DAGBOEK { Door: JAN TRIBORGH Men heeft in verschillende delen van ons land en ook in Tilburg last van de z.g. tapijtkever. Dit insect tast al vretend textiel aan en moet op ^len duur nog duurder zijn dan de duurste vrouw. Een nieuwe zorg in deze mooie herfst. De Plantenziektenkundige Dienst te Wageningen — wij hébben zowel enkele diensten ! — meent, dat er inzake die kevers geen reden is tot ongerustheid. Zij wel! Maar ze moeten er moeder-de-vrouw maar eens naar vragen, die op ’n goede dag een opgevreten winterjurk uit heur kast haalt ! ! De z.g. tapijtkever, zo hebben wij alweer uitgevonden, beperkt zich niet alleen tot wollen stoffen, hoewel hij daar een uitgesproken voorkeur voor heeft, doch vreet, bij eventueel gebrek aan wol, ook katoenen en andere stoffen. Dit komt dus neer op het constateren van het feit, dat een tapijtkever, oftewel een wolvreter, een véélvraat is. De PZdienst van Wageningen adviseert de wollen kleding uit te kloppen, enige tijd in de zon — toevallig, dat zij even aanblijft — op te hangen en vervolgens te verpakken in goedsluitende plasticzakken. In die zakken moet dan ook wat dichloorbenzol aanwezig zijn. (Weet U precies wat dat is?) Verder dienen de kasten en andere „bevolkte” plaatsen bespoten te worden met de „gebruikelijke” bestrijdingsmiddelen tegen insecten. Men dient er dan nog rekening mede te houden, dat de damp van dichloorbenzol ongezond is. Azzu dat allemaal gehoord en gedaan hebt met alle kosten en damp-risico vandien, kan de PZdienst van Wageningen dus rustig verklaren, dat men zich vooralsnog niet ongerust behoeft te maken. Doch U begint met kloppen, gaat vervolgens over tot zon-zoeken, koopt plastic-zakken — óók niet mis voor dekens b.v. — en schaft zich benzol aan van dichloor, dat men evenmin voor noppes koopt. Dan gaat men nog eens spuiten met een middel tegen insekten, dat U ook moet kopen en als dat allemaal gebeurd is, gaat de PZ-dienst van Wageningen rustig slapen en verklaart dat er geen reden is tot ongerustheid Goeien-dag en welterusten ! Vreter --- Etherklanken ZONDAG 18 OKTOBER 1959 Hilversum I, 402 m. 8.00 KRO 9.30 NCRV 10.00 IKOR 12.00 NCRV 12.15 KRO 17.00 CONVENT VAN KERKEN 18.30 NCRV 19.45z24.00 'KRO. 8.00 Nws 8.15 Gram 8.25 Hoogmis 9.30 Nws en waterst 9.45 Geestelijke liederen 10.00 Oud-Kath, mis 11.30 Vragenbeantw 11.45 De kerk in de spiegel van de pers 12.00 Gram 12.15 Actuele geloofsproblemen, caus 12.30 Strijkork 12.55 Act 13.00 Nws 13.05 De hand aan de ploeg, caus 13.10 De Wadders, hoorsp 13.30 Koorzang 14.00 V d kind 14.40 Viool en piano 15.00 Dankwoord op Wereldmissiedag 15.10 Gram 15.25 Radiophilharm sext 16.00 Sport 16.30 De Profeet van de nabijheid Gods, caus 17.00 Gereformeerde kerkd 18.15 V d jeugd 18.30 Gram 18.35 Vocaal ens. ork en sol 19.00 Nws uit de kerken 19.05 Koorzang 19.30 Doe aan mij een teken ten goede, caus 19.45 Nws 20.00 De Katholiek en zijn ge meenschap, caus 20.15 Zang 20.45 U bent toch ook van de partij?, caus 20.55 Promenade-ork en sol 21.20 Stad zonder ogen, hoorspel 22.25 Boekbespr 22.30 Nws 22.40 