Buitenland De ratmcatie van het vredesverdrag. 'ALGEMEEN, OVERZICHT. DE RATIFICATIE VAN HET VREDESVERDRAG. Het door Duitschlaad en vier der groote 'geallieerde mogendheden geratificeerde vredesverdrag kan eerst van kracht worden door de onderteekening van ©en protocol betreffende de uitwisseling dier ratifieatiën. De onderteekening van dit protocol is uitgestold, eerst omdat nog voorbereidende maatregelen voor de uitvoering van het vredesverdrag noodig .waren, daarna omdat de geallierden van Duitschland de verklaring verlangen dat het ook na den vrede zal voldoen aan de nog niet volledig vervulde ©ischem van het wapenstilstandsverdrag en tevens zich zal verbinden ©enige nieuwe eischen te vervullen, die het bij wijze van straf voor do niet-nakoming van de vroeger gestelde voorwaarden, werden opgelegd. Tegen deze nieuwe eischen kwam Duitschland in verzet, hopend jöanige wijziging en tegemoetkoming te krijgen. De geallieerden bleven echter op hun stuk staan en er kwamen al geruchten van militaire maatregelen, indien Duitschland, nadat een nieuwe nota gezonden zou zijn, die het karakter van een ultimatum zou dragen, bij' zijn verzet zou volharden. Die nota is thans gezonden, maar het karakter van een ultimatum heeft zij' niet, wat waarschijnlijk te danken is aan den invloed van Engeland, dat zich niet wenscht te storten in het avontuur van een nieuw oorlogje, waarop verschillende groepen in Frankrijk erg gebrand zijn. De lezing van de nota toont, dat ten slotte toch de mogelijkheid niet wordt afgesneden voor een schikking. De geallieerden blijven wel op hun stuk staan. Zij verlangen, dat Duitschland de juistheid van hun standpunt zal erkennen en de Yoorwnanlun zal ondsrteiekanen, die zij mèepen het ook nog pa ■ het vredesverdrag te moeten opleggen, maar zij laten dan toch na die erkenning den weg open Voor een verzachting dier voorwaarden — als dat noodig mocht zijn. Daardoor maakt de nota het voor Duitschland mogelijk het aanvullings- proetoeol te teekenen, niettegenstaande de voorwaarden ervan naar de meenitig van de Duitsche regeering ónmogelijk vervulbaar zijn. Daar Duitschland toch niet tot daadwerkelijk verzet, zeker niet met kans op succes in staat is, zal de Duits,he regeering nu wel onder protest van die mogelijkheid gebruik maken, zoadat de officiecle vrede wel niet veraf meer zal zijn. KORTE BERICHTEN.. De opperste raad heeft yan gedachten gewisseld over de reorganisatie van den oorlogsraad te Versailies in verband met de doorvoering van de militaire bepalingen in het vredesverdrag. Vijfhonderd Wasiris hebben dicht hij Thai aan de Noord-Westelijke grens van Britsch Indië een trein overvallen en 36 passagiers gewond en 50 gedood. De vroegere kroonprins Ruppre&ht van. Beieren verklaart naar aanleiding van ’t feit dat Frankrijk als reden van ’t vasthouden dor Duitsche krijgsgevangenen opgeeft, dat Duitschland de ,,schu.l*jig(0n”’ niet uitlevert Gat iiij, om “wat zijn iparsoou betreft dit voorwendsel uit den' weg te ruimen, bereid is, zich indien dit verlangd wordt ter beschikking van de geallieerden te stellen. i De Turksche goudvoorraden moeten naar Parijs worden overgebracht, De Opperste Raad- zal de aansluiting van Vorarlberg bij Zwitserland niet Gestaan. Perzië heeft zich aangesloten hij den volkenbond. De „Morning Post” meldt, dat zich onlangs te Damascus ongeregeldheden hebben voorgedaan tijdens de bijeenkomst yan het Syrische