De edelste tranen. 02t nummer bestaat uit twee bladen, sol EERSTE BLAD. " En als Hij nabijkwam, en de stad zag, weende Hij over haar. Luk. 19 :41. Lijden is er veel in de wereld, alom en overvloedig, maar.... er is heel weinig medelijden. Er zijn vele tranen in dit jammerdal, ze druppelen, vloeien, stroomen, uit droeve oogen, overal, maar.... hoe zeldep. zijn ze de waarlijk edele tranen, gelijk Jezus ze schreit! Jezus weende over Jeruzalem, toen Hij, onder het gezang van psalmen, en hij het wuiven van palmen, Zijn glorieuse intocht deed in de stad. De meeste, de gewone, trainen, die menschenoogen vullen, zijn de tranen om eigen leed! Het kleinste ' verdriet om eigen gemis weegt bijna altijd zwaarder dan de weedom, waarin do naaste krimpt. Velen zelfs schromen ni,et in anderer oogen tranen te wekken, inplaats van ze af te wisschen met de zachte hand van het mededoogen. O, zelfzuchtige mensch, wreedaard soms in den blinkenden mantel der beschaving, moordenaar soms in den tabbaard van de vroomheid, toets uw droefheid, keur uwe tranen, aan het voorbeeld van den weenenden Jezus! Wonderlijke tranen. Goddelijke, en toch echt mensohelijke, tranen. Er is voor Jezus alle reden, bekommerd te zijn om Zijn eigen leed. Als Hij de stad ziet, ziet Hij aan de helling van den Olijfberg den hof, waar Hij straks den bittersten drinkbeker moet aannemen uit de hand Zijns Vaders. Daar vóór zich, aanschouwt Hij den koepel van het rechthuis, waar men Hem het grievendste onrecht zal aandoen, door Hem met hoon en geesels, over te geven tot den dood. Ginds ontwaart zijn oog den heuveltop, waarin men planten zal het hout der veryloeking. En toch niet om het vreeselijk lot, dat Hem wacht, maar om het oordeel, dat over Jeruzalem gaan zal, vergiet de Zoon des menschen zijn tranen! Ziet, dat is waarlijk medelijden! Zulke tranen zijn edeler dan paarlen, schooner dan dauwdruppelen, waarop de lentezon schijnt! Hier is het goddelijk gebod overtroffen! De mensch Jezus heeft den naaste liever dan zichzelven! * * * Er is nóg een reden, waarom wij deze tranen bewonderen. Gelijk in onze blijdschap, zoo zijn wij ook in onze" droefheid, veelal jammerlijk oppervlakkig. Om een ontsiering of verzwakking van ons lichaam zijn we dadelijk en ernstig verontrust, maar hoe weinig bekommeren we ons om de gebreken in ons karakter en om de zondeziekte der ziel! Hoe zelden draagt de mensch werkelijk leed om het feit, dat zijn vleesch heerscht over den geest, dat de aarde hem meer behoort dan de hemel, dat hij zichzelf liever heeft dan God! Als wij de tranen der menschen,, ook onze oiporie tranen, konden wegen in de weegschaal Gods, zouden wij zien, dat ook de latuurlijkste, de bitterste en de heetste, .ranen te licht zijn in Gods oog. Ziet toch op de tranen van Jezus! Waarom weent Hij? Alles om Hem heen is in feeststemming; ip de aangezichten spiegelt zich de glans ran het naderend Pascha; Jeruzalem zelf jeijvert zich om als een bruid zich te sieren mor haar Koning, Jehova! Waarom stemt Jezus niet in met het rr ooi ijk lied, dat de duizenden pelgrims aten schallen langs berg en veld? Omdat Hij door alle maskers en tooisels réén ziet de innerlijke verdorvenheid van le harten, de geveinsdheid, de Godsver(-reemding! Jezus weent, juist om het contrast tusschen die uitwendige schoonheid en de inwendige verfoeilijkheid! Dat zijn de edelste tranen, die de mensch im de zonden schreit. Om eigen zonden kon Jezus niet weenen,• want Hij was onbevlekt en onschuldig, maar door zich te bekommeren om de zonlen van Jeruzalem roept Hij u toe: Ween niet om aardsche dingen, tijdelijke verliezen, rergankelijke