De nieuwe East-Inriia-Btll. (21 on 22 Victoriae, Cap. 106). (Vervolg en slot van het vorig nommer) LX III. iDgeval de persoon , die, krachtens eene voorloopige aanstelling, geregtigd mogt zijn lot de opvolging in het ambt van Gouverneur-Generaal in Indië (ingeval van het openvallen van deze betrekking), of die, krachtens bepaalde aanstelling, zal zijn aangewezen lot aanvaarding van meergenoemd ambt, zich in Indië mogt bevinden (op het tijdstip of na het ontstaan der vacature, of op of na den ontvangst van de bepaalde aanstelling, al naar gelang van omstandigheden), maar verwijderd mogt zijn van Fort William, in Bengalen, of van de plaats, alwaar alsdan de raad van den Gouverneur-Generaal van Indië zich mogt bevinden, en ingeval het dien persoon noodzakelijk zal voorkomen om de magt van Gouverneur-Generaal uit te oefenen vóór dat hij zijnen zetel in den Raad zal hebben ingenomen, zal hij bevoegd zijn, om zijne aanstelling bij proclamatie bekend te maken en zijn voornemen, om welgemelde betrekking van Gouverneur-Generaal te aanvaarden, waarna hij , totdat hij naar Fort William zal zijn aangekomen, of lot de plaats waar de Raad mogt vergaderen, bevoegd zal wezen, om alleen uit te oefenen alle of eenige der bevoegdheden , die door den Gouverneur-Generaal in Rade kunnen worden uitgeoefend , behalve de magt om wetten en algemeene verordeningen uit te vaardigen; zullende alle handelingen, in de uitoefening van opgenoemde bevoegdheid volbragt, hetzelfde effect sorteren en van gelijke kracht zijn , alsof daartoe door den Gouverneur-Generaal in Rade ware besloten. Alle handelingen intusschen, welke door genoemden Raad zijn volbragt na de dagteekening der bovenbedoelde proclamatie, doch vóór hare mededeeling aan den raad, zullen zijn geldig en van kracht, ofschoon onderworpen aan intrekking of verandering door den persoon , die de betrekking van Gouverneur-Generaal zal hebben bekleed. Wanneer op bovenbedoelde wijs de betrekking van Gouverneur-Generaal is aanvaard, en er, voordat de Gouverneur-Generaal zitting neemt, geen Vice-President is van den Raad, met de magt om voor te zitten bij vergaderingen voor het maken van wellen en algemeene verordeningen (gelijk voorzien is bij Cap. 22 van de acte van het 16de en I7de jaar Victoriae), zal het oudste gewone lid van den Raad daarin voorzitten , met gelijke magt alsof een vice-president benoemd, doch afwezig ware. Voortdurende kracht van wetten en verordeninqen. LXIV. Alle acten {wellen) en verordeningen, thans van kracht, hetzij door Parlementsbekrachtiging of op andere wijs, betrekkelijk Indië, zullen volgens deze acte van kracht blijven , en beschouwd worden te slaan op den Secretaris van Staat in Rade, overal waar die acten en verordeningen spreken van de O. I. Compagnie, hel Hof van Directeuren, of het Hof van Eigenaren dier Compagnie; en alle acten en verordeningen met betrekking tot de ambtenaren en bedienden van genoemde Compagnie in Indië, en betrekkelijk de aanstelling tot ambten of toelating tot de dienst van wege het Hof van Directeuren, zal, volgens deze acte, van toepassing blijven op de, in bediening gebleven ambtenaren en bedienden en op de ambtenaren en bedienden, die in Indië zijn aangesteld. Vorderingen en verbindtenissen. LXV. De Secretaris van Staat in Rade zal in reglen mogen aanspreken of aangesproken mogen worden, zoowel in Indië als in Engeland , ten name van den Secretaris van Staat in Rade als een erkend ligchaam; en alle particuliere personen en Slaalsligchamen zullen legen den Secretaris van Staat in Rade van Indië kunnen instellen dezelfde vervolgingen , en tegen hem nemen dezelfde wettige maatregelen, als zij tegen de O. I. Compagnie zouden hebben kunnen doen ; zullende de eigendom en goederen , bij deze acte op H. M. overgaande ten behoeve van het bestuur van Indië, of te dien