Buitenland. Dit nummer bestaat uit twee bladen. EERSTE BLAD. —.» ' ’v— UIT DE FRANSCHE KAMER. i Stormachtige debatten over het , I I wetsontwerp inzake de missies. Gisteren heeft het min of meer gestormd [ in de Fransche Kamer. Er was iets in de Kamer, zooals sedert een kwart eeuw niet was voorgekomen. In de laatste kwart eeuw had de klok der Fransche Kamer steeds eenzelfde geluid gegeven- anticlericaal, anti-kerkelijk, anti-godsdienstig. Nu scheen het, of de klok van de Kamer ëen ander geluid gaf. Het ging namelijk over de wetsontwerpen inzake de missies. Men kent de kwestie. Poincaré en Briand willen de congregaties (godsdienstige, natuurlijk roomsche, vereenigingen) weer in hst bezit stellen van gebouwen en wat er meer noodig is om hun zendelingen te kunnen opleiden. Men weet, dat het hierbij niet gaat om de kerstening der volkeren, maar Poincaré en Briand zijn van meening, dat de Fransche missies, die zich ver van huis bezig houden met het geven van onderwijs, een hoogst nationaal werk doen. Irnmers zoo worden de Fransche taal en de Fransche cultuur alom verbreid en als de Fransche missies wegens gebrek aan personeel zich zouden moeten terugtrekken, dan zouden andere naties haar ■plaats innemen. Waarschijnlijk zouden dan Italiaansche geestelijken zich vestigen op de door Franrijk verlaten zendingsnosten. Om dat te voorkomen — zeggen Poincaré en Briand — dat de Fransch staat steun moet bieden aan de opleiding van missionarissen. Nu bestaat er in de Fransche Kamer, vooral in socialistische en radicale kringen, een sterke antipathie tegen de gezegde wetsontwerpen. Men staat in Frankrijk, vooral in socialistische en radicale kringen, aoo vijandig tegenover ieder kerkelijke actie, dat men liever de belangen van den Franschen staat zou opofferen dan aan eenig kerkelijif actie steun te treden. Bovendien achtte men in socialistische en • radicale kringen de gelegenheid thans gunstig voor een poging om het kabinet Punctre ten val te breien. Zoo waren gisteren alle haters der kerk en alle samenzweerders tegen Poincaré in heftige bexcering. De it echter niet geluld:. Met 321 tegen 254 stemmen werd door de Kamer hetvoorstel van Poincaré aangenomen om de wetsontwerpen inzake de missies te laten voorgaan. Met 321 tegen, 249 stemmen werd vervolgens een voorstel van de radicalen verworpen om de behandeling der missievoorstellen te verdagen. Beide malen had Poincaré de kwestie van vertrouwen gesteld en beide malen kon hij ■zich handhaven. Dinsdag voortzetting van het debat. >" —* -«M? WAPENBEPERKING. Weinig vooruitzicht. Men meldt uit Genève: De commissie tot voor bereiding der internationale ontwapeningsconferentie, waaraan ook de Vereenigde Staten en Sofjet Rusland deelnemen, komt op 15 April hier byeen onder leiding van Jhr. Loudon. In verband met de meeningsverscbillen, die nog steeds tusschen de Vereenigde Staten er. Engeland eenerzijds en tusschen Frankrijk en Italië anderzijds bestaan op het stuk van de bewapeningsbeperking ter zee, zal de aanstaande bijeenkomst zich vermoedelijk in hoofdzaak bezighouden met de kwesties van wapeningsbeperking te land en in de lucht. Of het bericht juist is, dat medio Juni een conferentie tusschen de zeemogendheden Engeland, de Ver. Staten, Japan; Frankrijk er Italië zal worden gehouden ter hervatting van de in 1927 mislukte onderhandelingen, staat nog niet vast. Aangezien een dergelijke conferentie evenwel zonder zeer grondige voorbereiding nauwelijks kans op succes zou hebben, is het niet waarschijnlijk, dat ze wordt gehouden. * DE DESKUNDIGEN-COMMISSIE. Leveringen in natura. t Moeizaam vorderen de besprekingen der ] deskundigen te Parijs. g In de plenaire zitting van de herstelconfe- i rentie werd dezer dagen onder meer het rap- c port uitgebracht vap de ondercoromissie voor r leveringen in natura. Het .is wel opmerkelijk, v dat de Engelsche bladen thans zoo* groote be- \ langstelling toonen voor de behandeling van j het vraagstuk dier leveringen dapr de con- j f...