LAND VAN COWBOYS Het leven van alledag in Amerika (IX) Maar tussen de vele auto’s is er niet veel van te zien Van te voren had men mij verteld, dat ik in Colorado cowboys zou vinden. Echte. Het is het land van de veefokkers en de tradities van de Far West worden er levend gehouden. Verder was mij aangekondigd, dat ik in Colorado, waarvan Denver de hoofdstad is, grote, om maar niet te zeggen de eindeloze vlakten zou aantreffen, die ons zo fraai worden beschreven in de cowboyromans en de lndianen-litteratuur. In de straten van Denver heb ik af en toe inderdaad wel eens iemand zien lopen met een grote breedgerande hoed en een hemd met ruiten. Ik heb er mannen gezien met blauwe linnen broeken in soepele leren laarzen gestoken. Maar tussen de duizenden Fords, Chevrolets en Chryslers, in het gewoel van de moderne grote stad, schenen die figuren wat misplaatst. Het kwam geen seconde in mij op dat het’ cowboys zouden zijn. Zij hadden niet eens paarden. — Wilt u eens een echte cowboy spreken? vroeg een vriend. Laten wij dan om te beginnen maar eens onze gouverneur opzoeken. Twee dagen later gaan de deuren van het prachtige kapitool (gebouwd naar het voorbeeld van de Sint Pieter te Rome) voor mij open. De gouverneur verwacht mij. DE GOUVERNEUR Een stoere jonge man met heldere ogen, een vierkante onderkaak en de schouders van een athleet, geeft mij een hand. Wat mij vooral aan hem fascineert, zijn zijn benen. Zij zijn heel lang en steken in grijze leren Texas-laarzen, versierd met borduurwerk. Voor de rest is hij gekleed in een doodgewoon burgerpak, maar op tafel ligt een grijze hoea met brede rand, precies zoals op de plaatjes uit de Far West-romans. Achfer de schrijftafel van deze hoogste gezagsdrager van de staat Colorado hangt een grote Amerikaanse vlag, die een vreemd contrast vormt met een ingelijste plaat, voorstellende een koe en een kalf. Gouverneur Dan Thornton, 40 j aar oud, is geboren op een van de armste boerderijen van Texas. Nu is hij, na een schitterende carrière als cowboy, multimillionnair. Hij beschouwt zichzelf, hoewel hij toegang heeft tot de allerhoogste kringen, nog steeds als cowboy en laat geen gelegenheid voorbijgaan om daarop te wijzen. Bovendien — de mens is zwak — is hij dol op reclame. Nadat hij een half uur over zichzelf heeft gepraat neem ik afscheid en hij geeft mij over aan de chef van zijn kabinet. — Die gekleurde plaat, zegt deze hoogwaardigheidsbekleder, stelt een paar van de koeien van de gouverneur voor. Hij heeft ze pas verkocht voor 17.000 dollars, na ze zelf te hebben opgefokt. Trouwens, hij heeft een paar jaar geleden ook een goed zaakje gehad. Toen verkocht hij vier Herfordstieren voor 50.000 dollar per stuk. Dat was een wereldrecord. Alle kranten stonden er vol van. De cowboy-gouverneur beantwoordde geenszins aan hetgeen ik mij van een cowboy had voorgesteld. En daarom moest ik opnieuw op zoek. Een poosje later ontdekte ik dan werkelijk een echte. Hij heet Andy Kane en ik trof hem op zijn ,ranch" te midden van zijn half wilde koeien en paarden. Hij kwam in galop op mij toe rijden en ik had alle gelegenheid om op te merken dat hij als . het ware met zijn paard samengegroeid ,• leek, man en dier uit één stuk. Het deed 1 mij denken aan een centaur — hal' l mens, half paard. Zo bleek het te zijn , met de hele familie Kane. Zijn nichtjes, ’ tien en twaalf jaar oud, reden zonder l zadel. Zijn schoonzusje, Povy, is een . cow-girl, die