Belgisch Nationaal Steun- en Voeding Comité. Afdeeling voor geldinzameling in Nederland. te Met ’t grootst genoegen betuigen wij bier onze diepe dankbaarheid aan de Nederland- ^ icbe en buiteiilandsclie firma’s die ons Co- ^ mfié met eene voortdurende edelmoedigheid Ireholpm helden. ' ■ e Ziehier enkele ouder de menigvuldige bij- j dragen die ons, deze laatste weken werden loegezonden,: De Nederl. Gist- & Spiriiusfa- £ kriek, te Delft, zond ons eene prachtige bij- ^ drage van vijf duizend frank, met to hart- ^ roerende betuiging van haar vurigen wensch é de Belgen onder alle omstandigheden te holpen, hetgeen zij inderdaad, sedert het begin ?aii d«n oorlog, met eene bewonderenswaar- t dige edelmoedigheid doet. _ Eveneens ontvingen wij onlangs 5.000 fra. ^ yanwege de „Steenkalkfobriesk te Cornavoda,, ^ (Roemenië) dank zij de zeer welwillende tuaechenkomst van M. Herman Ciselet ; alsook DOOO frank vanwege M. Al es Osterriefch, ,2*000 frank aan de firma A. W. Aekorinaas & Van Haren, aannemers van openbare werken, en 1.000 gulden van de Ned. Stoomlederfabriek te Keije®, ofschoon deze ons, verleden jaar reeds al LÜÜO gulden toezomd, evenals de firma A. W. Aokermans & Van Haren, die ons Comité in België, op nog bredere sekasi steunde. Ten slotte vetrtneidKa wij lüer nog 500 gulden vanwege da firma R. S, Stokvis & Zonen Lta., te Rotterdam, en 500 gulden van d« „ Galvé-Oliefabriek'’ te DoJit, alsook 1.000 frank vanwege de „Eerste Nederlandsöhe Venötergiasfabriek, te Maassluis, dank zij M. Fernand Pia&rt. Hoe opbeurend is het te kunnen vaststellen, dat buitenlamdsehe ‘firma’s zich met zulke Htenadiiievendheid om het lot van onze dierbare landgenooten bekommeren, en zulke milde giften te hunner beschikking stellen, telkens hun een onmisbare steun wordt gevraagd. Inderdaad hebben de meeste der hierboveatgemekie firma’s nog andere Belgische liefdadigheidswerken gesteund. Voor deze Nedcrlandeche bijdragen dient liet Nationaal Comité des te meer dankbaarheid j te betuigen door het, hoe langer hoe moeilijkar wordt geld bij de Belgen in te zamelen. Men denke, dat haast alle Belgen van hunne inkomsten beroofd zijn, en dat na twee 'volle oorlogsjaren de meeste spaarpotten ledig raken. Toch zijn de Belgen die het Nationaal Comité op bewoniderenswaardige wijze gesteund hebben, ontelbaar veie vermogende hebban ons ruime hulp verleend, en de minder gegoede standen hebben ons allerlofswaardigste gevoelens van Vaderlamdeche solidariteit betuigd. . , Daarom is het ons een aangename plicht l hier nogmaals hulde te brengen aan het al- s hier verblijvend personeel van de Belgische 3 Staatspoorwogeu, alsook aan de ^Belgische § mijnwerkers, thans werkzaam in de Nöd. Limburgscho Steenkolenmijnen. Nooit verzuimen zij, na het opstrijken van a hun dagloon, een zekere som ten bate hun- c ner behoeftige landgenooten af te staan, en op deze wijze hebben zij ons reeds dnizen- j den gulden toegezonden. Nog lofwaardiger zijn onze dappere gein tenteerde militairen, die zich niet tevreden stellend met hunne deelneming aan degewa- 1 pende verdediging van ons Vaderland zich * nog de opoffering getroosten ons maandelijks ! kleine giften te zenden, die thans reeds ©en totaal van een paar tien duizend frank heb- • ben bereikt ! Zoo zijn er nog ontelbare voorbeelden van liefdadigheid die het Belgisch volk ter eere strekken. Doch waarom zulk een vrijwillige en een parige opofferingsgeeet vanwege de minder gegoeden om hunne landgenooten te helpen ? Waarschijnlijk is dit toe te schrijven aan het feit, dat het volk meer de ellende van nabij kent en des te duidelijker verstaat wat het beteekent : „honger lijden” ! Daarom juist zijn wij volkomen overtuigd dat niemand ons zijn steun zou ontzeggen, indien men beter bekend was met het doei van het Nationaal Comité, én met den erbarmefijken toestand waarin de Belgische