Avondgebed 22.55 Rep herdenking Peerke Donders 23.00 Religieuze muz 23.55—24.00 Nws. Hilversum II, 298 meter VARA 18.30 VPRO 19.00 IKOR 8.00 VARA 12.00 AVRO 17.00 20.00—24.00 AVRO. 8.00 Nws en postduivenber 8.18 V h platteland 8.30 Gevar progr 9.45 Geestelijk leven, toespr 10.00 Radio Filharm ork 10.30 Gevar progr 12.00 Lichte muz 12.30 Sportspiegel 12.35 Orgelspel 13.00 Nws en SOS—ber 13.07 De toestand in de wereld, caus 13.17 Meded of Gram 13.20 Gevar progr v-d strijdkrachten 14.00 Boekbespr 14.30 Samson, oratorium 15.35 Toneelbeschouwing 15.50 Lichte muz 16.30 Sportrevue 17.00 Gevar progr 17.30 Het huis met de gekroonde karnton, hoorsp 17.50 Nws, sportuitsl en spprtjourn 18.30 Jeugdkerkd 19.00 V d jeugd 19.30 De open deur 20.00 Nws 20.05 Lichte muz 20.35 Paul Vlaanderen en het ConradMysterie, hoorsp 21.20 Hoornensemble 21.35 Cabaret 22.15 Act 22.30 Nws 22.40 Piano-improvisaties 23.05 Sportuitsl 23.10 New York calling 23.15 Gram 23.55—24.00 Nws. TELEVISIEPROGRAMMA’S KRO: 20.00 Amsterdamse Kunstmaandork en solist. Gezamenlijk progr. AVRO, KRO, VARA en VPRO: 20.35 Rep Europese gymnastiekkampioensch. KRO: 21.00 „Dat weekend bij oom Arthur”, TV-spel. Gezamenlijk progr. AVRO, KRO, VARA en VPRO: 22.15 Sportact. Brussel 324 meter 12.15 Amus muz 12.30 Weerber 12.34 Amus muz 13.00 Nws 13.15 V d sold 14.00 Opera- en belcantoconc 15.30 Pianospel 15.45 Sportrep 17.00 Sport- en nws 17.05 Lichte muz 17.45 Sportuitsl 17.52 Gram 18.00 Pianorecital 18.30 Godsd halfuur 19.00 Nws 19.30 Gram 20.00 Gevar progr 21.30 Gram 22.00 Nws 22.15 Gram 23.00 Nws 23.05—24.00 Gram. VATIKAANSE RADIO Golflengten: 25m67; 31ml0; 41m21; 196m2. Zondag 18 oktober: 22.15 uur — Missie-zondag in poëtische letterkunde en prozaïsche werkelijkheid. — Voordrachten van de Vlaamse voordrachtskunstenaar Antoon Vander Plaetse, uit Kortrijk. MAANDAG 19 OKTOBER 1959 Hilversum I, *402 meter 7.00—24.00 NCRV. 7.00 Nws en SOS-ber 7.10 Gram 7.30 Een woord voor de dag 7.40 Gewijde muz 8.00 Nws 8.15 Radiokrant 8.35 Gram 9.00 V d zieken 9.30 Gram 9.35 Waterst 9.40 V d vrouw 10.10 Theologische etherleergang 11.00 Gevar muz 11.30 De zevenklapper 11.55 Viool, tenor en piano 12.25 Voor boer en tuinder 12.30 Land- en tuinb meded 12.33 Musette-ens 12.53 Gram of act 13.00 Nws 13.15 Lichte muz 13.45 Gram 14.05 Schoolradio 14.30 Gevar progr 15.45 Gram 16.00 Bijbeloverdenking 16.30 Holland Festival 1959: Strijkkwart 16.50 Gram 17.00 V d kleuters 17.15 V d .jeugd 17.30 Gram 17.40 Beursber 17.45 Regeringsuitz: Rijksdelen Overzee: Nieuw Guinea’s bodem, door Prof. Dr. F. A. van Baren 18.00 Orgelspel 18.30 Gram 19.00 Nws en weerber 19.10 Op de man af, caus 19.15 Gram 19.30 Radiokrant 19.50 Lichte muz 20.15 Dekblad eerste soort, hoorsp 21.00 Gram 21.20 Kinderkoren 22.00 Parlementair comm 22.15 Gram 22.30 Nws 22.40 Gram 22.45 Avondoverdenking 23.00 Orkestmuz 23.40 Gram 23.55—24.00 Nws. Hilversum II, 298 meter 7.00 VARA 10.00 VPRO 10.20— 24.00 VARA. 7.00 Nws 7.10 Gym 7.23 Gram 8.00 Nws Daarna: Hammondorgelspel 8.35 Gram 9.00 Gym v d vrouw 9.10 Gram 10.00 Morgenwijding 10.20 