De toestand in Nederland Hu na- en scnapenvieescn. De minister van Landbouw enz. heeft het gewichtspercentage, bedoeld in artiicel o van de beschikking van 28 Oct. 1915, g.e3 dezer voor 50 pet. der boterproductie certificaten van uitvoer zullen worden verleend en 50 pet. voor het binnenlandscb verbruik zal moeten worden befcchikhaar gesteld, alsmede, dflt de bewijzen van toelating tot uilvoer van boter, af gegeven door de Rijksconmnissie van toezicht op de Botervereeniging, op grond van die certiheateu zullen gelden fot Dinsdag 1 Februari a.s., des mid dags le 12 uur. Sinaasappelen. Kaar de N. R. Ct. verneemt, zijn de ladingen sinaasappelen van Valencia per Stoomschepen Iri» cn Helena te Rotterdam aan gevoerd, door de Engelscihe regeering vrijgegeven, zoodat de beide importeurs daar ter stede er de vrjje beschikking over gekregen hebben. De „Maashaven”. Uit Londen wordt geseind, dat de eerste stuurman en dertien deden van de bemanning van de „Maashaven” te Deal aan wal gebracht zjjn. Uit Galais wordt gemeld, dat de verlaten Nederland&che stoomboot „Maashaven” bij Calais op het strand is geworpen, het schip brak in tweeën. Zendelingen uit Azië. Bij het gezelschap van è35 Duitechers en Oostenrijkers uit Indië, die Donder dagavond via Vlissingen naar- hun vaderland terugkeerden, bevonden zich slechts weinig Katholieke zendelingen ; het meerendeel waren Evangelische (.Protestanten) met hun familiën. Naar door hen werd medegedeeld, zal over enkele Weken een groot gezelschap Katholieke missionarissen volgen. Het meerendeel der reizigers is in den loop van Vrijdag en Zaterdag van Goeh naar hun bestemming verder gereisdEen 150-tal wacht te Goch hun op de Golconda achtergebleven bagage, welk Wordt nagezonden, af. Ontslag verplichte reservisten bij de marine. Op. de vragen van dein heer Schaper betreffende den vorm, waarin aan verplichte reservisten bij de marine ontslag wordt verleend1. Isi het juist, dat aan de verplichte reservisten bij de marine ontslag wordt Verleend. 1. Is het juist, dat aan de verplichte reservisten, die na beëindiging van hun dienstverband in de gelegenheid! gesteld worden uit den dienst te worden ontslagen, dit ontslag wordt verleend ,,op verzoek”, waardoor het recht op vrij reizen naar huis vervalt en eventueele steun Van het Steuncomité in gevaar wordt gebracht V 2. Is bij bevestigende beantwoording Van bovenstaande vraag, de minister bereid nader te overwegen, een minder nadeeligen vorm aan den ontslagbrief dezer verplichte reservisten te geven V luidt het antwoord van den heer Rainbonnet, min. van marine : Aan de in verplichten reservedienst' zijnde schepelingen, die na volbrachten diensttijd uit den zeedienst wenschen te Worden ontslagen, wordt dit ontslag verleend ,,op verzoek wegens geëindigden diensttijd”, wanneer zij na afloiop van hun dienstverband zijn blijven doordienen, en „wegens diensteindigüng”, wanneer het ontslag wordt verleend bij het eindigen yan het dienstverband. Zij, die uit den zeedienst worden ontslagen, hebben niet het recht op vrij reizen naar huis. Van een vervallen van dat recht tengevolge van de ontslagreden kan derhalve geen sprake zijn. Dat de ontslagreden eventueel steun van het Steuncomité in gevaar zou kunnen brengen, is mij niet bekend. Óp gezag yan den heer Schaper aainnemende, dat de woorden ,,op verzoek” voor de eerstbedoelde categorie evenwel nadeelige gevolgen kunnen hebben, bestaat er mijnerzijds geen bezwaar tegen om ook voor deze als ontslagreden te vermelden „geëindigden diensttijd”. --- Kunst en Wetenschap „Euterpe”. 