Bliksem-interview met Pater w esselmg Utrecht géén apotheose, slechts begin „lk neem iedereen au serieu ... (Van onze speciale verslaggever). Gisteravond hadden we een onderhoud met de man, wiens naam als een meteoor de publiciteit is ingeschoten. Pater Piet Wes, seling C.ss.R. 'weet wonderlijk genoeg zelf nog steeds niet waarom en hij zegt dit niet uit valse bescheidenheid. „Heb jij je zelf wel eens voor de radio horen spreken?” vroeg hij, „je herkent je eigen stem niet; natuurlijk herkent niemand zijn eigen stem als IK me zelf hoor, draai ik rt altijd af en snap niet, dat iemand er naar luisteren kan....” „Ik dacht dat ik het zou begeven” En dit, nogmaals, is geen valse bescheidenheid van de man, naar wiens woord tienduizenden jongeren luisteren. „De enige reden, die ik misschien zou weten voor dit. „succes” is, dat ik iedereen au sèrieux neem ik ben er wel mee ingevlogen ook, hoor, maar ik scheep niemand af ” De geschiedenis van deze magere, jonge priester met het ovale bleke gezicht, de iets weemoedige, diepliggende ogen waarin altijd de glimp van een lachje en de bekende „brouw-r” is dóódsimpel: jong gewijd priester, Roermond, bezetting, evacuatie naar het Noorden, verzoek voor Indië afgewezen (minstens 5 jaar practijk noodzakelijk) retraitewerk, kleinere spreekbeurten. • Èn vooral onder de oorlog „altijd bomen, bomen met jonge mensen, avonden l3z1jn conclusie: „De ergste noodtoestand bestaat onder de jonge mensen, maar ’t is nog niet hopeloos, want ze willen nog beter....” Radiowerk Vorig jaar September ’n nieuwe radiostem: ditmaal geen nasale, fel verbeten klinkhamer-staccato zoals de onovertroffen radio-priester, De Greeve, maar een stem, die „boomt” en een toon aansloeg, welke onmiddellijk een bandjir van brieven ontketende („zou jij vroeger ooit een radiospreker een brief hebben geschreven?”) De slogan „Dit is Leven!” sloeg in als een bliksem („we hebben ’m eigenlijk uit Engeland gestolen”) en vanaf dat ogenblik werd het duidelijk, dat er een „Utrecht” volgen moest. „Fantastisch” herhaalt de nerveuze priester maar steeds weer. „Wie had dit gedacht. Ze hebben me van te voren van alle kanten gewaarschuwd: het zou nooit lukken als ik ’t niet aardig maakte met muziek en een voordrachtkunstenaar of zo iets. Alleen maar om Christus en het bewuste Christendom.. . En er zijn er duizelden, die teleurgesteld moesten worden, jongeren uit Friesland, Marken, Brabant.... wat jammer dat ze niet meer binnen konden. En tóch waren ’t eigenlijk maar drie gewone preken Fantastisch gewoon!” Toen kwam de brievencatastrophe ze achtervolgen me dag en nacht: karrevrachten vol! En ik sta er praotisch alléén voor: de paar typistes voor ’t zakelijke werk kunnen nauwelijks typen. Maar zeg, dat Utrecht — man, ik dacht dat ik ’t zou begeven! — geen eindapotheose is, maar een vertrekpunt, alleen maar een begin! Nu de storm is losgebroken, zullen we doorgaan, het enthousiasme mag niet bekoelen. Over twee weken komt de nieuwe aflevering van „Karakter” uit, 24 pgs. tekst, de drie Utrecht-toespraken en massa’s foto’s. En over de organisatie, die komt, hou ik u op de hoogte”. Hij wervelt weg, het interview heeft een kwartier geduurd met twee telefonische onderbrekingen (Pater de Greeve en een paartje dat hij aan een huis hielp en nu vraagt hun huwelijk in te zegenen). Het derde telefoontje rinkelt als ik weg ga en afscheid neem. Om kwart voor negen begint hij eet» nieuwe retraite te geven (om contact te houden). God zegene zijn prachtig werk! --- Kort Journaal Amsterdam * De ambtenaar van de burgerlijke stand had juist tot het trouwend bruidje gezegd: „Wilt gij Cornelia Groninger, Jan Westenberg tot Uw echtgenoot” en het bruidje had nauwelijks met „ja” geantwoord, of een der vele belangstellenden bij deze trouwpartij in de trouwkamer van bet Amsterdamse stadhuis trad naar voren tooide de bruid met een paar meterslange pythons- Ze gilde niet eens, maar scheen het nogal gewoon te vinden. Ook de