”N.O.A.D”, NA VIJFTIG JAREN NOG SPRINGLEVENDE TILRURGSE CLUB Gouden feest van bloeiende vereniging met grote aanhang C Wat op 5 juni 1910 als een klein patronaats clubje begon, is na vijftig jaren uitge- r groeid tot een der belangrijkste voetbalverenigingen van Tilburg en het zuiden van , het land : NOAD, de door en door Tilburgse voetbalclub met een leger van sup- | porters, dat de club aanvoerde naar grote triomfen en trouw bleef bij ernstige , tegenslagen. „Eens NOAD-supporter, altijd NOAD-supporter” hebben wij oud-gedienden van de geel-blauwen eens horen zeggen op een feestavond.. Daarom zal het gouden feest van T.S.V. NOAD in juni in de eerste plaats een feest worden voor j de hechte clubgemeenschap. Maar niet minder voor sportieve Tilburgers, tot welke ' voetbalaanhana zii zich ook rekenen. In juni hoogtepunt van viering Die vijfde juni, over enkele maanden vijftig jaar geleden, werd het patronaatsclubje opgericht door Janus Verbunt en Jo Schellekens. Iets later sloot Jan Panis zich bij het duo aan. Ruim veertig jaren lang, heeft Janus Verbunt NOAD als bestuurder geleid, met de immer ondankbare portefeuille van financiën. In de volle zin van het woord is de heer Verbunt een echte pionier geweest. Door hem kon NOAD uitgroeien tot een bloeiende vereniging, die haar kleuren en die van Tilburg hoog heeft gehouden in tientallen jaren eerste klasserschap, enkele jaren eredivisie en nu de eerste divisie van de K.N.V.B. NOAD heeft zijn verdiensten destijds ruimschoots erkend, door Janus Verbunt het erelidmaatschap te verlenen. GROOT LEIDER. Jan Panis, oud-voorzitter was een andere pionier. Een man met grote leiderscapaciteiten, een bezonken oorcieel en een scherp inzicht. Jan Panis kon geen grotere hulde krijgen, dan Karei Lotsy destijds schreef: „In zijn grote pionier Jan Panis bezit NOAD een baken voor het heden en voor de toekomst, een toonbeeld van een eerlijk en deskundig bestuurder, een echt Brabantse figuur, die in de KNVB aanzien en waardering geniet”. NOAD heeft inderdaad in Jan Panis een kundig stuurman en loods gehad, iemand die de waarde kent van eerlijke vriendschap en diepe clubliefde, In de N O AD- gemeenschap gaan mensen door het vuur voor ,Jan”, nog immer een geziene verschijning op de eretribune bij thuiswedstrijden. Toen het betaald voetbal zijn intrede deed, legde Jan Panis zijn voorzittersfunctie neer. Als erevoorzitter bleef hij zijn club volgen en met NOAD viert de heer Panis in juni zijn gouden lidmaatschap, een uniek jubileum in de Nederlandse voetbalwereld. Zijn opvolger wera, vuur enijsc jaren, de heer H. Bertens. Deze had de leiding tot 1958. In dat jaar kwam de heer C. Reijnen aan het stuur te staan. Onder zijn voorzitterschap kwam weer nieuwe activiteit in NOAD, maar niet verhinderd kon worden, dat de club een stapje terug moest doen. INTERNATIONALE KLASSE. De meest befaamde NOAD-speler is wel geweest Henk van Tilborg, een eminent doelverdediger, die negen maal werd uitverkoren de vaderlandse voetbalkleuren hoog te houden in het nationale elftal. Dit is zijn erelijst: Maart 1921 Amsterdam, Nederland—Zwitserland: 2—0; Mei 1921, Amsterdam, Nederland Italië: 2—2; Mei 1921, Antwerpen, België—Nederland: 1—1; Juni 1921, Kopenhagen: Denemarken Nederland: 1—1; November 1921, Parijs: Frankrijk—Nederland: 0—5; Maart 1922, Antwerpen: België—Nederland: 4—0; April, 