Binnenland. BEGRAFENIS J. TIMMERMAN. Zaterdagmiddag had te Oud-Loosdrecht onder groote belangstelling de begrafenis plaats van het stoffelijk overschot van den heer J. Timmerman, in leven Wethouder der gemeente Loosdrecht, lid der Prov. Staten van Utrecht en ouderling der Geref. Kerk van Oud-Lcósdiechc. Op het kerkhof werd de overledene in zeer waardeerende woorden door verschillende personen herdacht. Het eerst voerde de pastor-loci, Bs. v. d Born, namens den kerkeraad het woord, er op wijzende, wat de overledene tijdens zijn veeljarig ouderlingschap voor de Kerk geweest is. Vervolgens sprak de heer Kettlitz, lid van Gedeputeerde Staten van Utrecht, namens den Commissaris der Koningin te Utrecht, die door afwezigheid verhinderd was de plechtigheid bij te wonen.. Hij wees op het feit, dat de overledene gedurende 22 jaren aaneen lid der Staten is geweest; de heer Timmerman was inzonderheid door zijn groote kennis van waterschaps-aangelegenheden zeer gezien. Hierna bracht Jhr. Q. J. van Swmderen, Burgemeester van Loosdrecht, het vele in herinnering, dat door den heer Timmerman als Raadslid en Wethouder gedurende meer dan 25 jaar voor Loosdrecht is verricht. _ Verder sprak de heer D. W. Karsemeijer als bestuurslid der A. R. Kiesvereeniging te Oud-Loosdrecht; daarna Ds. Westerhuis, van Hellevoetsluis als vriend van den overledene. Namens de A. R. Statenfractie voerde ten slotte de heer van Andel van De Bilt het woord, waarna ten slotte Jhr. van Swinderen namens de familie een woord van dank sprak voor de betoonde belangstelling. HET ONTWERP-BINNENVAARTWET. Talrijke bezwaren aangevoerd. De Algemeene Rijnschippersbond, de Federatie van Schippersvereenigingen in Friesland, de Nationale Schippersvereenigmg, de Protestantsch-Christelijke Schippersbond, de Roomsch-Katholieke Schippersvereenigmg St. Nicolaas en de Schippersvereeniging Schuttevaer, hebben aan den Minister van Justitie een uitvoerig schrijven gezonden, waarin talrijke bezwaren worden aangevoerd tegen het ontwerp-Binnenvaartwet. Het gaat hier om groote belangen voor de particuliere vaart. Zij, die dit bedrijf uitoefenen, vragen evenzeer als anderen om rechtszekerheid in hun bedrij f. Adressanten wenschen, dat de Binnenvaartwet er eene zal worden, ook voor hen opgebouwd op den grondslag van recht en billijkheid en zich aanpassend, aan hetgeen thans als zoodanig wordt gevoeld. En dit te meer, omdat door hun dit te geven, belangen van anderen niet behoeven te worden geschaad. Met aandrang wordt gevraagd al het aangevoerde in ernstige overweging te nemen en vóór de indiening van het ontwerp bij de Staten-Generaal daarin te doen aanbrengen die wijzigingen en daarin te doen opnemen die bepalingen, clie met het oog op onze bezwaren noodzakelijk zijn. De particuliere binnenvaart toch, die als gevolg van de voor haar onvoldoende wettelijke regeling groote moeilijkheden ondervindt, zou door een nieuwe regeling, in strijd met bestaande toestanden en begrippen en bovendien onvolledig, zwaar worden getroffen. RIJKSINKOMSTENBELASTING VAN SCHIPPERS. Op vragen van het Tweede Kamerlid, den heer Duymaer van Twist, betreffende de regeling van den aanslag der Nederlandsche schippers in de Rijksinkomstenbelasting, heeft de Minister van 'Financiën geantwoord, dat de eerste twee vragen bevestigend worden beantwoord, met dien verstande, dat de in de tweede vraag omschreven wijze van handelen wel is waar niet voor alle, maar toch voor de groote meerderheid der schippers wordt gevolgd. Op de twee verdere vragen, waaromtrent alle informaties nog niet zijn ingekomen, hoopt de Minister binnenkort terug te komen. KWESTIE BIJ EEN AANBESTEDING. Aannemers weigeren inschrijving door concurrentie van werkloozen. Gistermorgen is aanbesteed het tweede gedeelte van de bedijking van de Hoven & Steenenkamer bij Deventer. Ingeschreven werd slechts door twee combinaties, aangezien de georganiseerde aannemers uit protest geen biljetten hadden ingeleverd. Hier doet zich n.1. de kwestie voor dat een combinatie van werklooze grondwerkers ook inschreef, welke combinatie bij besteksbepaling verschillende faciliteiten heeft verkregen,, zooals een voorschot op de loonen en borgstelling voor de huur van materialen. Van aannemerszijde wordt aangevoerd, dat concurrentie niet mogelijk is, daar de georganiseerde werkgevers hun sociale verplichtingen moeten nakomen, maar bovenal omdat zij geheel borg zijn voor het uit te voeren werk, hetgeen met de werklooze grondwerkers niet het geval is, ook al voltooien ze het werk niet. Genoemde combinatie schreef in voor een bedrag van ƒ 31.707; de heeren Van Welbergen en Pickart (ongeorganiseerd) voor ƒ 24.758. --- Luchtvaart. De postvluchten op Indië. Het 15e postvliegtuig te Karachi. Aneta-Vaz Dias meldt, dat bij de K.L.M. ericht is ingekomen, dat het 15e postvlieguig, de P.H.