Advertentie ONZE EIGEN KPVT VAN EN VOOR DEN NEDERLANDSEN WERKER IN DUITSLAND DE OPLAAG VAN deze EDITIE WORDT GROTENDEELS BESCHIKBAAR gesteld DOOR HET NA. F. --- P.T.T.-elftallen ontmoetten elkaar in Berlijn Sportdag in N eumark-Geiseltal slaagde uitstekend Spannend spel te Lünen Onder moordende hitte en op een hard grssloos terrein, stelden zich Zondag 22 Augustus te Berlijn de twee PTT-elftallen op voor de zo lang besproken ontmoeting, welke tevens de eerste wedstrijd was. Beide elftallen vertegenwoordigden hun kamp. n.1. „De Artilleriest.rasse” en „De Pdlisadenstrasse” te Berlijn. Palisaden wint de toss en kiest het zonnetje en de wind in de rug Dat er veel van de eer afhangt blijkt, uit het feit, dat Artillerie er meteen vandoor gaat na de aftrap, en zowaar in de eerste minuut reeds weet te doelpunten door een mooi schot van Baggelaar. De tegenpartij, niet ontmoedigd, zet hierop een zwaar offensief in, waarin we W. tut een keurig schot zien lossen, dat echter even netjes door Jaket gekeerd wordt. Komelis heeft meer succes en na tien minuten is de stand reeds gelijk, 1—1. Palisaden heeft een moment van overwicht, hoewel Artillerie bet er ook niet bij laat zitten en wij zien Booristra nog enige hachelijke momenten meemaken. Kornelis en Lussenburg demonstreren even een prachtig staaltje van samenspel, doch de eerste mist de daaruit ontstane vrije kans en schiet, hoog over. De partijen wegen nu aardig tegen elkaar op en als Artillerie een gevaarlijke aanval onderneemt weet Smit nog maar net te redden. Het spel golft enige tijd op en neer, tot Artillerie het initiatief overneemt en Tas tien minuten voor het., einde der eerste helft de stand in het voordeel van zijn partij brengt, 1—2. Nog geen vijf minuten later werkt Baggelaar een mooie aanval af met zijn tweede doelpunt. 1—3. Als de Artillerie-vreugde afneemt in geluidsvolume, zien wij tot grote hilariteit van de vele PTT-supporters, dat v. d. Pijl op zijn sokken verder speelt. Het tempo neemt, nu danig af. daar de warmte zich laat gelden. Gelukkig voor de jongens blaast scheidsrechter Dijkman, die op eminente wijze leidde, voor de rust. Na een te korte rust trekt Palisaden er meteen weer tussenuit en Smit. die nu naar de voorhoede verhuisd is. lost een keurig schot, doch Jaket was weer op zijn hoede. Baggelaar probeert het aan de andere kant nog eens, maar schiet hoog over. Even later mist dezelfde speler wederom een vrije kans. De Artillerie is nu sterk in de meerderheid en weet beter profijt van de wind te trekken. Als even later Burgerhout de stand op 1—4 brengt lijkt het pleit beslist, doch nu toont Palisaden nog niet „op” te zijn en zowaar daar verkleint Kornelis de achterstand, 2—4. De vreugde der Palisaden-mannen is echter- van korte duur, want als Elzenaat van verre afstand een schot lost, vangt Boonstra slecht, 2—5. Palisaden gooit echter alles op alles en Cor Smit zwoegt dat het een lieve lust is. Een fenomenale solo-ren van hem wordt besloten met een hoge schep-bal. Als Lagerweg uit een doelworsteling toch nog weet te doelpunten en de stand 3—5 geworden is, lijkt het hek van de dam en onder uitbundige aanmoedigingen van hun supporters trekken de Palisaden-mannen steeds opnieuw weer ten aanval. Ware het niet, dat de organisatoren de wedstrijd tien minuten eerder hadden doen beëindigen, dan hadden wij de stand wellicht nog gelijk zien. Nii kwam het einde met 3—5. Rest nog te vermelden, dat gebleken is, dat wij verschillende prima spelers in onze gelederen hebben en als wij uit deze 22 spelers een elftal samenstellen zal menige tegenstander nog in het zand moeten bijten. Deze dag werd besloten met een gezellig samenzijn. C. A. PONT Ontwaakt Na zestien maanden rust ontwaakte het kamp te Lünen eri werd er een