FEUILLETON. VI De Groote Inka « Naar het Engelsch v ■L Een verhaal uit den tijd van het Spaansche | » schrikbewind in Zuid-Amerika ■ | iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiio^ s: 5) b Ti Nadat Fra Fernando, de Indianen goed gehuisvest had, begaf 0 hij zich naar Don Diego’s huis, aldus bij uitzondering genoemd, s om met de Spanjaarden aan te zitten, en eenig nieuws uit de d bewoonde wereld op te doen; doch de reizigers hadden niets mee P te deelen. Hun aanvoerder Don Ramon de Virves keerde terug v van een expeditie langs de kust, tot doel hebbende om eenige n der nog onafhankelijke Indische stammen te onderwerpen en £ onder de heerschappij van den Koning van Spanje en den g Paus van Rome te brengen.. Aldus heette het in hoogdravend li Castiliaansch, maar in den grond was het eenvoudig een o strooptocht geweest. Hij had een aanzienlijke hoeveelheid goud J b en zilver en kostbare gesteenten, benevens eenige minder noe- * a menswaardige zaken priis gemaakt, Het was hem zeer welkom, ,, - in dat afgelegen oord een geestelijke aan te treffen, en hij zeide dat hij wel gaarne biechten en de mis bijvtronen wilde, alvorens den volgenden dag zijne reis voort te zetten. Fra Fernando vermoedde de reden van dit verzoek. Zelden toch kwamen mannen als Don Ramon met reina lian- den van dergelijke tochten weder, en nu viel het hem natuurlijk veel lichter om te biechten bij een vreemdeling, dien hij waarschijnlijk nooit zou weder zien, dan bij een, wiens oog het zijne ten koste van zijn gewetensrust meermalen ontmoeten kon. De monnik bewilligde te gereeder in het verzoek, omdat het den volgenden dag het feest van St. Jozef was, en nu verliet Fra Fernandp het tooneel van woeste ongebondenheid, dat voor hem geen aankrekkelijheid had. Doch hoe ver de nacht ook reeds gevorderd was, hij kon niet slapen; deze slapeloosheid was echter geen vreemd verschijnsel bij den monnik. Meermalen bracht hij gansche nachten door met het herleven van het verleden, dat voor hem een immer Lf opwellende bron van smart en zielelijden was. En als dan de ï, slaap hem ten laatste overviel, dan schrikte hij bijna onmlJé dellijk weer op, door de ontzettende beelden, die zich voor hem Ie plaatsten. Inzonderheid één, een gelaat, innig geliefd in zijn g vroegste jeugd, doch nu vertrokken en onkenbaar door het ■e naamloos afgrijzen dat uit de wijd opengespalkte oogen sprak, n Sedert zijn komst te Cerro Blanco had er iets bij hem plaats n gevonden, dat hem menigmaal een koude huivering door de d leden jaagde . Deze schrikbeelden overvielen hem namelijk nu n ook wakende; het was hem, soms op den vollen-middag alsof zij d j hem naderden en binnen het bereik zijner hand kwamen, om i- alsdan weder even snel te verdwijnen. Zelfs in de hut, als zijn a, „cel” bestempeld, gevoelde hij zich nooit alleen, en inzonderheid ie ^ ide niet des nachts. Teneinde aan deze verzoekingen van den booze sns gelijk hij ze noemde te ontkomen, beproefde hij een strenge vasten. Doch dit verzwaarde de ziekteverschijnselen. Hij beproefde het gebed — doch ook dan vertoonden zij zich. Doch zijn gebed was in- geen bidden; het was het levenloos herhalen van een ijdelen iijk vorm, een schaduw zonder wezen. En toch bewerkte dit vasten ir- en bidden bijwijlen eenige verademing, door tot een toestand van jne verrukking te leiden. Daarin verkeerende, stelde hij zich voor, De dat er weldra iets anders komen zou, dat deze beelden vol afgrijlen zen door gezichten van heerlijkheid zouden vervangen worden, h-a en dat, hoe groot een zondaar hij ook was, de genade hem te em beurt vallen zou, door reine wieken van nederdalende Engelen