Binnenland Het succes der Philips Vliegtuiglampen in Frankrijk. Na de, geslaagde proefnemingen met de nieuwe Philips vliegtuiglampen te Soesterberg en te Rotterdam, heeft de bekende piloot Geysendorfer met een K.L.M.-vliegtuig op het vliegveld Le Bourget bij Parijs een demonstratie met deze nieuwe lampen gegeven. Tal van Fransche militaire en technische autoriteiten waren hierbij aanwezig, die met groote belangstelling de proeven volgden en zich allen uiterst voldaan toonden. De correspondent van het „Dagblad van Rotterdam” geeft de volgende treffende beschrijving van deze nachtvluchten: „Terwijl alle schijnwerpers en landingslampen op het terrein werden gedoofd, zette het toestel zich in beweging. Ver joeg het licht voor zich uit, langzaam verhief het zich in de vrije lucht en na enkele oogenblikken zag je daarboven, hoog, héél hoog den lichtbundel door de lucht schieten: reuze-komeet, die in fantastische woede achter zijn eigen staart aanholde. Vanuit de cockpit kon Geysendorfer de lamp richten, opzij, naar boven, naar beneden en wanneer hij op een paar. honderd meter hoogte over je heen stoof en dan zijn lantaarn naar beneden richtte, kon je met het grootste gemak je krantje gaan lezen. Het was in één woord schitterend! Na een minuut of vijf getberd te hebben, daalde het toestel. „Geys” richtte de lamp op het stikdonkere terrein; met het grootste gemak zocht hij de geschikste landingsplek uit om alleen door eigen licht: geleid rustig naar de hangars te taxiën. Nog eenmaal moest hij opstijgen en daarna nog eenmaal, om ieder, die ook van uit de lucht het effect wilde waarnemen, daartoe in de gelegenheid te stellen. Het was werkelijk fantastisch: keek je voor je uit, de lichtbundel volgend, dan zag je honderden meters ver een daghelder verlichte strook, boomen en huizen en wegen, en alles wat zich daarop bevond, tot in de fijnste contouren omlijnd. En keerde je dan het hoofd opzij, dan zag je Parijs liggen in den nacht, duizenden en millioenen lichten, die beefden en leefden; den Eifeltoren die telkens opvlamde met rood en groen en wit licht, ander kunstwerk van Philips; de Place de la Concorde, te herkennen aan de concentrische cirkels van zijn honderden lantaarns. Het was mooi, wonderlijk mooi! Maar „Geys” richtte zijn lantaarn alweer naar beneden: daar zagen we voor de donkere hangars een groepje menschen, de achtergeblevenen, een paar honderd meter onder ons! En je merkte, hoe Geysendorfer met de lamp de juiste plek opzocht en dank zij het schitterende licht, juist daar landde, waar hij landen wilde. „Ik doe het tienmaal liever met de lantaarn aan met de landingslampen”, verklaarde hij. Geen last van eigen schaduw, die door achter of opzij van je gestelde schijnwerpers zoo hinderlijk kan zijn, geen last ook van scherp vóórlicht, dat je verblinden kan. Geysendorfer vindt het ideaal! --- ZATERDAG c zaïcKuau De Ruiterwedstrijden I- ’s-Morgens al heel vroeg voortzetting vai i. het dressurprogram. e ’s-Middags in het Stadion v/as het schit e terend. De geheele Koninklijke familie wa; tegenwoordig. De dressuur heeft den volgenden uitslag “ gehad. 1. Freiherr von Langen (Duitschland; met Draufganger, 237.42 punten. 2. Majoor Marion (Frankrijk) met Li- non, 230.72 p. 3. Ragnach Olson (Zweden) met Gunstn ling, 229.78 punten. Landenwedstrijd: e 1. Duitschland. 2. Zweden. 