Bakhuys: de beste midvoor dien ons land ooit zag spelen Befaamd schatter en aanvalsleider Nog immer trilt er een snaar in het gemoed van menigen voetballiefhebber, wanneer hij de naam Bakhuys hoort. Deze veelomstreden figuur in het Nederlandse voetbalwereldje, eens de held van allen, later, mede door eigen schuld, van de groene velden ln ons land verdwenen om in het buitenland als voetballer zijn geluk te beproeven. Ziehier een speler, om wien lange tijd een romantisch waas heeft gehangen. Welhaast niemand heeft zich kunnen onttrekken aan de bekoring van zijn spel, aan zijn faam als schutter, uitstekend spelverdeler, ja, idealen aanvalsleider. Dat was dan de Bakhuys van het groene veld, zoals tienduizenden hem gezien en bewonderd hebben. Laat ons daarom zwijgen over den anderen Bakhuys. wiens opvattingen steeds meer in botsing kwamen met die van de goe-gemeente, waardoor hij er zelf toe bijgedragen heeft, rond zijn figuur rumoer te verwekken, dat beter niet aan de openbaarheid prijsgegeven had kunnen worden. 29 doelpunten, 23 wedstrijden Laat ons. in deze serie, uitsluitend nandacht vragen voor den voetballer Bakhuys, wiens capaciteiten men — en niemand zal dit kunnen of willen bestrijden! — niet hoog genoeg kan aanslaan. Hij loste, mèt Kick Smit, het voorhoedeprobleem op van het Nederlandse elftal, een probleem, dat de leden der Keuze Commissie welhaast grijze haren had bezorgd. Weet men het nog? Bakhuys speelde in Zwolle voor Z.A.C. Hij had zich, in het Oosten, de naam van „de schrik der doelverdedigers” weten te verwerven. Dat bracht hem in 1928 in het Nederlands elftal. Tap moest voor hem verhuizen en met Bakhuys als aanvalsleider trok het Nederlands elftal naar Milaan, om op 2 December Italië te bekampen. Ofschoon Bakhuys geen doelpunt wist te maken —-Tap scoorde tweemaal — viel de proef goed uit. (Terloops zij opgemerkt, dat Italië een benauwde 3—2-zege behaalde, mede dank zij het phenomenale doelverdedigen van Leo Halle, die v.’d. Meulen op grootse wijze verving. Bakhuys in actie. (Cliché A.P.-archief) --- Het eerste... De tweede wedstrijd van den Zwollenaar was op 17 Maart 1929 in Amsterdam. waarbij wij de Zwitsers met 3—2 wisten te kloppen en Bakhuys z’n eerste internationale doelpunt scoorde. Op dat moment deed het bericht de ronde, dat Bakhuys binnenkort naar Indië zou vertrekken. En inderdaad na op 5 Mei 1929 in Antwerpen nog tegen België gespeeld te hebben — deze wedstrijd werd door ons met 3—1 verloren, waarbij Bakhuys voor het tegendoelpunt zorgde -— vertrok de Zwollenaar. Daarmede werd het midvoorvraagstuk opnieuw acuut voor het Nederlands elftal, maar niet minder voor Z.A.C. Slechts node zag men Bakhuys vertrekken. Waar hij echter — terecht — het bereiken van een bepaalde maatschappelijke positie stelde boven zijn voetbalcarrière, verdween de Zwollenaar van de Nederlandse velden. En Kent men ze nog? XIV daarmede aldus dacht men, was er een einde aan zijn loopbaan als internationaal gekomen. Later las men in de Nederlandse dagbladen dat Bakhuys in Indië ook voetbalde. Natuurlijk: zijn komst, was luide toegejuicht en het wekte in Nederland heus geen verwondering, dat men op een speler van zijn formaat direct beslag legde. Overigens is er reden om dankbaar te zijn voor het feit, dat deze voetballer in de Oost het spel kon blijven beoefenen. Want mede daaraan -. is het te danken, dat hij, toen hij na goed vier jaar repatrieerde, onmiddellijk weer in ons voetbalwereldje zijn plaats kon innemen: in Z.A.C. en... in het Nederlandse elftal. Dat het Nederlands elftal inderdaad, na het vertrek van