TROUWPLANNEN ? De ongetrouwde vorst van Monaco heeft als gewoonte voor de radio een „praatje bg de haard” te houden tot zijn. volk. Tot nu toe heeft Prins Rainier de Derde over huwelijksplannen angstvallig gezwegen, maar zo tussen de bedrijven door stipte hij dit onderwerp tijdens de laatste uitzending plotseling aan. „Het vraagstuk van mijn huwelijk”, zo zeide de vorst, „baart u allen met recht zorgen en gelooft u mij, ook ikzelf ben met dit probleem ten zeerste vervuld. Het heeft een politiek aspect, waar ik allerminst onverschillig tegenover sta, doch het draagt eveneens een menselijk aspect in zich, waarvan ik hoop dat u de portée niet zal zijn ontgaan.” Met politiek aspect doelde Prins Rainier op het feit, dat wanneer hij zou overlijden zonder een troonopvolger na te laten het „belastingvrije” vorstendom dan zou komen te vallen onder de Franse belastingwetten. MANIAK Een onbeholpen, zelfvervaardigde bom ontplofte in een bioscoop op Times Square, het middelpunt van het New Yorkse uitgaansleven; persoonlijke ongelukken noch noemenswaardige schade waren het gevolg. In de bioscoop keken 1000 personen naar de film „Blood Aliey”. Alles wees er op dat de bom geplaatst was door een maniak die al maandenlang bommen plaatst in bioscopen, spoor- en luchtvaartstations en de openbare bibliotheek. De laatste, die op 11 Augustus werd gevonden in een bioscoop, was niet tot ontploffing gekomen. De bezoekers zagen en hoorden de ontploffing, maar niemand besteedde er veel aandacht aan omdat er duchtig geschoten en lawaai gemaakt werd op het doek. De hom, die in de zitting van een stoel was verstopt, bestond uit een stukje pijp van vijf centimeter en anderhalve centimeter doorsnee en was afgesloten met houten aan beide uiteinden. Er zat zwart poeder in; een goedkoop horloge gaf de tijd van ontploffing aan. Tot heden is niemand ernstig gekwetst bij de ontploffinkjes, maar het gevaar, dat het nog eens mis zal gaan, heeft de politie tot de uiterste waakzaamheid genoopt. 66 DAGEN GESLAPEN De 14-jarige Italiaanse Maria Grazia Gheller toont op het ogenblik tekenen van ontwaking uit een diepe en ononderbroken slaap, welke 66 dagen geduurd heeft. De doktoren, die het meisje behandelen, hebben geconstateerd, dat haar pupillen bewogen en dat zij zwakke geluiden uitstootte. Zij hebben het kind, dat iets aan de hersenen heeft, behandeld met antibiotica. RIVALEN Er vielen drie doden en 23 gewonden, toen ’n onbekend gebleven iemand een handgranaat wierp in een menigte, die het jaarlijkse feest vierde van het stadje Naga (Manilla). De politie meent dat de dader stellig geen politieke motieven heeft gehad, doch men zoekt het eerder in rivaliteit tussen twee circustroepen, die het feest opiuisterden. OUD In de Sovjet-republiek Azerbeidsjan leeft, volgens Radio-Moskou, een boer die 147 jaar oud is. Deze „Methusalem”. Makmoed Eivozow geheten, wérkt op een collectieve boerderij in het bergdorp Pirasurra. Hij heeft 23 kinderen. Zijn oudste dochter is 120 jaar. Eivozows kinderen zijn schaapherders en onderwijzers, tuinlieden en arbeiders in de olie-industrie, graanboeren en soldaten. Kort geleden heeft de oude heer een br-oek gebracht aan Moskou. Hij bezichtigde het Kremlin en de agrarische tentoonstelling, alsmede de universiteit en de academie van wetenschappen. TREK Mej. Lucille Moore werd met een groep andere gevangenen naar de rechtbank te Chicago overgebracht, toen zij uit haar handboeien glipte en verdween. Een paar minuten later was zij terug. „Ik had zo’n trek in een reep chocola”, vertelde zij, op