Widelo, Joppe Elvira... d ROND TOGA EN BEF j ~— _r [Niet iedere naam ) kan men aan zijn i kind geven ! ( Het is een algemeen beken feit, dat het geven van voor namen aan een jonggeboren soms heel wat kopzorgen med brengt. Reeds een hele tij vóór de geboorte plegen d toekomstige ouders hierover ernstig met elkander te beraa slagen en werpen de weder zijdse schoonouders zich vaal al dan niet met succes, in d strijd, waarbij dikwijls hefti en pijnlijk op enorme lang tenen getrapt kan worden. Vele familieruzies vinden hu oorsprong in een vermeend slechte keuze van de voornaar van de jonggeborene, wannee b.v. schoonmama, die Corneli heet, of tante Mies gepasseerd blijken te zijn. Gelukkig heef het betreffende kind daarfai geen weet, doch het doet zier dat Shakespeare’s gevleugeld woorden „What’s a name” nie altijd opgaan. Dat bij de naamskeuze slecht zelden aan het kind in kwestie gedacht wordt en dit kind, oude geworden, daarvan vaak de dupi is en zijn leven lang soms met d> meest bespottelijke naam word nagejouwd, is al evenzeer be kend. Maar, kan men nu zo maa: elke naam, welke klankrijk o leuk lijkt, aan zijn kind geven' Gelukkig niet. De wet waak tegen een te ongebreidelde fantasie en toomloze zucht naa: „originaliteit” der gelukkig! ouders. Wanneer de ambtenaar der Burgerlijke Stand meent, dat d< naam niet passend is of ongebruikelijk, dan heeft hij de bevoegdheid zulk een naam te weigeren. Men make zich derhalve geer illusie. Wanneer iemand zijr kind zou willen dopen met d« naam „poes”, .hondje” of desnoods „pannekoek” of „botervlootje”, dan moet hij niet verbaasd zijn, indien de zojuist bedoelde ambtenaar verbaasd is er tenslotte weigert, dat het kind zich zijn hele leven opgelater moet voelen. Uiteraard heeft de wetgever de mogelijkheid ogengelaten om tegen zulk een afwijkend inzicht van de ambtenaar in beroep te komen, hetgeen dient te geschieden door het indienen van een verzoekschrift bij de Arrondissements rechtbank. Aldus kan men altijd nog trachten om de geweigerde namen als „bierviltje” oj „honneponnetje” of — ietwat meer culinair — „hartelap” op zijn jongstgeborene van toepassing verklaard te krijgen, al naar gelang van de grotere excentriciteit uiteraard met minder kans op succes. Soms echter geven ouders blijk van bijzonder rijke originaliteit en leggen zij de ambtenaar werkelijk schone en welluidende namen voor, die dan tfch nog wel eens geweigerd worden, omdat zij niet „gebruikelijk” zijn. Zo gebeurde het onlangs, dat een trotse vader uit het Friese land de geboorte van zijn welgeschapen dochter aangaf, ' onder de mededeling dat dit meiske voortaan door het leven zou gaan als WIDELO JOPPE ELVIRA. En daar had je het nou. Tegen „Joppe” en „Elvira” maakte de ambtenaar geen enkel bezwaar. Maar die naam „Widelo”, daar had hij nog nooit van gehoord en men weet het, wat een boer niet kent, dat lust hij niet. Zijn hele gevoel en autoriteit kwam tegen dat „Widelo” in opstand Kortom, hij weigerde deze naam. Maar vaderlief hield vol, vond terecht, dat de naam „Widelo” van een klankrijke welluidendheid was. Zijn dochter zou nou eens niet Annie of Marietje heten, doch Widelo en hij stapte regelrecht naar een advocaat. Deze richtte een verzoekschrift tot de rechtbank en met succes. De Rechtbank overwoog, dat, of nu de naam „Widelo” al of niet gebruikelijk was, ook rekening gehouden moest worden met artikel 1 van de Wet Germinal An XI — een hier te lande nog steeds