De vermindering van liet kolonianl batig slot. Als men vroeger zich durfde verstouten het woord batig slot uit te spreken , dan volgde de straf terstond op het misdrijf, want het vlammend zwaard van «Tijdschrift—Indiër» was dan terstond gereed , om den misdadiger als een oudgast te brandmerken, Tempora mutantur et nos mutamur in illis; thans is het blaadje omgekeerd. De wolf en het lam , wij meenen de redactie van «Tijdschrift-Indier» en de meest verstokte oudgasten beijveren zich thans , om door te gaan voor bevorderaars van het koloniaal batig slot. Wel hoort men nog eens even de echo van vroeger tijden in het virtus post nunmos , maar dit is een leus , die heeft uitgediend , want dezelfde man , die ze gebruikte, beroemt zich op zijn ijver, om de nummi in de schatkist te brengen. Wij vinden in de jongste brochure van den heer Bake , waarvan wij reeds melding hebben gemaakt, op bladz. 4 een beschrijving van de zoo even aangestipte punten , die wij onze lezers gaarne ter lezing voorstellen. Zij luidt aldus : Ook zal ik mij niet langer ophouden bij de discussie tusseben twee leden der Kamer, waarvan de een (de héér van Hall) beweerde, dat de koloniale oppositie, ja! de bemoeijingen der Kamer, nimmer hadden bijgedragen om Java één gulden productiver te maken, en de ander (de heer van Hoëvell) volhield , dat zijne partij ook financiëel de Koloniën had doen ontwikkelen. Het zij mij slechts veroorloofd op te doen merken, dat het laatste gevoelen weinig wordt geschraagd, door: het verminderen der landrenten uit hoofde der vrije (sic) tabakscultuur; het verhoogen van het plantloon voor de koffij; het betreuren der hooge opium-opbrengst; bet stationnair blijven (sic) der Gouvernements-productie, dat nu door de oppositie verweten wordt, nadat zij er eerst op bad aangedrongen; het openstellen der 16 havens, gegrond op de beginselen der partij Sloet-van Hoëvell, waarmede deze laatste thans verlegen is, omdat dit onverwachte resultaat zijner theorien, aan de kiezers van Twenthe alles behalve aangenaam is; door de 16 millioenen, die OostIndie thans (dank zij der oppositie) meer kost dan weinige jaren geleden. Waartegenover de heer van Hoevell stelde, de 5 ton gouds, die aan assurantie bespaard zijn, dus geen productie, zonder nogthans melding te maken van de zeeschade, die het Gouvernement geleden heeft. Die heer was dan ook zoodanig door die geldelijke uitkomsten in verlegenheid gebragt, dat hij niet kon nalaten te vragen, wat het Gouvernement in de plaats dier vrije cultuur reeds geniet en nog genieten zal, en of het waar is, dat de koloniale geldmiddelen bedreigd worden met de uitbesteding der publieke werken op Java. Zou het geweten van den geachten spreker uit Almelo wakker worden, bij het zien dier schrikwekkende verschijnselen, even als de visscher uit de arabische nachtvertellingen , die het zegel van Salomo verbroken had en vol sehrik uit die geopende bns, een ijsselijk spooksel zag opstijgen ? --- Vrije arbeid ojj .lava. De volgende beschouwingen , hoewel weinig nieuws bevallende, zullen locli met graagte worden gelezen , want met juistheid en waarheid schilderen zij den stand van zaken Zij verdienen des te eer algemeene aandacht , omdat zij voortkomen van iemand, die, vroeger ten minste , steeds werd aangehaald , als er iets te zeggen viel tegen het kultuurslelsel. In zijn jongste , vroeger reeds door ons aangehaalde brochure zegt de heer Vitalis hel volgende : Hoe zal thans een Javaan zich kunnen verbinden om eene zekere oppervlakte gronds met suikerriet te beplanten voor den tijd van 6 jaren , wanneer hij slechts voor één jaar genot van een halve of hoogstens van eer. bouw der rijstvelden hebben kan ? Ten andere , wanneer zijn rijstveld van slechte hoedanigheid is, hoe zal hij het aanleggen om de beplanting te besproeijen , hetgeen gewoonlijk plaats heeft gedurende de 3 maanden dat de grootste hitte