de reep kauwend. HET NEDERLANDS ELFTAL IN PRIMA CONDITIE Dinsdagavond kwamen de spelers van het Nederlands elftal, dat Zondag a.s. te Rotterdam tegen België uitkomt, in het Olympisch Stadion bijeen. Behalve de elf uitverkorenen waren ook de vier reserves Feyt, Kerkum, Brusselers en Schouten aanwezig. Trainer Max Merkel heeft gedurende anderhalf uur de gebruikelijke oefeningen met dit vijftiental gedaan. De training was zwaar en zeer intensief, maar alle aanwezigen namen met grote ijver en in een prettige sfeer aan de diverse oefeningen met en zonder bal deel. Van de keuze-commissie waren voorzitter Hoolboom en het lid Pellikaan aanwezig en verder zagen wij Harry Denis en Cor van Es van de technische commissie, alsmede dokter Posthuma. Dat de keuze-commissie de aanstaande ontmoeting tegen de rode duivels zeer ernstig opvat, wordt bewezen door het feit, dat voor de eerste maal vóór een landenwedstrijd de spelers niet alleen des Dinsdags tezamen komen, maar dat ook Donderdagavond a.s. een dergelijke bijeenkomst te Amsterdam wordt belegd. Tijdens de training van Dinsdagavond bleek, hoe sterk de lichamelijke conditie van de spelers is vooruitgegaan en dat het tempo van uitvoering hoger ligt dan het vorig seizoen en aanmerkelijk hoger dan twee en meer jaren geleden. De keuze-cömmissie verzamelt Zaterdagmiddag de spelers en de reserves van het Nederlands elftal in een hotel ergens in Nederland. --- De eerste vluchten met 'n motorvliegtuig boven Nederlandse bodem Hilgers experimenteerde in 1910 op Doesburgerheide te Ede Frgens aan de rand van het Edese boe, verscholen tussen de dichte ^ opslag van berken en dennen, liggen de fragmenten van een betonnen vloer. Vijf en veertig jaar geleden stond daar een. .. . vliegtuighangar, niet meer dan een grote loods. De Doesburger beide was toen nog heide en geen cultuurvlakte, waar koeien grazen en eindeloze aardappelvelden zich uitstrekken. En hier, op die thans ontgonnen heide, werd op 29 Juli 1910 een der eerste vluchten met een motorvliegtuig door een Nederlandse „aviateur ’ boven Nederlandse bodem gemaakt. Het was de 20-jarige J. W. E. L. Hilgers, een Indische jongen, die met een kleine Blériot deze prestatie leverde. Er w'as een nieuw tijdperk in de techniek aangebroken. Blériot stak het Kanaal over met zijn ééndekker; de Antperpse stratenmaker Jan Olieslagers, vlieger geworden, gaf ook in ons land rijn demonstraties en in Pau (Zuid-Frankrijk) kregen de eerste Nederlanders hun opleiding. Bi Ede werd een groot gedeelte van de Doesburger heide afgemaaid en er verrees een hangar. Op zekere dag verscheen een geweldige kist, die een complete Blériot-eendekker met Anari-motor bevatte en hiermee zou Hilgers gaan experimenteren. Vier pollepels aaneengesoldeerd, een ervan rood geverfd, werden op het dak van de hangar gemonteerd: dat was de windmeter. Als die zo tegen zonsondergang helemaal stilstond, dan vaagde Hilgers het erop. Uit de omliggende plaatsen kwamen de pensiongasten en villabewoners elke avond toegestroomd, turend naar de lucht en naar de windmeter. Uren soms wachtend op het moment, dat ’t vliegtuig naar buiten gereden werd. Dan kroop Hilgers tussen de latten en draden door op z’n bankje, de pet achterstevoren op z’n bruine knikker. Een helper slingerde met de hand de propeller rond en als de motor dan begon te dreunen, wachtten helpgrage omstanders tot de blokken voor de wielen weggeschopt waren en Hilgers met de hand het teken „los” gaf * m En maar remmen Brommend taxiede de machine dan over de kortgemaaide maar nog bultige hei