'Het strijkorkest Eniteïp© gaf onder haren Dikecieiir, Jncques van den Burg, zijn zeven en neeenliiigslje concert jn Diligent!». Uitgevoerd werden het concerto Grosse in G. van Handel, met twee obligaat violen en obligaat cello, Spharen mosik van Rubensteiïi ea een werkje van Ptey Grainger, Molly en the Skoire. Verder had het. orkest de begeleiding van bat vioolconcert in A. moll van Vivaldi nog voor zijn rekening De vele goede kwaliteiten van dit knap geschoolde dileStmlenorkest en zijn kundige,u leider zijn in deze kolommen reeds huihaaldelijk besproken en gewaardeieird, zoodat wij ea- thans niet weer in den brte^da over behoeven uit te wijden. Kludcgeibalte^ slagvaardigheid ihylimische zekedie.d, bet volgen van dies leaders intern Liies vielen ook nu weer bijna doorloopemd te waarde».a. Baron van Lynden deed zich als vertolker van hot reeds genoemde concert van Vivaldi de romance van Kes en Sarasa-je Ztgeunerweisen opnieuw kennen als ®en z©er deugdelijk violist, wiens technisch kunnen reeds een mooie hoogte heelt bereikt. Van deze werken gaf hij, enkel® onzuiver,kedn in Vivaldi’s concert niet meegeiekend een hoogst p,ij/e:isw lasnJ&e vertolking, waarmee hij een doorslaand succes behaalde. De tweede solist van den avond was da jonge zanger R a v e 1' 1 i, op het programma om voer mij niet wel begrijpelijke petten • ais de heer W. R. aangekondigd. Deas jonge man toch is de gelukkkige bezitter van een zóó mooi> limbrorijk, welig orgaan, (bariton) en zingt met ziulk een ongekunstelde n at u ui lijke muzikaliteit, dat hij gerust zijn na,am mag noemen. Er be Leden wel heel wat minder© zangsolisten het podium in Diiigentii, zelia in veeleisctonder tcêitóeu. Wanner Raveili zich zoowel „stiraimJich” als in artistieken zin verder weet te ontwikkkeltem, kan hij, bedriegen niet alle teekenen, een voortreffelijk zang» worden. , Noodig is daartoe in de eerste plaats nóg beter stemgebruik, waardoor het van nature gemakkelijk resonans vindend orgaan, door raker toonplaatsing meer kern, volume en omvang krijgt, (vooral naar de hoogte). Het bédriegelijke van deze stem is, dat zij ook bij minder goede wijze van toonemissie nog mooi blijft klinken. In grootere ruimten echter1 met slechtere acoustiek, zullen de stemfouten ongetwijfeld sterker uitkomen. Ravelli zong de aria uit Paulus „Gott sei mir gnadig”, Frühlinstraum, van Schubert en het „Geuzenvendel” van van Duvse en had terecht met de voordracht van deze soli een zeer groot, aanmoedigend succes. Wil hij er in slagen dezen gunstigen indruk voortdurend te versterken, en ook met uitgebreider liederenprogramma de klip der monotonie omzeilen, dan zal hij zijn aandacht nog meer aan den te zingen tekst moeten wijden, de klankexpressie verrijken, de zeggingskracht (het zwakke punt van den zanger) ontwikkelen. Zijn voordracht van de Paulusaria zal dan ongetwijfeld nog veel meer relief krijgen, dan alleen bij mooi zingen het geval kan zijn (zeer speciaal geldt dit van het midden-recitatief, dat Raveili veel te slap behandelde), In „Frühlingstraum” wist hij stemming en karakter van het lied ai heel wat beter te treffen. Het tempo was hier echter iets te langzaam, Et was bewegt 6/8 is bij Schubert t a m e 1 ij k snel. Over de voorslagen bij Schubert leze Raveili Prof. Max Friedl ander eens na in het. Supplementheft der Scliubertuitgave (Peters). Ik verwacht van dezen jongen, eympathieken zanger, op den duur bij degelijke studie, meer dan het. middelmatige, vandaar deze onwillekeurige detailleering wan de kwaliteiten van het reeds nu door hem gepresteerde. Beide solisten ontvingen bloemen. J. Wegens plaatsgebrek eerst heden geplaatst. --- De overstroomingen. De overstrooming in Noord-Holland. (V an ©ea speciaton verslaggever). Vanuit de duinstreek,- waar wij geen last van het water hebben, zijn wij Zaterdag naar de zwaar geteisterde slrcek in