vele prijzen heeft gewonnen met paardrijden. Zij is pas achttien > jaar. Zij rijden allemaal paard zoals wij , op een stoel zitten. En toen Andy. om mij een plezier te doen, zijn lasso slingerde en in volle galop een jong kalf ving, voelde ik, dat ik nu werkelijk was terechtgekomen in de sfeer van de Far West. HET ECHTE Om Kane en zijn ranch te vinden, om twee dagen lang het leven van een cowboy te leiden, moest ik overigens een verre reis maken. Helemaal naar Fountain, ver ten Zuiden van Denver, een dorpje van houten huisjes, houten kroegjes en houten winkeltjes. In de kroegjes neon-licht en grammofoonmuziek; cowboy liedjes, door guitaren begeleid nu eens vrolijk, dan weer weemoedig. Het viel niet mee de ranch te vinden. Een zandweg, droog en stoffig, en geen mens te bekennen. Prikkeldraad aan weerskanten. Dan in eens een bordje: Ranch Andy Kane — verboden toegang. Net als bij ons dus. Er was niets te zien wat op leven wees. Nog vijftien kilometer moest ik afleggen, voor ik eindelijk de gebouwen van de boerderij in zicht kreeg. Tot de horizon zag ik niets dan weilanden en bergen. Maar geen vee. De gebouwen zijn hooischuren, twee houten huisjes en een stenen woning, die er aardig uitziet. Daar klop ik aan, benieuwd naar hetgeen ik er zal beleven. EEN jongen van twaalf jaar denkt, wanneer Amerika ter sprake komt aan cowboy’s. En de gelukkige volwassene die alle jongensachtigheid nog niet heeft afgelegd, peinst ook nog wel eens over cowboy-romantiek. Er zijn nog steeds cowboy’s in de Verenigde Staten. Sommigen onecht, anderen echt. Daarover gaat dit artikel. In het land van de prairies zijn vooral de stieren een kostbaar bezit. Met de beste exemplaren tvorden soms kleine tentoonstellingen gegeven op naburige „farms”. --- Duitse boeren blijven ageren Tegen onteigening van grond door Nederland Nieuwsdienst Algemeen Dagblad VENLO. — Het ziet er naar uit, dat de betrokken Duitse boeren zich niet zullen neerleggen bij het overgaan in Nederlands bezit van hun grond op Nederlands gebied. In Waldfeucht bij Geilenkirchen werd een protestvergadering gehouden over de behandeling van hun zaak in hoger beroep. Heftig werd geageerd tegen de op hun formulieren vermelde beslissingen, inhoudende dat de eigenaars wel is waar niet Langer als vijandelijke onderdanen worden beschouwd, maar dat hun eigendommen in Nederlands bezit zouden blijven, omdat zij niet op belangrijke verdiensten voor de geallieerde zaak kunnen bogen. Zij stelden zich ook op het standpunt, dat het hun niet kwalijk te nemen zou zijn, als zij onder deze omstandigheden vermindering van de Nederlandse invoer als sanctie zouden eisen. Kennelijk verzuimden zij daarbij te bedenken, dat Nederland Duijt.slands Jaeste klant is. De gemeente Bergen in Noord-Limburg, die verscheidene voormalige Duitse eigendommen verwierf, zet zich reeds schrap om eventuele moeilijkheden het hoofd te kannen bieden. Constaterende, dat de Duitsers in soortgelijke gevallen tot nu toe nog steeds nul op het request kregen, besloot de Raad zichzelf van een rechtskundig adviseur te verzekeren. --- Simplon-pas weer open GENEVE (Reuter.) — De autoweg over de 2000 meter hoge Simpionpas is weer voor het verkeer geopend. De weg is langer dan andere iaren onbegaanbaar geweest tengevolge van de buitengewoon zware sneeuwval. --- Rotterdam wil de subsidie verhogen Nederlandse Opera Nieuwsdienst Algemeen Dagblad ROTTERDAM. — De Nederlandse Opera zal