MISSCHIEN NOG DIT JAARt NIEUWE MODERNE STATIONS in het Zuiden en het Oosten 1 i 1 OPBOUW IN , 1 SNELTREINI VAART [ - Spoorwegen willen Utiliteitsgebouwen (Van onzen speciaZen verslaggever.) Hengelo, Zutphen, Enschedé en Roosendaal, vermeldt het werkrooster van de Nederlandsche Spoorwegen. Daar zullen stations worden gebouwd, als het mogelijk is nog dit jaar, maar in ieder geval zoo spoedig mogelijk. Ja, de Spoorwegen, waar men toch zijn handen vol heeft met de hulp bij den kolenslag, waar nog den laatsten tijd. per minuut moest worden nagegaan hoe het ondanks vorst en sneeuwval met den treinenloop stond, zijn zoo veelzijdig ingesteld, dat— te midden van alle drukte — in deze dagen en maanden hard aan de nabije toekomst kan worden qewerkt. Rotterdam wordt niet vergeten Veel kwaad heeft de oorlog gedaan aan het geweldige complex der Nederlandsche Spoorwegen. Het was een taak, alleen te volbrengen door een reus, om na de bevrijding den boel aan de pakken en voorloopig dan wel „volgens plan” op te bouwen. Het leger werkers bij de Spoorwegen heeft echter bewezen, wat er (en dit op korten termijn!) kan worden bereikt, waneer de leiding goed is en de volgelingen wilskrachtig zijn. Het plan van actie dwingt tot steeds grootere bewondering. Het is de moeite waard zijn aandacht te richten op een object, dat voor velen van beteekenis zal blijken te zijn: den bouw van stations. Daarbij is het echter noodig eerst na te gaan, wat er voor den architect aan te pas komt, alvorens hij een definitief plan kan maken. Hij moet rekening houden met drie zeer belangrijke punten: de hoogte waarop het terrein ligt, de oppervlakte van de gronden, waarop het station zal 'verrijzen en den loop van de hoofdverkeerswegen ter plaatse. KRUISING EN STRAATNIVEAU Bepalen we ons tot het eenvoudigste geval (de sporen liggen even hoog als de directe omgeving), dan doet zich een groot nadeel voor. Een kruising van de sporen wordt noodzaak. Deze kan worden voorkomen door het maken van bruggen, maar de praktijk heeft aangetoond, dat zoo’n kruising bij de toenemende electrische tractie steeds moetlijker kan worden toegepast. Bij stations aan geëlectrificeerde lijnen worden de gevaren ondervangen door het bouwen van tunnels (we denken aan Koog-Zaandijk en Krommenie-Assendelft). Vraagt men den architecten van de Nederlandsche Sporwegen naar hun voorkeur, dan houden zij het bij de ligging van sporen boven het straatniveau (ongeveer vier meter). In Arnhem zal dit worden bereikt door het plein, waarop het nieuwe station zal worden gebouwd, ar te graven tot tunnelniveau. De architecten vragen om ruimte. Het is van het grootste belang, dat zij „armslag” hebben bij hun ontwerp. Zij kunnen dan alle mogelijkheden gebruiken voor het aantal en de breedte van de perrons, het indeelen van het plein vóór het station en de aanpassing aan (Jen plaatselijken toestand. Voor het verkrijgen van de gunstigste oplossing is er een stevig contact met Wederopbouw en andere gemeentelijke instanties. Juist bij het ontwerpen van een plein voor een station legt de plaatselijke situatie heel wat gewicht in de schaal. Terecht wordt het voorplein een magneet genoemd, die al het verkeer aantrekt: voetgangers, fietsers, passagiers van trams en troleybussen, van auto’s en taxi’s. OMDAT WIJ RECHTS HOUDEN Wij houden rechts. Dit feit is zoo belangrijk, dat de moderne sta. tionsbouw er op is gebaseerd. De plaat skaartenbureaux van de nieuwe stations zullen rechts van den ingang worden gebouwd. Bij grootere complexen zullen meer. dere in- en uitgangen worden ge. projecteerd, om bij voorbaat elke overlast te voorkomen. Thans nog iets over de perrons: de breedte hiervan is afhankelijk van de plaatselijke mogelijkheden. De nieuwe perrons zullen echter minstens twaalf meter breed moeten zijn. Over het algemeen wordt bij de Nederlandsche Spoorwegen het standpunt ingenomen, dat de architecten niet gebonden moeten zijn en ook niet behoeven te zijn aan de