Een Engels fotobureau zendt ons bovenstaande foto met een onderschrijt, waarutt Een Engels fotobureau zendt ons bovenstaande foto met een onderschrijt, waarutt moet blijken, dat graaf Adriaan Bentinck, uit Overveen, een welbekende Hollandse geleerde, op het ogenblik vertoeft te Half Way House te Invernesshire. De graaf interesseert zich zeer voor het monster van Loch Ness, schrijft het fotobureau. Hij heeft het monster op een afstand gezien en hij meent, dat het behoort tot de soort Megophias Rafinesque Schmalze. --- Een monstertentoonstelling van fascistische svort... nauvimsme en eldenverering isolini zeilt, schermt, schiet, legt, rijdt paard, auto en bestuurt motorboten (door A. den Doolaard) tars over het domplein, waar elk 1 Milanees minstens eenmaal per omheenwandelt, is een rij van rode tetters gespannen. Visitate la itra dello Sport: bezoekt de sportinstelling. De spoorwegen geven vanuit heel Italië vijftig procent actie voor. Na voor de zesde maal de nijen rond het plein afgeschuifeld lebben, waar elke vreemdeling zijn en verslijt, kon ik de verleiding niet jet weerstaan, en nam een aapje, uapjespaard droeg een wit laken ie rug, en een witte muts met blin:ie oorpunten; en de koetsier had itens een witte lap over zijn zwarte tielpijp getrokken. De doek droeg de pelijk tekenen van zijn laatste beaming: een hangoplap. De koetsier zijn paard lichte tikjes, die er meer dienden om de drie vliegen weg te si die het laatste onweer hadden ieefd, dan om het paard tot spoed «zetten. En het was aldus, in een H sukkelgang van nauwelijks II, per uur, dat ik de Mostra dello d bereikte, de volmaakte wilsuiting van het jonge, snelle, sportieve ®r ik het wist stond ik voor een groot rnrop in stijgende lijnen de snelheden :afgebeeld, die een mens met armen en :op raderen en vleugelen bereiken kan. de wereldrecord-zwemmer Fick was 'geweest dan mijn aapjespaard ... De 'tegen, rood, wit, geel: Henne op motoriver de 200 K.M.; Campbell, de beroemiorenner; en helemaal bovenaan, aan üd van een rode lijn, die steil als een üegtuig naar den hemel schoot, de van den snelsten man van de wereld, een Italiaan. ï laat ik bij het begin beginnen, en u achten duidelijk te maken, wat deze «stelling als tijdsverschijnsel en als beikg van het Italiaanse fascisme beDE DUCE ALS HELD tegin is een hall, met een grote koperen ■Deze pilaar is aan alle kanten beplakt * gedaanteverwisselingen van den eerWtsman van Italië: Mussolini. Hij verte hand, bestuurt een motorboot, nog i zit in de stuurstoel van een vlieg■’«■ het Caesarisch hoofd gehuld in een dm met oorkleppen, die hem er doen : als een groot eigenzinnig kind. Aan de ■kant van de pilaar zit hij opnieuw in ïtorboot, bestuurt een zeiljacht, springt W over een hoog hek, en schiet, schermt ®t, dit alles gecombineerd met jui;en gedisciplineerde menigten, verwacht misschien dat ik schelden zal, te zoveel naïeve heldenverering. Maar ik niet. Mussolini is de eigenlijke koning *ltë, koning dan in de oude zin van het de machtige, die kèn. Hij speelt de !®ens, en moet deze kracht voortdurend Sreren. Zolang hij dit doet volgens de ?