—A.F.R., gistermorgen om 6.30 lit Djask is vertrokken en om 13.50 te Kaachi is aangekomen. Het 13e retourvliegtuig te Karachi. Volgens een ander ingekomen bericht is iet 13e retourvliegtuig, de P.H.—A.F.L., gisermorgen om 5 uur uit Allahabad vertrokken n om 10.25 te Jodphoer aangekomen. Vanaar vertrok het toestel weer om 11.26 en .rriveerde om 14.29 te Karachi. Aan boord van beide vliegtuigen is alles vel. Heden wordt de reis voortgezet. V --- Christelijk-Historische Unie. L^e algemeene vergadering te Amsterdam* Openingsrede Dr. J. Schokking. De Chr. Hist. Unie kwam heden te Amsterdam in algemeene vergadering bijeen. Openingsrede-Dr. J. Schokking. Te 11 uur opende de voorzitter der Unie, D r. J. Schokking, de vergadering op de gebruikélijke wijze en daarna hield hij zijn openingsrede. Na allen een hartelijk welkom te hebben toegeroepen, herdacht spr. de ijverige, trouwe leden, die in het afgeloopen jaar door den dood werden weggenomen. In ’t bijzonder herdacht spr. dankbaar mannen als de heeren Baron van Bedem, Kernkamp, Mr. Verkouteren, Gerretson en Ds. van Eyck van Heslinga, in wien de Unie zooveel is geschonken. Voorts wees spr. erop hoe noodig het is, dat het werk, door deze mannen verricht, met gelijke ijver, toewijding en trouw wordt voortgezet. Dit werk wordt er niet makkelijker op. Immers, de onzekerheid en verwarring op politiek gebied duren voort, ten deele een gevolg van, in ieder geval samenhangend met den oeconomischen toestand, die een groote depressie vertoont. Daarmee gaat een verwarring der geesten gepaard, die naarmate er grooter behoefte is aan eenstemmigheid om tot verbetering en oplossing der zich opdringende vragen te komen, die oplossing eerder verzwaart dan bevordert. Een verwarring der geesten, die het gevaar, indien al niet doet ontstaan, dan toch ernstig vergroot, om daarop in te grijpen en de gedachten der menschen door uitwendige middelen in de eene of andere richting kunstmatig te dwingen. Die slechte economische toestand en de verwarring der geesten betreft niet alleen eigen land en volk, maar de volken der wereld. Vergelijkenderwijs is ons land niet het ernstigste getroffen. Dit geldt zoowel het politieke als het economische leven. Hoewel ook ten onzent het landbouwbedrijf een zwaren tijd doormaakt, en in het meerendeel der andere bedrijven een teruggang inplaats van uitbreiding der werkzaamheden moet worden vastgesteld, ten gevolge waarvan de werkloosheid ook onder ons volk in bedenkelijke mate om zich heen grijpt, zoo bleef de laatste toch tot heden binnen engere grenzen dan in andere landen het geval is. Dit stemt tot dankbaarheid, doch wat spr. opmerkte omtrent het algemeen karakter van de onzekerheid op politiek gebied, de economische crisis en de geestelijke verwarring, blijft onverzwakt. Dat moge voor het tweede, de economische crisis in sterker mate gelden dan voor de beide anderen'^ voor spr. staat vast, dat j,eowel in het een als het ander nauwer samenbang is tusschen de verschillende volken dan ooit te voren. De moeilijkheden, in eigen land, zijn een deel van die ih de gansohe wereld; zij hebben misschien een: eigen karakter, maar staan niet op zich zelf; en kunnen daarom evenmin als dit aldus het geval is binnen de eigen grenzen overwonnen worden. lijdelijke voorzieningen kunnen oéhige tegemoetkoming geven; maar de orisis is van internationalen aard, zoodat ook internatiöhaal overleg, zich opdrin-gt om tot een oplossing te komen, van de vragen, die zich daarbij opdoen. Hierop moet, naar spr. meent, voortdurend de aandacht gevestigd. Met voldoening wees spr. erop, dat onze Regeering het belang van het internationaal overleg ten volle erkent, dat daarbij Nederland (met zijn overzeesche gewesten) de hem toekomende plaats inneemt en zoo goed moigelijk gebruikt en dat de Regeering daarbij in het algemeen door de Volksvertegenwoordiging krachtig wordt gesteund. Dat de haiidelsconventie van 24 Maart 1930 tenslotte niet tot stand kwam, is waarlijk niet onze schuld. Integendeel, zelden werd met zooveel nadruk, in klare duidelijke woorden op het bèlaflg van de verkrijging van eenlg resultaat van internationaal overleg aangedrongen als door den Ned. gedelegeerde Dr. Golijm is geschied. Wanneer desondanks dit pogen niet slaagde, is dit wel een bewijs, hoe moeizaam o*p dit terrein gevorderd wordt' en hoezeer de feitelijke verhoudingen nog in de verschillende landen daarvoor een belemmering vormen. Tooh zou men verkeerd doen hier alleen van onwil zonder eenigen redelijken grond te spreken. Trouwens, de behoefte