bevolking verkeert in het bezette gebied. Daar wij spijtig genoeg deze beide punten hier niet volledig kunnen behandelen, willen wij er enkel op wijzen, dat het Nationaal Comité, dat buiten geheel Bdgiii nog 2.140.000 Franechea tot zijn last heeft, niet alleen een iVoedings Comité voor menschen en yee, maar bovendien een Steun-C omité is, dat zich ten doel stelt kleeding, werk, geld, geneeskundige en phamiaeeutische middelen te verschatten, namelijk ten bate van vluchtelingen, van militaire gezinnen, die wegens den borlog van hun steun berooid zijn, van geneesheeren en apothekers, van kunstenaars, yan kinderen en oorlogswezen, van daklooze of werklooze lieden, van vreemdelingen, van kantwerksters, van kreupelen, krijgsgevangenen, loagteringlijders, van huisarmen, van Verwoeste kerken, enz. M«t een woord tracht het Nationaal Comité in ale oorlogsbehoeften te voorzien, en God weet hoe talrijk deze zijn. Betreurenswaardige omstandigheden verplichten ons lüer enkele woorden in te lasschen, pm met nadruk er op te wijzen, dat het Comité in de uitdee-ling zijner giften nooit bet jninste onderscheid tusschen de ondersteunde Ïersonen maakte. Het spreekt van zelf, dat Ike beschouwing van stand, partij, taal of jodsdienst buiten kwestie bleef. Het bestuur fan het Comité heeft steeds Vlamingen en Wa. jen op gelijken voet als broeders beschouwd Naderhand zijn. er tal van romantische Y, verhalen de wereld ingestuurd over _ het si geworden van het lijk van den prins, p De familie van Hessen deed een beroep d’fi- op den paus, die door tusschenkomst van1 den kardinaal Gasparri pater Bemard n gelastte de familie volledig in te lichten.. p De pater overhandigde het verhaal van de laatste levensstonden van den prins, 0 maar over wat er gebeurd was met het E lijk, kon hij slechts in veronderstelün- . clit gell vervallen. 3Uen De eenzaamheid en het e; mysterie, rit- Zooals ik het zijden zakje in handen ten gehad heb, dat waarschijnlijk het geke- heim van het private leven van den iua prins bevatte, zoo ook heb ik het strook-, nte je gronds bewandeld, «waar het laatste overblijfsel van den prins bewaard blijft. - Het plaatsje is gelegen in het arrondissement Hazebroek op een klein nederi»- kerkhof, waar niemand er zou aan denken dit geheim te ontsluieren. de Het lijk is overhandigd geworden aan die de Fransche overheid en is, na eene eeral- ste maal begraven te zijn geworden, onteen graven en ditmaal ter aarde besteld op; ide eene plaats buiten bereik van alle onbescheidenheid. Len- Al wat verders verteld en geschreven, pen wordt over de laatste rustplaats yan deion- zen Duitschea prins, berust op inbeelzijm ding en verwarring, rla- Hij is gestorven met zijn geheim. Was hij gehuwd of niet? --- Een handgreep op het Belgische front . _ Er wordt nog algemeen gedacht, dat op den Yzer alle militaire verrichtingen ónmogelijk zijn, ten gevolge de overstrooming, welke destijds door onze legeroverheid waa daargesteld en die aan de Duitschers aardi( ge parten gespeeld heef». Niets v«a dist alles ( meer. Op dit oogenblik heeft onze uóbtaire ( overheid niet noodig nog let toze middelen hare toevlucht te nemen. Militair slaat ons leger sterk genoeg om den vijand ton kop te bieden, arifs in zooverre, dat onae vijan» dan wel «ens verwonderd zouden knnaen ' ópkijken bij een naast handgiamee®.. ,: Oyw enkele dagen heeft ©en groepje on) zer soldaten een prachtige handgreep uiige) vosrd, waarvan wij een uitvoerig relaas lat; tea volgen : , Aan d« overzijde is 4e vijantolijke Inis’ j terpost, onlangs door onz* «oWiatsm bezocht, _ i terwiji al 4e bezetters krijgsgevang®» zijn genomen,. De onfe-luiten&nt vV. D. BL,, ©en „Congolees”, was g^aM; geworden m«t de uitvoering van dezen handgreep. Deze offi; cier was in het begin van den owrlcg ge_: kocht aan dön »transportdiaast, Hij was van oordeel, dat elders zijne