De nieuwe Minister van Oorlog.
(Van onzen militairen medewerker.) Na ons artikel „Nieuwe Banen” in het nummer van 27 Juli, kunnen we niet anders dan met groot vertrouwen het optreden van den Minister Lambooy tegemoet gaan. Hij moge niet een der onzen zijn, hij behoort militair gesproken tot de allerbesten onzer officieren, waarmede wij bedoelen tot hen,, die een open oog hebben voor de gewichtige strooming, welke rekening wil houden óók met datgene, dat afwijkt van den toestand, zooals deze altijd geweest is. De heer Lambooy is het meest bekend geworden als leeraar aan de Hoogere Krijgsschool en werd bij keuze bevorderd tot majoor, waarna hij cenigen tijd troependienst verrichtte. Hij heeft van zich doen spreken als voorzitter van de Algemeene Roonisch-Katholieke Officiersvereeniging, en als bestuurslid van Krijgswetenschan. In do eerstgegenoemde hoedanigheid heeft hij meermalen kort en bondig gesproken en geschreven in ’t belang van de positie van den officier en heeft in het belangwekkend orgaan dezer vereeniging meermalen artikelen vryi groot belang geschreven over de bezuiniging op de militaire uitgaven. In het afgeloopen wintertijdperk zou hij in de vereeniging Krijgswetenschap een lezing houden over de Kustverdediging, die hij zeer terecht wilde onttrekken aan het commando van de Vesting Holland, waarbij deze zeer eigenaardige verdediging, die meer te maken heeft met de Marine dan met het oostfront ons land, dan ook geenszins thuis behoort. Het opzienbarende feit heeft zich toen voorgedaan, dat de Minister van Oorlog den majoor Lambooy het uitspreken van deze technische redevoering heeft belet, waarbij het bestuur van Krijgswetenschap zich onder protest heeft neergelegd. Naar men zegt, heeft de Commandant van de Vesting. Holland zich er tegen verzet en heeft de Minister meer geluisterd naar het advies van den Generaal van Tuinen, dan naar de overweging (jat een majoor van den Generalen Staf, toegevoegd aan den Commandant van ’t veldleger, toch wel zal weten wat hij zegt en geen landsgeheimen zal verklappen. Trouwens ieder, die' wat van onze kustverdediging weet, zooals deze in de mobilisatie was geregeld, was bij voorbaat, verzekerd dat de majoor Lambooy het bij het rechte eind had. Het zal dan ook geen toeval zijn, dat de nieuwe titularis tevens het ministerschap van Marine waarneemt.Natuurlijk zal overleg wel den kabinetsformateur, die, omtrent onze defensie zeer juiste, 'afgeronde, positieve denkbeelden heeft, wel niet achterwege zijn gebleven en zal deze, alvorens met den heer Lambooy in zee te steken, wél overtuigd zijn, dat men zal trachten te geraken tot eene uitvoering van de zoo logische Standaard-artikelen. Waar we den nieuwen titularis reeds geschetst hebben als een man met positieve denkbeelden en toegankelijk voor datgene, wat in het volk leeft en dat kan bijdragen tot verhooging van ’s Lands Weerbaarheid, zijn v/ij vol hoop, dat ook onze, zoo vaak en warm. verdedigde denkbeelden omtrent vooroefeningen en vrijwillige weerbaarmaking, verbetering van do opleiding van het reservepersoneel, vereenvoudiging van verschillende takken van den dienst, enz. enz. te zijner tijd aan zijn aandacht niet mogen ontgaan.