Gram 11.15 Voordr 11.35 Viool en piano 12.000 Lichte muz 12.30 Landen tuinb meded 12.33 V h platteland 12.38 Pianoduo 13.00 Nws 13.15 V d middenstand 13.20 Lichte muz 13.45 Wikken en wegen, caus 14.00 Kamermuz 14.40 Dit is Uw leven 15.35 Gram 15.45 Zestig minuten voor boven de zestig 16.45 Lichte muz 17.00 Gram 17.35 Hammondorgel en zang 17.50 Mil comm 18.00 Nws en comm 18.20 Lichte muz 18.50 Openbaar kunstbezit 19.00 Parlementair overz 19.15 Regeringsuitz: De stichting bevordering bescherming bevolking vraagt de aandacht v d Nederlandse noodwacht. Tom Lodewijk, hoofd afd. publiciteit, spreekt over het onderwerp „Don Quichotte” 19.30 Gevar progr 20.00 Nws 20.05 Gevar progr 21.25 Cabaret 21.55 Marimba 22.30 Nws 22.40 Gram 23.55—24.00 Nws. Brussel 324 meter 12.00 Gram 12.34 V d landb 13.42 Gram 12.55 Koersen 13.00 Nws 13.11 Lichte muz 14.00 Schoolradio 15.45 Pianorecital 16.00 Koersen 16.02 V d zieken 17.00 Nws 17.10 Gram 17.45 Franse les 18.00 Pianospel 18.30 V d sold 19.00 Nws 19.30 Gram 20.00 Ork conc, koor en sol 20.45 Kunstkaleidoscoop 21.00 Ork conc, koor en sol (verv) 22.00 Nws 22.15 Amus muz 22.45 Gram 22.55 Nws 23.00 V d zeelieden. < VATIKAANSE RADIO Golflengten: 25m67; 31ml0;, 41m21; 196m2. Maandag 19 oktober: 22.15 uur — Christus Koning in de kleine en in de grote wereld. --- Advertentie Advertentie. I00KT U VEEL» Neem dan bij rokershoest, een droge keel, een vervelende smaak een paar Pottertjes in de mond. Ze verdrijven onmiddellijk de narigheid en geven U een frisse adem ! doosjes ó SS cent I M f• ü, VIN HCRKSl N.V. ° KtlVKISHM ^ 8 --- Als opvolger van ir. Witte Lil llc X W CCUC i\auxci ir. M. van Helvoirt, burgemeester van Boxtel. --- ARAM DE GEWELDIGE * DE NIEUWE WERELD 54. Aram heeft nauwkeurig gemikt op de prachtige veertooi, die de aanvoerder van de aanvallende stam op het hoofd draagt. De kogel schiet fluitend door de veren, die aan stukken gereten in het rond vliegen. Het is moeilijk te zeggen of het de knal van het schot, de voor de Indianen vreemde verschijning van de blanke of de als bij toverslag vernielde hoofdtooi van hun aanvoerder is, maar gillend laten de aanvallers hun wapens vallen, springen aan de buitenkant van de pallisaden omlaag en vluchten het bos in. In een oogwenk zijn de krijgers verdwenen. Maar een hunner, een jonge krijger, is langs de binnenkant van de pallisaden omlaaggevaUen, getroffen door een pijl van een der dorpelingen. Met een gezicht, waarop pijn, verbazing en angst afwisselend te lezen staan, staart de gewonde naar Aram, die met het nog rokende musket voor hem staat --- Smidie Verholen en het Knettercarter 135. Eelco Eelkema sloeg bijna steil achterover van schrik. „Die ding’n benn’n écht!” gilde hij. „Die moet’n onverwijld in beslag genom’n word’n door de bevoegde instanties! Ik leg beslag!” — „Ga je gang, leg jij maar beslag”, zei smidje Verholen. „Maar je bent het zeker wel met me eens, dat Kareltje Knetter het publiek en de professor voor grote onheilen heeft behoed!” — „Dat mot de commissaris in de stad weet’n”, zei Eelco. „Die mot de