deze hem tergende en kwellende demonen plotseling verdreven iiet te zien. Fra Fernando stond op het punt om of een heilige te sel worden volgens Rome’s meest geliefkoosd model of tot krankzinoor nigheid te vervallen, oer de III. idom Be tand van St. Jozef. sijn Let 0 God, gij Heer der legerscharen a|.:. Tot wien naar luid. van ’t heilig Woord ,ats Be kreten dreigende opwaarts varen, de Vit der verdrukten mond gehoord: IlU Kan niets des blanken roes verbreken? zij om Bij het aanbreken van den dageraad begaf Fra Fernando rijn zich naar de kleine kerk — in zoover van de andere hutten ei d onderscheiden — dat zij eenigszins ruimer en van een bel voor- . i t zien was. Het was de gewoonte, dat de kerk nacht en dag open < bleef staan, zoodat de monnik zich dan ook dadelijk naar het ruwe houten getimmerte heenspoedde, dat hij tot biechtstoel had laten daarstellen, doch daarin willende stappen, stootte hij tegen iets dat daar vóór lag en onmiddellijk sprong voor hem op de kleine Indiaanscbe knaap, die hij dén vorigen avond had opgei merkt en die nu al bevende en met een verhoogden blos op de bruine wangen in tweestrijd scheen,, of hij vluchten of zich aan de goedgunstigheid van die statige grijze gestalte wagen zou. ( Fra |Fernando maakto een einde aan die aarzeling. Al was hij de tavl van het kind niet machtig, hii verstond een andere, l meer algemeene taal, die der natuur; hij had ten minste deze L vroeger gekende taal nog niet vergeten. Hij trok den knaap tot . zich, en trachte door zachtkens de schouders en lange blinkende zwarte haarlokken te streelen, hem gerust te stellen; hij zou hier bijna in geslaagd zijn, toen op eens op het gelaat van het kind, ' een uitdrukking van ontzetting zich vertoonde, en hij zich met geweld van den monnik zocht los te maken. Don Ramon stond aan den ingang van de hut. . „Goeden morgen, Vader!” zeide de gelukzoeker. „Santa Maria, hoe komt die onzalige knaap hier? Hij heeft zeker weer getracht i te ontvluchten. Deugniet! Nu zal het tot een beslissing moeten [ komen tusschen ons.” f De monnik had zijne armen beide om den knaap geslagen, ten ' deele om hem terug te houden, ten deele om hem te beveiligen, a En na eenige oogenblikken had het kind opgehouden met worstelen, zoowel omdat de omarming zoo krachtig, als omdat zij zoo leeder was. Eensklaps kwam daar een denkbeeld bij Fra Fernando | op, dat zich tot een voornemen vormde. (Wordt vcrvolgdi) ; --- Advertentie I Be wijsheid staat tot de wetenschap nagenoeg in dezelfde ver- ii houding, als de architectuur tot de bouwstoffen. d; — _ a --- Een fier getuigenis. Dit nummer bestaat uit twee bladen, keiin talen EERSTE BLAD. £ recoi huis _ ... Hp ■ Het Olympische jaar, 1928, nadert met vluggen tred, en het schiet ook hard op ^ met de grootsche werken ter voorbereiding. see Even buiten Amsterdam, aan het begin e™ van den Amstelveensoheweg, teekenen nie zich al duidelijker de vormen van het pra Stadion af, waar straks de volken van heel de wereld zullen wedkampen. sen „Heel de wereld”, — deze uitdrukking gel is ditmaal geen redefiguur, maar uitdruk- vat king van pure werkelijkheid. Bijna zon- nie der uitzondering hebben alle volken de ^ uitnoodiging aangenomen. Het Olympi- 'let sche feest is in den meest volstrekten zin van het woord een wereldfeest. toe • . * * kre Toch is er één volk, dat met zekere het huivering het jaar 1928 tegemoet ziet, na- an< melijk het „volk van God” (in den gees- te telijken zin des woords bedoeld). toe Niet, dat het Christendom tegen licha- orn melijke oefening als zoodanig bezwaar dei heeft. acl Wie dit beweert, kent het Christendom en niet. we Christendom