BUITENLAND Koning Carol s reis Naar Londen en Parijs Tatarescu brengt rapport uit Minister-president Tatarescu van Roemenië heeft in een zitting van den ministerraad rapport uitgebracht over de reis van koning Carol naar Londen en Parijs. De premier stelde in het licht, dat de besprekingen van den koning in Engeland en Frankrijk gunstige resultaten voor de belangen en de internationale positie van Roemenië opgeleverd hebben. In politieke kringen te Boekarest wordt "an de Londensche en vooral aan de Parij,che besprekingen van den koning buitengewoon veel belang gehecht. De nadruk wordt er op gelegd, dat uit de reizen van Jen koning naar Londen en Parijs geen wijziging zal voortvloeien van het buitenlandsch politiek standpunt van Roemenië. Wat de onderwerpen van de Parijsche besprekingen van koning Carol betreft wordt vooral de bespreking van de definitieve regeling der betrekkingen met Sovjet Rusland en de regeling van de toestanden ln het Donaubekken belangrijk gevonden. Alle te Parijs tot stand gebrachte buitenlandsch politieke resultaten, zoo zegt men, zullen waarschijnlijk in nauw contact staan tot de uitvoering van de wenschen van Roemenië aangaande de bewapeningspolitiek. Tijdens het oponthoud van koning Carol te Parijs zou verder, het Fransch—Roe meensche financieele accoord ondertet, kend worden, dat ook de basis zou moeten opleveren voor de financiering van de bewapening van Roemenië. Prins-regent Paul bU Lebrun Prins-regent Paul van Zuid-Slavië heeft een bezoek gebracht aan den president der Fransche republiek, Lebrun; in aansluiting daarop zou hij den eersten minister Sarraut en den minister van buitenlandsche zaken, Flandin bij zich ontvangen. Minister Boncour heeft een onderhoud gehad met den Turkschen minister van buitenlandsche zaken, waarbij gesproken is over de economische betrekkingen tusschen Frankrijk en Turkije. In welingelichte kringen merkt men in dit verband op, dat een uitbreiding van het goederenverkeer alleen tot stand gebracht zou kunnen worden door een grooter contingent aan Turkije. Dit zou den voorkeur hebben voor een snellere regeling van de achterstanden ten bedrage van omstreeks 100 millioen francs, aangezien volgens het clearingverdrag van Augustus 1925 de opbrengst van een gecontingenteerden invoer uit Turkije in zijn geheel gebruikt zal worden voor dekking van achterstallige betalingen. Het heeft er echter den schijn van, dat men op het oogenblik niet denkt aan een wijziging der contingenten voor Turkije. Starhemberg bij Flandin De Fransche minister van Buitenlandsche zaken Flandin heeft een onderhoud gehad met prins Starhemberg van Oostenrijk. Omtrent dit onderhoud meent men in gewoonlijk goed ingelichte diplomatieke kringen te weten, dat de Oostenrij ksche regeering, zonder afstand te doen van het monarchistische principe, bereidwilligheid schijnt te hebben getoond ten opzichte van het met de staten van de Kleine Entenie ontworpen accoord, goed te vinden, dat geen regiem-wijziging in Oostenrijk zal worden ingevoerd zonder voorafgaande overeenstemming met de deelnemers aan het te sluiten accoord. De Fransche Kamer pro kiesrechthervorming ♦ - Op de agenda der Fransche Kamer stond gisteren het debat over het wetsontwerp betreffende de kiesrechthervorming. De commissie stelde zich voor niet over te gaan tot artikelsgewijze bespreking. Het 347 tegen 176 stemmen heeft dé kamer het standpunt van de kiesrechtcommissie tegen invoering van het evenredig kiesrecht verworpen. Dit had tengevolge, dat de rapporteur van de kiesrechtcommissie aftrad. De kiesrechtcommissie moet nu over enkele dagen een nieuw rapport over de hervorming van het kiesrecht indienen. De voorzitter der commissie verklaarde, dat hij de commissie binnenkort zal bijeenroepen en kondigde aan, dat de kamer reeds Dinsdag a.s. zou kunnen beraadslagen over het nieuwe rapport van de commissie. Hoe dit rapport zal uitvallen is op het oogenblik nog niet te overzien. Al schijnt in de kamer ook