1922, Amsterdam: Nederland— Denemarken: 1—2; November 1922, Bern: Zwitserland—Nederland: 5—0. Uit latere jaren zijn het Louer en Oprinsen geweest, die de faam van de NOAD-spelers tot in het nationale elftal konden laten doordringen. NATIONALE PRESTATIES. Hoogtepunten en dieptepunten, deze hebben elkaar afgewisseld in de roemrijke NOAD-historie. De top van de voetbalroem werd bereikt in 1928, toen de club na een uiterst succesvol seizoen het eerste klasserschap wist te behalen. De namen van de elf dapperen waren: H. Jongen, D. Wage-| makers, A. Bertens, W. Franken, C. Remmers, A. Schellekens, C. Leenhouwers, J. van Pelt, H. v. Tilborg, F. de Kuijer en P. Bolsius. Trainer was in die jaren J Klein-Wentink. Nadien heeft NOAD zich kunnen handhaven in de eerste klasse. In het seizoen 1935—1936 dreigde het degrada- tiegevaar, doch deze angstwekkende klip werd met veel succes omzeild. Het afdelingskampioenschap werd behaald in 1928 en in 1949, een jaar voor het veertigjarig bestaan. Later kwam NOAD in de eredivisie van het betaald voetbal. Jammer genoeg moest Tilburgs tweede club in de eredivisie degraderen en nu spelen de geel-blauwen in de eerste aivisie. Maar dat NOAD hetzij dit jaar hetzij later terugkomt in de hoogste regionen staat voor iedere supporter NU al vast ! Een ander dieptepunt in de his- j torie was het prijsgeven van het i vertrouwde terrein aan de In- ; dustriestraat. Het terrein moest ] plaats maken voor het goederenemplacement voor de Hoogspoorwerken. Aan de Heikantsebaan bezit Noad terreinen, al speelt het eerste elftal nog op het gemeentelijk sportpark. VIERING. In grote lijnen is het voorlopige feestprogramma voor de komende viering gereed. Op 21 mei opent het feest met een interne jeugdsportdag, een week later gevolgt door een juniorentoernooi, op 29 mei. Zes juni treden de veteranen aan in een toernooi, op 3 juni is er een buitengewone ledenvergadering, een dag later gevolgd door een receptie, 8 juni is er in de Centrum-Schouwburg een variété-avond en vermoedalijk op 11 juni een réunie van-. oud-leden. 12 Juni wordt het gouden feest, besloten met een bal-champêtre. --- Eintracht m de halve finales Om de Europa-cup De Duitse kampioen Emtracnt Frankfurt heeft zich woensdagavond geplaatst voor de halve finales van het toernooi om de Europese voetbalbeker. De Duitsers bereikten namelijk in Wenen een 1—1 score tegen Wiener S.K. waarvan zij in de thuiswedstrijd met 2—1 hadden gewonnen. Eintracht krijgt in de halve finales de Glasgow Rangers of Sparta als tegenstander. FRANKRIJK—CHILI Het Franse nationale voetbalteam heeft woensdagavond in Parijs met 6—0 gewonnen van de ploeg van Chili, die op het ogenblik een toemee maakt door Europa. FORTUNA ’54 — SAARBRUECKEN 1—2 Fortuna ’54 heeft woensdagavond in de competitie om de beker voor de „landen zonder grenzen” met 1—2 verloren van F. C. Saarbruecken. --- Dokter Claudia --- VOORDRACHTSOEFENING IN CONSERVATORIUM Voor een overvolle zaal vond woensdagavond in de aula van het Brabants Conservatorium een openbare voordrachtsoefening plaats door het Conservatorium Orkest o.l.v. Willem Goedhart, voor de Koninklijke Nederlandsche Toonkunstenaars Vereniging, afd. Ooet-Brabant. De heer Goedhart opende de avond met een woord van welkom en verontschuldigde het orkest, dat door ziekte en militaire dienst op enkele plaatsen verzwakt was. Namens de