®e principes die elke behoorlijke bond «tamelijke opvoeding huldigt, kan ik de handen klappen. Doch het gaat -welk uiteindelijk doel de sport voor den heeft. En dit houdt hij zorgvuldig tot •id van de tentoonstelling verborgen, velg gehoorzaam de eerste rode pijl 1 de voetbal-afdeling in. Aan de zoldert een rasterwerk, van het model, dat •e electrische centrales rond dynamo’s ® daar zijn de elf Italiaanse helden tegen Shkt, die samen wereldkampioen wer® opgewonden fotomontage doet vertol hun daden. Aan hun voeten verkon* groot bord, wat voetbal in Italië bedrie elftallen staan met opgeheven ® tegen een groen-wit-rode achter1 Voetbal-nationalisme. (In elk land de sport, en speciaal het voetbal, troulen treurige tik van de nationalistische ®olen beet). te het eerste kartonnen schot stuit men •P de Duce. Hij zit juichend en handen®d op de tribune naast princessen, die hl naam nog koningskinderen zijn, en lelijkheid de luxe-barzois van zijn zo®>d revolutionnair regime. !dy, kaatsen, en dan gymnastiek en ath‘De grote verdienste van deze tentoon«I is, dat zij niet over sport kletst, maar toont. De gymnastiek-afdeling is een 1* montage van rekken, bruggen, prijzen, ® sportcouranten. Overal is een rustige •Mie bereikt tussen het abstracte: de foto en het reele: het sportgerei. Picasso probeerde dit in de kunst. Hij wilde zijn schilderijen op krampachtige wijze tot leven roepen door hout en ijzerdraad uit het doek te laten groeien. Maar wat in een schilderij gewrongen leek is in deze vrije montage volkomen natuurlijk. Tegen een ronde arena-bouw van wit karton zijn de levensgrote foto’s der Italiaanse recordhouders aangeplakt. Recordman voor polsstokhoogspringen is Innocenti met 3 m. 91. De bamboestok, waarmee hij sprong, is tegen de foto aangebouwd; en de kartonen armen van den kampioen zwaaien omhoog buiten het doek, dun en scherp afstekend tegen het matglas der bovenruiten. Hier is het futurisme werkelijkheid geworden. Bij elke stand wordt het mij duidelijker, dat het doel van deze tentoonstelling in eerste aanleg heldenverering is, het vieren van de grote oogverblindende prestatie. Er is een aparte serie foto’s van Beccali, den groten 1500 meter-loper. Een sprong verder, in de zwemschool, kan men Tiraboschi volgen op zijn Kanaaltocht. Daarnaast mijn volle bewondering voor de practische zin der bouwers van deze tentoonstelling. In de zwemzaal leren foto’s en diagrammen, hoe men crawlen en springen moet; het Grieks-Romeins worstelen toont alle standen. Doch alles draait uit op de Italiaanse kampioenen en records, en op de Duce die prijzen uitreikt, defileren laat of zelf meedoet. Dit is mijn eerste ernstige verwijt: er is geen maatstaf, want het buitenland ontbreekt. Ik geef toe: het zou een wirwar gesticht hebben. Maar waarom dan het schermen met de vijf Olympische cirkels? Nu krijgt .de bezoeker de indruk, dat alleen Italië iets presteert. EEN S1EGESALLEE Italië presteerde ongetwijfeld veel op sportgebied. De halve tentoonstelling is een Italiaanse „Siegesallee”; en men vergeet het chauvinisme haast wegens de smaakvolle, doeltreffende en evenwichtige opbouw. Tot men opeens weer de hand van den oppersten sportsman speurt. Achter een vrije ballon en een zweefvliegtuig hangt een grote wereldkaart. Elk beroemd Italiaans lange-afstandvlieger vindt er zijn baan op afgetekend, over oceanen, ijsbarrières en zandwoestijnen. Alleen Balbo’s eskadervlucht ontbreekt. Laten we zeggen, dat de kaart te vol geworden zou zijn, indien zijn wereldvlucht er nog bij had gemoeten. Het fascisme is iri vele opzichten primitief. Behalve aan heldenverering doet het ook aan fetichisme, verering van het geliefde voorwerp. In de wielerbaan staan midden op ijzeren traliehokken de pedaalridders genageld: Bottecchia, Binda, Guerra, geflankeerd door de lijst hunner overwinningen. Aan hun voeten de karretjes, waarop zij de records kapotreden: een staaldrankje voor de jonge Italianen. Nog meer staal: een auto, waarin de Duce eens reed, en de rode meteoor op wielen van den renner Varzi. Tegen de muur klimmen rijen ladders met steeds meer