van kracht zijnde bepaling uit de Franse Revolutie — welk artikel o.m. zegt: dat als voornamen alleen worden toegelaten de namen, welke voorkomen in de verschillende kalenders en van bekende personen in de oude geschiedenis. En wat bleek nu? De naam „Widelo” was zonder twijfel een naa van zo’n bekend historisch persoon, nademaal deze naam o.a. gevoerd werd door niemand minder dan een bisschop van het bisdom Minden in Westfalen, die omstreeks 6 Januari 1100 met de toenmalige Duitse keizer en andere geestelijke en wereldlijke autoriteiten aanwezig was bij de stichting van de abdij Sinsheim. Aldus willigde de rechtbank het verzoek van de vader in en zo groeit in het Friese land het meisje Widelo Joppe Elvira. thans nog slechts 1% jaar oud zich dus nog van niets bewust, doch later ongetwijfeld trots op haar werkelijk schone naam, die echter via een procedure verkregen moest worden. Eveneens een aardig geval is dat van de thans reeds huwbare dochter, tot voor kort hetende Corry Lydia. De naam Corry was haar in 1929 gegeven, aangezien de ambtenaar bezwaar maakte tegen de naam „Corinne”, die hij „ongebruikelijk” vond, welke de vader haar zo gaarne had willen geven. Doch deze vader was kennelijk ' niet zo strijdlustig. Hij schakel- : de de Rechtbank niet in, doch nam genoegen met de naam ■ Corry. Doch iedereen noemde haar in de wandel toch Corinne. Doch nu zou Corry of Corinne dra gaan huwen en — meerderjarig zijnde — trachtte zij met een verzoekschrift de fout van haar vader goed te maken en zich alsnog officieel Corinne te laten noemen. De Officier van Justitie, bewaker van openbare orde en goe- '■ de zeden, die bij naamsverande- i ringen steeds een advies moet 1 uitbrengen — adviseerde tot af- wijzing van het verzoek, aange- * zien hij geen aanleiding zag om voornamen in te voeren, die aan het Nederlandse karakter vreemd 1 zijn. Doch hoort, met welk een ge- ] voeligheid de galante Rechtbank , het aanstaande bruidje tegemoet < trad: De Rechtbank achtte toelaat- , baar de zgn. kalendernamen, de , namen bekend uit de oude geschiedenis, alsmede de hier te ' lande bekende en gebruikelijke namen, zodat ook buitenlandse ■ { namen toelaatbaar zijn. De recht bank acht dit niet in strijd met } de Nederlandse volksaard. En zeide: „Bij het kiezen van \ namen voor hun kinderen ple- ‘ 'jen de Nederlandse ouders zich niet uitsluitend te doen leiden f door de tradities in hun geslacht ^ noch beperken zij zich tot de x namen hunner voorouders, fa- 1 nilieleden of tot de historie cf I ■itteratuur van eigen volk. Geens zins ongebruikelijk zijn namen l-' c veelal van Franse, Engelse of Scandinavische oorsprong, gekozen, omdat zij de ouders in klank en associatie bekoorden. De naam Korinna, waarvan Corinne de Franse vorm is, kwam tot ons, gedragen door een Griek se dichteres, die leefde in de 5e eeuw voor Christus. Ovidius koos de naam Corinna in zijn Amores voor zijn denkbeeldige geliefde. De naam Corinne is verre van zeldzaam sinds Madame de Staël die, bijna 150 jaar geleden, koos voor de hoofdpersoon van haar gelijknamige roman. Sindsdien is Corinne het type van de fijnbesnaarde, edele en kunstzinnige jonge vrouw. Ook in Nederland is de historische naam Corinne bekend en aldus toegestaan”. En Corry mocht haar naam veranderen in Corinne en heeft dat ook haastelijk gedaan, want zij zou immers spoedig trouwen... --- Nieuwe vondsten in Egypte. Roeiriemen van de zonneboten en koperen krammen