bruidegom kreeg toen een dergelijk halssieraad. Dit zonderlinge huwelijksgeschenk was toch niet zo vreemd als het wel leek, want het jonge echtpaar behoort tot de' kermiswereld en het bruidje van gisteren staat bekend als slangenbezweerster. En kijkt U maar hieronder hoe zo’n slangetje haar staat. Hilversum Het gemeentebestuur heeft een dertiental oude tramwagens aangekocht. Het zijn wagens, die vroeger op het traject tussen Amsterdam en ’t Gooi hebben dienst gedaan. Reeds enkele jaren stonden ze op nonactief in de tramremises te Maarn, maar de woningnood heeft ze weer te voorschijn doen komen. De „woningen” worden van gemeentewege van assen en wielen ontdaan en krijgen een keuken, een woonkamer, een slaapkamer en een W.C. Ze worden gezet in een bosrijk plekje, leder „huis” krijgt een tuintje en de huur zal f 35 per maand bedragen. Johannesburg „De jongen met de X-straal ogen” begint men hem al te noemen en inderdaad lijkt het wel een beetje te kloppen. De achttienjarige Pieter van Jaarsveld kan, alleen met behulp van zijn ogen, plaatsen ontdekken waar olie, goud en diamant in de bodem zit. Hij heeft nu een contract met een oliemaatschappij gesloten voor een half jaar en gaat voor haar op olie uit. Tarief voor het ontdekken van water honderd dollar; voor goud en diamant is h.et natuurlijk iets hoger. Hij tjsweert, dat olie, water en diamant stralen uitzenden, die zich door onderling verschillende trillingen in zijn ogen „registreren”. Hij schijnt de wichelroede-lopers In leder geval met enige lengten geklopt te hebben. Katwijk De Katwijkers zullen de laatste weken nogal eens een harinkje verschalkt hebben; die hebben ze daar voldoende en de prijs zal ook wel meevallen; in Katwijk kijkt men niet op een harinkje. Maar Dinsdag kwam een hele school makreel zich zo maar aanbieden; de visjes spoelden aan en heel Katwijk at die dag — en mogelijk de dag daarna - gratis makreel. Deskundigen gaven als hun mening, dat de school makreel jacht maakte op zeebllek, die de laatste dagen in tassa’s vlak aan de kust verblijft. Daarbij de makreel In kalm water terecht gekomen, waaruit zij zich niet meer kon loshaken. En de Katwijkse huishoud-budgetten »>eren « wel Wjt --- Buitenlandse kaas zonder bon De mogelijkheid van een ruimere voorziening van de Nederlandse markt met buitenlandse kaassoorten heeft de minister van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening doen besluiten met ingang van 3 Juni a.s. voor alle geïmporteerde kaas de distributiet/epalingen in te trekken. Van deze datum af mag buitenlandse kaas derhalve bonvrij verkocht worden. In tegenstelling met Nederlandse kaas, die als volksvoedsel algemeen geconsumeerd wordt, draagt buitenlandse kaas een min of meer uitzonderlijk karakter, waarbij het aanbod groter is dan de vraag. Van de totale kaasvoorziening van ons land maken de buitenlandse kaassoorten een zeer bescheiden deel uit. VooV binnenlandse kaas blijft de rantsoenering volledig gehandhaafd. --- Ver. van Nederlandse Gemeenten ye zelrstandigheid van de gemeeente Gisteren werd onder voorzitterschap van burgemeester Oud de algemene vergadering vain de vereniging van Neder landse gemeenten te Rotterdam geopend. In zijn openingsrede bracht de voorzitter ook ditmaal de zelfstandigheid van de gemeente ter sprake. Hij vroeg zich af of de gemeentelijke autonomie, zoals de wet in 1851. zich die dacht, nog wel een bruikbare figuur in onze tijd is. Om die vraag te beantwoorden, behandelde spreker het systeem van de gemeentewet voorzover deze de bevoegdheden van de gemeentebesturen betreft. Hierna lichtte mr. Oud een en ander nader toe aan een aantal actuele vraagstukken. De medezeggenschap van gcmeentepersömeel in de verschillende takken van de gemeentedienst is in het ontwerp-wederopbouwwet goed geregeld Wat betreft de politie kan dat echter niet gezegd worden. Spreker zette uiteen, waarom hij, wat men zou kunnen noemen de opvatting van Justitie, onjuist acht. Men