congres. Dit zou den naam van oonstitueerende vergadering hebben aangenomen en Eaygal uitgeroepen hebben tot koning van het vereenigde en onafhankelijke Syrië. ssaamB®mBam^stsmg3emgwmmBÈBS3isamm Generaal Vasein zou tot gouverneur si zijn benoemd. Maarschalk Allenby zou w hem hebben doen deporteeran, hetgeen een betooging van de zijde der bevol- si king zou hebban uitgelokt. u z De minister van oorlog der V. S., Ba- !i ker, heeft meegedoold, dat de officieel© sopeningsplechtigheid van het Panama- b kanaal waarschijnlijk in de eerst© maan- t< den van 1920 zou plaats hebban. De h vloten van alle landen zouden worden h uitgenoodigd eraan deel te nemen. v — — iD.1 --- Binnenland Audiënties bij H. M de Koningin, d Hef ligt in het voornemen van de Koningin, binnenkort zoowel in de ^ howfdstad-dos rijks als in de residentie, audiënties te verleenen, die ook toegankalijk zullen zijn voor autoriteiten, corporaties, vereenigingen en particuforen uit andere provincies dan die, ^ waarin H. M. vertoeft. Minister Aalberse. © Do minister van Arbeid is vanaf i! heden eenigen tijd afwezig met verlof. r Nederland en Amerika, t tc Het Nederlandsch gezantschap hoeft vandaag een noenmaal aangeboden ter ©ere van mgr. Notens en mr, Westerman, die Zaterdag a.s. met de Lapland naar Europa torugkeeren. Aan j1' don maaltijd zaten verscheidene vooraanstaande lieden uit de New-York- c' scha zakenwereld en de vertegenwoordigers der bladen aan. Jhr. de Beau- Jj1 fort, die den gezant verving, mr. Westorman en mgr. Notens hielden toe- v< spraken, waarin zij aandrongen op versterking van de banden van handel en 6' vriendschapbetrekkingen tusscl.en beide landen. Men kan dit noenmaal beschouwen als het begin van een reeks 111 van maatregelen, die door het Neder- | landsch gezantschap op touw gezet zijn tsr verdediging der Nederlandse-ho belangen en ter verspreiding van ken- j1 nis omtrent Nederland, waartoe de ,e stichting van een Nederlandsch© Ka- 8 nier van Koophandel te New-York veel u kan bijdragen. Mr. Westerman had 'f* goede verwachtnigen. van de samen- ™ werking der bankzaken in beide landen inzake de credietverleening aan Z£ do Euroneesche landen. 8“ sc Een uitgeputte lijst. oi Te Venlo doet zich, zoo meldt „De Tijd”, het geval voor, dat een raadslid 01 als zoodanig zal aftreden en dat hij niet vervangen kan worden. Op d© candidatanlijst, waarop hij gekozen is, komen n.1. geen namen meer voor, ei omdat ©r te weinig candidaten zijn ge-. cc stald. De gemeenteraad zal dus tot v; dó volgende algemeen© verkiezing on- d voltallig blijven. b Men kan dit een leemte in do kies- h wet noemen, maar er zal ook erkend vi moeten worden, dat er binnen het di stelsel der huidige kieswet niet in kan worden voorzien. T© weinig aandacht wordt er geschonken aan het feit, dat de kieswet uigaatt van de meening, dat de kiezers zullen zorgen voor een behoorlijke functionneerlng. Zij ba dreigt wel straf tegen kiezers, die niet tsr stembus komen, maar zij dwingt niemand tot het stellen van candidaten of tot het inleveren van een lijst dio ©en behoorlijken voorraad candidaten bevat voor vier jaar. Wanneer de kiezers daar n'et uit eigen beweg'ng voor zorgen of ze zetten op de lijst personen, dio hef geen vier jaar kunnen uithouden, dan kan het gebeuren, dat de gemeenteraad in dien tijd verloopt Zelfs is het geval denkbaar, dat er heel geen gemeenteraad meer is, dus ook geen wethouders. Voor