goederen. Ween om dat alles niet. Het is wèl pijn voor ’t harte, Geen wonder, zoo de ziel bij al dien kommer lijdt; Maar daar is erger leed en dieper grond van smarte: Ween, kind der aarde, ween omdat ge een zondaar zijt. --- Buitenland. Kinder-exploitatie in het Oosten. Meisjes-handel in ’t Westen. Schreiende toestanden. Een voornaam Engelsch blad kwam er dezer dagen aan herinneren, hoe het nu al meer dan een eeuw is geleden sedert in Engeland een eind gemaakt werd aan de kinder-exploitatie in spinnerijen en mijnen. Maar in China duurt deze exploitatie nog voort en onder veel erger omstandigheden dan die, waartegen de Engelsche hervormers opkwamen. Het vraagstuk, hoe die hervorming in China moet worden doorgèvoerd, is helaas buitengewoon moeilijk. In 1923 nam de regeering te Peking wel eenige maatregelen onder den druk van den Volkenbond, doch deze maatregelen werden niet doorgevoerd, zoodat zij zonder noemenswaard effect zijn gebleven. Slechts daar, waar de mogendheden hun invloed konden laten gelden, werd iets bereikt. Hoe droevig zelfs daar de toestand was, blijkt uit een rapport van dé commissie inzake kinderarbeid te Shanghai. Het rapport beschrijft bijv. hoe kinderen eigenlijk verkocht worden voor huiselijke diensten en erger gebruik en misbruik. In de fabrieken werken kinderen van zes jaar soms twaalf ( uur per dag en moeten dan den geheelen tijd staan. Velen van hen worden door een „leverancier” van het land geleverd. Practisch worden zij dan als slaven verhandeld,, De commissie heeft, toen haar deze misstanden onder oogen kwamen, getracht verbetering in den toestand te brengen. Maar alles stuit ten slotte af op het gemis van een krachtige centrale regeering. In Hongkong hebben de Westersche invloeden reeds verbetering gebracht. Het Engelsche blad merkt dan op: hier kon althans bet Westersche geweten geprikkeld worden om de wreedheden te verzachten, die de ontwikkeling der Westersche methoden dikwijls met Westersch kapitaal aan het Oosten heeft gebracht. Treurig getuigenis! Maar helaas, in dat Westen zelf gebeurt nog zooveel schandelijks, dat een schrijnende aanklacht is tegen de beschaving en de zeden in het zoogenaamd Christelijk Europa. Pas nog werd in een Duitsch blad meegedeeld, hoe er in donker Hamburg een ,,meisjesbeurs” wordt gehouden, van waaruit duizenden Duitsche vrouwen en meisjes naar den Balkan, Frankrijk en Z.-Amerika worden gezonden om daar hun leven verder te slijten in huizen van ontucht. Nog onlangs heeft de regeering van Sleeswijk verklaard, dat binnen een half jaar meer dan 3700 Duitsche meisjes ontvoerd zijn. Natuurlijk wordt er dan een beroep gedaan op den nieuwen Rijksdag, om te helpen, de eer en de waardigheid van de Duitsche vrouwen en meisjes te beschermen en te redden. Laat ons hopen dat men eindelijk de meest krasse maatregelen zal nemen om den gruwel te stuiten! Maar is het geen schande, dat dit kwaaad in het Christenland zoo vreeselijke afmetingen kan aannemen? Staan we inderdaad wel zoo héél ver, althans in moreel opzicht, bij het heidensche Oosten ten achter? Duitschland. President Ebert overleden. Uit Berlijn wordt geseind, dat President Ebert hedenmorgen is overleden. Bij ziekte van den Rijkspresident. Deze ziekte heeft de vraag naar voren gebracht betreffende de plaatsvervanging van den president. Thans wordt deze functie door den rijkskanselier waargenomen, doch als nu tijdens de ziekte van den president een kabinetscrisis ontstaat, wat dan ? Moet Dr. Luther dan zichzelf ontslaan en eigen opvolger benoemen ? Zal op ’t oogenblik, dat de nieuwe rijkskanselier zijn functie aanvaardt, deze rijkspresidént