Van het Osstelijk oorlegsterein. JE&-I 1110 m tó IVMMIII * * ii Servische meemng. j P'ETROGKAD, 20 JanuariTel. n •A„.) De Servische gezant Spalaiko- b w-itsj zette 'in oen onderhoud, m de x Birsjevya Wedömosti zijn meemng uiteen c. over het moreele en politiek? belang van c het Russische offensief op het zuidwostedijk front (Boekowina). v U'it' een redelijk oogpunt moet dit oliën- ^ sief oen terugslag uitoefenen op de ge- 0 moederen te Athene en Boekarest. Uit een militair oogpunt is het Russische otfem c sief in Boekowina een geniaal opgezet t plan, schitterend uitgevoord en een ana- t logie toonend met het Russische offensief i in Oost-Pruisen tijdens het begin van den ■_ oorlog, dat 'grooten dienst bewees aan de s Franschen en Ëngelschen, daar de Duit- c schers werden gedwongen een deel hun- Het W'of//-burcan stelt tegenover een Londensch bericht, dat. kolonel House, de vertegenwoordiger van Wilson het niet overbodig vindt naar België te gaan. House zal, volgens Wolff, aan het einde dezer -week te Parijs komen; daarna zal hij over Zwitserland naar Berlijn gaan, waar hij in de volgende week wordt verwacht. Hij zal de gast zijn . van den Amerikaanschen gezant, Gerard. --- BUITENLAND. BRITSCHE RIJK. ~ : Me Brltsehe vlIegtnSgeii, • * LONDEN, 20 Januari (Reuter). In antwoord op een vraag in het Lagerhuis over den strijd in do lucht aan het westelijk front, zëide Tennant, onderstaatssecretaris van Oorlog. Om den tegenwoordigen toestand, wat den strijd in de lucht betreft, juist te begrijpen, diene men de Duitsche verdedigingsmethoden bij de luchtgevechten te beschouwen. Voor dit soort gevechten is aangewezen het Fokkervliegtuig, dat niet tot lange vluchten ver van de eigen linies en over de Britsche linies heen in staat is. Het voorname doel der vliegtuigen is het doen van verkenningen en hulp aan het geschut; bij ons worden ze voor aanvallen gebruikt. Met het oog op deze doeleinden.moet de geschiktheid van het Britsche type worden beoordeeld. Als1 de Duitsche vliegtuigen het offensief namen, en achter de Britsche linies kwamen, dan hadden de Ëngelschen vliegtuigen, even goed en even snel als de Fokker, welke zij voor verdediging achter hun eigen linies gebruiken. Om de reeds gemelde redenen werd bijna ieder luchtgevecht aan de Duitsche zijde der loopgraven gestreden en als een gevolg daarvan schijnen ongelukken bij vliegtuigen en bestuurders, als ze voorkomen, zeer groot omdat de Duitschers, hun eigen ongevallen verbergende, van de onze kunnen berichten. „Wij gevoelen voldoening, dat onze luchtvaartdienst goed werk heeft gedaan bij de jongste gevechten. Me blokkade. * * Volgens de Fóliticgl potes iri de Times zal, de volgende week de régèering gelegenheid geven voor een debat over de blokkade. Zeven Unionistische leden hebben de volgende motie ingediead: 49at dit Huis, nadat het kennis heeft genomen van den invoer in de onzijdige landen, die aan vijandelijk grondgebied grenzen van goederen, die de vijand in het bijzonder noodig heeft voor d-è voortzetting van den oorlog, bij de regeering erop aandringt de blokkade zoo doeltreffend te versterken als mogelijk is zonder in te grijpen in.de normale behoeften van deze onzijdige landen voor hun binnen!andsch gebruik. Een vervolging tegen de IIarmsworth-pers? * # LONDEN, 20 Januari (Holl. Nb.). Morgan Brownes’ cijfers, gepubliceerd in de Westm. Gasette betreffende den Amerikaanschen invoer van graan en mais in Nederland werdén zeer besproken in bet Lagerhuis. Algemeen was men van gevoelen, dat de invoer alleen diende voor gebruik in Nederland. De afgevaardigden wijzeu op het beroep der Duitsche regeering op de burgerij om geen volle rantsoenen te verbruiken en bet intrekken door de regeering van de