van het jaar heerscht. Dat de Javaan geneigd is verbindtenissen aan te gaan ten einde voorschotten te ontvangen , dit is niet nieuw, want de tegenwoordige ondernemers der suikerfabrieken weten bij ondervinding, dat pottenbakkers, steen- en pannenbakkers, en zelfs werklieden op Java bekend onder den naam van Siekaps, na van een’ fabrikant voorschotten ontvangen te hebben , naar eene andere residentie gingen ten einde er wederom van een’ anderen ondernemer te ontvangen, en die voorschotten zijn meest altijd verloren voor hen die ze doet. Een volk, bij hetwelk het dolce far nienle is ingeboren , moet slechts, na den arbeid betaald worden ; den Javaan voorschotten doen op het loon dat hij nog niet verdiend heeft, dient slechts om zijn karakter hoe langer hoe meer te demoraliseren , want hij zal zeer naïf bekennen , dat hij u schuldig is, doch nimmer zal hij in staat zijn zijne schuld af te doen , wanneer de plaatselijke overheid hem hiertoe niet noodzaakt door hem te laten werken. Zijne Excellentie de Generaal van den Bosch heeft, in de door hem gemaakte bepalingen voor den loop van het stelsel der kuituren , bewezen , (fat hij het karakter van den Javaan volmaakt kende, want het grondbeginsel dier bepalingen is: den Javaan te verpligten om te werken , en hem niet te betalen dan na afloop van den arbeid. --- INGEZONDEN ARTIKELEN. Mag een tot het Christendom beheerde Mahomedaan meer dan ééne vrouw behouden ? III. De aanhef van de door ons besproken artikelen wekte de hoop bij ons op, om in dit laatste gedeelte , voorkomende in Nederlandsch Indte van 20 Mei 11., een uitgewerkt staatkundig beloog aan te treffen. In deze verwachting zijn wij teleur gesteld , en leggen het blad neder even wijs als vóór de lezing. Behalve eene weinig (1) licht verspreidende uitwijding over den oorsprong der Indische aristocratie , is over onze staatkundige verhouding tot de Indische volken zoo veel als niets gezegd (2). Waar schrijver zelfs aanneemt, dat de heer de Veer geslaagd is in het wederleggen der bezwaren van eenen door hem geraadpleegden staatsman, ligt hierin eerder eene lofspraak dan eene refutatie opgesloten (5) , vermits die staatsman werkelijk bedenkingen heeft geopperd , die in casu het meest in aanmerking komen. De groote vraag ten deze is: of de uitbreiding van het Christendom voor ons gezag in Indie gevaarlijk — dan wel bevorderlijk le achten is. Die vraag is door den heer de Veer, op pag. 49 en volgg. van zijn werk , zoo grondig behandeld als verwacht kan worden van iemand, die plaalselijke kennis mist. Aan zijne meening, dat voor ons gezag niets te duchten is van de leer die oplegt « den Keizer te geven wat des Keizers is en Gode wat Gods is,» hebben wij allééu toe te voegen, dat in Romeinen XHI vs. I — 8 nog meerdere waarborgen voor de handhaving van ons gezag worden aangetroffen (5). Op de vraag nu, of de massa der inlanders, die op het voorbeeld hunner opperhoofden, casu quo, zich tot het Christendom zouden bekeeren, al dadelijk degelijke Christenen zullen worden , schroomen wij niet ontkennend le antwoorden. De heer de Veer acht dit zelf niet waarschijnlijk, doch zegt hieromtrent zeer menschkundig. Pag. 53: «Moge het tegenwoordig geslacht zich met de « reine leer niet geheel kunnen identifiëren , men «mag iels beters hopen van het opkomend ge«slacht. Het Christendom daar eenmaal wortel « vattende , zal tot een boom opwassen , en als een « zuurdeesem de geheele maatschappij doortrekken «en louteren» (4). Na de beoordeeling van deze drie artikels begonnen te hebben , is ons ter hand gekomen hel nummer van de ’s Gravenliaagsche Nieuwsbode van 13 Mei, bevattende een ingezonden artikel van den heer P., mede handelende over het werk van den heer de Veer. (1) Wat voor den een weinig is, dat is voor den ander dikwijls veel. Dat de uitwijding over den oorsprong der Indische aristocratie voor den steller van