Voorloopig moeten wij ten deze helaas eenig pessimisme toonen. De heer Lambooy is een knap man, een hard werker, maar hij is geen parlementaire rot. Op dat gebied wachten hem dus vostangelp, klemmen en speldeprikken. Het is waarlijk geen prettig vooruitzicht achtereenvolgens een begrooting voor Oorlog en dan een voor Marine in de Tweede Kamer te moeten verdedigen. Men mag hem dadrbij voorshands wel alle steun bieden, dien hij behoeft. Do nieuwe Minister is geen groot redenaar.. Hij weet goed te zeggen wat hij wil, doch spreekt wat hoekig. Of hij opgewassen zal zijn tegen vinnige interrupties van weinig scrupuleuze Kamerleden, wier eenigo verdienste, in die interrupties bestaat, zooals de heeren Duys cn Kleerckoper, zal mesten blijken. Dan is er de vermoedelijk zeer groote tegenwerking van de zijde van het departement van Marine, waar men voor deze waarneming niets voelt en waar de nieuwe Minister stevig moet toegrijpen, wil hij mt. het slachtoffer worden van departementale anthipathieën. Waar hij met Marine do handen vol zal hebben zal men aan het Departement van Oorlog de zaken wel gaarne zondor hom opknappen. Daarin schuilt echter juist een enorm gevaar. We hebben hier vaak genoeg geschreven over de mentaliteit aan dat departement, om niet ernstig bevreesd te zijn, dat men onwelgevallige maatregelen niet uitvoert cn „nieuwe banen” liever onbetreden laat. Een der -voornaamste middelen cm zich daartegen te wapenen is, zich te omringen door totaal nieuwe, met de departementstradities onbekende, doch vooral persoonlijk volkomen betrouwbare elementen, vooral aan die afdeeling, waarmede de nieuwe Excellentie het meest moet samenwerken. De toestand is den Minister Colijn volkomen bekend en de majoor Lambooy heeft er vaak genoeg mee kennis gemaakt. Het zit echter niet alleen in de personen, doch vooral in de traditie, zoodat continuïteit in dit geval afkeuring verdient. Men zal moeten afwachten of zal worden overgegaan tot het instellen van de functie van een Directeur-Generaal aan beide departementen. In dat geval zal de keuze moeilijk zijn, omdat de Minister aan dien functionaris- veel zal moeten overlaten. Eensdeels is dat een groot voordeel,' De Minister van Oorlog teekent reeds veel te veel onbenullige stukken, die hy toch onmogelijk allemaal in Zich op kan nemen. Is de Directeur-Generaal evenwel niet heelemaal homoroen niet den Minister, dan dreigt het gevaat» ima afgclcopen periode,, waarin de goede bedoelingen van den Minister buiten zijn voorkennis werden omgezet in afbrekende bepalingen, waarvan het gevaar eerst tot hem doordrong als de nadeelige gevolgen zich deden leennen. Tot goed begrip van onze beweringen moeten.we er op wijzen, dat de uitvoerders van den wil . van den Minister ter goeder trouw en volgens hun eer en geweten de belangen van het leger 'behartigden, zooals zij die zagen. Het ontbrak hun alleen aan het inzicht om volkomen door te dringen in de bedoelingen, die ook op andere wijze uit te voeren waren. Hoe het zij, wij wensclien den nieuwen Minister succes op zijn zware en moeihikc loopbaan, de noodige geestkracht, en den vasten wil om zijn mooie plannen ten uitvoer te brengen.
---

Onder vrienden.
Het optreden van den heer Stenhuis roept ook binnen den kring van het N.V.Y. deu strijd in ’t1 leven. Wanneer men de uitingen in de „moderne” vakpers leest, dan begint het veel op een paleisrevolutie te lijken. Maar tot dusver weet de heer Stenhuis door te zetten en heeft hij blijkbaar zelfs het geheele dagelijksch-e bestuur van het N.V.V. op zijn hand. In nummer van 1 Augustus van „Ons Weekblad”, het orgaan van den socialistischen bond van Overheidspersoneel, wordt over het optreden van den heer Stenhuis als volgt vonnis gewezen: „Wij vinden het ongehoord, dat Stenhuis steeds bezig is, buiten alle instanties van het N.V.V. om, een vraagstuk van zóó verre strekking, maar voortdurend weer buiten de leiding van het N.V.V. om, aan de of .e te stellen. Hij moge dan zeggen: hetgeen ik propageer ten aanzien vap de stichting eener arbeiderspartij (Labour Partij) is myn persoonlijke meening, geen i enkele instantie van het N.V.V. kan daar
voor aansprakelijk worden gesteld. Maar dat is niets anders dan een praatje zonder waarde. De persoon van Stenhuis is nu eenmaal niet van zijn voorzitterschap van het N.V.V. te scheiden en de onrust, die Stenhuis wekt en die voortdurend grooter wordt, is daarvan wel het heste bewijs. Herhaaldelijk komt m-en tot ons. met de vraag, of dergelijke aangelegenheden nu maar zoo door Stenhuis kunnen worden besproken zonder dat het bestuur van het N,V.V. zich laat hooren. En nu hij zich ook nog door een blad als „De-Telegraaf” heeft laten interviewen, nu loopt het toch ook wel de spuigaten uit. Ons hoofdbestuur heeft althans aanleiding gevonden een brief te schrijven aan het. bestuur var, het N.V.V. waarin gevraagd wordt maatregelen te treffen, waardoor aan het.schadelijke, het onrustzaaiende en desorganiseerende optreden van Stenhuis een einde wordt gemaakt. Het moet nu maar eens worden uitgemaakt, of het aangaat dat de voorzitter van het N.V.V. zóó desorganiseerend zóó persoonlijk optreedt. Wenscht hy dat de oprichting van een nieuwe arbeiderspartij aan de orde komt, dan moet hij dat bij de instanties, die daarvoor in aanmerking komen, aan de orde stellen.