einde benoodigd, onderworpen zijn aan en verbonden voor dezelfde regterlijke uitspraken en executiën als zij het zouden geweest zijn onder het bestuur van de O. I. Compagnie mei betrekking lot schulden en verpligtingen, op wettige wijs door die Compagnie aangegaan. LXVI. De Secretaris van Staat in Rade zal, ten aanzien van alle regtsvorderingen, door of legen de O. I. Compagnie ingesleld of aanhangig ten tijde van de in werking treding dezer acte , komen in de plaats van de Compagnie, en zulks zonder dat het noodig zij , den naam der Compagnie te doen vervangen door dien van den Secretaris van Slaat in Rade. LX VII. Alle tractaten, door de O. I. Compagnie gesloten, zullen voor H. Majesteit verbindende zijn, en alle verbindtenissen , overeenkomsten , schuldbekentenissen en verpligtingen, door genoemde Compagnie aangegaan vóór de in werking treding dezer acte, zullen door of tegen den Secretaris van Staat in Rade kunnen worden gehandhaafd in i regten, op gelijke wijze en voor dezelfde regt- ] banken als zulks zou geschied zijn door of legen , de O. I. Compagnie, bijaldien deze acte niet ware aangenomen. LXVIII. J Noch de Secretaris van Staat, noch eenig lid 1 van den Raad zal persoonlijk aansprakelijk zijn ( met betrekking tot eene der hierboven opgenoemde, door de O. I. Compagnie aangegane verbind- 1 lenissen , overeenkomsten , schuldbekentenissen of i verpligtingen, of betrekkelijk eenige overeenkomst, i krachtens deze acte gesloten of aangegaan, of ten aanzien van eenige andere daad van geldelijke verbindtenis van genoemden Secretaris van Staat, of Secretaris van Staal in Rade; zullende al deze verbindtenissen en alle daarop vallende kosten en schadevergoedingen uit de inkomsten van Indië moeten worden betaald. LXIX. Na de in werking treding dezer acte zullen de Directeuren, die door het generale Hof van de O. I. Compagnie zullen benoemd zijn , of die als zoodanig later mogten worden benoemd , voortaan de Directeuren zijn van die Compagnie , zullende de meerderheid van die directeuren uitmaken een Hof van Directeuren; en overal waar thans de tegenwoordigheid, onderteekening, toestemming of medewerking van tien Directeuren vereischt wordt, zal voortaan de tegenwoordigheid, onderteekening, toestemming of medewerking van de meerderheid der in functie zijnde directeuren voldoende wezen; en ingeval het getal van Directeuren tot zes mogt verminderd worden, zullen slechts twee gekozen worden door het generale Hof van de O. I. Compagnie bij elke tweejaarlijksche verkiezing, ter aanvulling der vacatures veroorzaakt door het verstrijken van den diensttijd van directeuren. Dal gedeelte van de acte van hel 16de en 17de jaar Victoriae, hetwelk eischt dat de Directeuren moeten zijn personen, die in Indië tien jaren gewoond hebben, wordt ingetrokken; terwijl uit den eed, die afgelegd moet worden door een directeur van bedoelde Compagnie, krachtens Cap. 15 van de bovengenoemde acte, de woorden: «in het bestuur van het Gouvernement van Indie, als gevolmagligde van de Kroon o, zullen worden weggelaten. LXX. Aan de directeuren wordt niet langer, gelijk tot dusver, de verpligting opgelegd, om vier algemeene, driemaandelijksche vergaderingen in ieder jaar bijeen te roepen. LXXI. Behoudens aanspraken op hypotheken van het Securily-Fund, hiervoren genoemd, zal genoemde O. I. Compagnie, na de in werking dezer acte, niet aansprakelijk zijn met betrekking tot eenige vordering, eisch of verbindtenis die ontslaan is, ot later ontslaan mogt uit eenig Iraclaat, eenige overeenkomst, schuldbekentenis of fiduciaire verpligting, door genoemde Compagnie vóór de in werking treding dezer acte aangegaan, onverschillig of genoemde Compagnie al of niet zich verbonden had , om die overeenkomsten of schuldbekentenissen uit de inkomsten van Indie, of op eenige andere wijs gestand tc