ROKKEN, MANTELS EN BOLERO’S. De strenge tailleur die zoo bijzonder geschikt is voor dames, leent zich weer veel minder goed roor bakvischjes. Vlotte sportieve modellen zullen zich meer bij deze typen aanpassen en vooral de ensembles die zoo’n groote vrijheid van combinatie mogelijk maken, zijn de meest ideale jonge meisjeskkeeding. Rok en manteltje of bolero maken de blouse onmisbaar evenals zomer-jumpertjes met kor te mouwen, die vlug te breien en trouwens in groote verscheidenheid kant en klaar te krijgen zijn I Bijzonder mooi zijn de Weensche J modellen, zoowel wat coupe, kleur I als uitvoering betreft. De manteltjes worden verschillend van lengte gedragen, de jeugd houdt zich aan de kortere modellen, doch voor dames reiken zij meest tot over de heupen. De kraag ontbreekt veelal geheel, soms ziet men enkel revers, terwijl de vierkant halsuitsnijding aangevuld wordt door een fleurig shawltje. De kraag der overhemdblouse valt over een kraaglooze mantel, hetgeen een geschikte afwerking geeft. Zakjes, stiksels en ritssluitingen handhaven zich op sportieve mantels. De modellen der rokken zijn eenvoudig, meermalen bestaan zij uit 'wee gladde banen, doch vele dames geven de voorkeur aan meeriere onderwijdte, welke verkregen wordt door opgestikte of ingezette plooien. De lengte is ongeveer 35 3.m. van den grond, doch precies tan te geven is dit niet, aangezien iet met figuur en leeftijd sameniangt en met het bezit van goed geproportioneerde beenen! Oudere dames zullen, zelfs als zij slank zijn, bij voorbeeld wat langere rokten dragen. Onderaan geven wij tnkefle rokken weer, waarbij verschillende manteltjes gedragen ..A C 1 0 0 o — kunnen worden of wel een bolero, waartoe de ruit zich zeer goed leent, die in schuine richting genomen is, terwijl de bolero recht geknipt wordt. Midden voorbaan ongestikte plooi en ritssluiting. Beide andere rokken zijn opgeknipt, terwijl de eerste van flanel is en uit zes banen bestaat, met iets klokkende onderlijn. boven aan geven wij twee ontwerpen van mantels, waarvan links een van Marcel Roeflat, met platte kraag en garnee- 1 ring van stiksels, sluiting met rits. Gekleed ! is het model rechts, dat een pas aangeeft 1 en even opstaande kraag, terwijl de mou- 1 wen gedeeltelijk in raglan model zijn. G. C. M.—S. 1 1 --- HET KIND IN ZIJN SPEL De handen als werktuig Vervaardiging van eigen speelgoed. De ervaring leert, dat de handen het werktuig zijn, dat niet genoeg naar waarde geschat kan worden. Zonder handen zou de mensch een hulpeloos wezen zijn en reeds vanaf de prilste jeugd zijn zij in werking en grijpen naar wat het kind ziet. Het vraagt een lang tijdsverloop eer de meest eenvoudige spierbewegingen van den zuigeling zoover tot ontwikkeling zijn gekomen, dat zij werkelijk iets tot stand kunnen brengen. De werkzaamheid der handen begint met grijpen en tasten, vasthouden en loslaten, bewegingen, welke de baby zich spelender wijze eigen maakt. Het is van groot belang, dat het zeer jonge kind de mogelijkheid geboden wordt om de handen te gebruiken, iets, waarmede de geestelijke ontwikkeling zeer nauw samenhangt. Men denke slechts aan de uitdrukkingen „grijpen” en „begrijpen”, „vatten” en „bevatten”. Het eene is niet denkbaar zonder het andere en beide zijn innig met elkander verbonden. De lichamelijke en geestelijke ontwikkeling ■ zullen bij normale kinderen gelijken tred houden en de bestudeering van de ontwikkeling en van het gebruik van handen en vingers is zeer interessant. Kinderen van vier of vijf jaar verrichten spelender wijze reeds allerlei handenarbeid. Het. kneden en drukken van plasticine (gekleurde klei, in doozen en los verkrijgbaar) geeft vaak verschillende kleine voorwerpen, die doordacht gemaakt en niet toevallig tot stand gekomen zijn. Kinderen met veel opmerkingsgave evenals zij, die een aangeboren