stadsarchitectuur. „Geen architectonisch geval, maar een utiliteitsgebouw”, redeneert men. Als voorbeeld neemt men het station in Florence, een zeer modern, stalen gebouw tegenover de beroemde historische Santa Maria Novella. Zonder het stadsbeeld te schaden is daar een alleszins bevredigend geheel verkregen. a Wjj hebben in het begin van dit overzicht de plannen voor eenige plaatsen in Overijsel. Gelderland en Noord-Brabant gememoreerd. Wanneer het werk daar gereed is zullen Arnhem en Nijmegen zoo spoedig mogeljjk volgen. In de komende jaren zullen ook Den Helder en Dleren-Doesburg aan de beurt komen. Het werkprogramma vermeldt namelijk niet alleen nieuwe stations waar de oude door den oorlog zijn vernield, maar ook vervanging van enkele zeer verouderde complexen. Zoo zal de vrijwel onhoudbare toestand aan het station RotterdamMaas voorloopig worden verbeterd door het wegbreken van een houten loods en het aanbrengen - van wat meer accomodatie, ook op het voorplein. Dit geschiedt in afwachting van de uitvoering der groote plannen voor Rotterdam, die wel zes jaar zal vorderen. Rotterdam D. P. zal onder meer door uitbrèiding van het aantal loketten worden verbeterd. Rotterdam-Zuid zal spoedig een eenvoudig, maar doeltreffend stationnetje aan de halte Feyenoord krijgen. Voor het speciale vervoer van en naar het stadion zal de halte Rotterdam-Zuid gehandhaafd blijven. Een belangrijk probleem bij dit alles is de schaarschte aan bouwmaterialen. De hoeveelheden, waarover de Nederlandsche Spoorwegen beschikken, zijn allerminst voldoende om de behoeften te dekken. Zij begonnen slecht. .. Vele treinreizigers zijn het nieuwe jaar minder goed begonnen. Het aantal bij de Spoorwegen behandelde overtredingen steeg van 12^ in December tot 15b »» de eerste maand van dit jaar. Vooral het aantal overtreders van het rookverbod nam aanzienlijk toe en steeg met 31 vdn 78 tot 109. Het aantal reizigers, dat aan de noodrem trok, zonder dat daar reden toe was, nam nog meer af. Het bedroeg in December lb, in Januari 9. Gelukkig verVlinderde ook het aantal reizigers, dat; van de in beweging zijnde trbinen sprong weer. Niettemin werden voor dit gevaarlijke spelletje in de maand Januari nog 12 personen bekeurd (in December 18). Het aantal diverse overtredingen steeg van lb in December tot 2b in Januari. DE SPOORWEGEN: Opbouw in sneltreinvaart. Bij de plannen voor het bouwen van stations wordt er rekening mede gehouden, dat stagnatie bij de in- en uitgangen der gebouwen steeds moét kunnen worden voorkomen. Voorvallen als de foto toont zullen dus voorgoed tot het verleden behooren. --- HET STUDENTENLEVEN en ARGUMENT TEGEN INDIVIDUALISME EN VOOR WONEN EN WERKEN IN „TEAM”-VERBAND l| STRAKS Binnen afzienbaren tijd komt het studentenleven in zijn dagelijksohe aspecten in het geding: het is goed zich te beraden alvorens de hartstochten van vriend en vijand de sfe er vertroebelen. Het gaat om de „vrijheid” van den Nederlandscthen student. Inderdaad, de student is vrij, d.w.z. hij leeft zoo mogelijik op. een eigen kamer, maakt zellf uit waar en wanneer en wat hij zal eten, wanneer hij naar bed zal gaan en hoe laat hij op zal staan — een belangrijk punt! — hoe en hoelang hij zal werken, welke colleges hij wensoht te loopen enz. Tot voor kort waren zij trotsch op hun individualisme, hun Hollandschen stijl, die zoo sterk verschilt van die aan buitenl. Universiteiten. Zij voelden en voelen 'fcidh nog onbetwist superieur en vinden den Engelschen student een beschermden schooljongen. Eigenlijk is er in die zelfverzekerdheid nog steeds geen bres geslagen. Van binnen uit kwam er tot dusver r.og geen critiek van eenig gewicht. De vraag naar de juistheid van dit systeem — dat geen systeem is! —3 wordt niettemin gesteld, huiten de universiteut van uit1 den hoek der sociale hervormers. Door de pogingen om de studie voor iedereen, ongeacht de welgesteldheid der ouders, mogelijk te maken, wordt de oude stijl in gevaar gebracht. Het