De Honing des levens. Dit nummer bestaat uit drie bladen EERSTE BLAD. 1 (P a s c h e ïu) Paaschfeest is het feest des levens. Wat leven is weet niemand. De moderne menseh kan veel, Met trots spreekt hij van de wonderen der cultuur. Maar het ^ wonder des levens ligt buiten het terrein , van zijn kennen en kunnen. In zijn fabriek, in zijn laboratorium, gebruikt hij de vruchten des levens, maar het maken zelfs van een klein graankorreltje is buiten zijn macht. Het leven is mysterie, het is maaksel van den Almachtige, Schepper des hemels en der aarde. Dus moeten wij het leven beschouwen als een geschenk van den souvereinen Gever. God is souverein in het wekken, maar ook in het nemen van het leven. De Schrift zegt: Neemt Gij hun adem weg, zoo sterven zij. Zelfs de ongeloovige, die niet liooger ziet dan de natuur, heeft het leven lief. Een der nieuwe dichters zingt: O Leven, zoet leven ’k Heb u zoo liefgehad. De dorst naar het leven zit in ons bloed. De menseh beeft, wanneer hij zijn leven bedreigd ziet. Huid voor huid, alles zal de menseh geven voor zijn leven. Daarom juicht hij, wanneer er een middel gevonden is, om het bedreigde leven te redden, te herstellen tot zijn oorspromkelijken bloei. Welnu, laat ons dan juichen op het Paaschfeest. Het middel is gevonden! Of nog beter, nog liever, nog schoener: het Paaschevangelie spreekt ons van een Middelaar, die de gemeenschap herstelt met Hem, bij Wien de fontein des levens is. Het predikt ons den Levensredder, die den dood in beginsel overwonnen heeft. Het verkondigt ons den Koning des levens, die Zelf de beschikker en heerscher van het leven is. Wie in Hem gelooft zal leven,, al ware hij ook gestorven. * * * Om de vreugde van het Paaschfeest te genieten, om den zegen van het Paaschwonder te ervaren, moet ge bedenken, welk leven Jezus ons geeft. Er is leven en— leven. Wanneer iemand met een doodelijke, martelende ziekte ligt te worstelen, zonder verademing te vinden, heeft het leven voor zulk een lijder geen waarde meer. Integendeel, de dood wordt als een verlossing beschouwd. Hoevele menschen, die voortdurend gebukt gaan onder zorgen, angsten, plagerijen, zijn het leven moede! Wanneer in een gezin het leven van de vrouw verbitterd wordt door het gestadig wangedrag van den man, hoort men wel eens het teekenachtig gezegde: „Die vrouw heeft geen leven!” Sommigen (ach, het zijn geen sommigen meer in den laatsten tijd) werpen het leven weg als een waardeloos ding, als , een ondragelijken last. Het vreeselijk leger der zelfmoordenaars is niet meer te tel.en. Ja, daar is verschil tusschen leven en leven. Eigenlijk is alle leven, dat wij bij onze geboorte ontvangen, vergiftigd, ontredderd, verkankerd, omdat wij zondaren zijn. i In het Gereformeerde Doopsformulier t I aat de bekende klacht, die geen pessii i. mistische overdrijving, maar naakte , waarheid is; Dit leven is niet anders dan een gestadige dood. i Dus luidt de vraag: Welk leven geeft i Jezus, de Koning des levens? Stel, dat Jezus het leven, dat wij nu I hebben, alleen maar verlengde, dan zou> den wij geen bijzondere reden hebben tot dank. i Stel dat Jezus ons een middel gaf, 1 waardoor wij gevrijwaard zouden zijn van den dood, wij zouden geen oorzaak hebben om feest te vieren. Het leven dat wij nu hebben eeuwig te 1 te dragen, zou eerder een straf aan een weldaad zijn. Maar zóó is het niet. Dat is het niet. Jezus, de Koning des levens, heeft het ware leven, dat de menseh bezat, toen hij bloeiend van schoonheid en gloeiend van vreugde uit de hand van zijn Schepper voortkwam, hersteld. Het leven dat Jezus geeft