late de zeggenschap over het politie-apparaat in handen van de plaatselijke bestuurs-autoriteiten, die gedurende meer dan een eeuw getoond hebben die zeggenschap behoorlijk te kunnen hanteren, aldus mr. Oud. Na de jaarvergadering zijn de leden officieel door B, en W. van Rotterdam in de grote burgerzaal ten stadhuize ontvangen. Mr. P. Oud, die nu in zijn kwaliteit van Rotterdams burgemeester moest spreken, sprak woorden van we', kom en wees er op, dat ontvangsten hier zeer vaak worden gehouden, omdat Rotterdam nu eenmaal een knooppunt is van nationaal en internationaal verkeer Niet alleen de banden met het buitenland, maar evenzeer die met het binnen land gaan Rotterdam ter harte, en daar om verheugde het spr. zeer, dat in he» vierde jaar na de bevrijding de vereniging te Rotterdam heeft willen congresseren. Zijn rede werd door de burgemeester van Den Bosch, mr. H. Loeff, beanl woord. Gelukkig zien wij, zo zeide spr dat in Rotterdam op de vlakte der verwoesting weer verscheidene grote gebouwen verrijzen. Rotterdam weet de grot» lijn te bewaren. Spr. haalde een gedicht van Guido Gezelle aan, dat een aanbeveling inhoudl voor vriendschap, eendrach* en standvastigheid, kwaliteiten welke hij de vereniging aanbeval. Als de geest van Rotterdam over ons vaardig is, zo besloot hij, zijn wij overtuigd de juiste weg ts hebben ingeslagen, die onze Nederlandse gemeenten naar nieuwe welvaart voert IN DERTIEN UUR VAN MAURITIUS NAAR BATAVIA De K. L. M. Constellation „Soeraba ja” die vorige week uit Nederland ver-' trok, heeft op het traject Mauritius— Batavia een zeer snelle vlucht gemaakt. Zij had voor de eigenlijke vliegtijd slechts nodig 12 uur 48 minuten. De bloktijd, dat i« de tijd gerekend van het ogenblik af dat, op Mauritius de blokken voor de wielen werden weggetrokken tot het momen* dat de blokken op Kemajoran voor de wielen werden geplaatst, bedroeg 13 uur en twee minuten. In die tijd zijn alle vliegbewegingen van de „Soerabaja” over de afstand. Mauritius—Batavia van 5550 kilometer inbegrepen. Normaal heeft men voor dit traject 14 h 15 uur nodig. Gezagvoerder Snitslaar kon, door te profiteren van een in deze tijd van het jaar op een hoogte van ongeveer zesduizend meter boven de Indische Oceaan voorkomende passaatwind, deze snelle vlucht maken, „BATAVIA” VANDAAG UJT CANADA TERUG Ook Prins Bernhard vliegt retour De K. L. M.-Constellation „Batavia" die Zondag 29 Mei j.lr. van Schiphol vertrok voor de openingsvlueht van de nieuwe transatlantische K. L.'M.-lijn naar Curacao via Montreal en Havana, word* in de loop van heden, Donderdag 2 Juni. weer op Schiphol verwacht. Aan boord van de „Batavia” bevinden zich, behalve Prins Bernhard en de overige gasten, die deze eerste vlucht naar Canada meemaakten, ook de Canadese generaal Morton en echtgenote, de wethouder van Montreal, de heer Asselin, die een geschenk van de burgermeester van" Montreal voor de burgemeester van Amsterdam meebrengt. Bovendien zal een zestal vooraanstaande Cubanen als gast van de K. L. M. mee’komen. Het toestel kwam even voor tien uur op Schiphol binnen. WAAR BLUFT RAPPORT OVER VLIEGRAMP TE PRESTWICK? De Britse minister voor burgerlucht vaart, heeft gisteren ; in het Lagerhuis verklaard, dat hij nóg geen rapport heeft ontvangen van het onderzoek naar de oorzaak van de ramp met de Nederlandse Constellation, die met Parmentier bij Prestwick is verongelukt. Het labourlid Eimrys. Hughes vroeg waarom het uitbrengen van het rapport zo veel vertraging ondervond, waarop de minis ter antwoordde, dat de wet geen erg snel werkend instrument was en dat zij zelfs nog minder snel was in Schotland --- Sjalirir tegen onderhandelingspolitiek van Sukarno en Hatta HIJ ACHT DEZE TWEESLACHTIG Sultan Sjalirir, de voormalige republikeinse premier en een van dc voornaamste republikeinse leiders, heeft verklaard, dat het waarschijnlijk is, dat zijn Indonesische Socialistische Partij zich van stemming zal onthouden als Sukarno en Hatta