zijn? Op al deze en meer dergelijke vragen is geen ontkennend antwoord te geven, want de uitlegging van art. II der grondwet laat het schijnbaar alles toe. De nota inzake het handhaven der Fransche troepen. Er klinkt een toon van ontstemming in de nota, die de Rijksregeering aan den Volkenbond zond, inzake de aanwezigheid der Fransche troepen in het Saargebied. Zij zegt, dat de oprichting van de plaatselijke gendarmerie nu al vijf volle jaren sleepende gehouden wordt; dat de Raad van den Volkenbond op grond van elf Duitsche nota’s zich reeds zevenmaal met deze zaak hóeft bezig gehouden. Hoewel de Raad dén toestand een jaar geleden van voorbijgaan den aard noemde, heeft do regeeringscommissie volgens haar eigen bericht nog pas 570 man aangesteld van de 3000 a 4000, die zij noodig acht te hebben. De nota zegt, dat de Duitsche regeering aanspraak heeft op de uitvoering van de verdragsbepalingen, welker tekst volkomen duidelijk is. De handhaving van de orde zou „slechts” door plaatselijke gendarmerie geschieden. Deze bepaling veroorlooft geen jarenlange aanwezigheid van Fransche troepen, welke bovendien onvereenigbaar is met het karakter van het Saargebied als. streek van volksstemming, waarbij Frankrijk belang heeft. De Duitsche regeering verw-o-ht thans van den Volkenbond eindelijk de erkéning van het verdrag van Versailles en de uitvoering van vroeger genomen besluiten van den Volkenbond. Denemarken. Het dreigend arbeidsconflict. Dadelijk nadat de typografenbond het voorstel van den officieelen bemiddelaar had verworpen, heeft deze vertegenwoordigers van de patroons en typografen uitgenoodigd tot nieuwe besprekingen. Deze zijn gister begonnen en als gevolg ervan is de stakingsaankondiging opgeschort tot Woensdag van de volgende week. Indien dan geen schikking tot stand is gekomen zullen-de typografen het recht hebben op een termijn van 24 uur tot staking over te gaan. Zweden.. De Koning heeft C. E. Swensson, expresident van de rekenkamer, benoemd tot Minister van Handel. Engeland. De politieke fondsen der Vakverenigingen. Het kabinet heeft gister het rapport besproken om de bijdragen voor de politieke doeleinden der vakvereenigingen en zich in hoofdzaak véreenigd met het advies der commissie — deze bestond uit vijf ministers, benevens de organisator der conservatieve partij Jackson en de clïief-whip Eyres Moun-sell. Dit advies was dat de regeering zich zal verzetten tegen behandeling van het voorstel Macquisten, .doch daarbij zal beloven de kwestie nauwkeurig te onderzoeken en later zelf een voorstel in te dienen. Hiermee staat vast dat het voorstel Macquisten volgende week Vrijdag niet in tweede lezing zal worden behandeld. De vraag is nu maar wanneer de regeering met haar voorstel zal komen. Een groot deel der conservatieven wil dat dit onmiddellijk zal geschieden, doch de regeering echter de arbeidersleiders raadplegen om tot een redelijk compromis te komen inzake de herziening van de wet op de vakverenigingen van 1913, welke de heffing der bijdragen voor politieke doeleinden veroorlooft. De leiders van de arbeiderspartij stellen zich voorioopig nog op het standpunt, dat zij in geen enkel opzicht met de regeering willen samenwerken om tot een dergelijk compromis te komen. De Engelsche mijnwerkers. Het bestuur van den mijnwerkersbond stelt den afgevaardigden van de vakvereenigingen voor, in de wet. die bij het parlement moot worden ingediend en waarbij het bestaande minimum-loon voor de mijnwerkers wordt veranderd, de volgende bepalingen op te nemen: Het loon zal bedragen: voor volwassen arbeiders boven den grond 10 shilling per dag. onder