is rein, gezond, heerlijk, beter nog dan het leven dat Adam had, want wie in Jezus het leven gevonden heeft, kan niet verloren gaan in der eeuwigheid. Het beginsel des levens, dat hij hier ontvangt, wordt straks voleindigd in eeuwige jeugd. Ik geloof het eeuwige leven. Dat is de jubel van het Paaschfeest. t * * * Zoek dus het leven bij Jezus. Buiten Hem is er niets als vergankej lijkheid, vloek, dood. j. Vergeefs worstelt de menschheid om 3 uit eigen kracht de boeien van den dood te verbreken. , Zelfs de malaise in het sociale leven kan hij niet overwinnen. Tegenover den chaos van de internationale verhoudingen staat hij machteloos? . En persoonlijk? Let niet op het gelach en gejoel van de oppervlakkigen. Hoort wat de fijnigevoeligen zeggen. Roland Holst klaagt: Rusten in het leven kan ik niet; , Rusten in den dood wil ik niet; Mijn angst en wroeging ban ik niet; Mijn doffe klagen stil ik niet. J Zoekt het leven bij den Koning des levens. : Dankt Hem voor het leven. i Wijdt het Hem, die het u geeft, zoodat gij ook anderen, die ten doode wankelen, l een middel tot levensherstelling zijt. i t ——M—nBlMPBB—B— --- Buitenland. t s De tol-ume. ‘ Wat zal Briand doen? \ In zijn bekende rede in den Fransen en Se1 naat bad minister Briand gezegd, dat bij vast e voo.i.emens vs t om zich tegen een Uuitscn- i , Oosttnrijksche tol-unie te verzetten. Maar 1 liet werd niet duidelijk, hoe Briand zich voor- < stelde, dat hij de tol-unie zou kunnen verhin 1 deren, indien Duitschland en Oostenrijk toch i zeuden doorzetten- 1 Thans zijn in Frankrijk de Kamer en de Senaat op reces gegaan tot Mei, zonder dat < over deze zaak een groot debat gehouden is, 1 ; zooals sommige partijen (vooral de partij ‘ j van Herriot) hadden gewenscht. c Intusschen kan men verzekerd zijn, dat Briarid waakzaam en werkzaam za'. blijven. c t Met belangstelling wordt tegemoet gezien, c welke internationale stappen nu Briand zal ' doen. ' 1 De diplomatieke medewerker van de „Daily Telegraph” schrijft dat men verwacht, dat l Briand op de komende zjttaing van den Volkenbondsraad aan Duitschland en Oostenrijk nieuwe voorstellen zal doen inzake de i mogelijkheid van een nauwe economische sa1 menwerking, waaraan ook andere 'landen, met r name Frankrijk, zouden kunnen meedoen. c Men schijnt te Parijs reeds tot het inzicht I te zijn gekomen, dat het Duitsch-Oostenrijk- < ; sche verdrag met de letter van de Verdragen I j van Versailles en Saint-Germain niet in strijd is. En ook zal men te Parijs zich rekenschap £ gegeven hebben van het feit, dat een Fran- t . sche actie tegen Duitschland en Oostenrijk £ (■ nog niet kan rekenen op de volle medewerking van Engeland en Italië; immers is het dui- 1 1 delijk, dat de Fransche opwinding in Enge- ci 1 land en Italië geen weerklank heeft gevonden. 1 Het denkbeeld van een tolunie tusschen j België en Nederland. c ï t * Opmerkelijk is een artikel in de Volks- i 1 gazet, het sociaal-democratische Antwerp5 sche dagblad, dat onder leiding staat van 1 (■ den Belgischen oud-minister Huysmans. % Dit blad is opgeschrikt door het Duitsch- i Oostenrijksche tolverbond, en wijst ander- I zijds op de mogelijkheid, dat in Engeland het vrij handelsbeginsel zal worden opgege- c ven door een conservatieve Britsche regee- j ring, welke de plaats van het kabinet Mac- f Donald zou kunnen innemen. c In afwachting, dat het ideaal van Briand (algemeene economische samenwerking) verwezenlijkt wordt, meent het Antwerpsche ( blad, moet België zich zelf behelpen on een 2 tolverbond sluiten met Nederland. Bezwa1 ren, die vroeger konden