De Egyptische archaeoloog Kamal el Mallach heeft gisteren, nadat opnieuw een reusachtig, 20 ton wegend blok kalksteen was verwijderd, op het dek van de 4*000 jaar oude zonneboot, welke yorige maand ontdekt werd, vijf cederhouten roeiriemen aangetroffen, die ieder ongeveer vijf en een halve meter lang waren. De riemen lagen diagonaalsgewijze aan stuurboordzijde op het dek van het schip. De vondst werd gedaan nadat werklieden erin geslaagd waren am het 25ste blok te verwijderen, van een reeks stevig aaneen gemetselde 20 ton wegende kalksteenblokken, welke de afdekking vormen van de in de rotsen 1 uitgehouwen gang, waar de boot ligt. De boot zelf is ongeveer 36 m. lang en midscheeps ongeveer 2.10 m. breed. r E1 Mallach vertelde, dat hij op ^ het dek 25 u-vormige koperen r stammen had aangetroffen, die I naast de gewone houten kram- t men gebruikt waren om de dek- r planken bijeen te houden. C De aanwezigheid van koperen d trammen was volgens de archae- v )lcog iets bijzonders, daar, hoeivel koper reeds tijdens de eerste ïynastie van de Egyptische Dharao’s bekend was, dit metaal I Das gedurende de twaalfde z ïynastie gebruikt werd voor n trammen. De zonneboot van d üheops dateert echter reeds van a ie vierde dynastie. E v LRRESTATIES IN BULGARIJE. ° Volgens uit Sofa te Wenen ntvangen berichten zijn in Bularije verscheidene particuliere m andelsagenten en ambtenaren an ’t departement van buitenmdse handel gearresteerd omat zij vergoedingen van buitenmdse „kapitalistische maat:happijen” zouden hebben aanenomen. Waarnemers zien dit als een oging van de Bulgaarse regeing om buitenlandse zakenlieen te dwingen rechtstreeks met e staatsondernemingen zaken \ s doen. Een der gearresteerden is tot 5 jaar veroordeeld, drie tot tien m lar en verscheidene anderen >t kortere gevangenisstraffen. VALSE NAGELS. r Een firma in Miïford (Dela- r' /are) fabriceert valse nagels Dor zowel mannen als vrouwen, s e nagels zullen in schoonheidsilons worden verkocht. Men a eet niet hoe groot de vraag onar mannen naar het nieuwe é roduct is, maar de firma is er- v an overtuigd, dat deze beaat. t. --- Het rumoer om Degrelle. ÏJrussel wordt regelmatig op c hoogte gehouden zegt Vlaam: blad. De correspondent van hi Vlaamse blad „De Standaarc te Madrid bericht aan zijn bla dat men in Spaanse politie! kringen niet goed begrijpt waai om men zich in België zo of windt over de aanwezighei van de vroeggre leider van Re: Legon Degrelle, in Spanje. E Belgische ambassade te Madrii die zeer goed op de hoogte is van het doen en laten va Degrelle, houdt immers regel matig zijn ministerie te Brussi hiervan op de hoogte, zo worc opgemerkt. Deze inlichtinge waren echter nimmer gepubl: ceerd. De uitlevering van c gewezen Rexistische leider toe zou het gehele proces der colla boratie weer doen oplaaiei aldus de correspondent, e hierbij zouden politieke perse nen in het gedrang worden ge bracht, die liever niet herir nerd worden aan bepaalde ep: soden hunner politieke activ; teit. Van de zijde van het minis terie van buitenlandse zaken t Brussel wordt berichtgevin van het Vlaamse blad als on juist bestempeld. De Belgisch autoriteiten hebben pas zeker heid gekregen dat DegrelJ zich in Spanje bevond, nads hij een interview had toege staan, zo wordt opgemerkt. E bestaan echter geen juridisch bewijzen en men wacht than op een nieuwe uitleg van d Spaanse regering. HERSTELGOLFBREKERS IN BELGIë Een vierde reeks van werke: ter bestrijding van de ontzan ding van het Oostelijk deel va de Belgische kust is toegeweze aan een Nederlandse firma u. Papendrecbt. Het gaat om ht herstel van golfbrekers waai mee een totaal bedra^ van on geveer fr. 58 millioen is gemoeit STAKENDE RECHTERS De rechters van Karinthi (Oostenrijk) hebben eenstemmi besloten met ingang van 1 Feb: in staking te gaan. Zij wense: hogere salarissen-. Over dez kwestie zijn reeds langdurig onderhandelingen gevoerd. DE EERSTE HULP-WAGENS IJ DE SAHARA. De automobilisten die zich ii le Sahara in moeilijkhedei nochten bevinden, kunnei /oortaan rekenen pp snelle hulp lamelijk in Algiers aan de ver 3e twee eerste hulp-wagens zijl :egenwoordiger van het gouver ïement generaal aangeboden. 3ver de verschillende filialen ir le Sahara zal een groter aanta worden verdeeld. KLOKKEN VAN STRAATSBURG. 3e kathedraal van Straatsburj :al oudejaarsavond om midderlacht haar slagen doen horer loor de drie Franse zenders, zoils sedert de oprichting van d« laad van Europa traditie is geworden. De Nederlandse radio>mroep zal deze uitzending op lieuwiaarsdae herhalen. --- Franse vloot naar Haiphong. Haiphong. De Franse vloot voor het Ver! re Oosten, ’t vliegdekschip Bois Belleau, de kruisers Gloire er Montcalm en verscheidene tor; pedobootjagers en mijnenvegers ! zullen in de eerste week var Januari van Saigon naar hei ‘ Noorden varen om Franse bur! gers en militairen in Haiphonp te beschermen in een critieks( fase der evacuatie uit de delti 1 van de Rode Rivier, aldus i: , Dinsdag uit gezaghebbende bror ■ te Saigon vernomen. , Op Franse firmas, die fabriei ken in de delta bezitten, heef' het aanbod van de Vietminh hur . bezigheden voort te zetten na dc machts overname, weinig indrul I gemaakt. Zij zijn tegen de wen: | der Vietminh bezig hun eigendom weg te voeren. Franse functionarissen vrezen dat de Vietminh stakingen er relletjes zal organiseren om te verhinderen dat waardevolle uitrusting, o.a. afkomstig var het Amerikaans hulpprogramma uit Haiphong wordt weggevoerd Doodvonnissen in Egypte. Vijf militairen veroordeeld Het Egyptische volkstribunaal heeft Dinsdag vijf militairen tol ! de kogel veroordeeld wegens hur aandeel in een samenzwering vair de Mohammedaanse broederschap tot omverwerping van d{ regering. Het zijn een majoor van politie, een luitenant van de marine, een luitenant van de luchtmacht, een matroos van de marine en een soldaat /an de militaire politie. Vijf andere militairen kregen levenslange dwangarbeid. Radio-Vaticana over Kardinaal Mindszenty. „Vrijheidsgeruchten om vrije wereld te doen zwijgen !” Radio-Vaticana heeft voor hel eerst commentaar geleverd op de geruchten, volgens welke de Hongaarse primaat, kardinaal Mindszenty door het communistische regime in vrijheid gesteld zou zijn. In een uitzending van Maandag werd volgens het Franse persbureau A.F.P. gezegd : „wij zullen niet eerder aan een vrijlating geloof hechten dan op de dag, waarop de stem van de primaat van Hongarije zal weerklinken in de kathedrale basiliek van Estergem ; niet eerder dan op de dag, waarop hij zich vrijelijk zal kunnen begeven naar de H. Stoel van St. Petrus ; op de dag, waarop de herderlijke brieven aan de gelovigen van zijn land zijn handtekening zullen dragen ; op de dag waarop hij ongehinderd de strijd ter verdediging van God, de Kerk en zijn vaderland zal kunnen hervatten”. De protesten tegen de behandeling, de primaat van Hongarije aangedaan, blijven