menig burgemeester ware zulks een buitenkansje. Want daar zijn er stellig, die de verzuchting van den Hollandschen admiraal in Denemarken zullen slaken: „O, Heer, wil mij verlossen van deze Deensche ossen ©n breng mij, naar mijn wenschen, in Holland bij d© menschen.” Te Venlo zal het nu nog wel losloopen, maar in hoeveel andere gemeenten ware het niet kwaad, als do lijsten maar uitgep-ut waren. Uitvoer van cliché’s. De minister van landbouw heeft to* nadere aankondiging dispensatie vereend van het verbod van uitvoer van diché's, vallende onder het uitvoerverbod van metalen in eiken vorm en orengt ter kennis van belanghebbenden, dat, zoolang de in deze beschikking f verleende dispensatie niet zal zijn inge ! [rokken, de uitvoer van cliché's aan geen enkel voorschrift of beperkende bepaling zal zijn onderworpen. Deze beschikking treedt in werking met ingang van 13 December 1919. Uitvoer van gloeiiampen-flttings. De minister van landbouw heelt tot nadere aankondiging dispensatie verleend van het verbod van uitvoer van gloeilampenfittings, vallende onder het uitvoerverbod van metalen in eiken vorm en brengt ter kennis van belanghebbenden, dat, zoolang de in deze beschikking verleende dispensatie niet zal zijn ingetrokken, de uitvoer van gloeilampenfitting aan geen enkel voorschrift of beperkende bepaling zal zijn onderworpen. Deze beschikking treedt in werking met ingang van 13 December 1919. Het Roode Kruis. Het Nederlandsche Roode Kruis had eenigen tijd geleden een briei van den consul der Nederlanden te Reval ontvangen, waarin deze mededeelde, dat bij de duizenden vluchtelingen ui? de oor bolsjewiki bezette streken groote ellende heerschte en dat op het gebied van verpleging van gewonden, zoowel aan de ironten als in de hospitalen in Noord-West Rusland en Estland, ontzettend veel tekort kwam. Het Nederlandsche Roode Kruis, dat daarop telegrafisch, naar keuze, hetzij een belangrijke som gelds, hetzij de tegenwaarde daarvan in goederen, ter beschikking van den consul stelde, ontving van den heer Van den Bosch de telegrafische mededeeling, dat de te Reval werkende aldeeling van het Russische Roode Kruis verzocht had financieel geholpen te worden. Het Russische Roode Kruisseint thans, uit Reval, zijn groote erkentelijkheid, daar het beschikbaar gestelde geld ontvangen werd, juist op het oogenblik, waarop geen 200 mark meer in kas was en 8é0gewonden werden verpleegd. „Op uitnoodiging der Regeering”, Met groote verbazing, aldus de „Residentiebode1' namen we gisteren kennis van een mededeeling van het Roode Kruis nopens den aankoop en verzending van goederen en de besteding van gitten voor de noodlijdenden in Oostenrijk en Hongarije, waarvoor het Roode Kruis als „centraal lichaam" zou optreden. We teekenden er reeds bij aan, dat het Centraal R. K. Huisvestingscomité niet meedoet met dergelijke centralisatie. Dat comiié heeft evenveel recht als het Roode Kruis, gitten in te zamelen en ze te besteden zooals het zelf het beste oordeelt. Zelfs heeft dat comfté de oudste brieven, omdat het reeds vanaf den aanvang van den oorlog in dezen geest werkzaam is. Te meer is er reden, dat het Katholiek comité werkzaam blijft, wijl, zooals herhaaldelijk bleek, de „neutrale1 comué’s allesbehalve neutraal te werk gaan. De socialisten in Weenen schijnen vooral grooten honger te hebben zoc zei liet „Vad." scherp. Zoo dan ook het bericht van het Roode