een meerderheid aanwezig te zijn vóór de invoering van het evenredige kiesrecht, er bestaat noch eensgezindheid over de bijzonderheden, noch klaarheid over het tijdstip van eventueele invoering. Bovendien heeft de radicaal socialistische kamerfractie haar vertegenwoordigers in de kiesrechtcommissie opdracht gegeven tegen het evenredige kiesrecht te blijven stemmen. . Voortgang te Cenève De deskundigen inzake het vraagstuk van sancties op petroleum hebben bij hun werkzaamheden goeden voortgang gemaakt. Men verwacht, dat het rapport der deskundigen binnen een week gereed zal kunnen zijn. Van gezaghebbende zijde wordt aan den correspondent van de Daily Telegraph medegedeeld, dat het waarschijnlijk te achten is, dat de petroleumsancties binnenkort van kracht zullen worden. In 1934 reeds rekende Italië met een petroleum-embargo De cc ïissl, v—i ^ ctro’ eum-deskundigen heeft aan de hand van de verzamelde gegevens verschillende belangwekkende feiten vastgesteld, aldus Reuter. Uit de statistieken is vastgesteld, dat Italië reeds in 1934 met het opslaan van petroleum is begonnen, èn dat de maximum-voorraad, welke kan worden opge- ■ slagen, nauwelijks meer dan een millioen ton bedraagt. De behoefte aan petroleum wordt geschat op ongeveer 1.5 millioen ton per jaar. Men komt tot de conclusie, dat Italië slechts voor hoogstens zeven tot acht maanden in zijn behoefte zal kunnen voorzien, waarbij echter geen rekening is gehouden met de nationale productie en de levering van petroleum langs omwegen, voor het geval een uitvoerverbod van petroleum wordt afgekondigd. De subcommissie, welke belast is met de bespreking van vervangmiddelen voor petroleum en het eventueele gebruik daarvan, ingeval van een embargo tegen Italië, heeft vandaag vergaderd onder voorzitterschap van den vertegenwoordiger van Peru, Tudela; van deze commissie maken verder i vertegenwoordigers van Nederland, Zwe- l den, Frankrijk en Engeland deel uit. 5 Als rapporteurs werden aangewezen de 1 Nederlander Dooyewaard en de Zweed < Sohlman; de deskundigen stelden vast, dat { zij dezelfde zienswijzen over deze kwestie l hebben. t Naar Reuter opmerkt, laten de deskundigen zich in geen enkel opzicht door po- f litieke overwegingen leiden. Hun taak is, \ de commissie nauwkeurig op de hoogte te c stellen van de petroleeum-situatie. Zij zul- z len geen petroleum-sanctie aanbevelen of 1 afraden, daar hierover alleen de regeerin- e gen moeten beslissen. 1 • 1 De vlootconferentie Engeland tusschen Frankrijk en Duitschland p Reuter meldt uit Londen: Ten gevolge van het sterke verzet der i Fransche en Italiaansche vlootdelegaties t tegen liet Engelsche voorstel, om voor de d slagschepen de besprekingen te voeren op den grondslag van een maximum van d 35.000 ton, betoogt men in officieele Brit- e sche kringen, dat de Engelsche delegatie, r door deze formule te opperen, niet heeft I willen te verstaan geven, dat zij de voorkeur gaf aan een maat van 35.000 ton: zij n koos enkel een hooger cijfer om onderhan- v •delingen mogelijk te maken wegens den aandrang van Amerika om dit cijfer vast te stellen. Dit beteekent niet dat de Britsche delegatie het automatisch zou aanvaarden. Officieele Britsche kringen bevestigen dat Engeland niet voornemens is Duitschland op de vlootconferentie te Londen uit v te noodigen, zoolang de thans aanwezige 4 h delegaties geen voorstel voor een accoord h hebben vastgesteld. z: Voor het geval, dat een accoord bereikt g zou zijn, zouden de Engelschen bereid zijp Duitschland uit te noodigen, evenals andere mogendheden, zooals de eerste lord der admiraliteit in het najaar in het Lagerhuis heeft aangekondigd. Zij meenen, dat een accoord, om doelmatig te wezen, vrijwel algemeen moet zijn. In officieele Engelsche kringen zegt men, dat dus, in strijd met sommige g beweringen in de pers, de kwestie der d eventueele Fransche oppositie tegen v een uitnoodiging aan Duitschland nog n niet gesteld is, daar het debat nog steeds