dit artikel weinig, voor ons zelf veel licht verspreidt, daarvan ligt waarschijnlijk de oorzaak daarin , dat hij veel, wij weinig van het behandelde onderwerp weten. Redactie. (2) Zoo veel als niets. De schrijver van dit artikel, die zoo diep ingedrongen is in de kennis van ouze staatkundige verhoudingen tot de Indisshe volken, vindt niets bijzonder oprnerkenswaardig in hetgeen wij , in onze onbeduidendheid , de aandacht waardig hebben gekeurd. Onze opmerking, die wij met één enkele trek hebben gegeven , zal zeer belangrijk worden geoordeeld , als meu er eens over gaat nadenken. Wij raden den schrijver aan dit eens te doen. Redactie. (3) Indien de schrijver eens herleest hetgeen wij hebben gezegd , dan zal hij bevinden dat hij onze woorden bij de eerste lezing niet goed heeft begrepen en ze dus ook onjuist heeft weergegeven. Redactie. (3) Wie zou het durven ontkennen , dat er op bet papier waarborgen genoeg worden gevonden ? Papieren waarborgen , van welken aard zij ook mogen wezen , schijnen niet veel hechtheid en duurzaamheid le bezitten. Als men reeds in ons land het spreekwoord gebruikt: *hoort naar mijn woorden, ziet niet naar mijn daden ; * wat zal de inlander dan wel mogen zeggen ? Redactie. (4) Wij gelooven niet, dat de geschiedenis van den Archipel veel grond geeft voor zulk een vermoeden. Redactie Met de beschouwingen hierbij ontwikkeld kunnen wij beter instemmen en onthouden ons van eene analyse. Op een punt komt het ons echter voor, dat aan den heer de Veer een onverdiend verwijt wordt gedaan, en dit willen wij ten slotte aantoonen. De heer P. keurt af het beroep op het gevoelen van Luther en Melanchlon, bij het bigamisch huwelijk van landgraaf'Filips van Hessen, en nog meer op dat der «devote consistorie van Berlijn» in de zaak van Koning Frederik Willem III met freule Julia von Voss. Zoover wij de bedoeling van den heer de Veer doorgronden, strekt zijn beroep niet tot aansluiting bij de medegedeelde gevoelens van deze kerkelijke auloriteiten , immers hij zelf verklaart stellig zijne adhaesie niet te kunnen schenken aan een dubbel huwelijk in landen waar het Christendom eenmaal gevestigd is — zijn beroep strekt, onzes inziens, eeniglijk om te doen zien hoe de eerste kerkhervormers ook in dit punt verschilden met het R. C. kerkelijk leerstuk, en leidt hij daaruit, pag. 24, af: dat wanneer er omstandigheden denkbaar zijn, waarin eene afwijking van den regel der monogamie gewettigd wordt, daaronder behoort gerangschikt te worden hel geval van eenen mahomedaan, die, met meer dan ééne vrouw wellig gehuwd zijnde, tot het Christendom overgaat. Overigens verklaart hij zich hieromtrent nader in de volgende woorden , pag. 77: «De hervorming heeft wel het «sacramenteel karakter van het huwelijk doen « vervallen , doch overigens het uitsluitend beginsel « behouden, vermoedeiijk omdat de toenmaals in «Europa bevestigde monogamie het overbodig « maakte — waar men toen met mahomedaan en «heiden weinig in aanraking kwam — de uit« zondering aan te wijzen. » Uit welk oogpunt beschouwd , is de kwestie door den heer de Veer geopperd, mooi en gewiglig le noemen. Sympathie daarvoor heeft ons de pen in handen geheven ; wij hopen , dat ook anderen daaraan hunne aandacht verleenen, en tot bereiking van het beoogde doel medewerken zullen (1). (I) De schrijver noem! de geopperde kwestie mooi eu gewiglig. Wij kuDnen het schoone daarvan niet inzien , of dit woord moest worden opirevat in den zin , zooaD de juristen over een mootje kwestie spreken : wat er dan van deze kwestie wordt , hebben wij in ons tweede artikel daarover aangetoond. Het gewist er \an kan niet zwaar zijn , want het is wel voldoende gebleken , dat de gevallen , waarin de kwestie zon kunnen worden geopperd , tot de uiterste zeldzaamheden zal moeten belmoren. Wij hadden dan ook geheel andere redenen , die ons tot de behandeling daarvan aanspoorden. Die