3. Nederland. y n Het springconcours van den samengestelien ruiterwedstrijd bracht niet de sensatio- ;en neele wijzigingen in de volgorde, die men -y- anders gewend is. Over het algemeen werd >o- zeer goed gesprongen en alleen Flucht van !en Luitenant Lipert (Duitschland) en Baby van :en luitenant Johansen (Noorwegen) toonden len duidelijk teekenen van vermoeidheid, je Onder ademlooze stilte reden onze drie vertegenwoordigers hun parcoursen, zonder ird één fout te maken en daarmee een zege Re behalend, die zelfs de overwinning van de iet Olympische Spelen te Parijs in de-schaduw in* stelde. >e' De loudspaeker had het niet meer te ver°g kondigen ’t pleit was reeds beslist. Van de og 45 gestarte deelnemers won Nederland het Olympisch kampioenschap equipe en persode neel. ‘ik De uitslag werd. 'n~ 1. Luitenant Ch. Pahud de Mortanges, -TS (Nederland) met Marcroix. 2. Ritmeester G. P. de Kruyff (Nederland) ir" met Va-t-en. 3. Majoor Neumann (Duitschland) met an II ja. etJ Landenwedstrijd: :n’ L Nederland. iet 2. Polen. rk 3. Noorwegen. ® Zelden heeft het Stadionpubliek van zulk “l1 een vreugde blijk gegeven als toen de drie ' Nederlandsche ruiters binnenreden om onder J de oogen van de Hooge Landsvrouwe hun■ ne strikken in ontvangst te komen nemen. lT Het gejuich was niet van de lucht en uit volle borst zong men tot tweemaal toe ons , Wilhelmus. ^ SCHERMEN. Ik Persoonlijken wedstrijd op sabel Olympisch kampioen werd de Hongaar>]• sche schermer Tersztijanszki. In de finale hadden zich de Hollanders rs majoor de Jong en luitenant v. d. Wiel geïn plaatst. y~ De uitslag is: Olympisch kampioen: Tersztyanszki (Hon— garije), 2e prijs Perschauer (Hongarije) 3e prijs Bini (Italië) BOKSEN ^ Nu, er is ook Zaterdag nog danig ge^ bokst. En in het vedergewicht werd zoowaar de Nederlander Van Klaveren kampioen. De man is nog wel vegetariër. Dat doen veel vleescheters hem nog niet na. Hier volgen de verschillende bokskamin pioenen. Bantamgewicht: Tamagnini (Italië) t_ Vlieggewicht: Kocsis (Hongarije) iS Vedergewicht: van Klaveren (Holland) Lichtgewicht: Orlandi (Italië) lS Weltergewicht: Landini (Argentinië) Middengewicht: Toscani (Italië) v Zwaarmiddengewicht: Avendano (Argentinië) Zwaargewicht: Rodriguez (Argentinië) t_ ZWEMMEN. 100 M. vrije slag, dames Eerst de demi-finale van dit nummer met het gevolg, dat de Hollandsche juffrouw 1 Vierslag die 4e aankwam niet in de finale komt. De finale, ’s-middags, was een uiterst spannende wedstrijd. De zes deelneemsters I gaven tot op 75 M. elkaar niets toe en de beslissing viel ook hier in het fameuze laatste eindje. De Duitsche Lotte Lehinann zakte ’t eerst af, even later raakte Laird echter en het 1 ging dus nog tusschen Osipowich, Cooper ' Mc. Donald en Garratti. 1 Weer waren de verschillen der eerste twee < nauwelijks waar te nemen want de handen klapten met zeer geringe tusschen tijden aan. ( De jury besliste, dat de uitslag als volgt was: , 1. Ospowich (Ver. Staten) 1 min. 11 sec. \ - Nieuw Olympisch record , B mm ,ii,i| 2. Garratti (Ver. Staten) 1 min. 11.2 sec. 3. Cooper (Engeland) 1 min. 13.6 sec. 4X200 M. Estafette, vrije slag heeren Uitslag: 1 Ver. Staten met Clapp, Laufer, Kojac en Weismüller in 9 min. 36 1/5 sec., nieuw Olympische record; 2 Japan, 9 min. 41 2/5 sec.; 3 Canada, 9 min. 47 4/5 sec.; Hongarije eindigde als 4e. 100 M. rugslag, Dames. Mej. Braun kampioen. Aan de start verschijnen: 1 King (Engelan): 2 Lindström (Amerika); 3 Stockley (Nieuw Zeeland); 4 Holm (Amerika); 5 Braun (Nederland); 6 Cooper (Engeland); 7 Gilman (Amerika). Prachtig houden allen baan. Marie Braun keert het eerste, maar het scheelt angstig wéinig, haast gelijk met King. Dan het einde, Marie Braun is vóór, blijft vóór en wint! Het publiek is opgewonden van vreugde. Het eene hoera volgt op het andere. Uitslag: 1 M. Braun (Nederland) Olympisch kampioene 1 min. 22 sec.; 2 King, 1 min. 22 1/5 sec.; 3 Cooper 1 min. 22 4/5 sec.; 4 Gilman 1 min. 24 1/5 sec.; 5 Holm 1 min. 24 2/5 sec.; 6 Lindström 1 min. 24 3/5 sec.; 7 Stockley 1 min. 25 4/5 sec. Torenspringen, Dames. De uitslag was: 