toegenomen vergunningen van broodkaarten. De afga- ! vaardigden zijn de meening toegedaan, dat de Daily Mail eenvoudig verzinsels vertelt om de regeering te ondermanen ; maar het land gelooft den laster. De afgevaardigden meenen, dat, indien de regeering eenvoudig een vervolging wilde instellen tegen de Harmsworlh pers, het Lagerhuis vrijwel eensgezind dit optreden zou steunen. % 1 ’ Haadel mei dea vyaad. • « LONDEN, 21 Januari (IIoll. N.B.). Beschuldigd handel met den vijand gedreven te hebben, werd aan de importeurs van scheikundige stoffen Edward Itterson Pronk en Alfred Edwars Davis heden ieder een boete van 1O0 pond sterling opgelegd en tevens veroordeeld in de kosten van het proces. Pronk was een Hollander, die vele jaren in Engeland had gewoond; Davis een Engelschman. Zij zonden aan een onzijdig handelaar in Nederland permanganaat en potasch, wetende, dat het naar een vijandelijken fabrikant verzonden zou wórden, De rechter beval tevens, dat de goederen, die zich nog in handen van de douane bevinden, zouden worden verbeurd verklaard. Me nieuwe onderk»nlng van Indië. # * De Pioneer (Allahabad) en de Times of India (Bombay) toonen zioh zeer tevreden over lord Chelmsford’s benoeming tot onderkoning van Indië. Zij wijzen erop, dat Lord Ohelmsfor-d ' reeds een jaar in Indië verwijlde en zoodoende gelegenheid had, de vraagstukken van het land te bestudeeren. De bladen denken, dat zijn taak vooral zal zijn, de Indische denkbeelden te verspreiden zonder daardoor het evenwicht van ’s lan-ds administratie aan het wankelen te brengen. 80STENRIJK-HÖNBARIJË. Me economische betrekkingen. • » De afgevaardigde van do oppositie, Theodor Batthyany, richtte gisteren in de Kamer van Afgevaardigden van Hongarije een interpellatie tot de regeeri ng over de economische betrekkingen tusschen Oostenrijk en Duitschland. De minister-president graaf Tism liet de interpellatie onbeantwoord. In den loop zijner redevoering zeide Batthyany: In de .-geheel© liberale campagne van Duitschland komt het standpunt sterk tot uitdrukking, dat Hongarije voor zijn welvaart de oplossing niet moest zoeken uitsluitend in de industrie. IlinaeBlüQdseko reorgasltalle. * » In Oosfcenrijk-Hongarije is men overgegaan tot den eersten stap ter binnenlandsche reorganisatie van de monarchie. Bij verordening van den stadhouder van B-ohem-en, wordt als binnenlandsche ambtelijke taal uitsluitend Duitsch voorgeschreven. De oorlog heeft de noodzakelijkheid daarvan aangetoond. De Reichspost wijst er uitdrukkelijk op, dat deze maatregel niet als een tegemoetkoming van de Duitschers en evenmin als een onrechtvaardigheid tegen de Slaven op te vatten is. ITALIË Moellijktscden met de dakwerkers, * • Deze week yernamen wij uit Duitsche bron, dat in Italië' de kolennood zich zoo zou doen i gevoelen, wat aan Engeland zou zijn te wijten. In verband hiermede verdient de aandacht een telegram uit Rome aan de Times, waarin de correspondent erop wijst, dat een deel van de schuld ligt bij de Italiaansehe dokwerkers die niet het peil van patriotisme hebben bereikt van het verdere land en door huil houding en werkwijze groote vertraging teweegbrengen bij het lossen. Do havenverceriigingen, die het werk controleeren zouden iri zoo sterke mate vertraging herben veroorzaakt, dat Britsche schepen geneigd zijn de Italiaansehe havens te ontvluchten. De Italiaansehe regeering stelde voor de havenwerkers onder militair toezicht to stellen, maar een vergadering van de ver een igingen te Genua besloot zich te verzetten tegen dezen maatregel en te staan op behoud van allo rechten als in vredestijd. * * LUGANO, 20 Januari Holl. Nb.). Volgens een telegram van de Messaggero is Italië toegetreden tot het EngelschFransch