Patmah ? Get.: Nog niet; dat is gebeurd, toen ik voor de tweede maar werd aangehouden, en wel een dag of tien na mijn vrijlating. Hierna wordt beklaagde weer binnengeleid en hem door de president de verklaringen van getuige Gadri voorgehouden. Als de president klaar is met de voorlezing, zegt hij: Dit is de verklaring van getuige Gadri, mijnheer M. Nu is het woord aan u. Niets van waar! Beklaagde zegt, dat er niets van waar is, noch van het schieten, noch van de opdracht tot het laten afbreken van het huis. Bekl. persisteert bij zijn eerder afgelegde verklaringen. Hij erkent wel gesproken te hebben over afbraak van huizen, maar dan alleen in verband met de plannen lot het aanleggcn van den nieuwen verbindingsweg. Bekl. wil ook refereeren aan de verklaring van den Officier, waar deze zegt, dat Bronto hem gezegd heeft, dat hij bij mij zou zijn gekomen, en dat ik toen naar Djembcr was. Hoe zou die Bronto dat kunnen weten, indien hij het niet heeft gehoord van Gadri ? Bekl. zegt voorts, dat het heelemaal nog niet zeker was, welke huizen eventueel zouden moeten worden afgebroken, omdat het tracé van den nieuwen weg eerst nog moest worden uitgevverkt. (Dc Officier verzoekt speciaal dezen zin; moest nog worden uitgewerkt vast te leggen — bekl. heeft til. gisteren gezegd dat het Iracé al was uitgewerkt). Bekl. persisteert verder bij zijn verklaring dat een Bronto (niet de getuige) op een dag bij hem was gekomen en hem toen had gesproken, en dat hij, bekl. toen had gezegd : het tracé van den weg moet nog worden gemaakt, hond je voorloopig gereed en als het moet worden afgebroken, dan kun jij „keroegian" krijgen. Mr. Grooss: Dus dan was die Bronto van u zeker de petinggi? Bekl.: Neen, Edelachtbare. De president laat getuige Bronto nogmaals voorkomen om hem met bekl. te confronteeren, maar deze persisteert, dat deze getuige de man niet is, met wien hij heeft gesproken. Het meisje uit de dessa Pres. (tot getuige): Verte! me nu iets naders omtrent het geval Patmah. Getuige was op zekeren dag in het jaar 1932 met vier anderen, w.o. Paeran, bezig in de afdeeling Somberfedjo van de onderneming Soember Bopong de prikkeldraad-omheining te repareeren. In de morgenuren, tusschen half negen en negen uur, kwam de henr M. het werk inspecteeren. Hij kwam bij me en gelastte me Paeran op te dragen naar dessa Soemberredjo te gaan, om daar bet meisje Patmah te gaan halen. Getuige kende het meisje van aanzien, omdat zij hem door Paeran was aangewezen, maar hij wist niet waar zij woonde. Bij het geven vant die opdracht door beklaagde aan hem, getuige, en vervolgens door getuige aan Paeran, was geen der andere koelies aanwezig. Paeran is weggegaan om zijn opdracht uit te voeren, terwijl getuige weer aan het werk ging. Beklaagde M. bleef intusschen m zijn nabijheid op en neer loopen. Na ongeveer een half uur kwam Paeran terug met het meisje, dat getuige direct herkende. Paeran droeg het meisje aan getuige over en deze. ging toen met haar naar beklaagde, die zich daarop niet het meisje in den tuin begaf. Getuige wordt voorgehouden, dat hij bij het vooronderzoek heeft verklaard, dat beklaagde, toen hij Paeran zag terugkomen, den tuin inliep; getuige zegt, dat die verklaring de juiste in. (trouwens, meerdere malen gedurende dit gedeelte van het verhoor zegt getuige dingen, die in strijd zijn met zijn verklaringen, afgelegd tijdens het vooronderzoek. Getuige verontschuldigt zich met de mededeelitig, dat hij inmiddels een hoop is vergeten). Getuige dan heeft het meisje bij beklaagde gebracht, die zich bevond in den koffietuin op een voetpad, dat daar doorheen