1 Pinkston (Ver. Staten) 31.60 pt., plaatscijfer 9; 2 Coieman (Ver. Staten) 30.60 pt., plaatscijfer 10.5; 3 Sjökvist (Zweden) 29.20 pt., plaatscijfer 13.5. Torenspringen, Heeren. I 1 Desjardins (Ver. Staten) 98.77 pt.; 2 Simaika (Egypte) 99.58 pt.; 3 Galitzen (Ver. Staten) 92.34 pt. Vierde werd Colbach (Ver. Staten), vijfde Riebschlhger (Duitschland) en zesde Schumm (.. - fn'and). Volgens de opinie van ne, puNiefc l de Egyptenaar moeten winnen. Finale 100 M. vrije slag, Heeren. Een zeer spannende wedstrijd. De uitsla! was: 1 Weismüller (Ver. Staten) 58.6 sec. 2 Barany (Hongarije) 59.8 sec.; 3 Takaisf (Japan) 1 minuut. Het Olympisch festijn werd besloten më een waterpolo-wedstrijd, die niet op he Olympisch program thuis hoorde. Een vriendschappelijke ontmoeting tus schen een Fransch-Belgische combinatie ei tiet Nederlandsch Zevental. Wel een aardige wedstrijd waarin de Nederlanders stukken sterker waren en tenslotte met 8—1 wonnen. Veel valt er overigens niet van te /ertellen. De onzen waren sterker en buitte: de mogelijkheden om te scoren beter uit daarbij profiteerend van het feit, dat de Belgische doelman niet zoo erg en zijn Neder landsche collega zeer safe was. Toen stroomde het stadion voor de laat ste maal leeg. Over eenigen tijd zal het e liet meer zijn. SLUITING DER olympische spflej W. M. de Koningin reikt de prijzen uil De laatste dag. Zou de regen nu den laatsten dag beder /en. Het leek er Zondagmorgen wel op, de ucht zag er kwaad uit en nu en dan kwan :r een bui. Maar om 1 uur was het droog ;n de zon keek glunder achter de wolket reen. Het Stadion. Het zou druk worden in en om het Stalion. Om 1 uur al was het enorm op de vegen er heen. Om 2 uur is het Stadion ei-, rol. Uitverkocht! En de menschen kijker net belangstelling naar de hindernisbaan vaarin het groote middenveld is herschapen De Koningin komt Om 2 uur reed de Koninklijke Stoet vanaf het Paleis op den Dam naar het Stadion. Overal onderweg werden de vorstelijke personen hartelijk toegejuicht. Ruim half drie werd de komst der Koningin in het Stadion aangekondigd. Het geheele Stadion rijst op en terwijl de muziek het „Wilhelmus” doet opklinken, verschijnt H. M. de Koningin, H. K. H.'Prinses Juliana en Z. K. H. Prins Hendrik met gevolg op de eeretribune terwijl luide hoerah’s deze entrée vergezellen. De koninklijke familie neemt plaats op de frontloge recht tegenover de Marathonpoort. De president van het Internationaal Olympisch Comité de Baillet Latour leidde H. M. de Koningin binnen. H. M. de Koningin droeg een zalmkleu- j rigen mantel met goud bestiksel, de Prinses I had een rosé toilet en de Prins was in * groot tenue admiraalsuniform. Het springconcours. Dat was prachtig. 35000 menschen hebben met de grootste belangstelling het zware springconcours gevolgd, de schitterende prestaties. 49 ruiters deden mee, onder wie drie Hollanders: Colenbrander, Labouchère en De Kruijff Jr. --- FEUILLETON HET KRUIS VAN DEN OCEAAN Naar Felix Nabor, door Hein Hoeben. 5 ^ i De prins plaatste de kaarsen op het altaar en Tsiu haalde van onder zijn mantel ; een boek te voorschijn, dat hij opensloeg en eveneens op het altaar lei. Het was ’t nieuwe ■ testament met gravures naar Fransche en i Italiaansche meesters. Met verstilde bewondering staarden allen i naar het heilige dikke boek. Tsiu liet hun < plaatje voor plaatje zien en gaf daarbij tel- , kens een passende verklaring. Het heele le- i ven van Jezus, vanaf zijn geboorte tot Zijn i kruisiging, verrijzenis en hemelvaart togen in heilige afbeeldingen vóór hunne verbaas- ( de blikken voorbij. Tsiu liet hen met het < heilige boek alleen; hij wist dat er hun nu een licht zou opgaan, zoo stralend en hel- ; der, dat het de zon