Indonesië acht zich soeverein over het gebied van W.Jrian
Indonesische reaktie op verklaring Luns
In strijd met geest agenda der koni'erentie Grote belemmering voor goede verloop der besprekingen Djakarta. 30 december „Het standpunt van Indonesië inzake de West-irian kwestie is reeds algemeen bekend: Indonesië aebt zich souverein over het gebied van West-Irian. lil art. 2 van het Handvest der Sou vereiniteitso ver dracht wordt erkends dat bovengenoemd gebied een geschilpunt betreft tussen Indonesië en Nederland, omdat het nog bezet wordt door Nederland. Overeenkomstig art. 2 van hét Handvest der Sonvereiniteitsoverdracht werden in 1950, 1951, 1952 en in 1954 achtereenvolgens onderhandelingen gevoeTd voor een oplossing van genoemd geschilpunt. Deze onderbad delingen hebben niet geleid tot een oplossing van de West-Irian kwestie”, aldus verklaarde donderdag de woordvoerder van liet Indonesische ministerie van buitenlandse zaken.
De woordvoerder legde deze verklaring af naar aanleiding van de recente verklaring van de Nederlandse minister zonder portefeuille, J. M. A. H. Luns, in de Tweede Kamer inzake het standpunt van Nederland ten aanzien van Nieuw-Guinea. In het tweede punt van de verklaring van de Indonesische woordvoerder wordt gezegd: Het kabinet-Burhan.uddin Harahap heeft het initiatief genomen voor het zoeken van een oplossing van bovengenoemd geschil, omdat dit geschil nog steeds een zeer grote hindernis vormt voor de goede betrekkingen tussen beide landen, het herstel waarvan door beide staten gewenst wo.rdt. Als eerste stap werd ambassadeur mr. Utojo Ramelan naar Nederland gezonden om uit te vinden wat als basis genomen kan worden bij het zoeken naar een oplossing van dit geschilpunt. Het resultaat was o.a. een formulering zoals vermeld in art. 3. van de agenda der huidige konferentie te Genève. Art. 3 luidt, dat bepaalde aangelegenheden betrekking hebbend op West-irian besproken zullen worden, met dien verstande, dat elke partij zijn eigen standpunt blijft behou: den inzake d^ souvereiniteit over West-irian. Prematuur 3. Met inachtneming van de formulering van art. 3 van de konferentie-agènda is het niet mogelijk om bij deze onderhandelingen de bespreking van de souvereiniteitskwestie in de betekenis van „bepaalde aangelegenheden betrekking hebbend op West-irian” uit te sluiten, omdat juist de souvereiniteitskwestie het belangrijkste probleem is bij de West-irian kwestie. Bedoelde formulering verklaart slechts, dat in de souvereiniteitskwestie beide partijen elk haar eigen standpunt blijven innemen, doch sluit de behandeling over de souvereiniteit niet uit van de besprekingen over de Westirian kwestie. Om dus „a fortiori” te verklaren, dat de souvereiniteitskwestie niet ter sprake zal komen bij de besprekingen te Genève, is prematuur. Het standpunt aldus is niet overeenkomstig art. 3 van de gezamenlijke verklaring ddo. 7 december 1955. 4. Aan Indonesische zijde is reeds bekend, dat bet Nederlandse standpunt inzake de souvereiniteitskwestie over West-irian lijnrecht tegenover het Indonesische standpunt terzake staat,
loch deze situatie geeft een der par- ! tijen niet het recht te' weigeren over j deze kwestie besprekingen te voeren, omdat een dergelijk standpunt in strijd is met de geest van de overeenkomst inzake art. 3 van de agenda der be- | iprekingen. Belemmering goede verloop der besprekingen 5. In de geschiedenis der internationale besprekingen is vanzelfsprekend vaak een diepgaand meningsverschil gerezen tussen betrokken partijen inzake een of andere kwestie, doch het zou geheel in strijd met de geest der besprekingen zijn, indic.i een der partijen vooraf verklaarde niet bereid te zijn over een of andere kwestie te onderhandelen waarover geschil is gerezen, temeer Indien vooraf overeengekomen was deze kwestie op de agenda der besprekingen op te nemen. Door een dergelijke en prejudice-
rende houding aan te nemen is het reeds duidelijk, dat deze houding een grote belemmering betekent voor • het goede verloop de: huidige besprekingen, die niet opgedrongen zijn door de V.N. met hun resolutie van 14 december 1955, doch gehouden worden op gezamenlijk verlangen van beide partijen. 6. De V.N.-resolutie van 14 dec. 1955 luidde als volgt: „drukt de hoop uit, dat de onderhandelingen succesvol zullen zijn” en het is de vurige wens van de Indonesische regering om een overeenkomst te bereiken in deze onderhandelingen overeenkomstig het^ geen door de V.N.-resolutie gehoopt wordt. Wegens het bovenstaande worden de verklaringen van de Nederlandse regering in de Tweede Kamer ten zeerste betreurd, omdat deze verklaringen in feite de mogelijkheden beperken voor het bereiken van een akkoord, zoals tot uiting werd gebracht in de V.N.-resolutie, in een poging de basis te leggen voor normale betrekkingen tussen Indonesië en Nederland. Aldus de bekendmaking van de woordvoerder van bet ministerie van buitenlandse zaken.