gevoel voorrijn hebben, maken van klei allerlei dierenvormen en eenvoudige gebruiksvoorwerpen. De behoefte, om zelf iets te maken, en vooral om zelf speelgoed te vervaardigen, neemt men meest waar bij kinderen van 6—12 jaar. Met hoeveel ijver en met welk een concentratie benutten zij hun handen; vaak zelfs op zo6’n wijze, dat wij, volwassenen, er versteld van staan. Den meesten onzer ontbreekt de lust en het natuurlijke zelfvertrouwen, dat de jeugd bezit, om onze wenschen in vervulling te doen gaan, en deze hebben trouwens een geheel anderen vorm aangenomen. Veelal missen we ook het noodige voorstellingsvermogen om zonder meer uit klei eenvoudige dieren en dingen te kneden, ook en vooral omdat onze geest met zooveel andere dingen vervuld is. De kinderen, die het leven nog zoo frisch aanschouwen, nog de heerlijke zorgeloosheid der jeugd kennen, geven zich geheel aan het werk, dat hen vervuilt, hun scheppingsvreugde wordt niet geremd door allerlei invloeden van buiten af. Kinderen laten hun fantasie werken bij het spelen met de bont gekleurde klei en aan de producten, die zij voortbrengen, kan men tevens de meerdere of mindere verbeeldingskracht herkennen, evenals hun gevoel voor vorm en lijn. Zij werken niet volgens bepaalde modellen, doch de kleine vingers kneden, hetgeen zij in hun verbeelding zien en daarom zal de muis, de hond, of welk dier of is voorwerp ook zij tot uitdrukking wenschen ir te brengen, bij ieder kind een geheel ander S beeld weergeven. Meestal is het opvallend, g hoe klein van formaat alles, wat zij maken, wordt uitgevoerd en men is vaak versteld over den artistieken vorm van hetgeen is weergegeven. Het opmerkelijke is, dat de fantasie van het kind, vaak door blijft werken, want na het vormen van het paard volgt de wagen, bij de kippen behoort mgestal nog een hok en van het een komen zij zoo op het andere. De arbeidsvreugde groeit steeds meer, de handigheid neemt toe en tevens de mogelijkheid om beter werk tot stand te brengen. Het meest kostbare speelgoed heeft vqor het kind nimmer die waarde, welke zelfgemaakte dingen hem geven. Het prikkelt zijn fantasie niet, doet geest noch handen genoe gwerken om hem bij voortduring te boeien en geeft tevens het spel een geheel andere rienting, waarbij voorstellingsvermogen nnnoodig is. Een uitzondering kunnen wij in dit opzicht maken voor dat speelgoed, dat tevens aandacht, concentratievermogen en verbeeldingskracht vraagt, n.1. de bouwdoozen en meccano’s, die inderdaad geest en handen bezig houden en het kind nieuwe dingen doen maken, soms aan de hand van voorbeelden, doch zeker ook eigen ontwerpen. Ouders behoeven geen zorgen te nebben, g indien hun de middelen ontbreken „mooi” k speelgoed te koopen, daar het eenvoudigste ]< voorwerp, door de kinderen zelf gemaakt, h of gebouwd, de grootste voldoening geeft, t doordat zij het zien groeien en het een product van geest en handen is. e --- Een mooie najaarshoed van donkerbruin Een mooie najaarshoed van donkerbruin vilit, die vrij spits toeloopt, is gegarneerd met een tuiltje Oost-Indische kers in natuurlijke kleuren. --- Kindermanteltje van geimpregneerde wol¬ Kindermanteltje van geimpregneerde wollen stof, gegarneerd met leeren knoopen en smalle stiksels aan kraag, manchetjes en zakken; ’n zuidwester in dezelfde kleur wordt er bij gedragen. Mantel van waterdicht gemaakt kastanjebruin fluweel met fijne streepjes, raglan- model, de capuchon met punt wordt vastgeknoopt onder de kraag. Gabardine jas met ritssluiting, zakken eveneens met die sluiting. --- MODERNE SIERADEN Boven aan een armband die een buitengewoon zwaren indruk maakt, doch in werkelijkheid zéér licht is. Het materiaal is zeer kunstig bewerkt en gekleurd uiterst dun hout met aan de randen schitterende steentjes. Links een garnituur bestaande uit collier en armband van mooi