aan toenadering tusschen de landen dringt zich dermate op, dat men zich anders in afzonderlijk gevormde kringen zal trachten te helpen, maar dan op een wijze, die nieuwe moeilijkheden uit politiek oogpunt ; te voorschijn roept. Of zal spr. zeggen, die tot openbaring brengt, dat aan clan onwil om aan een generale conventie op handelsgebied de noodige medewerking te verleenan ook politieke overwegingen nieit vreemd waren? Spr. denkt aan het bekend worden van het besluit van Duitschland en Oostenrijk om tot een tolu'nie te komen. Zander' hierbij in bijzonderheden te treden, wilde spr. met, enkele woorden op dezen gang van zaken . wijzen, omdat daardoor vermoedelijik reeds een voorafschaduwing geworpen wordt van de a,s. onitwapeningsconferenlie ten opzichte waarvan men goed zal doen niet te groote verwachtingen te koesteren. Schijnbaar heeft de eene met de andere niet to maken, inderdaad is er een nauwe samenhang, omdat bet internationaal overleg op ieder terrein, boe verschillend ook. beheer-mht wordt door factoren die in het algemeen van 'primaire beteekenis zijn. Spr. wees er voorts op, hoe de wereldoorlog de opstandigheid onder de volken heeft ontketend en aan de revolutionaire gezindheid nieuw voedsel heeft gegeven. En van revolutionaire zij'do wordt nu de crisis aangegrepen om de bestaande orde, zoowel staatkundig als maatschappelijk, daarvoor aansprakelijk te stellen en de mas=a daartegen in opstand te brengen. Spr. wees op de propaganda die steeds van Ruslands uitgaat. De heftigste bestrijding gaat daarbij uit tegen de groepen, die eveneens van revolutionairen huize, toch niet bereid zijn aan een gewelddadige omverwerping van het huidig maatschappelijk stelsel mede te werken. Dit verklaart de spanning in de S. D. A. P., waarvan het zoo juist gehouden congres dier partij iri ons land ook een duidelijk bewijs heeft gegeven. Natuurlijk wordt hierdoor de politieke toestand ernstig beïnvloed en meer dan ooit is noodig, ook ten opzichte van het eigen politiek beginsel scherp te onderscheiden. Spr. wees er hierbij op hoe ook van C.-H. zijde steeds is aangedrongen op voorzieningen in die 'bedrijven, die door de crisis te lijden hebben. Wat die den landbouw aangaande be'treft, wees spr. er op, dat zij afkomstig zijn van, althans voorbereid zijn door een commissie, onder leiding van een der C.-H. Kamerleden, Dr. Lovink. Spr. wees er op, dat daarbij de beginselen in het oog moeten worden gehouden en verweer moet worden geboden tegen het dreigend gevaar om de bijzondere omstandigheden tot gewone te stempelen, of om ze met de Soc.Dem. zonder meer als gevolg van het kapitalistische stelsel te zien en een toestand in het leven te roepen, waarvoor ongemerkt de regeering voor den gang van het bedrijfsleven verantwoordelijk zou gesteld worden, m.a.w. dat zij dit, en dan naar allen kant, in handen zou nemen. ’t Gaat hierbij maar niet om een vraag van enkel theoretische beteekenis, maar over een van het grootste practische belang, n.1. de ontwikkeling van ons staatkundig, maatschappelijk leven. Zal dit laatste, al meer door den staat worden omvat, beheerscht en daaraan ten volle ondergeschikt gemaakt of zal dit de bedoeling zijn, dat het ook in het maatschappelijk leven naar recht toega, dat, voor zooveel noodig, door wettelijke voorzieningen misstandenden worden tegengegaan, het zwakke worde gesteund en geholpen, maar overigens de waarborg wordt geschapen, dat er voor de vrije ontwikkeling van alle krachten de ruimste gelegenheid blijft? Spr. meent, dat voor de C.H. niet twijfelachtig is, dat het antwoord in laatstgemelden zin zal gegeven moeten worden. Daaruit blijkt tevens, dat de houding der C. H. ten deze niet allereerst of in hoofdzaak wordt bepaald door de overweging, dat tot eiken prijs het kapitalistisch stelsel moet worden vastgjehouden. Voor de C. H. ligt het hoofdpunt van den strij d op een ander plan; niet voor het kapitalisme en tegen het socialisme, maar tegen de politieke gedachte, die daarmee verbonden is, daarvan den ondergrond uitmaakt en bedoeld of niet, een steeds scherper uitwerking krijgt, de politieke gedachte van den autonomen staat. Ook wijzend op hetgeen ten deze in Rusland valt waar te nemen, wees spr. daartegenover op de beteekenis en waardij van het C.H. beginsel omtrent de Overheid als zelfstandige macht in het volksleven, maar gebonden aan den norm van „de in de H. Schrift geopenbaarde ordening Gods”, zooals het in het eerste lid van het eerste artikel van het C.H. Program van Beginselen staat uitgedrukt. Spr. herinnerde in dit verband aan de rede van Prof. De Savomin Lohman over „het eigen recht der Overheid”, gehouden op den 295sten jaardag der Utrechtsche