---

Interpellatie-verzoek van P.K.I.
Leden van de kommunistische fraktie in het parlement, t.vy. Sakirman, Tjugito, mevr. Suwarti, Achmad Suma<di, Sudjono en S. Utarjo, hebben in een schriftelijk interpellatie-verzoek over de politiek voor buitenlandse kapitaalsinvesteringen, de eis gesteld, lat de regering een verklaring zal afzegen voor de plenaire vergadering van he't parlement inzake bepaalde aangelegenheden met betrekking tot de verklaring der regering van 8 december jl.
---

Ontvoering in Pare-rare
Het hoofd van het telefoonkantoor in Pare2, de heer Van 'Santen, werd dinsdag jl. op zijn tocht van Pare2 naar Makassar bij Kalibone Pangkadjene-Maros aangehouden door een gewapende bende, die de heer Van Santen meenam tezamen met twee andere personen, Hamarung, schoolonderwijzer in Pare2, en zijn vrouw. Tot dusver is nog niets bekend omtrent het lot der ontvoerden.
---

Mevrouw Suroso en dokter Su
liantt, die zich op het ogenome in uenève bevinden voor het bijwonëin van de WHO-konferentie, zijn gekozen tot leden van het komitee „comanunity development” van de V.N. afdeling Noord-Afrika.
---

Majoor als verdachte voor krijgsraad te Malang
Bijna Rp. 3,000.000 verduisterd
Betalingsopdrachten uitgevoerd door kashouders
Onder grote belangstelling van officieren van de landmacht in Oost,lava begon de Malangse krijgsraad de behandeling van de zaak tegen ma- I i joor Soeprasfo (38 jaar), officier van j de militaire administratie van TT-V I (Oost-Java), die er van verdacht ] wordt verduistering ten nadele van liet I land ten bedrage van Rp. 2.895.000.— in de periode tussen juli 1952 en eind 1953 te hebben gepleegd. Beklaagde bevindt zich sinds 27 octoher 1954 in arrest. Het rechtskollege wordt' voorgezeten door overste Soetadji, met als leden overste Soedono, plaatselijk militair —-"Hant van Surabaja, en uvei . boerachman, kommandant van infanterieregiment 17. Als auditeur militair treedt op majoor Oetomo. erifier is kapitein Soekardi. Beklaagde wordt verdedigd door mr. Soerjadi en majoor Soedardji, hoofd afd. Til van TT-V. Majoor Soeprastp werd onder geleide van twee leden van de militaire politie binnengebracht. Hij was in burger gekleed. Na het voorlezen van de tenlastelegging, volgens welke beklaagde zich schuldig gemaakt zou hebben aan overtreding van art. 65 jo 415 jo 372 jo 52 van het W. v. S. bracht de verdediger, mr. Soerjadi, in een exceptie naar voren, om beklaagde onmiddellijk van rechtsvervolging te ontslaan. Hij bracht naar voren, dat de direktie van de militaire administratie van de landmacht beklaagde reeds een administratieve straf heeft opgelegd door hem te verplichten, het bedrag van Rp. 2.895.000 terug te storten. Als de