graanconsortiu m. Salandra zeide in een toespraak te Florence, dat do oorlog nog van zeer langen duur zou zijn, doch hij repte met geen enkel woord over de Balkangebeurtenissen. ZWITSERLAND. Een opzienbarend militair incident »» Men schrijft ons uit Zurich, dd. 19 Januari:"’ Sedert eenige dagen wordt hier veel gesproken en geschreven over een zeer pijnlijk géval van machtsmisbruik in de allerhoogste rangen van het leger. Om voor de band liggende redenén leek bet tot dusverre wenschelijk, aan het geval geen ruchtbaarheid te geven, en do uitkomsten van het officieele onderzoek af te wachten. De loop der dingen beeft het echter anders gewild, waaraan vooral bet sleepende tempo der bedoelde officieele onderzoekingen, schuld is, zoodat sedert gisteravond ook de meest terughoudende bladen bet geval nu openlijk bespreken. Daarmede is alle reden vervallen, om nog langer te zwijgen over een zaak, die trouwens sedert eenige dagen via Frankrijk natuurlijk bekend geworden is. • Moritz von Wattenwil, chef van den „Nachrichten-dienst” bij den generalen staf, en Karl Egli, sous-chef van den genoralen staf, en langen tijd plaatsvervanger van den departements-ebef 'Von Sprecher, worden beschuldigd dienstberichten over de Fransche troepen-bewegingen aan de Zwitsersche grenzen regelmatig te hebben medegedeeld aan de Duitsche en Oostenrijksche gezantschappen in Bern. Kolonel Karl Egli wordt bovendien beschuldigd een officieele Russische depêche, die in cijferschrift gesteld was, door een deskundige te hebben laten ontcijferen, en den inhoud aan genoemde gezantschappen te hebben medegedeeld. Dingen dus, van den hoogsten ernst en die met zeer zware straffen bedreigd worden. Het schijnt, dat althans generaal Wille reeds voor enkele weken kennis beeft gekregen van het gebeurde. De beide kolonels werden tóén reeds overgeplaatst; de een kreeg ergens het commando over een brigade, de ander werd commandant van de stelling Hauenstein. Misschien zou het daarbij gebléven zijn, als niet een militaire wielrijder, die door de beide oversten regelmatig werd belast met het overbrengen der berichten aan de beide gezantschappen, met Nieuwj aarsverlof in Genève, aan de zaak ruchtbaarheid had gegeven. De regeering daar, van het geval onderricht, stelde zich onmiddellijk in verbinding met haar zustercolleges in Waadtland, Neuchatel en Fribourg (alle vier dus Fransch-sprekende kantons!) en zoo toog een gemengde regeerings-delegatie naar den Bondsraad in Bern om voldoening en straf over de schuldigen te eischen. Van dien dag aan begon het openbaar geding in de bladen, en van dien dag aan sleept nu al het onderzoek in de officieele bureau’s. De felste beschuldigingen zijn onverholen tegen deze militairen openlijk uitgesproken, en er is geen dementi gevolgd; ook de censuur heeft zich teruggehouden, hoewel zij naar de jongste bepalingen door den generaal uitgevaardigd, over zeer strenge middelen beschikt. Het publiek begrijpt, wat dit te beduiden heeft en wacht met spanning op de beslissingen van Bern. Men zegt, dat ongesteldheid van den -Bonds-president een spoedige afdoening in den weg staat. Een Fransch-Zwitsersch blad, dut in nauwe betrekking staat tot den bondspresident, bericht echter anders. Er zou n.1. in den Bondsraad verschil van meening bestaan over de vraag: of de beide officieren j alleen maar disciplinair gestraft zouden moeten worden, of dat zij voor den krijgsraad behooren gesteld te worden. Het op zich. zelf reeds zeer pijnlijke geval heeft een nog ernstiger karakter gekregen door de omstandigheid, dat het publiek zich terwijl de zaak nog hangt, daaraan meester gemaakt heeft Eerst de dagbladen, nu de volksmectingen. Ër wordt op gewézen, hoe gedurende deze maanden der greris-bozetting