ue wyze, waarop ny nu werKt, Drcngr cnrust, verdeeldheid en ruzie in onze moderne arbeidersbeweging. Als Stenhuis dat nog niet begrijpt, dan toont hij daarmede, dat hij zijn taak als voorzitter van het N. V. V. eigenaardig opvat. Hij moge beden- ' ken dat zijn positie hem vrplichtingen oplegt”. Dit nu is voor den heer Stenhuis niet bijzonder vleiend. Hij brengt onrust, verdeeldheid en ruzie in de „moderne” vakbeweging. Hij treedt desorganiseerend op. En het bestuur van het N. V. V. moet maatregelen treffen om dat „schadelijke onrustzaaiende en desorganiseerende optreden van Sten.iuis een cind-e te maken”. We zullen maar afwacliten wat daarvan terecht komt. Misschen meent men wel in dien kring, dat men op die wijze de belangen der arbeiders behartigt. Stenhuis zal wei van oordeel zyh, dat dit alles behoort bij het „constructief” werk der vakbeweging. A.-k.
---

Uit de Pers.
De Tijd (R.-K.) wijst erop, dat de crisis heel kort heeft geduurd. Aan de Antirev. en de Chr.-Historischen, die over 24 zetels beschikken, werden reeds vier belangrijke portefeuilles — onder welke die van binnenlandschc zaken cn justitie — toebedeeld, terwijl eveneens een Antirev. premier het Kabinet zal leiden. De titularissen, waarmee de Katholieken ook in dit Kabinet uitkomen, bewijzen voor het overige, dat het hun niet aan bekwame mannen voor het mede-bestuur van den Staat ontbreekt. Dat Minister van Karnebeek ook in het ministerie-Colijn het departement van buitenlandsche zaken zal waarnemen, -beteekent een doorzetten van het verdrag met België. Ook bevestigt zijn aanblijvep de continuïteit in onze proefhoudende buitenlandsche politiek der jongste jaren. Alles in alles is het ministerie-Colijn er een, dat ook in de gekozen personen, een waarborg geeft, dat ons staatkundig leven er veilig de toekomst mee mag ingaan. Ook de Residentiebode wijdt beschouwingen aan de vertegenwoordiging der R. K. in het ministerie: Men kan moeilijk beweren, dat de <liiu vertegenwoordigers der katholieken in het nieuwe kabinet, de hoeren Kgolen, Bongaerts en Lambooy, een afspiegeling zijn van de verschillende stroomingen in de Katholieke Staatsparty. In dit opzicht is het nieuwe kabinet zelfs eenzijdiger dan het thans afgetredene. En waar de beteekenis van een regeeringsprogram afhangt van de personen, die met üe uitvoering zijn belast, was o. i. een gelukkiger samenstelling niet uitgesloten geweest. Te meer waar, zooals we dezer dagen reeds hebben opgemerkt, dit kabineLColijn ’n vertrouwen zal hebben te winnen, dat aan een ander rechtsch kabinet met een andere signatuur gaarne bij voorbaat gegeven was. „De Volkskran t”, tot welker redactie de” R.K. Tweede Kamerleden Hermans, Kuiper en Van der Bilt bökooren, bevat een artikel „Vertrouwen”, waarin men o.a: leest: „Met welgevallen wordt gewezen, op de combinatie: Ministerie van Arbeid en Kooien. De heer Kooien is een van onze beste an kundigste mannen, ’n parlemetariër van twintigjarige ervaring, iemand die ooi door zijn functies buiten do Kamer kent wat mep met één woord den Arbeid zou kunnen noemen. Hij i» boven alles eerlijk en rechtvaardig en derhalve een Minister, met wien men veilig in zee durft gaan Hij moge niet als een aureool den roep hebben van ultra-democratiscli te zijn, beter dan zekere roep — overigens ge-makkelijk te verwerven en niet altijd geheel verdiend — is de zekerheid van oordeel, do rijpe ervaring, het breede inzicht en de volkomen integriteit. Laten we eerlijk zeggen, dat we van den heer Kooien als Minister van Arbeid niet alleen niet bang zijn, maar dat vve hein met groot vertrouwen tegemoet treden. En dit doen wij tegenover het heele Ministerie.” „Het Volk” is natuurlijk niet te .spreken: over elk nieuw Minister worden enkele zure opmerkingen gemaakt, gespeend van ook maar do zerinestó waardeerinv en het sreheel draazt