Toonkunstenaars Vereniging werd gesproken door de heer Spiero Sr. in zijn kwaliteit van vice-voorzitter. Hij dankte de heer Goedhart voor het vele werk dat hij zich voor de vereniging had willen getroosten en riep een welkom toe aan de leden '’an de | afd. Brabant-West. Het programma was in hoofdzaak een herhaling van werken die reeds bij vorige gelegenheden waren gebracht en bleek het tijdens de uitvoering, dat de woorden van verontschuldiging door de heer Goedhart gesproken totaal niet nodig waren geweest, daar opnieuw bleek, dat het orkest kwalitatief weer vooruit was gegaan. De avond opende met het zeer speelse eerste deel van de Symphonie in A K.V. 201 van W. A. Mozart (1756-1791). Een werk geschreven voor kleinere orkesten, zonder veel technische moeilijkheden doch door het conservatoriumorkest bijzonder charmant gespeeld. Het Adagio uit het clarmetconcert K.V. 622 eveneens van Mozart werd met begeleiding van ux«.et>i vertolkt door Sjef Douwes (leerling van de heer H. Steendijk). Dit zeer melodieuse adagio kreeg een bescheiden en daardoor goede voordracht. Marianne Cremar (leerlinge van de heer J. Antonietti) speelde het eerste deel (Allegro) uit het pianoconcert in F gr. t. (K.V. 459). Ofschoon het grote solowerk van dit pianoconcert in hoofdzaak in het derde deel zit (allegro assai) had de soliste het zich ook met dit eerste deel niet gemakkelijk gemaakt en het pleit voor haar aanleg (en ook voor haar leraar) dat in haar, spel zoveel goeds te waarderen was. Het gedeelte voor de pauze werd besloten door Variations Symphoniques van C. Frank (1822 -1890) uitgevoerd door Jan Beekmans (leerling van de heer G. v. Blerk) op een wijze die getuigde van vergevorderde techniek en meer dan normale muzikaliteit die voor de toekomst het beste doet verwachten. Een interessant werkje van Louis Toebosch nl. zijn Variaties voor Orkest op. 68 speciaal gecomponeerd voor het conservatoriumorkest bleek ook deze keer uitermate geschikt om een goede rijk te krijgen op de mogelijkhelen van dit ensemble. Nagenoeg ïlle groepen van instrumenten cott, maar linksachter van der L,ee — soms met de steun van Jrossan — loste de problemen nu oeter op dan vorige week. Er was in deze eerste periode weinig krachtsverschil. En na de openingsfase ontwikkelde zich oen bijzonder boeiend duel, met vaak zeer goede spelmomenten, die resulteerden in scoringskansen voor beide ploegen. yooral Sparta’s middenvoor Fi-tzgerald onderscheidde zich. Halverwege de eerste helft bracht hij doelman Ritchie voor de eerste keer in moeilijkheden en na ongeveer een half uur loste hij een hard schot, dat door de vuist van de Schotse doelman tot corner geslagen werd. De Rotterdamse verdediging kwam overigens ook vaak in moeilijkheden. De aanval van de Rangers, met Millar als een gevaarlijke midvoor, zette verschillende keren stevig door, maar de Sparta-verdedigers vingen de stormlopen goed op. In de 25ste minuut ontkwam Sparta aan een gevaarlijke situatie, toen linksbinnen Brand alleen voor doelman Van Dijk verscheen. Maar de Schot miste ! Een tiental minuten daarna schoot Baird in vrije positie naast het Rotterdamse doel. Veel goede kansen kregen de Rangers, ondanks hun veldmeerderheid daarna niet meer, want de dekking der Rotterdammers was voortreffelijk. DE TWEEDE HELFT. Na de rust zette de Schotse formatie een fel offensief in, dat echter