__,;e van aperts. De correspondent van r de „Times” te Genève '-mes er intusschen op, dat. het vraagstuk der leveringen jn natura nog niet ter sprake is gekomen e een snelheid van 480 M. in het uur vloog. SLACHTOFFERS DER GRIEP. ïn de kleinere steden van België, meer dan |,n de grootste centra van het land, blijft nog steeds de griepepidemie aanhouden, die in den loop der wintermaanden reeds zoovele slachtoffers maakte. Thans nog is het aantal sterfgevallen, vooral onder de ouderen van janen, zeer groot en bedraagt te Mechelen, Brugge en elders meer dan het dubbele van davt der overeenkomende periode van 1928. KLEIN DUIMPJE. Volgen:? de „Kö’nische Zeituog” gaat de Duitsche vliegtuigfabriek van Raab-Katzenstein zich ook op den bouw van luchtschepen toeleggen. Zij heeft er reeds een op stapel staan, dat vergeleken bij de bekende groote zeppelins een k’ein duimpje mag heeten. Het krijgt maar één vijfenzeventigste van den inhoud van de Graf Zeppelin en is nog tienmaal zoo k>in als de Italia van Nobile. Vandaar dat hei in de loods voor groote vliegtuigen kan 'worden gebouwd en wel voor buitenlandsche rekening. In tegenstelling met de Zeppelin’:? bestaat het geraamte van het luchtschip niet uit hard-aluminium, mear uit holle stalen t mi zen. De stuur- en stabilisatievlakken zijn 'van hard hout. Naar de bouwers vertellen zal het nieuwe luchtschip, dat van het half-stijve stelsel is, nog deze maand zijn eerste proeftocht kunnen doen. Wie dit kleine luchtschip besteld heeft, wenschte de bouwers niet te zieggen. CHIMPANSEE IN ACTIE. De feestelijke in-gebruik-neming van een nieuw cabaret te Perijs werd door het optreden van een volwassen chimpansee in een tragi-comedie veranderd. Het feest was in vollen gang en de paren bewogen zich op de maat van een jazz-band, toen plotseling door een geopende deur een chimpansee, die in den kelder opgesloten was geweest, naar binnen drong, op het buffet sprong en met de daarop neergezette schotels, spijzen, flesschen en glazen een waar bombardement op de aanwezigen opende. Eerst na een langdurige jacht en een algemeene paniek werd het dier’ weer gevangen en aan den ketting gelegd. WOEDENDE BEER. In Duitschland had dezer dagen zich een werklooze gezel uit Kassei bij een troepje zigeuners, dat met beren door het land trok, aangesloten. Toen hij op den weg van Obernfeid naar Mingerode voor een snel naderenden auto wilde uitwijken, trok hij den beer, dien hij leidde, met een ruk naar den kant, zoodat de ring door den neus van het dier in het vleesch sneed. De beer, anders een mak beest, werd door de pijn zoo woedend, dat hij den jongen man neersloeg en zoo toetakelde dat deze in hopeloozen toestand naar een ziekenhuis is gebracht. _ a. — -’Ti: ~ PER AUTO DOOR DE SAHARA. Prins Sixtus van Bourbon is met zijn zeven i metgezellen Vrijdag 8 Maart aan de oevers van het Tsjaadmeer aangekomen, nadat hij 2€ Januari van Algiers was vertrokken. In 42 dagen was men de Sahara doorgetrokken. Dc prins maakte daarvoor gebruik van auto’s een soort vrachtwagens, voorzien van ge- ^ ■ wone banden. De weg, door prins Sixtus geopend, maakt de rit door de woestijn 1500 : K.M. korter en belooft veel voor den handel i tusschen Algiers en equatoriaal Afrika. Ook voor militaire doeleinden denkt men er nut van te zullen hebben. De prins heeft voor zijn tocht de grootst mogelijke medewerking ondervonden van de verschillende Fransche departementen. De prins en zijn gezellen gaan nu eerst aan den Niger jagen en ' keeren dan naar Algiers terug. '% TREFFERS VAN DE NELSON. In d-e Middel!andsche Zee bij het Britsehe eiland Malta ligt nog een zeer klein