honderden van soldaten zwaar gestraft werden voor dikwerf kleine onvoorzichtigheden, die strijdig waren met de neutraliteit. Er wordt herinnerd aan de dagelijks stijgende moeilijkheden, waarmede de Zwitsersche invoer van levensmiddelen en grondstoffen te kampen heeft, omdat de mogendheden der Entente niet het volle vertrouwen hebben in de Zwitsersche neutraliteit. En men vraagt zich af, welken ind.ruk dit verraad in het buitenland maken zal, en wat de gevolgen zullen wezen. Een prachtigen indruk maakt hier de houding van de Fransche pers, die ondanks het grievend karakter der’ feiten' voor Frankrijk zich van eljr onaangenaam commentaar tot dusverre onthouden heeft. Het volk twijfelt ook'niet aan de zekerheid, dat tegenover de schuldigen recht gedaan zal worden. Men ergert zich alleen daarover, dat niet sneller recht gesproken wordt. Het IIoll. Nb. meldt ons nog: De vergadering te Lausannë, uitgesc.hreven door de socialistisch partij, is, naar de Daily Telegraph uit Lausannë verneemt, bijgewoond door ongeveer 3000 personen. De sprekers vielen naar aanleiding van het Zwitserland in opspraak brengende gedragvan de kolonels'Egli en Wattentyl, de militaire en federale autoriteiten aan. De ver- j gadering nam een motie aan, waarin de bijeenroeping van de federale Kamers wordt verlangd. Het blad Démocrate van Délément verzekert dat kolorielWattentyl lederen dag van 1 Februari 1915 tot het einde van December, geregeld betrekkingen met de Duitsche -en Oostenrijksche militaire attaché’s heeft onderhouden. Uit Bern verneemt de Daily Telegraph, het hardnekkige gerucht, dab de chef van den Zwitserschen generalen staf, kolonel Yon Sprecher de, Bernegg, zal aftreden en worden vervangen door den bevelhebber van het eerste legerkorps, kolonel Audeout. RUSLAND. Rnglxnds toekomst. « # KOPENHAGEN, 20 Febraarï (Uoll. Nb.). In de Roestkoje Slorvo legt vorst Eugenius Troebetskcff er den nadruk op, dat Rusland’s toekomst afhangt van het platteland en niet van de steden. In de steden heerscht armoede, terwijl de boeren ondanks de duurte tengevolge van den oorlog oeconomisch sterk staan. Op het platteland z-gn groote rjjkdommen verworven. TURKIJE. « * Eimil Ludwig geeft in het Berliner Tageblatt een gesprek weer, dat hij met Talaat Bei heeft gevoerd, die verklaarde, dat alle capitulaties thans zijn o p g e h ev e n. De Syrische en de Smyrna-spoorwegen zijn uit Fransche handen in Turksehe overgegaan en in alle andere opzichten is de vrije concurrentie op algemeen Europeeschen grondslag toegelaten. Eveneens verklaarde de minister, dat ondanks alle bijzondere sympathieën zoowel de tol- als de sdhoolquaestie voor alle vreemdelingen op één en dezelfde wijze zullen worden geregeld, He nieuwe schoolwet heeft reeds alle buitenlandsche scholen onder gelijk toezicht geplaatst. HET VERRE OOSTEN. Het oproer In Ckin». * » < ! Te Sjanghai is het volgende telegram ! ontvangen uit, Sjengtufoe: Zesduizend keii zerlijke soldaten bezetten Soeifu. Voortdu: rend trekken troepen Zuidwaarts naar Hwei-li-sjau. Lichte schermutselingen worden bericht van de grens van Joennan. Geen Kweisjau-troepen hebben de grens van Tsjechoean overschreden, maar zij zijn geê legen te Soenkan en wachten de ontwikkeling der gebeurtenissen af. ZUiOAFRSKA. *« i Op een geestdriftige vergadering van 2060 personen te D u r b a n, deelt Reuter mede, werd een motie aangenomen, waarin krachtig werd aangedrongen'op het beletten an den h a n d e 1 in de Unie door onder lanen van vijandelijke landen, 'oordat de vergadering bij elkaar kwam, ?as een petitie van dezelfde strekking onlerteekend door 7700 personen. UlEXiOQ Geuernal VIII» gevsasen, • • EL PASO (Texas), 20 Januari (Reuter). Dé Mexicaansche consul deelt