OM NA TE TEKENEN Hier zien jullie verschillende dieren, een egel, een paar vogels, een eend, een paar muisjes en een hond. Als je goed kijkt, zal je zien, dat die dieren helemaal alleen met cijters zijn getekend De egel bijvoorbeeld bestaat alleen uit ééntjes, een grote en een kleine nul, % een zeven en een paar drietjes. De andere dieren bestaan ook alleen uit cijlers. Probeer eens ot je ze na kunt tekenen en of ze dan net zo duidelijk zijn als deze dieren. Je mag zelfs ook nog andere „cijterdieien” verzinnen. --- DE SCHOOLWEDSTRIJDEN door let Hoogers. Ze hadden allemaal erg gehoopt, dat het deze winter eens echt goed zou gaan vriezen. De laatste jaren was het niet veel moois geweest met het ijs. Eén ot twee dagen was de ijsbaan open en daarna begon het weer te dooien. Maar nu was het toch andeis I Heel onverwacht was de vorst ingetreden en het leek wel of het weer meteen voor een paar jaar tegelijk wilde inhalen, want het vroor, dat de stukken eraf vlogen. De mensen liepen vlug over straat om toch maar gauw thuis te zijn. Diep in hun kragen gedoken en met hun han den in hun zakken kwamen de kinderen van school. „We hebben ijsvacantie, moeder!” riep Hansje. „Ik ga vanmiddag fijn rijden !” Ze hing haar jas aan de kapstok en ging toen bij de kachel zitten. „|ij kiuipt nu al bij de kachel,” zei Leo. „Wil jij vanmiddag gaan rijden 1“ Maar Hansje trok er zich mets van aan Ze dacht al aan de ijsbaan en hoe fijn ze weer zou gaan zwieren. Gelukkig, dat ze het vorig jaar mooie kunstschaatsen had gekregen, nu kon ze zich weer nptpnpn ïrt arhfpn 3CU nau gcMCgcn, nu üuu oefenen in achten maken en krullen draaien, voor de wedstrijd. „Moeder, meneer heeft gezegd, dat we een wedstrijd gaan houden van de twee hoogste klassen, als het door blijft vriezen. Nu moet ik goed oefenen, want ik ga proberen om een prijs te winnen. Er zijn hard wedstrijden en ook wedstrijden in kunstrijden. Komt u ook kijken ?” Moeder begon te lachen en zei: „Zorg jij maar, dat je een goed figuur slaat, hoor 1 Als het zover is, kom ik wel kijken.” Leo plaagde Hans nog een beetje en zei, dat ze het niet eens hoefde te proberen, want dat ze toch niets zou winnen, maar toen zei ze: „Dat zal je eens zien 1 Dat zal je tegenvallen I’’ „Meevallen, bedoel je zeker," plaagde Leo, maar hij wist wel, dat Hansje al goed kon rijden. i v> unuuag 6I1J6 uin. mui Nellie, haar vriendinnetje en met nog een paar kinderen uit de klas naar de ijsbaan. Ze moesten er eeist nog een beetje inkomen, maar al gauw waren ze weer helemaal gewend en toen begonnen ze echt te oefenen. De jongens vlogen in lange rijen over de baan en leden om het haidst. De meisjes reden twee aan twee of hielpen elkaar met krullen maken. Hansje was in haai element 1 Ze struikelde in het begin nog een paar maal en viel op het ijs, maar na een tijdje bleef ze toch goed staan en zelfs bij de achten, hoefde ze niet één keer haar andere been op het ijs te zetten. Nellie stond naar haar te kijken en zei: Hans, als je nog een paar keei oefent zal je eens zien, hoe goed het op de wedstrijd gaat 1 |e moet ook nog een paar danspassen leren. Ze hield Hans aan de hand vast en zo probeerde ze een paar danspassen te maken en in zweefstand over het ijs te glijden. Nel kon zelf lang niet zo goed rijden en daarom vond ze het leuk om Hansje nu te helpen. Ze oefenden de hele middag. Soms