in schitterglans ver 1 overtrof. Zacht gebeden prevelend, keerde c hij naar het paviljoen terug, om uit zijn 1 mantelzak waarin hij de heilige gewaden en \ kerkgewaden bewaarde, drie platen te ha- c len, waarop in flonkerend-schoone kleuren r met meesterhand de kruisiging van Chris- v tus, Zijn verrijzenis en hemelvaart geschil- z derd stonden. De vorst, dien hij onderweg ontmoette, r vergezelde hem en zij zetten zorg zaam de v platen in dof-vergulde lijsten, die in menigte c hier en daar verspreid lagen. Tsiu hing de h platen in de pas-ontdekfe tempelhal op: de d verlosser aan het Kruis in het midden vlak h over het altaar, de anderen ter rechter en ier linkerzijde. Door den ros-gelen kaarsen- v schijn overgloeicf, glansden de Christus-gra- S vuren tooverschoon in de donkere grot. s Tsiu nam den knaap bij de hand en bracht f; mem voor de platen. „Mijn dierbare prins”, b goedlgde hij, „wien hebt ge nu het meeste lief Boeddha of Cristus?” Zonder aarzeling strekte de knaap zijn handen naar de plaat uit. „Christus, Christus,” jubelde hij, en vouwde de handen te saam. „Christus, de Heiland, zij onze schutze,” riepen nu ook de anderen vol begeestering en knielden biddend op de trappen van net altaar neer, alleen de vorst boog zijn hoofd niet voor den nieuwen God, wijl hij te trotsch was en te zeer aan het oude gehecht. Ongemerkt wischte hij de tranen weg, die hij in zijn oogen voelde opwellen en sloop onhoorbaar naar buiten. Tsiu nam een parelmoeren schelp, ging naar de beek, vulde haar met water, en schreed v/eer naar de knielenden toe. „Kinderen Gods, wilt gij nu ook het doopsel uit mijne handen ontvangen?” vroeg hij op milden toon. »Ja, ja,"juichten ze blij en ’t water vloeide over hunne hoofden en de genaden Gods drupten hunne harten binnen. Voortaan v/as deze rotsspelonk hun kerk. Ze bezochten haar tweemaal'daags, verrichten dan hunne gebeden en lieten zich door den priester in alle geheimen der Christenleer onderwijzen. Tsiu beitelde ook een eenvoudig altaar uit de krijtmuren, wijdde het daarop met heel de kapel, sierde het met platen en bloemen, waarbij de prins en de vrouwen hem naarstig-zorgvuldig behulpzaam waren en droeg iederen morgen in tegenwoordigheid dier devote nederige neophieten de H. Mis op. Pater Tsiu leerde hen vrome gebeden, deelde hun de heilige Sacramenten uit en toonde hun den weg ten hemel. En in geluk en tevredenheid bewandelden ze dien als. kinderen, die een nieuw heerlijk vaderland gevonden hebben, Nog twee weken bleef pater Tsiu bij de vorstelijke familie; daarop reisde hij naar Seoul, alwaar zijn plicht hem riep. Tot schreiens toe ontroerd nam de vorstelijke familie afscheid van hem. ”Wij zijn geen ballingen meer.” zei de prins. „Wel heeft de aardsche koning ons van zijn aangezicht verstooten, maar daarom heeft de koning des hemels ons in zijn rijk opgenomen en wij staan als zijn kinderen voor zijn troon. Gij hebt ons het ware geluk geschonken — wij danken u daarom van ganscher harte.” „Zijt gezegend in den naam des Heeren,” zen Tsiu. „Kom spoedig terug,”' riep Yong-Sari hem na, toen hij reeds op ’t schip stond. — Nog eenmaal wuifde hij met de hand ten laatsten groet — toen vloog de boot over de schuimende golven. V. De zon blakerde met zuidelijken bloed op de eindelooze huizenrijen der stad Seoul. Bij de westpoort der stad verdrong zich een lawaaiende menigte om den ingang en de hooge driewielige wagentjes, die door robuste koelies getrokken, voor het verkeer zorgden tusschen de poorten en de binnenstad. Paul Yun had zich eveneens voor zoo’n luchtig vehikel gespannen en wisselde een vluc.htigen blik met Sabas, die een deftigen bons in sneeuwwit gewaad uitnoodde om in te stappen. Het was Pater Tsiu, die