„ / de goedkeuring van het S. D.-orgaan ovenmin weg. Zoo is het een kabinet van inderdaad konservatieve struktuur. waarmede de heer t Colijn voor den dag komt. 1 . i [ Een kabinet dat geheel bij zijn persoon- i lijkheid pasi. £ Een kabinet, dat op den in demokratischo richting wijzenden verkiezingsuitslag slaat c als een -tang op een varken. c Een kabinet, dat aan het kortstondige E gerucht van het Vooruitstrevend karakter ^ der nieuwe regeering op ruwe wijze den } bodem inslaat. ’ Een kabinet, dat ook aan de goedmoedigsten onder de demokratischo elementen tor „ rechterzijde onmiskenbaar zal aanwijzen ( welken koers het in dc komende regcerings- , periode uitgaat. E Een kabinet, dat aan onze partij de ’ zware taak oplegt, om haar uiterste krachten in te spannen, ten einde allo reaktie te ^ bestrijden en zoo mogelijk te voorkomen, en daarnaast de eervolle taak om alle werke-, ‘ ' lijke domokratisohc elementen in dien strijd om ziöh heen te verzamelen. „Do Tribun e” ziet alleen een fel reae- ^ aonaire regeering. , Deze nieuwe regeering bcteckent de ^ scherpste reactie .op elk gebied. ■ De arbeidersklasse moet deze reactionaire regeering den scherpsten strijd aankondi- ‘ gen en dien voeren op zoo breed mogclijke J basis. c Tegenover de eensgezinde reactie, besluit 1 net Communistisch orgaan, de eenswillendo A strijd dor Nederlandsche arbeidersklasse.
---

Buitenland.
Uit de Sofjet-republiek. Theorie en prac ijk. Kapitalistische methoden. Rusland blijft in het middenpunt der belangstelling staan. Eerst is er een excursie van Engclsche arbeiders geweest. Deze oefende nogal critiek op de toestanden in Rusland, maar verklaarde toth, dat het nog al meeviel. Nu is er een Duitsche greep naar Leningrad en Moskou, een Zweedscho zal volgen, een Oostenrijksche was uitgenoodigd, maar deze mag niet. De Duitschers zijn er met zekere geestdrift ontvangen, en ze werden door de bolsjewistische pers begroet met allervriendelijkste artikelen. Trotsky schroeft zelf: Lieve vrienden, neemt ons zooals wij zijn, onder overdreven verwachtingen. Wij zijn niet zoo slecht als de fantasie' onzer vijanden ons voörslelt, maar ook lang niet zoo goed als wij gaarne ons zelf in de ' toekomst zouden willen zien. En het bekende blad „Prawda” sohreef: Do delegatie, welke ons thans bezoekt, kondigt het begin aan van een nieuwe periode in de ontwikkeling van onze internationale betrekkingen. Want voor onzen bond bestaan deze botrek': kingen niet enkel in het herstel van c-fficieelo relaties met de kapitalistische staten, hun diplomaten en vertegenwoordigers. Immers, daarj boven staat nog de internationale band der proletarische solidariteit, van broederschap en klasso-eenheid. De duistere tijden zijn voorbij, wij zijn ons lijden te boven en hebben ons een nieuwen weg bereid. Vroolijk daveren vandaag de hamerslagen van het proletariaat in de smidse van onzen economischen