Bakhuys, met een middenvoorvraagstuk te kampen had, bewijst een korte opsomming van de spelers, waarmede op die plaats een proef werd genomen. Eerst keerde Tap terug (twee wedstrijden), toen kreeg Van Loon (Willem II> een kans. H. J. de Kreek (Go Ahead) werd na den Willem lier driemaal opgesteld, vervolgens kregen Piet van Reenen 11 Maart daaraanvolgend, op de officiële Belgische landenploeg eenzelfde overwinning zou bevechten. Weet men het nog? De duizenden toeschouwers in Amsterdam waren haast niet meer te houden. Vooral niet toen België de leiding nam, maar Bakhuys, een ogenblik later de gelijkmaker in het Belgische doel joeg. Het was één van de onvergetelijke momenten, waarin een uitverkocht Stadion stil van bewondering was. Na het eerste doelpunt der Belgen, was de bal keurig vrijgespeeld voor Wels. De ' kleine man, een vrij veld voor zich ziend, dreef de bal op en gaf vervolgens een afgemeten voorzet, die op kniehoogte, juist buiten het bereik van den Belgischen doelman, langs diens doel snorde. Reeds meende men. dat de voorzet toch nog te spherp was geplaatst. Want Bakhuys, die snel gestart was, zou er net niet bijkunnen. In één ondenkbaar ogenblik moet Bakhuys dit zelf ook in gezien hebben. En meteen had hij een andere oplossing gevonden. Hij wierp zich in zijn volle lengte voorover en zag, nog voor hij in contact met het gras kwam, kans de bal met het hoofd langs den verbluften doelman der Belgen te jagen. De toeschouwers waren er zo beduusd over, dat de eerste juichkreten over de gelijkmaker pas gehoord werden toen de bal uit het net werd gehaald om opnieuw afgetrapt te worden. Van dat ogenblik af speelde ons elftal een gewonnen strijd: vijfmaal wist. Vente het doel te vinden. Smit, de debutant, nam twee doelpunten voor zijn rekening en Bakhuys zelf nog één. Zo gingen de Belgen met 9- -3 ten onder. Lang, heel lang hebben zij moeten wachten op een revanche voor deze zware nederlaag, waartoe zij pas de kans kregen ln de laatste wedstrijd van , Smit voor het Nederlands elftal. Daartussen lag echter een nog smadelijke!; nederlaag, geleden in Amsterdam, en wel met 8—0, toen Bakhuys zelf liefst vier doelpunten voor zijn rekening nam. Dat was op 29 Maart 1936. In de wedstrijd daarvoor, op 12 Januari, had het Nederlandse elftal het bestaan om in Parijs de Fransen met 6—1 te kloppen. Bakhuys nam toen, evenals Lagendaal in de 4—3-wedstrijd, drie doelpunten voor zijn rekening! --- Doelpuntenmachine Een doelpuntenmachine: zo mag men Bakhuys stellig noemen. In zijn 23 wedstrijden, gespeeld voor het Nederlandse elftal, scoorde Bakhuys niet minder dan 29 doelpunten, hetgeen dus zeggen wil dat hij in elke wedstrijd goed was voor één doelpunt. Natuurlijk is dit bezijden de waarheid, want in zeventien wedstrijden voor het Nederlandse elftal bracht hij het tot één-of meerdere doelpunten. In zes wedstrijden lukte het hem niet: zijn eerste wedstrijd tegen Italië, vervolgens op 27 Mei '34 tegen Zwitserland, toen wij met 3—2 verloren en Vente en Smit ieder voor een tegenpunt zorgden. Op 18 Mei '35 toen wij met 1—0 van Engeland verloren, op 31 Januari ’37 toen wij met 2—2 tegen Duitsland gelijk speelden, op 4 April '37, toen wij met 2—1 van België verloren en tenslotte in zijn laatste wedstrijd op 2 Mei '37, toen wij de Belgen met 1—0 klopten. In zijn overige zeventien wedstrijden produceerde hij dus 29 doelpunten, hetgeen boekdelen spreekt over zijn schutterscapaciteiten. En dan zwijgen we nog maar over de tientallen doelpunten welke hij in de competitie eerst voor Z.A.C., later voor H.B.S. en daarna voor de F.C. Metz, voor