Universiteit en wees op het verband in uitgangspunt tusschen het liberalisme en de C.H. en de onmogelijkheid eener overbrugging daarvan. Van toenadering waar dit eenigszins kan, zijn wij — aldus spr. — niet afkeerig; en wanneer ten opzichte van een aantal punten practische overeenstemming blijkt te bestaan met de liberale partij, zullen wij dat evenals met betrekking tot andere, dankbaar erkennen en niet uit enghartige partijpolitiek trachten te verzwakken door het anders te duiden. Maar wanneer vooral in den laatsten tijd stemmen worden gehoord, die het voorstellen, alsof er vooral na de dusgenaamde beëindiging van den schoolstrijd geen reden meer voor afzonderlijke Chr. Protestantsche partijen zou zijn, en naar vereeniging in één partij met de liberalen van allerlei gading, die toch allen voor het meerendeel Protestanten zijii, roepen, dan kan dit slechts een loslating van het eigen politiek beginsel beteekenen — maar dan zou eer het pleit voor overgang naar die Protestantsche partijen verwacht worden; of het is een miskenning van de beteekenis van ons politiek beginsel, en den beheerschenden invloed daarvan op de beoordeeling van de verschillende vragen. Spr. wilde niet voor de zooveelste maai pogen de onjuistheid aan te toonen van de kritiek op de partijen der rechterzijde in verband met dë partij groepeering, als zou dit een vermenging van politiek en godsdienst zijn. Evenmin wilde hij ingaan op de uitvoerige persbeschouwingen over het parlementaire stelsel, het verschil tusschen een parlementair en een extraparlementair kabinet, de vraag welk karakter; het tegenwoordige eigenlijk draagt en andere in verband daarmee. Alleen, wanneer daarbij gesproken wordt over het herstel van de vroegere coalitie als over iets heel aparts, moet spr. toch opmerken, om misvattingen te voorkomen, dat — zooals nog vóór de invoering van het evenredig kiesrecht wijlen de Savomin Lohman tegenover den aandrang van den leider der A.R. destijds, Dr. A. Kuyper, een nauw verband tusschen de rechtsche partijen slechts in het teeken van een accoord bij de stembus wilde — dat herstel van vroegere coalitie thans toch niet anders zou kunnen beteekenen dan medewerking tot de vorming van een kabinet. Aan den wil tot die medewerking heeft het bij de C.H. ook na de laatste verkiezingen niet ontbroken. Wanneer een parlementair kabinet, in den zin, die daaraan nu eenmaal gegeven wordt, niet tot stand kwam, was dit alzoo niet het gevolg van het ontbreken van dien wil, maar omdat het op een wijze moet gebeuren, waarmee de C.H. zich met het oog op een zuiver houden van de onderscheiding van Regeering en volksvertegenwoordiging, niet konden vereenigen. En spr. stelde er prijs op nog eens nadrukkelijk te verklaren, dat de houding der C.H. daardoor is bepaald geworden. Overigens verheugt spr. zich erover, dat die houding allengs meer begrepen wordt en in het rechtsche kamp blijkens enkele uitlatingen, inzonderheid in de R. Kath. pers, ook instemming vindt. Wij kunnen alzoo rustig afwachten, — aldus spr. — ook omdat het verschil tusschen een parlementair en extra-parlementair kabinet voor ons niet zoo ingrijpende beteekenis heeft. Spr. wees erop, hoe dit ook samenhangt met art. 7 van het C.H. program, waarin uitgesproken wordt, dat het doel van de C.H. Unie is, de door haar beleden beginselen tot erkenning — niet om de regeermacht in handen van met zekere Christelijke beginselen instemmende personen — te brengen. Voorts wees spr. erop, hoe alle Unie-leden de roeping hebben om in die richting mede te werken. In dit verband wees spr. op een verblijdend verschijnsel in het afgeloopen jaar, de totstandkoming van de Vereen, tot steun en uitbouw van de C.H. Pers, waarvan het aanvankelijk resultaat, gezien de omstandigheden, niet ongunstig mag worden genoemd. En spr. sprak de verwachting uit, dat de ontvangsten dezer Vereen, in dit jaar op het dubbele zullen worden gebracht. In het slot zijner rede vestigde spr. er nogmaals de aandacht op, dat juist in tijden van moeite en verwarring beginselpolitiek stuw en leiding moet geven. Even stipte spr. nog aan de verhouding van het moederland tot de koloniën en de kwestie der eenzijdige ontwapening (in verband met de wijze en de gansch verschillende — maar allen even bedenkelijke — gronden, waarop die gepropageerd wordt) om tenslotte te wijzen op het belang der a.s. verkiezingen voor de Prov. Staten en Gemeenteraden. Om de klimmende beteekenis van het besturen der Provinciën en gemeenten — aldus spr. en niet het minst om de wisselwerking tusschen het beleid in die deelen en dat in het geheel van ons land zou elke geringschatting van dié verkiezingen ?chade zijn voor den algemeenen