is de overheid, die plannen maakt om door middel van een omvattend systeem van beurzen vele ombemiddelden in staat te stellen te studeeren. Als echter de gemeenschap den studenten de financieele middelen gaat verschaffen, zal zij ook op garanties voor de juiste besteding daarvan aandringen. Het is duidelijk: men denkt aan een wijze van samenleven, die eenige overeenkomst met het Engelsohe studentenleven zal vertoonen. De studenten zullen samenwonen in internaten, de studie zal iets minder vagébondeerend en prinselijk-vrij zrjn. Want dat op die wijze aanzienlijke bezuiniging verkregen zou kunnen worden, zal wel niemand betwisten. Deze plannen wekken, hoe voorloopig zij ook zijn, in bepaalde kringen reeds thans feilen tegenstand. Het ontstaan van studenteninternaten beteekent immers een radicale revolutie, den dood der ótide studentencorpora, het einde der gulden vrijheid, het einde van veel charme en zwier in het studentenleven. Het verzet beschikt ongetwijfeld over goede argumenten. Tegenover deze zijn er echter ook sterke argumenten aan te voeren. In de eerste plaats dat het studentenleven veel zou kunnen winnen bij een steniger rythme in den arbeid. Want ieder die de werkelijkheid van nabij beziet, weet dat aan de „vrijheid”’ ’ groote nadeelen verbonden zijn, zij ’t ook dat deze meestal van anderen aard zijn dan de felle critici aan den wal denken. In de tweede plaats is er de gezondheidstoestand. Iedereen zal begrijpen, dat een goed „college” veel betere voeding, en vooral een veel betere dagindeeling zou kunnen geven dan in het huidige systeem mogelijk zijn. De cijfers voor t.b.c. zijn inderdaad schrikaanjagend). Ook hierin zouden nieuwe wegen tot betere resultaten kunnen lelden. Een derde steekhoudend argument: De .intellectueel is een typische individualist, die zeer moeilijk samenwerfkt in team-verband. Danken de intellectueelen hun fataal isolement in de gemeenschap van het geheele volk met ook aan het consequente individualisme van hun dagelijksche leven gedurende zeer belangrijke jaren van hun leven? Daarom zou een gemeenschapsleven gedurende de studiejaren de studenten weerbaarder maken in het gewone leven, waar immers zooveel aankomt op den juisten omgang met menschen. Wij hopen hiermede eenig inzicht gegeven ie hebben in een conflict, dat straks in de openbaarheid uitgevochten gaat worden. Het ls nog niet uitgebroken, maar zal — als de „reactie” niet geheel oppermachtig is, — binnenkort aan den politieken horizon verschijnen. P. HIJMANS. STUDENTEN WORDEN GEHOLPEN Commissie voor arbeidsbemiddeling uitgesteld Door den oorlog is ’t velen studenten met het oog op den financdeeleci toestand onmogelijk geworden hun studies voort te zetten. In Amsterdam en Leiden heeft men dit weten op te lossen door het verstrekken van werk buiten de Universiteit. Vanzelfsprekend heeft men in Utrecht hier ook mee te kampen en is men overgegaan tot het instellen van een faculteitscommissie voor arbeidsbemiddeling, die in nauw contact zal staan met het Gewestelijk Arbeidsbureau. De bedoeling is, dat deze commissie uitsluitend als tusschenpersoon wordt beschouwd. Zij staat boven de vijf in Utrecht aanwezige studenten gezelligheldsvereenigingen en bestaat uit vertegenwoordigers daarvan. Chemische en medische studenten zullen bijv. op laboratoria geplaatst kunnen worden. Ook het bijwerken van scholieren kan een bron van inkomsten vormen. De handenarbeid wordt zeer zeker niet geschuwd. Integendeel, de student, die dat wenscht kan des zomers volop werk vinden bij het binnenhalen der oogst. Voor meisjesstudenten heeft men o.m. gedacht aan huishoudelijke werkzaamheden, terwijl tevens het idee werd geopperd, dat ook zij in aanmerking moeten kunnen komen voor werk, dat e.v. beter gehonoreerd zou worden. Op 11 Maart zal de faculteitscommissie voor arbeidsbemiddeling haar eerste spreekuur houden. Van dien datum af zullen studenten, die advies wenschen In te winnen, iedere Dinsdag van 13 uur tot 