naar Djokja terugkéren en de republikeinse regering het parlement een votum van vertrouwen vraagt ten aanzien van de kort geleden Rum—Van Royen overeenkomst. In een interview met de correspondent van Associated Press heeft Sjahrir zich voor ’t eerst sinds de militaire actie van December uitgesproken over de politieke vraagstukken van Indonesië. Sjahrir zei, dat hij zich niet kon verenigen met d!e politiek van Hatta en Sukarno sinds de tweede Nederlandse militaire actie.. Hij betoogde, dat de republikeinse leiders op Banka „een tweeslachtige politiek” volgen. De instelling van de noodregering—Sjafruddin op Sumatra, nadat de' Nederlanders in December hun Offensief waren begonnen ,— een regering, die volgens Sjahrir was benoemd als een noodregering — was ‘gebaseerd op de opvatting, dat de republiek zou voortgaan te strijden voor een onafhankelijke souvereine staat. Sjahrir merkte op, dat de Rum—Var, Royen verklaringen evenwel bewezen hadden, dat Sukarno en Hatta bereid zijn een politiek van onderhandelingen en compromis te volgen, „maar men kan de regering van Sjafruddin niet verwaarlozen zonder een ernstige terugslag te veroorzaken”. In antwoord op een desbetreffende vraag zei Sjahrir, dat hy geen voorstander van ’t voortzetten van de strijd is. Hy zei, dat hy eveneens tegenstander was van herstel , van de republikeinse regering in Djokja, „omdat daardoor de werkelijke toestand verward zou worden en de aandacht zal worden afgeleid van de fundamentele vraagstukken”. Hij is voorstander van het „gebruiken van de republikeinse eis tot herstel van de republikeinse regering als een belangrijke taak bij de onderhandelingen met d'e Nederlanders over een regeling van het gehele vraagstuk” en zou bereid geweest zijn Djokja aan de Nederlanders te laten „in ruil voor het aangaan door de Nederlanders van verplichtingen in ’t plan betreffende een. algemene politieke regeling voor geheel Indonesië”, aldus de socialistische leider. „Thans gaan wij naar een Ronde-Tafeleonferentie te Den Haag en alles is even , vaag als ooit te voren”, verklaarde hij. Sjahrir verklaarde verder nog vóór-*' stander te zijn van een gecombineerde republikeinse en niet-republikeinse delegatie Voor de komende Ronde-Tafelconfe:rentie te Den Haag, maar voegde hieraan , toe, dat,,.do vorming vai} zulk een delegatie ?S'1 afhangen van1 de graad van o.vereenstenmmg, welke ^a^ gorden bereikt tussen^de republikeinen, en de federalisten”. Hij weigerde de vraag te beantwoorden of hijzelf hel lidmaatschap van zulk een delegatie zou aanvaarden. --- Prof. Beaufort geeft richtlijnen voor internationale rechtsorde Overzicht Eerste Kamer INTERNATIONALISATIE VAN JERUSALEM Uit verschillende redevoeringen welke gisteren in de Eerste Kamer zyn gehouden, bleek weer eens te meer, dat men, nu de zelfstandigheidspolitiek heeft afgedaan, nog altyd zoekende is naar de juiste positie ten opzichte van de huidige internationale verhoudingen. De organisaties der Verenigde Naties heeft teleurgesteld, was de opvatting van verschillende sprekers. Zij zagen thans meer heil in een West-Europese federatie. In die geest spraken de heren Anema (A.R.), Reijers (C.H.) en . Wendelaar (V.V.D.), terwijl de heer Brongersma zich meer in, het vage hield met zijn vraag om een „principiële politiek vöor de totstandkoming van een. internationale rechtsorde”. Daartegenover zette prof. Beaufort (K.V.P.) in een wat hij zelf noemde „academische beschouwing” klaar en helder uiteen, welke richting we op internationaal gebied uit moeten. Belangen, macht en recht vormen geen onverzoenlijke tegenstellingen, wanneer de macht maar verbonden is met verantwoordelijkheid, aldus de Nijmeegse hoogleraar in het Volkenrecht. Voorheen bestond er steeds een streven om de vrede te bewaren door machtsevenwicht, maar practisch kwam dat neer op machtsoverwicht. Sinds de Volkenbond is de machtsevenwidhtspolitiek verlaten voor dë communiity-power, de collectieve macht van het geheel. Dit