rechtszaak zou worden voortgezet, dan zou dus de kans bestaan, dat beklaagde tweemaal zou worden gestraft. Derhalve was de verdediger van mening, dat beklaagde van rechtsvervolging dient te worden ontslagen. Betalingen zonder doel De aitditeur-mimafr, die hierna het woord kreeg, verwierp de exceptie. Hij was van mening, dat een administratieve straf niet van invloed is op een rechtsproces, zodat dit proces moet worden voortgezet. De krijgsraad trok zich vervolgens gedurende een kwartier in de raadkamer terug. » Na de hervatting der zitting werd bekendgemaakt, dat de krijgsraad de exceptie van de verdediging verwierp, zodat het proces dus voortgezet werd. I Hierna werd begonnen met het ver; hoor van de beklaagde. Op de hem | gestelde vragen gaf deze ontwijkende I antwoorden, zodat de voorzitter hem ! aanmaande de waarheid te zeggen. Blijkens het verhoor heeft beklaag) ! de het bedrag van bijna drie miljoen ■ ! rupiah bij gedeelten door twee mili• taire kashotfders doen uitbetalen aan : een zekere Tjioe Bian Eng^ eerst rechtstreeks aan deze, en daarna via
iet echtpaar Soerjo. Beklaagde Kon )f wilde niet zeggen, waarvoor deze jetalingen dienden. In de betalingsjpdrachten had hij het doel van deze letalingen niet vermeld. Op de opmerking van de voorzitter, hoe het mogelijk was, dat hij betaingen had kunnen laten doen zonder het doel er van te vermelden, antwoordde beklaagde: „Een feit is, dat de kashouders de betalingen hebben jitgevoerd”. Gevraagd, in welke betrekkingen hij tot degenen, aan wie hij de bedragen heeft laten uitbetalen, staat, zei beklaagde, dat zij geen familie van hem zijn, maar dat hij „hen vertrouwt”. Geestelijk zwak? Hierop verzocht mr. Soerjadi de krijgsraad om de zitting te verdagen, omdat beklaagde „geestelijk niet meer bij is”. Tevens verzocht hij, om beklaagde, die reeds meer dan een jaar in voorlopige hechtenis zit, uit dit voorarrest te ontslaan en hem huisarrest op te leggen, In verband met deze verzoeken werd de zitting voor de tweede maal geschorst, nu voor een half uur. Na de heropening van de zitting werd het woord gegeven aan de auditeur-militair, die verklaarde, in verband met de belangrijkheid van de zaak, bezwaar te hebben tegen het ontslaan van beklaagde uit het voorarrest. De krijgsraad verwierp ook het tweede verzoek van de verdediging. De zitting werd daarna verdaagd tot 14 januari. Op die dag zullen de militaire kashouders, die de opdrachten tot uitbetaling hebben uitgevoerd,, eri de tweede luitenants Kisnandar en Hadiwinoto als getuigen worden gehoord. Aan de auditeur militair gaf de voorzitter van de raad opdracht, om in het vervolg beklaagde in uniform voor te brengen, daar hij nog in militaire dienst is.