Noord-Hooland gereisd, naar Waterland, daartoe aangetrokken, als zjjnde onze geboortegrond. Tot Zaandam merkten wij niets bijzonders op, maar voorbij Zaandam begon de misère. Gezeten in den trein keken wij aan weerszijden uit het raampje en zagen één onafzienbare watervlakte, met hier en daar d« kap van een boerenplaats en wat hoornen er om heen er bovenuit stekend. Het water stond aan beide kanten tot aan den spoordijk. Een angstwekkend gezicht in den donkeren avond. Wij kwamen echter goed en wel te Purmerend aan, waar de stad vol was roet vee. Alle beschikbare ruimten, stallen, kaaspakhuizen en zelfs de grooie Boterbal was met vee bezet. De stad was vol van het geloei der koeien. Menige hoer rustte m het hooi bij zijn vee. Wij zager er zoo liggen, doodop, oververmoeid en toch niet slapende, omdat ze te veel vervuld waren met gedachten, sommigen tobbend over vrouw ea kinderen. ’s Zondagsmorgens was de stad reeds vroeg gevuld met een groot aantal vreemdelingen, vooral uit Amsterdam met fietsen, auto’s enz. gekomen. Steeds meer vee kwam de plaats binnen, want ’t spande in de Purmer en naar men zeide, liep de Purmerdijk gevaar. Ook in de stad zelf begon hiet er critiek uit te zien. Het water kwam van Purroerland en Landsmeer naar de Wormer en aan de Neckerstraat te Purmerend begonnen vele mensohen hun huizen te ontruimen, evenals aan de Vooruitstraat. Terwijl de kerken dan waren, klonk er plotseling trom petgeschal. Angstige gezichten. Wat zou het zijn ? ’t Beteekende appèl voor de militairen, dat ze zich. gereed moesten bonden. Kort daarna opnieuw geschal. Nu was het aoodalarm. De burgemeester van Purmerend liet bekend maken, dat alle vreemdelingen de stad broes ten verlaten, terwijl dit bevel tevens op verschillende punten werd aangeplakt. Tevens werd door den burgemeester naar de verschillende garnizoenen geseind, dat lij de militairen uit Purmerend, met verlof Luis, voor mogelijke gebeurlijkheden beschikbaar hield. , i _ . Brood was bijkans niet meer te krijgen. Wjj besloten de bedreigde punten te gaan bezoeken. De weg naar Purmerend en E-iam en Monnikendam was door militairen afgezet-0 Wie er niet woonde of er geen familie had, werd niet' doorgelaten. Wjj als persmensöhen kwamen er on- 1 gehinderd door. Rechts naar llpendain een groote watervlakte. Bij: de Purmerbrug, waar het water reeds op de straat stond, waren militairen bezig zakken zand te stapelen. De polder de Purmer was edhter nog geheel droog. Na een half uur fietsen kwamen wij aan den Kloosterdijk en lag Monnikendam voor ons. Deze stad was edhter geheel door 't water geïsoleerd. Over den Kloosterdijfc stroomde het water met bruisend geweld. En zoover Lei oog reikte niets dan water, water. Met de fiets aan de hand wanSelden wjj den eenzamen Purmerdijk op, de bedreigde, diie, als blij doorbrak, de Purmer zou doen volloopen. Een kwartier loopen en wij waren aan de critieke plaats. Jonge boeren hadden den dijk reeds over een afstand van ongeveer 100 meier met een dam opgeboogd en waren nu bezig die met mest aan te vullen. Onophoudelijk reden de karren met mest aan en de boeren werkten voort, om hun schoenen polder droog te houden, waar goede heop op bestond, want het water was iets gevallen. Van hieruit was de Z ai der zeedijk zichtbaar en men kon de doorbraken zien. Wij vervolgden onzen reis naar Edam langs den glibberigen dijk en kwamen te half twe© in deze plaats akn. Ook hier in de straten aan dien bui tenkant veel water. En ook in die straat, die toegang geeft naar Purmer en Purmerend. Daar waren militairen weer met zakken zand bezig, De-inwoners van Edam mochten de staf niet verlaten, althans niet om uit nieuwsgierigheid naar een of andere plaats tje gaan. Wij