was van meer dan academische waarde, omdat men daardoor het machtsmisbruik aan banden wilde leggen. De community power-gedachte ligt ook ten grondslag aan de Verenigde Naties. Prof. Beaufort’s oordeel over deze organisatie was gunstiger dan dat van vele anderen, ofschoon zij teleurstellingen heeft gebracht doordat nog geen universele rechtsheerschappij is tot stand gekomen en het souvereiniteitspostulaat nóg niet op de juiste wijze wordt gehanteerd. Maar men kan niet alles opeens verwachten. Is de nationale rechtsvorming reed® een moeilijke zaak nog veel moeilijker is het vormen van internationaal recht. Maar met het voortschrijden van de tijd zal dit wel komen. Het moet reeds een groot wonder genoemd worden, dat we het charter van de V. N. bezitten en wij kunnen er God niet genoeg dankbaar voor zijn. Voor de ontwikkeling van het internationaal recht is nodig een inperking van de . domestic jurisdictions” oftewel de „uitsluitende bevoegdheid” der volken. Dit is een zeer delicate kwestie, want het hooghouden van de rechtsorde komt voor velen meestal neer op het blijven staan op eigen recht, terwijl het zwaartepunt feitelijk gelegd moet worden op respect voor de rechtsorde in het algemeen Inperking nationale souvereiniteit • Inperking van de nationale soüveremiteit is een onmisbare voorwaarde om de internationale vrede te verzekeren, maar men wil daar nog niet aan en verschuilt zich achter de domestic jurisdictions. Wil men werkelijk de vrede verzekeren, dan zal men begrenzing van deze uitsluitende bevoegdheden moeten aanvaarden. Prof. Beaufort maakte voorlopig echter nog onderscheid tussen het beginsel van noodzakelijke beperking van de domestic jurisdictions en de practische toepassing ervan op hef huidige ogenblik, omdat hij inperking van de nationale touvereiniteit de organen van de V. N. nog de nodige deskundigheid missen en voldoende internationale moraal ontberen, om die taak over te nemen. Vandaar ook ons verzet tegen de inmenging van de V. N. in de Indonesische kwestie. Wij mochten de verarttwooraeujknem voor ae rechten en de welvaart van de Indonesische volken niet overdragen aan een orgaan, dat daartoe nog niet volledig is toegerust. Waarnaar we dus moeten streven, aldus prof. Beaufort, is het wegnemen van onkunde en wanbegrip en het bevorderen van een ontplooiing van de internationale moraal, waartoe ook behoort de bereidheid tot het brengen van offers Met grote aandacht werden de woorden van de katholieke senator beluisterd Ongetwijfeld zullen ?e voor velen verhelderend hebben gewerkt op het moeilijke probleem der internationale politiek en rechtsorde Verschillende andere punten werden nog ter sprake gebracht bij deze behandeling der begroting van Buitenlandse Zaken. De heren Brongersma en Wendelaar vroegen als vertegenwoordigers in de consultatieve assemblee van de Europese Raad parlementsleden aan .te wijzen. Laatstgenoemde senator sprak verder zijn felle verontwaardiging uit over het proces tegen kardinaal Mindszenty. Prof. Beaufort en de heer Van Beuven Goedhart (P.v.d.A.) drongen p» bij minister Stikker op aan om verbetering te brengen in de onder-bezetfing en onder-salariëring aan zijn departement. Bovendien zou de heer Van Heiiveri Goedhart gaarne een staatssecretaris ban het departement van Buitenlandse Zaken zien benoemd. Prof. Beaufort vroeg de minister voorts om by het vraagstuk van de de jure erkenning van de staat Israël meer dan gewone aandacht te schenken aan d« internationalisatie van Jeruzalem iu verband met de bescherming der intei nationale heiligdommen. Woensdag 8 Juni om 1 uur zal de Eerste Kamer weder bijeen komen. Dan zal minister Stikker de verschillende sprekers beantwoorden. AD INT. --- Nederland leent tarwe uit Aan Frankrijk en aan België Zoals bekend heeft Frankrijk tengevolge van het acbterbiyven der binnenlandse leveringen te kampen met moeilijkheden bij zijn broodgraanvoorziening in afwachting van de nieuwe tarweoogst. Ook