---

Getuige zag Bos met een onbekende (beklaagde)
Laatste zitting ’55 proces Schmidt
Op de laatste zitting van de pengadilan negeri in 1955 ter behandeling van het proces tegen de heer Schmidt werd dinsdag een getuige gehoord. De 'getuige op deze 34ste zitting is de landbouwer Mafudin uit Tjililin bij Bandung. Hij verklaart de beklaagde te hebben gezien. Op vragen van de rechter vertelt getuige verder, dat zijn kampong vaak door benden van de D.I.-T.I.I. werd bezocht in de jaren 1952 en 1953. Van de bedden kende hij Achmad Sungkawa, Sastra en Hasan, allen voormalige leden van de verzetsorganisatie (in Nederlandse tijd) Hisbullah, toen getuige zelf nog • in de T.N.I. zat. Bij een bezoek van de bende ongeveer in juni 1952 zag hij twee Nederlanders. De een was kort, ietwat gebogen, had een scherp gelaat en zwart haar. De ander was lang, ongeveer 1,70 meter, rossig blond, was mager, 'had een hoog voorhoofd en een deuk in de kin. Geen van beiden droegen zij een baard. Ze hadden groene uniformen aan, zonder onderscheidingstekens. Van een van hen werd getuige de naam genoemd. Namelijk de „tjamat” van de D.I. Tjetjet vertelde hem, dat dat kapitein Bos was. De naam van de ander kwam hij nooit te weten. Degene die Bos werd genoemd zag getuige twee maal, de onbekende een maal. Getuige kwam er niet toe om te vragen hoe de naam van de onbekende was. Rechter Rochjani vraagt getuige, hoe hij getuige is geworden in deze zaak. Getuige antwoordt, dat de politie hem op een dag naar Bandung liet Komen, waar men hem ondervroeg. Daar vertelde hij zijn ervaringen met de Nederlanders. Men toonde hem in Bandung de foto’s van Bos en de onbekende en van anderen. Ongeveer tien stuks. Hij gaf de politie een beschrijving van het uiterlijk van de Nederlanders. De politie liet hem toen de persoon zien die Bos werd genoemd en later op Kwitang zag hij de persoon van wie hij de naam niet wist, doch die hij in de kampong had gezien met de man die Bos werd genoemd. Bij de confrontatie in Bandung zat Bos tussen zes andere personen in. Op Kwitang was er geen confrontatie, daar zag hij de persoon I door een kijkgat. Nimmer sprak ge! tuige met de beide personen. I De rechter vraagt getuige waarom
juist hij, en niet andere leden van de I kampong werden gehoord door de politie. Er waren toch ook anderen in die kampong? Getuige verklaart hierop, dat hij kamnonghoofd was. Op andere vragen vertelt getuige. 1 dat de beide Nederlanders . niets deden tijdens het bezoek. Zij stonden nabij A. Sungkawa, toen deze tijdens een bijeenkomst propaganda maakte. De rechter vraagt of de persoc" die getuige in aanwezigheid, van d: „kapitein Bos” genoemde persoon zag, zich ook in de zaal bevindt. Getuige antwoordt bevestigend en wijst met zijn rechterduim over zijn rechterschouder naar beklaagde die achter hem zit, draait zich vervolgens om en kijkt beklaagde aan. De rechter legt getuige drie foto’s van kapitein Bosch over, in uniform en in burger. Getuige herkent de foto’s niet. Voordien had de rechter het pamflet met de afbeelding van Van Kleef laten zien, die getuige ook niet herkende. De officier van justitie, djaksa tinggi Scenario, gaat nader in op het aantal foto’s dat getuige zag bij de politie, alsmede op de ontmoeting in Tjililin. De djaksa vraagt vervolgens, of er iemand geweest is, die getuige heeft opgedragen om de beklaagde aan te wijzen als de persoon die hij in Tjililin zag. Getuige antwoordt ontkennend. f Beklaagde De beklaagde verwondert zich er andermaal over, dat de getuigen zulk een kijk op foto’s hebben en daarvan direkt hem herkennen. Merkwaardig vindt de beklaagde het ook. dat de politie zomaar iemand pikt uit de desa Tjililin en dan metéén ook raak pikt. Over de conferentie merkt beklaagde op, dat hij zich zelf niet eens van de confrontatie-foto herkende. Dóch blijkbaar herkende de getuige hem direct. Was dit misschien omdat beklaagde de enige persoon was in de rij, die een lange broek aan had en lage schoenen? Verdedigster De verdedigster vraagt of getuige na de Nederlanders te hebben gezien, dit voorval ook direkt bij de bevoegde autoriteiten meldde. Getuige antwoordt ontkennend. Hij was bang voor de bende. Op een andere vraag van verdedig