en het heirleger toeschouwers ■ rende er met verhitte koppen achteraan. Iedere avond weer, want het aan- ■ tal vergeefse pogingen om te vliegen was legio. Gewoonlijk ging het na één of twee ritten al mis. Soms verhief de Blériot zich enkele voeten van de grond om daarna neer te ploffen. Meestal was er dan iets beschadigd... overdag werd dan in de hangar hevig gezwoegd om het euvel te verhelpen. In toen, op die Juliavond anno 1910 wist Hilgers, die onverzettelrjk was, voor de eerste maal zijn machine goed los te krijgen en — zij het op bescheiden hoogte — een afstand van een paar kilometer zonder ongelukken af te leggen. Die avond werd naast de windmeter de nationale driekleur op het dak van de hangar gehesen. j Geluk bij ongeluk Hilgers is nog een tijd met zijn experimenten doorgegaan op de Doesburgerheide. Er kwamen talloze kijkers en ook enkele leerlingen. Op een goede dag verscheen er ook een knappe, jonge dame, die aviatrice wilde worden. In het landelijke Ede dier dagen sprak Men er schande van: „Een vrouwfflens. dat vliegen gaat. Niks waard en ...... ’t komt heel niet tepas...” Wat de vliegerij betreft, had deze leerlinge inderdaad geen geluk. Ze maakte een val en had er toen schoon genoeg van. Bij het ongeluk kwam ook hier ’t spreekwoordelijke geluk: de jonge dame leerde in het dorp iemand kennen en stapte kort daarna met hem in t huwelijksbootje. In het dorp zei Mem „Zie je wel, een vrouwmens hoort niet in de lucht, nou is zo "eter op haar plaats...” De vliegsport „iJ? Ede dus kennis met de egsport - in - haar - kinderschoenen, «en zou er weldra meer van zien. Vereen Haagse firma in . „mobielen, kondigde grootse plan“ aan: vliegkampen in Soesterberg en in Ede. Vliegdemonstraties van J Wijnmalen, Küller en Koolhoven. Er ( werden meer hangars op de hei ge- ] bouwd, afrasteringen aangebracht en er kwamen zelfs vier rangen, waarvan i de duurste „paddock” werd genoemd. Duizenden woonden de vliegweek in Ede bij en het werd een machtig feest daar op de heide. Fraaie rondvluchten werden gemaakt boven de omgeving, sommige duurden wel een half uur. Na die glorierijke dagen werd het allengs weer stiller op de DoesburgerKèide. Twee vliegvelden was voor die tijd blijkbaar nog teveel. Verweij en Lugard lieten Ede aan zijn lot over, maar Soesterberg werd de bakermat van de militaire luchtvaart. Het was ook een der tussenstations in -te grote Europese rondvlucht, die in 1911 honderdduizenden in West-Europa in extase bracht. Bij Ede verdwenen de hangars; de betonnen vloeren, die men gemakshalve maar in de heide achterliet, werden bij de ontginning opgebroken, een enkele, overwoekerd door onkruid en struikgewas, bleef herinneren aan die merkwaardige eerste vlucht van Hilgers, een mijlpaal in de geschiedeniis :ier Nederlandse luchtvaart. Straks, op 22 October, zal de vliegtuigbouwkundige studievereniging „Leonardo da Vinei” uit Delft het pionierswerk van Hilgers herdenken, in Delft maar ook in Ede, waar een eenvoudig monument verrijst om de herinnering aan die eerste vlucht boven de Doesburgerheide ook voor de :oekomst te bewaren. n£ Ben bij de Frame Ariël-fabrieken di gebouwde Wright-twee dekker, waar- di we in 1909 reeds een vlucht werd 80 Senrnkt, n.l. boven de Ettense hei. ~ kc r -ii i •• ii Tc Een nieuwere uitgave, de AVRO-delta, een der supersonische Britse straalvliegtuigen. --- Advertentie X?tecoverjj 20 STUKS 75 CT. --- De nieuwe Belgische ambassadeur De nieuwe Belgische ambassadeur in ons land, baron F. X. van der Straten Waillet, heeft Dinsdagmorgen een bezoek gebracht aan de sluizen te IJmuiden. We zien hem hier op de grote sluisdeur, met aan zijn rechterzijde de rijkshavenmeester Noordzee- kanaal, de heer G. A. Man en aan zijn linkerzijde de burgemeester van Amsterdam, mr. Am. J. d’Ailly. --- Westerlings kruistocht nu vanuit Maassluis? Evipan II zou er in de haven liggen (Speciale berichtgeving.) 