getinte schelpjes, die verbonden zijn met goud metalen schelpjes. Links onderaan een clips die imitatie-pepertjes aangeeft in rood en groen met metalen blaadjes. Rechts een garnituur, bestaande uit armband en broche van kleurige rondgeslepen steentjes, gecombineerd met goud metaal. --- LOGEER- EN DIENSTBODENKAMERS VAAK STIEFMOEDERLIJK BEDEELD Wanneer men een huis eens nader onder . de loupe neemt, komt men steeds weer tot de ontdekking, dat een der kamers een echt c stiefkind is. Allerlei meubelen, die men niet [ meer om zich heen wil zien, vazen, schil- j derijen en wat al niet, verhuizen naar zoo’n vertrek, dat dan „gepromoveerd” wordt tot j logeer- of dienstbodenkamer. Meestal is het een kamer, die öf te klein is voor een der huisgenooten, öf te weinig ' zon heeft, inéén woord, die niemand in gebruik wil nemen. In vele — gelukkig 1 niet alle — gezinnen in zoo’n vertrek dan goed genoeg als dienstbodenkamer. Och, waarom heeft een dienstbode meer noodig vraagt men zich af, ze sfhapt er toch alleen maar? Wij eischen van deze meisjes j haar volle werkkracht en toewijding, moeten wij dan ook niet iets meer hiertegen- j over stellen, dan het loon dat haar toekomt? Inderdaad, hoeveel meer ware toewijding Zou er niet gegeven worden, als wij ons meer bekommerden om het welzijn van hen, die den ganschen langen dag onafgebroken bezig zijn. Wanneer wij ons eenige moeite zouden \ willen geven om .zoo’n kamertje gezellig s in te richten, dan is het tevens een rust- j punt, waar de avonden doorgebracht kunnen worden, althans wanneer geen ver- i warming meer noodig is. Veel behoeft er i behalve bed, waschtafel, kastje, tafel en ’n t paar stoelen niet aanwezig te zijn, want de 1 meeste meisjes hebben nog wel kleine dingen van zich zelf, die zij een plaatsje wen- ( schen te geven. Behang, verf en vloerbedek- s king moeten echter evenals in het overige deel van het huis niets te wenschen overlaten. Alle ballast, die wij niet in woonvertrekken wenschen te zien, worden ook niet op deze kamer ondergebracht. Enkele meters cretonne of gekleurd wasecht katoen geven aardige gordijntjes, een tafelkleedje en wellicht ook sprei voor het bed, waardoor hev geheel een totaal ander aanzien krijgt en de kosten hiervan zijn werkelijk niet zoo hoog. Jonge menschen, die in dienstbetrekking zijn, waardeeren zoo’n eigen kamertje, waarvan zij aanvoelen, dat de huisvrouw zich de moeite getroost heeft er iets van te maken, inderdaad. Beide partijen hebben elkander noodig en daarom is het zoo gewenscht, dat de verhouding van huisvrouw en dienstbode getuigt van wederzijdsche waardeering. De goede verhouding in de kleine gemeenschap van het gezin moet de grondslag vormen voor de groote volksgemeenschap en hieraan mede te werken in onbouwenden zin is een deel van de veelomvattende taak der huisvrouw. --- TAFELDEKKEN ï. v kjkji , uai cxi i v-o wai wordt, zindelijk is, dat de messen goed geslepen en gepolijst, de vorken en lepels glimmend zijn; 2. Let er op, dat onder het tafellaken een molton kleed gelegd wordt ter voorkoming van kringen op de tafel en om het geluid te dempen bij het neerzetten van schalen en borden. 3. Zorg, dat het tafellaken glad ligt en dat alles, wat erop staat, keurig gerangschikt is; 4. Zorg, dat de maaltijd ordelijk en letjes verloopt. Vergeet dus niets bij het lekken; 5. Plaats de borden regelmatig op tael en wel zóó, dat voor ieder persoon mintens 60 cM. plaatsruimte is. Zet de borlen gelijk met den rand van de tafel en let >p ’t patroon van het tafellaken; 6. Leg de schoone servetten met de >pen zijde naar den linkerkant van het >ord. Zijn ze in ringen of hoezen, leg ze lan op of naast het bord; 7. Plaats rechts van het bord een mes•enlegger, waarop het mes even met de mnt slechts rust, de scherpe zijde naar het >ord toe. Leg rechts van het mes de vork in daarop