ster zegt getuige de naam van beklaagde nog niet te weten. Verdedigster vraagt door wie de naam Michael is genoemd, aangezien getuige deze naam noemt in het proces verbaal. De rechter zegt, dat de naam niet voorkomt in het proces verbaal. Verdedigster en beklaagde kijken het proces verbaal in en vinden de naam niet. Desgevraagd zegt getuige vervolgens, dat de man, genaamd Bos, in Bandung een baard droeg. Getuige herkende hem toch door zijn magere gelaat, gebogen houding en neus. Verdedigster vraagt of getuige de naam Ejang of Madhapi heeft gehoord. Getuige noemt de naam Mama (vader) Ejang Adhapi. Toen de onbekende in Tjililin kwam, wist getuige niet dat de naam bij hem hoorde, doch later vernam hij, dat die naam hoorde bij „de persoon die samen met kapitein Bos was gekomen”. Verdedigster vindt het merkwaardig dat wel deze naam, maar niet de naam Schmidt is genoemd. Verdedigster heeft geen vragen meer, maar wil er op wijzen, dat toen getuige naar de aanwezigheid van de onbekende persoon werd gevraagd door de rechter, hij zonder de beklaagde eerst te hebben gezien, zomaar in zijn richting wees. De heer Soenario meent, dat het waarde kan hebben indien de rechter hier nader op ingaat. Op vragen van de rechter zegt getuige, dat hij de beklaagde zag toen hij daarnet de zaal binnenkwam. Verdedigster vraagt of de getuigen a charge als De Braai en Wiersma nog worden gehoord. Anders moet zij dat verzoeken. De rechter antwoordt dat verdedigster zich niet ongerust hoeft te maken, -angezien hij hen wil horen, achteraf. „Ze komen nog voor”, aldus rechter Rochjani. Verdedigster merkt op, dat zij in dat geval het horen van deze getuigen niet speciaal hoeft te verzoeken. Van de getuigen uit Nederland noemt verdedigster Verschoor en Koenders als getuigen, die ook in het proces tegen Schmidt van belang zijn. Een regeling dient te worden gemaakt met rechter Maengkom, opdat de getuigen ook in het proces Schmidt kunnen worden gehoord. De rechter sluit dan de zitting.
---

Een dezer dagen heeft de goe
verneur van ac rvioiuxxen, ujosaii, m Ambon de eerste steenlegging verricht voor de bouw van een nieuwe studio voor Radio R L De kosten worden ge raamd op Rp. 2 millioen.
---

Mevrouw Soekarno vraagt echtscheiding
IVieVIUUW J7 auiidwcui jwvivaiuv • >-* klaarde desgevraagd niet bereid te zijn :nig kommentaar te leveren op krantenberichten als zou zij echtscheiding van de prr-dtnt hebben aangevraagd. Op de vraag naar de juistheid van deze berichten verklaarde zij aan PIA, geen kommentaar te hebben. Zij zei voorlopig in het geheel geen mededelingen te kunnen doen en zij deed het verzoek aan een ieder om baar met rust te laten. Desgevraagd zei zij niet te weten, wanneer zij weer zou kunnen ontvangen en voegde hier slechts aan toe: „Ik hoop, dat het gauw zal kunnen”. Mevrouw Fatmawati Soekarno bevond zich in het huis, dat zij te Kebajoran heeft laten bouwen. Naar bet dagblad „lndonesia Raya” in zijn editie van donderdag meldde heeft mevrouw Fatmawati Soekarno echtscheiding aangevraagd van president Soekarno, en brieven over dit verzoek tot echtscheiding gericht aan president Soekarno zelf, vice-president Hatta, de premier en de voorzitter van het parlement. Op een vraag van een verslaggever van „lndonesia Raya” verklaarde mevrouw Fatmawati Soekarno te hopen, dat het kabinet deze kwestie zo goed mogelijk zal oplossen. Op een vraag, of zij inderdaad met ingang van woensdag 28 december het paleis Merdeka verlaten heeft om voorgoed in haar nieuw huis op Kebajoran Baru te wonen, wenste meviouw Fatmawati Soekarno niet in te ga„n. President Soekarno [ritus:e, werd van kringen, die m nauw kontakt staan met bet paleis Merdeka, door „lndonesia Raya” vernomen, dat president Soekarno niet werlst te scheiden van mevrouw Fatmawati Soekarno. Deze paleiskringen stellen op het ogenblik ernstige pogingen in het werk, om mevrouw Soekarno ov=r te halen, van haar voornemen af tt zien. „Zeer moeilijk”, zegt premier Premier Boerhanoeddin Harahap verklaarde donderdag aan „Pedoman”, dat mevrouw Fatmawati Soekarno inderdaad een brief heeft gestuurd aan de premier, waarin verklaard werd, dat zij echtscheiding heeft gevraagd van de president. Op een vraag of de