verlieten Edam weer en kwamen nu heele kuddlen vee, koeien en schapen tgen, die naar deze stad en paar Purmerend werden gedreven. Bij Kwadijk ook veel water en ook hier militaire bewakmg. In Purmerend teruggekeerd, bemerkten wij dat de toestand daar critieker was geworden. Het water kwam van ilpendam en ook van Landsmeer steeds meer naar de stad'. Het tramstation was niet meer te bereiken vanwege het water en ook de Heerengracht kreeg daar reeds last van. Bruisend liep het water in deze gracht. De trams vertrokken nu van den Tramplein naar Alkmaar. Velen gingen hiermede naar Alkmaar om vandaar per spoor naar Amsterdam te reizen. Men was bang de reis over Zaandam te maken en de dienst was ook erg-bngeregeld. Het Noord-Hollandsch karaat : stond buiten zijn oevers en. het was voor de booten op Amsterdam een gevaat lijke reis. Toen kwam het bevel dat al het vee Purmerend uit moest. Drie groote booten van de Nieuwe Rijnvaart Maat schappij en vele andere booten en nrotorboolen kwamen uit Amsterdam aan. Het vee moest naar Hoorn, of naar Amsterdam en Alkmaar. Alle inwoners van Purmerend bewogen zich langs dó straten en de kaden en angstvoi blikte uien naar het we ter, dat steeds meer op de stad aankomt Vooral het gezicht op het land in de richting van Purmerend en Landsmeer leverde een droeven aanblik op. Hoeven steken boven het wa.er uit en met bootjes tracht men soms nog te redden, wat er is. Zoo zagen wij een boer zijn kippen weghalen. De booten brengen veel vluchtelingen uit de omliggende dorpen aan. Bedde goed zagen wij opgesiapeld liggen, een man zagen wij met een geit, ecu andere met een hond in de armen. En moeders met kinderen. Velen zien den nacht angstig tegemoet. Wat zal het worden. Zal ook de groote en schoone Beemsterpoidor gevaar loopen ? De dijken hiervan zijn echter hoog en hecht. Hoe zal die Wormer het houden ? Toch hebben wij goede hoep. Het weer is nu, op Zondagavond, terwijl wij dit schrijven, kalm; de wind is goed. en die maan schijnt. Moge het zoo blijven en het water zakken, opdat Noord-Hollandl voor grooter rampen gespaard blijye. Maandagmorgen. Den geheelen naeht kwamen nog kudden vee in Purmerend aan. De toestand: is hier nog critieker geworden. Het water is steeds wassende. De Hoeren gr acht en de Paardenmarkt staan onder water. De menseken ontruimen de huizen. Op weg naar Amsterdam passeerden wij veel schepen met hooi, ook met militairen. Ook passeerden wij H. M. de Koningin #e per motorboot, voorafgegaan door de Amsterdjamsche politiebod, een bezoek ging brengen aan de geteisterde plaat -; sen. De menseken op onze boot groetten de koningin eerbiedig. H. Majesteit achter in de motorboot gezeten, neigde vriendelijk met het hoofd. Naar wij vernemen woeden vandaag 1000 man genie naar deze streek gezonden. * * De tónen de» Noord• II. diandsch© tfamwegmij. gingen heden van Ams e.daiii uit niet verder dan Buiksloot; van Alkmaar uit lot Pcurmerend. (5 uur n.m.) > Een 3000-tal koeien is gerigistóicl en onder gebracht. Enkel1 boeren in de omstreken van Z. van Amsterdam die aanvankelijk weigerden het hum gezonden vee op te nemen werdiem door de militaire macht aan het verstand gebracht dat er nerts te weigeren viial mia.air alleen te gehoorzamen. De ramp op Marken. Op bot eland Marken is de toestand verschrikkelijk. Die Vloot is grootemtesls vernield. Dlj botters I weiden op elkaar geworpen, zoodat masten en rompen stuk gesilgen wicjrden. Een tjalk en een botter werdiem door dén bongo n vloed op een groep huizen geworpen De huizen stortten in, waarbij 16 personen verdronken. Van ecu giezin verdronken man vrouw en 2 kinderen. In islen Oer ingcs'.orlo huizen konden 8 personen zich nog een tijd lang aan een balk