elftal samengested om te voetballen. Onze eerste wedstrijd was tegen een geoefend elftal der Oekraine, dat reeds verscheidene wedstrijden had gespeeld. Om zeven uur 's Zaterdagsavonds werd er begonnen, in verband met de werkzaamheden van dé jongens. Wij wonnen de toss en speelden de eerste helft tegen de zon in. Al direct na de aftrap hadden de Oekrainers, na een snelle aanval het eerste doelpunt gemaakt, waarbij onze doelvefdediger niet geheel vrij uitging. Onze jongens zetten de tanden op elkaar en waren gedurende het eerste half uur in de aanval, zodat leder moment de gelijkmaker verwacht kon worden. Echter h.et tegendeel gebeurde; na een snelle aanval der Oekrainers kwam de bal van de vleugel voor het doel en de daar in zuivei- buitenspel opgestelde linksbinnen deponeerde de tweede bal in Oekrainers weer terug maar toen wist de doelverdediger op fraaie wijze te redden. Daarna was de beurt weer aan ons en eindelijk kwam na een mooi opgezette aanval het eerste tegenpunt. Onze linksbinnen bracht de bal fraai op en besloot zijn ren met een afgemeten voorzet naar onzen midvoor, die de bal keurig inschoot. Met deze stand kwam de rust. Na de rust vielen onze linksback en de doelverdediger uit, zodat we met twee andere spelers de tweede helfft ingingen. Nadat het spel enige minuten op en neer was gegaan, kwamen onz.e jongens weer in de aanval, afgewisseld met snelle open aanvallen van de Oekrainers, welke niet van gevaar ontbloot waren, maar onze backs hadden er goed het oog op; vooral onze spil speelde een prachtige partij. De tweede helft was twintig minuten oud, toen eindelijk de gelijkmaker kwam. Na een aanval der Oekraners. die prachtig door onzen rechtshalf werd onderbroken belandde de bal bij den rechtsbuiten, die snel doorging naar het midden, waar onze midvoor gereed stond om de bal met een hard en zuiver schot in de uiterste hoek van het doel te deponeren. De stand was dus gelijk. Nu waren onze jongens niet meer te houden, de ene aanval na de andere werd opgezet en de Oekrainers moesten alle zeilen bijzetten om doelpunten të kunnen voorkomen. Het zat onze jongens echter niet mee. Eerst kreeg onze linksbinnen een pracht kans voor open doel maar schoot ver naast; daarna kreeg onze rechtsbinnen de (fans van zijn leven, maar schoot helaas meters over. Langzaam verstreek de tijd en iedereen verwachtte reeds een gelijk spel toen de Oekrainers bij een plotselinge doorbraak wederom in buitenspelpositie het derde doelpunt maakfpn Vipfappn nrvzp nlflflfKVPrvnnP'enri doelman echter ruimschoots had kunnen voorkomen. Nog even werd alles op alles gezet, maar wat wij ook probeerden, het wilde niet lukken met onze jongens. In de aanval kwam het einde van deze prettige, sportieve wedstrijd. H. BOLLAND, Lünen. Mooie sportdag Onder vrij gunstige weersomstandigheden en grote belangstelling werd onlangs in ons kamp, NeumarkGeiseltal 1. de Nederlandse sportdag gehouden. De deelname was zeer bevredigend. Het programma bestond uit voetballen, hardlopen, hoogspringen, verspringen, boksen, kogelstoten, inwerpen, touwtrekken en mastklimmen, hetwelk vlot en regelmatig werd afgewerkt. Een bijzondere vermelding verdient hier de voetbalwedstrijd, welke werd gespeeld tussen het Nederlandse lager-elftal en het Tsjechisch elftal uit Schopau. Beide partijen toonden een werkelijk goed technisch en beheerst spel. Dit op zichzelf! is niets bijzonders, maar men bedenke hierbij, dat ons elftal eerst zijn derde wedstrijd speelde. Van de aanvang af was de strijd spannend en vol afwisseling, en met het net. Even daarna kwamen de een 1—O-stand voor Nederland, hetwelk ons allen optimistisch stemde, kwam de rust. Alhoewel onze jongens in de tweede helft niet minder hun best deden, werd een overwicht der