kwamen een paar jongens en meisjes uit hun klas kijken en riepen: „Nou Hans, je doet het mooi, hoor I )e wint vast een prijs 1” Maar Hansje wilde niet alleen aan de prijs denken. Het was toch maar voor de aardigheid en ze vond het echt fijn om zo te rijden. Het zou natuurlijk wel leuk zijn, als ze bij de wedstrijden een prijs won, maar het was in ieder geval prettig om zo over het ijs te zwieren. Veel te vlug naar hun zin werd het donker en ze hadden nog best een hele tijd door willen rijden, maar dan wérd het werkelijk te laat. Ze spiaken af om de volgende middag weei te gaan rijden. Dan was het Woensdag en hadden ze toch vrij. Meneer had gezegd, dat ze Zaterdagmiddag de wedstrijden hielden,, als het weer goed bleef. De volgende dag vroor het nog steeds en het ijs was weer mooiei en dikker geworden. De jongens wilden dien middag een tocht gaan maken over de slootjes naar een dorp, dat een eind verderop lag. De meisjes spraken weer af op de ijsbaan. Nel en Hansje oefenden weer veel en zo nu en dan, om een beetje at te wis selen reden ze ook wel een paar baantjes, Leo kwam eens kijken. Hij vond, dat ze al flink opschoten. „Maar nu moet je toch eens een baantje met me rijden, Hans”, zei hij „Ik wil ook zien, of je nog gewoon kan lijden 1" De middag vloog om en toen ze naar huis gingen keken ze op de thermometer om te zien of het nog wel goed bleet vriezen. Voorlopig hoefde ze in ieder geval nog niet bang voor dooi te zijn en als het nog één nacht en een dag zo door vroor was het ijs Zaterdag in ieder geval nog goed genoeg. En ja hoor, alles ging zoals ze ge hoopt hadden. Het bleet vriezen, Zaterdags was het prachtig weer en de zon scheen lekker, zodat het niet eens eig koud was. Al heel vroeg waren ze allemaal op de ijsbaan. Meneer was er ook al. Hij moest nog een paar dingen in orde maken, maar om 2 uur de afgesproken tijd, stonden ze allemaal klaar en kon het gaan beginnen. De ouders van de meeste kinderen waren ook gekomen om te kijken, Meneer had geviaagd of hij een paar vlaggetjes mocht neerzetten en zo zag het wedstrijdterrein er erg feestelijk en fleurig uit! Eeist werden de hardrijwedstrijden gehouden. De baan was piecies afgepaald en aan het begin en het einde stond iemand met een vlag. Ze konden met zijn vijven tegelijk over de baan. Meneer gat het teken en daar vlogen ze voort. De schaatsen krasten even over het ijs en weg waren de jongens al. Langs de kant weiden ze toegeroepen en aangevuurd door hun vriendjes en hijgend en met roode hoofden, kwamen ze bij het eindpunt aan. Dat werd nog een paar keer gedaan en eindelijk was de eerste van allemaal een jongen uit de zesde klas, die werkelijk bijzonder vlug had gereden Er was ook een twede prijs en een troostprijs. „Maar de prijsuitdeeling volgt pas straks," zei meneer. „Eerst de meisjes 1" En toen begonnen de meisjes met hardrijden en kunstrijden. Hansje vond het wel een beetje griezelig, toen zij aan de beurt kwam. Al die mensen, die aan de kant stonden te kijken 1 Maai eigenlijk was ze wel mal om zich daar aa diuk om te maken Kijk daar zag ze fjj, Leo staan. Hij lachte tegen haar en hij be keek erg plagend. Hans lachte vrolijk de terug. Ze wilde haar broer niet laten te meiken, dat ze hef griezelig vond. En |k toen ze een teken kreeg van meneer, jk gleed ze naar voren en begonnen drietjes te trekken en achten