welke club hij nu nog speelt, heeft gescoord. Bakhuys heeft op het groene veld meer dan eens ervaren, dat het niet alles is om als schutter befaamd te zijn. In menige wedstrijd — én voor de competitie én voor het Nederlands elftal — heeft hij een uiterst strenge bewaking gehad. In de wedstrijd tegen Engeland bijvoorbeeld, zag hij, ongeveer een half uur na het begin kans, een gloeiende kogel af te vuren. Het schot ging toen enkle decimeters naast het doel der gasten. Maar van dat moment af verloor de spil der Engelsen. Barker, hem geen seconde meer uit het oog, zodat hij daarna in het geheel nog maar twee kansen kreeg om een schot te lossen. Jammer genoeg wist hij deze niet te benutten, zodat de nul gehandhaafd bleef... Bakhuys... Na zijn vertrek is het middenvoorvraagstuk onmiddellijk weer actueel geworden. Eerst kreeg Kick Smit een kans, daarna Piet de Boer (KFC) en vervolgens Leen Vente gedurende vier wedstrijden. Tot een bevredigend resultaat kwam men echter niet. Vandaar dan ook dat men Vente na vier wedstrijden verving door Dumortier (DOS), die thans nog de ernstigste candidaat is voor deze plaats. Ook Dumortier's spel vond in de wedstrijd tegen Denemarken geen genade in de ogen van de keuze-commissie, zodat men weer tot Vente terugkeerde en een keer Vroomen (Spekholzerheide) een kans gaf. Dat het middenvoorvraagstuk echter nog altijd bestaat, blijkt o.m. uit de diverse enquêtes, welke van verschillende zijden de laatste tijd zijn ingesteld. Dumortier, die in zijn club (thans in de Westelijke tweede klas) voortreffelijk werk doet en in de districtswedstrijden behoorlijk productief was, verenigde over het algemeen de meeste stemmen op zich. Maar ook voor Vente en ... Lagendaal brak men een lans. Is daf, wat eerstgenoemde betreft niet vreemd, anders staan de zaken met Lagendaal, die nu tot de veteranen gerekend moet worden, al is hij voor Xerxes nog altijd een nuttige kracht. Neen, een tweede Bakhuijs is er nog niet opgestaan. Niemand weet echter wat de toekomst ons nog brengen zal. En zijn er op het ogenblik niet in Duitsland Nederlandse voorhoedespelers, die uitblinken door hun goede spel en... schuttersbekwaamheden! * --- Brieven voor de Redactie richte men aan: Berliner Schriftleitung „Het Volk’.’. Anv der Heerstrasse 16. Berlin-Charlottenburg; voor de Administratie aan: „Het Volk’’, Augsburgerstrasse 46. Berlin W. 50. Over de inhoud van de krant schrijft u aan de Redactie, over abonnementen, toezenden van de krant aan de Administratie. Verantwoordeliik voor kopii uit Duitsland: Elfriede Young. --- LES IN DUITS B (LXI) Bij de bovenbouw komen allerhande gereedschappen kijken. Wanneer wij een afstand moeten meten, gebruiken wij een lintmaat een Bandjmass. Om de bedding glad te maken hebben wij een Bettungswalze, een bedding sm a 1 nodig. Taludklopper — Böschungshaue. Een vluchtstok — Fluchtstab. Vervalmeter — Gefallmesser. Bij de bovenbouw worden ook rails gelegd. Een Een railrichttoestel is een Gleisausrichteapparat. Railwindas —- Gleishebewinde. Rail hoek — Gleiswinkel; rail waterpas — Gleiswasserwaage, railmeetlat — Gleiswiegelatte, railsleutel — Gleisschlüssel. Een handhei — Handramme, een hefboom — Hebebaum, een remschoe n — Hemmschuh. Een klopplank is een klapfholz, een krebber — een Kralle. Kruisschijf — Kreuzscheibe. Een schietlood — Lot; een meetlat — Messlatte; meetstok — Messstange. Timmermanshamer — Nagelhammer; spijkerkist — Nagelkiste; nagelklauw — Nagelklaue. Wat er pasinstrument — Nivellierinstrument; nivelleerlat — Nivellierlatte. Hark — Rechen; trek ijzer — Rückeisen; schop — Schaufel, grote houten hamer, slegge — Schlegel. Railschaaf — Schienenhobel; rail kop — Schienenkopf; een railhamèr; Schienennagelhammer; railhefboom — Sschicnenrücker. Raildraagtang — Schienentragzange. Liggerverdelingslat — Schwelleneinteilungslatte. Liggerschroevensleutel — Schwellenschraubenschltissel. Liggerdraagtang — Schwellentragzange. Schietlood — Senkel, richtlat — Setzlatte. Spoot wiid te — Spurmass; spoormal — Spurlehre. Steeksleutel — Steckschlüssel; stootplaatje — Stossltickenblech. Railstopper — Stopfhacke. Vlzierkruis — Visierkreuz; vizierschijven — Visierscheiben; vizier1 a t — Visierstab; hoekkop — Winkelkopf; hoekspiegel — Winkelspiegel. Bij de bovenbouw worden ook verschillende machines gebruikt; de voornaamste zijn wel: de rail wind — Gleiswinde. Locomotief kort men graaf af tot Lok. Zaagmachine — Sagemaschine; railbuigmachine — Schienenbiegmaschine; railboormachine —. Schienenbohrmaschine; ligggeboormachine, avegaar •>— Schwellenbohrmachine. Om dit alles te bevestigen, hebben wij nodig bouten en pennen — Bolzen: ij ze • en naald — Eisennadel; ijzeren dwarsligger — Eisenschwelle. Veerring — Federring. Veerplaatj e — Federpl&ttchen. Spoor — Gleis, r a i 11 a s — Gleislasche. een houtendwarsligger — Holzschwelle; haakschroef — Hakenschraube; klemplaat — Klemmplatte. Las — Lasche; 1 a s b o u t -- Laschenbolzen; lasschroef — Laschenschraube. Richtplaatje — Spurplattchen; stootplaat —- Stossplatte. Slak, sintel — Schlacke. Puin — Schotter. Railspijkers — Schienennagel. Onderlegplaat — Unterlagsplatte. Een lasser heet een Anlascher, een raillegger een Greisleger, een' spijkerman een Kramper. Een bovengrondse arbeider is een Oberbauer. Een handwagen aan katrol is een Einschienenwagen. Leidrall — Führungsschiene. Wissel — Weiche; wisse Ibegln —• Weichenanfang. Wisseltong — Weichenzunge. het hartstuk van de wissel — Hertzstück der Weiche. Railraam, railstuk — Schiencnfach. Rib van de rail — Schienensteg; liggerkop — Schwellenkopf. --- Kwartaalabonnés Van de kwartaalabonné’s, die het abonnementsgeld voor het 3e kwartaal van dit jaar nog niet betaald hebben, zal het abonnementsgeld tegelijk met het 4e kwartaal door de Duitse Reichs Post geïnd worden. Tevens verzoeken wij dezei kwartaalabonné’s, die het 4e‘ kwartaal nog niet betaald hebben, een bedrag van R.M. 5.55 op onze postgirorekening Berlin 220.000 te willen storten. Wanneer het bedrag niet voor 7 October door ons is ontvangen, zullen wij d.m.v.' de Duitse Reichspost disponeren. Het bedrag wordt dan verhoogd met 43 pf. incassokosten. Indien u dit wilt vermijden, stort dan tijdig het abonnementsgeld voor het, nieuwe kwartaal. DE ADMINISTRATIE. --- Rantsoenen nieuwe toewijzingsperiode Meer brood De .Rijksminister voor de Voedselvoorziening heeft nu de bepalingen voor de verdeling der levensmlddëlen in de 55ste toewijzingsperiode van 18 October tot 14 November bekend gemaakt. De broodrantsoenen voor iedereen worden per toewijzingsperiode met 400 gram tarwe-bakwaren verhoogd. Bovendien krijgen kinderen van 6 tot 10 jaar 500 gram roggebrood en zij, die lange of nachtarbeid hebben, krijgen op hun extra kaarten bovendien nog 400 gram roggebrood. De rantsoenen van de buitenlandse civiele arbeiders van de houders van A-Z kaarten worden net als die van de normale verbruikers verhoogd. Bovendien krijgen zelfverzorgers, wat alleen onze lezers, die bij boeren werken zal interesseren (houders van maalkaarten of van de zelfverzorgersbroodkaarten) een verhoging van 300 gram rogge of 400 gram roggebrood per toewijzingsperiode. Daar de oogst van dit jaar bovendien, wat