Tsjechen toch steeds duidelijker merkbaar, hetgeen ook in de stand tot uitdrukking kwam. Met een verdiende 2—1-overwinning der Tsjechen kwam het einde. Alles tezamen genomen mogen we terugzien op een zeer geslaagde dag, welke tevens een belofte is geweest voor de naaste toekomst. Ongetwijfeld is door velen j.1. Zondag het voornemen gemaakt zich bij onze sportgemeenschap aan te sluiten, hetgeen we ten zeerste toejuichen. We weten immers, dat daardoor de meeste kans ontstaat op het groeien der eenheid in ons kamp, waarvoor elke rechtgeaard? Nederlander zijn beste krachten aanwendt, en die voortkomt uit sportiviteit en zuivere kameraadschap. --- Verdachte van juwelen diefstal vrijgesproken AMSTERDAM, 10 Sept, Op 27 Januari verdwenen uit een étalage van een juwelierszaak aan het Damrak drie gouden ringen met briljanten en een broche, tezamen een waarde van f 18.000 vertegenwoordigende. Een 48-jarige chauffeur, die kort voor de ontdekking van de diefstal in een lokaal achter de winkel werd aangetroffen, werd er van verdacht de sieraden te hebben gestolen. Deswege eiste de Officier van Justitie tien maanden gevangenisstraf tegen hem. Dezer degen heeft de rechtbang te Amsterdam den man echter vrijgesproken. ^ --- Ongelukkig terechtgekomen AMSTERDAM. 10 Sept, Op de Velserweg is een negenjarige jongen onder een auto terechtgekomen. Met een verbrijzeld linkerbeen en dito voet, alsmede een grote hoofdwonde werd hij naar het W.G. vervoerd. Een twaalf-jarige jongen viel op het Centraal-Station uit een trein en kwam met een onderbeenfractuur in het W.G terecht. Bij werkzaamheden in de St. Ritakerk viel een 22-iarige arbeider van een stelling van 25 m. hoogte. Het slachtoffer kreeg een hersenschudding, een wervelfractuur en hoofdwonden. Hij is in het Binnengasthuis opgenomen. --- Korte berichten van thuis en familie P. G. W. S c h m i d t. Potsdam. — Dochter geboren op 8 September. Moeder en kind goed. Fam. Schmidt. J. Bergakker. — Op 6 Juni j.1. \ is overleden J. G. van Maurik en op 25 Aug. grootmoeder H. W. van der Giesen. — Je vrouw. P. P. May er, Berlijn. — Thuis | alles wel. Groeten van vrouw en kinderen. Schrijf spoedig. Wilhelm Bessem, Lager Vel- ’ ria, — Thuis alles goed. Hart. groeten van vader, moeder en Rie. K. Haver hoek, Ahlum. — Dochtertje Guurtje geboren. Alles best. Corrie en Gommert. --- Wie wil ruilen? Wie wil een witte jas en bakkersbroek ruilen tegen een nieuwe blauwe overall? G. v-, d. Dool in Teterow is nl. bakker geworden en heeft nu bakkerskleding nodig. Brieven te i richten aan onze Berlijnse redactie. --- Brieven voor de Redactie richte men aan: Berliner Schriftleitung „Het Volk”. An der Heerstrasse 16. Berlin-Charlottenburg; voor de Administratie aan: „Het Volk”, Augsburgerstrasse 46. BerUn W. 50. Over de inhoud van de krant schrijft u aan de Redactie, over abonnementen, toezenden van de krant aan de Administratie. Verantwoordelijk voor kopij uit Duitsland: Elfriede Young. --- Amsterdam vreesde eens de grote concurrentie van Waterland Ongelooflijke overheidsbemoeiing AMSTERDAM. 10 Sept. In de tijd van Karei V was Amsterdam na Antwerpen de grootste der Nederlandsche handelssteden. Vooral de handel in hout en graan bracht hier geld in het laadje. Maar de stad aan Amstel en IJ had concurrenten, heel ernstige zelfs, die vlak naast de deur lagen! Een deel dier concurrenten is inmiddels een onderdeel van Amsterdam geworden! Daartoe behoort Ransdorp. eenmaal, zoals Wagenaar zegt in zijn „Teegenwoordige slaat van Holland”, „een groote en bloeijende plaets, waerin veele zeevaerende persoonen gewoond hebben. Men zegt dat tusschen Ransdorp en Schellingwoude. daer nu geen huys te vinden is, 32 schippers gewoond hebben die buytenslants voeren.” Dat was te veel voor