is levensherstel, genezing ge] van de zieke natuur, waarin ook het sp( lichaam zijn plaats en zijn taak heeft. nie Dus ook al wat dienen kan tot bewa- pia ring en veredeling van de lichamelijke tel: kracht, behoort de Christen met blijd- de schap te begroeten. na* * * de: Maar waarom dan bezwaar gemaakt ' tegen de Olympische spelen, die ten doel hebben de lichaamscultuur tot hoogeren s r bloei te brengen? s a , Wij hebben vroeger reeds ons stand-, punt in dezen toegelicht, maar het schijnt ne ons, met het oog op het belang van de eei zaak, niet ongewenscht nog eens met een ! enkel woord op deze kwestie terug te ko- ec; men, temeer daar ook in de vakpers de zaak vanuit principieel oogpunt in het ge- ‘ ding is gebracht. In het frissche, actueele, weekblaadje m( Lichaamsoefening, uitgave van de Christ. organisaties voor Lichamelijke Oefening, 1J zijn door den heer Joh. de Vries enkele ei hoofdartikelen aan de Olympiade gewijd. Het zijn zeer eigenaardige opstellen. Men voelt, dat ze zijn van een vakman, die tevens, of liever vóór alles, Christen, £ .. tie wil zun. Wij gelooven, dat de heer De Vries precies gezegd heeft wat over het algemeen de gedachte van ons Christenvolk 0 is. Hij heeft, om zoo te zeggen, den spijker op den kop geslagen. 111 * * * * lei De schrijver begint met waardeeren. m. Dat hij de sport liefheeft, spreekt bij ]jC een leider als hij is, vanzelf, maar hij 0r waardeert ook in zeker opzioht de Olympiade. Hij vindt er iets moois in, en ook — !iets heilzaams, dat de volkeren der wereld, die op ander gebied (b.v. het economisch) dikwijls in haat en nijd tegen- p over elkander staan, en zelfs voor oorlog soms niet terugdeinzen, op het gebied van de sport elkander in een vreedzamen wedstrijd ontmoeten. W6 Het is verheffend, de vertegenwoordi- de gers van alle natiën in één stadion samen ac. te zien komen voor één doel: de ontwik- rii l. keling van de menschelijke krachten en en ,a _ talenten. De Het is schoon, wanneer zij allen toejui- is, s( dien den man, die den prijs wint, die het gro- te praten. Maar die goedpraters zullen ^jks toch wonderbaarlijk moeten redeneeren zijn *■- om het principieels verschil, dat er onwe- slag ir derlegbaar is tusschen eren geestelijken ketr achtergrond der „neutrale” gymnastiek- len tn en sportbeweging en dien der Christelijke, weg te praten. De „neutrale” — zeg maar den 12 gerust anti-christelijke, gymnastiek- en zeor of tegen Breitner”, den in Weenschen socialistischen wethouder voor t financiën. Het feit, dat de kiezerslijsten een ren vermeerdering van het aantal kiezers uitwij- wet zen, en wel met ongeveer 100.000, veroor- ove zaakt ook hier een zekeren twijfel in den kin uitslag, daar zich onder deze nieuwe kiezers var zeker evenveel burgerlijken als sociaal-de- zijl mocraten zullen bevinden. , rec In ieder geval is men in Christelijk-sociale Eei kringen völ goeden moed. Buiten Weenen str rekent men niet enkel op een ‘ui n doo de thans door de verbonden pa ) bezette der zetels, maar daarenboven nog op enkele der nieuwe mandaten. En als de eenheid over plii heel de linie kan verzekerd worden, is er ( zelfs kans op groote winst, waardoor ook in het ■Weenen — waar de Gemeenteraad tegelij- wo kertijd als Landdag fungeert — aan de heer- bei schappij van rood een eind komt. 24 April zet belooft voor Oostenrijk een belangrijke dag de te worden! vk ge' da m< Engeland. De ingediende vakvereenigingswet. du Een felle strijd te wachten. wr plicht. _ o:r Of alle conservatieven en liberalen met ^ n het wetsontwerp zullen méégaan, moet nog ^ j- worden afgewacht, maar zeker is, dat de arr- beiderspartij zich tot het