Kruis, dat het deze centralisatie tot stand bracht „op uitnoodiging der Regeering” juist is, dan moet de Regeering niet goed op de hoogte zijn geweest. Het spreekt van zelf, dat het R. K Huisvestingscomité dezelfde rechten ec faciliteiten van Regeerings-personen moet hebben als het Roode Kiuis. Bij een monopolie van dit laatste lichaam kunnen wij ons niet neerleggen. Het stopzetten van die küompenindustrie. * Beslist is thans, dat binnen een paaf weken de geheel© Nederlandsche klompenindustrie zal worden stopgezet. Wie dit bijzonder genoegen zal doen?. De hoeren Wijnkoop en Troelstra. Het stilleggen der klompenindustrie luidt natuurlijk de revolutie niet in, maar het is een bijdrage tot hetgeen de bei do leiders der revolutionaire partijen in Nederland noodig ac-hfaen voor de verwezelijking' der revolutie, zegt het „Hsgz.” De Tribune gaf nog pas Zaterdagavond op de vraag: Hoe de revolutie te winnen? dit antwoord: „Wij meenen het middel te vinden deel yau bet product, om, bij fARnvHl'ri1 de klassentegenstellingen, te groeien to een reeks van Vmassastakingen ora be geheele product.” Stopzetting van bedrijven is geein sta king, maar voor het effect is liet bet zelfde. Een volk dat arbeidt, maakt geen re volutie. Bij een volk dat niet arbeidt zijn tk factoren aanwezig, waarop Wijnkoop er Troeistra voor hun hei Hoezen opzet speculeeren. Uit dit oogpunt moet het stopzetten van het klompenmakerstedrijf zoo worden betreurd. Is alles beproefd om dit uiterste al te wenden? Heeft ook de regeering den ernst der zaak wel voldoende ingezien? Was inderdaad de invoer uit het buitenland niet te stuiten geweest? Had voor de werkgeversorganisaties in de huidige omstandigheden het aan den gang houden van het bedrijf niet zwaarder moeten gelden dan iedema andere overweging? Productie is versterking van liet kapitaal, redeneert de Tribune; weg dus met de productie! Wie geen revolutie willen, zeggen, belmoren, althans te zeggen: voor alles productie. Ais men uit dezen gezichtshoek het stopzetten van het kiompenmakersbedrijf beziet, kan men de beslissing niet anders dan bejammeren, En men moet wensehen, dat do rageering niets van wat in haar vermogen onbeproefd zal laten om het besluit ongedaan te maken. Nu men den toeleg van Wijnkoop en Troeistra kent: door het neerleggen van den arbeid de revolutie voor te bereiden, behoort elke stopzetting zoo goed als elke staking tot iederen prijs te worden voorkomen. CENTRAAL BUREAU R. K. HUISVESTINGSCOMITÉ. Tweede lijst. — De volgende gelden zijn ingekomen bij het Centraal Bureau van het R. K. Huisvestings-comité tot en meit 8 December 1919: A. C. Vught 110. — Wj v. 4 N. Arnhem f 10. — P. S. Lieshout f 15Q. — H. M. Keab©1 (L.) f 50. — H. S. Za^hiomnuol f 18. — C. W. Rotterdam f2. CO. — S. M. Rotterdam £2.50. — ii G. Bak el f 10. — Th. B. Everdingen f37.50. — B. S. Oosterkmt f 12.50. — Comité Hoorn f 3000. — Comité Kerkrat© E 600. — Comité Helmond f 1000. — Subcomité Den Haag f1600. — Comité Veip f 400. — Comité Lith f 400. — Comité Aalsmeer f575. — Comité Zevenhoven f 100. — Comité Naaldwijk f 162. -— W. O. Amsterdam f 100. — Comité Den Haag f 20. — H. E. Kerkdriel f400. — Comité Alkmaar f300. — Comité Venlo f 1000. — Comité Ruurlo f 40. — Comité Rotterdam f 1000. — Comité Nuth f 300. — J. S. Amsterdam f 10. — A. D. Enschedé f 10. — A. v. d. B. Schiedam f 10. Parochie Bakel f 50. — N.N. Bnssum f5.