kwestie een staatsaangelegenheid dan wel uitsluitend een privé-aangelegenheid van mevrouw Fatmawati Soekarno is, wenste de premier geen antwoord te geven. Hij zei slechts: „Het is een heel moeilijke kwestie, waarover ik besprekingen wens te voeren”. Geen staatsaangelegenheid Intussen deelde de minister van voorlichting, Sjamsuddin St. Makmur, aan „Pedoman” mede, dat de bedoeling van de bewuste brief van mevrouw Fatmawati is „goede diensten van de regering te vragen, zodat de betreffende kwestie dus geen staatsaangelegenheid is”. In de brief verklaarde mevrouw Fatmawati eveneens, dat haar besluit, om echtscheiding van president Soekarno te vragen, reeds vast staat. Op een vraag zei de minister van voorlichting, dat er in de brief geen sprake is van een aan de president gesteld alternatief, namelijk te scheiden van mevrouw Fatmawati of van mevrouw Hartini. Tenslotte verklaarde de minister, dat de mogelijkheid bestaat, dat de kwestie van het verzoek van mevrouw Fatmawati besproken zal worden op de eerstkomende zitting van het kabinet, aldus ..Pedoman”. , (Zie ook pag. 2)
---

Geen vorderin gen bij herstel veiligheid in Z,-Sulawesi
Mr. Wongsoneg >ro verklaart:
De goeverneur ter beschikking van het ministerie van binnenlandse zaken, mr. Wongsonegoro, die , thans in Makassar verblijf houdt voor het verrichten van de hem door het ministerie opgelegde werkzaamheden, heeft een causerie gehouden ovei onderwerpen de veiligheid betreffende. De causerie, welke plaats vond op initiatief van de gouverneur, werd ! gehouden in de goeverneurswoning. Mr. Wongsonegoro begon zijn causerie met een uiteenzetting te geven over de hem opgelegde werkzaamheden voor deze provincie, namelijk de bestudering van de veiligheidssituatie, het politieke leven en de omstandigheden van de staatsapparatuur, die onder de kompetentie vallen van het ministerie van binnenlandse zaken. Volgens mr. Wongsonegoro is de veiligheidskwestie inderdaad een moeilijk onderwerp, zowel voor de huidige regering als voor de vorige
kabinetten, aangezien niets een vlot verloop kan hebben,, indien de veiligheid nog wordt verstoord. In het bijzonder voor Zuid-Sulawesi schijnt het, alsof er geen einde gemaakt kan worden aan de ordeverstoringen, en mij is opgedragen om o.a. de binnengekomen rapporten te toetsen aan de feitelijke gebeurtenissen in deze provincie, aldus mr. V’ongsonegoro. Hij vervolgde, dat er geen vorderingen zijn gemaakt in het herstel van de veiligheid. De indrukken die hij krijgt verschillen niet van de rapporten van verscheidene regionale instanties in dit gebied, welke thans in j handen zijn van de centrale regering. Mr. Wongsonegoro zeide voorts, dat het onbegrijpelijk is, waarom Zuid-Sulawesi als rijstschuur ook tekort moet hebben aan rijst. Maar voor hen, die ervan op de hoogte zijn dat in Bone alleen 180.000 ha. sawah onverzorgd zijn, is dit niets verwonderlijks. Evenzo is het gesteld met de andere produkten zoals rotan, hars enzovoort, waarvan de pro'duktie een dalende tendenz vertoont, aldus mr. Wongsonegoro. 25% 5pecjfieke gevallen Mr. Wongsonegoro is van mening, lat de veiligheidskwestie in Zuid-Suawesi voor 75% algemene kwesties ’etrett, gelijk aan de kwesties in andere streken terwijl 25% van de gevallen specifiek is voor Zuid-Sulawesi. f Wat alzo onder de specifieke gevallen te verstaan is, verklaarde mr. Wongsonegoro niet en hij deed slechts het beroep op leiders van partijen en organisaties, om meningsverschillen, partij- en groepsbelangen te vermijden, en hij hoopte, dat de béide afgelopen verkiezingen de staat stabiliteit zullen geven zoals door het Indonesische volk wordt gewenst. Met betrekking tot de regeringspolitiek zeide mr. Wongsonegoro, dat de centrale regering in geen geval de provincie Sulawesi aan haar lot overlaat. Wie moeten meer in aanmerking komen voor belangrijke posities op Celebes, zonen van de daerab zeit of personen van buiten, aldus vroeg mr. Wongsonegoro. [ndien hij het voor het zeggen had, -zou hij zijn keuze laten vallen op een zoon van de daerah, die meer op de hoogte is van de taal en de wensen van de bevolking, al is zijn bekwaamheid minder dan die van iemand van bu ten do daerah, aldus mr. Wongsonegoro.