bestaan, schrijft de j „Volksgazet” verder, zijn thans verdwenen. Sedert de industrialiseering van Nederland j zijn de twee landen zoo bij elkaar aange- r 1 past, dat de tolbarrière kan worden neer- t geslagen tot grooter welvaart van beide c partijen. r c ———r Geen anti-Paaschbetoogingen. ï € De voorgenomen anti-Paaschdemonstraties j; van de „godloozen” in Duitschland zullen ge- 1 lukkig niet doorgaan, dank zij de laatste ^ noodverordening, waarbij scherpe maat- ƒ regelen en strenge straffen mogelijk zijn 1 gemaakt, ingeval van kwaadwillige beschimping van Kerk of Staat. I Ook in Pruisen, waar de sociaal-democraat 1 Severing als minister van binnenlandsche J zaken de leidende persoon is, zal de actie der godloozen met Paschen verijdeld worden. Minister Severing heeft namelijk aan alle politie-autoriteiten in Pruisen een circulaire I 5 gezonden, waarin hij aangeeft, welke maat- c regelen tegen deze actie moeten worden genomen. Niemand — ook de godloozen niet — 2 mag worden verhinderd uiting te geven aan ^ t zijn opvattingen op religieus gebied, zoo ver- f klaart de minister, maar op voorwaarde, dat I ’ anderdenkenden niet worden gekwetst of bespot. Daar evenwel te vreezen is, dat dit c tijdens de bedoelde actie wel zal geschieden, j 1 moeten alle betoogingen en bijeenkomsten, ook in besloten ruimten, evenals alle propa- I ganda-optoehten, die niet aan de gestelde I voorwaarden voldoen, worden verboden. ■s t --- In ballingschap. ■ ■■ L/UIIII De Spaansche rebellen ingescheept. De Spaansche rebellen, die in December deelgenome nhebben aan den militairen opstand te Jaca en die onlangs door den krijgsraad tot langdurige gevangenisstraffen zijn veroordeeld, zullen hun straf ondergaan op een eenzaam eiland. Het meerendeel der sergeants, korporaals t en soldaten, die te Jaca werden veroordeeld, is deze week te Tarragona ingescheept met r bestemming naar de Chafarines-eilanden, in - de buurt van Marokko gelegen. Een groote menigte deed hun hartelijk h uitgeleide onder kreten van „Leve de republiek”. e Tijdens. de inscheping zijn te Tarragona t ook relletjes voorgekomen, waarbij met stee;, ren naar de politie werd geworpen en een j Spaansche vlag werd afgerukt van een der openbare gebouwen. t Voorts wordt uit Madrid nog gemeld, dat de politie aldaar ergens een werkplaats heeft ontdekt, waar bommen werden vervaardigd, j welke een ontploffingsmiddel inhielden, nog veel sterker dan dynamiet. Y t 11 Paniek in de Hitler-partij. e De opstand van Stennes. t Er is de laatste dagen groot krakeel onder de Duitsche Nation'aal-socialisten, de beruchte t partij, die hare aanhangers bij millioenen telt en die kunnen beschouwd worden als de n Duitsche fascisten. i Men kan zelfs van een paniekstemming p spreken- Er was sprake van, dat deze machtige party zou uiteenvallen, maar waark schijnlijk zal het zoover toch niet komen. I De zaak is, dat de Berlijnsche stormafdee- lingen in verzet waren gekomen tegen Hitler, i- den tot dusver algemeen erkenden chef van de i. Nazi’s. Aanleiding tot deze inbreuk op de partij1 tucht was de bekende noodverordening, waarin ook strenge maatregelen waren afgekondigd tegen politiek geweld. Nu is het bekend, dat het vooral de stormafdeelingen van de Nazi’s zijn, welke zich j- gedurig aan geweldpleging schuldig maken. ). Deze stormafdeelingen bestaan uit pootige n kerels en zijn eigenlijk knokploegen, die gewoon waren om met de vuist of ook met de l- revolver op te treden tegen allen, die aan de r- Nazi’s overlast aandeden, d Wanneer de Nazi’s een vergadering hiel3- den en de communisten wilden die vergade3- ring verstoren, dan kwam er dadelijk ëen > stormafdeeling bij te pas. Het gevolg was dan vaak een bloedige vechtpartij met zood veel dooden en zooveel gewondem ') Vooral de Berlijnsche stormafdeelingen ie onder aanvoering van luitenant Stennes en n zijn adjndant Wetzel waren berucht. Nu kwam de noodverordening. 