uiterste zal veril zetten. Men onderscheidt tegenwoordig bij ig de Engelsche arbeiderspartij een rechtervleugel onder Macdonald en een linkervleugel onder Wheatly, maar het staat wel vast, dat beide vleugels in tijdelijke eendracht met man en macht den strijd tegen dit wetsontwerp zullen aanbinden. _ Meerdere vooraanstaande personen op in- d; dustrieel gebied en uit de vakbeweging heb- zc ben zich al uitgesproken tegenoveri vertegen- w woordigers der pers. De secretaris van den bond van groote in- za dustrieelen zei de, dat het, ontbreken van de v; ■t- bepaling, dat iedere staking pas na een ge- to ke heime stemming mocht worden afgekondigd, hj :n, de andere goede bepalingen vrijwel waarde- sc ;e- I loos maakte, zoodat de industrie aan de rest iet niet veel had, want van de bepalingen omtrent het posten, enz. zou in de practijk wel ie- weinig terecht komen. . re- Dus volgens de werkgevers gaat ’t wetsont- ^ >e- werp nog niét ver genoeg. In arbeiderskrin- c< >r- gen daarentegen spuwt men vuur en vlam. b] we Appleton, de algemeene secretaris van den w ji- vakvereenigingsraad zeide, dat, wat de re- g. geering voorstelde, het werk van een dwaas ^ ai- was. b< an Macdonald noemde het wetsontwerp een Ier gevaarlijke uiting van klassenmacht en een b< bewuste poging om den klassestrijd eens en d, ta~ vooral ten bate van de bezittende klasse te w iet beslissen. di ni- Clynes zeide, dat het ontwerp twintigmaal d: en zoo erg was als hij zich had voorgesteld. Uit rx rin alle kringen zou een geweldig protest opgaan maar tevens zou de stijdlust, om dit product ir ng eener onwijze wetgeving te ketsen, bij alle >en arbeiders toenemen. Ji 5r- Cook, die van krachttermen houdt, acht de w *rp regeeringsactie een oorlogsverklaring aan de t< el- geheele arbeidersbeweging, zoowel in politiek b als industrieel opzicht en stelt in het voor- g‘ iht uitzicht, dat het op een ernstiger conflict tig zal uitlooper, als dat van verleden jaar. an Coppock, van de organisatie der bouwvakken arbeiders, ziet ieder, die met de vakvereenide gingsbeweging iets te maken heeft, al in de ( r- omiMB-uontmcn, ■ * v» ■ ■— ^ gevangenis. IIij acht het de onverantwoor- de delijkste maatregel, die een regeering zou le kunnen ondernemen om een tegenstand te h< onderdrukken. Onder deze wet kan elke po- 'et ging van de arbeiders om loonsvermindering g' of unfaire behandeling tegen te gaan, als w een misdaad of een samenzwering worden k' beschouwd en gestraft. 2' De leiders der vakvereenigingen van 0 staatsambtenaren, die volgens dit ontwerp Z( j- niet meer met andere vakvereenigingen mogen samenwerken, zijn eveneens verontwaardigd. Ze zeggen, dat ze het ontwerp met alle macht zullen bestrijden en dat de ambtenaren deze behandeling niet hebben verdiend. " Over het algemeen kan men zich thans 11 , nog niet nauwkeurig voorstellen, waar men z met dit .wetsontwerp aan toe is. Immers de bestaande wetgeving op de vakbeweging is zeer ingewikkeld en de juiste draagkracht 1 van de nieuwe bepalingen is niet gemakke- v lijk te overzien. . Maar het is wel te voorzien, dat over dit b wetsontwerp een felle strijd zal ontbran- 0 den, en dat het zal stormen in het Lagerhuis, wanneer dit wetsontwerp in behandeling komt. In politieke kringen te Londen was gister de belangstelling voor dit wetsontwerp zoo £ bijzonder, dat men over niets anders sprak ' en dat men zelfs heel China was vergeten. J Italië en Hongarije. * Een vriendschapsverdrag. • Bethlen, de Hongaarsche premier, heeft te ; Rome besprekingen gevoerd met Mussolini. j Het resultaat is een Italiaansch-Hongaarsch j vriendschaps- en arbitrageverdrag. Naar verluidt zou