eilandje dat de Engelsche vloot van oudsher als schietschijf gebruikt heeft. De eenige bewoners ervan zijn zeevogels, die zich totdus; ver niet door de kanonschoten hebben laten , verdrijven. ï Daar heeft dezer dagen het groote nieuwe linie-schip Nelson zijn kanonnen van ruim 1 40 c.M. kaliber op laten spelen. De schoott afstand was zoo ontzaglijk dat de Nelson j zelf voor hen die uit de verte naar, het schieten keken, vrijwel onzichtbaar 'was.. Alleen zag men de vuurflitsen, telkens wanneer er een schot losbrandde. Bij den eersten recbtstreekschen treffer verhief zich een stofwolk met steenen f doormengd, gelijk bij een vulkanische; uitt barsting. De tweede treffer veranderde het i aangezicht van het eiland, want hij sloopte ; een deel van de rotsen dat als een lawine neerstortte. Het projectiel dat dé ver» woesting aanrichtte, woog ruim 1000 K.G. Men zag ook fonteinen opspuiten, Wanneer s het oppervlak van de zee getroffen werd. 1 - De juiste schootafstand waarop dë Nelson haar projectielen liet neerploffen, wordt geheim gehouden, maar zulk een - afstand zou vóór den oorlog fabelachtig • geleken hebben. De Nelson is nu vertrokken om zich bij de vloot van den Atlantischen Oceaan te 5 voegen. Dan zal deze met de vloo^ voor de Middeliandsche Zee gecombineerde oefe} ningen ondernemen die voor de verdediging ■ van het Britsehe rijk een levensbelang ge; acht wordt. 1 • ■ ■ (f. ■" 1 ———;,1.-I ENORME HARINGVANGST. Reeds bij het intreden van" de vorst t konden Deensche haringvisschers rijke vangt sten doen, doch deze staan verre achter bij t de opbrengst der laatste dagen. In de wateren van Skagen heeft een Zweedséhe harings vloot op één dag 3% millioen K.G. gevangen, a Er moesten drie extra treinen worden ingei legd, elk van 25 wagons, om deze énorme e voorraden te kunnen vervoeren.' . LIJKSTOET AANGEREDEN. Te Dortmund is Woensdagmiddag een motorrijder, die blijkbaar de macht ovej zijn machine verloren had, in volle vaart op een lijkstoet gereden. Een der rouwgangers bekwam een schedelbreuk en was op slag dood. De motorrijder en zijn passagier werden beiden ernstig gewond; hetzelfde was met nog enkele lieden uit den stoet het geval. DE BEKENDE FIGUUR. Een correspondent van de North American Newspaper AUiance heeft in Londen gewandeld. Londen heeft — zoo zegt deze correspondent — nog altijd zijn schilderachtige figuren, ofschoon zij steeds zeldzamer worden. Maar daardoor zijn ze bekender. Een dezer figuren zag ik dezer dagen in Regent Street wandelen. Een knappe man, die zich veel in het openbaar vertoont en den Londenaars goed bekend is. Hij wist dat zelf ook en slenterde voort met het air van iemand, die een heele stad wil inrooneeren. Het verhaal doet de ronde, dat deze man eens een pels droeg en toen de zon doorkwam, kreeg hij het warm, ondanks het feit dat hij zoo plechtstatig langzaam kuierde. Dus riep hij een taxi aan, gaf den chauffeur zijn jas en zeide op zijn manier van een grand seigneur: „Volg mij, terwijl ik mijn wandeling doe”. Dientengevolge haalde de taxi chauffeur, die een jas als vrachtje had, zich den toorn van de bestuurders van bussen en anderen op den hals door het langzame tempo in de drukste straten. Soms bleef de bekendp figuur'staan en dan moest de taxi ook stilhouden. Daarna kroop zij weer voort. De groote man bekommerde er zich niet om. De zon scheen en hjj wist dat men hem herkende 1. , % . OUDE MOLENS. Ook in het buitenland is men er op uit, de nog bestaande molens zooveel moge lijk te behouden. Voornamelijk in het Noorden en (langs de Kanaalkust vindt men in Frankrijk de molens, vermoedelijk door Nederlanders en Vlamingen daar gebouwd. Op den Casselberg in Vlaanderen kon men vroeger twintig molens zien draaien. Nu zijn er maar drie meer. Te Saint Valéry sur Somme is van zeven nog maar één