14 uur en Donderdag van 17 uur tot 18 uur op kamer 6 van het ‘ Universiteitshuis terecht kunnen. --- Arbeidsbemiddeling voor werkende studenten. Het hoofdbestuur der faculteiten heeft uit het college van vertegenwoordiging een commissie voor arbeidsbemiddeling voor studenten, die in financieele moeilijkheden verkeeren, ingesteld. In samenwerking met den Dienst van het Arbeidsbureau, zal met uitsluiting van concurrentie met andere groepen werkers, voor die manlijke en vrouwelijke studenten, die niet hun studie geheel zelf kunnen bekostigen, voor eenige uren per dag of per week arbeid bij particulieren worden gezocht. --- Telegram v. Rijkseenheid aan min. Jonkman De voorzitter van het comité „Handhaving Rijkseenheid”, prof. P. S. Gerbrandy, heeft aan den minister van Overzeesche Gebiedsdeelen het volgende telegram gericht: „Het nationaal comité „Handhaving Rijkseenheid” protesteert tegen het misbruik, dat door U in de Eerste Kamér is gemaakt van de rede van de Koningin van 7 December 1942. De hoofdpunten uit die rede zijn geïnterpreteerd op een wijze, welke in strijd is met den redelijken zin der woorden en hun historische beteekenis. Die hoofdpunten zijn: 1. Rijkseenheid der koninklijke rede: De Rijkseenheid is niet een of andere vage formuleering, gelijk die door U wordt gegeven, maar de Rijkseenheid in den van ouds gevestigden zin, welke in de grondwet is neergelegd. 2. De Rijksconferentie der koninklijke rede: De Rijksconferentie is niet een vergadering van uitsluitend vertegenwoordigers van de „Republiek” en andere vijanden van Nederland, gelijk U wilt doen bijeenbrengen,, maar een zoo breed mogelijke vertegenwoordiging van de volkeren van den Archipel en de daarin levende stroomingen. 3. De voldoening aan de behoeften der verschillende bevolkingsgroepen dient volgens de koninklijke rede den doorslag te geven voor het beleid der regeering. Dit is dus niet gelijk deze regeering duidelijk nastreeft, de verwezenlijking van vooropgezette politieke leuzen, met als achtergrond „Indië los van Nederland’Y maar de verwezenlijking van de behoeften van alle bevolkingsgroepen, waaronder dus ook de Nederlanders, de Chineezen en anderen. Tenslotte wil het nationaal comité den nadruk erop leggen, dat de koninklijke rede van 7 December 1942 beoogde,, het welzijn en het welvaren van alle volkeren, levende binnen de grenzen van het Koninkrijk, ook van het Nederlandsche volk. Het nationaal comité wijst er op, dat door U niet alleen de dreigende gevaren voor de inheemsche bevolking niet zijn vermeld, maar zelfs ook de dreigende gevaren voor de Nederlandsche bevolking niet zijn genoemd. Dit alles is een verloochening en een misbruik van het Koninklijk Woord door een der eerste dienaren der Kroon, waartegen het nationaal comité met kracht opkomt”. I --- FEUILLETON Ik was zoo slim om alle -deuren in huis - die naar den tuin voerden af te sluiten en toch mijn woning niet door de voordeur te verlaten. Ik kroop door een kelderraam, verliet door de tuinpoort en via de fietsiengang mijn sombere huis en spoedde mij voort om nog vóór half zeven vanuit het plantsoen de draaideur van het café in het oog te kunnen houden. Halverwege overviel me een groote schrik. Ik tastte in mijn zakken Ik had het scheer. mes vergeten! Het duizelde me. Ik had willen schreeuwen van teleurstelling. Onzeker en zonder plan liep Ik voort. Teruggaan kon niet, dan was het te laat. Ik was wee van honger, want ik had niet gegeten. Ik voelde mij dorstig en ziek. Een nieuw plan, logisch natuurlijk, kwam in me op: ik moest een nieuw mes koopen. De winkelotraat lag bijna verlaten. Het was reeds over Bessen, ik zag den wijzer van een electrische klok die mij den tijd aanwees. Als ik vlug was, was er nog tijd. In de etalage van den winkel waar ik de klok zag hangen, zag ik zilveren < voorwerpen om gelukkige menschen blij mee i te maken. Hoe nutteloos, deicht ik, al dat zilver. Maar toen viel mijn oog op een mes. Een mes op een spiegel