volgeschreven sporten: de overwinningen der knalpothelden. Het jaar XIII van het fascisme, 1935, is tot onder toe vol. De motorrenners daveren voorbij een tribune. En opdat men hem vooral toch niet over het hoofd zal zien, is de forse figuur van den oppersten sportsman met een oranje lijn flink aangedikt! De eerste ronde is voltooid, en ik sta weer in de halfduistere hall met ae Koperen pilaren, tussen een dozijn granieten Duce’s die den bezoeker staalhard aanblikken. Een dubbele trap leidt naar boven, en bij de eerste trede stuit de bezoeker op een nieuw stuk heldenverering. Op drie groenglazen pijlers rust het rode vliegtuig van Agello, den snelsten man van de wereld met 709 K.M. per uur. De gegroefde koperen vleugels schitteren hard als de Italiaanse zon. De koelgaten langs de voorromp, die de machtige motor verbergt, zijn zwartomrand als doodmoede ogen. Het is tegelijk treurig en verheven, deze pronkvol opgezette rode vogel te zien. Hij zal nooit meer vliegen, want volgend jaar komt er een, die nog sneller is. Nu staat hij daar, triomfantelijk en dood, symbool van een etappe van het fascisme, dat steeds verder moet, steeds sneller en heftiger, om zichzelf te redden. „Hoera!” voor de zeeslang! Toen wij deze foto ontvingen, viel ons een pak van het hart. Al weken lang zitten wij in het zomerseizoen en nog steeds hadden wij niets van de zeeslang, oftewel zijn moderne uitgave als monster van Loch Ness gehoord. Gelukkig is het beestje thans gearriveerd. Weliswaar stuurt men ons niet, zoals vorige jaren, foto’s met een hele hoop water erop en op dat water een ouwe boomstronk, met de vermelding erbij, dat wij hierin het monster moeten herkennen, maar thans is het een welbekende Hollandse geleerde, die het monster op een afstand heeft gezien. Je moet een beetje voorzichtig met die dingen zijn, want het is lang niet waarschijnlijk, dat Bentinek alles verklaard heeft, wat men hem bij het fotobureau in de mond heeft gelegd! In ieder geval zijn wij verheugd — want onze zeeslang is er weer! Wij zijn voorzichtige lieden en wij hebben dus den heer Portiëlje van de Amsterdamse Artis opgebeld en wij vroegen hem: — Kent u de Megophias Rafinesque Schmalze-soort? — Neen, nooit van gehoord! — Kent u den geleerd Bentinck, die op het gebied der dierkunde een autoriteit moet zijn? — Neen, ook niet! Wij hebben den heer Portielje toen het geval verteld en hij heeft er, net als wij, om gelachen. Er gebeurt zoveel van die gekheid, zei hij, de mensen zoeken maar een naam in een encyclopaedie en dan geven zij die naam aan een monster, dat wellicht alleen maar in de verbeelding bestaat. Hoelang heeft men niet geschreven over den aapmens, die po Borneo zou leven. Tenslotte bleek het voor zover men het in het leven gezien had, een wasbeer te zijn en het exemplaar, dat door een inlander geschoten was en opgezet, bleek niets anders dan een aap, waar een handige inlander het een en ander aan had bij gefabriceerd, zodat het dier leek op een soort aapmens. Ik geloof voorlopig niets van dat monster van Loch Ness, verklaarde hij. Als er iets over bekend geworden was, zou ik het stellig weten. Wij verschillen met den heer Portielje van mening. Wij geloven er wel aan, wij willen er namelijk aan geloven, want de jaarlijkse verschijning van de berichten over deze moderne zeeslang is zo tot de gewone verschijnselen gaan behoren, dat wij het zouden betreuren, als zij nu ineens zouden gaan verdwijnen. Onze lezers .willen wij echter ons geloof niet opdwingen, maar wij willen hun toch ook niet het jaarlijkse berichtje onthouden. En daarom: hoera voor de