vastgehoudem, doch zij mioeslea, daar geen hulp hen kon bereiken, los laten. Purmerend. De ZuidpoMer staat geheel' blank. Ook de polder Purmerend staat blank. De polder Zoovang dreigt onder (e lOopen. Alles is overstroomd doojij de liooge stand van het Noard-iioiiandschl Kanaal en de Purmerrimgsïoal. Hel: dorp Kwadijk is aan beide zijde door militairen afgezet. Allo Vreemdelingen moeten Ppij. merend vertalen. De Vooruitstraat in Purmerend staat blank. Het water ste.igt steedai Do melkfabriek „HoÜaadia” staat gebcfcl onder water, De toestand is ze®r ernstig, Hoe lang dit alles kan duren is ónmogelijk te zeggen. De Kuamdijk, faam dijk om deal Purmer, staat slecht. In Purroerend is gent< brood meer verkrijgbaar. Het water stroomt roet breede glrooroen bij het tramstation chéj stadsgrachten in. De jaagweg naar Bponj, dam en Piurmertiandern-eg slaat blank. De bewoners in die Piutnmer bobben allen aanzegging gekregen de buiziem te verlaten. Het water staat reeds onder die vltejgn der huizen. Uit Durgerdam:* De doorbraak bij Uit* dam heeft eene lengte van ruim 300 meters . Gistermiddag om 4 uur stroomde het zeewater er nog door met een verval van 1/ Meter. Waterland staat thans gemiddeld 80 centimeters ondier water, en de binnenpolders gemiddeld 3 metera, Daar staan de huizen tot het dak in het water. Voor den boerenstand is de ramp niet te o verzien. Van een enkelen veehouder in de gemeente Ransdorp ver dronken 45 koeien. Tallooze doode schapen, lammeren en varkens dreven er rondl. Alleen in Waterland zijn 9890 hektare land overstroomd. De bezetting van het vuurto reneiland bij Durgerdam, 90 man, is naar ScheUingeiwoude gebracht, terwijl een waeht van 3 manschappen achterbleef. Vrijdagmiddag zijn-benoorden liet Y nogj verschillende binnenpolders volgeloopen, waardoor de waterstand in de omgeving Lijdelijk daalde. Op het Buiten Y is gisteravond de gezonken botter van Burgerdam R. D. 35, door de sleepboot Marl» en in de haven binnengebracht. • * * Wat het droogleggen der polders __ betreft vernemen wij van deskundige zijde; Voor zoover aib is na te gaan, zij nj iin den Westelijken ZiuiderzBiedijk, Üie W,a> teilamd moet beschermen, driie gaten geslagen: bij Diurgerdaam, hij Kaïtwioude, en. Lij den Zeevang en ziaer zieker heeft de dijk’ ook op .andere plekken geleden. De doorbraken waren mogelijk, doordat do dijk is gebouwd op een slippen grind en veen; grond. Nadat de zeedijk was bezweken en drj daarachter gelegen polder was ïngiel'Kfci p&n, als de Kalwouder polder, gingen de lagere polders — als de Zuldarpolder — er aan. Het zal slechts monelijk zijn het ingestroomide water uit te slaam als de gaten in de dijken zijn gedieft^ wat nu nog niet mogeligk is. Daarna zullen de watergiemalen in wtoirking kunnen; worden gesteld en vtoI ten le het stoomgemaal Dij Nadoelen, dat uitslaat in zijkanaxl II.; afwateiend inhet Nooiidzeckamal, dal; weer loost te IJmuidien of te Schellingwonde, en 2de aan heit motorgemaal1 tel Katham (van den polder Katvoude), Lozend in de Zuiderzee, (en door ©en laridiejj rootorgemaai op Schekmerhoezieim. Het zal bovendien wenschelijk zijn, mat andere middelen, b.v. roet centiifugiepompen het uitslaan te Devordctpen. Is de waterstand laag genoeg geworden dan kunnen kte andere) onidergeloopen polders taan den arbftiid gaan, door middel' hunner windmolentjes. Hoe, lang dit alles kan duren, is ónmogelijk to zeggen. Uöt Monnikendam1. In de Belmemtej» bij Monnikendam zijn van de 303 koeien sltecblSÈ 20 gered. De Firma Biankevoort hooft arbeiders aan het werk geziot om. .onder! leiding van een ingenieur, van den Waterstaat de gaten jin den Zuid wonderd ijk te peulen. Deze blieken maar dan 3Q meter diep. Te Zoudwoude