den grond 11 sh„ bij stukloon 12 sh„ jongens van 14 jaar 4* sh„ van 15 jaar 5 sh. met een halfjaarlijksche verhooging tot het bereiken van het minimum-loon voor volwassenen, dit alles onder principieele handhaving van de districtskantoren voor de minimum-loonen. Dit voorstel is met algemeene stemmen aangenomen, hoewel er verschil van meening over bestond, of een parlementaire actie in de bestaande omstandigheden niet zonder resultaat zou moeten blijven en de onderhandelingen in de zuiver-indüstrieele sfeer niet in de waagschaal zou stellen. Het congres tracht de lievige innerlijke geschillen te beslechten. Men heeft getracht, de beide tegenstanders C-ook en Hodges te bewegen, elkaar de hand te drukken. Dit is tot dusver niet gelukt, hetgeen niet wegneemt, dat een vreedzame strooming onmiskenbaar is. - * Frankrijk. Herriot en het Buitenland. Het kriebelde den Franschman toch wel een beetje,- dat in Engeland herhaaldelijk gevraagd, of dat uit Amerika een stem gehoord wordt: zeg, hoe staat het met de betaling der schulden. Herriot heeft thans in de commissie van buitenlandsche zaken van den Senaat de zaak even aangeroerd. Hij verklaarde, dat de onderhandelingen met Engeland over de onderlinge schulden der .geallieerden op de hartelijkste wijze voortgezet worden en dat de betrekking tot de Ver. Staten hetzelfde is gebleven als het vorig jaar. Wat de veiligheid betreft schijnt het oogenblik nabij, dat de geallieerden zich zullen hebben te verstaan over de wijze waarop en de voorwaarden waaronder, daar onderhandelingen dienaangaande onvermijdelijk zyir geworden. Frankrijk zal eenigerlei Duitsch voorstel dienaangaande alleen in overweging nemen binnen het onverlet en volledig kader van bet verdrag van Versailles. Wat de plaatsing van de Duitsche spoorwegobligaties, enz. betreft, meent Herriot, dat deze zaak niet dan over eenige maanden behandeld zal kunnen worden. Bulgarije. De strijd tegen het Bolsjewisme. De arrestatie van de hoofden der Tsjeeka heeft gunstige gevolgen, men heeft n.1. liet geheim archief van het hoofd der Tsjeeka te pakken gekregen en daaruit bleek, dat hij voor bolsjewitische propaganda 300 millioen Lewa ter beschikking had gehad. Bij zijn aanhouding zijn 35.000 Lewa en 60.000 Dinar in beslag genomen. Met de wetenschap van deze Russische propaganda is het zeker niet te verwonderen, dat het ontwerp tot wijziging van de wet tot bescherming van den staat door de Kamer in eerste lezing is aangenomen. Onmiddeliijk daarop is de staat van beleg in de streken aan de Servische grens afgekondigd en het standrecht aldaar ingesteld. De regeering heeft ter bestrijding van het bendewezen een crediet van 81 miljoen Leva beschikbaar gesteld. Koerdistan. • De opstand gesmoord. Een triomfantelijk telegram uit Angora meldt, dat de opstand bedwongen is. De gewapends benden, die Karpoet hebben bezet,, zijn teruggeslagen en hebben de stad moeten ontruimen. Zij worden krachtig jevolgd. De opstandelingen slaan in volkonen wanorde op de vlucht. Een hoofd van de >pstandelingen is gevangen genomen. De jlaatselijke bevolkin^ neemt deel aan de vervolging, die met kracht wordt gevoerd in het jeheele opstandige gebied. De Elementen. Da storm op Frankrijk’s kust. Boos weer in ’t Kanaal, Een zware storm teistert de Fransche icust. Wij hebben gisteren melding gemaakt van de ramp aan de reddingboot uit La Rochelle Dverkomen, die omgeslagen is met verlies van zeven menschenlevens bij haar poging om de bemanning van een Spaansehen driemaster te redden, die bij het eiland Ré aan den grond zat. Er staat zoo’n holle zee op de kust- van Bretagne, dat er geen denken