het nog lopende seizoen een tekort hebben van rond ƒ 1.200.000. Berekeningen hebben aangetoond, dat het tekort per voorstelling' gemiddeld zesduizend gulden bedraagt, zelfs indien de zaal te Rotterdam, Den Haag of Amsterdam uitverkocht is. De onkosten bedragen per voorstelling ongeveer negenduizend gulden, terwijl de nettorecettes nooit hoger zijn dan drieduizend gulden. Tot nu toe verleende de gemeente Rotterdam een subsidie van ƒ 750 per vrije voorstelling, met een maximum van ƒ 15.000 per jaar. Burgemeester en wethouders hebben zich tot de raad gewend met het voorstel met terugwerkende kracht tot 1 September 1951 de Nederlandse Opera een subsidie te verlenen van drieduizend gulden per voorstelling, tot een maximum van ƒ 45.000 per jaar, met daaraan te verbinden de voorwaarde, dat de gemeenten Amsterdam, Den Haag en Utrecht ook het subsidiëringsplan van de staatssecretaris van O.K. en W. aanvaarden. B. en W. achten deze verhoging verantwoord, omdat zij van oordeebzijn dat de gemeente niet mag achterblijven, wanneer het er om gaat zich redelijke financiële offers te getroosten voor de instandhouding van een zo belangrijke cultuurinstelling als de Nederlandse Opera, die in de jaren van haar bestaan heeft bewezen in staat te zijn tot prestaties, welke op een hoog peil staan. Anderhalf jaar geëist tegen Fritz Rösler BONN (Reuter). — Tegen Fritz Rösler, de gewezen nazi die onder een valse naam met zijn eigen vrouw hertrouwde en Lid werd van het Duitse parlement, heeft Vrijdag de openbare' aanklager te Bonn een gevangenisstraf van anderhalf jaar geëist wegens het bij herhaling plegen van valsheid in geschrifte. --- Simenon schrijft een boek in twaalf dagen Zijn werk omvat nu al 150 delen' T OEN Georges Simenon, thans tegen de vijftig, een goede twintig jaar geleden zijn onsterfelijk geworden commissaris Maigret bij het publiek wilde introduceren, gaf hij in overleg met zijn uitgever (die het maar raar vond) een nachtelijk bal, waarop men zich even behaaglijk voelde als op de rechercheafdeling van een politiebureau. Daar was het juist om begonnen. De zaal was herschapen, niet in een fleurige en luchthartige amusementsgelegenheid, maar in een somber en indrukwekkend vertrek, dat uitgerust was met alle apparaten en attributen, met stille getuigen, dossiers en naargeestige situatietekeningen, waarmee de handhavers van het recht in hun dagelijkse bedoening omgaan. . De bezoekers gingen er heen als verdachten naar een verhoor. Bij de deur stonden een paar zogenaamde rechercheurs, die van iedereen vingerafdrukken namen en Simenon Is nog steeds erg trots op die unieke verzameling. In haar enthousiasme gingen sommige dames zelfs zover, dat ze ook haar lippen op ■ het inktkussen en vervolgens op het dactyloscopisch papier plaatsten. Anderen legden een verklaarbare aarzeling aan de dag en een enkele mompelde, dat zijn vingerafdrukken al eens eerder waren genomen. Het bal had zulk een drukke aanloop, dat de prefect van politie in eigen pêrsoon het verkeer voor : het gebouw kwam regelen, en de car- 1 fiére van Maigret was dus gemaakt. 