gaande is tusschen de vier aanwezige delegaties. Het is dus onjuist te zeggen dat Frankrijk „gedreigd” zou hebben de conferentie te verlaten, indien Duitschland uitgenoodigd wordt aan de werkzaamheden dezer bijeenkomst deel te nemen. Italië's handel onder controle z In de tweede zitting van Italië’s Grooten Fascistischen Raad is o.m. de volgende reso’utie aangenomen: De Groote Fascistische raad ziet na be- h studeering van de kwestie van den buiten- d landschen handel overeenkomstig de richt- b lijnen van de fascistische economische leer is nog versterkt door de huidige omstandig- si heden in het handelsverkeer met het bui- j, tenland een functie van openbaar belang, <3 die airecte controle door den corporatieven )e staat rechtvaardigt. n Zwitsersche nazi-leider gedood Een Zuid-Slavisch student schoot hem neer De leicrer der Duitsche nationaal-socialisten in Zwitserland, Wilhelm Gustloff, is gisteravond om acht uur in zijn woning te Davos doodgeschoten. Hij werd door vier schoten uit een revolver getroffen en was op slag dood. De dader, een Joegoslavisch student in de medicijnen te Bern, David Frankfurter, heeft zich onmiddellijk na het plegen van zijn daad bij de politie aangemeld, waar hij verklaarde geen communist te zijn, maar Gustloff met voorbedachten rade te hebben gedood, omdat hij het Duitsche regime haatte. Sinds Vrijdag had Franfurter zich te Davos opgehouden. In geheel Zwitserland heeft deze moord groote opschudding veroorzaakt. Gustloff werd door de linksche pers bijna iederen dag aangevallen, waarbij o.a. zijn uitwijzing werd verlangd. In de laatste maanden legde Gustloff trouwens groote activiteit aan den dag en ook de Nationale Raad heeft zich verscheiden malen met interpellaties over zijn persoon en activiteit moeten bezighouden. Londen wordt vegetarisch / De staking der slagers en slagersgezellen ;e Londen is Dinsdag uitgebreid tot de arjeiders der opslagplaatsen en koelhuizen. Ook de arbeiders aan de haven hebben lier en daar het werk neergelegd, zoodat ;hans in het geheel 12.000 man direct of iniirect bij de staking betrokken zijn. Te Londen is op verschillende plaatsen le vleeschschaarschte reeds merkbaar. In ;enige kleine winkels zijn de voorraden :eeds uitgeput en deze zaken moesten reeds Dinsdag worden gesloten. Verscheidene slagers hebben vrachtauto’s laar de provincie gezonden om de vleeschroorziening te kunnen gaande houden. Concurrenten voor Roosevelt Er zijn reeds verscheidene concurrenten mor Roosevelt bij den komenden strijd om | iet presidentschap van Amerika. Thans ïeeft ook de republikeinsche senator Borah :ijn candidatuur bij de verkiezingen aan;ekondigd. Alles in groote stijl President Roosevelt wil 1 milliard bezuinigen President Roosevelt heeft schikkingen getroffen om 1 milliard dollars, welke reeds loor het Congres waren gevoteerd en voor verschillende doeleinden bestemd waren, liet te doen uitkeeren. Scheepsramp op de Parana BUENOS AIRES, 4 Febr. Het kustvaartuig „Ministro Vargas Gomez” is in de Parana-rivier gezonken. Negentien opvarenden worden vermist meldt g Reuter; men vreest, dat zij verdronken k zijn. Elf geredden zijn heden te Posados t aangekomen. ^ s !)e actie der Chineesche Communisten l V De Chineesche communisten voeren na ïun échec bij Sjoewen, onder leiding van j len beruchten Ho Loeng een omtrekkende z teweging uit. De afdeeling welke het verst g s vooruitgeschoven, is op 25 kilometer aftand van Kweitsjang aangekomen. Uit v 'oennan zijn regeeringstroepen gekomen, r lie in de verdediging van Kweitsjang zul- a en worden bijgestaan door vliegtuigen uit Banking. c Italië's vlootbudget aanzienlijk verhoogd Bij de Italiaansche Kamer zijn thans de voorloopige begrootingen ingediend van de departementen van Marine en Onderwijs. De uitgaven voor de marine worden voor 1936/37 geraamd op 1609 millioen lire, hetgeen een vermeerdering ten opzichte van het loopende dienstjaar beteekent van 305 millioen, aldus Reuter. De uitgaven voor onderwijs