Amsterdam, want niet alleen uit Ransdorp, maar uit heel Waterland, uit Schellingwoude en Holyslopt, Zunderdorp en Broek voeren schepen naar het buitenland en de stad aan de Amstel achtte die1 concurrenten, zo vlak naast de deur, een gevaar. Daarom verzochten in 1547 burgemeesteren der stad aan de landvoogdes Margarethe, die voor keizer Karei V deze landen bestuurde, *)m een keizerlijk octrooi, inhoudende, dat schippers van grote schepen, die in Waterland woonden, niet voor hun dorp mochten lossen, maar dit in Amsterdam moesten doen. De vrees bestond dus inderdaad, dat een be-, langrijk deel van de Amsterdamse handel naar de overzijde van het IJ zou worden overgeplaatst Mr. Hippolitus Persyn, Raad* van Holland, en Adriaen Stalpert, rentmeester van Kerinemerlant, werden door de landvoogdes tot commissarissen benoemd. Zij moesten dat zaakje maar eens uitzoeken. Mijn Heeren van den Gerechte binnen Aemstelredamme begrepen echter, dat zo de zaak op de lange baan zou worden geschoven en namen daarom zelf maatregelen. Op 20 Februari 1548 werd een keur van de stoep van het stadhuis voorgelezen, die in onze oren, hoewel wij in de laatste jaren toch wel «'eten. wat overheidsbemoeiing is. min of meer ongelooflijk in de oren klinkt. De stadspotentaatjes van Amsterdam deelden nl. mede: Sedert enige tijd hebben schippers, die in Waterland wonen, zich veroorloofd met hun schepen te arriveren en te lossen voor Durgerdam en andere dorpen in Waterland. Hierbij wordt geboden: 1. Geen poorter of inwoner van Amsterdam mag reden aan een schip, dat gevoerd wordt door een schipper, die woont in Ransdorp, Schellingwoude, Zunderdorp, Landsmeer, Broek en Zuiderwoude. 2. Geen poorter of inwoner van Amsterdam mag voortaan reden aan een schip, dat gevoerd zal worden door een schipper, wonende in een dorp buiten de zes genoemde, tenzij die schipper vooraf in handen der burgemeesteren beloofd heeft, komende uit de Oostzee te arriveren en te lossen voor Amsterdam. 3. Amsterdamers, die thans reders zijn van een schip, dat gevoerd wordt door een schipper uit een der zes dorpen, moeten dat schip voor Lichtmis in het openbaar doen verkopen of er een anderen schipper op zetten. De Amsterdamse reders vonden dit zelf ook wel een beetje bar, w'at blijkt uit het feit, dat de keur op 22 November nog eens voorgelezen is, omdat zich bijna niemand eraan hield. De Waterlanders togen echter naar Brussel met een request aan de Landvoogdes en in 1550 gelastte deze. dat de keur moest worden opgeschort, totdat de landsvrouwe een beslissing genomen had. Waarop overhaast een der burgemeesteren van Amsterdam naar Brussel reisde om de belangen van de stad te bepleiten. Nog jaren is die zaak slepende geweest en in de practijk kwam het er op neer, dat de Amsterdammers die keur toen toepasten. Maar het was een mensenleeftijd later niet eens meer nodig. Toen had de stad aan de Amstel de concurrentie der zes Waterlandse dorpen al lang niet meer te duchten. En thans zijn niet minder dan drie van die dorpen, Ransdorp, Schellingwoude en Zunderdorp. onderdeel geworden van oe stad, wier bestuurderen eenmaal vreesden voor concurrentie dier plaatsjes. --- Distributie-ambtenaren knoeiden Stamkaarten lagen op zolder...! HAARLEM, 10 Sept. Dezer dagen heeft de Economische rechtbank te Haarlem zich bezig gehouden met de fraudes, die gedurende de vorige herfst- en wintermaanden in het distributiekantoor te Beverwijk zijn gepleegd. Hierbij waren ambtenaren onder wie een afdelingschef, en particulieren uit Beverwijk, betrokken. De straffen varieerden van drie weken gevangenisstraf tot geldboeten. De lange rij van verdachten werd geopend met de verschijning van den 36-jarlgen J Veltman. thans werkzaam bij de C.C.D. te Castricum. V. verrichtte