1 De commissaris is doodeenvoudig het : pseudo-politiebureau uitgewandeld, heeft : ïen pijp opgestoken — die is nu een- 1 maal onmisbaar in dit vak — en is zijn sloffende speurtocht door de wereldstad begonnen. Niet gekweld door de moeizame theorieën van een Sherlock Holmes, had hij immers voldoende aan een half , litertje op een gemakkelijk terras om tot vruchtbare conclusies te komen. Of j onvruchtbare, want de oplossing van een j misdrijf is bij Simenon nooit zo belang- , rijk. Hij laat een schuldige wel eens ; ontsnappen, soms komt de ontdekking van de ware toedracht precies te laat, j en de lezer vraagt zich wel eens af. of de , commissaris er niet beter aan gedaan ] had door de onderhavige zaak maar ] blauw blauw te laten en een half litertje : extra te nemen, teneinde zonder wroe- , ging boven zijn plicht te kunnen insoe- , zen. Maigret, een obsessie Niet om de mensen te straffen, maar om hen te begrijpen is het Simenon in zijn detective-ver halen te doen, en hij debuteerde met dit veelgevraagde genre nog vóór hij enig begrip had van cri minele gevallen en politie-onderzoek. Hij deed het zo maar, op goed geluk, maar i de practijk heeft bewezen dat zijn schepping tal van karaktertrekken ge meen heeft met echte commissarissen, ] In de Willem I-kazerne in Den Bosch werd gisteren het commando over het eerste regiment genietroepen overgedragen door de scheidende commandant, luit.kolonel M. de Boer, aan de voormalige commandant van net eerste i genie-commandement te Breda, luit.- i kolonel A. M. S, Ferquin, t i al was het maar de verslaafdheid aan pijproken. Maigret is in de loop der jaren een obsessie voor hem geworden. Hij schonk hem het levenslicht om zijn brood eraan te verdienen, doch hij is er nu na aan toe zijn held op een goede dag zelf te vermoorden, zoals hij bij meer dan een gelegenheid heeft verklaard. George Simenon is van Frans-Belgische afkomst, maar hij verblijft bij voorkeur lange jaren in den vreemde en na een bliksem-oponthoud te Parijs is hij alweer naar Italië vertrokken. De naaste toekomst zal hem waarschijnlijk zich zien terugtrekken op zijn boerderij in de Amerikaanse staat Connecticut en als hij daar eenmaal achter de ploeg zit, krijgt Europa hem wel niet spoedig meer te zien. Want hij boert graag en hij heeft er al de tijd voor, niettegenstaande het feit, dat hij honderd vijftig romans heeft geschreven en nog een paar honderd andere geschriften. Vijf per jaar Zijn werktempo komt namelijk neer op vijf boeken per jaar en aangezien ze per stuk tien tot twaalf dagen in beslag nemen is hij na zestig dagen kant en klaar en houdt hij nog driehonderd dagen over om te doen waar hij zin in heeft. Als hij werkt, doet hij het echter ook goed. Dan gaan de luiken voor het raam, omdat hij niet eens wil zien welk weer ' het is, dan kijkt hij geen brief in en < laat hij de telefoon rinkelen. Naarmate zijn inspiratie toeneemt, gooit hij steeds meer kledingstukken uit, omdat hij het 1 dan warm krijgt van de opwinding. En- l fin, hij is wel eens, naar zijn zeggen, < uit zijn werkvertrek gekomen in het ge- ] waad, dat iedereen bij zijn geboorte mee- ; krijgt. ( i Vroeger had Simenon de hebbelijkheid met twee wolven, die hij in Ankara had gekocht, te gaan wandelen langs de kust bij la Roehelle, maar de beschaafde samenleving duldt deze viervoeters alleen in een dierentuin en daar kwamen ze dan ook terecht. Hij heeft zich sedertdien getroost met een achttiende-eeuwse klok van driehonderdvljftig kilo, die hij overal mee naaf toesleept en die hem aan reparatie- en ophangkosten al op meer dan het tienvoudige van haar waarde is komen te staan. Speciale vaklui hebben er drie dagen voor nodig om haar op te winden. Georges Simenon, de Belgische schrijver van detective-romans, die reeds lang in Amerika