opbouw. Hiervan geldt zeker het: wat men wensrht, gelooft men graag, ’t Is zoo mooi niet gesteld in Rusland! Op denzelfden dag, waarop do Duitsche groep te Moskou aankwam, schreef een correspondent van de „Fr. Ztg.” aldaar: De bedelaars in de straten van Moskou lever :n het, bewijs, dat de sovjetrepubliek den nood en de armoede niet uit de wereld heeft geholpen. Bij een bezoek aan de fabrieken, zal een Duitsche arbeider, die. kennis van de zaak heeft, veel zien, wat hem niet kan bekoren: versleten machines, slechte kwaliteit van het product en een fabrieksorganisatie, die tracht zich alle in de kapitalistische productiewijze gegroeide methodes eigen te maken. Taylorsysteom, standaardproductie en dergelijke. Zooals bekend is, volgt men in Rusland reeds geruimen tijd een niet meer zuiver bolsjewistische politiek. Nadat eerst de handel met kapitalistische methoden min of meer besmot was, schijnen nu de landbouw en hot boerenbedrijf er aan te moeten gelooven. Trotsky heeft er althans een en ander, over verteld aan de Duitsche' arbeidersdelegatie. Zooals te begrijpen valt, trachtte Trotsky de theorie en de practijk met elkaar in overeenstemming to praten, maar of hij daarin geslaagd is? Hoe ’t zij, wanneer mén, na den handel en den landbouw, nu ook do industrie nog op „min of meer kapitalistische” leest gaat schoeien, dan is daarmede alweer een aardig eindje afgelegd op den weg van de bolsjewieksche theorie naar de vooralsnog kapitalistisch georganiseerde werkelijkheid. En of ook zoo het Bolsjewistisch regime zal kunnen gehandhaafd worden? ,
Engeland. De subsidieering der mijnen. Het Lagerhuis heeft de aanvullingsbegrooting behandeld.' Tien millioen pond stond uitgetrokken tot steun van de mijnwerkcrsloonen, hangende het onderzoek naar den toestand aan dfe steenkoolindustrie. Baldwin heeft de subsidieering verdedigd en kreeg daarbij den steun van MacDonald, die zeide, dat de steun heet te zijn tot ondersteuning van de mijnwerkersloonen, doch in waarheid is tot hulp om de winsten te handhaven. Toch zou hij voor stemmen, omdat hij ’t in het belang der zaak achtte. Lloyd George was van ander gevoelen, cn zei, dat cr nog wel meer gevraagd zou worden. Naar zijn meening had alleen een groote vereenvoudiging en samensmelting in de steenkoolnijverheid uitkomst kunnen brengen. Tenslotte vereenigde het Lagerhuis zich toch met het voorstel en keurde de subsidie aan de mijnen goed met 352 tegen lö stemmon. Ongeregeldheden in Wales. Gisteren hebben ernstige ongeregeldheden plaats gehad te Ammanford in Wales, waar stakende mijnwerkers het ontslag eischen van een electricien en een opzichter, die werk aan een der pompen verrichtten. Toen de directie het ontslag weigerde, tenzij de arbeiders twee invallers-deskunjiigen zouden aanwijzen, deed een groep van ongeveer .700 man een aanval op schacht 2, die door een sterke politiemacht bewaakt werd. Da commissaris van hét district Carmarthenshira werd door een steenworp ernstig gewond, waarop de politie herhaalde malen chargeerde en na twee uur eindelijk meester bleef van den toegang tot de schacht. Twaalf agenten van politie en tegen de honderd stakers liepen min of meer ernstige verwondingen op. Strube heeft voor de „Daily Express” op aardige wijze de gevolgen van het subsidie aan de mijnen in beeld gebracht. De Frar.schman met een groote zak met geld, de eerste