---

Nahdatul Ulama overhandigde rapport aan Masjumi
„Geen nut bilaterale besprekingen met Nederland te voeren 5 ,
K. H. Daclilan, algemeen voorzitter van het hoofdbestuur van de NU, verklaarde desgevraagd aan P.I.A., dat een door de afgevaardigden van de NU naar de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties opgesteld rapport betreffende de bespreking van West-irian overhandigd is aan de Masjumi. Hij ontkende de juistheid van berichten als zou de NU een nota aan de regering hebben overhandigd om te verzoeken, de Indonesische delegatie voor de besprekingen met Nederland terug te roepen. Hij zei, dat het zover nog niet is gekomen. Wij hebben het rapport van onze afgevaardigden aan de Masjumi overhandigd en hierbij ons standpunt toegelicht, zodat de Masjumi dit nader in eigen kring kan bespreken. Nadere besprekingen met de Masjumi zodra de partij ons rapport voldoende beeft bestudeerd, zullen dan volgen, en pas dan kunnen wij een definitief standpunt aan de regering kenbaar maken, aldus K. H. Dachlan. Hij zei, dat tot dusver het standpunt van de NU nog steeds is, dat het geen nut heeft thans bilaterale besprekingen met Nederland te voeren en dat daarom de NU niet aan de besprekingen wenst deel te nemen. Niet bevredigend Hij verklaarde, dat de resolutie betreffende .West-irian zoals die aanvaard is door de Assemblee van de V.N., voor de N.U. „in het geheel niet bevredigend” is. In die resolutie wordt slechts een „hoop” uiitgesproken en er is zelfs geen sprake van morele steun aan Indonesië. Voor ons is het thans een kwestie uit te zoeken, hoe de houding van de Latijris-Amerikaanse en de AAlanden is ten aanzien van de resolutie. Bij de opmerking, dat de resolutie is opgesteld in overleg met de
AA-landen, zet K. H. Daohlan; „ln feite is de resolutie opgesteld door India. En de overige AA-landen liepen hier heus zo erg warm niet voor. Bij de stemming namen zij een koele houding aan en op de vraag, wie tegen was, hield men zich maar stil, zodïït de stemming binnen twee minuten was verlopen. Het was de eerste keer, dat in de Assemblee een resolutie binnen zo korte tijd bij acclamatie is aangenomen,” Wij dienen dit vraagstuk nu nader te onderzoeken, aldus K. H. Dachlan. Op de vraag naar zijn mening over de besprekingen met Nederland, nu die r.iet ten volle gesteund worden door de NU en PSII, zei de NU-leicfer: „Dit is een zaak van de regering zelf. Wij hebben hier nu verder niets meer mee te maken. Ons werk begint pas weer, zodra het resultaat van de besprekingen aan ons wordt voorgelegd in het parlement. Hij zei, dat de bedoeling van het overhandigen aan de Masjumi van het rapport over de waarnemingen van de NU-afgevaardigden naar de Assemblee, bedoeld is, om feeling te houden met deze partij, als zijnde de belangrijkste partij in de huidige regering. P.S.I.I. De algemeen voorzitter van de executieve raad van de PS11, Arudji Kartawinata, verklaarde aan P.I.A., dat de vergadering van de executieve raad, die dezer dagen zou worden gehouden ter bespreking van hangende kwesties zoals de onderhandelingen met Nederland en de afwikkeling van de AURI-kwestie, enige tijd moet worden uitgesteld. Hij zei op voorschrift van de dokter enige tijd rust te moeten nemen, en de vergadering van de executieve raad van zijn partij tot nader order te hebben uitgesteld.