'e We moeten — zoo zeide Hitler toen — voorloopig ophouden met die bloedige vecht■“ partijen, want anders zal de politie de gele5- genhei'1 aangrijpen om onze vergaderingen r" te verbieden, onze vereenigingen te ontbin■e den, enz. We moeten — aldus Hitler — nu maar den wettelijken weg bewandelen, anders wordt onze machtige beweging heelemaal lamgeslagen. Maar luitenant Stennes, de populaire aanvoerder van de Berlijnsche knokkers, dacht er anders over. Hij wilde een activistische ,a taktiek voortzetten, de wapenen blijven hanj. teeren en de stormafdeelingen moesten vol'e gens hem als knokploegen blijven optreden. Hitler — zoo zeide Stennes — is een slappen ling en een verrader geworden. t_ Stennes ging zelfs zoover om het partijgebouw te Berlijn te bezetten en zich ook £ meester te maken van de drukkerij van Der ’e Angriff, het dagblad van de Hitler-partij. ,r Hitler brieschte van woede. De discipline — zoo zeide bij — moet hersteld worden. En e hij gaf aan Goebbels, den leider van de -e party te Berlijn, opdracht om de partij van t_ opstandige elementen te zuiveren. Luitenant Stennes en zyn adjudant Wet_ zei werden geroyeerd als leden van de partij. n En tot leider der Berlijnsche stormafdeelingen werden benoemd luitenant Schulz, aan tt wien Heines als adjud'airt is toegevoegd. Schulz en Heines, de nieuwe aanvoerders it der stormafdeelingen, zyn twee beruchte - veemmoordenaars. i. Intusschen weigeren Stennes en Wetzel i- hun plaatsen af te staan aan Schulz en e Heines. t Het conflict ia nog in vollen gang. Verwacht wordt, dat de aanhang van Hitler ten slotte de overhand zal behouden. --- De botsing bij Gibraltar. Meer dan dertig dooden. Omtrent de botsing in de Middellandsche zee tusschen het Engelsche vliegtuigmoederschip „Glorious” en het Fransche passa- : giersschip „Florida” wordt nog nader ge- ( meld: < De „Florida” kwam uit Buenos Aires en was op weg naar Barcelona. Aan boord waren 550 passagiers, meest landverhuizers De bemanning telde 170 koppen. ( De „Glorious” was moederschip voor 21 vliegtuigen. Toen de „Glorious” met een snelheid van dertig knoopen voer om een te i water gevallen vliegtuig te hulp te komen, kwam het schip in botsing met de „Florida”. i De overgroote meerderheid van de opvarenden der „Florida” konden door de „Glorious” worden overgenomen. Toch zijn er nog over de dertig opvarenden van de „Florida” omgekomen» De meeste dooden waren landverhuizers; ook zijn eenige leden der bemanning omgekomen. i De „Glorious” met de „Florida” op sleeptouw is te Malaga aangekomen. De ramp te Managua. Onzekerheid over 't aantal dooden. Uit Managua, de door een aardbeving verwoeste stad in Midden-Amerika, wordt gemeld, dat het opruimen van de puinhoopen krachtig is aangepakt en dat al zeshonderd lyken uit de puinhoopen te voorschijn waren gehaald. Intusschen heeft men nog geen overzicht van het totaal aantal slachtoffers. Men vreest — zoo meldde Reuter — dat het aantal dooden ten gevolge van de aardbeving meer dan vijfduizend bedraagt. Meer dan duizend personen werden gedood op het marktplein en zeven honderd bij het instorten van het ziekenhuis en de gevangenis waarbij alle patiënten en gevangenen den dood vonden. Het meerendeel der lijken kan niet worden geïdentificeerd. Vele vrouwen en