mede, dat de troepen van Carranza generaal Villa hebben gevangengenomen. ËEfslENSBE BERICHTEN. • # Het bestuur van de Saksisch© ociaal-democratischc part ij, eeft met algemeene stemmen zich tegen et houden van een partijdag, vet:laard. * K De Foss. F tg. brengt onder haar dagelijkchè politieke berichten op vrij in het oog allende wijze het volgende bericht: ,,Da ■ o r's t van Albanië is met gevolg te Jerlijn aangekomen en heeft intrek genomen n het hotel Esplanade.” * # Met verlof van den gouverneur-generaal ’an België zal de Keulsche schilderes, j o 11 e B e r t h a Prechcr, als oorogsschilderes een bezoek brengen i&n Belgi ë. De kunstenares, die haar opeiding heeft ontvangen te Parijs en Münhen en zich vooral onderscheidde door haar >ortretten, is de eerste vrouw, die wordt oegelaten als oorlogsschilderes. --- PLAATSELIJK NIEUWS. Gemeenteraad van Meiden. • • LEIDEN, 20 Januari. Vervolg raadsverslag. De heer.W. Pera dankte den voorzitter namena den Raad voor diens hartelijke woorden, tot den Raad gericht en voor den ijver en nauwgezetheid, waarmede hij zijn ambt heeft vervuld. De Leidsche Bestuurdersbond had vier adressen ingezonden. Een houdende om een anders regeling te treffen met betrekking tot de thans gelden gpedkoope melkvoorziening voor zieken en kinderen; een om aan de schoolkinderen uit de minder gegoede klasse kleeren, schoolpanf-offels enz. te verstrekken; het derde adres vroeg om verschaffing van goedkoope -petroleum en het vierde, dat de Raad aan den minister van Landbouw zou verzoeken om de visch tegen een lageren prijs- dan tot dusver beschikbaar t® stellen. Bij deze adressen kwam ten slotte nog een verzoek van de Leidsche Vakcentrale, dat da gemeente zou zorgdragen voor een voldoenda hoeveelheid chloor enz. in deze gemeente en deze artikelen tegen de prijzen, die vóór den oorlog golden, beschikbaar te stellen. B. en W. nu stelden voor al deze adressen ter visie te leggen in de leeskamer, wijl zij om verschillende redenen voor inwilliging niet vatbaar zijn. Vooral wat betreft de melkvoorziening, meende de burgemeester. Hij becijferd» tocli dat, waar adressant verzocht de melk beschikbaar te stellen voor envermogenden kosteloos en voor minvermogenden tegen 6 ets. per L., dit, gebaseerd op de berekening van f 2,600,009 die de regeering voor de goedkoope melkvoorziening heeft uiitgetrokken, der gemeente op f 70,000 zou komen te staan. Voor de kost-elooze verstrekking van sclioolpantoffels brak mr. Van der Eist nog een lans. Ofschoon de wenschelijkheid van de verstrekking daarvan niet weid ontkend, werd niettemin ten opzichte van dit adres, als ook ten opzichte van de andere, besloten overeenkomstig bet voorstel van B. en W. Tot lid van de Commissie van financiën werd benoemd de heer J. P. Vergouwen en tot lid van de Commissie tot onderzoek van bezwaarschriften in zake de pl. directe belastingen de heer J. Hartevelt Azn. . De Raad hechtte er zijn goedkeuring aan dat de %ethlehemskerk lijdelijk beschikbaar werd gesteld voor het houden van theoretische oefeningen van het 1 anclstoi-mkorps Z.-H. West. Een bedrag van f 1100 werd beschikbaar gesteld voor verbetering van den Haarlemmorvaartweg. Aangenomén werd na eenige discussie niet 22 tegen 4 stemmen het voorstel om ten behoeve van de verbetering van den Hoogen Rijndijk, waarvoor ƒ 18,000 zullen noodig zijn, verschillende strookjes grond aan te koopen tegen f i0 per M\ en tot het opzeggen van bet gebruik van grond aan den Hoogen Rijndijk. Op het verzoek, van prof. dr. J. Ph. Vogel e. a. om over te gaan tot demping van eenige elootgedeelten aan den Witten Singel werd, nadat een motie van het raadslid Botermans c.s., welke de strekking, had om aan het verzoek te voldoen, was verworpen, met 