1 Aan de Hellingkade te Maassluis ligt een oude grijze patrouilleboot van ongeveer 25 meter lengte. Hij ligt daar al anderhalf jaar, maar eerst de laatste (lagen staat hij in het middelpunt van de belangstelling. Het scliip Is gehuld in een waas van geheimzinnigheid. Met is 'het onderwerp 1 van tal van de wildste geruchten. Alle Maassluizenaren hebben de klok horen luiden maar niemand weet waar de klepel nu eigenlijk hangt. Wat die geruchten dan wel behelzen? Kapitein Kaymond Westerling zou het scheepje hebben gekocht om er zijn „kruistocht tegen de Indonesische regering” mee voort te zetten. Het schip heeft een roemrucht verleden. Het werd in 1944 in Duitsland gebouwd en zowel de Duitse als de Britse marine hebben het als patrouillevaartuig gebruikt. De eigenaar is nu de heer W. H. de Ridder, directeur van een scheepvaartbedrijf, die na de oorlog in tweedehands scheepsmotoren handelde, maar zich — toen deze artikelen niet meer verkocht werden — op schepen toelegde. Toen hij het patrouillevaartuig had gekocht, was ieder het er over eens dat hij zich flink in de vingers had gesneden. En nu heeft hij misschien toch een koper? Het schip dat geen certificaat van zeewaardigheid heeft doch met zijn sterke motor van 750 pk. en zjjn snelheid van 24 mijl wel zeewaardig is (al maakt het een afgetobde indruk) zou dienen om 40 a 60 man naar Indonesië te brengen alsmede de nodige wapenen. In een Franse of Spaanse haven zou kapitein Westerling het commando overnemen. De wapenen zullen echter niet aan boord zijn wanneer het schip de Nieuwe Waterweg uitvaart. Mensen die het weten kunnen, noemen de plannen, zo zij werkelijk bestaan, onzin. Het schip heeft een inhoud van 80 a 90 m.3. Dat komt, wanneer men de machines ervan buiten beschouwing laat, neer op anderve m.3 per man. Veertien dagen geiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiniiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiniiiK leden zijn er inderdaad mensen aan ï boord geweest. De motor, die kort _ geleden gerevideerd is, heeft proefgedraaid. De eigenaar van de , scheepswerf waar de boot ligt, de *! heer H. de Haas, weet echter van ^ niets. De politie weet ook van niets, v de havenmeester weet ook niets, . maar zegt, dat het schip nooit onge- r merkt zal kunnen wegvaren. Het r fnoet'ri.i. twee bruggen, waaronder de {j Sehaiisbrug, passeren. De heer De Ridder die de naam s heeft opportunist te zijn, heeft wel v met de groep-Westerling te maken. v Wij vernamen dat hij de echte Evipan 8 gekocht en weer van de hand heeft ° gedaan. Toen wij hem opbelden nam v hij de hoorn niet op. Wij bezochten hem thuis. Hij opende de voordeur op een kier en begon al met zijn hoofd te schudden nog voor wij iets hadden gevraagd. Zelfs onze vraag of hij het schip kende, beantwoordde hij ontkennend. „Weet u dan niets van onderhandelingen met de groep-Westerling?” vroegen wij. Eindelijk gaf de heer De Ridder antwoord. „Ja” zei hij en sloot de deur. --- Ook EKO mag van alles vertellen Zaak-Schmidt in Djakarta s In de negentiende zitting in de 1 n rechtszaak tegen de Nederlander : e Schmidt, die Maandag is gehouden, i f werd opnieuw getuige Wim Eko ge- ’ ■- hoord over een tocht, die hij naar ] e Bandoeng zou hebben meegemaakt, ( d Verdachte Schmidt merkt op, dat het : e hem niet duidelijk is waarom dit on- c belangrijke punt met zoveel moeite c i, wordt geverifieerd, als men andere : k onbelangrijke punten ongeverifieerd I n laat. Verdachte verbaast zich erover, i :, dat Eko, toen hij — zoals hij zegt ~— i - in Bandoeng vier leiders van de op- i - standelingen in een hotel zag zitten, i !