redenen waren deze. Wij vonden het onverantwoordelijk , dat menscheu van eenige beteekenis nog tegenwoordig in ons land over mohammedaansche zaken willen meepraten , dio klaarblijkelijk niets daarvan weten. Anngezien de verspreiding van juiste kennis van den Islam in ons land nis een dringende behoefte moet worden beschouwd ; zoo willen wij met al onze krachten daartoe medewerken. Redactie. --- KOLONIALE BERIGTEN. Naar wij vernemen zijn de admissie-examens voor de Delftsche Academie afgeloopen. De uitslag daarvan is geweest, dat van de zes-en-zeventig jongelieden , die zich hadden aangemeld om zich aan dal examen te onderwerpen , slechts twee-en-zevenlig aan hun voornemen hebben gevolg gegeven , en achl-en-veerlig geschikt zijn geoordeeld om de Academische lessen te volgen. Het Hydrographisch Bureau te Londen heeft een gedetailleerd plan van het eiland Perim in het licht gegeven. Naar aanleiding daarvan geeft het Journal des Dëbals aan zijn lezers eenige ophelderingen ten beste, om ze le voegen bij die, welke op de kaart gevonden worden. Zij komen hoofdzakelijk op het volgende neder: « Wij weten wel, dat de aandacht van het publiek thans niet zoo zeer naar dien kant gerigt is, en dal de landengte van Suez voor het tegenwoordige wat op den achtergrond ligt; maar ze zal ongetwijfeld wel weêr aan de beurt komen , in weêrwil van alle hinderpalen en zwarigheden , en dan kan het niet missen, of het eiland Perim zal nog van zich doen spreken. De hier mede te deelen bijzonderheden zijn ontleend aan brieven en verhalen van reizigers, die eerst onlangs over Egypte uit Indie zijn aangekomen , terwijl hun mededeelingen alle geloof verdienen. Zoo als bekend is, ligt het eiland Perim in de straat van Bab-el-Mandeb, bij de kaap van denzelfden naam, op de kust van Arabie. Van de kust van Abyssinie steekt een kaap, Ras Sejan vooruit, waardoor de straat tot een naauwe doorvaart van 5 a 6 mijlen breedte vernaauvvd wordt; rotsen , die te midden van het vaarwater gelegen zijn, maken, dat de eenige en eigenlijke vaarweg om uit of in de Roode zee te komen , in de onmiddellijke nabijheid van Perim ligt, dat steile kusten heeft. Tusschen het eiland en de kust van Arabie is slechts een klein kanaal, dat door de arabische schippers veel bevaren wordt. Perim ligt 50 mijlen van Aden, 15 mijlen van Moka; het heeft 15 mijlen in omtrek; het is vlak en bijna rond ; het hoogste punt ligt niet meer dan 70 meiers boven de oppervlakte van de zee. Toen de Engelschen Perim gingen bezetten, gaven zij voor, het van den sultan van Raheila gekocht te hebben, om er een vuurtoren op te vestigen. Deze sultan protesteerde en protesteert, naar men zegt, nog tegen een afstand, waarin hij niet toegestemd, en waarvoor hij niets aangenomen of ontvangen heeft; iets waarvoor hij een zeer aannemelijke reden opgeeft, namelijk, dat het eiland hem niet toebehoorde. Het eiland Perim moge nu verkocht of genomen zijn, de engelsche vlag waait er op een fort en niet op een vuurtoren: in afwachting, dat het de straat van Bab-el-Mandeb eens zal verlichten , schijnt het provisioneel bestemd om deze zeeëngte te bewaken; het is geen vuurbaak, maar een schildwacht. Het eiland wordt reeds in zijn geheel door een weg langs de zee omgeven. Door twee andere wegen, in de haven een aanvang nemende, benevens door een derden, die van het noorden naar het zuiden loopt, wordt het in alle rigtingen doorsneden. De haven, in het zuidwestelijke deel van het eiland, is voortreffelijk en geschikt om diepgaande vaartuigen op te nemen en te beschermen; men is bezig met het aanleggen van kaden en het bouwen van een havendam. Op Perim is geen zoet water voorhanden, maar verscheiden groole regenbakken zijn reeds gevuld. Het waler wordt van de naburige kust gehaald en op een min kostbare wijze door arabische schippers vervoerd: het is van nu af voldoende voor de behoeften van de