gang van ons politieke leven. Maar de eigenlijke bezieling moge worden ontleend aan het beleden beginsel en den drang om tegenover de ontbindende macht, die zich van al onze publieke instellingen wil meester maken onze deelneming aan de verkiezingen tot een krachtig getuigenis te maken. Tot die bezieling — aldus besloot spr. — moge onder Gods zegen ook deze vergadering in den besten zin bijdragen. (Langdurig applaus). --- Uit het Sociale leven. HET MANDENMAKERSCONFLICX sc? TE AMEIDE. afs Naar aanleiding van het bericht inzake W een officieele bemiddelingspoging van den burgemeester van Ameide in het mandenmakersconflict in deze gemeente, deelen de ,v' hoofdbesturen van den Algemeenen en r®* Christelijken Meubelmakersbond mede, dat dezen besturen hiervan niets bekend is. ve; • va hei DE SLAPTE AAN „DE SCHELDE”. dr: In de laatste weken zijn meerdere arbei- '!e: aers uit de afd. ketelmakerij van de Kon. Mij. d0' „De Schelde” te Vlissingen wegens gebrek va aan werk ontslagen, terwijl anderen, die om de maand werken, een loonsverlaging is aan- &e gezegd, varieerend van 5 tot 15 cent per uur. re! --- Chr. Sociale Beweging. Prol. Chr. Mijnwerkersbond. Een opgewekte jaarvergadering. In het Grand-Hotel te Heerlen vergaderde Maandag de Prot. Chr. Mijnwerkersbond. Ds goedbezochte vergadering werd om 1 uur geopend met voorlezing van Psalm 89: 1—25, waarna de voorzitter, de heer W. Kok, voorging in gebed. In zijn openingswoord heeft de heer Kok allereerst verwelkomd de heeren Mulder en Stuy, resp. vertegenwoordigend den R.-K. Mijnwerkersbond en den Chr. Besturenbond te Heerlen. Daarna heeft hij er op .gewezen, dat de Bond op het afgeloopen jaar met dankbaarheid mag terugzien. Bedroeg het ledental begin 1930 396, op 31 Dec. 1930 was het tot 618 gestegen en thans heeft het ’t cijfer van 671 mogen bereiken, zoodat in 15 maanden een vooruitgang werd verkregen van 275 leden of ruim 69, %. Ook de financieele toestand van den Bond stemt tot blijdschap. Begon men. het jaar 1930 met eèn nadeëlig saldo, thans heeft de Bond na afdoening van belangrijke schulden, een vermogen van ƒ 2368, terwijl de werkloosheidskas ƒ 9745 bezit, hoewel die in 1930 nog bijna ƒ 3000 uitkeerde. De kwalijk verholen vreugde van de leiders van den socialistischen bond over den minder gunstigen toestand van den P. C. M. B. wordt zoo wel beschaamd. Als bijzondere omstandigheid noemt voorts het feit, dat men in de mijnstreek staat aan het begin van een worsteling, die alle krachten van den P. C. M. B. zal vragen: de Fondscommissieverkiezing. Deze bijeenkomst draagt daardoor het karakter van een van leden van den General en Staf. Het vaandel der Chr. organisaties, de. verbonden legers in dezen strijd, is reeds ontplooid. Zij strijden voor waarheid en recht, wat ze, vooral sterk doet staan. Wie maar iets begrijpt van de tactiek der Socialisten in de mijnstreek en beseft, welke belangen er op het spel staan voor de mijnwerkers en hun gezinnen, en ook voor den P. C. M. B., zal, kan en mag niets nalaten, om de verbonden legers de overwinning te helpen bezorgen. Spr. zette uiteen, dat die overwinning eerst dan alleen volkomen zal zijn, als de Nederl. Mijnwerkersbond van 27 zetels tot op 18 wordt teruggedrongen, waardoor hij niet meer in staat zal zijn, om onder allerlei misleidende voorstellingen de totstandkoming van allerlei goede zaken te verhinderen, ornaat die door andere, m.n, de Christelijke organsaties, worden bepleit. Spr. gispte het ernstig, dat nog altijd geldt, dat vrijwel geen middel de hoofdleiding van den socialistischen mijnwerkersbond te sterk is, om het doel: invloed van de socialisten in de mijnstreek, te bereiken. Om twee redenen moet de leiding van den socialistisch en bond alle samenwerking onmogelijk maken en tot persoonlijken laster tegen de andere leiders haar toevlucht nemen; eenerzijds om te trachten daardoor nog mijnwerkers te lokken, anderzijds om in Amsterdam bij N.V.V. en S.D.A.P. den indruk té wekken: wij werken hard, maar tegenover zulke tegenstanders is geen eer te behalen. Aan de hand van de officieele cijfers van het gemeentebestuur te Sittard, die aanwijzen dat in 1930 de A.N.M.B. groeide van 26 tot 29 leden, de P.C.M.B. echter van 13 tot 49, terwijl in deze plaats een speciale vrijgestelde van den Alg. Bond werkt, stelde spr. vast, dat het met de groei van dezen bond niet zoo’n vaart loopt. De P.C.M.B. heeft tot taak, in de mijnstreek te streven naar de verwezelijking van de beginselen der Christelijk-sociale beweging. Die beginselen houden in, dat ook op het terrein van den arbeid Gods naam tot Zijn eere moet komen. Daarvoor is een onafwijsbare eisch, dat de arbeider, die immers ook is beelddrager