zeeslang! Curagaose woningbouw Den Haag, — Vrijdag. Ingediend is een wetsontwerp, strekkende tot goedkeuring van een overeenkomst van dading tot beëindiging van een geschil tussen Curagao en de N.V. tot aanneming van werken v.h. H. J. Nederhorst te Gouda. Dit geschil betreft de bouw van een complex van zestig woningen op Mundo Nobo, nodig geworden in verband met de snelle uitbreiding van de olie-industrie, tengevolge waarvan woningnood ontstond. Het gouvernement achtte zich verplicht onverwijld maatregelen te nemen ten behoeve van zijn ambtenaren. Door deze overeenkomst krijgt het gouvernement 44 van de 60 woningen in eigendom. ■ 1 ■ ■ De voetbalafdeling: Op het rasterwerk het nationale Italiaanse elftal, dat wereldkampioen werd. --- Het gijzelingsgeval Een verweer van den heer Aalberts Maandag is de uitspraak Naar aanleiding van de publicaties over het gijzelingsgeval, waarbij de heer Aalberts, op verlangen van de firma Philips werd gegijzeld ter betaling van een bedrag van ƒ 1000, ontvingen wij van den heer Aalberts, die op het ogenblik nog zit opgesloten in het Huis van Bewaring te Haarlem, een uiteenzetting, waarvan wij het volgende afdrukken. De heer Aalberts, die vier jaar geleden zelf ontslag nam als leider van een buitenlands filiaal van het Philips concern, stelde in het begin van het vorige jaar een Open Brief samen, gericht tot een der directeuren van het Philips concern. Deze brief werd niet verspreid, doch .door de Justitie in beslag genomen. Hiervoor is de schrijver echter nimmer vervolgd. Wel eiste het Philips-concern toen in kort geding een verbod, waarvan het resultaat was, dat de rechtbank de heer Aalberts verbood stukken van de ter dagvaarding vermelde of soortgelijke inhoud of strekking te verspreiden. De rechtbank veroordeelde Aalberts om voor iedere overtreding van dit verbod na de uitspraak van dit vonnis, aan de firma Philips ƒ 1000 te betalen. Nu doet zich het geval voor, dat de heer Aalberts enige weken geleden als secretaris van een internationale Radio fabrikanten en handelarenvereniging, genaamd Sidor (Syndicat International de Défense et d’Organisation Radioélectriques), een stuk ter plaatsing zond aan de Redactie van het weekblad „Electra” (met bijblad „Radio”), een vakblad van de Nederlandse radiohandel. Dit stuk was niet anders, zo schrijft ons de heer Aalberts dan een mede-spreken in een persdebat, over het al of niet tekenen van een zogenaamd „Cebubera”-contract, waarover de radiohandel reeds maanden in de weer is. De Sidor waarschuwde even als vele andere mensen in vakkringen met klem tegen tekening en motiveerde haar stelling o.a. met verwijzing naar het feit, dat de voorzitter van „Cebubera” de Philipsdirecteur Waterman is, die — volgens Sidor — zelf achter de rug van handelaren heen „knoeicontracten” maakte, welke bewering in hetzelfde artikel begeleid wordt door een citaat van een artikel uit een dergelijk contract, ondertekend door den heer Waterman. Dat contract was gesloten tussen Philips en een zekeren van Houten, welke laatste, volgens bijschrift van de redactie van „Radio”, voorheen in dienst was geweest van Philips als spion of provocateur, en die, toen hij later voor Philips lastig werd, van Philips een partij radiogoederen in consignatie kreeg, klaarblijkelijk om hem te doen zwijgen. Twee standpunten De firma Philips betoogt nu: dat valt onder de termen van dat vonnis van verleden jaar. De N.V. Philips liet toen op eigen gezag den heer Aalberts in gijzeling stellen. Mr. Pot, de raadsman van den heer Aalberts, betoogde voor den rechter, dat de vraag, of hier gehandeld is in strijd