i Er stonden ziekelijke orchideeën bij. Voor een ernstig man is het bijna ondoenlijk iemand de keel af te snijden met een mes waarop engeltjes en druiventrossen zijn te zien. De punt zal zeker scherp zijn, dacht ik nog jammer van die engeltjes. Ik zonk in een stroop, i Ik voelde in mijn zak. Ik had geen geld bij me, ik had niiets meer bij me en wie was die man zonder baard die door de winkelruit weerkaatst werd? Het mes, dacht ik nog het mes Toen draaide ik me langzaam om Een wijzer inzicht, dan waarvan ik mij bewust was, heeft zich toen over mij ontfermd. Het leven ging beginnen Tusschen half één en één uur in den nacht forceerde de politie op last van dokter Berends die voordeur van mijn huis. Pas toen een hand zich op mijn schoudier legde werd ik het lawaai .gewaar dat een zestal haastige mannen gemaakt hadden. Hun draven op de trappen en over de gangen, hun. snel ■ kijken in alle kamers en dan eindelijk hun samenkomen bij mijn kaptafel, was als een droom , aan mij bewust geworden. [ Ik richtte mij op en bevond me tegenover i drie politieagenten, inspecteur Overveen, den dokter en één der verplegers uit barak B. — Hoe is uw naam?, vroeg Overveen kort. Ik glimlachte flauw. — Mijn naam, zei ik, — is André Dorpsma. Het bleef stil. Overveen keek aandachtig rond als zocht hij iets. Hij liet zijn oogen over de kaptafel gaan en gaf toen de politieagenten een wénk, die daarop het vertrek verlieten. De drie óverigen staken hun hoofden bij elkaar en ze fluisterden, dan gingen ook de verpleger en de inspecteur de kamer uit. ,. Berends sloot de gordijnen, hij knipte de overtollige lampen uit, greep den gaspook uit den daarvoor bestemden houder en stak den vlammenbunidel na dien te hebben ontstoken, in den haard. Hij kwam vlak voor mij staan, trok een sigarettenkoker uit zijn b.nnenzak, knipte dien open en presenteerde, waarop ik bedankte: — ik rook niet, zei ik. Berends glimlachte. Hij wees naar den divan en liep dan naar den schoorsteen om den lucifer weg te gooien. Ik stond op. Loom en doodelijk vermoeid ging ik door mijn kamer, liet me op den divan vallen en staarde naar het plafond. Een half uur lang lag. ik daar te kijken terwijl de dokter: rustig maar onhandig thee zette. Hij vulde een electrisch keteltje met water, hjj zocht in heL theemeubel, morste en scharrelde tusschen de kopjes. Met een leped kraste hij’ op den bodem van de suikerpot om het hardgeworden overschot er uit tie kunnen krijgen. Hij schoof een salontafeltje bij, schonk dan thee uit den ketel, want een potje had hij niét kunnen vinden eri reikte me een kop aan 1 „'rvan ik gretig dronk. . 7 Het werd warm in de kamer, mijn duizeligheid ging over en ik knikte hem toe. Hij bekeek me met een uitdrukking in zijn donkere oogen, alsof ik aan iets anders zat te denken. Toen begon ik. aarzelend en langzaam, te spreken. — Mijn vader was zeeofficier, zei ik. En toen vertelde uk hem mijn jeugd. Ik verhaalde van mijn loopbaan en mijn studie. Ik maakte hem deelgenoot van mijn streven en ik beschreef hem mijn val tot in onderdeden. Toen ik klaair was zwegen we beide langen tijd. Plotseling vroeg Berends: — Heeft Frits de Waard een bril op ? — Ja, zei ik. — En hij kleedt zich altijd in het grijs. Hij is spraakzaam, nerveus, ach, U kent hem wel, alleen schreef hij me afsehuwelijike briefjes in een overspannen stijl op stelten. — Dat deden er meer, zei Berends rustig. Ik begreep direct, dat hij mijn brief naar Van Solik in handen had gekregen en zei met eenige felheid: — Maar ik deed hem né! Berends glimlachte: — Wie zal zeggen André Dorpsma, wie hij weer nadeed, er is niets moei. lijker op de wereld dan zichzelf te worden en vrienden en tegenstanders te z en zooals ze werkelijk zijn. Om eens een variant op een bekende uitspraak te gebruiken; je kunt den ezel alleen overwinnen door in zijn huid te kruipen. Jij werd een slachtoffer van jezelf en jij méékte slachtoffers, waarde heer! Men kan zich daarom zoo moeilijk geheel