---

V. Dulken en drs. Karim op vrije voeten
De heer J. van Duiken, gewezen onderhoofd van de LAAPLN (deviezen-instituut) en drs. Djody Karim. waarnemend hoofd van de voormalige KPUI (centraal kantoor voor importaangelegenheden), die enige maanden geleden zijn gearresteerd, zijn vrijdag j.1. op vrije voeten gesteld. Zoals bekend, zijn beide heren destijds aangehouden, omdat zij er van verdacht werden, betrokken te zijn in de bekende „Hongkong-kompensaties”. Intussen is de heer Van Duiken. : kort na zijn vrijlating, op uitnodiging j van de enquête-kommissie (inzake deviezenkwesties) van het parlement, voor deze kommissie verschenen om , de nodige inlichtingen te verstrekken. I
---

Nieuw jaarsreceptie ten paleize
Evenals in vorige jaren Destona au jaar zeer grote belangstelling voor de receptie ter gelegenheid van het nieuwe jaar, welke president Soekarno ten paleize Merdeka gaf op zondagmorgen. Onder de aanwezigen bevonden zich onder meer de leden van het kabinet, leden van het parlement, de diplomatieke vertegenwoordigers, burgerlijke en militaire autoriteiten, vertegenwoordigers van politieke partijen alsmede hun dames. Nadat het Indonesische volkslied ten gehore was gebracht, werden de aanwezigen in de gelegenheid gesteld het staafshoofd persoonlijk hun gelukwensen voor het nieuwe jaar aan te bieden. Met vele van zijn gasten voerde de president een kort gesprek. Om 11 uur werd de receptie, die om negen uur een aanvang had genomen, besloten met het „lndonesia Raya”. De president trok zich hierna terug.
President Soekarno hield Zondagochtend ten paleize Merdeka een nieuwjaarsreceptie. Foto: de algemeen voorzitter van de Masjumi, Moh. Natsir, biedt het staatshoofd zijn gelukwensen aan voor het nieuwe jaar.
---

Probleem jongeren uit W.-lrian
Papare bij ricepresident .. r
Het uit West-irian afkomstige parlementslid, Silas Papare, had donderdag een ontmoeting met vicepresident Hatta. Na afloop van het onderhoud, dat een half uur duurde, verklaarde Stlas Papare aan de pers, dat vice-president Hatta hem meegedeeld had, dat volgens door de vice-president ontvangen rapporten de IndonesischNederlandse besprekingen, die op het ogenblik in Genève plaatsvinden, vlot verlopen. De kwestie inzake de status van West-irian vormt een punt van bespreking bij deze onderhandelingen. Silas Papare verklaarde verder, dat hij zelf echter de mening is toegedaan, daf^ het het beste is, om de onderhandelingen tussen Indonesië en Nederland op te schorten tot er een nieuwe regering is gevormd op basis van de uitslagen der algemene verkiezingen. Nadat deze nieuwe re-, gering tot stand is gekomen, kunnen de onderhandelingen voortgezet worden. Het uit West-irian afkomstige parlementslid verklaarde, dat men meer aandacht dient te schenken aan de opleiding van uit Irian afkomstige jongeren. Hij zei, dat hij met de vicepresident ook de lotsverbetering van 7.000 West-Irianers, die zich nu binnen het gezagsgebied van de Indonesische Republiek bevinden, besproken had. Ongeveer 5000 van deze uit Westirian afkomstige jongeren zijn op het ogenblik werkloos. Volgens Silas Papare had de vicepresident volle aandacht voor het probleem, en de vice-president zal bij de regering voorstellen en suggesties naar voren brengen, opdat de jongeren uit West-irian' een behoorlijke opleiding krijgen.
---