aan is, dat visschersschepen de Bretonsche havens kunnen verlaten. De kust bij Brest is door den ongekend hoogen v-ioed bijzonder geteisterd. Te Penmarch zijn tal van visschersschepen stuk geslagen, huizen staan er ondef water. Dit is ook het geval op het eiland Molène, waar de golven met zulk een onstuimig geweld de huizen binnendrongen, dat drie gezinnen nog slechts door zoldervensters heen gered konden worden. Het was gisteren in den Atlantischen Oceaan bij de Engelsche Zuidkust en het Kanaal weer boos weer. Een boot van de Canadian Pacific is met gebroken roer aan den grond geloopen nabij Rocks Point, bij den ingang van dé haven van Queenstown. Een lichtschip, dat naar Britsch-Indië bestemd was, is in een hulpeloozen toestand door een stoomtreiler te Plymouth binnengesleept. In den nacht van Donderdag op Vrijdag is een lichte aardbeving gevoeld in NoordNöttinghatrishire. Er is geen schade aangericht. Verspreide Berichten. Op de Western Express, een sneltrein van do New York Central Railways, hebbon bandieten onderweg de passagiers en het personeel beroofd. Zij sprongen daarop van den trein; toen deze te Chicsgo aankwam waren zij ontkomen. Loopt de beroemde scheeve toren van Pisa gevaar? Een speciale, commissie heeft een lichte verzakking vastgesteld en meent, dat de toestand van de fundamenten de zorg van do overheid vereisebt. De bezettingsoverheid heeft het houden van optochten en betoogingen in de open lucht in het bezette gebied ter gelegenheid van de herdenking van de gesneuvelden uit den oorlog verboden. Men schat te Huil, dat er 84 menschen, voor het meerendeel IJslanders, zijn omgekomen hij den storm in de IJslandsche wateren, waaronder 14 visschers uit Huil, van den treiler Scapa Flow. Havas meldt, dat eergisteren op het bureau van dé Fransche Kamer is ingekomen een voorstel tot afschaffing van de weeldebelasting. --- Staten-Generaal. Eerste Kamer. Zitting van Vrijdag 27 Febr. Staatsbegrooting 1925. In de gisteren geopende zitting zet de heer 3 tenhuis (S.-D.) zijn gisteren afgebroken rede hij de algemeene beschouwingen over de Staatsbegrooting 1925 voort. Spr. wijst op ie verschuiving der machtsverhoudingen in het productiestelsel. Regeering noch Parlement zijn in staat gebleken, Ce werkgevers tot een gewijzigde houding in het productiesysteem te biengen, b.v. wat betreft de medezeggenschap en het boekenonderzoek. De leuze van ■ noodzakelijkheid van kapitaalvorming is het schild, waarachter de reactie zich verschuilt. Een verdere loonsverlaging zal, voor zoover sprekers invloed reikt, in Ncdeiland niet zonder strijd worden aanvaard. De democratie der burgerlijke partijen is slechts woordenpraal. , , De heer De Wit (R.-K.) acht de critiek op Minister Colijn, die htt budgetair evenwicht verkreeg, misplaatst. Spr. wenscht de v/ijzen op een meer ideëel» zijde van de bedrijfsorganisatie cn medezeg, gingschap dan gewaor.lijk geschiedt. Doz.* onderling overleg in Christelijken zin komt men tot°goede verhoudingen tusschen kapitaal- en arbeid- Spr. val de bevordering van ontginningen en het vormen vafi een fonds voor het stichten van industrieën in bepaalde streken des lands. Mevrouw Pothuis Smit (S.-D.) bestrijdt den heer Van Lanschot, die de coalitie noodig oordeelde om een wetgeving als - in Denemarken ten opzichte van liet huwelijk bestaat, te voorkomen. De Deensché Regeering wil echter alleen uit. de_ strafwet wegnemen wat een doode letter is. Van het werkelijk Christelijk karakter dezer Regeering ziet spr. niets. De heer Blomjous (R.