liep. (In het vooronderzoek heeft getuige gezegd, dat Paeran het meisje bij beklaagde heeft gebracht, maar thans houdt hij vol, dat hij dat zelf heeft gedaan). Nadat getuige het meisje bij beklaagde had gebracht, ging hij weer aan zijn werk. Het kind werd gedood Ongeveer een half uur later hoorde hij een droge knal als een schot uit een vuurwapen. Kort daarop kwam beklaagde M. uit den koffietuin te voorschijn. Beklaagde vertelde hem toen, dat hij het meisje had willen verkrachten, rnaar dat zij niet wilde, waarop beklaagde, boos geworden, het meisje had doodgeschoten. Beklaagde droeg getuige op, het lijk weg te werken, opdat niemand er iets van te weten zou komen; beklaagde had daarbij nog gezegd, dat getuige Paeran daarbij te hulp moest roepen. Nadat getuige er in had toegestemd, ging beklaagde heen. Getuige ging vervolgens Paeran halen, die een eind verder, in een laag gedeelte van den tuin, werkte en vertelde hem, dat de heer M. Patmah had gedood, hem uitnoodigend, mee te gaan naar het lijk. loen getuige en Paeran m den tuin kwamen, hebben zij daar het lijk van Patmah gevonden. Aan den voorkant van het lichaam in de linkerzijde zag getuige een rond gat met veel bloed er om heen; aan de rugzijde heeft hij echter geen wond geconstateerd. Getuige en Paeran hebben het lijk toegedekt met koffiebladeren, opdat liet niet gezien zou worden, en zijn toen weer aan hun werk gegaan. Toen het werk des middags was afgei hopen, zijn getuige en Paeran, voordat zij huiswaarts gingen, weer naar het lijk teruggegaan, hebben dit met bamboetouwen vastgebonden en op den rug met enkele steenen bezwaard, waarna zij het lijk in hun armen hebben vervoerd naar de rivier, welke op circa 30 tot 40 m van het ongeluk door een 10 m diep ravijn stroomt. Daar hebben zij het lijk, met het hoofd vooruit, in een kcdoeng (diepe kolk), van dé rivier geworpen, waar het lijk direct is gezonken. Hierna zijn getuige eu Paeran naar huis gegaan. Getuige heeft dien avond geen rapport uitgebracht aan beklaagde M. Pres.: Wat heb je toen aan toean M. gezegd ? Get.: Ik heb gezegd, dat ik Patmah al in de kali heb gegooid, en dat niemand er iets van heeft gezien, waarop beklaagde antwoordde: liet is in orde. Desgevraagd zegt getuige, dat hij voor dit werk geen belooning heeft gehad, noch róór, noch na de handeling, evenmin als ’aeran. ONDERZOEK NAAR P.R.I. ACTIE Betreffende de arrestatie van eenige tiental len extreem-nationalisten, die werden verdacht van deelneming aan de sinds lang verboden Partai Republiek Indonesia en het voeren van ondergrondsche revolutionnaire actie, kan door de „Javab." nog het volgende worden medegedeeld : Er is thans nog een 30-tal van deze revolutionnairen in voor-arrest. Het verhoor door de politieke recherche van zes hunner is thans afgeloopen. Deze personen werden dientengevolge naar de gevangenis op Struïjswijk overgebracht in afwachting van het strafproces dat geheel en al voor den Landraad zal worden gevoerd, aangezien geen der arrestanten het forum privilegiatum kan doen gelden. De overige 24 opstandelingen blijven voorloopig nog in de arrestantenlokalen der Politie opgeborgen, aangezien de verhooren. wat hen betreft, nog niet zijn afgeloopen. DE BUSKRUIT DIEFSTAL Eenigen tijd geleden werden—zooals wij reeds uitvoerig meldden—uit het magazijn van explosieven van de firma Geo Wehry in kampong Bandan te Batavia niet minder dan 212 blikken kruit gestolen. De Amboneesche hoofdmandoer Sidano werd van dezen diefstal verdacht. Hij werd preventief gesteld en bekende tenslotte. Naar wij vernemen, heeft de recherche tot nu toe nog slechts een 60 tal blikken