werklieden en van de bezetting. Elk man ontvangt dagelijks drie gallons water en de ralions op denzelfden voet als de soldaten van het Brilsch-Indische leger. Hel garnizoen bestaat uit eenige compagniën cipayers, sapeurs en mineurs, die door engelsche officieren gecommandeerd worden. Een artillerieofficier is gouverneur van het eiland, en een genieofficier, de heer Moore, met hel bestuur over de aan te leggen werken belast. Het getal werklieden , zoo indische als arabische, moet wel geregeld worden naar de hoeveelheid water, waarvan het eiland voorzien is; maar nieuwe waterbakken zijn in aanbouw, en men is voornemens op Perim, even als te Aden, distilleertoeslellen in gebruik te brengen, zoo als bij de marine gebruikt worden. Wel ziel men nog geen kanonnen in de openingen van de batterijen; maar men weet, dat ze in de magazijnen voorhanden zijn, en daarbij is Aden niet ver af, zoodat hierin in allen gevalle kan voorzien worden; acht-en-veertig uren zouden daarvoor toereikend zijn. middelerwijl wordt hun plaats ingenomen door ver dragende geweren. Vijf engelsche oorlogschepen, onder bevel van een zeekapitein , die de vlag van een commodore voert, zijn te Aden en in de Roode zee gestationeerd. De korvet Auckland en de schoener Conslance lagen onlangs bij Perim. In 1858 zijner met geschut belangrijke en veel beteekenende proeven in de straat van Bab-elMandeb genomen ; een bij Perim geankerd fregat heeft met gemak zijn kogels kunnen werpen op de kust van Arabie, diep landwaarts in, en heeft aan den anderen kant, in de rigting van RasDomeïrah, de overtuiging gevestigd, dat van hier een kruisvuur kan geopend worden met een batterij op de Danakil-kust. Wij houden het voor onnoodig, eenige commentariën te voegen bij de vorenstaande bijzonderheden. Het wil er bij ons maar niet in, dat de Engelschen in Perim niets meer zouden zien dan een rots, waarop een vuurtoren zou worden opgerigt; of waarop een of andere electrischetelegraaf-kabel moest worden vastgemaakt. Wij spraken zoo even van Aden. In dezelfde bronnen vinden wij nog eenige berigten, betreffende deze vesting en handelstad, die tot aanvulling van het bovenstaande kunnen dienen. Toen Engeland een geregelde sloombootdienst tusschen Suez en de Indische bezittingen wilde inrigten, moest het eene of andere lusschenliggende plaats opzoeken, om er een kolen-dépot te vestigen. Aden, in het zuidwesten van Arabie, eenige mijlen buiten de straat van Bab-el-Mandeb gelegen, lag op den directen weg naar Bombay; Aden leverde een uitmuntende haven op, die gemakkelijk te verdedigen was: Aden werd genomen en bezet, zoo als gisteren Perim, van daag Camaran , morgen weêr iels anders. Wij zullen het niet ondernemen hier al de punten op den aardbol aan te wijzen, waarvan de Engelschen zich op verschillende tijden hebben meester gemaakt, enkel door het regt van den sterkste. Wij zouden daartoe een reis om de wereld moeten doen ; deze reis zou ongetwijfeld belangrijk en leerrijk zijn. Wanneer we intusschen ons oog maar eens vestigen , eerst op de Atlantische en de Middellandsche zee, en vervolgens op de Roode zee en den Indischen oceaan, zien wij, dat alle ankerplaatsen , die door de Engelsche paketboolen worden aangedaan, in handen van de Engelschen zijn: Gibraltar en Malta aan deze, Camaran, Perim en Aden aan gene zijde van de landengte. Dus wordt de schoone vaar-linie tusschen Southampton en Bombay slechts voor een oogenblik, van Alexandrie tol Suez , afgebroken. Wanneer men met de kaart voor zich, dezen langen weg volgt, die zonder ophouden door groote en snel gaande stoombooten doorkliefd wordt en zulke geschikte pleisterplaatsen aanbiedt, dan valt het moegelijk den slelsclmatigen tegenstand van de Engelsche regering tegen de doorgraving van de landengte van Suez te begrijpen. Er zal tijd verloren zijn en betreurd worden , maar de landengte van Suez zal doorgegraven