kinderen zyn half verhongerd. Dat zijn vreeselijke cijfers, maar volgens 1 andere berichten zijn deze getallen overdreven. Kolonel Bradman, die als commandant van een marine-corps uit de Vereenigde Staten, een groot aandeel heeft in de hulpverlening, schat het aantal dooden op 2000. De toezending uit de Vereenigde Staten van dokters, verplegend personeel, verbandmiddelen, levensbehoeften, dekens, enz. geschiedt met bekwamen spoed. Vliegtuigen bewijzen daarbij goede diensten. Op de heuvels rondom Managua zijn tenten opgeslagen, waar tienduizenden kampeeren. Men hoopt spoedig de waterleiding weer in werking te kunnen stellen. In het westelijk deel van Managua ontstond gisteren wederom een brand, die het tentenleger der dakloozen bedreigde. Gistermorgen werden drie mannen standrechtelijk doodgeschoten, die in den afgeloopen nacht op plunderen waren betrapt. Een groote spleet, die in een der heuvels ; ontstaan is door de aardbeving, dient tot voorloopig graf voor de lijken die onder de puinhoopen te voorschijn zyn gehaald. Om te voorkomen, dat .er pest uitbreekt 1 is een verplichte vaccinatie voorgeschreven. I Een April-grap. , In Engeland is deze week een April-grap uitgehaald welke heel wat opschudding heeft veroorzaakt. Harris is in Engeland een zeer algemeene naam — en nu hadden een groot aantal personen, die Harris heetten, ieder een brief ontvangen, waarin zij werden opgeroepen om de voorlezing hij te wonen van het testament van wijlen John Harris. Niemand begreep, welke John Harris was ontleden, maar ieder was begeerig om iets van den buit te ontvangen, nagelaten door een onbekenden naamgenoot en bloedverwant, f De brieven waren gelijkluidend en heelemaal in den vereischten vorm. Het adres 1 waar de belanghebbenden zich moesten ver- ( voegen, was de universiteit te Epsom. Er was in de brieven ook een telefoonnummer ( opgegeven, dit was echter niet het nummer ( van de universiteit te Epsom, maar het nummer van Madame Tussand’s wassen- . beeldenspel te Londen. Men kan zich de gevolgen voorstellen. Vele Harrissen togen op reis naar Epsom, waar men van niets wist. En vele andere Harrissen grepen naar de telefoon, vol vertrouwen afgaande op het opgegeven telefoonnummer, om dan met verbazing te ervaren, dat zij niet met de universiteit maar met het wassebeneldenspel in gesprek waren. Zoo werden zoowel de universiteit als het wassenbeeldenspel dien dag heelemaal in de war gebracht, terwyl talrijke Harrissen van een koude kermis thhuis kwamen. Intusschen heeft zich al een oud-student van Epsom als de grappenmaker ontpopt en zijn excuus aangeboden. Gratie op Goede Vrijdag. Men meldt uit Madrid: Volgens rtaditie heeft de koning tydens de mis in de kapel van het paleis, ter gelegenheid van Goeden Vrijdag, gratie verleend aan een aantal ter dood veroordeelden, door het vervangen van de zwarte linten gehecht aan de acten der vonnissen, door een wit lint. --- Telegrammen. ZWARE AARDBEVING IN ARGENTINIë. BUENOS AIRES, 4 April. Naar gemeld wordt, heeft in de Argentijnsche provincie Tucuman een zware aardbeving plaats gehad. De steden Graneros en Tucuman zouden zwaar geteisterd zijn. Nadere bijzonderheden ontbreken. --- FEUILLETON PHILIP ENDERBY NAAR HET ENGELSCH DOOR ANNIE MEULINX — o — 22) Hij zag Conrad En derby minder dan iemand anders van de familie. Hij was een raadsel voor hem en in zekeren zin voelde hij zich tot hem aangetrokken. Als Gonrad stil zat, kwam er een onuitsprekelijke droefgeestige uitdrukking op zijn donker gezicht. Zijn donkere oogen keken melancholiek en die indrnk werd nog versterkt door de