18 tegen 9 stemmen afwijzend beschikt. De Raad. vereenigde zich met het voorstel om aan den aannemer van den bouw der nieuw© H, B. S. een bedrag van f 6283.7114 uit te kee- ren wegens geleden schade tengevolge wan de hoog© aannemingskosten. Mede werd besloten tot aankoop van een perceel gronds ten behoeve van de nieuwe school aan de Duivenbodestraat voor f 1100. liét voorstel tot beschikbaarstelling van f 9375, teneinde het tekort op de stichtingskosten te dekken der nieuwe Zweminrichting aan het Rijn- en Schieianaal en voor het aanbrengen van eenige verbeteringen, werd aangenomen. Ten slotte werd overeenkomstig het voorstel van B. en W. overgegaan tot wijziging van het tarief voor de levering van edectriciteit aan de buitengemeenten en, tot Vaststelling van de verordeningen, houdende wijziging van de verordening betreffende de levering van electriciteit. Bij . de rondvraag stelde de heer Hoogenboom de vraag, of B. en W. geen maatregelen hadden kunnen nemen tegen het bouwen van een huis in de Oegstgeesterlaan dichter bij- dö rooilijn dan de andere huizen, waardoor het aanzien van deze laan zeer is geschaad. Prof. Heeres vroeg en verkreeg verlof tot het houden van een interpellatie in zake de ontruiming der scholen door militairen eai stelde daarbij vijf vragen : lo. Welk9 stappen, zijn er door B. en W. gedaan bij de militaire on andere ' autoriteiten om ontruiming der scholen te verkrijgen en welke gevolgen hebben die stappen gehad ? 2o. In welke scholen zijn er nog militairen ? 3o. Hoeveel kinderen zijn. er nog verstoken van geregeld onderwijs ? 4o. Wordt aan de militaire overheid de vrije keuze gelaten welkeischolen worden ontruimd of worden door de gemeente bepaalde typen aangewezen? en 5o. Vinden B. en W. geen aanleiding aan te dringen bij den minister van Oorlog, die tijdens de behandeling van de begroeting in December heeft gezegd, dat de gemeenten kunnen bepalen, waarvoor zij hun scholen willen gebruiken, op ontruiming der scholen ? Wethouder F i s e h e r gaf een overzrcht van. al hetgeen is gedaan om ontruiming der scholen te verkrijgen. Vermoedelijk zullen binnenkort weer 4 scholen worden oritruirod. Vastheid bestaat daaromtrent nog niet. In 7 scholen zijn nog militairen en ongeveer 3200 kinderen van de 3e klasse scholen zijn verstoken van geregeld onderwijs. Wanneer de ontruiming der 4 scholen heeft plaatsgehad, zullen er nog 800 kinderen zijn, doch deze kunnen over eenige maanden worden ondergebracht in de nieuwe school aan de Duivenbodestraat. Ook de anderg vragen beantwoordde spreker, waarna de vergadering werd gesloten. • o ARNHEM, 20 Januari. De loop der bevolking van de gemeente Arnhem gedurende het jaar 1915 is geweest als volgt: Op den len Januari 1915 bedroeg het aantal inwoners 66,129, waarvan 31,433 mannelijke en 34,696 vrouwelijke. Door geboorte en vestiging vermeerderde dit met 3072 mannelijke en 3436 vrouwelijke inwoners, totaal 6508; bet verminderde door overlijden en verhuizen met 2657 mannelijke en 2884 vrouwelijke inwoners, totaal dus met 5541. Dientengevolge telde de gemeente op 1 'Januari 1916 67,096 inwoners (nl. 31,848 mannelijke en 35,248 vrouwelijke). --- FEUILLETON. ■ Overneming verboden krachtens art., 15 Se lid der Auteurswet. Mijn levensgang. Herinneringen van een jonge vrouw. Bit het Engelsch vertaald door W. C. r. M. 30 ,,0 ja antwoordde ik: „Ik ken dien man in hot geheel niet. Dacht ge .van wol F' 'Hij antwoordde daarop niet en ik liet er op volgen: ,,Was hot om hem, dat go mij gisteravond niet aansprak!” ,,Ik draaide mij naar je om”, zeide hij en voegde er dan — wat hem moeite scheen |te kosten — hot volgende aan toe: „Maar uk kan niet bepaald zoggen, dat ik je gezelschap bewonderde.” Ik zoide: „Lk zag zelfs niet met wie u was en hot zou mij onverschillig gelaten hebben, wie hot waren.” Hij legde zijn arm achter mij, op de leuning van den bank, dodh zonder mij aan te raken. „Waar heb je die kleeren vandaan, die je aan had — en die japon, welke j« nu iiraagt!” vroeg hij op geforwserdon toon. „Die leende Lolly mij”, antwoordde ik, zeide, dat mijn kleeren niet mooi genoog waren. ”■ Na oan opiaafcUk van »«&», J* dichter naar mij toe, en ik dacht dat hij zijn arm om mij heen zou doen; maar hij deed het niet. Met zachte stom zeide hij: „Je kunt alle mooie kleeren krijgen, die je hebben wilt.” „Ik wou dab hot waar was”, merkte ik zuchtend op, „maar mot het salaris, dat ik heb, kan je je niet mooi kleeden.” „Hoeveel verdien je!” vroeg hij en ik vertelde het hem. Toen verlangde hij, dat dab ik hom alles van mij zelf zou vertellen, wat ik gedaan had, met welke mannen ik in kennis was gekomen, en dat ik niets zou overslaan. Ik weet niet waarom, maar hij scheen te denken, dat er iets. bijzonders mot mij gebeurd was, want hij herhaald® ©enig© malen: „Vertel mij alles, tot in alle bijzonderheden. Ik wil het weten.” Dat deed ik. Ik vertelde kern van de Y. W. C. A. en van de meisjes die ik daar ontmoet had; van mijn mislukte pogingen om aan een krant te komen; van mijn lang aookan naar werk; van de boleodigingen en aanbiedingen welke mannen mij gedaan hadden, van mijn werk op hei «ntrepót on van O’Brien, mijn „baas”, wiens vertrouwen ik genoot en die aoo goed voor mij was go woest. Hij viel mij geen enkele maal in de rade, noch «tokte mij oen enkele vraag, maar hij liet mij alles uit eigen beweging vertellen. Dan, toen ik klaar was, brok hij zijn arm van do -leuning terug, vouwde zijn handen samen en zat, met de ellebogen op zijn knieën, voorover geleund, voor zich uit to staren. Na een poos zeide hij : „Zou je willen beweren, dat deze wijze vaa leve», in dat-e-Y. Vf. 0. A,-tehuis je j 1 bevalt?” Ik knikte „En ben je tevreden met dat werk op het entrepot.” „Neen, dat wil ik niet beweren; maar ’t is de eerste sport, op de ladder, naar boven, begrijpt u? Voor het oogenblik verdien ik er mijn brood mede en misschien kan ik nu en dan eenige van mijn gedichten en novellen verkoopen en dan zal ik in staat zijn het entrepot vaarwel te zeggen.” Hij draaide “zich met een ruk om èn ik voelde dat hij mij aankeek. „Maar wanneer heb je eigenlijk tijd om to schrijven, als je alle dagen van negen uur tot halfzes werkt.” „Soms sta ik heel vroeg op”, zeide ik „om vijf of zes uur, en dan kan ik wat schrijven, en, als dc meisjes mij ten minste niet lastig vallen, heb ik ook ’s avonds gelegenheid, ofschoon het dan lastig is, dat om tien uur de lichten uitgaau.” „Maar op die manier zul je jezelf doodwerken.” „O neen, dat zal ik niet”, antwoordde ik op beslisten toon. „Ik ben heel gezond en sterk en dan, schrijven is eigenlijk geen werken, begrijpt u? Dat is werkelijk een ontspanning, na al wat ik overdag gedaan heb, hcusch, ’t is een soort vertroosting tevens.” Maar dat kunt ge toch zoo niet volhouden. Ik kan dat niet goedvinden. Ik wil dat je zult gaan les nemen, om alles van voren af aan te leeren. Indien ge kunt, moet ge dezen tijd vergeten. Ik zou willen, dat ge deze dagen voor altijd uit uw herinnering bande”. Ik dacht aan hetgeen hij mij gevraagd had in den trein, toen ik hem mijn gedicht had voorgelezen: „Zou je geen les willen I gaan nemen”. Nu echter, was noch mijn trotsch, noch mijn ijdelheid gekwetst. Ik kon zelfs lachen om den autoritairen toon waarop hij sprak. Hij scheen er zoo zeker van, dat ik hem zou gehoorzamen; maar ik zou hem niets voor mij, wat ook ter wereld, laten doen, zoolang hij niet tegen mij kon zeggen, wat ik -wel tegen hem zeggen