— N.N. f20. — N.N. f2. — Comité Hoeven f 350. — N.N. Boskoop f 100. — Mr. G. Venlo f 100. — Parochie Kaatsheuvel f 150. — B. K, Waalwijk f 50. — Parochie Vaals 1430. — V. Lf. C.lemborg f20. — J. J. Haarlem 15. — Parochie Vlijmen f82.50. — F M. Amsterdam f 14.40. — H. M. HeldenPannmgen f 12.50. — N. M. Wormenwar f5. — J. B. Waalre 116.50. — C. N. ’s-Bosch ! 120. — J. ter R. Barneveld f 10. — H. B. Vught f 100.. -— A. de H. Helmond f2,50, — M. Rotterdam f2.5Ö. — Mej. v. R. Tilburg £45. •— H. v. d. K. Amsterdam f20. -— H. B. Sneek 125. — A. v. R. Owrasselt f 106.07. — P L.. Amsterdam f 2.50. — W. B. Poeldijk f6. — G. N. Beuningen f 2.50. — Mevr. v. d. W. Spekholzerheide f250. — I. S. Amsterdam f6.50. — J. L. Winterswijk f2.50. — v. H. Voorburg f25. — F. O. IJsselmuiden f 10. — N.N. Albergen f25. — J. E. Veldhoven f25. — Z. Maastricht'f 20. —• wed. C. H. Amsterdam f 2.50. — A. v. U. Velp f 10. — J. V. Amsterdam f 10. — N.N. Utrecht f10. — B. N. Haarlem f 14.50. J. M. Wintelre f 15. — W. W. G. Amsterdam f 2.50. — H H.. Ottersum f 10. — L. V. Roggel f 7.50. — N.N. Nijmegen f 25. — G. Amsterdam f 7.50. — Maria-Congregati© St. Bonifacius Amsterdam f 18.50. — J. R. Amsterdam f 2.50. — N.N. Hoog-Zaandam f 10. — Franciscanessen Zaliuommei f 31.50. — Firm G. v. d. H. ’s-Bosoh f 30. — J. D. Zalt'4 bommel f2. — P. v. d. H. Middelburg f25. .— R. v. d. M. Amsterdam f25. — B. S. Amsterdam f5. —> J. C. Valkenburg fö. — 1 J. G. G. Rotterdam f 25. — H. V. Maastricht f5. — G. O., Amsterdam f 10. — A. v. d. B. Schiedam f25. — Th. J. Deventer f5. — C. P. Amsterdam f 12.50. — W. K. Heemstede f2.50. — Klooster Nazareth Oirschot f 4 — Comité Beverwijk f 100. — Comité N s * i 750. — V. Bleriek f 550. — L. v. u .gen-op-iZcom 1354. — Gebr. M. ’s-Boacii A _» f— De Club v. Zag 's-Bosch f 10. — N.N Edu ’f 5. — B. ’s-Bosch f 5. — S. M. Mook f io. — J. K. Broekhuijzervorst f 10.50. — Th. v. d. K. Boeket f 5. — N.N. Kerkdriel f2. •— M. ,T. Nieuwk 1. - — Limtb. Dagblad Heerlen f20. — J. .loer (L.) f 10. — R. Z. Texel f 1- — J. V. o.mslerdam f 10. — F. V. Amersfoort f3. — Parochie Kessel (L.) f 100. — G. A. Ottersum f3. — J. K. Wormer fl. — P. K, Deemster f40. — A. J. Grave f2.50. — Parochie Kessel (L.) f 100. — M. R. ’s-Ilago f 5. — Eonifacius-Patronaat Amsterdam f 10. - H, Hu.-sara f 42.90. — W. K. Denekamp £25. — Socr. L. T. B. Berkel (Z.-H.) f40-1.50. — M. d. B. Ugoklooster 115. — J. K. Wrjfcgaard f 2.50, — J. W. Rotterdam f 1. — A. W. Wegdoen bij Goor f5.— Comité Kerkrad© f 400. — Parochie Watergraafsmeer 158.50. — Comité Vlissingen f 100. — Comité ’s-IIage f 1000. — Comité Hulst f 2608.95. Samen f20.734.33. Vorige opgaaf, f710518 Totaal f27.839.51. Voorts werd nog ontvangen door bemiddeling ten Mgr. A. F. Diepen: 10.000 Kronen voor. ide arme kinderen en voor Kardinaal Piffl p5.000 Kronen voor arm© kerken en priesters. --- Feuilleton 1 - — — e De onzichtbare Vijand. ^ (Nadruk verboden). 8) d „Dat kon u inderdaad niet denken! Maar mijnheer Werner rond u het niet ondoordacht, dat de professor iadien hij z’n leven werkelijk bedreigd achtte hierheen de vlucht nam. Een r eenzaam landhuis bood, dunkt me, den moordenaar méér kansen n zijn booze plan te volvoeren, dan hij gehad zou hebben indien de man, dien hij dooden Trilde in de stad gebleven ware.” o Frits knikte. „O ja, zeker”, antwoordde hij, alleen maar, de z heeren vergeten de zeer bijzondere reden, die professor Evan u had om niet in de