de opbrengst van rogge en tarwe aangaat, weer normaal is. is het mogelijk het tarweverbruik met opheffing van de tot nu toe noodzakelijke inkrimping weer te verhogen. Daarom wordt er nu een regeling getroffen, zoals zij een tijd geleden ook reeds gedurende langere tijd gegolden heeft. Het Rijksgebied zal gebaseerd op de verbruikshoeveelheid in vooroorlogse tijd, in drie zones met een verschillende verbruiksverhoging van rogge en tarwe, worden ingedeeld. De broodkaart B is in het gehele Rijksgebied dezelfde. Zij bevat per periode een bon van 3000 gram brood, die het recht geeft op tarweproducten. --- STRIJD om het domein. Goslin | door Ernst Hengsten oe-g 57) „Ja, dat heb ik gedacht. Maat: mijn broer heeft er niets mee te maken. Ik wilde U treffer „Waarom?” „Ik zou niet. graag willen, dat U iets overkwam.” „Iets overkwam? Dus toch je broer in het spel! Daar weet ik alles van. Ik zal op mijn hoede zijn.” . „Mijn broer?” vroeg zij vol verbazing. Wist zij werkelijk niets? „Laat hij maar drommels oppassen! Zeg hem dat vooral.” Arno keerde zich om en ging naar de deur. „Nee, ga niet zo weg ” „Waarom niet?” „Omdat ik ” Zij zweeg even, terwijl de vlammen over haar gezicht sloegen. „Omdat ik van U...” Maar Arno vluchtte voor dat ene woord, dat hij niet wilde horen. Deli en Frits waren terug van het station. De zending, die zij in ontvangst hadden genomen bevatte levende have: duiven! Postduiven! Er was een briefje bij: „Om op alles voorbereid te zijn. Hun tehuis, waar zij heen zullen vliegen, is hier in Bromberg in een van de regeringsgebouwen.” „Die dieren moeten binnen blijven,” besliste Frits. „Niemand buiten ons tweeën mag er iets van weten.” „Dan kunnen ze het beste naar Mira’s slaapkamer.” Zij brachten de dieren naar boven. Arno riep van beneden: „Wie hebben jullie afgehaald?” „Nu wat is er dan aan de hand. Vertel eens op. Of is het een geheim?” „Wij hebben niemand afgehaald. Geloof ons gerust.” „Waren jullie dan voor je plezier in de stad?” vroeg Arno teleurgesteld. „Niet helemaal.” „Dus toch geheimen!” Deli en Frits keken elkaar aan. „Goed, als jullie niets zeggen, dan zeg ik ook niets. En ik weet meer. dan jullie denken. Het is heus geen kleinigheid.” Frits aarzelde even. Maar hij kon toch op Arno vertrouwen. „Ons geheim bestaat uit postduiven. Een verbinding met Bromberg.” „En mijn geheim is: Lichtsignalen in de nacht.” „Lichtsignalen?” Deli controleerde de deuren en toen moest Arno vertellen. De oudste zoon van Schulz, Willem, was terug. Hij was met een groot aantal jongens uit zijn streek vóór Kerstmis met groot verlof gegaan. de meesten van zijn regiment. Op Fernau waren de verhoudingen steeds anders geweest dan op Goslin en de andere landgoederen en domeinen.In Fernau hoefde men nog nergens bang voor te zijn. Het was er in alle opzichten rustig. Daartegenover scheen alle onrust zich op Goslin te concentreren. Niet, dat er iets bijzonders gebeurde, maar onder de oppervlakte broeide het. Dat was eigenlijk nooit anders geweest. Deli werd door die eeuwige onrust gekweld. „Waarom moet dat hier altijd zo zijn,” vroeg zij moedeloos. „Is dat werkelijk de invloed van moeder? Zij is er toch niet meer. Of is dat weghouden toch ' zonder nut, zoals ik wel eens denk?” „Ja Deli, het is de invloed van j8 moeder. En niets anders. Of zij hier wel of niet is, maakt weinig uit. Zij heeft het vuurtje aangemaakt. Zij is innerlijk met de tegenpartij verbonden, terwijl zij uiterlijk bij ons hoort. Haar vader is destijds voor een verrader uitgemaakt, maar in het geheim rekenen de Polen op de dochter als een van hen. En