-K.) bespreekt d» coalitie, het budgetair evenwicht en de ontwapening. Geen andere combinatie met regeerkracht is mogelijk dan de bestaande coalitie. De salarisverlaging was onvermijdelijk. Wat de ontwapening betreft, bs-.rijdt Spr. den heer Van Embden. De heer Siotemaker de Bruin» (Chr. Hist.) bestrijdt de heeren Van Embden en Stenhuis, die beiden van onbewezen stellingen uitgaan. De heer Wittert van Hoogland (R.K.) verklaart, dat „St. Michaël” niets anders wil dan de democratische gedachte jn de R.K. partij versterken. Dat zij de coalitie omver zou willen werpen is een verzinsel. Minister Ruys de Beerenbrouck begint hierna zijn rede ter beantwoording der sprekers en legt een verklaring af over de ambtenaarssalarissen, welke men elders in ons blad vindt opgenomen. Daarna breekt spr. zijn rede af. De vergadering wordt verdaagd tot Woensdag. Tweede Kamer. Zitting van Vrijdag 27 Februari. Regeling werkzaamheden. In d gisteren geopende zitting wordt o.m. aan de agenda toegevoegd het ontwerp tot richtige heffing der directe belastingen. De lieer Kleerekoper (S.-D.) vraagt een interpellatie aan over de behandeling van personen onder Schoten gearresteerd, als verdacht van brandstichting. Dinsdag zal over het verzoek wordfcn beslist. Indisch Régeeringsreglement. Bij voortzetting van de behandeling van het ontwerp tot wijziging van het Indisch Regeeringsreglcment, verdedigt de heerDresselhuys (V. B.) zijn amendement om het ontbindingsrecht van den Volksraad in het ontwerp op te nemen. De voorstellei i acht dit recht van de Kroon noodig voor een eventueel herstel van het evenwicht tusschen Volksraad en Gouverneur-Generaal. De heer Albarda (S.D.A.P.) licht zijn Bub-amendement toe om by ontbinding de benoemde leden te doen herbenoemen, om machtswihekeur van des. Gouverneur-Generaal te voorkomen. Het amendement-Albarda wordt verworpen met 43—22 stemmen, het amendement-Dresselhuys met 47—18 stemmen. De heer Eutgers tan Rozenburg (C. H.) verdedigt een amendement-Feber om te waarborgen, dat de Volksraad geen bemoeienis zal hebben met aangelegenheden betreffende verdragen met vreemde mogendheden en de defensie, tenzij krachtens machtiging van de wet of van de Kroon. De Minister laat de beslissing over dit amendement aan de Kamer over. Het amendement wordt zonder hoofdelijke stemming aangenomen. Dé overige artikelen wórden goedgekeurd. De eindstemming over de wetsontwerpen zal worden gehouden op een nader te bepalen dag. De vergadering is hierna verdaagd tot Dinsdag. --- Het belangrijkste nieuws. ‘i Een verklaring van Minister Ruys de Beeenbrouck in do Eerste Kamer over de Ambenaarssalarissen. Een adres van het Chr. Ncd. Vakverbond an de Tweede Kamer inzake den arbeid in iroodbakkerijen. Het dreigend conflict in de Bouwvakken. President Ebert overleden, len dreigend arbeidsconflict in Denemarken. De Duitschers protesteeren tegen het blij'en van Fransche troepen in het Saargebied. De opstand in Turksch Koerdistan gedempt. --- Advertentie I Een nakomertje. Een stoutigheidje van „Tante Pos". Bovenstaande briefkaart is zoek geweest, zij op 5 Januari 1925 te Scheveningen op lij werd 16 Augustus 1913 uit Rotterdam en werd 6 Januari 1925 te Bussum bezorgd, erzonden — zie het poststempel — om 1-2 Vraag: le waar wps de briefkaart van 16 ur. Kwam te Bussum, plaats van bestem- Augustus 1913 tot 5 Januari 1925; ring, dienzelfden dag nog aan blijkens stem- 2e. hoe kwam het, dat die briefkaart el te 5-6 uur. 16 Augustus niet besteld of bezorgd werd; Maar werd niet bezorgd. 