storting of afbetaling van zijn schuld, op den rug staat 'op de stoep van den, Engelschen belastingbetaler en vraagt waar hij zijn vrachtje zal deponeeren. „In die vervloekte kolenkelder!” Aldus des belastingbetalers antwoord'. » België. De slakende metaalbewerkers gaan stemmen. Het centraal bestuur van de Belgische metaalbewerkers to Brussel heeft de bemiddelingsvoorstellen van de arbeidsinspectie aan de evenredige commissie besproken, die neerkomen op een loonsverlaging van eenerzijds en een duurtebijslag in den winter van 10 centiemen voor volwassenen en 5 cöhtlemën voor jongens anderzijds. Het bestuur besloot een stemming onder de stakeks te houden, welke vóór Maandag moet zijn afgeloopen. Duitschland. Klasse maatregelen tegen Polen. Binnen 48 uur het land uit. De Duitsche Rijksdag stond gisteren in hot toeken van Polen. De verschillende interpellaties inzake de uitzetting van Duitsche optanten, of wel Duilschers die in Polen wonen en Duitscher van nationaliteit willen blijven, uit Polen waren aan de orde. Zij waren een schoone gelegenheid om elkaar vliegen af te vangen en de partijgescliillen naar voren te brengen. De Volkschen nemen uiteraard het radicale standpunt in. Zij eischen, dat de diplomatieke ' betrekkingen met Polen onmiddelllik’ zullen worden afgebroken en dat 'alle in Duitschland wonende Polen eruit zullen worden gezet. Voorts willen zij, dat onverwijld worde onderzoent, welke autoriteiten verantwoordelijk ziin voor de wantoestanden in het kamp van Schnoidemuhi en eischen maatregelen legen den heer Rauschor, don Duitschen gezant to Warschau, die met vacantie ging toen Polen zijn maatregelen tegen do Duitsche optanten trof. Ten slotte eischen de volkschen, dat de uitgezolten over het heele rijk zullen worden verspreid. De sQciaal-democraten, belangrijk gematigder, willen, dat de optanten in fatsoenlijke woningen zullen worden onckygebracht en werk krijgen. De Duitsch-nationaicn stellen de vraag, wat do regeering ' heeft gedaan om de uitzetting uit Polen te voorkomen en eischen represaillemaatregelen. De communisten eischen eveneens, dat de uitgezetten op mensohwaardige wijze ziitlen worden verzorgd en bestraffing van de autorkeiten, die verantwoordelijk zijn voor de wantoestanden te Schneidemuhl. Toen kw-am Stresemann, de rijksminister van buitenlandsche zaken aan ’t woord. Hij verdedigt de houding van den gezant te Warschau. | De heer Rauscher is pas weg gegaan, toon het niet meer met do waardigheid van het Duitsche | rijk strookte, verder over de zaak te .onderhan- I delen. Wat Polen tegen Duitschland doet, ademt I een geest van haat en heeft niéts te maken mol i de gemeenschap der volkeren. Duitschland is
genoodzaakt, lot repressaillemaatregelen over te gaan en zal allo Poolscho optanten aanzeggen binnen 48 uur hel rijk te verlaten. Daarop volgde nog weer een breede discussie, waarin do hartstochten tegen de Joden tot uiting komen en waarin betoogd werd. dat het heelo debat in hoofdzaak gedraaid heeft om do schuid van enkelen, van het grootgrondbezit en de Joodscho kwestie. De staking in het Berlijnsche bouwbedrijf. Do staking van de arbeiders in het bouwbedrijf duurt nog voort. De patroons hebben thans besloten morgen alle arbeiders uit te sluiten. Zij hopen dat dit besluit tot een spoedige oplossing van het conflict zal bijdragen. Het aantal stakers bedraagt te