Gods, kan leven overeenkomstig zijn hooge roeping, wat moet uitkomen in zijn arbeidstijd en arbeidsloon; maar vooral is noodig, dat in den arbeid aan den arbeider zijn gerechte plaats wordt gegeven, dat erkend wordt de belangrijke functie die de arbeiders in het productieproces bekleeden. Helaas ontbreekt aan de verwezenlijking hiervan nog zeer veel. Alleen al het feit, dat bij herhaling blijkt, dat de bedrij fsuitkomsten heel anders zijn, dan de werkgevers hebben willen doen gelooven, moet er toe leiden, er naar te streven, dat niet eer genoegen behoeft te worden genomen met een afwijzing van redelijke eischen, voor hoven allen twijfel is komen vast te staan, dat deze afwijzing inderdaad berust op gegevens, die in overeenstemming met de werkelijkheid zijn. Mede daardoor zullen de arbeidersleiders in staat zijn hun menschen naar waarheid in te lichten, wat aan de gunstige stemming onder de arbeiders ten goede zal komen en het „gemor bij d’arbeid”, die naar Da Costa’s woord zich door „jokdierbanden” geknecht voelt, zal doen verstommen. Spr. wees in dit verband op de noodzakelijkheid van onderzoek door enkele hoogstaande deskundigen. Zoo zjjn er tal van verhoudingen, die om verbetering roepen. Spr. yekte daarom op tot intensieven arbeid voor versterking van het ledental en op een moedig voorwaarts gaan, vertrouwend op God. (Applaus.) Van het dagelijksch bestuur van het C.N.V. en van Dr, Wieten, Ned. Herv. predikant, waren hartelijke begroetingsbrieven ingekomen. De heer Mulder sprak de vergadering toe namens den R.K. Mijnwerkersbond, waarbij hij er op wees, hoe beide organisaties veel aanknoopingspunten hebben; vooral de overeenkomst in beginselen. Spr. juichte de samenwerking meet betrekking tot de fondcommissieverkiezing toe en wenschte den P. C. M. B. voorspoediger bloei. De voorzitter herinnerde er aan, dat beide organisaties internationaal in één huis v.’onen. Hét verslag van den secretaris, den heer N. P 'i o e g, van Heerlen, dat reeds eerder in brochurevorm was verschenen, stond in dankbaren toon. Gememoreerd wordt, dat het Ned. Mijnbedrijf gespaard bleef voor mijnrampen en ook voor economische inzinking, .waardoor het loon ook gehandhaafd kon worden. Voorts wijst het op de gunstige ontwikkeling van het ledental en de goede resultaten, die de bond voor zijn leden mocht bereiken. In 1930 werden 438 leden ingeschreven. Daartegenover stond echter een afschrijving van 216 leden. Aan deze afschrijvingen moet alle aandacht besteed worden. De bond heeft 12 afdeelingen. Alleen de afd. Heerlen (Offringa) voerde over dit verslag en het beleid van het Hoofdbestuur het woord. Hij stelde een vraag met betrekking tot de mogelijkheid van onderlinge verbinding der mijnen, ter vergemakkelijking van1 reddingspogingen bij mijnrampen, op het totstandkomen waarvan de Bond aandrong- De Voorzitter kon mededeelen, dat deze zaak in de pers goed ontvangen is en door het Hoofdbestuur nader bij den Minister van Waterstaat is bepleit. Onder luid applaus werd hierop de volgende, door het Hoofdbestuur voorgestelde resolutie, aangenomen. Resolutie. De Prot. Chr. Mijnwerkersbond, op 6 April 1931 te Heerlen in algemeene vergadering bijeen, gehoord het openingswoord van den Voorzitter en de besprekingen over het jaarverslag, hecht zijn volle goedkeuring aan het beleid van het Hoofdbestuur, speciaal ten aanzien van de hieronder genoemde punten; spreekt uit: A. Met betrekking tot de pensionneering der Mijnarbeiders: dat hij verwacht, dat de stagnatie, ontstaan door het niet-aanvaarden door den Minister van Arbeid, Handel en Nijverheid van de voorstellen der kleine commissie uit de Contactcommissie betreffenode de pensionneering der mijnwerkers, niet tot vernieuwd uitstel zal leiden, maar dat alle krachten in het werk worden gesteld, om nog in 1931 de lang verbeide definitieve regeling van de pensionneerin'g der mijnwerkers te treffen, opdat aan de fnuikende bestaansonzekerheid der mijnwerkers in dit opzicht een eind wordt gemaakt; B. Met betrekking tot de Ziekteverzekering der mijnwerkers: dat hij met diepe teleurstelling heeft kennis genomen van het ernstige feit, dat door den voortdurenden onwil van de leiding van den Alg. Ned. (Socialistischen) Mijnwerkersbond ook thans — ruim een jaar na de invoering der Ziektewet — de mijnwerkers nog steeds een lagere ziekteuitkeering ontvangen dan de arbeiders in andere bedrijven, zoodat zij niet deelen in de zegeningen der Ziektewet, die door de voormannen der Chr.