van de zen diefstal bij verschillende „afnemers” kunnen achterhalen. Men verwacht niet, dat er nog iets van de overige 150 blikken zal worden teruggevonden. Gevaar, dat het kruit in handen van politieke en andere misdadigers zou geraken, ia er overigens niet of nauwelijks. Het zal wel voornamelijk door jagers zijn gekocht. TOKO VOLLEDIG GEPLUNDERD De Cbcribonsche correspondent van de Javab.” meldt, dat eene groote rampokpartij heeft plaatsgehad te Kandang Haoer, waarbij :en Chineesche toko volkomen werd uiljeplunderd en f 500 aan contanten werd mitgemaakt. De bewoners wisten tijdig Ie uitvluchten, en ontkwamen hierdoor aan nogelijke gewelddaden van de brutale ramlokkers. Z. EN W. SUMATRA SYNDICAAT Op 1 Juli 1936 is opgericht het ressort Riouw van het Zuid- en West-Sumatra Syndicaat, zulks in navolging van de vier afdeelingen, welke reeds in Zuid- en West-Sumatra bestaan, lezen wij in de „Bergcultures". De lieer H.C. van den Tielaard, vertegenwoordiger van de N.V. Exploitatie Maatschappij „Noembing" te Tandjong Pinang, heeft voorloopig de functie van voorzitter van den nieuwen Kring op zich genomen. --- NEDERLAND GENERAAL VAN HEUTSZ GEP.ERD Kranslegging bij het praalgraf op de Oosterbegraafplaats Amsterdam, 10 Juli. — Vóór hel monumentale grafmonument van generaal J.B. van Heufsz op de Oosterbegraafplaats heeft hedenochtend een korte plechtigheid plaats gehad. Vandaag was het namelijk tien jaar geleden, dat generaal Van Hiutsz te Monfreux stierf; een jaar later werd het stoffelijk overschot naar hier gebracht. De stichting „Fonds Ridderdagen” heeft daarom een krans bij het grafmonument gelegd. Vele ridders der M.W.O. waren tegenwoordig, voorts deputaties van eenige vereenigingen met vaandel. Namens den raad van beheer heeft de heer M.C. Koning begroet de afgevaardigden uit Den Haag en Amsterdam, de vertegenwoordigers van zee- en landmacht en van de officierenvereeniging „Bendor”. In het bijzonder heette hij welkom den eerevoorzitter van den Kon. Bond van ridders in de M.W.O. beneden den rang van officier, den gep. Iuitenant-generaal Swart. Wegens ongesteldheid van den voorzitter van dezen bond, den heer Jonkman, heeft generaal H.N.A. Swart de rede, welke deze zou gehouden hebben, uitgesproken. Velen hebben in het begin dezer eeuw hun bloed en leven veil gehad, zoo zeide hij, voordat verschillende deelen van Indië aan ons gezag waren onderworpen en voordat rust, orde en veiligheid daar heerschten. Spr. herinnerde er aan, dat het groote werk van J.P. Coen, den grondlegger van ons gezag, eerst drie eeuwen later geheel werd voltooid. De man, die dit deed, was generaal Van Heutsz, gesteund in zijn werk door officieren, minderen en ambtenaren. Met moed en zelfvertrouwen wist hij de vele moeilijkheden te overwinnen. Zijn oudsoldaten hebben thans de behoefte gevoeld bij de laatste rustplaats nogmaals een soldatengroet te brengen. De mecsten van ons hebben kort of lang onder hem gediend. Generaal Van Heutsz had een onverzettelijken wil en doorzettingsvermogen. Hij was een streng en rechtvaardig, tevens humaan chef. „Gij, generaal Van Heutsz, hebt ons”, aldus spreker, „menigmaal ten strijde gevoerd. Thans rust gij hier. Weldra zullen de laatsten van uw oudsoldaten ter ruste worden gelegd. Maar nu nog willen zij uw nagedachtenis eeren door deze kranslegging. Generaal, levens soldaat; soldaat tevens veldheer, rust in vrede”. Generaal Swart legde daarop een lauwerkrans met rood-wit-blauwe linten bij het praalgraf, waarna de heer M.C. Koning allen dank zegde. De raad van beheer van de stichting „Fonds Ridderdagen" was, behalve door den heer