te maken Het ging allemaal goed. Ze viel niet één — keer. Toen maakte ze nog een paar danspassen en eindelijk nam ze een flink aanloopje en gleed toen in zweefstand, met allebei haar armen uitgestrekt langs ja de toeschouwers. Meneer knikte haar jg vriendelijk toe, toen haar beurt voorbij 8C was en de mensen langs de kant be- bi. gonnen te klappen. Hans ging vlug naast de Nellie staan en keek naar de andere g® meisjes. Een meisje uit de vijfde klas ge reed ook heel eig mooi. Ze kon bijna ^ walsen op het ijs 1 va Toen het afgelopen was, zei meneer: m „Het was moeilijk om te beslissen, wie hi de eerste prijs verdiend heeft, want ^ Hansje uit de zesde was heel goed, maar j, Loes uit de vijfde deed het ook eig _ mooi. Daarom zullen we nu inplaats van een eerste en twede prijs, twee eerste prijzen geven I Jullie hebben het wél verdiend hoor meisies, het was piachtig l” Wat was Hans trots I Ze kieeg een paai heerlijke, warme wanten, helemaal geborduurd met bonte wol. En toen ze die avond thuis kwam, zei Leo: „Nu zus, nu zal ik je nooit meer plagen met je kunstiijden, hoor 1 lk vond echt. dat je het mooi deed 1” --- Kruiswoordraadsel Horizontaal: . I. dieren, die in en bij het water leven 7. hoge bergen in het Europa 8. een muziekterm voor alleenspel of alleenzang 10. een ander woord voor: vrijgevig, zachtmoedig . 12. lijzig spreken 14. een dier, dat bijna in elke Hollandse wei voorkomt 15. een ander wooid voor: paard 17. schrijven we mee 19 een kantoorbediende 22. het bovenste stuk van een korenhalm (meerv.) 24 een plaatsje in Noord-Brabant 25. een glazen veranda 26. is een vat met een bepaalde inhoud Verticaal: 1. leggen we onze kleien in 2. een ander wooid voor : rustig 3. een ander woord voor : grond 4. zit aan elke fiets 5. stam van het werkwoord snikken 6. een ander woord ^oor: nauwelijks, met moeite 9. komt bij elke rivier voor 11. de naam van veel papegaaien 13. de punt van een schuin dak 16 een lichaamsdeel van een olifant 17. een dikke, houten stok 18. bouwen de vogels 20. een ander woord voor: nobel 21 een ander woord voor: gezellig 23. een ontkenning aan de kant stonden te kijken ! Maar --- MOEDER NAAIT POPPENKLEREN MOEDER NAAIT POPPENKLEREN --- OPLOSSING: 1. haas; 2 Vara; 3 Alva; 4 kalk; 5 silo; 6 lira; 7 lava ; 8 kaas ; 9 leer; 10 Elbe; II blad; 12 raak; 13 beer; 14 reet; 15 leed. 16 slak. --- IJSSCHOTSEN IN ONZE RIVIEREN Dit is een foto, die wij niet dikwijls in ons land kunnen maken. Het gebeurt niet gauw, dat zelfs onze giote rivieien dichtvriezen, maar de plotselinge voist in de twede helft van Dec. was zo sterk, dat het nu toch wel het geval was, Veel rivieren waren helemaal dichtgevroren en er kon zelfs verYL keer over het ijs gaan, Andere waren niet dicht, maar dieven vol ijsschotsen, zodat het voor de schepen te gevaarlijk was om te varen. Ons landie zag er plotseling als een poolland uit en het is heel goed mogelijk, dat we nog een flinke strenge winter vóór ons hebben I --- De drie Oorvijgen aoor v. ft. We zaten met een paar oude vrienden bij elkaar en bespraken de avonturen uit onze school- en studententijd. Gebeurtenissen, die we al lang weer vergeten hadden, brachten we elkaar weer in herinnering en ik kan je wel vertellen, dat we geweldig veel plezier hadden l Wat de een niet meer wist, herinnerde de ander zich en zo kwamen we van het een op het