even luid klinken als ten tijde van zijn veroordeling. Het communistische bewind in Hongarije verspreidt het gerucht over de vrijlating opdat de vrije wereld het gordijn zal late i vallen over de laatste acte van dit pijnlijke drama”. „Mindszenty in de gevangenis is een held”, aldus besloot radio Vaticana, „buiten de gevangenis is hij niet meer dan een schaduw, die vervaagt”. Wijzigingen rond grot van Lourdes In verband met toenemend i aantal pelgrims Mgr. Theas, de bisschop van 'Tarbes en Lourdes, heeft een internationaal comité van architecten gevormd, dat de opdracht heeft gekregen het huidige Lourdes zó te veranderen, dat het aan de blijvende toenemende pelgrimsstroom het hoofd kan bieden. Dit jaar brachten drie en een half millioen pelgrims een bezoek aan het bedevaartsoord. De wijzigingen zijn vooral noodzakelijk in verband met de ver- j wachte zeer grote toeloop van pelgrims in 1958, het jaar waarin het eerste eeuwfeest van de verschijningen van de H. Maagd aan Bernadette zal worden gevierd. De grot en het omliggende terrein zijn reeds in hun oorspronkelijke staat hersteld. De preekstoel, het ijzeren hek, de sacristie, de baden en de kleedkamers tegen de steile Massabielle-rots zijn verdwenen. In plaats van de negen tot nu toe bestaande baden worden er vijftien aangelegd langs de rechteroever van de Gave, schuin tegenover de Grot, waarvan er verschillende met ingang van het nieuwe jaar in gebruik zullen worden genomen. In overweging wordt genomen ook het ziekenhuis Notre Dame naar de andere oever van de Gave te verplaatsen. Als verbinding van het eigenlijke terrein met de baden en het ziekenhuis zullen dan twee aan te leggen bruggen moeten dienen. Tenslotte wil men onder de Esplanade voor de basiliek een sousterrain bouwen als onderkomen voor de pelgrims. Hiermede is tevens elke vorm van handeldrijving op het eigenlijke terrein van de Verschijningen, links van de Gave, door het verdrijven van de laatste contacten (baden en ziekenhuizen) afgesneden. GEBOUWEN OP VOORLOPIGE LIJST VAN RESTAURATIE. De rijksdienst voor de monumentenzorg heeft een viertal historische gebouwen in de Maaskant op de voorlopige lijst voor restauratie geplaatst. Het zijn het middeleeuwse kerkje in Venlo (gemeente Grave), de ruine van de Romaanse kerk in Dennenburg (gemeente Ravenstein(, de resten van het kasteel in Oyen .gemeente Lith) en de gevangentoren te Megen. BAARNS OUDSTE INGEZETENE Baarns oudste ingezetene, mevrouw Anna Maria KorthalsFuchs zal op 3 Januari 1955 haar honderdste verjaardag vieren. Mevrouw Korthals-Fuchs heeft een dochter die de S0 reeds gepasseerd is en deze heeft vier dochters, die op hun beurt wee* grootmoeder zijn. KERSTZENDING PER ZEEPOST. Met de volgende schepen kan reepost worden verzonden. De iata, waarop de correspondentie .iiterlijk per post moet zijn bezorgd, staan, tussen haakjes, ichter de naam van het schip /ermeld. Indonesië: m.s. „Oranje” (4 Jan.) n.s. „Tabinta” (6 Jan.), Ned. Nw._ Juinea: m.s. „Oranje” (4 Jan.), ;.s. „Peleus” (11 Jan.); Ned. Anillen: s.s. Waterman (31 Dec.), n.s. Norinda (11 Jan.), Suriname: n.s. Schie (3 Jan.), m.s. Bonaire 12 Jan.), Unie van Z. Afrika en I.W. Afrika: m:s. Arundel Castle 31 Dec.), m.s. Jagersfontein (11 ran.), Canada: m.s. Westerdam, 6 Jan.), s.s. Rijndam (12 Jan.), Argentinië: s.s. Cordoba (31 Dec.) n.s. Paraguay (3 Jan.), s.s. Preidente Peron (8 Jan.), Brazilië: n.s. m.s. Paraguay Star (3 Jan.), •s. Presidente