met een rechterlijke beslissing, in geval van geschil niet onderworpen is aan het oordeel van een der partijen, maar aan dat van den rechter. Dus in dit geval had eerst de rechter moeten beslissen of het verbod van 15 Februari 1934 overtreden was, en pas als dat zou zijn vastgesteld, eerst dan zou Philips het bedrag hebben mogen opeisen en bij niet betaling hebben mogen gijzelen. Thans wordt de omgekeerde procedure gevolgd. De heer Aalberts zit in gijzeling en achteraf moet de rechtbank beslissen of dit juist is. Maandagmiddag valt hierover de uitspraak. Toepassing Comptabiliteitswet Men taste het budgetrecht niet aan Den Haag, — Vrijdag. Bij het afdelingsonderzoek der Eerste Kamer over de wetsontwerpen inzake toepassing van de Comptabiliteitswet ten aanzien van de bijdrage aan de stichting „Waterbouwkundig laboratorium” te Delft, over 1933 en 1934, de kosten van toetreding van het rijk tot en de bijdrage aan de stichting tot verruiming van werkgelegenheid voor academisch gevormden over 1933, en de tweede en derde termijn voor betaling van de koopsom voor de Muziekbibliotheek-Scheurleer, meende men te moeten wijzen op het niet onbedenkelijke van de gevolgde practijk, welke feitelijk inbreuk maakt op het budgetrecht van de Staten-Generaal. Is het op de begroting beschikbare bedrag voor zekere aankoop niet voldoende, dan staan, dus werd betoogd, twee wegen open: öf aanvulling van het desbetreffende artikel uit de post voor „onvoorziene” uitgaven öf verhoging door af- en overschrijving op uit andere artikelen vrijkomende bedragen. Gaat men op de thans als „vrijwel normaal” voorgestelde wijze door, dan wordt het desbetreffende artikel voor jaren bezwaard, te meer wanneer dat systeem niet voor één aankoop, maar voor verschillende wordt toegepast en kan het er toe leiden, dat normale aankopen daardoor in het gedrang raken. Een bezwaar is tevens, dat hierdoor een minister de vrijheid van zijn ambtsopvolger kan beperken en dat het budgetrecht der StatenGeneraal wordt aangetast. Rectificatie In de kop van het bericht in ons ochtendblad omtrent de plannen van Hendrik de Man staat: „Beschikbaar 3i millioen”. De lezer van het bericht zal hebben begrepen, dat bedoeld is „3i milliard”. --- De rondvlucht 1935 verloopt vlot De tweede dag: het vertrek van Eelde De ontvangst op De Kooy Het A.N.P. meldt uit het vliegkamp De Kooy: De tweede df g der Nederlandse Rondvlucht 1935 ontmoeten de deelnemers elkaar wederom op het vliegterrein „Noord-Nederland” nabij Eelde. Enkele laatkomers zitten nog te Groningen aan het ontbijt en hebben zich vertrouwd gemaakt met de gedachte, dat zij tot de laatstvertrekkenden zullen behoren. Ook thans is er op het vliegveld van de zijde van het publiek grote belangstelling; het starten van de verschillende typen sportvliegtuigen en van de machines van leger en marine heeft voor de nieuwsgierigen nog niets van zijn aantrekkelijkheid ingeboet. Het vertrek van de Fokker-Douglas „Jan van Gent”, met de Fokker 12, de „Duif”, die later weggaat, de reuzen van de karavaan, geschiedt te kwart over tien. Gezagvoerder Viruly, die de gehele rondvlucht als een gezellig uitstapje beschouwt, laat de deur naar de cockpit wijd open en degenen onder de bezoekers, die de lust niet kunnen weerstaan om zich in deze ruimte enkele ogenblikken ook lid van de bemanning te gevoelen, worden niet naar hun plaats teruggewezen. Over zee Nauwelijks hebben wij op onze kaart de eerste van de twee etappes, die deze laatste dag op het programma staan, aan een nader onderzoek onderworpen, of de „Jan van Gent” heeft de Groningse kust losgelaten