stad te blijven.” b „Een zeer bijzondere reden ? Wij weten daar niets van. W:j cl hebben hier het verslag vóór ons van uw blad „Het Eerste < Nieuws”. En daarin komt van zoo iets neslist niets voor.” „Neen, maar ik Had de vrijheid niet daarvan melding te k maken. Er was mij 'stricte geheimhouding opgelegd, die nu e natuurlijk niet meer gelden mag tegenover u. De professor I heeft zijn gewone omgeving willen verlaten, omdat gisteren- n middag hij in zijn eigen omgeving bijna vergiftigd werd.” s Deze mededeeling wekte ook hier zichtbare consternatie. Frits Werner moest alles, wat hij omtrent dezen aanslag wist, li nauwkeurig mcdcdeclen. 'Maar wat hij cr van wist was heel weinig tot teleurstellng vani zijn ondervragers. r Men nam nu Antoon van Gielea in verhoor, die natuurlijk d hetzelfde vertelde als z'n vriend. Men had gehoopt, dat hij meer n zou weten van het voorval, dat den professor genoopt had naar a bulten te vertrekken, maar hij wist niet meer clan. Werner. Wat' k zij beiden er van wisten, hadden zij van zijn v tl r vernomen, g ' Vermocdolijk was deze, behalve dan nog de dochter van het d slachtoffer, de eenige, die meerdere bijzonderheden kende. g Daar men Alice riet kon ondervragen, zou men zich dus; tot o den bankier hebben gewend, indien deze aanwezig geweest u ware. Maar aangezien hij niet op den Beukenhof was, zou men d h.et verhoor van dezen belangrijken getuige tot later moeten zi uitstellen. Evenwel juist toen het verhoor van de bedienden si raas afgcloopcn, meldde zich mijnheer Van Gieren aan. Hij ver- >cni nee iijk. van ziju v.eisiogeu vjllcuu. te uiugeii zien tu um r erd hem natuurlijk toegestaan. Zichtbaar ontroerd bleef hij er c mige oogenblikken naar kijken en balde toen de vuist, als edreigde hij den moordenaar. Daarna stelde hij zich geheel I :r beschikking van de heeren der rechtbank om hen dc meest :>Heilige inlichtingen te verstrekken. t „Mijnheer Van Gielen”, zoo werd hem gevraagd, „u kende en vermoorde nietwaar?” i / 1 „Zeker, hij was mijn vriend”. ■ t „Alleen een vriend, zooals iemand wordt met vvien men ge- t ■geld op een vaste avond gezellig bijeen komt, of ging u reer intiem met hem om ?” i \ „Ik leerde den professor kennen, dat is al iaren geleden p min gewoon societeitsavondje. Men vond ens altijd aan het- t dfde kaarttafeltje, zooals sommige van de heeren hier wel c eten. Maar geleidelijk' is daaruit een hechtere vriendscliaps- r and gegroeid, al ontmoetten wij elkaar niet dikwijls buiten r ie geregelde bijeenkomst”. I 2 „Toch viel een enkelen keer dus?” c „Zeker. Professor Evan deed sinds anderhalf jaar eenigszins c ostbare onderzoekingen. Hij was niet bijzonder gefortuneerd 1 1 mannen van wetenschap worden niet zeer royaal betaald ^ 1 laarom fourneerde ik de gelden die voor zijn onderzoekingen i oodig waren. Dat haalde vanzelf de vriendschapsbanden tus- s :hen ons nauwer aan.” 1 , < „Dat is volkomen verklaarbaar. Het eert u, mijnheer Van Gie- t :n, dat u uit belangstelling voor de wetenschap. ... .” c „Oho”, zeide de bankier met iets als een glimlach, „de hee- t :n moeten mij niet verkeerd begrijpen. Evan was een man van.' \ e wetenschap, die terwille van de wetenschap werkte. Hij heeft 1 iij op een keer van een speciaal onderwerp gesproken. En ik, 1 s man vati zaken, meende, dat de professor, indien hij werJ 1 slijk bereikte, wat hij bereiken wilde, daarmee een ontdekking 1 sdaan zou hebben, die