over. Cayeux sur Mer had er achttien en nu nog één Deze snélle achteruitgang heeft ook in Frankrijk de menschen opgeschrikt en nu is er een „Société des vieux moulins” gesticht, om in stand te houden wa,t er nog over is van de oude molens, --- Nederland en België. Uit den Belgischen Senaat. Bij het Senaatsdebat over de begrooting van Buitenl. Zaken in België hebben gistermiddag de socialistische leider Debrouckère en de Minister van Buitenlandsche Zaken nog over de Nederiandsch-Belgische verhoudingen het woord gevoerd en daarvan zyn de besprekingen geëindigd. Debrouckère’s betoog. De socialist de Brouckère bracht hulde aan de redevoering van staatsminister Segers, met wien hij echter niet volledig accoord ging. Hij betreurde de verhouding van den Belgischen off’Cieelen dienst met den documenten-vervaischer Frank en vroeg, dat men hierover ,het volle licht zou laten schijnen. Verder zei hij Segers niet te volgen, waar deze het Scheldeprobleem voor de internationale opinie wilde brengen. Relgië moet zich integendeèl drect met Nederland verstaan. MINISTER HIJMANS AAN HET WOORD. Minister Hij mans verklaarde, dat de ondoordachte publicatie door de Nederiandschc pers van apocrieve doeumënten, waarvan de zinneloosheid reëds uit den tekst blijkt, liet gevaar met zich bracht, dat België in een valsch daglicht zou worden gesteld. De lasteringen tegen België zijn op niets uitgeloopen en de naam van België is ongerept gebleven. De Belgische politiek is een politiek van vrede, veiligheid en loyaliteit. België werkt sedert tien jaren nauw met andere volken samen voor de verheven beweging, welke streeft naar een samenwerken van de volken en dë organisatie van een internationale vredelievende orde. België heeft deelgenomen aan de onderhandelingen tot bet sluiten van het pact van Locarno, dat de beste waarborg voor de veilighe;d van België is, en voor bet pact tot uitbanning v.an den oorlog, Hat het parlement pas heeft goedgekeurd. Het heeft tal van bilaterale verdragen van verzoening en arbitrage gesloten. België zal zich nooit tot geheime intriges leenen, we’ke de in tem atonale orde verstoren, of een-e’e mogendheid beHreiflpi. Belrië heeft maar één doel:_ den vrede te handhaven en zijn hendel uit te breiden. De Rereegaiifiij aoa' • aaaoaoaoo breiden. De Regeering zal zich Hoor het gebeurde niet van de met Neder'and begonnen ondrhandelingen laten afléiden. Zij wil r)p7e voortzetten, zooals ten overv'oede h'iikt vit de joop-sto nota’s aan Den Haag. Snreker memoreerde de HoHandsch-Belgische betrekkingen en de verwerping van bet verdrag. Wie die verwerping organiseerde b'k'ft hier een raadsel. Een stem: Het riine-oud. M'P’ster Hlimans: In September heb ik te Genève Beo'aerts ontmoet. Daarna hebben in Nederland Belgische technici met Holandsche snecialisten geconfereerd. Deze besnrekingen hadden geen resultaat. Daarop is in Januari een nota aan Den Haag overhandigd. Enkele dagen geleden volgde een tweede nota. De eene bevat een uitvoerige uiteenzetting van het Belgische stannunt met de concessies, waartoe België bereid is. Spr. meende dat edze in vriendschappelijke bewoordingen gestelde nota een goeden indruk had gemaakt. De tweede nota heeft betrekking op de. jongste incidenten. In verband met deze incidenten was de gegrondheid gebleken van België’s vrees omtrent de verbindingen met den Rijn. In deze nota s wordt de nadruk gelegd op de gevaren van den doorgang in de Zeeuwsche wateren, waaruit eens te meer de noodzakelijkheid blijkt van het treffen van maatregelen tot verbetering van het verkeer. Sedert enkele maanden worden de scheep.