den lepel of wel leg links van iet bord de vork, rechts den lepel. Zet de jlazen of het glas bovenaan, rechts van iet bord; 8. Zorg ervoor, dat de karaf water en lesgewenscht, ook andere dranken op tael staan. Plaats daar ook één of meer loutvaatjes; 9. Zet alleen een olie- en azijnstel en ien zuurstel klaar, als er spijzen worden ipgediend, waarbij deze ingrediënten ge>ruikt worden; 10. Bedek buffet of dressoir met een .ervet of looper en zet daarop de dessertlordjes en het dessertzilver. Zet daar verler alles klaar, wat noodig is voor ’t deslert. --- Mantel van geruite taffetas, met een klein Mantel van geruite taffetas, met een klein cape-je, vastgemaakt op de schouders, twee diepe zakken met ritssluiting, boordje, manchetten en ceintuur van fluweel. --- NIET ONMOGELIJK — Vijf en twintig jaar ben ik tegen inbraak verzekerd geweest. Net heb ik de verzekering opgeheven of er wordt ingebroken. , — Verdenk je iemand? — Ja, den verzekeringsagent. „Getrouw aan de traditie van mijr voorvaderen, heb ik nooit anders gewild dan mijn volk te dienen door handhaving van het recht en bevestiging zijner vrijheden, door verzekering van ieders rechtmatige aanspraken op geestelijk en stoffelijk gebied. Gedragen door uw liefde en trouw, zie ik mij in die roeping bevestigd.” Dat kan een vorst zeggen die zich éér weet met zijn volk, een vorst, die de bijzondere eigenschappen van dat volk niet maai kent, doch ze ook deelt, die ook in dit opzicht de eerste Nederlander is. „Getrouw aan de traditie van mijn voorvaderen”. Dat juist is het, waarom het volk het onweerstaanbaar geloof bezit, dat zijne rechten en vrijheden nergens heiliger zijn dan in de handen van Uwe Majesteit, als persoon en als draagster van de beste Oranjetradities. Deze gelegenheid leent zich niet tot uitweiding over deze verhoudingen, maar dit mag toch gezegd, dat het rvergroote deel des volks uit den diepsten grond des harten God dankt voor het voorrecht, die rechten en vrijheden zóó veilig bewaard te weten. Ook daarom staat het volk van Nederland met zulk een ongeschokt vertrouwen vóór, achter, rondom den troon der Oranjes. Ook daarom. Maar niet alleen daarom. Want, Majesteit, aan U wordt, naast achting en eerbied, ook de liefde van Uw volk toegebracht. Het is zoo duidelijk gebleken bij de zware slagen die U de laatste jaren hebben getroffen. Het volk in al zijn geledingen heeft toen met u medegeleefd en mee geleden. Ook heeft het zich met U verheugd, toen onze allerwege beminde Kroonprinses zich met Prins Bernhard in den echt verbond, En het hart van alle Nederlanders in binnen- en buitenland heeft getrild van blijdschap, toen Uwe kleindochter het levenslicht aanschouwde. Gebruik makend van de woorden, die de apostel in een zijner brieven aan de gemeente te Corinthe tot een bekende trits verbond, moge ik hier, mij wetend te spreken namens het volk van Nederland, ten slotte alles samenvatten in de getuigenis van ons onwrikbaar geloof in de heilzame werking van het voortbestaan van den band tusschen Nederland en Oranje in de uiting onzer vurige hoop, dat de Almachtige God ook in dat opzicht zijne gunst over land en volk bestendige en in de verzekering, mei diepe overtuiging uitgesproken, dat het volk van Nederland, ook in de toekomst, U zal blijven omringen met zijn warme liefde en zijn ongebroken trouw.” HET ANTWOORD VAN H.M. DE KONINGIN Terwijl de aanwezigen zich van hun zetel verhieven, sprak H. M. de Koningin de volgende woorden, die helder en duidelijk door het kerkgebouw weerklonken: Leden van de Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal, Ik wensch U Mijne erkentelijkheid te betuigen voor de gevoelvolle woorden, die gij in uwe adressen, als vertegenwoordigers van het Nederiandsche volk, in deze plechtige ure tot Mij gericht hebt. Deze historische plaats van samenkomst alwaar