doen. Voorbehoud van zekere reqlen van de Compagnie. LXXil. De Scc.etaris van Staat in Rade zal aan de O. I. Compagnie uit de inkomsten van Indie betalen zoodanige jaarlijksche som als Hare Majesteit, bij besluit onder Hare Koninklijke handleekening, gecontrasigneerd door den Kanselier van de Schatkist , zal aanwijzen lot bestrijding van de kosten , vallende op de betaling aan de eigenaars van de hoofdschuld der meergenoemde Compagnie van hunne respectieve aandcelen in het dividend op die schuld, en fan de kosten tot het houden van de boeken der genoemde Compagnie, met betrekking tot de overschrijvingen en alle verdere werkzaamheden ten aanzien der bedoelde schuld. LXXI1I. Niets van hetgeen in deze acte is bepaald, zal kunnen prejudiciëren het voorregt, dat bij de meergenoemde acte van het ode en 4de jaar van Koning Willem IV verzekerd is aan het dividend op de hoofdschuld der O. I. Compagnie, of het regt der genoemde Compagnie, om de aflossing van genoemd dividend, bij bedoelde acte verzekerd , te vragen ; zullende overigens alle bepalingen der bedoelde acte , rakende het Securily-Fund , bij meergemelde acte opgerigt, van kracht blijven , behalve dat overal, waar de goedkeuring werd vereischt van de commissarissen voor de zaken van Indie ter beschikking over dat fonds, voortaan zal worden vereischt de goedkeuring van den Secretaris van Staat in Rade. In wer/cinq tredinq der acte. LXXIVi Behoudens hetgeen te dien aanzien anders in deze acte is bepaald, zal zij in werking treden en effect sorteren na bel verstrijken van den dertigsten dag, na den dag, waarop zij zal zijn uitgevaardigd. LXXV. Deze acte zal worden afgekondigd in de onderscheidene Presidentschappen en Gouvernementen van Indie, zoo spoedig dit mogelijk zijn zal nadat de Gouverneur-Generaal van Indie haar zal hebben ontvangen; en totdat de afkondiging zal hebben plaats gegrepen, zullen alle besluiten , bevelen en handelingen , uitgevaardigd of gedaan in Indie in den naam der O. I. Compagnie, of anderzins in betrekking tot het bestuur van Indie , van gelijke kracht en effecle zijn, alsóf deze acte niet ware aangenomen. --- INGEZONDEN ARTIKELEN. De Wederlandsehe stooni-conimgiiucatic met 81. O. Indië. Er heeft zich geen enkele slem verheven , om bij het openen der zittingen in de Kamers , het Gouvernement indachtig te maken op het noodzakelijke eencr Nederlandsche communicatie per stoom , met onze Oost-Indische bezittingen. Denkt men misschien dat zulk een gewiglige zaak geen nood loopt vergeten te worden , en vreest men welligt nuttelooze woorden te verspillen. Dit laatste kunnen wij van de Tweede Kamer niet veronderslellen; het eerste niet van het Gouvernement. Eene directe stoom-communicalie van Suez naar Batavia over Aden, of wel een punt in de Roode Zee , Ceylon en van daar regt uil naar Java langs de West-Kust van Sumatra, is reeds genoegzaam besproken, en wordt algemeen voor zeer wenschelijk gehouden. Eene stoom-communicatie met Oost-Indië langs de Kaap de Goede Hoop , waarop men een tijd lang zijn zinnen had gezet, behoort tot de versleten en onverstandige plannen , waarmede de koloniale oppositie plagt te velde te trekken. Toen was het tegen de Minisleriën Paliud en Mijer; die kleine stormram is nu overbodig geworden. Laat die oppositie thans van het Ministerie Rochussen, dat niet geheel en al blind is voor de inzigten dier oppositie, zien te verkrijgen, dat hel Gouvernement een behoorlijke subsidie tockenne aan een Maatschappij, die de Suez-lijn zoude willen bedienen met eene pakketdienst, loopende 2 malen ’smaands, juist die 2 reizen dat de Engelsche boot niet naar Singapoere gaat. De personen en brieven, die lusschen Europa en het verre Oosten reizen, worden ongetwijfeld jaarlijks lalrijker. Het groole leger, dal Engeland thans in zijne bezittingen zal voltallig houden; het