wellicht hebben ze daar niet helemaal ongelijk in. Deli zat treurig tegenover Frits; Ieder woord deed haar pijn, juist omdat zij wel wist dat hij de waarheid sprak. Misschien was dat wel, wat nog tussen hen stond. Daarom sprak Frits zich niet uit, daarom zag hij in zijn werk op Goslin een taak, waarbij hij naar zijn soldateske begrippen zijn gevoelens geen vrij spel mocht laten. (Wordt, vervolgd) --- „Sneeuwvlok - de Eskimo" 584. „Mooi,” zegt Sneeuwvlok, „om te beginnen zullen we die voetsporen van Sladrop en Smeertum gaan volgen. Als we die twee lui Kunnen vinden zullen we van hen te weten proberen te komen wat die rare professor van plan is. Kom mee, Piet!” Samen volgen ze het voetspoor, dat hen uit de Steile Ijsbergen op de open vlakten brengt. Piet loopt te mopperen dat hij het koud heeft en naar bed wil... Tekeningen en tekst van WIM MEULD1JIS --- 585. „Stil nou maar." zegt onza 585. „Stil nou maar." zegt onza beid, „het zal nu riiet lang meert duren. We lopen haast al een halj uur en die twee boeven zullen heus niet zo ver weg wonen.” Even later bereiken ze weer een groep' ijsbergen. „Ah,” zegt Piet, „daar is een huisje. Nu kunnen we naar binnen gaan en onze handen warmen.’* „Ben je mal,” zet Sneeuwvlok, , dat is het huis van Sladrop en Smeertum, Nu gaan we aan het werk!” --- Schoorsteenveger met een zwarte ziel DEN HAAG, 11 Oct. In een woning aan de Laan van Meerdervoort heeft een schoorsteenveger, de 29-jarige F. C. L„ weliswaar keurig de schoorstenen geveegd, doch bij het weggaan pikte hij een gouden trouwring weg. Hij bofte niet dat de diefstal spoedig werd ontdekt, waardoor de politie hem kon achterhalen en opsluiten. --- Inbreker in arrest qesteld DEN HELDER, 11 Oct. In een pakhuis van een bewoner van de Binnenhaven werd ingebroken en een koffergrammofoon met een aantal platen, vijf scheerapparaten en twaalf hangsloten werden buit gemaakt. Het is de recherche gelukt, den dader te arresteren en in bewaring te j stellen. --- Spreekuur gouw Moselland In het vervolg zal voor de arbeidskameraden, werkzaam in de gouw Moselland, wekelijks een spreekuur worden gehouden in het gebouw van de Gauwaltung van het Duitse Arbeidsfront te Coblenz en wel iedere Woensdag des voormiddags van 9—13 uur. --- Kevers met dubbele ogen, vissen met telescoop-ogen Hoe dieren in het water zien Op het wateroppervlak van een vijver loopt een kleine kever. Behendig trekt hij in de koesterende zonnewarmte zijn cirkels. Wa'nneer wij deze tuimelkever eens wat nader bekijken, bemerken wij, dat zijn kop juist voor fle helft onder -svatcr zit. De natuur heeft dit nietige insect daarom ook bedacht met een. bijzondere gave: het bezit n.1. twee paar ogen, het bovenste paar om in de lucht te kunnen zien, en het onderste, door de voelsprieten van het bovenste paar gescheiden, om zich ln het water te kunnen oriënteren. Bovendien Is de laag lichtgevoelige cellen in het wateroog ongeveer anderhalf maal zo dik als die van het luchtoog. Dit wijst er reeds op, dat de optische verhoudingen onder water anders zijn dan wij die kennen. Vooreerst is de lichtsterkte ln het water aanmerkelijk geringer dan in de lucht. Zij hangt voornamelijk af van de invalshoek van het licht. Niet zelden absorbeert de bovenste laag van een meter dikte reeds 50 procent van het Invallende licht. Doch ook de samenstelling van het licht ondergaat onder water tamelijk sterke veranderingen, veranderingen, welke grotendeels worden bepaald door de structuur van het water. In betrekkelijk schoon water en met name in zeewater worden de lange lichtgolven, dus vooral het rood, sterker