vast liep op de hechte Rotterdamse achterhoede, die de Rangers met felle tackles steeds weer tot wanhoop bracht. Doelman Van Dijk kwam dan ook nooit in werkelijk penibele situaties. Alleen Scott en Baird zagen kans om een schot te lossen, maar beide keren belandde de bal ver naast het doel en een harde kopbal van Millar ging over de lat. De strijd werd inmiddels steeds harder. Millar werd eenmaal met een forse tackle in het strafschop gebied ten val gebracht, maar de Engelse scheidsrechter . Howley zag er geen overtreding in, ondanks het gejoel van de 80.000 toeschouwers. Halverwege de tweede helft kreeg Verhoeven tenslotte een officiële waarschuwing voor een ongeoorloofde charge tegen Brand. Na 25 minuten opnieuw een fortuinlijk moment voor Sparta: een verschrikkelijk hard schot van Baird sloeg Van Dijk kansloos. De lat voorkwam echter een treffer. Het leek vrijwel onmogelijk dat Sparta nog een overwinning zou behalen. Daarvoor was het overwicht der Schotten te groot. Maar met een enorme wilskracht vochten de Rotterdammers zich door de moeilijkheden heen en langzamerhand kwamen er ook voor Sparta meer mogelijkheden. De eerste aanwijzing was een schot van Verhoeven, dat Ritchie nauwelijks over de lat kon stompen. Kort daarom drong Piet de Vries fel door, maar de scheidsrechter floot voor buitenspel. En tenslotte, negen minuten voor tijd kwam hèt grote moment: Verhoeven schoof de bal naar Van Ede, Crossan werd vervolgens in het spel betrokken en onmiddellijk joeg de Ier een knappe cross-pass door de Schotse defensie, die Tonnie van Ede met een boogschot uit een moeilijke positie afrondde: 0—1. Het Nederlandse legioen leek waanzinnig van vreugde en in het immense stadion was op de tribunes — en in het veld — de spanning nauwenjxs meei ie verdragen. Vertwijfeld joeg aanvoerder Caldow zijn spelers naar voren, vertwijfeld ook klonk het geschreeuw van de tribunes, één lange kreet om een Schots doelpunt. De opwinding bereikte een hoogtepunt, toen Verhoeven met de rug tegen de muur vechtend — de bal laag wegkopte en de 78.000 Schotten als één man in een vlaag van gezichtsbedrog om een strafschop loeiden. Maar scheidsrechter Howley liet zich niet verleiden! Nog éénmaal werd het uiterste gevergd van doelman Van Dijk, bij een hard schot van Caldow. Maar toen kwam toch het einde, ’t verlossende einde voor Sparta. --- „Jong Oranje” verloor van Engeland (5-2) In Sheffield is gisteren de wedstrijd tussen de jeugdteams van Engeland en Nederland (spelers onder 23 jaar) in een zege (5—2) voor de Britten geëindigd, - een rechtvaardige uitslag, want de gastheren waren vrijwel de gehele speeltijd lang superieur aan de spjelers van „Jong Oranje." Tot de rust slaagden onze land genoten er nog in de stand gelijk te houden, waarbij dient te worden vermeld, dat het eerste Engelse doelpunt zelfs nog uit een strafschop ontstond. Juist in de tweede helft, toen de Nederlanders tot beter constructief voetbal kwamen, gingen zij echter door de knieën, vooral omdat onze verdediging met opgewassen was tegen het geweld, dat het Engelse binnentrio (Graeves, Baker en Easthnam) ontketende. Nederland had in de 8e minuut tegen de verhouding in de score geopend door Prins. Een kwartier later werd het 1—1 doordat Eastham een penalty benutte, toegekend wegens ongeoorloofd „blok-J keren”. Binnen enkele minuten na rust werd het