het vorige jaar in gezelschap van den Santpoorter W. van Kessel. werkzaamheden op de zolder van het Beverwijkse distributiekantoor. Beiden die toen als distributieambtenaar w'erkzaam waren, vonden daar een aantal stamkaarten met inlegvellen. Het waren bescheiden, die in gevallen van overlijden waren ingeleverd en eigenlijk hadden moeten «'orden vernietigd. V. en Van K. eigenden zich een inlegvel toe en haalden hierop regelmatig bonnen. Hiertoe moester, zij zich de medewerking van enkele andere ambtenaren verzekeren. Een van deze ambtenaren, J. Trouwgod uit Beverwijk, nam daarop de leiding van de fraude op zich. Hij was degene, die de bonnenzwendel verder organiseerde en tenslotte de initiatiefnemers in de steek liet. Hoewel V en Van K. zich na korte tijd hadden teruggetrokken, waren de onregelmatigheden niet meer te stuiten De officier van Justitie zeide in zijn langdurig requisitoir, dat juist ambtenaren het. vertrouwen «'aard dienen te zijn. Hij achtte deze fraude zeer ernstig en vroeg zich af, waar het heen gaat. indien distributieambtenaren zich maar bonnen toeeigenen. De officier eiste tegen V. en Van'K. vier weken gevangenisstraf. Mr. Tonino uit Haarlem hield een uitvoerig pleidooi, waarin hij het zw'akke controlesysteem bij de distributiediensten en de lage salarissen hekelde en er op wees, hoe er destijds geknoeid is met de uitreiking van snoep- en tabakskaarten, waaraan ook in het Beverwijkse distributiekantoor is meegedaan. Pleiter drong aan op clementie en vestigde de aandacht on het vlekkeloze verleden zijner cliënten. De Economische rechter, die beide tot veertien dagen gevangenisstraf veroordeelde, gaf een korte toelichting op zijn vonnis, waarin hij opmerkte, dat ambtenaren, die een vertrouwenspositie bekleden, niet mogen knoeien. De zaak tegen verdachte Trouwgod, die in het buitenland werkzaam is. werd aangehouden. G. J. M. Ernsting uit Assendelft had gedurende een half Jaar een stamkaart en inlegvel onder zich gehouden en daarop bonnen betrokken voor zijn gezin. ,.U hebt misbruik gemaakt van uw verantwoordelijkheid” aldus dé officier, die tw’ee maanden etste. De uitspraak luidde drie weken. De ambtenaar H. Rampen uit Beverwijk had in tabakskaarten gehandeld en bonnen voorhanden gehad. Tegen hem eiste de officier een maand gevangenisstraf. Mede in verband met een doktersattest zal de rechter uitspraak doen na kennisneming van een voorlichtingsrapport. Zoiets mocht wel De ambtenaar J. J. Spoor uit Haarlem had bij de uitreiking van melk- en aardappel bonnen een administratief „foefje” toegepast, waardoor hij tien melkkaarten en verscheidene aardappelkaarten had achtergehouden. Omdat de hoeveelheid bonnen niet zo groot was, vroeg de officier veertien dagen, waarmede de rechter instemde. Mej. M. v. d. Linde had van J. T. tabaks-, melken aardappelbonnen ten geschenke gekregen. Zij was nog maar kort aan de distributiedienst verbonden en meende dat zoiets wel mocht...! Zij hoorde een week tegen zich eisen, maar kwam er met ƒ 200 of twee maanden af. Dezelfde straf viel de Beverwijkse P. van Gooien ten deel, die de van T. G. ontvangen tabaksbonnen had verkocht. De Beverwijkse kinderarts, mej. J. J. Hoogeboom, die bonnen van de vorige verdachte had gekocht, kreeg ƒ 100 of 20 dagen. De Beverwijkse A. M. Zoomermeyer, die zich intensiever met de bonnenhandel van het distributiekantoor had opgehouden, werd tot vier dagen gevangenisstraf veroordeeld. G. Roemer uit Beverwijk moest zijn aandeel met ƒ j^00 of 20 dagen boeten. Drie van de dertien verdachten, die bij deze affaire betrokken waren, bleven zonder vonnis, omdat de behandeling van hun zaak moest worden aangehouden. --- Waar zijn zij? Alle schrijvers worden verzocht hun brieven te richten aan onze Berlijnse