— ongelukken in het Hellegat talrijker. De Nederlandsehe Regeering erkende, dat zij niet veroorzaakt werden door slecht weer, maar door de verheffing van den bodem. De situatie is critiek. De assurandeurs verhoogen de tarieven. Materiaal en menschenlevens ginger er verloren, elgië heeft Den Haag gevraagd, wat Nederland in deze gaat doen. Ons streven wil verbindingswegen, die voor alle volken open staan en noodig zijn voor de welvaart van elgië en Nederland. We wenschen een rechtstreeksche overeenkomst tusschen België en Nederland, die een eeuw van gelukkige en vriendschappelijke samenwerking zou openen. MAQUETTE DER ANTWERPSCIE HAVEN. Zal te Rotterdam worden gemaakt. De correspondent te Brussel van de ,,N. R. Ct.” meldt: . \ , Met het oog op de ïn 1930 te houden wereldtentoonstelling acht het college van B. en W. van Antwerpen het ten zeerste gewenscht een maquette van de havenstellingen dezer stad te laten maken, welke een oppervlakte van ten minste 120 M2. zal moeten beslaan. Aan zeven firma's werd om prijsopgave verzocht het het gevolg, dat de dienst der havenwerken zijn keuze liet vallen op het aanbod van den heer Melis, te Rotterdam, die dit werk uitvoeren voor frs. 73. ik --- Het belangrijkste Nieuws. Twee stemmingen in de Fransche Kamer inzake regeeringssteun aan de missies door Poincaré gewonnen blz. 1. Maarschalk Foch zorgelijk blz. 1. Aardbeving in Bulgarije blz. 1. Weinig verwachting inzake aanstaande conferenties tot wapeningsbeperking blz. 1 ï De Belgische Regeering heeft twee nota’s aan de Neder'andsche Regeering gezonden (Nederland en België) blz. 1. s De debatten over de Ziektewet in de Tweede Kamer (Staten-Generaal) blz. 5. i FEU ILLETON DE VERSTOOTENE NAAR HET ENGELSCH DOOR ANNIE MEULINX *111 Ullllü i 22) Er lag zulk een wereld van bitterheid in de stem van den man, en zulk een diepe verslagenheid stond te lezen op zijn vermagerd gelaat, dat zij, hoewel haar eigen leven rustig daarheen gleed, in weelde, overvloeier,d van geluk en omringd door liefde, toch besefte dat het mo?elijk — neen, zeker — was, dat de schrik én de angst, dien zij dien dag uitgestaan had in het niet verzonken bij het zielsverdriet van den man, die haar gered had. Zij wist, zorder dat ze het beredeneerde, dat het leven erger, duizenden malen erger, kon zijn, dan de dood. want sterven duurt maar weinig oogenblikken, het is slechts een overgaan — „een inslapen en een wakker worden" —, terwijl het leven vaak een voortdurende. onafgebroken marteling is. Haar oogen stonden vol tranen, en het duurde geruimen tijd, voor ze kon spreken. „Het spijt me —- het spijt me heel erg,” De woorden werden bijna onb jrbaar gesproken, en met een merkwaardige, haast mannelijke ,-bracht, streed ze, om haar aandoening te verbergen, en ze trachtte, met haar vinger een traan weg te vegen, terwijl haar gelaiat afgewend was. „Vergeef het me, alstublieft," zei Gordon berouwvol. „Ik heb geen reöht zoo te spreken, het komt alleen maar, omdat ik den laatsten tijd niet al te veel van de vre ugde en de schoonheid van het leven heb gezien. Voor mij was het water.. . ” Weer herstelde hij zich, maar het muisje begreep, dat voor hem het water een uitredding beteekende. Ze keek naar hem vol medelijden, hopend, dat het haar gelieven mocht worden, het juiste woord op de juiste plaats te spreken; ze had nog nooit tegenover de groote moeilijkheden van het leven gestaan en ze voelde zich zwak en onwetend. Ze wenschte, dat haar vader maar spoedig thuis mocht komen. Ten laatste sprak ze, onzeker en verlegen: „Neem me niet kwalijk, maar u is al op jeugdigen leeftijd teleurgesteld in het leven. Zeker moet het u nog veel goeds , brengen.” ï „Dat zou wel kunnen zijn," hernam hij, met diezelfde bitter., heid. „Ik geloof, dat ik overgeslagen ben, toen indertijd het geluk 3 onder de menschen uitgedeeld werd.” 3 Hij zat inééngedoken in den grooten stoel, zijn rug een weinig a gekromd, en het hoofd hangend op de borst, toen hij zonder t, stemverheffing voortging: n „En toch is het