- niet direct naar de telefoon rende om ' de politie te waarschuwen. Dat zou 1 IK hem toch een beloning of promotie i , hebben opgeleverd. c ■r Verdachte verbaasde zich er verder I t- over, dat alle bendeleiders, die in het n getuigenverhoor voorkomen, voorte durend onder andere namen opduiken, e doch dat alleen hij (Schmidt) zijn ; •- eigen naam houdt. „In werkelijkheid woonde ik al die n tijd rustig in Djakarta”. Schmidt begreep verder niet waarom Eko dingen mag verklaren, die hij alleen inaar Manoch heeft horen zeggen. Verd. merkte op, dat toen hij afgelopen Vrijdag in de zaak-Jungschlftger lis getuige werd gehoord, men aan zijn verklaring geen waarde hechtte, ïmdat hij als medeplichtige werd beschouwd. Volgens Schmidt kon hij zich natuurlijk niet meten met genlemen, als Manoch en Tomasoa, die looit liegen en van wie men elke verklaring direct als waarheid aanleemt”. Hij vroeg zich af of er een notief is waarom hij meineed zou willen plegen. „Mijn papieren zijn in leslag genomen, mijn vrienden en oedienden zijn gearresteerd; toch is er geen motief gevonden waarom ik :egen dit land wilde vechten.” De verdedigster, mevrouw Bounan, merkte tenslotte op, dat Van Hulst, die thans dood is, in deze zaak een belangrijke rol speelt. Zij vroeg of er nergens verklaringen van Van Hulst zijn. De rechter zegt te zijner tijd om de verklaringen van Van Hulst te zullen verzoeken. De Officier van Justitie, Soenario, verklaarde dat er inderdaad verklaringen bestaan van Van Hulst, doch dat deze in ’s lands belang niet openbaar behandeld kunnen worden. --- Twee en een half jaar tegen grijze messentrekker geeist „ Oompje te Lienden is É dronken niet ongevaarlijk s De oude baas op de verdachtenbank van de Arnhemse rechtbank ging * niet zichtbaar gebukt onder de last van zijn 68 jaren, noch onder liet wel zeer zware gewicht van de tenlastelegging van de officier van justitie: o poging tot doodslag. Het mannetje had gezellig keuvelend zijn visie op ®. de zaak aan de rechtbank kenbaar gemaakt en hij had zelfs listig oude o mannetjes-grapjes gemaakt. Men had gelachen en hij zat daar de kinder- z lijke overtuiging te voeden, dat de rechterlijke macht het nog niet zo slecht met hem meende. Maar toen de officier, mr. ir. W. H. Folmer, opstond en liefst twee jaar en zes maanden gevangenisstraf eiste, was hij toch wel even geschokt. Hij plukte aan zijn grijze snorretje en bekeek verwijtend het openhaar ministerie. » vi n iji,viiu 11L v|;c,iiiiuui iiiiiijcivi iv, De opperwachtmeester van de rijkspolitie te Lienden beschreef de oude landarbeider A. O. te Lienden algemeen „oompje” genaamd, als een vriendelijk mens met een goed hart zo lang hij geen borrel op heeft. Maar zodra hij. drank tot zich heeft genomen wordt hij lastig; en zelfs gevaarlijk. Aan oompje is ten laste gelegd, dat hij op 20 Maart te Lienden de 25-jarige landarbeider, Arend P. 