worden, quand même, wij voor ons twijfelen daar niet aan, en Engeland, dat de voornaamste eer van deze groole onderneming aan Frankrijk zal hebben overgelaten, zal niet de laatste zijn om er van te profileren. Hetzij berekening of ijverzucht, niemand begrijpt de hinderpalen door de beheerschers van Indie in den weg geworpen bij het lot stand brengen van een werk , dat het nader brengt aan dit onmelelijk rijk, hetwelk sedert de overwinning moeijelijker te bewaren is geworden, dan vóór den worstelstrijd. Nog een enkel woord over Aden. Deze stad, die in den volsten zin van hel woord een vesting is, versterkt als Malta, telt reeds meer dan 25,000 zielen, een talrijke bezetting en een heirleger van werklieden. Als enlrepót van engelsche en indische waren , drijft het den grootsten handel met Arabië regtslreeks, met Oostelijk Afrika over Berbera , de plaats, alwaar de karavanen uit het binnenland zich verzamelen. Onze schatting is stellig nog te laag, wanneer wij de handelsbeweging te Aden op 10 millioen francs, en den zeehandel aldaar op 75,000 ton begrooten. De kustvaart, die door Arabieren gedreven wordt, bedraagt meer dan 20,000 ton. Deze resultaten zijn nu eenmaal verkregen; wij wijzen er op zonder ze te wraken. Het bezit van Aden is erkend; het is niet offensief: Frankrijk heeft er een consulair agent gevestigd. Maar dit is het geval niet met Perim , dat slechts een militaire positie , of niets kan zijn. De Roode zee is een vrije zee, waarvan de kusten over eene uitgestrektheid van meer dan zes honderd mijlen bewoond zijn, waar alle handelsvlaggen lot nog toe ongehinderd zich hebben kunnen vrrtoonen onder de bescherming van de consuls en oorlogschepen van hun eigen nalie. En slaat nu heel de wereld aan Engeland het regt toe om deze zee naar goedvinden te «luiten? Het eilandje Perim, wanneer het versterkt, geproviandeerd en gewapend is, zal de straat van Bab-el-Mandeb nog veel meer beheerschen dan de beroemde rots van Gibraltar de straat beheerscht, die Spanje van Marocco scheidt; het zal den in- of uitgang van de Roode zee verdedigen, zoo als de engelsche of fransche batterijen Porlsmouth of Cherbourg verdedigen. Willen wij nu hiermede zeggen, dat wij de uitzetlende kracht zouden willen onderdrukken, die het oude Europa hoe langer hoe meer buiten zijne grenzen wil dringen ? Dit moet men niet gelooven. Frankrijk is, misschien wel met minder hartstogt en ijver, maar met even zoo veel verstand, en met meer belangeloosheid, toegelreden lot den magtigen stroom , die het Westen naar het Oosten medesleept. Deze beweging moge de denkbeelden of belangen , invloeden of zaken gelden , dit doet er weinig toe: zooveel is zeker, dal wij hierbij noch exclusief noch egoïstisch te werk gaan. Wij willen onze naburen den smaad niet aandoen, te gelooven , dat zij zoo spoedig reeds het jongste succes van onze wapenen en van onze diplomatie zouden vergelen* zijn, die wij in de zeeën van China met de wapenen en de diplomatie van Engeland zoo vriendschappelijk vereenigd hadden : wat ons betreft, wij herdenken dat gaarne, ofschoon we bij ons zelven overtuigd zijn, dat wij er niet het eerst noch het ijverigst van zullen profiteren ; maar deze loyale medewerking geeft ons het regt om te vorderen, dat de wegen vrij moeten zijn naar dat Oosten, hetwelk voor allen geopend is, en waar op dit oogenblik nog onze vlag, thans in vereeniging met de spaansche, op een roemvolle wijze haar begonnen werk veldoet. In naam van het algemeen regt der natiën , in naam van de vrijheid der zeeën, in naam van de beschaving zelve, mag men aan Engeland vragen wat hebben toch de. versterkingen van het eiland Perim te beleekenen ? Toen, na den vrede van Parijs, de Russen genoodzaakt werden, het Slangen-eiland te ontruimen, scheen het een uitgemaakte zaak, dat de Engelschen het eiland Perim zouden ontruimen. Deze beide eilanden, onder otlomanische