ander. Al onze leraren bespraken we nog eens en Karei, die ook vroeger al zo goed mensen na kon doen en ook veel toneel gespeeld had, deed ze één voor één zó precies na, dat het opeens net was, of we weer als vroeger op school zaten. Toen zei Jan: „Weten jullie nog wel, dat verhaal van die drie oorvijgen?” We konden het ons niet meer herinneren en daarom vertelde Jan: „Jullie weten nog wel, hoe elke morgen de melkboer bij schooi kwam met zijn ezelwagen. Dat vonden we toen heel gewoon, dat hij een ezelwagen had. Een paar jongens plaatgden den ezel altijd. Op een morgen was dat ook weer het geval. Ik stond erbij en zei tegen de jongens, darik het erg gemeen en laf van hen vond. Toen kwam de melkboer plotseling aan en aue jongens rennen weg. Alleen ik bleef staan, want ik had een zuiver geweten. Maar de melkboer was zó woedend, dat hij mij een draai om mijn ooren gaf, zó hard, dat ik er van op de grond viel. Ik liep hard naar binnen om het aan het hoofd van de school te zeggen, zodat hij den melkboer kon straffen. Maar in de gang liep ik zó hard tegen een onderwijzer aan, dat hij me uit woede — pats! — een flinke oorvijg gaf. Dat was de twede! Ik begon toen te schreeuwen en het hoofd van de school kwam nijdig uit zijn kamer om te kijken wat er gaande was. Toen snikte ik: „Meneer heeft me een klap gegeven en ik heb den ezel toch niets gedaan!” — Pats! — toen kreeg ik de derde oorvijg en dat was de hardste van allemaal!” --- Een stad in getallen Jullie weten natuurlijk allemaal, dat ons land ruim 8 millioen inwoners heeft. Daarbij is ons land dicht bevolkt. Amsterdam heeft 800.000 inwoners ongeveer en den Haag bijna 500.000. Dat vinden wij al grote steden, vooral als je de buitenwijken erbij rekent. Nu moet je je eens voorstellen, dat Berlijn 4.500.000 inwoners heeft. Vier en een half millioen, dat is nog eens iets anders dan de steden in ons land. Het spreekt vanzelf, dat er in een zo grote stad allerlei maatregelen genomen moeten worden, waar bij kleine steden niet eens over nagedacht wordt. Berlijn is eigenlijk een samenstelsel van steden, die in zekere zin alle zelf hun eigen leven voortleven. Maar toch staat ' — — '■ " ' —— —■ ■ Al- iedere stadswijk, waarvan er verschillende iver ongeveer 500.000 inwoners hebben, onder roe- een centraal bestuur. We zullen hier nu een iren paar getallen geven, waardoor je je eenigsviel. zins een voorstelling kunt maken van het het leven in een dergelijke wereldstad. Wanneer hij je nu diezelfde getallenstatistiek voor de de „Ruhrstad”, dat zijn de bijeengevoegde stejzer den van Duisburg-Meiderich tot aan Dorteen mund toe, zou bekijken, zou je zien dat de ! Ik stad aan de Ruhr, Berlijn nog overtreft, van In Berlijn zijn 215.354 auto’s en motorom fietsen, dus dat is één op de 20 inwoners, ikte (In Munchen is dat getal 1 op 13!) i en Er zijn 24 schouwburgen in Berlijn, die — samen 33.300 plaatsen hebben. Dertien l en schouwburgen daarvan hebben meer dan 1000 plaatsen. In de variété’s en cabarets zijn elke avond 12000 plaatsen voor de be—zoekers vrij en de 400 bioscopen kunnen alleen al 200.000 mensen opnemen. In een jaar tijd worden 941 millioen brieven in de 4755 brievenbussen van de stad irhii Sedaan. Da* zÜn dus per persoon 220 brieieeft ven Per iaar! Zo zijn er nog veel meer getallen, die we een andere keer eens zullen l|t“* bespreken. ro_ ---