-Sociale beweging- TalmaSlotemaker de Bruine toch ook voor hen is tot stand gebracht. C. Met betrekking tot de komende Fonds,,2conimigsjeverkiezingen: dat hij de,Mijnwerkers oproept de lijsten der beide samenwerkende Chr. organisaties met kracht te steunen, opdat de uitslag der verkiezingen onweersprekelijk doe blijken, dat de arbeiders een zoodanige samenstelling van het bestuur en de algemeene vergadering van het A. M. F. wenschen. dat het niet langer mogelijk zal zijn, ten behoeve van politieke oogmerken hun belangen te saboteeren; besluit: deze motie toe te zenden aan den Minister van Arbeid, H. en N.; aan de Contact-commissie voor het Mijnbedrijf en aan het bestuur van het A. M. F., en haar verder te publiceeren in de pers. Het verslag werd hierna, onder dank aan den secretaris, goedgekeurd. Het financieel verslag, loopend over een bedrag van ƒ 9960.75, werd onder dank aan den penningmeester, den heer J. Eshuis, van Brunssum, goedgekeurd en de penningmeester gedécharcheerd. Bestuursverkiezing. De heeren W. Kok, N. Ploeg en J. Eshuis werden bij enkele candidaatstellmg als dagelijksch bestuur herkozen. De afdeélingen Brunssum. Latterade, Nieuw Einde, Schaesberg, Sittard en Terwinselen werden aangewezen, om elk één der zes overige bestuursleden aan te wijzen. De redactie van „De Prot.-Chr Mijnarbeider” we”d goedgekeurd en de heer W. Kok als redacteur herkozen. Belangrijke voorstellen. Het Hoofdbestuur stelde voor, om over te gaan tot aansluiting bij het Fonds tot uitkeering bij werkstaking en uitsluiting en voorts om voor alle leden aan te sluiten bij het t. b. c.-fonds „Draagt Elkanders Lasten”, beide uitgaande van het C.N.V. Ter bekostiging van een en ander moet de contributie met 5 ct. per lid per week verhoogd worden. De afd. Lutterade en Kerkrade verklaarden zich tegen het voorstel en wilden de leden vrij laten. Hoensbroek vreesde ledenverlies. Daarentegen werd het voorstel door de afdeelingen Treebeek, Brunssum, Heerlen en Terwinselen warm aanbevolen. De voorzitter verdedigde beide aansluitingen met een verwijzing naar de feiten, waarbij hij er op wees, dat de Bond daardoor op hooger plan komt. De afd. Heerlen wees er nog op, dat de P. C. M. B. met zijn contributie aan den lagen kant is, zoodat deze verhoöging juist goed is. Het voorstel werd met algemeene stemmen , -aanvaard. Met betrekking tot de rechtspositie van een vrijgestelde-secretaris, t.a.w.v. het hoofdbestuur een verbetering voorstelde, werd een verderstrekkend voorstel van de afd. Lutteradc aangenomen. De heer Stuy sprak de vergadering namens den Christelijken Besturenbond Heerlen met eer. hartelijk woord toe. Enkele voorstellen tot uitbreiding van het orgaan werden ter overweging aan het hoofdbestuur gezonden. De redacteur zegde toe, dat zoo af en toe een artikel in de Duitsche taal zal worden gegeven voor de Duitsche leden. De afd. Lutterade stelde voor, over te gaan tot oprichting van een eigen jeugdorganisatie. Besloten werd, af te wochten, wat de betrokken commissie uit het C.N.V. zal rapporteeren. Naar aanleiding van een voorstel-Schaesberg werd uitgesproken, dat invalide mijnwerkers hun volle rechten in den Bond kunnen behouden. Besloten werd nog, dat leden, die het Mijnbedrijf verlaten, alleen na schriftelijke machtiging van het Hoofdbestuur nog een jaar lid van den P.C.M.B. kunnen blijven. In een slotwoord wees de heer Kok nogmaals op de beteekenis der komende fondscommissieverkiezingen. Na dankgebed door den heer Eshuis werd de opgewekte vergadering tegen 6 uur gesloten. --- Radio-Nieuws. HUIZEN, Donderdag 9 April. 10.00— 10.30 uur v.m. (1875 M.). N.C.R.V. Zang door het N.C.R.V.-Dameskoor. 10.30— 11.00 uur v.m. (1875 M.). N.C.R.V. Korte Ziekendienst, te leiden door Ds. H. C. va,n den Brink, Geref. Predikant (H.V.), te Amersfoort. 2.00— 2.15 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Gramofoonmuziek. 2.15— 3.15 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Cursus Fraaie Handwerken, te geven door mej. G. Ably. 3.15— 3.45 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Vrouwenhalfuuitje. Spreekster: Mevr. M. E. BÜleveld-Dake, te Amsterdam. Onderwerp: „Christelijk Montessori-onderwijs?’’ 4.00— 5.00 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Zieke-isuurtje, te leiden d-oor Ds. W. J*. de Wil® de, Ned. Herv. Predikant, te ’s-Gravenhage. Muzikale medewerking verleenen: J. H. Smit Duyzentkunst, bariton en harmonium. H. Smit Duyzentkunst, harmoniutnhegelei'ding. 5.00— 5.45 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Cursus Ha.idenai beid voor onze jeugd, door den heer H. J. Steinvoort, te Hilversum. Onderwerp: „Een omslag voor onzen „Omroe,pgids”. (Op verzoek). 