openen van China voor handel, scheepvaart en zendelingen; de Japansche handel, die ongetwijfeld zich zal moeten ontwikkelen , hoewel naar ons gevoelen, daar nog weinig voor is gedaan , en wij , Nederlanders vooral, de speelbal zijn der diplomatie van Niepon; dat alles, zeggen wij, zal het getal personen en brieven in weinig lijd ontzaggelijk vermeerderen. De reizigers, die uit China, Manilla en andere plaatsen uit het verre Oosten, op hunne uit- en te huisreis, Ceylon moeten aandoen , en er dikwijls weinig of geen plaats vinden op de stoomboot van Calculta , zullen zeer gaarne gebruik maken van de Nederlandsche pakkelschepen. Men zal ons niet kunnen tegenwerpen , dat er een subsidie vereischt zal worden , en de Kaapweg die niet vorderde ; het antwoord is, dat de gunsten, die men aan de Kaap-lijn wilde toekennen , een vermomd subsidie daarslelden , en men, nu de vrachten reeds zoo laag zijn, nog niet een gedeelte der koloniale producten moet laten vervoeren door een gepriviligeerd ligchaatn ; dat men niet kan hebben eene lijn om de Kaap, die het dubbele van den lijd zal vereischen ; en men geene tweeslagligc dienst in de wereld moet roepen, hall pakket en half vrachtvaart. Dat een subsidie zeer zeker noodig is voor die gewiglige dienst, want dat alle natiën, die stoom-pakkelten hebben, dezelve subsidiëeren ; zonder subsidie kunnen die noodzakelijk geworden communicatie-middelen niet bestaan. Sans argent pas de Suisses. Dat eindelijk het Gouvernement echter door het vervoer der talrijke brieven een gedeelte van dal subsidie zal terug erlangen. Dat er geen geld beschikbaar is, kan men ons ook niet als hinderpaal in den vveg werpen. Er is geen gebrek aan geld, maar wel aan middelen om hetzelve te besteden. Men kan niet genoeg belastingen afschaffen ; niet te snel amortiseren , steeds groeit die geldmassa als een champignon ons over het hoofd en dreigt ons te verstikken. Slaven-emancipatie, spoorwegnet, muntstelsel, vermeerdering van plantloon, dat alles helpt niet; het geld is lot aan de lippen gekomen , en zal ons smoren. Het is het hoofd van de hydra; gij slaat er één af, en tien komen terug; het zijn de tanden, die Kadmus zaait, en tol gewapende mannen groeijen, elkander wel bevechten, doch niet kunnen dooden. Het is eene ramp, eene achtste plaag , wij worden door die milliocnen verslonden, tenzij wij ze verslinden. Geeft een dier gevaarlijke millioenen als subsidie aan de Suez stoom-communicatie en wij zijn overtuigd , dat de wonderinagt van dat geld, dat zijne Ooslersche groeikracht bij ons heeft medegebragt, nieuwe millioenen zal baren. Geen nood echter ! er is nog wat te amortiseren ; en indien wij eenmaal, na alles gedelgd te hebben, na met spoorwegen als spinnewebben onzen bodem te hebben bedekt, na de Oost- en West-Indische slaven tot nabobs te hebben gemaakt, na den Javaan het dubbele te hebben gegeven van hetgeen wij voor de suiker en de koffij hier krijgen; na nog veel meer te hebben verkwist dan de verloren zoon; wanneer wij ook dan nog met die geheimzinnige ziekte behebt blijven, die in goud verandert alles wat men aanraakt, welnu! dan zullen wij even als Sardanapalus, door vreemde handen een’ brandstapel laten aanleggen van ons bankpapier, en er ons met al onze weelde op verbranden. Wat echter de oppositie er van moge zeggen, er zijn nog middelen tegen die goudramp. Laat ons dat der Suez stoom-communicatie eens beproeven 1 Amsterdam , R. W. J. C. Bake. den IS October 1858. --- Brieven van eenen oudgast. 