Bethlen vooa! gesproken hebben over de behoefte van Hongarije aan een zee- j haven en zou Mussolini zijn welwillende mede- j werking hebben toegezegd om het raogelijk te , maken, dat Hongarije de haven Fiume, die j trouwens vroeger aan Hongarije toebehoorde, ] weer op aannemelijke voorwaarden kan be- i nutten. . j In een onderhoud met de „Giomale d’Italia heeft Bethlen verklaard, met betrekking tot een uitweg voor Hongarije naar zee te Fiume, dat Hongarije ook met Servië moet onderhandelen, omdat de weg naar Fiume over Servisch gebied moet gaan. De regeering te Belgrado heeft zich in principe al tot onderhandelen bereid verklaard. Italië en Servië. Tot onderhandelen bereid. Al eerder werd gemeld, dat de Servische regeering bereid was om direct met Italië te onderhandelen over de bekende kwestie inzake Albanië. Er was echter eenige twijfel, of omgekeerd ook Italië bereid zou zijn met Servië in onderhandeling te treden. Thans wordt uit Belgrado gemeld, dat h?t Servische ministerie van buitenl. zaken officieel bericht uit Rome heeft ontvangen, dat Italië bereid is tot directe onderhandelingen. Verspreide Berichten. Een dief. Te Breslau is een proces begonnen tegen iemand, die bekend heeft, niet minder dan 2000 diefstallen te hebben gepleegd. Zoo zou hij in drie jaar niet minder dan 187 rijwielen hebben gestolen, zonder ooit te zijn gevat. Er zijn in dit geding, dat drie weken zal duren, niet minder 200 getuigen gedag: vaard . Deskundigen, die ’s mans geestes. toestand hebben onderzocht, verzekeren, dat , hij als ontoerekenbaar moet worden beschouwd, t De geheimzinnige teekens, ' Dezer dagen meldde de „Rote Fahne” (een communistisch dagblad), dat te Berlijn verschillende huizen van republikeinen en ■ communisten met krijt gemerkt waren. Het • blad veronderstelde, dat dit moordteekens 1 waren, en bracht deze in verband met de Stahlhelm-organisatie, die plannen heeft om 3 te Berlijn een groote anti-republikeinsche betooging te houden. 1 Naar de „Lokal Anzeiger” verneemt, heb1 ben echter deze teekens met den aanstaan1 den Stahlhelmdag niets uitstaande. Het 2 waren enkel controleteekens van een bekende firma, die haar stadsreizigers had opge1 dragen de huizen waar zij geweest waren om t bestellingen op te nemen, te merken, i De politie zou de firma nu hebben gelast, t met dit zonderlinge controlestelsel te breken, s Iinksche bladen uiten deze twijfel aan de juistheid van deze opheldering en vragen e waarom dan alleen huizen waar communise ten en leden van de „Rijksbanier” wonen, k bezoek van de reizigers der firma hebben — genad, t De droogte in Zuid-Afrika. De landbouwers in de Letaba-vallei e (Transvaal) hebben nog steeds geweldig van de droogte te lijden. Een paar maanden gei leden is er eenige regen gevallen, maar sinds > heeft de aanhoudende droogte alle kans op - eenigen oogst vernietigd. Daar alle rivieren - geheel of gedeeltelijk droog staan, is het ■ wild meer en meer naar de bewoonde stre, ken getrokken, en zoo zijn ook de leeuwen gevolgd, aan wie reeds menig stuk vee ten j offer is gevallen. Zelfs bij troepen worden 3 ze waargenomer Het getal dertien l De „London and North-Eastem spoorwegmaatschappij” is bezig het getal dertien • in haar slaapwagens te doen verdwijnen, zulks ten gerieve van zenuwachtige reizigers. Alle dertiens worden overgeschilderd in . veertien, terwijl aan 14 Üe letter A wordt + toegevoegd. Het kwam zoo herhaaldelijk voor, dat met 13 genummerde bedden in de slaapwagens werden geweigerd, dat de maatt schappij tot gemelden maatregel wel diende over te gaan. i- Een opleving van Godsdienstzin. De „Krasnaia Gazeta” vermeldt met ono