in deze vermomming de stad binnenkwam. Hij besteeg, de rikscha en Yun zette zich in galop. Sabas liep er naast en wakkerde den koelie door luide toeroepen tot sneller loopen aan. Op een draf ratelde het karretje door de groezelige straten; kinderen stoeiden langs den weg: mannen zaten voor hun stroohutten de dobbelen of kaart te spelen, daartusschen schreden deftige vrouwen statig en plechtig. Naar Koreaansche gewoonte was hun het spreken op straat strengst verboden; ten teeken van dit zwijgen droegen zij den zoom van haar grooten groenen mantel in den mond en hielden hem met de -tanden vast. Er lag een vreemde betoovering en stille feestelijkheid in deze fleurige kleeding en in dit stom-ernstige voortschrijden dezer vrouwen, die wel wandelende standbeelden geleken. Een diepe smart woelde in het oog des priesters toen hij dit zag en hij prevelde in zichzelf: „Ik wil dit stomme, doode volk verlossen van zijn matelooze kwellingen en hun tongen ontbinden. De vurige tongen der waarheid zullen nu spreken.” Ze reden nu voorbij het koninklijke paleis, maar Tsiu zag er niet veel meer van dan een geweldigen toren onder een kobssaaldubbel-gewelf dak. Vlak voor een aanzienlijk huis hield de wagen stil en Tsiu steeg langzaam uit. Hij trad binnen, ontdeed zich van zijn sandalen en liep naar de met matten en oliepapier belegde kamer, waar zijn huisheer de tolk Matthias Tsoi hem ontving. Deze maakte een diepe buiging, kuste zijn priesterlijken gast de beide handen en zei met blij ontroerde stem: „Wees' welkom: Eerwaarde Pater! Met smachtend verlanen hebben we uitgezien naar Uw komst en tevens gehuiverd van bangevrees, dat U in dit onveilige land een ongeluk kon overkomen. Maar nu ge echter gezond en behouden zijt aangekomen, is onze vrees vervluchtigd en in stralende vreugde veranderd, omdat ge eindedelijk in ons midden zijt! Wees daarom duizendmaal gegroet, eerwaarde pater.” De pater drukte hemwarmde hand en antwoordde. „Ook ik ben in blijdschap naar U toegekomen en ik dank u van ganscher harte, dat gij mij in deze vreemde stad een tehuis bereid hebt. Slechts tegen één ding heb ik een klein bezwaar. Uw huis ligt dicht in de nabijheid van het koninklijk paleis. Isdiet hol van den leeuw niet te gevaarlijk?” „O, neen, eerwaarde pater,” stelde Mathias gerust. „Wij hebben alles terdege overwogen. Zoo onmiddellijk in de nabijheid van het paleis zal geen spion erg in U krijgen. Tot zoo’n heldhaftigheid achten ze een christenpriester niet in staat. En juist kloekmoedigheid leent er zich het beste toe, om iedere argwaan te verdrijven. „Gij zijt hier veilig in mijn huis en met mijn eigen leven blijf ik borg voor U!” „Trouwe man” sprak de pater gerust „ik dank u, maar laten we nu naar onze broeders gaan. De herder verlangt naar zijr kudde.” „Laat ik u eerst nog wat zeggen, heer Er zijn veel vrouwen bij: moeten die weggaan?” „O neen,” antwoordde Tsiu „ze zijn ever welkom als de mannen, want Christus heeh de vrouwen even goed tot de zaligheid geroepen, als de mannen. Hij heeft de vrouw geadeld en gewijd, toen Hij een reine Maag» tot Zijne Moeder verkoos: Maria de Moeder van God. Zij troont als hemelkoningin on^ der engelen en heiligen en wij Christenen vereeren haar en roepen vooral in onzen nood haar voorbede in.” „O wat zullen de vrouwen zich daarover verheugen, wanneer zij dit, vernemen”, riep de tolk. „Ze zullen overgelukkig zijn: Maar kom nu.” Hij vergezelde den pater naar een achterkamer; daar leidde een geheime deur naar de diepte: naar den verwarmingskelder van het huis. Het verwarmen van een Koreaansch huis geschiedt op heel eigenaardige manier, namelijk ondergronds, ongeveer als bij de Romeinen. Onder den met hunne steenplaten bedekten vloer