in België verloopt de aansluiting op de nieuwe oogst niet zonder strubbelingen. Nederland heeft nu op verzoek van deze landen een kwantum tarwe als lening ter beschikking gesteld, waardoor het zoWel voor België als voor Frankrijk mede hierdoor beter mogelijk wordt de bestaande bezwaren te overwinnen. Deze geste kan Nederland maken, daar beide landen de geleende tarwe bijtijds aan Nederland terug zullen leveren, zodat de tarwepositie Vlier te lande geen gevaar zal lopen. België zal op deze wijze een kwantum van rond 14.000 ton ontvangen en terugleveren. terwijl het voor Frankrijk om een totaal kwantum van circa 28,000 ton gaat» --- Minister Mansholt over huidige landbouwpolitiek De verantwoordelijkheid moet worden verdeeld (Van onze Utrechtse redacteur) v vi In de algemene vergadering te Utrecht z van de Stichting voor Nederlandse zelf- t; standige handel, en industrie, waarvan de d leden gezien hun producten nauw met de ë landbouw verbonden zijn, sprak gister- n middag minister S. Mansholt over „De j; hedendaagse landbouwpolitiek”. h ti Z.Exc. zag het ontstaan van de Stich- 2 ting min of meer ais , een reactie van de j,, talrijke voorschriften, waaraan de land- 0 bouw de laatste 25 jaar onderworpen is y geweest. Voorop stelde hij vervolgens, 0 dat men het landbouwbeleid, dat gevoerd moet worden, dient te zien in het kader van onze nationale economie, in het belang dus zowel van de landbouwer ais de consument, arbeider, handel en indus- ti trie. De belangen van industrie en han- v del lopen met die van de landbouw s echter evenwijdig. Nog al te veel word? e in de verschillende bedrijfstakken uitsluitend het eigen groepsbelang gezien. t( Het doel van het beleid is gericht op n het verschaffen van bestaanszekerheid j, voor de boer, tuinder en arbeider op een ^ niveau, dat redelijk is in verhouding tot b de andere bevolkingsgroepen. e Hetgeen tot dusver na de oorlog aan j,, maatregelen is gegeven, had tot doel op ^ de eerste plaats een inflatie te voorkomen 0 en op de tweede plaats de noodzaketijke j, sociale rust zo goed mogelijk te hand- ^ haven. Daardoor is in wezen, veel van het wezen van de bedrijfsvrijheid opgeof ferd. De nadelen hiervan, zijn geweest, d dat daardoor een verstarring in de on:- ^ wikkeling van het bedrijfsleven optrad t: en voorts het al te gemakkelijk aanleu- 3 nen va.n een deel van landbouw, handel n en industrie op de overheid. Periode van overgang £ Hieruit blijkt wel degelijk, dat een d dergelijk beleid niet lang te voeren is en wij staan thans, aldus de minister in een ® periode van overgang, waarbij enerzijds * een beleid opgebouwd moet worden, dat v de boer een zekere mate van bestaans c zekerheid geeft en anderzijds de ontwik; v keling van het bedrijfsleven mogelijk maakt, De handel vraagt zich af, hoe het rming van de’Amerikaan-. se ambassade bracht hij een bezoek aan Tsjoenking. maar Tsjang Kai Sjek wilde zijn eis, dat dertig procent der belangrijke posities aan communisten zouden worden gegeven niet in willigen. Hij bood slechts •tien procent. Uiteraard was Tsjang Kai Sjek huivec-ï voor Mao Tse Toengs communistische in vloed. Deze lachende zelfs niet eens, dat hij door Rusland werd geil. Er waren trouwens, oi/tmiu. yv ai pu uuuntuo, wat dit betreft, allerlei verhalen over hem in omloop. Zo zou hij adjudant geweest zijn van de beruchte Siberische generaal Blücher en alleen met behulp van Russische helpers In staat zijn geweest, in Yoenan zijn gezag te vestigen. Tsjoenking teleurgesteld verlatend, zette Mao Tse Toeng zich aan de taak, de communistische legers te reorganiseren. Hij aanvaardde dankbaar het oorlogsmateriaal, door de Russen aan de Japanners ontnomen, toen deze Mandsjoerije moesten ontruimen. Bovendien had hij in generaal Tsjioe Teh een uitstekend aanvoerder te velde. Tsjioe Teh was commandant van het beroemde Achtste Leger, dat voor het eerst in de geschiedenis van China bij Tsjeierwang de Japanners wist te verslaan (1937). Dit