1 sic brief. Ik ben, mijnheer de redacteur, hetgeen men gewoonlijk noemt een oudgast, dat is, ik ben niet van lieden of gisteren; mijne verwantschap tot Oost Indie dagteekent van meer dan eene halve eeuw. Ik heb de laatste stuiptrekkingen van het stelsel der Oost Indische Compagnie bijgewoond en heb de administratieve en staalkundige proeven, na haren val genomen, van nabij gade geslagen, soms met afkeuring, maar ook zeer dikwijls met welgevallen. Hieruit volgt dat ik den naam van oudgast meer uil een chronologisch, dan uit een staatkundig oogpunt verdien. Dit zal u nader blijken wanneer gij dezen eerslen brief goed onthaalt, en mij tot het voortzetten der correspondentie aanmoedigt. Ik zal prijzen of gispen al naar male ik daarvoor aanleiding vind in de handelingen der bewindvoerders, in de dëclamatiën der leden .van de wetgevende kamers en in de uitboezemingen dergenen die over de Oost schrijven; ik zal prijzen zonder pluimstrijkerij en laken zonder bitterheid ; kortom, ik zal het zoo trachten te maken dat een blad als «Nederlandsch Indie» mij niet zal behoeven af te wijzen. Overigens spreekt het van zelve, dat wanneer gij van mij in gevoelen verschilt of mijne oordeelvellingen afkeurl, het u geheel vrij zal staan mijne brieven te plaatsen met reservatoire nota’s of aanmerkingen, die ik mij gaarne zal ten nutte maken. Dit zij genoeg ter inleiding. De Oost Indische litteratuur is met een boek vermeerderd ; ik bedoel de reizen in Nederlandsch Oost Indie van Dr. S. A. Buddingh, waarvan ik zoo even de eerste aflevering gelezen heb. De geleerde schrijver zal mij wel de volgende aanmerkingen willen te goede houden. Het verdient lof, dat Dr. Buddingh de beschuldiging van plagiaat denkt te braveren, opdat zijn werk eene grootere volkomenheid bereike; hij wil andere bronnen raadplegen wanneer de zijne te kort schieten. Maar heeft hij wel bedacht dat hij door deze verklaring, aan zijne lezers het regt geeft, ja ze, als het ware uitlokt, om hem naauw op de vingeren te zien en eene groote mate van naauwkeurigheid van hem te vorderen? Uit dit oogpunt heb ik mij, in deze 1ste aflevering, te leur gesteld gevonden; ik vind historische feiten, zonder behoorlijk onderzoek, op louter hooren zeggen, onnaauwkeurig ter neder geschreven; ziet hier eenige voorbeelden. Op bladzijde 29 wordt de nietige schans Meester Cornelis voorgesteld als het voorname doel van den aanval der Engelschen in Augustus 1811 en als het punt waar «de dappere verdediging en de heldhaftige tegenstand» der onzen schitterend uitblonken. Aan die veldschans bewijst de heer Buddingh eene eer die haar niet toekomt; hij verwart blijkbaar het uitgestrekte gerelrancheerde kamp, door den maarschalk Daendels aangelegd, met liet onbeduidende stipje hetwelk aan dat kamp zijnen naam gaf. Dat kamp werd door de Engelschen aangevallen en door de onzen verdedigd, maar aan het forlje Meester Cornelis wijdden noch de aanvallers, noch de verdedigers eenige aandacht. De heer Buddingh had zich van deze onnaauwkeurigheid kunnen vrijwaren door hel raadplegen van het bekende werk van den hertog Bernard van Saxe Weymar. De hortuIanus van Buitenzorg (de heer Teijsman) behoeft niet met eens anders vederen te worden getooid om te worden gehouden voor een man van uitstekende bekwaamheid. De kunstmatige bevruchting der vanille plant (bladz. 41) is geenszins door hem onldekt, alhoewel hij die nu op eene groole schaal loepast. Die ontdekking is men verschuldigd, in de eerste plaats, aan eenen Belgischen hoogleeraar in de kruidkunde, die dat bevruchtingsmiddel in de akademische broeikasten te Luik, aanwendde, en in de tweede plaats aan eenen hoogleeraar ie Leiden, die, door het voorbeeld van zijnen Belgischen ambtgenoot tot onderzoek opgewekt, hetzelfde middel, waarvan de andere een geheim maakte, ontdekte. Het cochenille insekt (bladz. 