staan op de voorloopige begrooting vermeld met een bedrag van 1.636 millioen lire, hetgeen een vermeerdering beteekent van 3.484.000. Een uitwas Gisterochtend half twaalf is de Joegoslavische Skoepsjtina te Belgrado bijeengekomen. Op het oogenblik, dat de voorzitter zijn plaats innam, brak een geweldig lawaai los, de afgevaardigden van de oppositie sloegen met stukken hout op hun lessenaar. Dit rumoer duurde tot dat de president om 12 uur aankondigde dat de zitting gesloten was en dat de Skoepsjtina was verdaagd tot Maandag a.s. — De Tsjechische Minister-President en Minister van Buitenlandsche Zaken, Hodza, zal over eenigen tijd een officieel bezoek brengen aan Belgrado en Boekarest. — De geheime politie te Boedapest heeft, in verband met de ontdekking van een communistische propaganda-centrale 15 leiders gearresteerd. Koning Gustaaf van Zweden zal in Juni van dit jaar Finland bezoeken. Krijgt de Eiffeltoren een concurrent? Een toren van 2000 meter geprojecteerd Frankrijk zoekt het in de torens! Thans komen twee Fransche ingenieurs met het sensationeele plan voor den dag, een 2000 M. hoogen toren bij het terrein van de a.s. wereldtentoonstelling te bouwen Nauwelijks is Parijs tot kalmte gekomen na de afbraak-geruchten rondom den Eiffeltoren — hij blijft bestaan! — of daar duikt een nieuw plan op, om deze gerenommeerde bezienswaardigheid van Parijs door een nog véél geweldiger bouwwerk te overtroeven. Hiermede zou dan tevens de a.s. Wereldtentoonstelling van 1937 haar „clou” hebben, waarnaar men tot dusverre vruchteloos heelt gezocht. Twee ingenieurs, Henry Lossier en Faure Dujarric, hebben een plan uitgewerkt voor een 2000 meter hoogen toren (d.i. bijna zyven maal zoo hoog als de Eiffeltoren). Zij denken zich den toren, geheel opgetrokken uit ijzerbeton, op het vliegveld van Issy-les-Moulineaux, in de onmiddellijke nabijheid van de Porte de Versailles en het tentoonstellingsterrein. Volgens het plan zou de toren drie platformen krijgen van 500, 400 en 350 meter middellijn, resp. op 600, 1300 en 1800 M. boven den grond. De torenschacht zou aan den voet 210 en aan den spits 40 meter in doorsnede meten. De beide ingenieurs bepleiten de uitvoering van hun plan door erop te wijzen, dat men de platformen zou kunnen benutten voor het onderbrengen van laboratoria en studio’s van den meest uiteenloopenden aard, met name ten dienst van de radiotechniek en het radio-onderzoek, alsook van astronomie, meteorologie, onderzoekingen voor de luchtvaart, hygiëne, enz. Voorloopig heeft men slechts een medelijdend schouderophalen voor dit plan. De kosten I En al was het ook technisch uitvoerbaar — zoo redeneert men — dan zou het toch nog veel verstandiger zijn, om al de menschelijke energie die daarvoor verbruikt zou moeten worden, aan nuttiger doeleinden dienstbaar te maken. Doch hier staan de ontwerpers al met hun weerlegging klaar! Ons plan is in het geheel niet nutteloos, zeggen zij, het dient de werkverschaffing! In het Parijsche bouwvak staat men voor het merkwaardige feit, dat er meer dan 200.000 woningen in de Fransche hoofdstad leeg staan. Ook in de provincie is er geen woningnood, eer overvloed, De bouw van den toren nu zou 50.000 arbeiders voor geruimen tijd werk verschaffen. Men zou er 5 mlll. kub. m. grind, 1.200.000 ton cement, 600.000 ton staal, 4 mill. ton hout voor noodig hebben. En de kosten? Zeker zouden die hoog zijn. Doch dit nieuwe wereldwonder zou dan ook vreemdelingen zonder tal naar Parijs trekken, om van de Franschen die de hoofdstad zouden komen bezoeken, nog maar niet eens te spreken. Dus — zeggen de ontwerpers — zou de toren zeker rendabel zijn te maken. En overigens zou het ook verstandiger zijn, de Parijsche werkloozen te laten werken aan iets dat de roem van het land kan verhoogen, dan hen in het bosch van Fontainebleau bladeren te laten harken, zooals thans het geval is..! (Nadruk verboden). Eden voor het Lagerhuis Hij beantwoordt vragen betreffende Abessinië