opgeslorpt dan de korte lichtgolven, het blauw en violet. Onderzoekers, die het voorrecht hebben gehad de diepten der zee uit eigen aanschouwing te leren kennen, raken dan ook niet uitgepraat over het merkwaardig stralende en toch matte blauwe licht, dat te beginnen bij 90 meter diepte, waar ook de gele stralen totaal verdwenen zijn, tot 500 meter onder het wateroppervlak heerst. Eerst op 600 a 700 meter diepte ls het helemaal donker. Er Is reden om te veronderstellen, dat de vissen het licht op dezelfde wijze waarnemen als het menselijk oog. Daardoor wordt het ook begrijpelijk, dat de diepzeevissen de gezichtsorganen niet missen, zoals men vroeger meende, maar veeleer zeer „lichtsterke” ogen hebben, dikwerf zelfs ware telescoopogen. De ogen van een vis zijn dus, blijkens het grote aantal lichtgevoelige cellen op het netvlies, geheel voor het zien in de schemering lngerlcht. Achter het vlies hebben tal van vissen, naar prof. W. Jacobs van het zoölogisch instituu te München in een artikel in de „Umschau” ult**nzei, zalf» nog een met kristallen gevulde cellenlaag, welke het binnengedrongen licht reflecteren en zodoende de lichtgevoelige cellen voor de tweede keer prikkelen. Behalve de lichtgevoeligheid van het netvlies speelt ook de inrichting van de ooglens een voorname rol. Om zoveel mogelijk licht te kunnen opnemen, is zij bij de vis meestal niet vlak, zoals hij den mens, maar kogelvormig. Om het oog te accommoderen, dus aan te passen aan de grotere of kleinere afstand van het waarnemingsobject, kan de mens de vorm der lens veranderen. De vis echter verschuift met behulp van een speciale spier de tamelijk harde lens In haar geheel naar voren of naar achteren. Overigens is het oog van de vis, ln tegenstelling met dat van de andere gewervelde dieren, in ruststand niet op de verte, doch op het dichtbij zijnde Ingesteld. --- Familiebericht Tengevolge van een noodlottig ongeluk overleed te München onze kameraad J. C. DE VISSER, in de ouderdom van 37 jaar. Hij zal bij ons in dankbare herinnering blijven. Zijn vrienden in Metz. --- Korte berichten van thuis en familie T. en J. B o o y. — Zuster Berendinh is flink aan de beterhand. —• H. Booy, Tienderee. --- Diamanten huwelijksfeest MAASTRICHT, 11 Oct. In de gemeente Borgharen, orvdeu de rook van Maastricht, zal op 13 Oct. a.s. een diamanten huwelijksfeest gevierd worden. De gelukkigen zijn het echtpaar G. J, H. Hoebeugs en M. L. Th. Keugen. De beide oudjes, resp. 85 en 81 jaar, zijn- nog zeer kras en genieten nog een goede gezondheid. Uit dit huwelijk zijn tien kinderen geboren, waarvan acht nog in leven zijn. Het diamanten bruidspaar heeft voorts 31 kleinkinderen. Het zal dit krasse echtpaar op zijn bijzondere feest zeker niet aan belangstelling ontbreken. --- Directeur: H. J. Kerkmeester, Bus sum; nooihreaacteur: uenariK umar,, Amsterdam; plv. hoofdredacteur: ir. A. H. de Haas van Dorsser, Haarlem; binnenland: J. v. Grieken, Illustratie en opmaak; R. Kampstra; soc. econ. afd. H. Kemp; volkscultuur en kunst: M. Wolters; sport: J. J. Llber; advertenties: A. H. Lammers, allen te Amsterdam. K 1W --- Koning Voetbal voert ditmaal de boventoon Sport voor de komende Zondag In Berlijn bereidt men zich. op de competitie voor BERLIJN, 9 Oct. — Zaterdag 16 en Zondag 17 October brengt den Nederlanders in Duitsland in het bijzonder voetbal. Het seizoen is nu enkele weken aan de gang en het is dus geen won der, dat Koning Voetbal de boventoon voert. In Berlijn is het bekertournooi thans achter de rug en men maakt aanstalten om met de competitie te beginnen. De eerste