woont; is voor enige tijd naar 'f zijn vaderland teruggekeerd om er op 8 Mei in de Koninklijke Academie officieel te worden ontvangen. Hij is dan ook de schepper van commissaris Maigret, een geziene persoonlijkheid in de wereld van detective-figuren. Hoe Simenon Maigret introduceerde, leest u in dit artikel. --- Internationaal septet van Ellen Mac Gillavry In October eerste optreden Nieuwsdienst Algemeen Dagblad DEN HAAG. — Als alles vlot blijft gaan, zullen in Augustus zes instrumentalisten en een sopraanzangeres op het schilderachtige eiland Mallorca, bekend door Chopin en George Sand, hun studies beginnen. In October zal dan, na dagelijkse muzikale oefening, waarbij als een van de voornaamste eisen geldt: het volledig uit het hoofd spelen van het gehele repertoire, het Ellen Mac Gillavry Septet gevormd zijn. Van dit ensemble dat de naam draagt van de bekende fluitiste Ellen Mac Gillavry, die mede voor de artistieke leiding verantwoordelijk is, zal nog een Nederlander, een Amsterdams clavecynist, deel uitmaken. Voor de overige instrumenten, hobo- viool, altviool, cello en de sopraanzangeres, zal1 na een oproep aan alle conservatoria in binnen- en buitenland, een selectie worden toegepast, zulks niet alleen aan de hand van persoonlijke audities, maar ook door het beoordelen van ingezonden gramofoonplaten of geluidsbanden. Een Zwitsers cellist, meesterleerling van Pablo Casals, maakt een goede kans en uit Engeland is zich reeds een sopraan komen voorstellen. Gedurende de studietijd op Mallorca zal aan dirigenten, componisten, muziekcritici en andere belanghebbenden de gelegenheid worden geboden de muzikale vorderingen van dit internationale ensemble te beluisteren. Reeds tijdens deze oefenmaanden zal worden opgetreden in de Spaanse badplaatsen en dadelijk na afsluiting van deze proefperiode start hét septet met een tournée door Spanje, Frankrijk, België, Nederland en Duitsland. De zetel van het essemble is Den Haag, maar Mallorca is als centraal studiepunt gekozen in verband met de mogelijkheden tot recreatie en , met het oog op de internationale reisverbindingen voor de leden. Het repertoire, dat niet uitsluitend uit oude muziek zal bestaan, zal — reeds nu zijn hiervoor aanvragen binnengekomen — door hedendaagse componisten met speciale werken worden verrijkt. In het comité van aanbeveling hebbeh o.a. zitting: Henk Badings, Ernst Krauss, Paul Niessing, Bernard van den Sigtenhorst Meijer, Alexander Voormolen en Jaap Vranken. --- Korte vreugde Voor bergers van wrak in Westerschelde Nieuwsdienst Algemeen Dagblad VLISSINGEN. — Maanden en maanden achtereen heeft de berger Van Wienen met zijn staf geprobeerd het voorschip van de in 1944 gezonken War Diwan met lucht naar boven te krijgen. Onder water werkten en tastten duikers langs het casco om alle lekken en gaten te dichten, totdat men ongeveer een maand geleden eindelijk kon besluiten de eerste definitieve poging te ondernemen om het schip boven water te brengen. Sleepboten lagen gereed en de compressoren aan boord van de Kralingen werkten op volle kracht. Tevergeefs echter. Donderdagmorgen vroeg wilde men het opnieuw proberen en daar kwam zo om en bij middernacht, lang voor het uur waarop was gerekend, de War Diwan boven water. De mannen, die reeds ter kooi waren gekropen, rolden er haastig uit om het lang verwachte wonder te zien en ijlings werden er op de Kralingen maatregelen genomen om sleepboothulp te