45) is niet uit Spaansch-West-Indie, maar uit den botanischen tuin te Cadix, naar Java overgebragt. De entimologislen mogen overigens beslissen of het juist is te zeggen dat de twee eenige overgeblevene insekten «een mannetje en een wijfje» de stamouders zijn der vele millioenen insekten die men thans op Java heeft. Ik geloof dat het insekt van het mannelijk geslacht slechts één dag leeft, na vele wijfjes te hebben bevrucht; de twee insekten , die de zeereis hadden overleefd, waren dan ook, zoo ik mij niet bedrieg, bevruchte wijfjes. De heer Buddingh schijnt eene beslissende voorliefde te hebben voor hel bastaardwoord «kolossaal:» hij bezigt hel telkens en zelfs drie keeren °P een bladzijde (12). Maar al had hij ook het Nedeiduitsche ureusuchhg » in de plaats gebezigd , men zou hem van overdrijving kunnen beschuldigen- — Gok ik heb de huizen langs de groote rivier, hel hotel der Nederlanden en het paleis der landsbureaux te Weltevreden meermalen gezien en bezocht, maar nimmer hebben die gebouwen mij, of wien ook, in den waan gebragt dat zij het werk van reuzen waren en tot de rei der colossen behoorden !! Ik besluit met een vraag. Behoort de bij deze aflevering gevoegde afbeelding van eene Javaansche huwebjks-optogt niet het bewijs te voeren dat zij gevolgd is naarde bekende schilderij van Payen? II October 1858. Oudgast. --- Aan de Redactie van «Nederlandsch Indië.» De merkwaardige rede, door den heer Minister van Finanliën op 25 Sept. jl. uitgesproken bij de aanbieding der Staatsbegrooling voor 1859, is door mij met de meeste aandacht gelezen en overwogen. Vooral boeide zij mijne aandacht, voor zoo veel zij betrekking had tot de koloniale bijdragen, die sedert jaren gevorderd worden om onze gewone huishoudelijke uitgaven te dekken. Nu ik, in verband met die rede, ook gelezen heb de finanliële voorstellen van den heer Minister, voor zooveel zij betreffen de afschaffing en vermindering van belastingen , neem ik de vrijheid eene enkele opmerking omtrent dit hoogstgewiglige punt, door middel van uw geacht blad, publiek te maken. Wrijving van gevoelen doel licht ontstaan , en welligt dat door een wederantwoord kan blijken, hoezeer de vrees, die mij bekruipt, dat wij meer dan ooit ons op den gevaarlijken weg bevinden, om belastingen af te schaffen ten koste van de koloniën, ongegrond is. De eerste aanleiding tot die vrees gaf mij de rede van den Minister zelve, die verklaart: «In «1860, wanneer de voorgedragen maatregelen in «hun geheel in werking zullen getreden zijn, zal « het verlies aan inkomsten nog iets meer dan twee «millioen bedragen, en het is dan ook mogelijk, «gelijk ik reeds zeide, dat men over 1860 een «eenigzins grooter bedrag aan de verkregen kolo«niale baten zal moeten onlleenen dan voor 1839 «noodig wordt geacht.» Ik heb mij daarop aan het cijferen gezet en trachten te vinden hoeveel meer in 1860 van de koloniale baten zou worden gevorderd dan in 1859, ten einde de afschaffing van den accijns op de brandstoffen en de vermindering van den accijns op het geslagt mogelijk te maken. Ziethier de uitkomst, die ik verkreeg, gebouwd op de eigen cijfers van den heer Minister. In 1860 zal aan belastingen zijn afgeschaft f 3,880,000.00 Daartegen staat over : 1°. aan rentebesparing / 1,907,612.40 2°. aan vermeerdering van de opbrengst der overige belastingen, door den Min. jaarlijks berekend op 260,000.00 3°. aan nieuwe belastingen 1,392,968.00 3,560,580.40 Te kort f 329,4L9.60 Daarbij moeten worden gevoegd de hoogere kosten voor de voorgenomen normale inrigtitig van het leger . . . 843,388.05 Te zamen f 1,172,807.65 Behalve dus de f 5,800,000 die in 1869 noodig zijn uit de koloniale bijdragen om de gewone uitgaven te dekken, zal in 1860 nog f 1,172,807.65 meer noodig zijn, en de bijdragen moeten klimmen tot /' 4,972,807.65. De Minister, ik ben zoo vrij deze meening te uilen, vergist zich evenwel, wanneer hij meent, dat de voorgedragen maatregelen in hun geheel met 1860 in werking zullen zijn getreden. Tot die maatregelen behoort in de eerste plaats de voorgestelde rente-guaranlie voor spoorwegen , want deze guarantie zal over eene reeks van jaren in groote