ingevallen slapen en wangen. „Zijn gezicht kan wel doorgaan voor dat van een uitgesproken misdadiger,” zei Phil bij zichzelf. „Net ’n kop om studie van te maken. Maar met dat al is nog niet uitgemaakt, waarvan die melancholieke uitdrukking het, gevolg kan zijn, van een of andere kwaal of van een kwaad geweten. Misschien beoordeel ik hem wel heelemaal verkeerd op ’t oogenhlik. Als ik hem maar eens aan ’t praten kon krijgen, zou ik hem wel heter begrijpen ook. Maar hij praat blijkbaar met niemand dan met Polly. Maar dat is me onbegrijpelijk, dat een man, die zoo gehecht schijnt aan zijn i dochter als hij, zoó wreed en verraderlijk kon zijn voor het kind van zijn eigen broer. „Misschien zijn zulke dingen vereenigbaar; maar ik ben geen psycholoog. Men zou soms graag willen weten, wat er in het hoofd van een ander omgaat. Maar aangezien dat niet kan, moet ik eenvoudig mijn oogen gebruiken en mijn mond houden.” Maar toen hij weer eens met Polly alleen was, probeerde hij baar over haar vader aan ’t praten te krijgen. Dit was gemakkelijk genoeg, want de kinderlijke toegenegenheid van het meisje was zoo groot, dat ze graag vol geestdrift uitweidde over de vela deugden van haar vader, zijn vriendelijkheid thuis, zijn liefdadigheid voor de armen en zijn geduld met den ouden klagenden vader boven, dien Phil nog nooit gezien had. Phil maakte zijn penseelen schoon en luisterde ondertussohen aandachtig, „Je vader zegt niet veel,” zei hij. „Ik heb geen gelegenheid gehad hem te leer en kennen. Ik hoop, dat ik langzamerhand eens wat meer van hem te zien krijg.” Polly’s oogen schitterden. „Des te heter u hem leert kennen, des te meer zult U van hem gaan houden,” zei ze. „O, denkt u?” zei Phil zachtjes. „Dat weet ik nog zoo net niet, maar,” ging hij kalm verder: „ik zou heel graag zijn gezicht eens schilderen, hoewel ik geen portretschilder van beroep ben; het interesseert me, alleen is het vreeselijk droefgeestig, alsof hij veel verdriet gehad heeft.” „Verdriet?” herhaalde Polly peinzend, „maar ik geloof eigenlijk niet, dat hij veel verdriet gehad heeft. Natuurlijk oom Hugh is gestorven, maar ik ben bang dat niemand erg veel van dien armen oom Hügh hield; en anders is er niets voorgevallen sinds kleine Phil verdronken is. En hoewel dat wel een heel droevig ding was. geloof jk toch niet, dat het een groot verdriet genoemd mag worden.” : : ' ''rv ' • „Wel, neen, dat zou ik niet denken,” zei de jongeman op rusti- d gen toon. „Het hangt er natuurlijk van af, of je vader erg veel van hem hield.” n Tot zijn verbazing en ook een beetje tot zijn ontsteltenis kleurde it Polly hevig. Gedurende eenige oogenblikken was haar geheele geit laat vuurrood Ze keek ter zijde en gaf niet dadelijk antwoord. Om een of andere reden had Phils opmerking haar in verwarij ring gebracht maar hij vroeg niet dadelijk waarom. Ze begon !- zenuwaohtig aan de takken van een rozenstruik te plukken, waar e ze bij stond. Het was in den tuin, waar Phil aan ’t werk was. 3 ,,U weet natuurlijk niet,” zei ze met een trillende stem, „dat u een punt aangeraakt heeft, waar vader en moeder beide heel ge11 voelig voor zijn. U moet weten, dat er menschen in Casterby 3 waren — hatelijke, slechte menschen — die verklaarden, dat mijn vader blij was, toen Phil stierf, omdat mijn grootvader veel meer 3 van hem hield dan van één van ons. En ’t was, zooals mijn moes der me vertéld heeft, in die dagen bekend, dat mijn vader in financieele moeilijkheden verkeerde en men dacht, dat het voor s hem voordeelig zou zijn, als Phil uit den weg geruimd was. Het was natuurlijk een brutale