prachtig geëxploiteerd zou kunnen wor- f en en dan groote winsten opleveren. Daarom heb ik hem aan- c espoord en ook geldelijk in staat gesteld zijn aanvankelijk f iderzoek te voltooien. Dan zouden hij, zoowel als ik, van de tkomsten voordeel kunnen genieten. Mijn bemoeiingen waren t is volstrekt niet belangeloos. Maar deze bijzonderheden doen ker weinig ter zake. Professor Evan was mijn vriend en hij z :honk mij meer vertrouwen dan anderen”. „Daarom hopen we van u waardevolle inlichtingen te yer- c len misdadiger.” 1 „Helaas ik vrees, dat ik u zulke inlichtingen niet geven kan. Jaar niets zou mij liever zijn”. 1 „Vertel u ons eens, mijnheer Van Gielen, u weet waarom de ennoorde gisterenavond nog naar hier vertrok ?” „Ja, het is helaas op mijn aanraden geschied. Zie eens, Evan :reeg de vorige week een dreigbrief. Hij hechtte er geen beeekenis aan, maar ik heb hem, toen iiij mij daarvan verelde geraden de politie kennis te geven. „Dat is ons bekend. De professor heeft het bij de aangifte erteld.” Precies. Gisterenmiddag kwam zijn dochter in groote ontstelenis mij mededeelen, dat haar vader met haar thee had gcIronken. Als naar gewoonte gebruikte hij daarin een scheutje um. Hij dronk echter maar even van de thee, ze smaakte hem iet. Hij scheen direct argwaan gekregen te hebben cn toen hij ich onwel gevoelde, stelde hij zelf met groote kalmte vast. lat er vergift in de rum gemengd was. Hij stelde Alice echter ladelijk gerust. Daar hij groote kennis van vergiften had was lij overtuigd, dat de dosis, die hij binnengekregen had voor tem geen erge gevolgen hebben kon. Hij veroood haar er emand over te spreken. Maar zij overtrad dat gebod en waarchuwde mij.. Ik wilde, dat hij de politie zou waarschuwen, maar laar verzette hij zich met ongewone heftigheid tegen, fk heb oen, gesteund door zijn dochter hem overgehaald dan tenminste ;en paar dagen of weken verlof te nemen. Er moest bij izijn iienstpersoneel, meende ik iemand zijn die niet re vertrouwen iel en zoo liep zijn leven zeker gevaar, want de poging kon lerhaald worden. Ten slotte heeft hij loegestemd. Ik achtte iet noodig, dat er iemand meeging om nem le beschermen. Ik -erzocht mijn zoon het te doen. En daar toevalligerwijze juist nijnheer Werner, een zeer goed vriend bij hem was, 'die van iet geval te hooren kreeg, zonder dat dit eigenlijk mocht, is 'deze iok meegegaan. De heeren zullen dit weten. Alle voorzorgen lebben helaas niet geholpen.” „Zou de professor geweten hebben, wie' hem liet vergift wilde oedienen ?”■ I Mijnheer Van Gielen antwoordde niet dadelijk. Na icenig nareien antwoordde hij: „Ik heb hem ook die vraag gesteld, doch hij zeide, dat hij aaromtrent volstrekt geen .vermoedens, lrad. Maar.. % „Mijn indruk was1, doch het is niet meer dan een mdruk, waaraan de heeren niet te veel waarde moeten hechten, dat de professor wel terdege wist, wie hem zoozeer haatte, docb dit niet weten wilde, ook niet tegenover mij, z’n besten vriend.”1 „Waarom meent u dit ?” 1 „Ik kreeg dien indruk, ik weet eigenlijk zelf niet waarom.*' „Heeft de vermoorde u nooit gesproken van persoonlijke vijT anden, die hij zou hebben?” , > „Neen.” 1 ! „Kent u iemand, die voordeel bij zijn dood zou hebben ?'