competitie-wedstrijden had men reeds vroeger willen vaststellen, doch de deelneming is zo groot, dat er een waar terreinen-probleem is ontstaan. Men hoopt dit nu dezer dagen tot oplossing te kunnen brengen, opdat dan aanstaande Zondag de eerste wedstrijden gespeeld kunnen worden. De spelers van de Nederlandse combinatie Groot-Berlijn zullen een oefenwedstrijd spelen tegen de Franse combinatie Groot-Berlijn op 31 October. Naast spelers als Disselkoen, Schaaphok, Vos en Van Ditmars wil men ook Teurlings van NOAD opstellen, alsmede v. d. Hoogen van de RKTVV. Voorts lopen er geruchten, dat ook Van Ierlandt van Willem II in Berlijn te werk is gesteld. Zijn deze berichten juist, dan heeft men langzamerhand een combinatie gekregen, welke voor een uitstekend Zwaluweneltal niet onderdoet. Elders in het Rijk In Dortmund wordt Zondag 17 October een grote Vreugde en Arbeidsportdag gehouden met als hoofdschotel een voetbaltournooi. Aan dit toumooi nemen deel de Nederlandse combinaties van de DDH Verein Dortmund, Bochumer Verein. Sportgemeinschaft Hagen, Groeppel A.G. Bochum, Maschinenfabrik gebr. Eickhoff Bochum en Van Heeschag Bochum. Het programma brengt voorts enige athletieknummers, t.w, .100 m. hardlopen, speerwerpen, kogelstoten, hoog- en vèrspringen. Deze sportdag wordt met een kameraadschapsavond besloten. Ook in Leipzig wordt gevoetbald. Op de Postsportplatz speelt, aanvangende half drie, het elftal van de Nederlandse post uit Leipzig tegen een Nederlandse combinatie van de Hasag. Deze wedstrijd wordt voor de Nederlandse herfstcompetitie gespeeld, waarvoor bij onze landgenoten in Leipzig grote interesse bestaat. Zoals gebruikelijk mankeert de wandelsport niet. Onder auspiciën van Vreugde en Arbeid komen de NWB-leden te Berlijn in Grunewald bijeen voor een prachtige boswandeling. en iedere landgenoot, die lust heeft, kan zich hier aansluiten. Zo brengt de Zondag in diverse Duitse steden de Nederlanders weer op het sportveld. Aan dit Nederlandse programma willen we nog een Duitse voetbalwedstrijd toevoegen. In Berlijn wordt op het terrein van Hertha in Gesundbrunnen een competitiewedstrijd tussen Hertha BSC en Potsdam 03 gespeeld, waarbij drie Nederlanders in h?t veld komen. Bij Hertha zien we Appel als midvoor en Potsdam heeft Jaap Hordijk als rechtsbinnen en Gerrit Stroker als linksbuiten. Na de uit» stekende entree van Potsdam in de Bereichsklasse, wordt deze ontmoeting met spanning tegemoet gezien. Dan vermelden we nog, dat Woensdag 20 October in Berlijn een kameraadschapsavond voor handballers wordt georganiseerd in Schuitheis aan de Hasenheide, aanvangende half acht. Het is de eerste maal dat zulk een avond voor de handballers wordt gehouden. Het ziet er naar uit, dat het een genoegelijke bijeenkomst zal worden en een propaganda voor de handbalsport. --- Onverklaarbaar geval AMSTERDAM. 11 Oct, Voor de Utrechtse rechtbank had zich de 28-jarige kantoorbediende B. M. H. R. alhier te verantwoorden wegens diefstal van - ƒ 350 en êen aantal distributiebonnen. Verdachte bekende het hem ten laste gelegde, doch kon geen aanvaardbare reden geven van de motieven, welke hem tot dit misdrijf hadden gebracht. Tijdens het getuigenverhoor interrumpeerde verdachte's verdediger, mr. Bosselman, met overlegging van twee geneeskundig* verklaringen omtrent zijn cliënt, waarin psychische stoornissen werden geconstateerd als geheugenzwakte, slaapzucht, doorlopende moeheid en andere symptomen van geestelijke depressie. De officier vAn justitie achtte de ten laste gelegde diefstallen bewezeS en requireerde vijf maanden genisstraf. ---