Peron (8 Jan.), a.s. Albadi (12 Jan.) Australië: .s. „Waterman (31 Dec.), via Ingeland (8 Jan.), Nieuw Zeeand: s.s. Waterman (31 Dec.), via Ingeland (8 Jan.) nlichtingen betreffende de verendingsdata van postpakketten even de postkantoren. --- Internai. Eucharistisch Congres in Rio de Janeiro in voorbereiding Onderdak voor honderdduizenden deelnemers Het huisvestingscomité van het Internationaal Eucharistisch Congres, dat in het komende jaar van 17 Juli tot met 24 Juli in de hoofdstad van Brazilië zal worden gehouden, heeft reeds voor honderdduizenden deelnemers onderdak gevonden en berekend hoeveel geld een ieder tenminste dagelijks uit zal geven. Het minimum-bedrag is wel l Amerikaanse dollars of ruw n Braziliaanse munt uitgedrukt 10 cruceros (een vijftien gulden rij ons). Met dit bedrag is gerekend op een kamer plus ontrijt, 2 warme maaltijden en het :ich met openbare vervoersmidielen door de stad verplaatsen, /oor „zoals men het thuis gevend is” zullen kunnen ver- maden voor 10 dollar te vreden ;ullen zijn. Naar het comité bekend heeft ;emaakt staat vast, dat 900.000 jezoekers logies krijgen in particuliere schoolgebouwen, kloos;ers, sport- en clubhuizen en ipenbare gebouwen, die voor dit ioel door de autoriteiten beschikbaar zijn gesteld. In dit jetal zijn niet begrepen, zij, die mdergebracht-zullen worden in lotels pensions, en niet te verbeten de katholieken scholen en kloosters. Ook in de buurt- en morsteden zullen mogelijkheien tot'onderdak worden geschapen. Naar schatting zullen bovenben nog 400.000 woningen aan gemiddeld twee personen onierdak kunnen verschaffen en worden er elf duizend mensen mdergebracht in kloosters, ter. wijl clubhuizen, sociëteiten en scholen gezamenlijk benevens je openbare gebouwen nog aan tresp. 5.000 en 50.000 man onierdak kunnen bieden. --- Een kleine U. N. O. Rood, China en Japan naar Bandoeng? De premiers van de vijf landen van Colombo hebben besloten om Rood China en Japan uit te nodigen tot de Afrikaans- . Aziatische conferentie die eind April zal worden gehouden, ver c moedelijk in Bandoeng. , Nehroe zal Donderdag een re- 1 solutie indienen waarin de op- \ richting van een permanent se- 1 cretariaat der betrokken lan- c den wordt voorgesteld. In de 1 praktijk zou dit in een „kleine s UNO” van de Aziatische landen t zijn, met ongeveer een milliard ofwel ongeveer de helft van de r wereldbevolking als leden. 1 Niet ver van het plan-Nehroe c af staat Indonesië, dat geregel- ^ de bijeenkomsten van de nieuwe organisatie zou willen zien om i bij te dragen tot de oplossing j van enkele der grootste'wereld- t problemen. --- Advertentie (Advertentie.) Gezonde Ba bies ^ZWiTSAl, Uitsluitend bij Apothekers en Drogisten --- KAPPIE in wildwest iu. „uci zei xia.vi*sneuö, wyzena naar een kiooi, oie ae oergrug doosneed, „baardige blanke broeder is door gindse kloof gereden.... recht naar de jachtvelden der Platvoet-Indianen!” Maar inplaats van de sporen verder te volgen, begon hij de steile wanden van de bergketen te beklimmen. „Moeten we-hem niet volgen?” vroeg Kappie achter de Iidiaan aan klauterend. . „Halen hem niet op tijd in”, antwoordde Haviksneus, „slechts één middel om hem te redden; telegram zenden naar opperhoofd van Platvoet-Indianen.” „Drommels” dacht Kappie, „zou er een telegraafkantoor op de top van deze berg zijn? Nee, dat kan niet, ik denk, dat die Ha- vic^iieus ua.o oerrein, op een speciale indiaanse manier naar het