leger, oorspronkelijk uit communisten bestaande, werd later in de .nationale légers opgenomen. Maar Tsjioe Teh ging naar de zijde van Mao Tse Toeng over en il thans opperbevelhebber van alle, nu zegevierende communistische legers. Mao Tse Toeng, ofschoon zich communistisch noemen:,, wordt door het Kremlin toch als een soort ketter beschouwd, omdat hij talrijke leerstellingen van Marx en Lenin verwérpt of aan zijn persoonlijke doeleinden heeft aangepast. Hij is in zijn hart even nationalistisch als Tsjang Kai Sjek en als elke zoon van het Hemelse Rijk . De twee Chinese generaals: Mao Tse Toeng (l.) en Tsioe Teh (r.), die door hun overwinningen op de nationalistische legers China in de klauwen van het communisme dreigen te spelen. --- Uit de botsing DE KERKELIJKE VIERING VAN SOMMIGE FEESTEN. Met stijgende verbazing lees ik telkens .weer; uitgevoerd werd die of die mis, onder leiding van die of die. Zo ook in het verslag van „De laatste dagen van het „Veritas”-lustrum”. Uitgevoerd werd de Missa „Alma Redemptoris”. Waarom juist bij zulke gelegenheden niet uitsluitend gregoriaans en volkszang? De gregoriaanse zang is het hoogste toonbeeld der gewijde muziek. (Paus Pius X). Terecht wordt aan de polyphonie de tweede rang toegekend. (Paus Pius XI). De gregoriaanse gezangen, maken niet alleen de viering der heilige geheimen- plechtiger eri schoner, maar dragen ook zeer veel bij tot vermeerdering van het geloof en de godsvfucht der aanwezigen. (Paus Pius XII). .Als nuchtere Nederlander gaat men dus redeneren, hoe hoger het feest, des te gereder aanleiding om de kerkmuziek bij uitstek te zingen. Daar komt nog bij, dat Paus Pius X 1 voorschreef (1903) In ’t bijzonder zorgt? men, de gregoriaanse zang weder in het gebruik des volks te herstellen, opdat de gelovigen een meer werkzaam aandeel . nemen in de kerkelijke diensten. (Motu Proprio) Volkszang dus. Paus Pius XI betreurt het (1928) dat de hoog wijze voorschriften — van het M. F. — niet overal in gebruik kwamen en der| halve — dus daardoor — de gewenste ' vruchten niet geplukt werden. Hij onder' streept de voorschriften van Paus Pius x X nog eens en voegt er — opdat geeste; lijkheid en gelovigen beter mogen gehoor[ zamen — nog enkele punten aan toe. Hij t oordeelt het hoog nodig, dat de gelovigen . niet als vreemdelingen of stomme toe. schouwers de plechtigheden bijwonen, , maar afwisselend met de priester en, het 3 koor zingen. (Apostolische Constitutie „Divini Cultus”). , Paus Pius XII vindt het zeer noodza. kelijk, dat de gelovigen niet als buiten1 staanders of stomme toeschouwers enz.: 1 (zie boven). Hij zegt wie met aandacht 1, bij het Offer des altaars tegenwoordig is , kan eenvoudig niet zwijgen, want wie lief- heeft zingt. (Mediator Dei). t NTiettegenstaainde deze uitdrukkelijke , en duidelijke voorschriften van het hoog; ste kerkelijke gezag, die alleen en uitï sluitend werden uitgevaardigd ter be1 vordering en bestendiging van de echt - christelijke geest, — is die geest al niet - eeuwen zoek? — wordt er nog bij lange' r na niet in alle'kerken gevolg aan gege - ven. Den Bosch. G. KOOYMAN. r ROMANTIEK. , Wereldoorlog II ontleende zijn kracht , en macht aan rorftantiek. De romantiek, met haar vooropstellen £ van het gevoel, het gevoel dat veel ster ker tot de geest spreekt en dieper in zaak en mens doordringt, de romantiek , vindt haar uiterste consequenties in het J verzaken van het verstand. Nietzsche 5 droomde er zijn wijsbegeerte van Opperl mens en Herenvolk door. Nietzsche was 1 cc profeet van Hitler en van Mussolini. j Hitler en zijn volgelingen ontleenden er . hun begrip van „totaler Krieg” — algehele . oorlog aan. „Eerst doen, dan denken” zei . Mussolini; het. gevolg was: een ontzel: tende verwoesting: een mateloze ellende. • Deze romantiek van redeloosheid en zedet loosheid keerde zich tegen zichzelf. Nietz« sche werd volslagen krankzinnig. Hitler 1 en Mussolini vonden de dood. Duitsers ■ Italianen en Japannezen