en Egypte In het Lagerhuis hebben verscheidene leden gisteren een reeks vragen gericht tot den minister van buitenlandsche zaken met betrekking tot het Italiaansch-Abessijnsche geschil. Eden antwoordde met te verwijzen naar de beide witboeken over deze zaak, die thans beschikbaar zijn. Bij het ter sprake brengen van het petroleum-embargo refereerde Eden kort aan de op het oogenblik te Genève gehouden deskundigen-beraadslagingen waaraan hij toevoegde, dat geen tijd verloren zou gaan bij de voorbereiding van het rapport. De economische en financieele sancties volgens artikel 16 zullen gehandhaafd worden. De uitwerking wordt zorgvuldig door een deskundigencommissie te Genève waargenomen. Wat de kwestie betreit van wederzijdsche assistentie ingeval een staat wegens zijn deelneming aan collectief toegepaste sancties tegen een aanvallenden staat, zou zijn blootgesteld aan een gewapenden aanval, van de recente bijeenkomst te Genève is gebruik gemaakt om de gedachtenwisseling, die hierover met de Fransche en zekere andere regeeringen plaats gevonden heeft, ter kennis te brengen van alle in de coördinatiecommissie vertegenwoordigde staten. Het witboek publiceert den tekst van de mededeelingen, die de Engelsche regeering en de regeeringen van Frankrijk, Griekenland, Turkije, Zuid-Slavië, Tsjecho-Slowakije, Roemenië en Spanje aan den voorzitter van de coördinatiecommissie hebben gericht. Het Lagerhuis zal constateeren, dat het resultaat van deze gedachtenwisseling een overeenstemming der opvattingen is bij de interpretatie van artikel 16, paragraaf 3. — Te New York is steun van 3% millioen dollar toegezegd aan een emigratie-fonds voor Duitsche joden opgericht. Roosevelt heeft van sympathie blijk gegeven. Van Zeeland over België's positie De Belgische minlster-presidei- van Zéeland heeft in den Senaat gesproken osèï de huidige internationals positie van België. Met nadruk wees de „premier” bij hét einde van zijn rede op den ernstigen Europeeschen toestand, aldus de N.R.Ct. De regeering beschikt over gegevens, die nog niet voor bekendmaking bestemd zijn. Het snel der allianties wijzigt zich voortdurend. Europa wordt beheerscht door een algemeen gevoel van stijgende onrust en onzekerheid. Ons standpunt blijft dit van de collectieve veiligheid. Wij moeten economisch en militair gewapend zijn, om onze commercieele integriteit en ons grondgebied te verdedigen. Onze diplomatieke positie in de wereld is niet verzwakt. Spreker heeft integendeel den indruk opgedaan, dat deze positie sterker is dan ooik Omtrent de verdediging van het grondgebied is, in den schoot van de regeering,, een principieel accoord bereikt. Wanneet het parlement de gegevens zal kennen waarop onze overtuiging is gevestigd, zal het onze houding eensgezind goedkeuren. (Applaus op de meeste banken). Sneeuw over Tokio De zwaarste sneeuwstorm sedert II jaar heeft gisteren boven Tokio en omgeving gewoed. Het spoorweg- en autobusverkeer werd volkomen stil gelegd. Tot ’s middags 6 uur was een sneeuwlaag van 24 c.M. dik gevallen. Het centraal meteorologisch observatorium heeft de inwoners van Tokio gewaarschuwd tegen zware sneeuwstormen, die met enkele dagen zullen losbarsten. 1 "■ --- ZAAIEN Op de „Maris"-tentoonstelling zagen wij dezer dagen een tweetal schilderstukken van een der groote Marissen, voorstellende „De Zaaier". Een der bezoeksters maakte de opmerking: „Zie, wat een „krachtfiguren"! Het was O.i. ook een prachtuitbeelding.... Doch, die schilderstukken deden schrijver dezes in het Haagsche Museum denken aan datgene, wat wij iederen dag opnieuw, nu al gedurende 43 achtereenvolgende /'aren, door „Öe Nederlander" doen Het is een voortdurend zaaien geweest, en nog zaait men door iederen dag opnieuw. Maar ook op de „keuring" van het zaad komt het aan. Daarvan weten de Hoofdredacties mede te spreken. De „zaadcontrölestations" zijn daarom van de allergrootste beteekenis. Welke gevolgen kunnen er ontstaan, als de „keur" eens