al 3—1 door Greaves en Baker, maar even later maakte Prins de achterstand met ’n hard schot wat kleiner. Pal daarop scoorde Baker 4—2. Kort voor tijd bracht Holliday de eindstand op 5—2. --- IMPANIS WINT DE KOERS NAAR DE ZON Stolker eindigde als 35-ste Wegens overstromingen tussen Draguignan en Frejus hebben de organisatoren van de wegwedstrijd Parijs-Nice het eerste gedeelte van de achtste etappe, Manosque—Frejus (130 km) laten vervallen. De renners zijn por auto van Manosque naar Frejus gebracht, waar zij begonnen zijn aan het tweede gedeelte van de rit Frejus—Nice (115 km). Nadat de deelnemers het parkoers naar Frejus per autobus hadden afgelegd, verklaarden de organisatoren, dat de weg over de gehele afstand (130 km) in prima staat verkeerde. Het was op grond van foütieve berichten uit officiële bron, waarin werd gezegd dat sommige wegen onberijdbaar en zelfs verboden waren, dat de eerste halve etappe werd geschrapt. Ook de laatste etappe van de ,koers naar de zon , ae ru van Frejus naar Nice (115 km), is geëindigd met een triomf voor Rik van Looy. De snelle Belg won de eindsprint voor Armand en Roger Riviere. De uitslag was: 1 Van Looy (Belg) 115 km in 2.56. 07; 2 Desmet (Belg) z.t., 3 Riviere (Fr.) z.t. De Nederlander Miohel Stolker finishte als 33ste. De eindrangschikking werd: 1 Impanis (Belgie), totaaltijd 32 uur, 15 minuten en 47 seconden., 2 Mahe (Fr.) 32.18,13, 3 Cazala (Fr.) 32.18.19, 4 Anglade (Fr.) 32.19.00, 5 Colette (Fr.) 32.19.20, 6 Sorgeloos (Belgie) 32.19.37, 7 Anastasi (Fr.) 32.21.05, 8 Privat 32.22.16; 9. Rolland (Fr.) 32.?2.27; 10. Bonifassi (It.) 32.23.22. Michel Stolker werd in het algemeen klassement 35ste met een totaaltijd van 32 uur 53 min. 21 seconden. De Fransman Roger Riviere eindigde als negentiende (32.39.49). --- Mgr. Lucas be- noemd tot delegaat Paus Joannes heeft de NederLandse mgr. M. N. Lucas, aposto»lisch visitator in Scandinavië, benoemd tot apostolisch delegaat voor de Scandinavische landen met zetel te Kopenhagen. Het is voor het eerst dat een apostolische delegatie voor dit gebied is benoemd. Deze vertegen woordigt de Heilige Stoel bij het episcopaat van de landen waarvoor zij is aangewezen. De vestiging van een delegatie betekent ’n nieuwe fase in de verbetering van de situatie van de r.k. kerk in de Scandinavische landen sedert het herstel van de kerkelijke hiërarchie aldaar in 1953. Volgens het katholieke maandblad zijn er in de Scandinavische landen 60.000 katholieken op de twintig miljoen inwoners. --- VERZET TEGEN TITEL VOOR ARMSTRONG JONES De hoofdredacteur van het Brit se tijdschrift van de adel, Debrett’s Peerage, heeft woensdag verklaard het schadelijk te achten voor het zelfrespect van Antony Armstrong-Jones indien deze bij gelegenheid van zijn huwelijk met prinses Margaret in de adelstand zou worden verheven. Titels, aldus Hankinson, worden alleen geven voor diensten aan het openbaar belang bewez.n of wegens grondwettelijke redenen, waarvoor Armstrong-Jones echter geen van beide in aanmerking komt. Eventueel zouden kinderen van het echtpaar bij koninkliijk besluit een titel kunnen krijgen, aldus Hankinson. --- HUIS AFGEBRAND Woensdagmorgen is aan de rand van Hengelo een als woonhuis ingerichte boerderij door brand verwoest. De vijf leden van het gezin Verberne konden zich daarbij nauwelijks in veiligheid stellen. De gehele inboedel, die