mate invloed op onze finantiën uitoefenen. De Minister verklaart zelf, dat in 1864 op 2 inillioen voor die guarantie moet worden gerekend, wil men niet op «onverantwoordelijke» wijs de toekomst der schatkist in de waagschaal stellen. Het komt mij dus voor, dat de gevolgen van de maatregelen in hun geheel ook voor het jaar 1864 en vervolgens moeten worden nagegaan. Zie hier de uitkomsten : In 1864 zal aan belastingen zijn afgeschaft f 3,880,000.00 1°. aan rentebesparing f 1,907,612.40 2°. aan vermeerdering van de opbrengst der belastingen , 5 X f 260,000 1,300,000.00 3°. nieuwe belastingen 1,392,968.00 4,600,580.40 Overschot f 720,580.40 Meer uitgegeven, dan in 1858, zal moeten worden: a. voor oorlog . . . f 843,388.05 b. voor renteguarantie 2,000,000.00 f 2,843,388.05 Zoodat het te kort zal bedragen f 2,122.807.65 De koloniale bijdrage, thans voorgedragen op f 5.800.000, zal derhalve in 1860 klimmen lot f 4.972.807.95 en in 1864 tot f 5.922.807.65. En bij deze berekeningen neem ik, in het voordeel van de plannen des Ministers van Finantiën, een ondenkbaar geval aan. Ik breng namelijk in rekening eene jaarlijksche toeneming der inkomsten van f 260.000; maar reken voor toenemende uitgaven geen penning. Gaan wij echter na én de nu voorgedragen begrooting voor 1859, alwaar de buitengewone en toch noodzakelijke uitgaven in ronde cijfers 4> ton hooger zijn dan in 1858 , én uit de overgelegde stalen zien, dal sedert 1847 jaarlijks de uitgaven gemiddeld 4 ton toegenomen 'hebben, dan zal in 1860 de koloniale bijdrage op nieuw met vier ton verhoogd moeten worden, en alzoo klimmen tot f 5.572.807.65; en in 1864 met 5 x f 400.000, of totaal stijgen lot / 7.992.807,65. Ik zal gaarne , in het belang van hen die belastingen wenschen te zien afgeschaft, zien, dat mijne berekeningen bewezen worden, onjuist te zijn; want, ware dit niet het geval, zou dan wel eene ernstige Volksvertegenwoordiging er aan kunnen denken, op zoo losse schroeven zekere inkomsten weg te nemen tegenover baten , die door den tegenwoordigen Minister van Finantiën, meer dan door iemand anders, steeds als zoo wisselvallig zijn voorgesleld ? Uit mijne cijfers trek ik nog twee andere gevolgen. » 1°, Jndien eene liberale meerderheid der Vertegenwoordiging mogt besluiten, belastingen af te schaden in het Moederland en aldaar particuliere ondernemingen te ondersteunen, ten einde het gat, daardoor in de schatkist veroorzaakt, lestoppen met de opbrengsten uit de koloniën , waar blijven dan die edele beginselen , door dezelfde rigting van de daken gepredikt, dat men de koloniën niet mag opofferen aan het Moederland, dat het Moederland in zijne uitgaven zich moet losmaken van de koloniale fondsen, enz. enz.? 2». In lien lol de uitvoering der voorgestelde maatregelen mogt worden besloten, zal het dan niet dubbel wenschelijk zijn, om geene sloopende hand aan de in Indië beslaande instellingen te slaan, waarvan de wetten het Moederland in staat stellen, om belastingvrij te kunnen stoken en in spoorwagens te rijden? Zal de bestendiging van het cultuurstelsel niet juist door deze maatregelen op nieuw zijn voldongen? Wat mij betreft, ik wensch het b houd van dat stelsel ; maar ik wijs er op , om de inconsequenlien van het stelsel van het liberalismus aan te loonen. Hier zien wij voorstellen , lijnregl strijdig met alle regelen van voorzigtigheid; voorstellen, waarvan de gevolgen zijn een onbepaald rekening maken op de inkomsten der koloniën; inkomsten, die men steeds heeft beschouwd als toevallige baten, die verkregen zijn uit een stelsel, dal men afkeurt en wil afbreken ! Ik wil de vergelijkingen niet verder voortzetten, maar hoop dat de Staten-Generaal zich tweemaal zullen bedenken, alvorens de roekelooze greep goed te keuren, die, naar mijn inzien, in de toekomst onzer finantiën gedaan wordt. Q. N. ---