verslapt? .... Voor onzen Nederlandschen landbouw zijn de zaadcontrölestations van eminente beteekenis. Doch de keur van het zaad voor „De Nederlander" is, in geestelijken zin gesproken, ook van groot belang.... Hebt Gij, lezer en lezeres, er wel eens bij stilgestaan, welk zaad iederen dag opnieuw, met vaste regelmaat, in Uw gezin wordt uitgestrooid, ja, in de harten van Uw eigen kinderen, door de „pers"? Is het niet droevig, dat vele ouders de groote beteekenis daarvan niet verstaan en, ook in Christelijke kringen, het Christelijk Dagblad, met name „De N ederlander" ontbreekt? Zie, die zijn niet doordrongen van de groote beteekenis van een „zaadcontrólestation”.... Die weten niet, althans zien het niet, welk onkruid kan opschieten in de harten van jong en oud door minder goed zaad. In de rapporten van een Zaadcontrölestation wordt o.m. vermeld: „Kiemkracht %" Welk cijfer men bij een niet uitgesproken Christelijk Dagblad invullen? Het is van o zoo groote beteekenis, welk zaad eiken dag opnieuw door een Blad wordt uitgestrooid. Met vrijmoedigheid durven wij zeggen: „het is goed zaad, dat „De Nederlander" uitstrooit, eiken dag opnieuw.... Doch.... wij hebben zaaiers noodig .... zaaiers, die overal in ons Vaderland „De Nederlander" uitzaaien%#.. Lezers, Ge begrijpt ons; van die maaiers, waarover in den aanhef wó'rët gesproken, van die krachtfiguren» > die, welk weer het ook is, voortdurend maar zaaien en in en door hun arbeid, prachtfiguren worden .... Waar zijn die Zaaiers ....? --- ONDER DEN REFLECTOR Het huiselijk Bijbellezen In „Pro Rege”, het blad der onderofficieren, trof ik, ’t is alweer een paar weken geleden, een stukje aan, waarin werd voortgeborduurd op een blijkbaar in behandeling zijnd vraagstuk. Wat er over gezegd is, — daar gaat het voor ons niet zoozeer om. Het stukje vindt voor ons zijn belang in het feit, dat het onze aandacht vestigt op een bepaald onderwerp en wel dit onderwerp: de Bijbellezing in het gezin. De vraag blijkt te zijn gesteld: acht u het nu werkelijk mogelijk, dat in de tallooze gezinnen, waarvan één of meer leden, zeg ’s morgens om zeven uur of eerder, naar hun werk vertrekken moeten, vóór dat uur allen bij elkaar gejroepen worden voor een huiselijke godsdienstoefening? En het antwoord van den schrijver in „Pro Rege” luidt, eenvoudig en beslist: ja. In de meeste gezinnen acht ik dat mogelijk, En indien er één of meer heel vroeg uit huis moeten, dan kunnen die voor zichzelf den Bijbel lezen en de overige leden van het gezin met elkaar. Ook ’s middags — de Pro Regeschrijver is nog altijd aan het woord — ontbreekt in vele gezinnen wel de vader of een óf meer kinderen. Dat is jammer, maar de huiselijke godsdienst moet er tóch om doorgaan. Wanneer vader ontbreekt, valt de moeder in. En gelukkig ontmoet ik tallooze gezinnen, waar men die mooie gewoonte handhaaft”. Tot zoover de Pro Rege-schrijver. Wij moeten zeggen: wat hij zegt, is beschamend. Want het wijst inderdaad op een tekort. En nu denken we terug aan zoo’n veertig jaar geleden en ik zie plotseling, in dag-heldere herinnering, een tafereeltje uit dien kindertijd: een vader, een moeder en drie kinderen. Zij zitten allen rustig rondom de familietafel, zoo’n ouderwetsche ronde, zoo’n echt-gezellige en rustig hebben ze zich daar neergezet voor het ontbijt. Tijdig, zoodat er geen sprake behoeft te zijn van haasten; kwartier na acht kan er gegeten zijn, gelezen en gedankt en dan kan het drietal nóg genoeg tijd vinden voor zijn schriften en boeken en nóg tijdig op school zijn. Alles gaat kalm en rustig, zonder haast en men heeft zelfs nog wel tijd voor nu en dan een opmerking. Zoo wordt de dag begonnen: gemeenschappelijk ontbijt, heel het gezin tezamen. En na het ontbijt een oogenblik van eerbiedige ernst voor wat de vader uit den Bijbel voorleest Zoo ging het vroeger. Maar de haast, het tempo heeft den mensch te pakken gekregen. Welk gezin is er in den morgen tegen een uur of acht nog compleet. De oudsten zijn