Berlijn GOOO a 8000. Polen. Snel recht. Betwin, de moordenaar van den Poolschen politieagent Cechnowski, is vandaag door het standgerecht ter dood veroordeeld. Daar de president van dc republiek het telefonisch overgebrachte verzoex om gratie verworpen heeft, is het vonnis vanmiddag om 1 uur ten uitvoer gelegd. Frankrijk. De staking van hst bankpersoneel. De Minister van Arbeid heeft aan de bij de staking betrokken bankinstellingen een overzicht van de eischen van het stakend personeel laten toekomen, waarbij hij aandringt op een spoedige regeling. Spanje en Portugal. Wat moet dat worden ? Moet dat hommeles worden? Is Cr geen anderen weg te vinden'. Wat rhoet dat v/orden? Zoo vioegen 2e, tóen ze hoorden dat Spanje een rivier afsloot. Spanje had een Portugeesche sloep aangehouden, daarover was Portugal bitter verontwaardigd en eischte op hoogen toon voldoening. Best, zegt Spanje, en het sluit de mond van de Guadiana voor Portugeesche vaartuigen toe. Wat zal daaruit groeien? Heeft Spanje nog geen ellende genoeg met Marokko. De Elementen. Ovsrstroomingen in Zwi serland. Tengevolge van onweerbuien en daarmee gepaard gaande slagregens, vreest men in Zwitserland voor oversiroomingen. De Rijn bij Bazel is meer dan een voet gewassen. Da waterschade in Poolsch-Silezië. De commissie tot bepaling van de schade, welke de overstroomingen in Poolsch-Silezië hebben aangericht neeft 22 sterk geteisterde plaatsen bezocht en de aangericile schade op 400.000 zloty geschat. Verspreide benentan Uit Rome wordt gemeld, dat Nedda Mussolini, de 15-jarige oudste dochter van den ltaiiaanschen Minister-President, in de badplaats Cattolica, met levensgevaar een urcnkeling gercu heeft. Pusta, de Estiandsche Minister-President, wordt Vrijdag to Berlijn verwacht. Hij zal hier besprekingen houucn met Stresemann en tevens het Duitsch-Esflandsohe scheidsgerechtsverdrag ondertcekenen. Het proefstation op het vliegveld Berlijn Aüieshof is in den afgeloopen nacht afgebrand. De schade is groot. | Te Carrignana in Italië zijn vier broers 1 en zusters door den bliksem gedood. | Er zijn in Frankrijk nog vijf militante j communisten in staat van uwschuldiging gej steld, wegens het aansporen van militairen tot ongehoorzaamheid. ^ )
---

Het belangrijkste nieuws.
Het antwoord van den Minister van Koloniën op de vragen van den heer Wijnkoop inzake ongeregeldheden te Suriname. De stand der werkzaamheden der drooglegging van de Zuiderzee. Het zilveren jubileum der Geref. Vereeniging voor Drankbestrijding. Stresemann kondigt in den Rijksdag aan, dat Duitschland bij wijze van représaille alle Poolsche optanten binnen de 48 uur uit het land zal zetten. Een stemming onder de stakende metaalbewerkers in België zal uitmaken of zij het bemiddelingsvoorstel van de arbeidsinspectie aanvaarden zullen. Spanje heeft de mond van de Guadiana voor Portugeesche vaartuigen gesloten.
---

FEUILLETON.
Hel is beter nederig van geest te zijn met de zachtmoedigen dan rooj te deelen met de hoovaafdigert. (Spr. 16 :19).
ivuuruft ve/uL/utm. DE KRUIDENIER UIT DE ROZIJNKORF EEN VERHAAL UIT DE LAATSTE HELFT DER VORIGE EEUW DOOR P. BROUWER 43' HOOFDSTUK XXV. Een goed jaar later is het nu. I ’s Morgens is alles in Veldstad zoo ongeveer zijn gewonen gang I gegaan, maar na den middag was het toch aan sommige verschijnselen wel te merken, dat er iets bijzonders was.