's avonds met een mes heeft aangevallen. P. kon het dronken mannetje van zich afschudden en ontwapenen, doch niet voordat oompje met het mes in P.’s winterjas enige flinke openingen had . gesneden. Oompje was boos op P. omdat deze ging met de dochter van zijn ’ vroegere kostbaas Van Z. In November was hg de woning van Van Z. uitgezet omdat hij daar het verloofde paar eens met een mes had achtervolgd in een dronken bui. Op de 20e Maart ontmoette hij P. in een café en hij . haalde meteen thuis een mes om de jongeman op te wachten. „Ik ga een mens slachten” had hij in het café voor zijn vertrek gezegd. Aan de president jhr. mr. F. O. M. ran Nispen tot Pannerden vertelde lompje: „Toen ik P. in het café zag, cwam de oude steen weer boven drij'en. De steen was niet diep genoeg (ezonken”. Ongevraagd voegde hij erian toe: „Het was een fatsoenlijk nelssie”. De president: „U werd dus boos en fing een mes halen. Een vlijmscherp nes”. Verdachte, enthousiast: „Ja, een ceel scherp mes. Ik gebruik dat altijd n de tuin”. De president: „U heeft Arend P. angevalien en een stekende beweging ;emaakt?” Verdachte: „Wat recht is, is recht”. De president: „U wilde hem in zijn >uik steken?” Verdachte: „Dat kan ik niet zeggen. In wie bewijst dat ik hem heb geaakt. Hij kan zichzelf wel geraakt lebben”. President: „U heeft al eens gezegd, is ik hem zie, gaat hij eraan”. Verdachte: „Dat gefoof ik niet”. Arend P. als getuige gehoord (hij is intussen met ’t meisje Van Z. gehuwd) verklaarde, dat oompje altgd ruzie met hem zocht ais lijj dronken was. Het gezin Van Z. heeft hij al eens met een pistool bedreigd. Hij kwam de kamer in, roepend „pief, pief, pief”. Later heeft hij patronen gekocht voor het wapen; hg kondigde aan de gehele familie Van Z. te zullen uitroeien. De officier achtte bewezen, dat verachte, die al eerder het plan had gead P. te vermoorden, volgens een geijpt plan te werk ging. Hier is sprake an poging tot doodslag met voorbeachten rade. Ofschoon volgens de psyhiater verdachte verminderd toerekeingsvatbaar is, wilde de officier, geien de ernst van het feit, geen geombineerde straf eisen. De verdediger mr. Leijte achtte zijn cliënt niet buitengewoon gevaarlijk; hij is een oude man en vrijwel krachteloos als hij dronken is. Pleiter vroeg een gecombineerde straf, zoals de reclassering had geadviseerd; verdachte kan dan worden geplaatst in een landkolonie, waar hij zelfs leiding zou kunnen geven; hij is een goede landarbeider. Waarom is er geen speciale rechtspleging voor mensen boven de zestig jaar? vroeg pleiter tenslotte! Mr. Leijte was het niet eens met de officier ten aanzien van de bewijseonstructie van de tenlastelegging; de raadsman begon zijn betoog met het ontwikkelen van juridische bezwaren, zich beroepend op andere jurisprudentie dan de officier aanhaalde. Uitspraak over veertien dagen. --- Gaitskell gekozen tot penningmeester Labour-Congres. Hugh Gaitskell, de vroegere minister van financiën, s met grote meerderheid gekozen tot penningmeester van de Britse Labourpartij. Zijn tegencandidaat, de linkse Aneurin Bevan, leed een beslissende nederlaag. De stemverhouding was 5.475.00 tegen 1.225.000. Bevan kreeg ongeveer 750.000 stemmen minder dan bij de vorige verkiezing van een penningmeester. Ook toen was Gaitskell zijn tegencandidaat. Bij de verkiezing van het uit 28 ie den bestaande bestuur, behielden echter de zes leden, die aanhangers van Bevan zijn, op doorslaggevende wijze hun zetel. Negers in jury Voor het eerst in Columbus, in de Amerikaanse staat Georgia, hebben twee negers zitting genomen in een jury bij de berechting van een blanke. Hiei heeft ook voor het eerst een neger als advocaat de verdediging gevoerd in een openbaar proces. --- Rel op Duitse boekenbeurs Op de in Frankfort gehouden Duitse boekenbeurs hebben enige standhouders de stand van de