voor ’t grootste deel mijn eigen schuld. Ik r heb op allerlei manieren den dwaas uitgdha:ngen, en ik geloof, n dat ik het wel verdien, de straf te dragen zonder de misdaad te'hebben begaan.” Ze merkt op, dat rijn handen voortdurend in beweging waren; l, nu eens hipgen ze los langs de zijkanten van den stoel, dan weer klemde hij ze tusschen zijn kri-ri-i soms ook hield hij ze, vast inéén gegrepen, voor zich uit. Zelfs vor haar onervaren n blik was het duidelijk, dat de man vóór Staar to de grootrie ,r geestelijke en lichamelijke spanning verkaeïrie. Even keek lm ï haar aan, en zag, hoe droefheid en medelijden op haar kleine gezichtje te lezen stonden. b 4,Het is niet goed van me, ri lastig te vallen.... bekommert u l zich maar niet om me.. .. het komt met mij wel terecht, zei hij i jongensachtig. . „Het spijt me zoo — het spijt me zoo heel, heel egg, zei ze n peinzend, op kinderlijke wijzè. il „Het behoeft u niet te spijten.” antwoordde hij. „Het komt er l voor mij niet op aan. Niemand laat zich iets aan mij gelegen t liggen, en misschien verdien ik dat ook wel. Vergeet mijn one doordachte woorden. Ik was wat overstuur.’ r „Maar ik laat er mij wel aan gelegen liggen — ik kan niet helpen, dat ik het mij aantrek, na wat u gedaan hebt. Ik weet niet, of het u iets waard is” — (zij sprak met groote nederigheid, d want nooit tevoren had ze zoo sterk haar onmacht gevoeld.) — s „Ik weet niet, of het u iets waard is. maar ik ben uw vriendin en ik weet, dat ook mijn yader uw vriend zal zijn. U moet niet meer denken, dat u geen vrienden hebt.” k „Dank u.” * , , , Gordon was dankbaar, maar hij wenschte toch, dat ze met g op dezen toon tegen hem sprak. Hij voelde, dat hij niet veel meer r kon verdragen. De dag was voor hem vol spanning geweest. — Op dat oogenblik ging de deur plotseling open en een gezet, k forsch gebouwd man van middelbaren leeftijd kwam binnen, f. Zonder zich aan vormende storen, wierp het meisje zich in zijn d armen. Gordon stond op en liep naar het raam. ï; Even later kwam de nieuw gekomene op hem toe. pakte rijn n beide handen in een kracktigen greéf,* en trachtte vergeefs 3, Ir spreken. n y - - -• .- • te " r- -n ■ — r; 4i - V l_ Tot laat in den avond zaten de twee mannen samen te praten bij het haardvuur in de studeerkamer, nadat mijnheer Williams eerst zijn dochter met eenig vertoon van gezag, (zonder hetwelk het te vreezen ware geweest, dat ze niet gehoorzaamd zou hebben), naar bed bad gezonden. Mijnheer Williams had erop gestaan, dat Gordon den nacht over zou blijven. „U kunt wel een telegram naar huis sturen.” „Ik heb geen thuis,” antwoordde Gordon eenvoudig. De man keek hem aan met slimme, heldere oogen, die een welwillende uitdrukking hadden en sprekend op die van zijn dochter geleken, terwijl ze zoo rustten op het gelaat van den jongpn man tegenover hem. .. „ „Staat er niet ergens in een oud boek: „Iw volk is mijn volk? Laat ons dat vandaag dan omkeeren en zeggen: „Mijn volk is uw volk.” Dat verzeker ik je, mijn jongen, de dag van heden kan niet vergeten worden. Ik ben er de man niet naar, snel beloften te doen, of sentimenteele praatjes uit te slaan, maar je hebt den groofsten schat, dien ik op aarde heb, voor mij gered, en van nu al zal ik trachten — een daad van liefde, zou ik het kunnen noemen, als ik niet een practische. 'laag-bij-de-grondsche oude advocaat was — een kleinigheid van mijn schuld aan jou af tö bGtül6n.,, Gordon raapte met de. uiterste inspanning al zijn geestkracht bijéén. „U is al te vriéndelijk voor me. mijnheer, begon hu, „maar voor ik uw vriendelijkheid in eenigerlei vorm kan aanvaarden, moet ik u verzoeken mij toe te staan, u te vertellen, waarom ik van ieder verlaten ben en waarom ik daar.op de brug stond me. het plan mijzelf het leven te ontnemen.” ... . (Wordt vervolgd.) ---