3e. hoe kwam zij in Scheveningen, en En nu na elf en een half jaar ergens ver- 4e. wie verzond haar van daar naar Buscholen en verborgen te zijn geweest, duikt sum? --- Advertentie Ingezonden Mededeel,ngen.. GEBOUW HET OUDETQLHUIS BUIKSLOT ERWEG 7, A’DAM. TEL. 34570. ZALEN VOOR VERGADERINGEN EN BRUILOFTEN VEREENIGiNGEN KUNNEN OOK BI0SC00PV00RSTE1LINGEN GEVEN, DAAR 0£ GROüïc ZAAL — AAN DE VOORSCHRIFTEN VOLDOET. — --- FEUILLETON. JJzer scherpt men met ijzer; alzoo scherpt een man het aangezicht zijns naasten. TWEE ZUSTERS NAAR HET ENGELSCH van L. T. MEADE ||||||||||||||||||||||||I!IIII!IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII>!IIIIIIII!IIIIIIII!IIIIIII!IU!I!III!I!I!! 5) Dank u voor uw brief, dien ik ontving. Ik heb hem met ernst gelezen. U ziet zelf, ik ben niet langer jong, ’t_ huwelyk is niets meer voor mij. Wij zullen maar vergeten, wat er m dien brief staat en jegens elkander ons gedragen alsof hij nimmer geschreven_ was. Kom in huis, ik ben blij u te zien en moeder zal u verwelkomen. .Wacht een oogenblik!” zeide hij. „Ik ben geheel m de.war._Jy kunt niet echt de Jeannette zijn, de Jeannette die ik mij herinner. Ik ben dezelfde Jeannette/’ antwoordde zij ernstig, „maar er zijn vijftien jaar verloopen. En in die vijftien jaar heb ik mijn jeugd achtergelaten.” . , . , , , Hij sprak haar niet tegen. Hij keek haar.m t gelaat en t leek hem, dat zij waarheid sprak. Want plotseling, toen zy haar roos vernielde, was ’t zonnige licht uit hare oogen verdwenen, smartlynen trokken zich samen om de lippen. Zij was toen plotseling weer het oudere meisje, wier eerste jeugd voorbij was. Maar zy was moedig. „Mij rest slechts één ding,” zeide zij tot zichzelve, „hem m de meening te latèn verkeeren, dat ik niets om hem geef en hy mag voor niets ter wereld weten, dat ik een witte roos heb gedragen. „Kom in huis!” zeide zij opgewekt. „Het is gezellig je weer terug te zien. Kunt ge u nog Peggy, de kleine Peggy herinneren . „Ik ontmoette haar zooeven in den tuin, Jeannette, ik stelde my als een dwaas aan. Ik dacht, dat jij het was, en zij droeg een witte roos. Zou zij ’t mij kunnen vergeven?” „Natuurlijk. Zij weet niets van je brief. Zij is een zeer lief meiske en wij allen zijn zeer trotsch op haar.” „Zij heeft veel van jou, Jeannette!” . . „Neen Frank,” hernam Jeannette, „zij leek nooit m t minst op mij. Maar jij schilderde voor je geest een jonge vrouw en Peggy is jong. Kom binnen.” Wanneer wy ons hard inspannen, dan kan deze poging tot aanzetting van onzen wil vaak slagen, en niemand kon maar ook vermoeden, dat zij zóó leed, toen zij met een opgewekt gezicht den man die haar bij het wederzien ontrouw was geworden, bracht in de tegenwoordigheid van hare moeder en zuster, Peggy was veel meer zelfbewust dan Jeannette. Peggy herinnerde zich de haastige woorden, ’t bewogen gelaat en den hartstocht in zijn stem,.maai de man die de salon binnentrad viel niet erg in haar smaak. Hij leek haar oud — net zoo oud als Jeannette. Zij gaf zich geen moeite onderhoudend te zijn. Zij keek uit het raam of niet een harer bewonderaars de laan kwam opfietsen, zelfs met een harer vriendinnen zou zij genoegen nemen voor een spel tennis. Aan die kon zij .tenminste het grappige tooneel met den vreemde vertellen. Peggy trok zich niets aan van Hurst’s aanwezigheid, na enkele woorden met hem gewisseld te hebben. Hy verwonderde zich steeds meer over Jeannette. Nu zag hij van tijd tot tijd de Jeannette van vroeger weer voor zich. Hij trachtte de schellen van zijp oogen. te verwijderen, opdat hij weer mocht zien het meisje dat hij voor vijftien jaar had liefgehad. Maar Jeannette hielp hom niet bij deze zaak. Zij was besloten, toen zij bij haar moeder zat, om zonder uitstel al die nonsens uit hare gedachten te bannen. „Hij geeft niet om my. Hij behoort niet tot