dimstan van moer Jj nol konden zijn «n vroeg om over t« gaan e ia 4* infanterie. Met een handrol mannen naderde hij tijdens eene korte arifilerievoorbereidiag, op ©enlienn tal meters dan rijantolijken luisterpost- Op | een ovcT»eengefcoin en. signaal bestormd® men l-_ ; (je vijandelijke ver&terlóng. De Duitschers laj. gen op den buik ten gronde om zich te behoeden tegen 4® granaten. Zoodra rij sagen, k dat zij in de veil zaten, staken rij de armen j". in do lucht en huilden hun klaasiek-e ; ka: ma-ra-te 1 Een van hem, een brancardier, prevelde als een ware papegaai „Rode lireuz 1 Rote m . Krauz l, terwijl hij zijn armband tem toon dj spreidde. i _ Vior mammen om deze kea-els te Itewakj- ken, zegde de luitenant, en. gaf vervolgens j. het bevel : „De moffen onmiddelijk op den buik”. n Een onzer soldaten, een Antwerpenaar, e greep een der krijgsgevangenen bij tonkop, L duwde hem met - den neus in het gras, terwijl hij er in het Vlaamsch aan toevoegden i — God ferdek, op uwe buik 1 ïjj De anderen begrepen. De luitenant had op,e- gemerkt, dat zijne mannen nogal opgehitst waren en den aanval aangingen onder de gee. dachten, van die Duitschers af te maken. Hij was maar ten halve verzekerd, waaneer hij te het hali-dozijn krijgsgevangenen onder bewaking stelde van rier zijner ontorhoorigem. de Maar daar was geen tijd voor nadenken ,ng en filosopheeren. e_ Twee of drie minuten waren er yerioopen na de voorbereidende actie der artillerie on aanval nos ove^siaan. men --moest tot den aanval nog overgaan. j Ons groepje verdeelt zich in twee en in allerhaast snellen rij over den prikkeldraad [e naar den luisterpost, dien zij lange twee zijden bestormen. Twee Duitschers willen weerte stand, bieden; maar de bajonetten onzer plte otjes bracht hen onmiddelijk tot zwijgen. Daar komen de vier mannen met hunne krijgsgevangenen aan. qJ De luitenant was bevreesd, dat zijne mankt nen wat al te overhoeds zoudien te werk géx- gaan zijn. Maar hoe verwonderd keek hij op, wante neer hij bemerkte, diat zij hunne koffie aan n de krijgsgevangenen overhandigd hadden om ie. den dorst te stillen. Daar is de karavaan aangeland te onze ee loopgracht. Do Duitschers worden onmiddeen lijk ontdaan van al de oorlogsbenoodigdhe den : geweer, bajonnet, patroontasch, Uit nieuwsgierigheid neemt men hun fair. meus brood K.K., terwijl - zij te verwisseluig' 3X- goed, smakelijk wit brood kregen. >a. De krijgsgevangenen herstellen zich langda zamerhand; weldra komt er een echijn van kij tevredenheid, van vreugde op het gezicht. Zog, kerels, de oorlog is voor u gedaan, hein ! Krieg fertig ! zegde hun een ond»er-officier. in Ja, ja für uns ! antwoordde een van hen ur al lachende. Intussehontijd haalde een der lit_ Duitscherb zijne poreel-einen pijp tevoorschijn; ^ oen der onzfai overhandigde hem den noodigr- gen tabak en hij ] begon rustig zijn pijpje te nn rooken. stte (XXe Siede,) --- DE ZONEN DES KEIZERS. Volgens de Echo de Ppris staan tusschen " Hardecourt en Cléi'y tegenover de Fransche troepen de vijfde divisie van de Beiersche reserve en de eerste divisie van de Pruisische garde. Over deze eerste. divisie heeft, naar het blad mededeelt, prins Eitel Frits, de tweed© zoon van dm Duitschen keizer, het bevel. Eitel Fritz is in dezen oorlog weinig naar voor gekomen. Hij heeft zich laten b.p zij steken d;0or zijne broeders, Fransche en Engelsehe bladen, waaronder Daily Express melden dat. de Kronprinz voor \ erdun zou gewond zijn. --- ENE WOESTELIKE UITINGE Hatel Hate is in mij .... Viaamsche broeders te laag gewacht ! Verplet die loeders —■ genoeg gesmacht! Liefde verzinke! Wrake vermink®! Sla dood! Eu briest dan fier; met vlaamsen zwier: mijn Vlaand’reD, Vlaand’rea vrj! -Dan zult doe glansenDe leeuwa dansen — en Ylaand’ren, Vlaand’ren vrij! Hate! Hat® was te m j .. .. marcel van de velde. Slachtmaand 1915. 5 ---