werden hedenmorgen weer noodvlaggen geheschen Dk$ menschen zaten op de daken. Verkleumd zonder voedsel ea doornat. Van Monnikendam uit zijn booten met levensmiddelen gezonden om hulp te bieden. , u Een 20-tal militairen die behulpzaam waren bij bet reddingswerk blijven hier iagekwartierd. Bewoners van omliggende plaatsen worden hier niet opgemomj m. De Oostzaanpolder js geheel ondergeloop pen. Het gemeentebestuur heeft maatregé. nomen om de vluchtelingen te hpitbergeni, Scholen en kerken zijn- daartoe beschikbaar gestéld. Het Roode Kruis is in actieUit Kwadijk: Kwadijkerk nog staat voolï het grootste gedeelte Mank; de zieebank) niet. Indien de wind N.W. wordt, dan loopt heel Kwadijk onder. De bevolking is zeeg angstig. --- In het land der Citroenen. Naar het Russisch VAN N. A. LEIICIN. 13). — Misschien heeft hij jenever, wodka? . — Vodlca rass? Oh oui monsieur! antwoordde de kellner en liep heen. — Niet noodig! riep Nikolai Iwanowitsch tem na. Ik bedank er voor. Men heeft ons hier zoo bedrogen, dat ik hier geen oogeublik langer wil blijven. — Dat spreekt van zelf, bevestigde Konurin Met die bedriegers willen wij niets te maken hebben. Daarop verlieten alle drie den restaurant. — Kapitein Wassiljewitsch sprak ons toch van een Russisch restaurant. Hij noemde ons zelfs een naam, dien ik nu echter vergeten ben, zeide Glasira Semenowna. — Vraag het eens aan een gorodowoi (politie-agent), die weet het zeker, meende Konurin. Ik heb vreesdij ken honger, want het is al laat. — Ja, waar moet ik er een vinden? Er schijnen hier geen agenten te zijn. Ik heb er nog geen gezien. — Ik ook niet, zdde Nikolai Iwonawitsch. — Dat is toch niet mogelijk. Een stad zonder politie, antwoordde Konurin. Wij hebben daarop niet gdet. Geen gorodowoi; het is pndenkbaar. Als er eens een vechtpartij plaats heeft, of er is een beschonkene? — Je vergeet, dat we in het buitenland zijn, Iwan Kondratjewitsch. Er zijn hier geen besekonkenen. — Nu niet, maar op feestdagen dan? Laat ons naar de volgende zijstraat loopen. Agenten staan altijd op de hoeken van straten. Men liep voort, maar zag geen agent, — Vreemd er staat er geen. Laat ons dan naar de standplaats voor de rijtuigen gaan. Maar ook daar was geen agent te zien. — Is dat een stad! bromde Konurin. Hoe moet het hier ’s nachts toegaan! Wordt men hier overvallen en roept men, dan hoort niemand ons. Zie eens hoe elegant hier de huurkoetsiers gekleed zijn. Precies als gij, Nikolai Iwanowitsch! Een jaquet, een hooge hoed en een horloge met ketting. Zijn dat wel koetsiers? — Wat anders? Zij staan toch naast hun paarden. Een van hen, -met een bril op den neus, zit op den bok. Wat doet hij?-Hij leest een krant! En daar zit er een met blauwen das om den hals! — Zulk een das hebt gij niet eens. Iwan Konddratjewitsch, schertste Glasira Semenowna. — Stil wat. Ik heb in Parijs een half dozijn gekocht! — Maar ik begin ook honger te krijgen. Het wordt reeds donker. Het is haast zeven uur, klaagde Glasira. Laat ons een rijtuig nemen en haar het eerste beste restaurant rijden. — Waarom het beste restaurant? Daar kost het ’t duurst, antwoordde Nikolai Iwanowitsch. — Nu, ik heb toch heel wat gewonnen? — Ta maar ge hebt er niet veel meer van j over. Ge hebt bijna alles in den winkel opgemaakt. — Welk een gierigaard! En dat ik op reis voor u en voor Iwan Kondratjewitsch alles vertaald hebt, rekent ge niet! De heer, dien wij in Parijs ontmoetten,engageerde wel voor zijn vrouw een tolk. Dat heb ik u bespaard! Hij moest er vijftien francs voor betalen behalve den kost. — Koschee! riep zij tot een koetsier. Noe sjersjon bong restorangl Voe sa vee? Montree noe! — Oh, oui madame. — Neemt plaats, heeren. De koetsier Bracht hen op de „Place du Jardin” en hield stil voor het beroemde restaurant LoncLon House. London House was het eerste, maar ook het duurste restaurant in heel Nizza. Uitsluitend bezocht door reizigers uit het bui-tenland, was er een goede keuken en kon men hier alle vreemde gerechten krijgen. Toen het gezelschap zich aan een tafeltje had geplaatst, kwam een kellner aangeloopen en vroeg hun dadelijk of zij schtschi (koolsoep), kulibjaka (zalmpasteitjes) en kaviar wenschten te gebruiken. — Hoor eens, hier zijn Russische gerechten te krijgen, zeide Glasira Semenowna tot haar man en tot Konurin. — Waarlijk in een Eransch restaurant? — ’t Is geen Eransch restaurant; het heet LoncLon Ho.use. en Londen is een Engelsche stad. Wenscht u ook kaviar? — Natuurlijk, riep Iwanowitsch. Dat zijn vlugge kerels, die Engelscken. Ik heb ze vroeger nooit mogen lijden, maar thans schat ik ze hoog. — Breng maar schtschi en kulibjaka, mos- jeu! zeide Konurin tot den kellner, klopte hem vol blijdschap op den schouder en greep zijn handen. Breng maar alles wat ge hebt. Dat is echt Russisch eten. Hebt ge ook vodka? — Mais oui monsieur. — Prachtig! Geef me nogmaals een hand. Zij aten en dronken naar hartelust, maar toen het op betalen aankwam, bleek het, dat de rekening vijf en tachtig francs bedroeg, waarover beide heeren in groote opgewondenheid geraakten. Nikolai Iwanowitsch haalde ten slotte zijn beurs te voorschijn en telde de goudstukken op de tafel uit. — Hoeveel fooi zou ik hem moeten geven ? vroeg hij aan Konurin. Hij heeft ons als Russen behandeld. — Geef hem twee trancs. — Wat slechts twee ? Ik dacht dat vijf nog te weinig zou- zijn. De kerel heeft heen en weer gerend, dat het zweet hem van het gelaat droppelt. Ik geef hem zes en een halven franc. Minder zou zeker niet passen. Wat denkt ge? — Nu wat betreft, zeide Konurin. Nikolai Iwanowitsch wierp den kellner negentig francs toe en zeide; — De rest prence poer boear. Daarop begaf men zich naar het hotel om de inkoppen op te bergen en vervolgens zich gereed te maken voor het Casino, dat kapitein Wassiljewitsch hun als hoogst aangenaam had aanbevolen. Konurin toonde wellust een slaapje te doen maar Glasira Semenowna haalde hem over mede te gaan. —• Verbeeld je, wie doet nu in het buitenland des middags een slaapje! Hier gaat een ieder de merkwaardigheden der stad bekijken zeide zij. — Die ken ik reeds, want zij komen alla neder op de speeltafels, waar ik van morgen, mijn portemonnaie heb geledigd, bromde hij. — Wie heeft u daartoe gedwongen? — Ach de mensch is zwak. Had ik maar geen portemonnaie bij mij. — Geef ze dan maar aan mij. stelde Glasira Semenowna voor. — Hier is ze, zeide Konurin en ging daarna naast Nikolai Iwanowitsch verder. Het was eën heldere avond. De straten, welke zij doorliepen, waren echter slecht verlicht en de winkels reeds gesloten. Zij ontmoetten weinig menschen, daar de meesten op dat uur in den schouwburg, bij het concert of in de speelzalen vertoefden. Op de Jette Promenade werd echter een vuurwerk afgestoken en in de verte hoorde cieu de daarbij gegeven muziek. Weldra had men het Casino bereikt. De reizigers namen toegangsbewijzen en begaven zich naar de zaal, een wintertuin met glas gedekt, en met de schoonste palmen en bloemen beplant. Op een estrade door laurierboomen overdekt, zong een mannenkoor en aan kleine marmeren tafeltjes zat het publiek dat zich met limonade, sodawater en marsala laafde. Cocottes in opvallende toiletten met hoeden, die overladen waren met bloemen en vederen en Engelschen in verblindend witte flanellen kleeding trokken de opmerkzaamheid tot zich en aan enkele tafeltjes hoorden onze reizigers zelfs hun moedertaal spreken. - * * , \ JWpïdt vervolgd), ---