en raast over zee recht op Schiermonnikoog aan. Het toestel zakt enkele honderden meters en nu voltrekt zich een schitterende vlucht over de eilanden Schiermonnikoog, Ameland, Terschelling, Vlieland en Texel. In de cabine van de „Jan van Gent” heerst het enthousiasme, dat passend is bij het aanschouwen van zoveel schoons tegelijk: zee, strand, duinen, weiden en dorpen, alles overgoten door het gouden zonnelicht. Wij zijn vergeten, dat wij deel uitmaken van de luchtkaravaan, doch die wetenschap dringt zich weer aan ons op, als wij boven Terschelling een Koolhoven en een Pander voorbijvliegen, die reeds vroeg van Eelde vertrokken zijn. Te 11.05 uur strijkt Viruly op 200 meter over het vliegveld „De Mok” op Texel; in een oogwenk is het Marsdiep gepasseerd, dan ziet Den Helder ons op 100 meter, tot tenslotte de „Jan van Gent”, na verscheidene rondjes te hebben gevlogen, als eerste der deelnemers een vlotte landing maakt op „De Kooy”, waar de rondvliegers enkele uren gast zullen zijn van de Marine-Luchtvaart-Dienst. Te half twaalf landt de „Duif” Naar men ons mededeelt, zitten op dit tijdstip 50 machines in de lucht; 9 staan nog op Eelde. NIEUWS UIT INDONESIË Handelsverdrag met Frankrijk Wetsontwerp tot goedkeuring Batavia, — Zaterdag. De regering diende bij de Volksraad een wetsontwerp in, tot goedkeuring van een Frans-Nederlands handels- en scheepvaartverdrag van 28 Mei 1935 ter vervanging van de bestaande partiële en incidentele overeenkomsten. Het verdrag regelt het algemeen statuut voor handels- en scheepvaartbetrekkingen tussen beide landen, terwijl het regime voor de invoer van Nederlandse koloniale producten hierbij niet onaanzienlijk wordt verbeterd. Ook wordt het voordeel van meestbegunstiging verkregen voor de uitoefening van de scheepvaart onder Nederlandse vlag tussen Frankrijk en de Franse koloniën. (Aneta.) Personeelsformatie te Batavia Weinig of geen vermindering Batavia, — Zaterdag. Het college van B. en W. diende voorstellen in tot herziening van de personeelsformatie van gemeentelijke diensten. In dit voorstel is medegedeeld, dat het aantal ambtenaren weinig of geen vermindering kan ondergaan. Wel is enige centralisatie mogelijk gebleken door de samenvoeging van de dienst der waterleiding met gemeentewerken. (Aneta.) Aardschok geregistreerd Benkoelen, —- Vrijdag. Vandaag te 21.01 uur is hier een krachtige aardschok waargenomen, die een minuut duurde. Het meteorologisch observatorium te Batavia registreerde te 21.29 uur Java-tijd een krachtige beving op een afstand van 600 K.M. uit west-noordwestelijke richting. Het epicentrum is vermoedelijk Enggano (Benkoelen). (Aneta.) Proefvaart van de „Salabangka” Batavia, — Zaterdag. De „Salabangka” welke 22 Augustus het dok heeft verlaten, zal morgen een korte proefvaart ondernemen. Daarna zal het herstelde schip een kustreis maken en 7 September uit Tandjong Priok via Barcelona naar Nederland vertrekken. (Aneta.) --- Advertentie Edelman-Barendregt (A. H. de Ruyter) DA COSTAPLEIN 14 TELEFOON 83879 en 83897 Schoolboeken en benodigdheden Gemakkelijke betallngsconditles ®-m LAATSTE AANBIEDING Opruiming RADlO-toestellen. DEZE WEEK worden de laatste demonstratie- en beschadigde toestellen legen ZEER LAGE PRIJZEN opgeruimd. Wij geven f io. tot ƒ 60.— voor Dw oude installatie bij aankoop van een nieuw toestel. Volledige garantie. Gemakkelijke betaling. Komt ziet en koopt in Seen van TOK’s Vier Zaken Oost: Wagenaarstraat 55—59; West: Hoofdweg 388. Zuid: R. Hartplein n. postk.; Noord: Mosplein 12. --- Advertentie I pp£*TONZEBLADEN Lt tb I £B°NNEERTr — Maakt propaganda ---