bevindt zich een leege ruimte met groote vuurgaten, waar ’s winters het vuur aangemaakt wordt. Rook en warmte trekken dicht onder den vloer door en ontsnappen aan den tegenovergestelden kant door een schoorsteenachtige schacht. Met groote houtblokken of kolen kan men onmogelijk stoken, wijl anders de broze steeuplaten en de daarover liggende stroomatten en papiervellen zouden doorbranden. Zoo zijn dus de Koreanen genoodzaakt hun ovens alleen met takjes rijshout testoken, dat in groote bossen van de heuvels gehaald, deels buiten deels in de kelders opgeborgen wordt. Zoo’n voorraadskamer onder den grond ^^^^evce^dertig™personen^^rer^^^r saamgekomen, trouwe christenen, die smachtend den geloofsverkondiger verbeidden.De mannen waren in ’t wit, de vrouwen en meisjes in bonte kleuren uitgedost. De meisjes droegen blanke bloemstengels in de handen en toen de deur openkierde gingen ze den herder tegemoet. Deze was door dien stralenglans en kleurenpracht als verblind, Toen vloog een vreugdig glimlachje over, zijn bleeke trekken en hij hief zegenend het kruis. „In den naam van Jesus zijt gegraet en gezegend. Zijn stem trilde van ontroering, toen hij die blijde gezichten aanschouwde. En hij dacht zich een preister van het oude heidensche Rome, die afgehaald is in de donkere catacomben, om het woord Gods te verkondigen, en het heilig brood te breken. Hij breidde zijn armen uit en riep: „„Zalig zijn de armen van geest, want hunner is het rijk der hemelen.” Vol jubel ijlden ze naaar hem toe, kusten hem de handen en het kruis, knielden neer en blikten naar hem op als naar een engel des hemels. Veel had pater Tsiu van dez# kleine trouwe kudde verhoopt, maar zooveel liefde niet! Het was als een heerlijk wondetl Vlammen van heilige liefde aan het hemelvuur des kruises ontvonkt, kronkelden uil hun harten op, doorlaaiden hun zielen met blijdschap en jubel en maakten den dag tot een schitterend vreugdefeest. .Wordt vervolgd. --- Buitenland DE „KRASSIN” TE STA VANGER. Hartelijk verwelkomd. — Een interview met den film-operateur. Het Noorsch Tel. Bur. meldt uit Stavanger: De stoomboot, die door het comité van ontvangst uit de arbeiders-organisaties was gehuurd, vertrok gisterochtend om de „Krassin” tegemoet tevaren en vergezelde den ijsbreker naar de haven samen met tallooze motorboootjes en zeilschepen. De boot gaf het welkomst-fluitsignaal. Dadelijk na de aankomst van de „Kras- ' sin” legden de burgemeester en de voorzitter van den gemeenteraad van Stavanger een bezoek aan boord af. De filmoperateur Blumenstein, die door een vertegenwoordiger van ’t Tel. Bur. werd geïnterviewd, zeide dat hij 400 m. film van van groep-Mariano had genomen. De film is ter ontwikkeling verzonden. Uit het vliegtuig van Tsjoeknowski, dat met groote senlheid tusschen 60 en 200 m. hoogte vloog, viel onmogelijk te zeggen of er zich twee of drie personen op het ijs bevonden. Ook door de slagschaduwen was het uiterst moeilijk om nauwkeurig te zien. Prof. Samoilowitsj over het plan van actie bij de nieuwe nasporingen. Het Noorsch Tel. Bur. meildt nog uit Stavanger, dat prof. Samoilowitsj in een interview heeft verklaard.dat de Italianen ongetwijfeld alles hebben gedaan, wat in hun macht lag, om hun expeditie te doen slagen en dat het onmogelijk is om hen er van te beschuldigen zelf de oorzaak van de ramp te zijn geweest. De Italianen hebben thans overal op de wereld critiek ontmoet, maar als de expeditie goed was afgeloopen, zouden de Italianen door iedereen zijn toege- ; juicht. Samoilowitsj wilde zich niet nader uitlaten over de quaestie van de groep-Malmgren. Het is moeilijk, zeide hij, zich daarover eenige opinie te vormen. Dus, verklaarde hij, kan ik daar niets over