twee schelm’n onmiddelijk aanhoud’n en voorgeleid’n”. — Eelco greep onmiddellijk naar de telefoon en zocht verbinding met het hoofdbureau van politie te Gravendrecht. Daar zat de hoofdcommissaris B. Bruutjes Bzn. aan zijn bureau juist een opzienbarend artikeltje te lezen aangaande de uitslag van de knette^rally en aangaande alles wat er zo om en om bij de race te doen was geweest. Dat was een artikeltje van de hand van de kundige en dikbetaalde verslaggever Sipko Stunt en deze stelde aan het eind van zijn artikel enkele klemmende vragen aangaande de heren Linke Lowietje en Bennie de Klapper. Het sensationele artikeltje werd afgesloten met de mededeling dat deze twee snaken in verfomfaaide toestand te vinden waren in het stads- en gemeentehospitaal te Gravendrecht, alwaar ze waren terechtgekomen ten gevolge van de beschadigingen, die ze elkaar bij het knokken hadden toegebracht. — „Da’s óók sterk....” mompelde commissaris B. Bruutjes Bzn. „Daar lees ik zojuist wat voor kwalijke streken die opgetuigde stukkies onderwereld hebben uitgehaald en ik mag ze dus wel eens aan d’rlui verbrokkelde tandjes gaan voelen. Maar één ding verbaast me. Hoe is het mogelijk, dat de dorpspolitie te Rijkhuyzen niets van dat alles gemerkt heeft — En toen ratelde de telefoon. --- KAPPIE en de ZEEDIEF 59. „Thans”, sprak Zifter op plechtige toon, „is het moment gekomen, waarop wij van een ooggetuige het verslag zullen krijgen van zijn tocht door een Verzonken Werelddeel, dat zonder twijfel iet legendarische land Atlantis was Het goud, dat in de mond van mijn zeezeef terecht is gekomen duidt immers op de grote welvaart die er moet hebben geheerst en ’’ „Laat ome Tjeerd nou ook eens wat zeggen!” riep Okki ongeduldig jit. „Hij is toch zeker in die stad geweest. Nou dan!” „Grrrr-ik.. slik knetter-knetter!” sprak de Maat duister. „Nou, daar worden we veel wijzer van”, vond de Meester. „Moet je eens zien, hoe die arme kerel eruit ziet; het lijkt wel een droogstaand smeerpotje.” „Ach, hij is natuurlijk nog wat over zijn toeren”, zei de geleerde, „het is een type, dat normaal al moeilijk geëlektriseerd raakt.... en dan opeens zo’n hoeveelheid stroom verwerken, dat valt niet mee!” Dc Maat liet hen maar praten. Dubbend trachtte hij uit te vinden wat hij precies was: Tjeerd Duizendschoon, stuurman op de Kraak, aan wie hij een vage herinnering had, of een dyname. Dat laatste zou tenminste kunnen verklaren waarom er draden uit z’n hoofd en voeten sproten en er nu en dan een zwak blauw vonkje in zijn baard danste. Toen viel zijn lodderige blik op Kappie, die nog steeds enige duizenden volts wist op te brengen. „Ach ” brobbelde hij, „krrrt!” Ik WEET het weer, jaja! De zeezeef stad in het water! Trillingen in mijnjhoofd! Allemaal trillingen in mijn hoofd FIJNE trillingen. ✓..!” Met vage ogen krabbelde hij van de tafel en waggelde vervolgens de kajuit uit, terwijl hij een liedje uit zijn kinderjaren neuriede—„ --- dLe DAVEREN DE SLIP JAS door ïTlanc --- ZIJN GEHEIM FEUILLETON (14) De volgende ochtend om tien uur was Krag al bij de weduwe