al weggestoven op hun fietsen, want de weg naar school is ver en men moet noodzakelijk nog een klassevriend raadplegen over dat lastige meetkunde-vraagstuk. De jongsten zitten om tafel met de moeder — vader is dikwijls al het eerst van allen weg gegaan, vooral als hij de tram nemen moet, om op zijn werk te komen — maar moeder is gehaast, misschien zelfs wel gejaagd, want er moet zooveel gebeuren vandaag. De huiskamer moet ’n goeie beurt hebben en ’t meisje heeft gevraagd wat vroeger weg te mogen — waar is de stille ( rustige sfeer gebleven, die wij, ouderen, 'als kind, hebben gekend? Hier is een manco. En op dit manco wilde il£ even wijzen, nu het stukje in Pro Rege er gelegenheid voor schonk. Het zegt, dat er nog „tallooze gezinnen” zijn, waar die mooie gewoonte nog wordt gehandhaafd. Wij moeten aannemen, dat de schrijver hier uit ervaring spreekt, | maar wij vreezen, dat die ervaring dan méér verbonden is aan de gezinnen in dorpen en pp het platteland, want in de groote steden is het tempo van het leven zoo fnuikend voor ,;die mooie gewoonte”, dat we ten aanzien van da gezinnen dóór niet zoo optimistisch durven zijn. Kan het anders? Het moét ónders. En als we dót zeggen, kun- | nen wij mét den schrijver in Pro Rege eindi- j gen met: Waar een wil is, is een weg! --- Advertentie \ IB GEOPEND van 10 v m 5 n m envanön.m. lOn.m.l [SLUITING ZONDAG 9 FEBR. 5 « --- FEUILLETON De Man van Glengarry door Ralpfa Coneor 7) Acht jaar geleden had de dominee haar uit haar beschaafde omgeving meegebracht, en had zij haar vader en moeder en zusters verlaten, om hem naar deze ongeciviliseerde omgeving te volgen, en zij had zich sedert met haar heele hart aan haar nieuwe werk gegeven. Zij had de vrouwen geleerd, haar huizen op te knappen en eenigszins te versieren, had naaikransen en bijbelklassen opgegericht, waar zij voorlas en met haar praatte, met haar worstelde en bad, totdat de vrouwen haar als een halve heilige beschouwden en haar vertrouwden als een leidsvrouw en vriendin, en probeerden eenigszins op haar te lijken. Dag en nacht had zij voor haar gezin en de gemeenteleden van haar man gewerkt; en niet alleen de vrouwen, maar ook de mannen vereerden en vertrouwden haar, en de groote jongens vonden het gemakkelijker, om met haar dan met dominee te praten. Zij maakte haar eigen kleeren en die van de kinderen, kragen, hoeden mutsen, de overhemden en dassen van haar man. Van vroeg tot laat was zij bezig, zonder er een oogenblik aan te twijfelen, of haar lot wel zoo gelukkig was als het had kunnen zijn. Gelukkiger lot dan het hare kon er niet bestaan, meende zij. Zij leefde om te dienen en hoe en waar, dat kwam er niet opaan. Eiken dag begon zij haar taak in de kracht van haar Heer, en vele vrouwen en ook mannen hebben den omkeer in hun leven naast God aan haar, de vrouw van hun dominee te danken gehad. Het was een lange dag geweest, en het rijden tegen den wind in had haar moe gemaakt. Nauwelijks zat ze te naaien, of zij viel in slaap. Het was echter maar voor enkele minuten, want er werd aan de keukendeur geklopt, en ze schrikte meteen weer wakker. Daarop hoorde ze Jessie op knorrigen toon zeggen: „Ik denk er niet aan. Dit is geen uur van den dag, om iemand lastig te vallen.” Als antwoord hoorde mevrouw een zacht gemompel. „Goed, blijf hier dan maar tot morgenochtend. Dan kan ze met Je meegaan.” „Wat is er aan de hand, Jessie?" De domineesvrouw trad de keuken binnen. —i „O, Ranald, ik ben blij, dat je weer terug gekomen bent. Kleine Hugo zei, dat je er geweest was. Je vader is ziek, zei hij. Hoe is het er nu mee?” Ranald gaf haar verlegen een hand. „Tante Kirsty heeft me gestuurd”, zei hij. „Die had beter moeten weten”, zei Jessie op scherpen toon. „Stil, Jessie. Laat Ranald mij even vertellen van zijn vader.” „Hij is er slecht aan toe, en tante is bang, dat —” Zijn lippen beefden. Toen ging hij voort: „Ze dacht, dat u misschien een drankje voor hem zou hebben, en —” „Maar wat scheelt