vlag, moesten lot hun wezenlijk onzijdige bestemming worden teruggebragt, als geographische en voor de zeevaart noodzakelijke punten; vuurtorens en geen forten (de vuurtorens behoeven niet beschermd te worden) moesten de monden van den Donau en de straal van Bab-el-Mandeb verlichten en niet beheerschen. Het is een bekende zaak, dat het Slangen-eiland sedert dien tijd slechts een vuurtoren bevat, die van geen verdediginngsmiddelen omringd is. Men heeft ons medegedeeld, dat het eiland Perim met batterijen bedekt wordt en nog geen vuurbaak heeft. Wij hebben het ons tot een pligl gemaakt Frankrijk en Europa daarop te wijzen.» Vóór eenige dagen had er een vergadering plaats van de bewindhebbers van de Oosl-Indische Compagnie, waarbij sommige algemeene zaken in behandeling kwamen, en die levens bestemd was ter bekrachtiging van de den 4 Junij door de Kamer van Bewindhebbers goedgekeurde statuten van de Compagnie. Een van de aandeelhouders had een motie ingediend , waarbij de Kamer van Bewindhebbers verzocht werd een afzonderlijke algemeene vergadering van de aandeelhouders bijeen te roepen , ten einde te overwegen in hoeverre het raadzaam zoude zijn zich tol het Parlement te wenden ter verkrijging van de aflossing van het dividend, vóór dat het regt om die aflossing van het Parlement te vorderen, op den 1 September aanstaande zal expireren; en dat van het voornemen hiertoe, bij circulaire van de Kamer van Bewindhebbers, kennis zou worden gegeven aan elk eigenaar van aandeelen in de Oosl-Indische Compagnie, die regt zou hebben daarbij tegenwoordig te zijn. — Door den heer Jones was insgelijks een motie ingediend , strekkende om te verklaren, dat de verwaarloozing door Engeland van de verpliglingen, door de verdragen van Parijs en Weenen in 1814 en 1815 opgelegd, het voor deze Compagnie tot een maatregel van voorzigligheid maakt, om er bij het Gouvernement op aan te dringen, dat dit van den keizer der Franschen de erkenning trachtte te verkrijgen van dezelfde voorvvaarden , voor zoo veel Indië betreft, welke aan Engeland bij de genoemde verdragen verzekerd zijn. Een paar heeren voerden hierover slechts kortelijk het woord, zoodat beide motien geen verder gevolg hadden. Men verneemt, dat de inschrijvingen tot stijving van het fonds, om aan sir James Brooke de som terug te betalen, die hij van zijn bijzonder vermogen heeft uitgegeven voor de kolonisatie van Sarawak , thans 6,500 pd. sterk bedraagt. De regering van Brilsch Indië heeft van onderscheiden levensverzekering-maalschappijen aanvragen ontvangen ter betaling van groole sommen gelds, die de genoemde maatschappijen zullen moeten uilkeeren aan de erfgenamen, executeuren, administrateuren of andere regthebbenden , van personen, die gedurende den opstand in de noordelijke provinciën zijn gedood , en wier leven reeds vóór dien tijd geassureerd was. De leden van den floogen Raad hebben te dezer zake verscheiden memorien opgesleld, in sommige van welke gewezen werd op de wijze, waarop de regering van het moederland in dergelijke gevallen gehandeld had, namelijk bij den opstand in Ierland. Daar men intusschen niet tot een besluit kon komen, is de zaak aan den Secretaris van Staat onderworpen, die nu het eindbesluit zal moeten nemen. Naar luid van berigten van de Sandwichs-eilanden, door den New-York Jlerald medegedeeld , heeft koning Kamehameha bij de wetgevende magt een Boodschap ingediend, waarbij hij een verandering in de constitutie verlangt. Daarbij zouden de ministers door de Tweede Kamer gekozen worden ; de koning zou gemagligd worden het getal edelen of leden van de Eerste Kamer te vermeerderen; het getal vertegenwoordigers, dal thans 25 a 40 bedraagt, zou niet méér dan 24 mogen zijn ; voor de vertegenwoordigers zou een census van verkiesbaarheid gevorderd worden, terwijl de bezoldiging van de vertegenwoordigers voor elke zitting zou worden vaslgesteld. ---