Hjelm. Zij had reeds van ’t droevig sterfgeval gehoord, en ’t had haar zoals zij Krag zeide, zeer smartelijk getroffen. Als geneesheer van de afgestorvene, gedurende zijn laatste levensdagen, meende Krag verplicht te zijn, zo mogelijk alles aan ’t licht te brengen, wat maar enigszins mede ’n verklaring kon geven van de oorzaken, ^ie Aakerholm tot deze daad n vertwijfeling gebracht hadden. Het is voor mij even onverklaarbaar als voor u, antwoordde d1- weduwe. Krag vroeg haar, of zii in Aakerholms gedrag in de laatste dagen niets opvallends opgemerkt had. - De laatste veertien dagen was hij beslist ’n beetje teruggetrokken, antwoordde zij. Ik weet niet wat hem scheelde, maar zeker liep hij niet met zelfmoordplannen rond. Althans niet, voor zover ik het beoordelen kan. - Wanneer zou het huwelijk plaats vinden! Krag zag direct, dat zijn vraag haar onaangenaam beroerde en dat zij ongarane op dit onderwerp inging. Toch antwoordde zij, na even nagedacht te hebben: „over vier weken zouden wij trouwen. Aakerholm drong er echter op aan, dat het nog eerder zou gebeu ren”. - Waarom? - Dat weet ik werkelijk niet. Maar vooral in de laatste dagen drong hij er sterk op aan, dat wij eerder zouden trouwen Hij beweerde, dat het van heel groot belang was. - Kent u Aakerholm’s plee zoon? - Bengt? Ja. natuurlIU m ik hem. - Hoe stond hij ten , opzichte van de verhouding tussen Aakerholm en u? - Hij was er niet erg mee in- ’enomen, en werkte het huwelijk! net alle kracht tegen. - Zou het niet mogelijk zijn, lat Bengt’s houding in deze de eigenlijke oorzaak was van Aaker holm’s terneergedrukte stemning van de laatste weken? Mevrouw Hjelm antwoordde uitwijkend: - Aakerholm was niet altijd zo iroefgeestig; sommige dagen was lij heel opgewekt. - U hebt mijn vraag nog niet oeantwoord. Zij werd onrustig. Na even nagedacht te hebben zeide zij: - Aakerholm kon soms zeer /erbitterd over zijn zoon spreken. !k geloof inderdaad, dat de geiaohte aan diens toenemende tegenstand, voor hem aanleiding was, om het huwelijk te bespoeiigen. - Aakerholm vreesde dus zijn pleegzoon? - Neen, dat absoluut niet. Maar k had wel de indruk, dat hij iets mders vreesde. - Iets anders? - De laatste dagen sprak hij vaak over een gebeurtenis in z’n even, die misschien zijn oude lag nog wel eens kon verduisteren. - Hebt u enig vermoeden, wat lat kon geweest zijn? - Neen, maar het moet iets ver schrikkelijks geweest zijn. - Hebt u hem nooit gevraagd om ’t u te vertellen? - Ja. - En wat antwoordde hij dan? - Dat ik zijn volle vertrouwen hebben zou. - Hij was dus wel van plan, om 't u te zeggen? - Ja. - Maar wanneer? De jonge vrouw werd zeer nerveus. - Ja, en dat is nü juist zo merk waardig, zeide zij. - Hoezo? - Ik verwachtte Aakerholm gisteravond. - Om elf uur, vulde Krag aan. - Juist: Hoe weet u dat? - En zou hij u toen van dat geheim uit zijn leven verteld heb ben? - Hij had ’t me tenminste beloofd. Maar hij is niet gekomen. - Nu, dan kan ik u zeggen mevrouw, dat het zijn bedoeling was .wel naar u te komen. - Werkelijk? Maar hij is toch om elf