5.45— ,6.30 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Concert Mej. Truus Tersteege, zang. Mej. Oorry v. d. Veen, piano. C.30—6.45 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Cursus knippen en stofversieren, te geven door het Instituut E.N.S.A.I.D. 6.45— 7.00 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Gramofoonmuziek. ' ‘ ■ -J,, 7.00— 7.30 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Vragenhalf uurtje. 7.30— 8.00 uur u.m. (1875 M.). N.C.R.V. Politieberichten. 8.00— 10.00 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Concert No. 7 uit de serie concerten van den Bond van Amst. Chr. Zang- en Muziekverenigingen, te verzorgen door het Luth. Kinderkoor „Een Vaste Burg", o. 1. v. den heer J. A. Berkhout. Pianiste: Mej. Alirda van der Kwast. Spreker: De heer H. Amelink, te De Bilt, Secretaris van het Christ. Nationaal Vakverbond in Nederland. Onderwerp: „De internationale positie van de Christelijk-Sociale Arbeidersbeweging". 10.00— 10.10 uur n.m. (1875 M.). Persberichten. 10.10—11.30 uur n.m. (1875 M.). N.C.R.V. Gram-ofoonplatenconcert. UITZENDING UIT EEN MIJN. Gisteravond heeft voor de eerste maal in de geschiedenis van den Nederland sch en Omroep een radiouitzending plaats gehad van uit de Ondergrondsche Werken eener steenkolenmijn en wel van de mijn Julia te Eygelshoven. Deze uitzending ging met groote moeilijkheden gepaard, behalve' de bei-de microfoons, die ondergronds waren opgesteld en waardoor de heer Schweitzer, directeur-generaal der mijnen Laura en Vereeniging en de bedrijfsingenieur der mijn Julia een inleidend woqrd spraken en waarvoor de zangvereeniging der mijn enkele liederen deed hooren, waren ondergronds twee microfoons opgesteld. Deze waren door kabels, welke langs de 360 meter diepe schacht waren afgelaten, verbonden met de bovengrondsche versterkingsinstallatie. De eene microfoon stond opgesteld in een groote galerij en werd vervolgens meegedragen Aldus kon worden hoorbaar gemaakt het vullen der wagens ondergronds, het lossen van dynamiet-stof, het loskappen der: kolen, het vervoer van een stuk goot. De andere microfoon die in den hoefdsteengarig kon overbrengen het geluid veroorzaakt door het voorbijrijden van een ondergrondsehen trein van 60 wagens, een en ander werd toegelicht door Ir. Edixhoven. Bovengronds ten slotte was nog een microfoon opgesteld nabij de schacht op den losvloer. Vandaar werden de signalen welke gegeven dienen te worden voor het vertrek der liftkooi en het geluid der op den losvloer reidende treinen hoorbaar gemaakt. --- Prot. Christ. Bond van Spoor en Tramwegpersoneel. Naar we reeds berichtten, zal -de Prot. Chr. Bond van Spoor- en Tramwegpersoneel, die thans bijna 5000 leden en 153 afdeelingen telt, te Rotterdam zijn 26ste jaarvergadering houden en wel op den dag vóór Hemelvaartsdag. De bidstond wordt geleid door Dr. H. A. Edelkoort, Ned. Herv. Predikant te Rotterdam-Feijenoord. De agenda der Algemeene Vergadering bevat, evenals andere jaren, ook nu weer een lange rjj van voorstellen, waaronder ee-nige, die nogal van belang zijn. Zoo vraagt het Hoofdbestuur de goedkeuring der afdeelingen, om als Bond toe te treden tot het Fonds van het Christelijk Nationaal Vakverbond tot uitkeering bij werkstaking en uitsluiting en stelt het tevens voor, om voor de leden een eigen Technisch-tijdschrift uit te geven. Een der afdeelingen komt met een voorstel, dat bedoelt de bevordering van de vredesgedachte. Een andere afdeeling bepleit de wenschelijkheid van het opriehten en exploiteeren van meerdere Vacantieoorden voor de leden der Christelijke vakbeweging en hunne gezinnen. Amersfoort wenscht, dat voor de behartiging van de belangen van het spoor- en- tramwegpersoneel met de geestverwante en bevriende Kamerleden meer contact zal worden gezocht. Eenige afdeelingen verklaren zich tegen het instituut van controleerende geneesheeren. Weer andere afdeelingen vragen, in verband met de daling van de spoorwegontvangsten, een onderzoek in te stellen naar het goederenvervoer, dat door Van Gend & Loos en A. T. O. plaats vindt. Verder komen op de agenda verschillende voorstellen voor, die of betrekking hebben op de organisatie of verband houden met de regeling der rechtspositie van het spoor- en tramwegpersoneel. Voor de drie aftredende leden in het Hoofdbestuur, waarvan de heer O. V. d. Kooi te Amsterdam in verband met zijn leeftijd zich niet meer beschikbaar stelt, zijn door de afdeelingen 14 candidaten opgegeven. Op den dag vóórdat de Algemeene Vergadering zal aanvangen, zullen de vier Rotterdamsche afdeelingen een begroetingsavond beleggen, waar tevens het 25-jarig bestaan van één dezer afdeelingen wordt herdacht. --- Uit de Staatscourante ONDERSCHEIDINGEN. Verleend de eeré-medallle verbonlen aan de Orde van Oranje-Nassau, In zilver aan C. van Donge-n te Breda, besteller bü de N.V. Zuider Stoomtramweg Maatschappij, ---