uitgeverij Plesse uit Götetingen afgebroken en de inhoud uit het venster gesmeten. Plesse pronkte namelijk op zeer op vallende wijze met de volgende „wetenschappelijke” boeken: „Dé laatste aantekeningen” van Alfred Rosenberg, Hitlers minister voor de veroverde gebieden in het Oosten, „Ereboek der Waffen-SS” en „Waffen-SS im Einsatz” Maar daarmee nog niet tevreden deelde de firma Plesse propagandamateriaal uit, waarop de rune-tekens der SS, ridderkruisen met hakenkruisen en het SS-parool; „Meine Ehre heisst Treue” voorkwamen. Rosenbergs boek werd aangediend als „het beslissende werk” voor de ontwikkeling van 1918 tot 1945. De leiding van de door talrijke buitenlanders bezochte boekenbeurs had de firma Plesse reeds aangezegd de stand te verwijderan, doch collega’s besloten tot een kordate actie nog voor de tijd van het ultimatum verstreken was. Tijdens de heibel trad ook de onlangs afgezette minister van Culturele Zaken van het land Neder-Saksen naar voren, die hij de uitgeverij Plesse geïnteresseerd is. --- Twee der drie Londense bandieten gegrepen Van de drie bandieten, die in Londen een juwelierszaak overvallen hebben en zich schietend een weg hebben gebaand, konden er twee worden ingerekend. De politie heeft een intensieve actie op touw gezet om ook nummer drie te pakken te krggen. (United Press). --- Advertentie Advertentie \j] jj^ c*oor lan9e winter, a^s ^ *n een Paar ' dagen van die plaag verlost bent met ABPIJSIROOP/&5§; --- Rattenhuber door norse oud-SS-ers onthaald Hitlers S.S.-lijfwachtcommandant terug nug cciic. uc uuuu van Hitler In de nacht van Maandag op Dinslag is een kleine groep van 31 Duitse krijgsgevangenen uit Rusland in het iVestduitse doorgangskamp te Friedland aangekomen. Bg de groep bevon3en zich 22 generaals, onder wie de vroegere commandant van de S.S.lijfwacht van Adolf Hitler, luitenantjeneraal Jnhann Rattenhuber. In antwoord op vragen met betrekking tot de dood van Hitler, zeide generaal Rattenhuber de „Fuhrer” /oor diens dood in April 1945 nog de ïand te hebben geschud. Op 29 April L945 ’s m'ddags omstreeks vijf uur kwam Hitler zijn kamer in de schuilkelder van de kanselarij in Berlijn binïen, drukte hem de hand en zeide: .Alles is verloren, vaarwel” aldus ïattenhuber. De S.S.-generaal vervolgde Hitler nog eenmaal gezien te lebben op 30 April toen deze in het ïospitaal afscheid nam van de Roodeiruiszusters. Toen Hitler hem zag, cwam deze nogmaals op hem toe om lem te feliciteren met zijn verjaardag, o zeide Rattenhuber. Hij vertelde verder nog de nacht van 30 April op 1 Mei 1945 in zijn kamer in de bunker te hebben doorgebracht, ondanks het zware vuur van de Russische artillerie. Hij werd uit zijn slaap gewekt door een van zijn soldaten, die hem mededeelde, dat Hitler zelfmoord had gepleegd. Rattenhuber zeide een van de laatsten te zijn geweest, die op 1 Mei de bunker van de kanselarij hebben verlaten. Buiten werd hij door Russische troepen gevangen genomen en vervolgens in krijgsgevangenschap naar de Sovjet-Unie gevoerd. Rattenhuber besloot: „Dat is alles dat ik nu kan zeggen. Ik ben moe en uitgeput”. Toen een verslaggever nog aandrong op een verduidelijking van de woorden waarmee de soldaat hem mee had gedeeld dat Hitler zelfmoord had gepleegd, kwam een van de vroegere leden van de lijfwacht tussenbeide en voegde hem toe: „Maak snel dat je weg komt of ik verbrand je papieren”. Rattenhuber werd bij aankomst in het kamp begroet door een groep grimmige vroegere SS’ers, die hem bij wachtende verslaggevers vandaan haalden en op bier tracteerden. ---