verzekerd was, ging verloren. De oorzaak van de brand is oververhitting van de kachel, waarin plastic afval van een daarnaast gelegen fabriek was gedaan. Daardoor is wasgoed in brand geraakt. --- Een groep Amerikaanse ar- illeristen, die deel uitmaken van :en NAVO-eenheid, hebben dinsiag in White Sands (Nieuw Mexi:o) een Redstoneraket met een elevisiecamera gelanceerd. Deze -amera kan opnamen van de schade, die door de raket wordt veroorzaakt ,uitzenden. De raket nevat. een capsule met de televisie uamera, die kort voor de raket raar doel treft, wordt uitgestoten. De camera neemt dan, hangende aan een parachute, opnamen van de „inslag” en zendt deze terug naar de lanceerplaats. --- Diamanten profes- siefeest te Dongen Zaterdag hoopt de eerwaarae broeder Herman M- (P J. Venmx) zijn diamanten professiefeest te herdenken. De jubilaris werd op 22 april 1881 te Tilburg geboren, en op 19 maart 1900 geprofest. Zijn diploma als onderwijzer ontving hij in 1904. Als zodanig is de jubilaris achtereenvolgens werkzaam geweest in Dongen en in Rotterdam. „ , „ , Ook als overste heeft hu goed werk verricht. Achtereenvolgens was broeder Herman M overste in „Vrede-oord” te Rotterdam, in het gesticht „Reinier van Arkel” te ’s Hertogenbosch en in „Huize Overdank te Dongen. Sedert 1951 geniet de jubilaris op „Huize Overdonk” een welverdiende rust. In verband met de vastentijd zal het feest eerst op 21 april a.s. worden gevierd. --- Niet eenvoudig Uit de pers... In de Volkskrant worden drie commentaren op het bisschoppelijk schrijven afgedrukt. Dit is er één van: „De bisschoppelijke verklaring heeft voor de katholieke arbeiders beweging de weg naar de bedrijfs bonden,( die andere vakcentrales reeds eerder waren ingeslagen, opengebroken. De katholieke vakcentrale heeft nu de kans zich in haar organisatie-patroon aan te passen en dan de gegroeide betekenis van de bedrijfstak in het sociaal-economisch leven. Reeds onmiddellijk na de oorlog had zij er zich in beginsel voor uitgespro ken. Sinds die tijd is de betekenis van de middengroepers en van leidinggevende functionarissen sterk toegenomen. Het is te begrijpen, dat er waarborgen wor den gevraagd, dat hun belangen niet in de knel komen. De bisschoppen leggen op deze kant van de zaak een zware nadruk. Ze doen dat ook als ze zich uitspreken voor één vakcentrale voor alle katholieke werknemers, een uitspraak, die van grote werkelijk heidszin getuigt en van besef voor het wezen van een modern vakverbond. Niet eenvoudig te verwerkelijken lijkt het verlangen, Jat in die ene centrale — roept de aaam Katholiek Verbond van de Arbeid niet te veel associaties op aan de socialistische partij? — „drie groeperingen van werknemers als zodanig aanwezig moeten zijn”. Het aantal middengroepers en leidinggevenden is wel sterk gegroeid, maar organisatorisch zijn ze zwak. Mocht de gedachte van de bedrijfsbonden wer kelijkheid worden en mochten ze daar een bevredigend tehuis vinden — wat toch niet bij voorbaat uitgesloten is — hoe kunnen ze dan nog „als zodanig” bij een vakcentrale zijn georganiseerd? En als in de overgangsfase tijdelijk ’n federatie 3 verbonden zou worden gekozen, is dat dan — los van de vraag, of zo iets kan werken - geen sta-in-de-weg voor de verwezenlijking van de bedrijfsbonden? Op de* en andere punten zal nadere gedachtenvorming noodzakelijk zijn.” ---