verplaatsen in een ander, omdat juist diegenen die wij haten of liefheb ben het moe lijkst te benaderen zijn. Het zijn altijd weer stukken van ons zelf. (Wordt vervolgd). --- Beginselprogram P. v. d. A. V_>rOcl llddl IICl jULiaiumt IV. De euvelen, die het kapitalisme aankleven, kunnen worden getemperd. of zooals het in de vorige paragraaf werd uitgedrukt, de uitwassen kunnen worden bestreden, — een definitief einde kan binnen de kapitalistische structuur, naar ervaring en onderzoek hebben geleerd, niet worden gemaakt aan de economische tegenstellingen, het sociaal onrecht, de materieele en geestelijke nooden, waardoor mensch en gemeenschap worden geschonden. Intusschen staat het kapitalisme reeds lang niet meer onverzwakt overeind. Het heeft zichzelf ondermijnd. Het vrije kapitalisme van de vorige eeuw is door de economische ontwikkeling ten deele overwonnen. Tegelijkertijd zijn de economische en technische voorwaarden voor een nieuw stelsel van voortbrenging ontstaan De macht over de productiemiddelen werd in toenemende mate in handen van betrekkelijk weinigen samengetrokken en daardoor zjjn de belangrijkste gebieden van het economische leven geschikt geworden voor beheer door de gemeenschap. De feiten wijzen verder uit, dat het verzet tegen structuur en geest van het kapitalisme steeds dieper wortel schiet, allereerst in de arbeidersklasse, die van ouds de draagster was van die socialistische gedachte, maar daarnaast ook in groote groepen der overige bevolking, zooals boeren, oude en nieuwe middenstand en intellectueelen. Hierdoor en ook door het feit, dat in toenemende mate menschen van uiteenloopende levensovertuiging zich tot het socialisme bekeren, wordt het steeds meer een zaak van het geheele volk. Het ontwerp-program volstaat ermee dit te constateeren. Het wijst niet op de beteekenis, die dit heeft voor de1 mogelijkheden tot verwezenlijking van het socialisme. In een beginselprogram zou dat ook niet op zijn plaats zijn. Maar politiek is de verbreeding van de basis van de socialistische beweging, die hier wordt aangewezen, natuurlijk van het grootste belang en de activiteit van de partij zal er op gericht moeten zijn de nieuwe mogelijkheden, die zich hier openen, te gebruiken. SJieuwe geneesmiddelen Wetenschappelijke onderzoekers in Amerika hebben de ontdekking van nieuwe geneesmiddelen, waarvan sommige zoo krachtig zijn, dat zij net penicilline en streptomycine kunnen conourreeren. De geleerden beweren dat de overwinning op longontsteking zekerder dan ooit is. Een van de nieuw ontdekte geneesmiddelen is een geel kristallijnen substantie, bereid uit Spaansch mos, dat bij Guineesche biggetjes de tuberculose tegenhoudt. Deze plant groeit welig in warme streken van Amerika, waar zij in groote massa’s op boomen wordt aangetroffen. Een ander nieuw geneesmiddel wordt vervaardigd uit een extract uit de hersenen. Het is reeds beproefd op dieren, die met ziektekiemen waren ingeënt welke steenpuist, abcessen, longontsteking, meningits, beeninfectie en voedselvergiftiging veroorzaken. POOLSCHE LUCHTBRIGADE BEDENKT DRIEL De commandant der 1ste Poolsche Luchtbrigade heeft een bedrag van 150 pond sterling en van ƒ 5000.—, door deze brigade bijeen gebracht, ter beschikking gesteld van den bur. gemeester van Driel. Deze bedragen zijn bestemd voor de school te Driel, welke verwoest werd tijdens de operaties bij Arnhem, toen dit gebouw door de Poolsche brigade gebruikt werd als veldhospitaal. De Polen zijn voornemens deze bedragen te laten ter hand stellen door een deputatie die 7 of 8 Maart in Nederland zal aankomen. Ervaring en onderzoek hebben geleid tot het inzicht, dat binnen de kapitalistische structuur geen definitief einde kan worden gemaakt dan de economische tegen, stellingen, het sociaal onrecht, de materieele en geestelijke nooden, waardoor mensch en gemeenschap worden geschonden. Intusschen heeft de economische ontwikkeling het 19de eeuwsche vrije kapitalisme ten deele