kon. „Welnu?” drong hij, na eenige oogenblikken bij mij aan. „Neen, mr. Hamilton”, zeide ik. „Ik ga niet les nemen, ik ben daartoe niet in staat”. „Ik zal er voor zorgen,” zeide hij. „Dat kunt gij n'iet, als ik weiger te gaan.” „Waarom zoudt gij weigeren?” zeide hij. „Omdat ’t u geld — veel geld zou kosten”, antwoordde ik. „Onzin!” Hij zeide dat nu boos. „Ik wil dat je het doen zal.” „Darde u wel; maar toch zal ik het nïet doen.” Hij was rechtop gaan zitten en ik kon zijn strenge blik op mij voelen. Hij stootte zijn woorden uit, alsof hij wilde, dat elk er van mij treffen zou. „Je bent -een dom, ongeschoold en onopgevoed meisje. Indien je de groote dingen, welke ja voorgenomen hebt, ook tot stand wil brengen, dan moet je eerst meer leeren. Nu heb jo een gelegenheid ervoor.” „Het spijt mij, maar ik zal den besten we.g moeten gaan, welke Ik nemen kan.” „Je bent stijfhoofdig, eigenwijs, dwaas. Wil je dan niet meer ontwikkeld zijn? Ben je dan tevreden, met je tegenwoordige beperkte. kennis?" „Neen, dat kan ik niet bepaald zeggen,” antwoordde Jk, „Maar als ik nu bereid ben” — Ik viel hem in de rede. „Ik had bijna zes weken noodig om het geld over te sparen, dat ik u moest terugbetalen. Ik zeide u,«dat ik nooit meer een cent van u zou aannemen en dat zal ik ook niet.” „Waarom niet?” „Omdat, ik verlang, dat gij beseffen zult, dat ik niets —- totaal niets, niets geef om uw geld, dat, naar gij zelf zeide, ieder ander hebben wil. Ik geef alleen om u zelf. Dat doe ik.” 4 Ik bad dit gejaagd er uitgebracht en nu was ik bang, dat ik te ver was gegaan. Hij zei hierop geen woord en daarna voegde ik er kalmer aan toe: „Ziet ge dan niet in. dat ik mij niet weer kan laten helpen door u, zóólang ik niet voor u ben, wat gij voor mij zijt. Begrijpt ge dat niet.” Hij stiet met zijn wandelstok in het grind en na een oogenblik zeide ik op vriendelijken toon: „Ik begrijp -dat je een heel dwaas klein meisje bent.” „U bedoelt, omdat ik om u geef?” vroen ik. „Omdat gij u zelf wijsgemaakt hebt, dat gij dat doet”, zeide hij. „Ik doe het”, verklaard© ik ernstig. „Ik heb aan niemand anders gedacht, dan aan u.” „Onzin! Je moet om mij niet sentimenteel worden. Laat ons over wat anders praten. Heb je in don laatsten tijd nog iets geschreven?” Ik vertelde hem van de novellen, welke ik bezige was te schrijven over het geboorteland van mijn moeder, en hij zeide : „Maar je bent daar nooit geweest kind.” „Dat is zoo”, zeide ik, „maar bij intuïtie ken ik dat land. Zooals een blinde man zijn weg vindt over de wegen welke hij intuïtief voelt, zoo is ’t met mij ook. Het is mij, alsof ik alles van die landstreek weet en als ik zit te schrijven — wel, dan kan ik alles,schrijven.” Ik voelde, dat hij hierom glimlachte en -dan zeide hij: „Ik geloof dat gij hot kunt. Ik twijfel ©r niet aan, dat gij alles zult bereiken, wat gij verlangt. Je bent een wonderlijk meisje.” Hij stond op en sita-k zijn hand naar mij uit, zeggende, dat ’t beter was, als we nu terugkeerden, aangezien hij om elf uur mot den trein dacht te vertrekken. Mijn hart kromp ineen bij de gedachte dat zijn bezoek zoo kort duurde en ik voelde een hevigen spijt, dat ik niets kon zeggen, om hem langer te doen blijven. Toen wij de straat afliepen, hield hij zijn arm aan mijn kant op zijn rug, en schoei’ in gedachten verdiept te zijn. Ik vroeg hem wanneer hij mij weer zou komen opzoeken en hij antwoordde vlug: „Als je doet wat ik zeide.” „Ge bedoelt les te gaan nemen?” vroeg ik. „Neen. Hat laten wo voorloopig ter zijde; maar je moet uit die-e inrichting ” „De Y. W. C. A. ?” vroeg ik verbaasd, „Ja, die heerlijke Y. W. C. A.” Hij sprak voorzichtig en zacht, alsof bij bang was, dat iemand, ons voorbijgaande, het zou hooren. (Wordt vervolgd.) ---