platvoethoofd gaat doorzenden. Ik ben benieuwd, hoe dat zal ga^n!” Terwijl zij hoger en hoger klommen, zagen zij opeens ver beneden hen een ruiter door de kloof galopperen. „Billy de Beer”, zei Haviksneus, wiens scherpe ogen de ruiter zelfs op die afstand herkenden. „Hossende haaien!” hijgde Kappie, ,„nu zit de Maat tussen twee vuren: voor hem die gevaarlijke platvoetklonten en achter hem die revolver-bandietl. Mijn enige hooo is nu dat rare telegram, dat Haviksneus op de een of andere manier wil verzenden! ” --- FEUILLETON VLOCHT NAAR DE VRÜHEID. (18). Het was dus hoogstwaarschijnlijk, dat ik de eerste tijd druk werk zou hebben, maar niet voor ik mij in Sacaroff’s kleren had gestoken, die mij uit stekend pasten, en aan tafel zat met een stapel kladpapier voor mij, drong het geheel tot mij door, welk een langdurige taak tk op mij genomen had. Al mijn losse aantekeningen - die kostbare aantekeningen, waaraan ik anderhalf jaar was bezig geweest - waren opgeborgen in mijn safe in Victoria Street. Ik had er mij niet verder om bekommerd, want voor iemand, die ter dood veroordeeld is nemen andere dingen een zekere mate van onbelangrijkheid aan. Overigens wist ik, dat ofschoon ik George van het bestaan er van verteld had - niemand anders dan ikzelf ze weer in ha n den zou krijgen, daar ze ichter een letterslot waren weg ;esloten. Thans zouden ze me echter rnn groot nut geweest zijn. Hoe leider de hoofdzaken mij ook reor de geest stonden, begreep k, dat ik heel wat vroeger werk jpnieuw te doen zou hebben, :er ik de gehele lijst van wat k nodig had voor McMurtrie ;ou kunnen samenstellen. Die middag en de gehele vollende dag was ik er mee bezig. 5r was weinig, dat mij stoorde, vant behalve Sonja, die mij nijn maa’rij den brachten de mde, doofstomme huishoudster, lie tegen de middag de kamer iwam doen, zag of sprak ik nienand. ’s Avonds nam ik een uur vrij >m de Daily Mail te lezen. Er stonden twee en een halve koom over mij in; het eerste geieelte bestond uit een grootste, naar enigszins onnauwkeurige leschrijving van mijn diefstal /an de fiets en de rest bevatte log enkele bijzonderheden over nijn misdaad en mijn ontsnapping. De titel luidde: Nog op vrije voeten. Neil Lyndon’s drang naar vrijheid. Met een gevoel van genoegen zette ik mij tot lezen. Het begon: - Neil Lyndon, van wiens brutale ontsnapping uit Prince town wij een uitvoerig verslag gaven in ons nummer van gisteravond, heeft tot dusver met succes de gevangenisbewaarders van het spoor gebracht. Niet alleen is hij nog in vrijheid, maar daar hij zich bovendien een fiets en een stel andere kleren heeft weten te verschaffen door een verbijste-, rend brutale inbraak, is het zelfs mogelijk, dat hij er in geslaagd is, zich geheel uit de onmiddellijke omgeving te verwijderen. Deze eerste paragraaf werd gevolgd door een volledige en levendige beschrijving van mijn inbraak in de garage. Daarna ging het verslag over tot mijn dramatisch verschijnen op de fiets zoals die door assistent Marshfield was waargenomen. Volgens deze heer was ik hem in verschrikkelijke vaart voorbij gesneld, terwijl ik hem een hand vol grind in het gezicht had geworpen, waardoor hij tijdelijk blind was. Met verwonderlijke handigheid en tegenwoordigheid van geest had hij zich echter tijdig hersteld om mijn achterwiel te doorboren, een staaltje van schutterskunst, dat door de Daily Mail „onder deze omstandigheden zeer verdienstelijk genoemd werd. Vanaf