De toevallige bezoeker vroeg wat er was. „De fijnen hebben feest vandaag!” werd hem geantwoord. „De fijnen.... en waarom?....” „Wel hun school wordt vandaag ingewijd!” „Zoo....!” was het langgerekte antwoord- ,,Nu, zij liever an ik, — dat zal hun een aardig duitje kosten op den duur!” De bij- en rondstaanders lachten. Begrepen iiiet, dat ze ongewild en onbedoeld dien „fijnen” een ter bijzonder compliment maakten. Inderdaad, die school zou un heel wat kosten, ook bij. den vooitduur. Zij was als de igenstander smaalde: „een duur paardje op stal, dat veel haver rat en waar je niet ver mee rijden kon”. Maar, -— dat deze „fijnen” hier niet tegenop zagen; integeneel vuriglijk hun God dankten voor de verhooring hunner gebeen en zich opmaakten om dat „dure paardje” niet te laten erhongeren, doch het te onderhouden als een Godsgeschenk, —Dat zij het „geestelijk goed”, het welk zij in dit christelijk onderrijs verwierven hoog schatten boven hun stoffelijk bezit, dat ze r voor aanspreken moesten, — Zie, dat was een daad van hooge, zedelijke kracht! Daar moest ook de man-in-de-straat onwetende getuigenis van f leggen. Ja, stellig! de „fijnen” hadden féést vandaag. Ze hadden voor de vraag gestaan: Zouden ze, gelijk sommigen rilden, om de vijandschap niet nog feller te doen oplaaien, maar net stille trom en omwonden vaandel de school binnentrekken-, at de buitenwacht er vooral niets van vernam, of zouden ze op
gepaste wijze na „zooveel bangen tegenspoed” ook eens laten zien, dat het feest was in hun hart? Kemperman gaf hier de doorslag. „Oud-lsrael”, zeide hij, „kende zijn boet- en bededagen, ja. wist rog van vasten, wat wij, helaas! hebben verleerd.... maar het kende ook zijn hoogtijden, zijn feest- en dankstonden en als de Heere ons ruimte maakt, dan zullen wij toch zeker Zijn grooten Naam niet ontheiligen, wanneer we hem daarvoor in het openraar loven en prijzen. Laat het n u eens „Hallelujah” zijn.” Kemperman s „Rozijnkorf” herkende men niet meer. • Het had heel wat hoofdbrekens gekost, om de verbouwing en ritbreiding,' die vrijwel met „nieuwbouw” gelijk stond, zoo tot stand te brengen, dat de „zaak” er geen hinder van ondervond, ja onder de hand behoorlijk kon worden uitgebreid. Toen het op ’t ergst liep, had Kemperman gezegd: „Moeke! ’t is zomertijd, — ik heb aan zwager geschreven: jij gaat nog weer voor drie maanden naar Gelderland; voor een „nakuur” als zé dat noemen; kom je dan terug, dan is hier alles klaar!” En zoo was het geschied. Kemperman, met Eef aan het hoofd van de huishouding, sloeg zich gemakkelijk door den kwaden tijd heen en nu staat daar een winkelgebouw met kantoorlokalen en een paar groote pakhuizen; achter heen een uitgang, vlak bij het water, waar zoo direct een schuit lossen kan! „Een pronk voor Veldstad”, zei ’t volk. Ruiter b 1 ij f t: „Handel in Kruideniers- en Koloniale waren”. Maar dit wordt met recht de firma: Kemperman en Verloon;
6-i. UÖÖUHULIJJ, verKÜOp cn UtHclil , zuuaiü .ue UIIUI UJJ uü micinuur den, nota’s enz. luidt. Dit den kerkeraad is de kruidenier weggestemd; hij v/as geen trouwe wachter op Sions muren; hij was te waaksch en wist op zijn tijd niet een of twee oogen dicht te doen. Wells hij voorzitter van den Evangelischen kring. Veldstad heeft nog geen eigen predikant terug en meest zijn het orthodoxe dominees, die uit den ring komen preeken, maar is er een moderne of is er heel geen, dan komt de Evangelisatie-kring bijeen cn leest men een preek of er treedt'een „buiten”-dominee, soms ook een evangelist van de „Vrienden der Waarheid” op. Tegelijk met.de „Rozijnkorf” werd de school verbouwdTwee lokalen: kant en klaar. Is uitbreiding straks noodig, dan kunnen er in der: ruimen tuin nog twee lokaien worden bijgebouwd. De bovenverdieping is tot woning voor het schoolhoofd verbouwd. ’t Is alles zoo ingericht, dat, als de schel ten worden weggenomen, de twee lokalen mét de breede gang tot één zaal kunnen worden gemaakt, waar een paar honderd menschen kunnen plaats nemen. Bouwen valt tegen, altijd. Dat ondervond ook de schoolvereeniging En toen ’t er nu na den bouw op aankwam dc school te meubileeren en leermiddelen aan te schaffen, toen was daarvoor een bedroefd kleine som overgeschoten. (Slot volgt).
---