halen. Maar het bleek niet mogelijk de War Diwan te behouden. In overleg met de technische opzichter van de rijkswaterstaat, die het toezicht bij de berging heeft, heeft men besloten het voorschip opnieuw op de bodem van de Wielen neer te zetten. Anderhalf uur was het voorschip van de War Diwan boven water geweest. --- Er wordt koortsaehtig gewerkt aan het eerste atoomvliegtuig Van onze luchtvaartmedewerker |i Phileas Fógg meende zijn weddenschap verloren te hebben toen hij na een reis van tachtig dagen om de 1 aarde weer op het punt van vertrek aankwam. Hij bleek zich echter een dag te hebben vergist, want hij reisde van het Westen naar het Oosten, zodat : zijn dagen korter leken dan ze in werkelijkheid waren. Had hij zijn reis echter in omgekeerde richting volbracht, dan zou hij er een dag langer over gedaan hebben, naar het hem had ] toegeleken. Hij zou het geval ongetwijfeld nog : vreemder hebben gevonden als hij zijn ■ reis om de aarde met een zeer snel . vliegtuig had volbracht, een vliegtuig dat zich zou voortbewegen met een : snelheid van ongeveer 1650 kilometer ■ per uur, zodat hij in precies 24 uren om de evenaar was gevlogen. Hij zou 1 dan bemerkt hebben dat de klokken in Brazilië precies dezelfde tijd aanwezen als de klok op het vliegveld in de Belgische Congo, waar hij tevoren vertrokken was. Nog vreemder had hij het misschien gevonden dat de: klokken in Borneo, waar hij zo en passant een blik op kon werpen, er ook al dezelfde stand op na scheen te houden. Het vreemdst zou hem na aankomst de klok op het vliegveld in de Belgische Congo hebben toegeleken, die in al de tijd, waarin hij met zijn vliegtuig om de wereld vloog, geen\ minuut verder scheen te zijn gedraaid .... Had de tijd stilgestaan? In geen geval. * Dat zou hij wel op de kalender bemerkt hebben. Hij zou alleen gelijke tred met ] de zon gehouden hebben en dan wordt het geen avond en geen nacht. Hij had ! zijn wereldreis in Oost-Westelijke richting ook In het holst van de nacht kunnen beginnen en dan had de nacht, naar 1 het hem toescheen, geen einde genomen. 1 i Voor de zon uit , In deze oneindige nachten zullen ook ] de atoomvliegtuigen vliegen, die met grote snelheid om de aardbol suizen, steeds voor de zon uit. 1 Het atoomvliegtuig zal zijn reis tot het oneindige kunnen voortzetten, zonder dat _ brandstofgebrek de bestuurder nooda zaakt een landing te maken. Een kilogram uranium immers bevat evenveel . energie als een voorraad van 1.700.000 K kilogram benzine en met een dergelijke lading brandstof kan een groot vliegtuig e ruim twee maanden in de lucht blijven. ,t Zo’n atoomvliegtuig, uitgerust als bom•- menwerper of verkenner, kan alle plaats sen der wereld bereiken en het kan, om_ dat de actieradius zo groot is, om weer thuis te komen zijn tocht om de aarde , | vervolgen, steeds gebruik makende van “ het nachtelijke duister. Nu begrijpt men ook waarom er bij de g Boeing vliegtuigenfabriek in Amerika zo n hard gewerkt wordt om het eerste atoomj vliegtuig bedrijfsklaar te krijgen. En waarom er on een andere plaats in de w Verenigde Staten, bij de Pratt & Whitney n motorenfabriek, koortsachtig gewerkt r wordt aan de eerste atoomkracht-moton ren die dit wonderlijke vliegtuig door u, het luchtruim zullen stuwen, n Inderdaad een zeer wonderlijk vliegn tuig dat afschermingsplaten en een af! schermlngsinstallatie moet meedragen ,! met een totaalgewicht van bijna 100 V ton, om de bemanning