uur gestorven? - Ja, tien minuten na elf. Doch om half elf verliet hij zijn woning, om u te bezoeken. Men heeft hem in de kleine laan gezien. - O ja, dan was hij vast „n zeker van plan hierheen te komen. - En toen hij zijn huis verliet, dacht hij er stellig niet aan, zich het leven te benemen. We mogen gerust veronderstellen, d~* hem tussen half elf en elf uur iets overkomen is, iets dat hij onmogelij kon overzien hebben. En dat moet dan gebeurd zijn in de kleine laan. - Daar komt in de regel nooit iemand anders dan hij. Maar aan gezien u toch alles schijnt te weten, kunt u mij misschien ook zeg gen, waar Bengt zich op dat uur ophield? - Toen bevonden wij ons samen in de club. Zodra daar het bericht binnenkwam van Aakerholm’s on verwachtte dood, zijn wij samen zo spoedig mogelijk naar Kvamberg teruggekeerd. - Het is een eigenaardige samenloop van omstandigheden; ik begrijp er niets van. - Houdt u ’t voor waarschijnlijk, dat Aakerholm op weg naar hier, plotseling aangegrepen werd door zelfmoord-gedachten en dat hij toen terug het park ingegaan is, om zich daar het leven te ontnemen? - Neen, dat lijkt mij absoluut onmogelijk. Er moet hem iets over komen zijn. - Maar wat, denkt u, zou dat kunnen zijn? - Ik geloof, dat hij iemand ontmoet heeft. - In de kleine laan? - Ja. De weduwe scheen haar woorden te overwegen. Het viel Krag op, dat zij steeds zenuwaohtiger werd. - Wie kan dat geweest zijn? vroeg hij. Hij keek haar doordringend aan. Zij werd zeer bleek en keek hem bijna smekend aan. - Zou u mij de omstandigheden niet liever later willen meedelen? vroeg zij. - Ja, dat wil ik wel doen, maar dan moet u mij eerst zegwie die persoon was, die Aakerholm op zijn weg naar hier ontmoet heeft. - Hoe kan ik dat nu weten? - U weet ’t, want de man, die Aakerholm in de kleine laan tegenkwam, waar anders nooit iemand komt, die man kwam van hier. - Dat is niet waar. Hier was niemand. - Zegt u me liever de waarheid, zei Krag, zeer ernstig. Had u Aakerholm oprecht lief? - Ik was hem zeer gene n. Hij was een goedhartige oude man. Het was Krag niet ontgaan, dct zij, terwijl zij met hem sprak, her haaldelijk onrustig naar de deur keek, alsof zij iemand verwachtte. Hij ging verder: - Maar hij had vijanden, die hem tenslotte de dood indreven. - Dat zie ik ook in, antwoordde air - Wilt u mij behulpzaam zijn, zijn vijanden te ontmaskeren? Zij trad vlug op hem toe en reikte hem de hand. - Dat wil ik, antwoordde zij ernstig. Krag had de indruk, dat hij aan de oprechtheid van deze woorden niet mocht twijfelen. Plotseling scheen zij hevig te schrikken. Krag vernam het geluid van naderende voetstappen. Er kwam iemand de trap op. Mevrouw Hjelm wilde naar de deur ijlen, aocn Krag greep haar vlug bij de hand en hield haar tegen. Zij wilde gillen, doch op het zelfde ogenblik werd de deur geopend en trad een heer binnen. Het was Bengt. Juist hem had Krag hier niet verwacht en uit de verbaasde uit roep van mevrouw Hjelm kon hij opmaken, dat ook zij iemand anders dan Bengt verwacht had. Deze verbrak het eerst het stil» zwijgen. ---