hem, Ranald?” „Hij heeft zich erg bezeerd, en zijn hoofd is in de war.” „Hoe heeft hij zich bezeerd?” Ranald aarzelde. „Ik was er niet bij. Ik denk, dat hij een stoot gehad heeft.” „Zoo, en waar is hij bezeerd?” „Hier” en hij wees op zijn borst; „en hij heeft last met ademhalen”. „Nu, als jij de pony even zadelt, ben ik in een minuut klaar, om mede te gaan.” Jessie was verontwaardigd. „Dat mag u niet doen, mevrouw 1 Geeft u hem een drankje mee en gaat u morgen ochtend.” Mevrouw Murray lette niet op haar. „Je bent toch niet te voet, Ranald?” „Neen, ik ben op het veulen gekomen.” „O, dat is prachtig. Dan kunnen we fijn galoppeeren, ten minste, als de maan op is.” „Ja, die komt net op”, zei Ranald en haastte zich naar den stal, om Jessie’s woede te ontloopen en den pony te zadelen. Het was geen ongewone zaak voor den dominee en zijn vrouw, om gehaald te worden, om dienst te doen als dokter en verpleegster. De dokter woonde twintig mijl verderop. Mevrouw Murray verkleedde zich dus gauw, zette een gebreide muts op, stak een paar eenvoudige geneesmiddelen in haar tasch en stond binnen tien minuten al voor de deur op Ranald te wachten. HOOFDSTUK IV. Een rit op leven en dood. Het was een heldere avond, met wat vorst in de lucht, maar toch kon je voelen, dat het voorjaar in aantocht was. Het bosch werd flauw verlicht door de halve maan en de sterren. Ver in het bosch klonk het lang-gerekte gehuil van een wolf, en een oogenblik later klonk er van heel dichtbij een antwoord. Mevrouw Murray was bang voor de wolven, maar zij was geen lafaard en wilde geen vrees toonen. „De wolven zijn op het pad, Ranald”, zei ze terloops, toen Ranald er met den pony aankwam. „Er zijn er niet veel”, zei de jongen even nonchalant; maar — is u — denkt u — misschien kon ik het. drankje meenemen, en dat u morgen kwam.” „Onzin, Ranald! Brengt den pony hier. Dacht je, dat ik, die hier zoolang woon, bang ben voor een wolf?” „Neen, u is niet bang, dat weet ik wel; maar —” De zaak was, dat Ranald liever alleen wou zijn, als de wolven er aan kwamen. Mevrouw Murray zat echter al in het zadel, en de pony verlangde, om weg te gaan. „We zullen langs de Camerons gaan, dat is een mooi open terrein, en dan hun pad door het bosch volgen, dat is de beste weg”, zei Ranald,nadat zij het groote hek waren doorgegaan. „Je denkt zeker, dat ik bang ben voor het moeras, Ranald, en de weg langs de Camerons is veel langer.” „Ik heb gehoord, dat u nergens bang voor is”, zei Ranald gauw, „maar deze weg is beter voor de paarden, mevrouw Murray.” „Nu, ga dan maar gauw mee”; en de pony zette het op een galoppeeren. Een mijl ver reden zij naast elkaar voort,, totdat zij de laan van de Camerons bereikte. Daar liet Ranald den pony voorgaan. Terwijl zij over het erf van de Camerons reden, begonnen de groote zwarte honden, beroemde berenjagers, tegen hen te blaf- - . — - — — ■ : -4 fen. De pony trok er zich niets van aan, maar het veulen werd schichtig en begon te springen. „Stil, Nigger!” riep Ranald; en de honden, die hem goed kenden, hielden op met blaffen; maar niet voordat de keukendetu? openging, en Don Cameron naar buiten kwam. Don was een jaar ouder dan Ranald en een groote vriend van hem. i „Ik ben het, Don — en mevrouw Murray is hier ook.” Don staarde hem sprakeloos aan. „En wat —” zei hij eindelijk. „Vader is niet goed. Hij heeft zich bezeerd, en mevrouw Murray gaat naar hem kijken. We moeten voortmaken.” Ranald haastte zich met zijn verhaal, Hij verlangde, om verder te gaan. „Maar ga je door het bosch?” vroeg Don. „Ja, wat anders, Don?” vroeg mevrouw Murray. „Het is een goede weg. niet waar?w „O, ja, de weg is goed genoeg,” zei Don, wel wat aarzelend, „maar ik hoorde —” „Aan het eind ligt onze eigen open plek, dat weet je”, haastte Ronald zich te zeggen, en gaf Don een schop. „Stil, kerel! Zè wou positief gaan.” Op dat oogenblik klonk In de richting van het moeras, de lang gerekte hartverscheurende kreet van een wolvin. (Wordt vervolgd). ---