gerustheid, dat er onder de fabrieksarbeiders k van Sofjet-Rusland een opleving van godsdienstzin te bespeuren valt. Het blad deelt mede, dat met behulp van de arbeiders op een groote textielfabriek in de provincie Wladimir, die 7000 man personeel heeft, een kerk is gebouwd. Ook werd een kerk gesticht door de arbeiders van de „Roode October”e lakenfabriek, die 2000 man in dienst heeft, i- De 8000 werklieden van de Yartzeff-molens h in de provincie Smolensk volgen dit voorbeeld. r" Op de „Roode Octoberi’-fabriek waren er n vaste collectanten, die op eiken betaaldag 1- geld inzamelden, waardoor zij spoedig 18.000 2- roebels bijeen hadden. De nieuwe kerken :e worden naast de oude, die gesloten waren of >e ingericht waren tot clubs of bioscopen, gee, bouwd. „Dit alles” zoo voegt de Krasnaia 2- Gazeta eraan toe, „geschiedt niet in afgelegen hoekjes, maar in de voornaamste indusia trie-centra, vlak onder onze oogen.” ot Een trein met luidsprekers. r- Bij de Londensche ondergrondbaan is d- een nieuwigheid geprobeerd, waarvan de n- spoorwegautoriteiten zich niet alleen groote besparing, maar ook veel gemak beloven. Honderden „tube”-passagiers werden dezer dagen verrast door geheimzinnige uitroepen geheimzinnig, in zooverre zij niet wisten waar ze vandaan kwamen — als: Strand, Station; Uitstappen voor Zuider-spoorweg! Vlug instappen, alstublieft! Denk om de lle deuren! i Het bleek hier een proefneming te gelden el* met een trein, waarbij in elk rijtuig een luidet spreker was aangebracht. De hoofdconducteur stond in een cabine in et het achterste rijtuig van den trein en sprak 5n den naam van het volgende station uit in ,n’ een microfoon, terwijl de trein door de duisternis daverde. Op éénzelfde oogenblik hoorde men alle luidsprekers werken. De passagiers waren niet weinig verrast. Z(j keken rond naar een conducteur, doch zagen er geen enkelen Een beambte van den ondergrondschen, die zich in den trein bevond, verklaarde aan een te- man van de E verving Neivs: „Het zal ons er twee of drie man voor eiken trein uitsparen, oo als het systeem eenmaal werkt.’” ij«n Eén gestoorde begrafenis. g- Toen de gerechtelijke lijkschouwer van 3S_ West Galway (Ierland) in het ziekenhuis lat daar aankwam, om de doodsoorzaak uit te maken van een man die daar den vorigen dag overleden was, bleek hem dat het stoffelijk overschot tien minuten geleden met een begrafenisauto vertrokken was voor de teraardebestelling in het geboortedrp van den ie” overledene. Een paar leden van de Burgerij n wacht ondernamen dadelijk met een ziekenen auto de vervolging en brachten het lijk telet rugi waarna het ambtelijke onderzoek plaats ïns had. , & de Getuigen verklaarden dat de man aan om longontsteking had geleden en in een «nbe:he waakt oogenblik in ijlende koorts uit het ziekenhuis ontsnapt was. Men hod hem 1600 eb- m. verder op op een akker gevonden. Uitge-: m- maakt werd dat hij was overleden aa» de; Iet gevolgen, “van longontsteking, waarbij de| en- dood verhaast was door de koude, die hij* ge- geleden had. om Het opbreken van straten. ct’ De Engelsche minister van transport-1 dé wezen heeft een verordening uitgevaardigd j ren tot regeling van het opbreken van straten in j ’is het gebied van het Londensche verkeer. Na ; en het eindigen van het werk, mag een straat; >en twaalf maanden lang niet opgebroken worden zonder toestemming van den minister, { \\ behalve in dringende gevallen. Voorgeschre- \ ven wordt dat werkzaamheden aan de rio- ; leering, waterleiding, gasleiding, telegraaf- j Hei of telefoonkabels tege'ijk moeten worden j •an -verricht met het herstellen van den weg. j ~ ii — ■ ' J ---