overwonnen en tevens de economische en technische voorwaarden voor een nieuw stelsel i’an voortbrenging doen ontstaan, voornamelijk doordat, sinds de macht over de productiemiddelen in de handen van betrekkelijk weinigen werd samengetrokken, de belangrijkste gebieden van het economisch leven geschikt zijn geworden voor beheer door de gemeenschap. Het verzet tegen structuur en geest van het kapitalisme schiet steeds dieper wortel in de arbeidersklasse en in groote groepen der overige bevolking zooals boeren, oude en nieuwe middenstand en intellectueelen, van hoe uiteenloopende levensovertuiging ook. Zoo wordt het socialisme steeds meer een zaak van het geheele volk. --- Belastingvrije grens pensioenen verhoogd 0 ; - ü ■ — Gunstige regeling voor kleine vermogens • •• 1. . ÜJ. • I „Lnnnn Sd r orlirmorl van f 4-.000 t( 3 Ue miaiiSLer vaii r mtuiwcu *** :e een Memorie van Antwoord de opmerkingen, welke de Tweede Kamer lt in het voorloopig verslag over de vermogensheffing ineens heeft gemaakt, !n beantwoord. "s Teneinde tegemoet te komen aan de bezwaren,, welke het betalen van !I} de belasting over het in onderneminst gen belegd vermogen medebrengt, :n heeft de minister voor dit gedeelte ?' van de belasting nieuwe betalingsterld mijnen opgenomen. BelastingschuidiaI gen, wier vermogen voor ten minste i" één derde als bedrijfsvermogen moet 'n worden aangemerkt, krijgen nl. het recht het gedeelte van den aanslag, 'p verband houdende met het bedrijfsp* vermogen, te voldoen in 5 gelijke jaarlijksche termijnen. Deze regeling “ geldt niet voor de geblokkeerde midA delen, waarover een belastingschuldige beschikt. n. Bovendien wordt, indien bij of vóór ar den eersten termijn op andere wijze >n dan uit geblokkeerde middelen meer d- wordt betaald dan bij den eersten terra mijn verschuldigd is, over dat hooge=n re bedrag een korting toegekend, jp Deze wordt berekend naar 4 % per lis jaar. De belastingvrije grens voor pensioenen IS vernoogu van j ƒ 6.000. Voorts is voor hen, die geen profijt hebben van de vrijstellingen voor de oudedagsvoorziening, zooals pensioenen en levensverzekering, een extra vrijstelling opgenomen ten bedrage van *4 van de normale vrijstelling. De normale vrijstelling bedraagt voor ongehuwden ƒ 8 000; voor gehuwden ƒ 12.000. In dit geval bedraagt de extra-vrijstelling dus voor ongehuwden ƒ 2.000 en voor gehuwden ƒ 3.000. De kinderaftrek bedraagt voor elk minderjarig kind ƒ 4.000, welk bedrag tot ƒ 5.000 wordt verhoogd, indien ’t kind geen recht heeft op al dan niet ingegaan weezenpensioen. | Voorts is voor bezitters — van 40 jaar en ouder — van kleine vermogens een gunstiger regeling getroffen. De vrijstelling ten bedrage van ƒ 50.000 werd t.a.v. deze personen volgens het oorspronkelijk ontwerp slechts verleend, imdien het gemiddelde zuiver inkomen van den belastingplichtige over de belastingjaren 1941 tot en met 1945 een bedrag van ƒ 1500 niet te boven gaat. Thans wordt de vrijstelling van ƒ 50.000 verleend, indien het gemiddeld zuiver inkomen over die jaren —- of, als dit voor den belastingplichtige voordeeliger is — over de belastingjaren 1943 tot en met 1945, niet meer bedraagt dan f 2000. Ook het tarief heeft een wijziging ondergaan. Het thans voorgestelde tarief omvat de volgende hëffingspercentages. Over het gedeelte van de belastbare som,, d.i. het vermogen na aftrek van de vrijstellingen: tusschen ƒ 0 en f 10.000, 5 %; ƒ 10.000 en ƒ 30.000, 7% %; f 30.000 en ƒ 60.000, 10 %; ƒ ëO.OOO en ƒ 100.000, 12% %; f 100.000 en ƒ 200.000, 15 ƒ 200.000 en ƒ 360 000. 