zeggen. Wij zullen de nasporingen voortzetten tot eind September of begin October. Wij zullen zoeken tusschen Noord-Oost Land (Spitsbergen), Gilles-land en Frans Joselsland. Tsoeknowski zal herkenningsvluchten maken. Wij zullen van Noorwegen direct naar Noord-Oost Land vertrekken en dan door de Hinlopenstraat gaan. Als de mannen van de „Latham” en het overige gedeelte van de bemanning eter „Italia” nog in leven zijn, besloot hij, zullen wij hen vinden. JOEGO-SLAVIE DE BEGRAFENIS VAI STEPHAN RADITSJ De begafenisplechtigheden voor Stephan Raditsj zijn over het geheel ongestoord verloopen. De lijkplechtigheid werd een krachtige demonstratie van het Kroatendom, niet alleen door de ontzaglijke belangstelling maar ook door de belangrijke politieke redevoeringen waarmede de plechtigheid geopend werd. De plechtigheid duurde ongeveer acht uur. Meer dan 10.000 menschen, de toeschouwers niet medegerekend, volgden in den lijk stoet. Gedurende de laatste dagen waren deputaties van boeren uit alle nieuwe provincies van den Joego-Slavischen staat aangekomen. ’n Groep boeren uit Zuid-Dalmatië is in een vierdaagsche marsch naar de plechtigheid komen loopen. Alleen de oud-Servische gebieden en Montenegrijnen waren niet vertegenwoordigd. Ook Tsjecho-Slo- i —■ waaksche en Poolsche parlementsdeputaties waren verschenen. Op den ruimen hof van het Boerenhuis werden eenige duizenden “ kransen neergelegd die door de verschillende deputaties voor de baar uitgedragen zouden worden. Onder deze kransen bevonden zich van den Kroatischen boerenrebel, een doornenkroon waaraan de revalverkol_ gel bevestigd was, die Raditsj den 20sten Juni in de Kamer gewond heeft. Deze kroon n werd later door de beide eveneens in de KaIS mer gewonde afgevaardigden Pernag en Gvandja begeleid. n Koning Alexander had een groote lau■e werkrans gestuurd van zuiver zilver met “ gouden letters, waaraan een lint bevestigd was met de inschriften: „Stephan Raditsj en j" Alexander”. De krans werd in den lijkstoet gedragen door de onderofficieren van de :r garde. De koning werd vertegenwoordigd door den commandant van het 6e Kroatische legercorps. Om 3 uur werd de kist uit het Boerenhuis 11 op het plein gebracht en door den aartsbisn schop van Agram gezegend. Kroatische afgevaardigden droegen de kist. Bloedverwanten volgden onmiddellijk. ’• Na de kerkelijke plechtigheden hielden ’* van het balcon van het Boerenhuis leidende s politici redevoeringen, waarin zij, de een s nog hartstochtelijker dan de andere aanspoorden het politieke erfdeel van Raditsj te aanvaarden en zijn werk voort te zetten. Het was reeds lang na den middag toen de ontzaglijke stoet zich in beweging zette. Een ontelbare menschenmenigte verdrong - zich aan Weerszijden van den geheel^n weg - tot aan het kerkhof. Tijdens het voorbijgaan van de Boereni afgevaardigden ontstond op het Zrinyplein i een incident dat gelukkig zonder ernstige e gevolgen bleef. Plotseling klonken namelijk 3 op eenigen afstand schreeuwen, onmiddellijk s gevolgd door groote opwinding onder het r publiek. Men hoorde schoten en er ontstond - een algemeene drang naar het station. Hier - 1 waren gelukkig niet veel toeschouwers. Toch werden nog verscheidene vrouwen en kinderen onder den voet geloopen en gewond. Het incident was echter spoedig door - ingrijpen der politie en de tegenwoordigheid - van geest van de kapel, die onmiddellijk het Kroatische volkslied inzette, bedwongen. t Na nog eenige onregelmatigheden kon de stoet zonder verdere stoornis het kerkhof 1 bereiken. De algemeene meening is dat de onregei1 matigheden door provocateurs verwekt zijn. t Raditsj is voorloopig tusschen de beide 1 andere slechtoffers van den aanslag in de Kamer begraven. ---