leugen; maar u kunt zich voorstellen, > hoe het mijn vader en moeder pijn deed. Ik weet niet. waarom ik 3 u dit allemaal vertel, mijnheer Forrester; want het kan u natuurlijk niet interesseeTen.” „Integendeel,” zei Phil, „het interesseert me heel erg. Ik hen heel blij dat u het me vertelt. Ik kan me voorstellen, dat zulke |j verdachtmakingen uiterst pijnlijk moeten zijn.” n „Het was afschuwelijk” zei Polly kleurend, „ en het ergste s was, dat ik bang ben, dat het de schuld was van armen oom g Hugh. Hij zei soms dingen, die hij niet had moeten zeggen en ze 1 waren bovendien onjuist: en eens, in den verkiezingstijd, werden er zulke pijnlijke dingen gezegd en gedaan, dat vader bijna een - der dagbladen liet vervolgen wegens laster/5 Ml'igpniiiitrTiT „Bijna: dus niet heelemaal,” zei Phil bij zichzelf. Hij luisterde aandaohtig. „Moeder zei altijd ” vervolgde het meisje, dat vader vanaf dien tijd zoo melancholiek begon te kijken en dat hij nooit zijn oude vroolijkheid weer teruggekregen heeft. Het is natuurlijk een vreeselijk iets voor een man, als op die manier zijn goede naam door ’t slijk gebaald wordt.” „Maar zoolang het alleen de vraag was, wat hij voelde.” zei Phil, die ijverig aan ’t schilderen was, „zou het alleen een heel gevoelig iemand kunnen hinderen. Zoolang de menschen niet zeiden, dat uw vader uw neefje in de rivier gegooid had of iets dergelijks — verontschuldig de uitdrukking — zie ik niet in, waarom hun gepraat zoo’n diepen indruk gemaakt zou hebben.” „Ik vrees ” zei Polly met tranen in haar oogen, „dat ze juist toen zulke dingen gezegd hebben; maar het was in het vuur van een politiek conflict en moeder zegt, dat de menschen in die dagen alles zeggen en dat we er niet meer aan moeten denken. Maar sinds ik oud genoeg ben om het te begrijpen, heb ik gewenscht, dat we deze stad konden verlaten en ergens naar toe konden gaan, waar niemand iets van de geschiedenis van den armen kleinen Phil, die verdronken is, afweet.” „Het verbaast me niets, dat u het zoo aanvoelt,” antwoordde Phil ernstig en zijn hand beefde een beetje, toen hij de penseelen vasthield. (Wordt vervolgd.) --- Het belangrijkste Nieuws BUITENLAND. De beroering onder de Duitsche NationaalSocialisten; luitenant Stennes, de aanvoerder der Berlijnsche stormafdeelingen, in opstand tegen Hitler hlz. 1. De onbeschrijfelijke ellende te Managua; voortvarende hulpverleening vanuit de Vereenigde Staten blz. 1. Het Engelsche vliegtuigschip „Glorious” met meer dan 600 opvarenden der „Florida” aan boord en met het zwaar beschadigde schip op sleeptouw te Malaga aangekomen blz. 1. De Spaansche rebellen van Jaca getransporteerd naar een eenzaam eland bij Marokko blz. 1. Zware aardbevingen in Argentinië (Telegrammen) blz. 1. NEDERLAND. Tal van branden; te Sprang twee boerderijen, een bakkerij en een woonhuis in vlammen opgegaan (Gemengd Nieuws) ... blz. 2. De verlaging der ambtenaarssalarissen in Ned. Indië (Uit de Oost) blz. 6. --- Laatste Nieuws. Auto tegen een huis gereden. De burgemeester van Eist gedood. Gisteravond omstreeks 11 uur is een auto >p het hoekske op Langenboom, gemeente üscharen bij Grave, tegen den hoek van een mis te pletter gereden. In de auto waren 'ezeten Mr. E. O. J. Baron van Hovell van iVesterflier en Weezeveld, benevens nog wee andere heeren, een dame en drie kinleren. Mr. E. O. J. Baron van Hövell van Weserflier en Weezeveld, burgemeester van Sist, overleed pl.m. 2 uur na het ongeval er plaatse. Zijn lijk is naar het gasthuis te ïrave vervoerd. De overige inzittenden benamen wonder boven wonder zoo goed als ;een letsel. ---