de volslagen nederlaag. Tegenover deze romantiek van duister‘ ms en waanzin staat die van het eeuwige ‘! licht, Tegenover hoogmoed en geweld, verdraagzaamheid en vrede met als uiter 1 - s,e consequentie volkomen nederigheid, | zelfverloochening en onderwerping aan het hogere, bovenzinnelijke en bovennatuurlijke Gezag. Le Christ avant fout, W. T. NOBLESSE OBLIGE. De heer van der Goes van Naters schijnt niet geweten of begrepen te hebben dat er ook warme sympathieën voor Koiiing Leopold III in Nederland bestaan. Hij moge er van verzekerd zijn, dat zijn on-» gedisciplineerd gezegde hem zeer kwalijk genomen wordt. Maar wat voor hem persoonlijk zwaarder behoorde te wegen, hij heeft het , „Noblesse Oblige” overboord gegooid. Hij heeft zich evenmin een eerlijk sportsman betoond voor wie de- overbekende regel geldt „Never hit a mar» when he is down”. Wat hier geschied is, noemen wij in de oud-universeel Franse taal „crime de lèse-Majesté”. En de grootste psychische fout bij dit alles is toegeven aan de lust tot kwaadspreken. We hebben hier te doen met een parlementslid, iemand die het summum van deugden behoorde te tonen. De vurige wens leeft ïn veler hart; „Geve God dat Koning Leopold spoedig tot de door hem zozeer beminde Belgen moge terugkeren”. Men zie hierin geen inmenging in de politieke aangelegenhe den ener bevriende buurnatie, maar veeleer een welgemeende poging om een door een vooraanstaand Nederlander begane fout goed te maken. JOH. J. VEDER. SUBSIDIE AAN HUURHUIZENBEZITTERS? Blijft de regering volharden b'ïj de geleide economie en kan zij niet dadelijk een huurverhoging van 70 pet. toestaan, dan zie ik geen betere oplossing, dan nog voor Juli een subsidie in het leven te roepen te' betalen per buur woning en als .maatstaf de geïnde huur over de laatste 4 jaren van 25 pet., over de volgende jaren 70 pet. benevens vrijdom van grondbelasting op het bebouwd. De subsidie door Rijk, Provincie en Gemeente te dragen. Prat gaat menige gemeente op de zo zegenrijke aanwas van haar inwonertal, geen wonder, hoe hoger dit is, hoe belangrijker de uitkering uit ’s Rijks schatkist voor haar huishouding. De gemeenten mogen bedenken, dat niemand anders dan die particuliere-woningenstichters van weleer de pioniers zijn geweest. Huizen en gronden zijn 2 grootheden, waarin milliarden zijn vastgelegd, maar met grote verschillen voor dè bezitters. De eerste behoeven kostbaar onderhoud, waar sinds 9 jaren niets tegenover staat, de tweede behoeft geen onderhoud, maar de gebruiker kreeg er een drievoudige opbrengst aan vruchten uit. Door de huurstop komen nog altijd onze producten goedkoper voor de bevolking uit en geven we aardig wat cadeau aan onze buitenlandse afnemers. Welk gedeelte moeten onze huurhuizenbezitters daardoor missen? Van de gemaakte deviezen zagen we nimmer ie*si Moge spoedig hulp geboden worde”' O- F B VAN MOORDENAARS GESPROKEN, . In een artikel uit de „Picture Post een Engels tijdschrift, durft een ino e communist onder de’ naam van nr, r S. Ponger te Amsterdam schrijven. onze jongens in Indië moordenaars zi Is deze heer niet een moordenaar vr n de goodwill en vriendschap van Holland in het buitenland? Ik zelf woon in Engeland en met mij zijn al de Hoi landers ten zeerste pijnlijk getroffen door zulke schrijverij. Hoewel ik zelf ook niet ten volle de Indië-politiek kan delen, vind ik toch, dat onze jongens in Indië, die daar ongemakken, ontberingen en wat al niet meer, moeten verduren, om, recht, welvaart en goodwill te brengen, niet voor moordenaars mogen worden üitgemaakt. Wij Hollanders hier in Engeland hebben een goede naam en kweken op onze bescheiden wijze ook een goodwill voor ons vaderland. En er is niet één Hollander hier te vinden, die deze door een artikel in een Engels tijd schrift, vernietigd wenst te zien. Eastleigh (Eng.). 0. de B, 1 --- Advertentie JUNI ideale vacantiemaand .Gratis inlichtingen V.V.V. Tel. 2601 Hotels - Pensions Villa’s en Huizen. ---