dit ogenblik scheen ieder spoor van mij verloren. Zo wel ik zelf als de flets waren volkomen in de ruimte verdwenen als Elias en zijn vurige wagen en niemand bleek in staat te zijn, een alles verklarende oplossing te vinden. Lyndon, zo schreef het blad, was er misschien in geslaagd met de gestolen fiets Plymouth te bereiken en zich daar voedsel en onderdak te verschaffen, waaraan toen stellig grote behoefte gehad moet hebben. Aan de andere andere kant is het mogelijk, dat hij, uitgehongerd en koud en waarschijnlijk gewond, ergens in een afgelegen bos verborgen ligt, grimmig besloten, liever om te komen dan zich aan de gevangenismensen over te geven. - Mogelijk was dit inderdaad, meer kan ik van deze gissing naar de waarheid onmogelijk zeggen. Wat mij echter in de gehele krant het meest beviel, was het intervieuw met George, in de derde kolom. Het was heel kort eep paragraaf van een regel of zes, getiteld: De heer Marwood en de ontsnapping maar hoe kort het ook was, ik genoot er inderdaad van. Het luidde: „In zijn woning aan de Chelsea Embankment door onze speciale verslaggever geintervieuwd bleek mijnheer Marwood vol tegenzin, enige mening over de onvluchting uit te spreken. Het gehele geval, zei hij, stuit mij tegen de borst. Ik hoop slechts dat de ongelukkige gevangen genomen wordt zich te vertonen of voor hij gelegenheid vindt, opnieuw diefstal of geweld te plegen. Wat deze hoop betreft, ik twij felde er niet aan, of George sprak hier van ganser harte de waarheid. Zolang ik in vrijheid was zou hij dag en nacht door een heftigen en pijnlijke angst worden verteerd. Ongetwijfeld werd hij gekweld door de gedachte, dat ik hoofdzakelijk losgebroken was met het doel, onze oude relatie te hernieuwen en de gedachte, dat ik misschien in dit doel zou slagen, moet hem ten zeerste gehinderd hebben. Het maakte mij vrolijk, te bedenken, dat hij, wat er later ook mocht gebeuren, nog tenminste drie weken in deze knagende angst zou worden gelaten. Daarna zou ik misschien in staat zijn, hem er van te bevrijden. Er waren anderen, die de mail met even grote belangstelling (hoewel van andere soort!) zouden lezen. Ik trachtte mij voor te stellen, welke uitwerking het nieuws van mijn ontvluchting op Joyce zou hebben gehad. Ondanks mijn cynische uiting van die ochtend, wist ik heel goed, dat er geen trouwer en eerlijker meisjeshart bestond en dat de onzekerheid over mijn lot haar op dit ogenblik bijna wanhopig maken zou. En dan Tommy Morrison! I Deze zou echter zo beangst niet zijn als Joyce. Ik kon mij hem voorstellen, zoals hij zich op zijn knieën zou slaan en lachen met zijn volle, gulle lach, wanneer hij las over mijn diefstal van de fiets en mijn woeste ren van de heuvel langs de bewaker. Hij had altijd zo’n vertrouwen in mij, die Tommy .... en ik was er zeker van, dat slechts het bericht van mijn gevangenneming zijn geloof in de mogelijkheid, om deze toestand te overleven, zou schokken. Het was een aangenaam gevoel, te weten - wat ook de rest van de wereld denken mocht deze beiden tenminste mijn ontvluchting zouden volgen met de hartstochtelijke hoop, dat ik ’t volhouden zou. Juist om zes uur in de avond van de volgende dag keerde Savaroff terug. Ik hoorde de auto tot voor het huis rijden en e en geluid van voetstappen volgde; toen werd de deur toegeworpen. Een stilte van ongeveer 20 minuten volgde, waarin mijn gastheren waarschijnlijk overlegden in een van de benedenkamers. ---