17% ƒ 360.000 en ƒ 520.000, 20 %; ƒ 520.000 en ƒ 1.000.000, 22% %•, ƒ 1.000.000 en meer, 25 %. * * Vergeleken bij het oorspronkelijk voorgestelde tarief verloopt de progressie regelmatiger, ’t Belastingbedrag is nergens verhoogd. Voor de lagere vermogens is het verschuldigde bedrag iets lager geworden. Ten aanzien van oorlogsslachtoffers is door een verdere tegemoetkoming aansluiting gezocht bij de regeling van de wet op de vermogensaamwasbelasting. Tenslotte zijn bepalingen opgenomen om de heffing van de vermogensbelasting. van natuurlijke personen voor het belastingjaar 1945 en 1346 te vergemakkelijken. Grepen git den aether DONDERDAG 6 MAART. (Wij herinneren er aan, dat tot nader order de radio van 9.45 tot 11.15 iunctlonneert). HILVERSUM I — 301 M. Nieuws: 7, 8, 13, 19 en 22 uur. 7.45 Ochtendgloren; 8.15 Pluk den dag; 9.00 Muziekkalender; 9.45 Wie komt er in mijn hokje? 10.00 Leger des Heils; 10.15 Morgendienst; 10.45 Sheffieild Koor; 11.00 De Zonnebloem; 11.45 Familieberichten: 12.00 Angelus; 12.03 Alexander Brailowsky speelt Chopin; 12.30 Vaudeville orkest; 12.55 Zonnewijzer; 13.15 Vaudeville-orkest; 13.50 Vrouwen-Varia; 14.00 Rhapsodla Sextet; 14.40 Causerie voor de vrouw; 15.00 Arnold Swillens, fagot en Jules Hagenaar, piano; 15.30 Reginald Foort, orgel; 15.30 Zangrecital door Bram van Luyn, bariton; 16.00 Bijbellezing; 16.45 Concertgebouw Trio; 17.30 Jan van Weelden, orgel; 18.30 Ned. Strijdkr.; 19.15 Mario „Harp” Lorenzi met orkest; 19.25 De vaart der volken; 19.45 Regeeringsvoorlichtingsdienst antwoordt....; 20.05 Weeroverzicht; 20.08 Ontspannig na Inspanning; 21.30 Met band en plaat voor U paraat; 22.15 Actueel geluid; 22.30 Herman Strategier, orgel; 22.45 Avondoverdenklng; 23.00 Pablo Casals, cello; 23.30 Russische orkestwerken. HILVERSUM II — 415 M. Nieuws: 7, 8, 13, 18 en 23 uur. 7.30 Ochtendrhythme; 8.15 Frances Langford en Jacques Pilis; 8.45 Petrousjka, ballet; 9.15 Morgenwijding; 9.30 Waterstanden en polltieber.; 9.50 Arbeidsvitaminen; 10.30 Van vouw tot vrouw; 10.35 Spaansche duetjes; 10.50 Kleutertje luister; 11.00 Ensemble Jetty Canto; 11.15 Wereldpers; 11.30 Jetty Cantor; 12.00 Schilderijententoonstelling; 12.30 In het spionnetje; 13.15 Metropole-orkest; 13.45 Rawicz en Landauer, plano; 14.00 De vrouw binnen en buiten haar huis; 15.00 16.25 U kunt het gelooven of niet; 16.30 Voor zieken en gezonden; 15.20 Reprises; Spaansche muziek der 20ste eeuw; 17.00 AVRO-kaleidoscoo, : 17.20 Welk dier deze week (Fortielje); 17.30 Pierre Palla, piano; 17.50 Rijk over zee; 18.15 De papavers; 18.45 Sportpraatje: 19.00 en nu naar bed!; 19.05 Erica Mornl, viool; Michaël Maucheisen, piano; 19.15 Gram.; 19.33 Volksmuziekschool: 20.05 Echo van den dag; 20.15 Radio Phtlharmonisch orkest; 21.20 Het diamanten collier (Hoorspel); 21.45 Confetti; 22.45 Nederland in de wereld; 23.15 Gene Autry en Jimmy Long; 23.30 Hoogste tijd, heeren; 23.45 Filmme* lodieën gezongen door Turner Layton. --- TEKKO TAKS OP IJS 18. „Wel te rusten?” mompelde Tekko nadat kapitein Bramzeil was weggegaan „zou de kapitein soms bedoelen dat ik nu al naar bed moet ? Ik vind ’t nog tamelijk vroeg en ik ben eigenlijk gewend om voor ’t slapen gaan altijd nog even naar Tekko Taks in de „Nieuwe Nederlander” te kijken. Maar ja,” vervolgde hij, „we varen morgenochtend vroeg uit en wie weet dus hoe laat ik morgenochtend al op moet, hoewel ik niet begrijp wat een eerste harpioenier te doen heeft zolang er geen walvissen in zicht zijn. Enfin, orae en regei moet er zijn, vooruit dus maar!” Tekko keek eens om zich heen of hij ook ergens een bed zag staan en toen bleef zijn blik plotseling op een hangmat rusten „mmm ja, da’s waar ook” pruttelde onze vriend „aan boord slapen ze gewoonlijk in een hangmat, dat herinner ik me eens te hebben gelezen. Nu als ’t dan moet, vooruit dan maar, ik zal er meteen maar induiken!” Tekko greep de beide kanten van de hangmat in ’t midden vast en zette af om er zoals hij dacht met één sprong in te duiken. Het ging echter m werkelijkheid een beetje anders, want omdat de hangmat aan de twee uiteinden, waaraan hij was opgehangen, slechts steun had, schoot het ding in ’t midden onder hem weg en kwam Tekko met een harde smak op de grond terecht. „Grrr” gromde Tekko, terwijl hij met een beteuterd gezicht naar de hangmat keek „’t is dat de kapitein ’t heeft verboden, anders zou ik hem nu nog smeren!” ---