• „Neen. of ik moet het zijn.” ,,U mijnheer Van Gielen?” „Ja, kijk eens, de uitvinding op welke ik doelde, is nog niet geheel voltooid. Maar ik zal haar misschien explorteeren De winsten zouden we gedeeld hebben, maar ik zou ze 111 voor me zelf kunnen houden. Er zal daarvan echter geen sprake zijn, want als mijn plannen gelukken, zal ik als fatsoenlijk maaj natuurlijk het aandeel, dat mijn vriend toekwam aan zijn kinderen uitkeeren, ook al ben ik wettelijk daartoe niet verplicht! Voordeel bij zijn dood heeft dus naar mijn weten niemand.” „Een andere vraag. Toen besloten was, dat mijnheer Fvan -naar buiten zou gaan, waarom werd toen dit buitengoed gekozen.’1 ! „Omdat wij daarover de vrije beschikking hadden. ’ „Wij, zegt u, wie .bedoelt ge?” I „De professor en ik. Dat zit zoo. Professor Evan kcusterde de verwachting zijn uitvinding te voltooien zeer tnnnenkort. Hij had mij gezegd: in de zomcrvacantie moet ik'een week of zes geheel ongestoord kunnen werken. Ik kende don vorigen eigenaar van dit landgoed, hij vertrok naar net buitenland, ik heb het van hem gekocht en zijn personeel, dat hij volkomen als vertrouwd roemde, meteen in dienst gehouden. De Beukenhof stond dus als het ware gereed om den geleerde huisvesting te bieden4 Het was wel van zelf sprekend, dat wij, toen hij „Vroeger ,waren Zuid-Holland i ea Utrecht de provinciën met de hoogste kindersterfte; thans zijn het Noord-Bra- jC] bant en Limburg, waarop Zeeland volgt. Zuid-Holland behoort nu tot de vier j-' gunstige proviuciën. Dit een hoopvol , vooruitzicht, dat men bij krachtige rnid- ^ delen baat zal vinden. Vroeger hadden tp de groote steden een hooger sterf be-cijfer, ^ thans het platteland en dit verschijnsel V£ sei “wijst in het algemeen op een ten achter blijven ten plattanlaiide in het tj( nemen van die maatregelen, welke in ej de steden tot het verminderen van de ei zuigelingensterfte hebben geleid. Soms jligt do oorzaak aan de bodemgesteldheid, y aan slechte riofeering en mestvaalten bij m de huizen, aan slechte toestanden in de w huizen zelf, bedorven lucht en vliegen, Soms ook moet men de oorzaak zoeken j) m do voeding, waar da moeders de kin- w deren niet zelf voeden, of de kunstmatige voeding onzindelijk is en niet ^ Ivolgens de voorschriften van den dokter. v. Soms ook is het ongunstig cijfer te wij- p ten aan onvoldoende deskundige hulp, Z£ aan drankmisbruik. Dikwijls zal de ge- e£ meenteraad, zooals bijv. bij slechte rio- Z£ teering, slecht drinkwater, verkeerde woningtoestanden, onvoldoende deskundi- p, ge hulp, dadelijk handelend kunnen op- m treden” en overigens wijst de schrijfster (p op de noodzakelijkheid van zuigelingen- w oonsulatieburcau’s zuigelingenmelkkeu- e£ kens, op bezoek en onderricht aan j0 kraamvrouwen, op moeder- en bakercur- zj sussen, enz. Ook in onze provincie kan nog zeer sl weel gedaan worden, in onze provincie ai moet nog zeer veel gedaan worden, want ©£ de sterftecijfers bewijzen, dat het ner- y< geus meer noodig is dan hier. yj Juist nu na den oorlog, ajdiis v< schrijft „Handelsbelangen” is het ipeer rn dan ooit tijd om deze overheidsmaat- di regelen ten bate der volksgezondheid te krachtig aan te vatten, oj ■ Gedurende den oorlog is ook in ons w Hand de sterfte zeer toegenomen, doordat allerlei ziekten veel meer vat kre- D ■b————M—M— gen op de door ondervoeding uitgeputte j 1 bevolking. Thans, nu de voedingstos- j | stand geleidelijk aanmerkelijk verbef- | § tert, beloven hygiënische maatregelen I i groot succes bij de bestrijding der sterfte é niet alleen van zuigelingen of oudere i kinderen, maar van .personen op eiken | leeftijd. ---