mijne vaderen en Ik den eed aflegden op de Grondwet en dooi de Staten-Generaal werden ingehuldigd, verhoogt nog hiervan de beteekenis. Met voldoening en waardeering zie ik terug op de thans achter ons liggende veertig jaren als een tijdperk van ononderbroken goede en vruchtbare samenwerking tusschen Volksvertegenwoordiging en Kroon, die een niet te onderschatten beteekenis heeft gehad voor ons volksbestaan en allen die ’s rijks gebieden ewonen. In alles één met mijn volk, in denken en voelen, in liefde voor zijn vrijheid en rechten en voor zijne onafhankelijkheid, behoud ik van de afgeloopen veertig jaren ’n blijde herinnering. In zorgvolle en benarde omstandigheden, in beproeving, maar ook in dagen van vreugde, zijn wij nog nauwer saamgegroeid en heb ik mij gedragen geweten door de liefde en het vertrouwen van mijn volk. Dank zij zijn vlijt, taaiheid en uithoudingsvermogen en zijn vaster wil zijn bestaan en onafhankelijkheid ten allen tijde met Gods hulp te handhaven, kunnen wij den druk der tijden ten spijt op vooruitgang en ontwikkeling bogen, hetgeen ons aanzien bij de andere volken ten goede is gekomen en hun vertrouwen in ons nog heefl versterkt. U, mijnheer de voorzitter van den Ministerraad en Minister van Staat, breng ik mijn dank voor uwe rede en voor de beteekenisvolle woorden tot mijn volk en mij gericht. Zij zullen, van u komende, ongetwijfeld een diepen indruk achter laten. Dien dank betuig ik ook voor uw uit het hart komend adres, mijne heeren Commissarissen, waarin ik moge zien de vertegenwoordigers der ell provinciën, die samen dit, ondeelbaar land vormen, moge uw arbeid en streven steeds tot heil van de u toevertrouwde gewesten blijven strekken. De zon schijnt niet zonder schaduwen te werpen, die ook over ons heen gaan. Als wij arbeiden is het onze plicht de werkelijkheid niet te verbloemen, maar haar te zien, zooals zij is, en wat zij mee brengt onvervaard en kloek aan te durven en met een groot en sterk vertrouwen en opgeheven hoofde de komende tijden tegemoet te gaan. HET SLOT VAN DEN DIENST. Het bleef eenijen tijd stil na de indrukwekkende rede van dr. Colijn. Toen zetten koor en orkest Cantate 51 van Bach „Jauchzet Gott in allen landen” in. De orgelbegeleiding was van Piet van Egmond, terwijl de sopraansolo werd gezongen door Jo Vincent en de trompetsolo werd geblazen door den trompettist van het concertgebouworkest M. Komst. Ds. de Jong sprak daarop het slotgebed uit. Vervolgens bracht het koor het „Hallelujah” uit het Oratorium „De Messias” van Haendel, ten gehoore, terwijl tenslotte koor en orkest ’t zesde couplet van het Wilhelmus inzetten „Mijn schilt ende betrouwen sijt ghy, o Godt, mijn Heer.” Hiermede was de plechtigheid ten einde. Terwijl Henk Loohuys op het groote orgel Grand Coeur van Guilmand ten gehoore bracht, en alle aanwezigen zich verhieven, verliet de Koninklijke Familie, uitgeleide gedaan door de commissie voor de gedachtenisviering, het kerkgebouw om te voet naar het paleis terug te keeren. --- KNIPPATROON Jurken voor groote en kleine meisjes Twee in één patroon 2658 we Prijs 30 cent plus 5 ct. voor adm.- n8 en verzendkosten. 2 3 Links een jurk, die van een smalle streep 1 5 gemaakt en uit lange banen bestaat, die po: ti de taille een aansluitende lijn geeft, ste Ichuine zakjes worden in de zijnaad mee- zej lestikt. Vierkante halslijn en sluiting over j sel V % de geheele engte. Rechts hetzelfde model dat echter een hooge halslijn aangeeft met smal, afgerond Peter Pau kraagje, afgewerkt met plissé evenals de mouwen. Overigens zijn beide jurken aan elkander gelijk. Patronen 4—6 en 6—8 jaar. Ben. stof 2 x de lengte ± mouwen, Besteladres: „Het Practisch Modeblad”, postbus 36, Den Haag, giro 203203. Bij bestelling het verschuldigde bedrag in postzegels bij sluiten of opzenden per postwisj sel of per giro. ---