redactie, An der Heerstrasse 16, Berlin-Charlöttenburg, welke in het bezit is van de volledige Duitse adressen en voor doorzending van de brieven zorgt. Alleen adressen, die duidelijk — het liefst met de schrijfmachine geschreven — worden opgenomen. J, S t ij n s uit Hamburg wordt verzocht zijn adres op te geven aan Julius Philip in Breipen, daar zijn ouders zich erg ongerust maken. B. de Vries uit Hamburg wordt verzocht zijn tegenwoordig adres op te geven aan G. F. Bijl in Osnabriiek. J. Slotemaker uit Keulen w'ordt verzocht zijn adres op .te geven aan W. Nijsen in Berlin-Tegel, daar zijn ouders sedert twee maanden niets meer van hem gehoord hebben. R i n u s N ij s.e n uit Bremen wordt verzocht zijn adres op te geven aan Steven Reinaard. daar deze in lange tijd niets meer van hem gehoord heeft. Hilko van der Werf, geboren te Veendam 10 Juli 1918, het laatst in Hamburg, wordt verzocht zijn tegenwoordige adres op te geven aan de familie Veneman in Oldenburg daar deze sedert het bombardement niets meer van hem gehoord heeft en zich erg ongerust maakt. J a c. Maas uit Hamburg wordt verzocht zijn tegenwoordig adres op te geven aan zijn zwager J. H. J. Rijns, daar deze zich ongerust over hem maakt. Henk Blom uit Haarlem. Duinoordstraaf. 44, waarschijnlijk in Berlijn, wordt gezocht door zijn vriend Johan Heemskerk in Berlijn. Johannes en Albert N o r d e r in Bad Oldesloe Land Holstein, «'orden verzocht té schrijven aan hun broer Jan Norder in Wiesmoor, daar deze al meer dan vijf weken geen bericht van hen gehad heeft. August van de Boezen uit Hamburg w'ordt verzocht té schrijven aan L. van Haperen, Glinde. Simon Aussems uit Leipzig wordt verzocht te schrijven aan Harrv van Steenis. Andries van Wezel wordt gezocht door zijn kameraad C. van der Werf. De laatst bekende verblijfplaats van Van Wezel w'as Hamburg. Hennie van der Schee, Henk Van Kampen, Jan Lorbach. Arnold Stramrood en Wim Hoek. allen uit Den Haag, «'orden gezocht door J. J. Smit in Berlijn. Maarten Domburg uit Hamburg wordt, namens N. W. Kriele verzocht zo spoedig mogelijk te schrijven aan mej. T. A. Snel, in Weesp. Ffed Winter, Nol Voogt en Jan v. d. Meulen «'orden gezocht door N. W. Kriele in Friedrichshafen. L. J. v. d, B e r g, in Hannover Linden wordt verzocht te schrijven aan P. van Yperen in Sane en Jan K o r f m a n in Beschenheim wordt verzocht nog eens zijn adres duidelijk aan Van Yperen op te geven, daar deze zijn brieven aldoor terug krijgt. Jaap Vis uit Hamburg wordt gezocht door Reinhold Kalinski te Dresden. Dirk H a r m, O 11 o, Toon en Jaap Smook van de Egelantiers! gracht in Amsterdam worden verzocht hun adressen op te geven aan hun broer W. Smook in Magdeburg. A. Herwig in Bochum Westfalen w’ordt verzocht zijn adres nog eens duidelijk aan de Berlijnse redactie op te geven, daar onze antwoordbrief als onbestelbaar terug gekomen is. a Jan Esselman in Duisburg wordt gezocht door zijn broer J. B. M. Esselman in Berlijn. Deze maakt zich ongerust over hem daar de brieven als onbestelbaar terugkomen. Wie kan inlichtingen geven? Piet Schutte, waarschijnlijk in Offenbach, Henk v. d. Kamp, Henk Duncker uit Keulen, worden gezocht door Hes. J. Zijlsma in Leipzig. H. J. K1 a r i s uit Rotterdam in Hamburg werkzaam w'ordt gezocht door zijn broer Fl. V. Klaris in Sande. G. Dui veste ij n in Hamburg wordt gezocht door zijn kameraad M. B. Clemenkowff in Bremen. P. van der Pol uit Hamburg w'ordt verzocht te schrijven aan J. L. Collé Osinga nu in HannoverNord. --- Familiebericht Op 17 Augustus overleden ten gevolge van een noodlottig ongeval onze kameraden H. P. VAN DER ES en J. PELK. Zij zullen steeds bij* ons in herinnering blijven. Namens de Nederlandse kameraden, Chr. de Boon. --- STRIJD [om het domein Gosanj