de soort mannen, die ;n middelbare vrouw trouwen. Hij geeft om jeugd en schoonheid. Ik an zijn vrouw niet zijn. Ik zou hem hebben kunnen liefhebben, ja aar is zelfs geen twijfel aan, maar ik kan zijn vrouw niet worden, a hij mag er nooit achter komen, dat ik een witte roos droeg.” De thee werd rondgediend in de aardige salon en daarna wandelsn de dames en Frank Hurst naar de tennisbaan. Daar verscheen urst plotseling onder een nieuw licht. „Ik heb mijn reiskoffer hij mij en kan mijn tenniscostuum binnen e minuut aan hebben. Ik houd dol van tennissen. Heeft u lust met ïy een spel te doen, juffrouw Peggy,” zeide hij. Peggv voelde er wel voor, nu geen harer ridders opdaagde. Binnen nkele minuten stond Hurst voor haar. ’t Tenniscostuum stond hem uitengewoon goed en hij was een voortreffelijk speler. Peggy had ok een goeden slag, maar bij hem vergeleken was zij erg in de ündei-hehh Spoedig kwamen er nog twee spelers bij en speelden ‘eggy en Hurst samen. Jeannette glimlachte, toen zij de rake ballen ver het net zag scheren. Zij stak het grasveld over en ging naast aar moeder zitten. „Dag m’n kind,” zei mevrouw Wynne. Van morgen had Jeannette er nog zoo jong uitgezien, maar nu ; laat in den middag was, zag Jeannette bleek, betrokken. Haar ogen lagen zoo vermoeid in de kassen. „Wij moeten er eens uit,” zei mevrouw Wynne. „Wij hebben eens acantie noodig. Jij hebt veel te hard gewerkt, Jeannette. Jij denkt ltijd aan anderen en nooit aan jezelf.” „U kent mij niet, moedertje, als u zoo over mij denkt,” zei Jeanette, flauwtjes lachend. „Want den geheelen dag heb ik alleen aan lijzelf gedacht, en dat is niet goed voor mij, moeder, ik zal er raar niet mee voortgaan.” „Wat denk jij over Frank, Jeannette?” „Ik vind hem aardig, hij is de oude gebleven.” „Vind je hem niet sterk verouderd?” „Natuurlijk, hy is ouder, vijftien jaar ouder dan toen hy vertrok.” „De jaren maken zoo weinig uit bij een man,” zei mevrouw Wynne met een zucht. „Hij heeft mij alles hemzelf betreffende verteld. ’t Is een geluksvogel. Weet je nog, dat mooie buiten in de buurt van Noord Terry. Jij was er speciaal mee ingenomen. Wel, dat buiten „The Grange”, in de graafschap Suffolk, behoort hem toe.” „O,” zei Jeannette, „is dat zijn huis?” Zij schrok. Was „The Grange” ’t soort huis harer droomen geweest? Het was een der liefelijkste plekjes, die zij kende. De tuinen waren schitterend. En Jeannette droomde zich terug al wandelend door het park. Zij zat heel rustig toen haar moeder voortging: „Frank gaf den wensch te kennen, dat wij onzen intrek.in ’t naastbygelegen hotel zouden nemen en hem behulpzaam zijn met het opnieuw meubileeren en inrichten van het huis. Als ’t dan gereed is, moeten wij komen logeeren. Het is zoo aardig, dat juist hij die mooie bezitting erfde.” „Ja, hij vertelde ’t mij in zijn brief, gisterenavond,” zei Jeannette. „Zoo, zoo, lieve kind. Je sprak er niet over.” „Och, ’t was zoo druk, moeder.” Mevrouw Wynne keek haar dochter ernstig aan. Het leek haar, dat Jeannette iets verborg. Zij leunde voorover, nam een van Jeannette’s handen in de hare en zeide: „Wat is er kind? Is er iets mis?” „Moeder, iets dat niet hersteld kan worden is verkeerd. Ik ben geen jonge vrouw ziedaar alles. Praat u er maar liever niet over. Ik ben een beetje bedroefd vandaag, maar morgen hoop ik de oude te zijn.” „God helpe haar,” dacht de moeder. „Hij had haar lief en dat vertelde hij haar in den brief, en toen hij zag, dat zij niet langer zestien was, kerde hij zich van haar af. Mijn lieveling, jij beste, no_ bele vrouw. Zal ’t mij wel lukken nog beleefd tegen hem te zijn?” (Wordt vervolgd.) L ---