en oqjc vele e delen van het vliegtuig zelf tegen de gevaarlijke en zeer schadelijke gammat en bëtastralen van de „uraniumbrandstof’ te beschermen. Stralen die de _! smeerolie in teer doen veranderen en e | de rubberisolatie van de electrische leidingen tot stof verpoeieren. Het is ook ’’ een vliegtuig dat zeer zwaar zal worden ^ ondanks het geringe gewicht van de 1 brandstof die slechts enkele onsjes behoeft te wegen De atoommotor bezorgt de constructeurs nog menig hoofdbreken. Het is eigenj lijk een kleine atoombom met een be, perkte capaciteit, maar de hitte die kan J ^ worden ontwikkeld is zo groot dat de , j gehele atoomkrachtinstallatie met vlieg- ] tuig en al zou kunnen smelten. Het atoomvliegtuig zal er komen, voorr lopig alleen voor de Amerikaanse luchti. macht. Later echter ook voor het burgerluchtverkeer. Dan komt er misschien een tijd dat men medelijdend zal terugdenken aan de oude benzinemotor-vliegtuigen, die niet < langer dan tien tot vijftien uren in de t lucht konden blijven, en die voor ze veri, trokken van onder tot boven vol met 1 brandstof gepompt moesten worden. i --- Ruilverkaveling op Ameland Nieuwsdienst Algemeen Dagblad NES. (Ameland). — Op Ameland is een belangrijke ruilverkaveling gereed gekomen. De gebieden de Buren-mieden en Nes-Wesl ten Zuiden van de straatweg Nes-Buren en de cultuurgronden ten Oosten van Nes en bij de Kooiplaats van Buren zijn onder handen genomen. Een oppervlakte van 560 ha is van, 1600 op 500 percelen gebracht. Tot voor korte tijd waren er in deze gebieden geen goede wegen en ook de afwatering was slecht. De gronden daarentegen waren van uitstekende kwaliteit en dus was er alle aanleiding om hier voorzieningen te treffen. Het werk waarbij geregeld ongeveer 150 arbeiders van de D.U.W. betrokken waren, is thans geëindigd. Hoewel de administratieve indeling nog niet is vastgesteld zijn vele percelen al door de 1 boeren in gebrtjik genomen. Aan de hand van voorlopige kaarten weet men namelijk wel zo ongeveer hoe de indeling van de gronden zal zijn. De cultuurtechnische werken op Ameland zijn er nog niet mee geëindigd. Er is een aanvraag ingediend tot gedeeltelijke herverkaveling van de mieden bij Hollum en Ballum. In de volgende maand zal het werk aan de kustverdediging van Ameland worden hervat en er zullen weer tientallen Werkendammers naar het eiland gaan om er de zinkstukken te vlechten. Er zijn de laatste jaren verscheidene hoofden gelegd en het is gebleken, dat de resultaten zeer bevredigend zijn. Het zal dan ook niet lang meer duren of aan de jaarlijkse afkalving van twintig meter duin en strand zal een einde zijn gekomen. De duinafslag van de afgelopen winter past goed in de plannen van Rijkswaterstaat omdat men zo de gladde kustlijn krijgt, die volgens de opzet de definitieve lijn moet worden. Het volgend jaar hoopt men het werk te voltooien. --- Italiaanse gasten in Holland Festival Nieuwsdienst Algemeen Dagblad DEN HAAG. — Voor de uitvoeringen van Verdi’s Un Ballo in Maschera oo 16 en 23 Juni in Den Haag tijdens het Holland Festival zijn twee altisten van de Scala te Milaan geëngageerd. Het zijn de dirigent Frar.co Ghione, die o.a. korte tijd geleden de wereldpremière van Lodovico Rocca's Uragano in de Scala leidde, en de sopraan Dors Gatta, die de rol van de Page zal vertolken. Een geleende penny. . LONDEN. (Reuter.) — Een Britse verzekeringsmaatschappij heeft op een polis van wijlen koning George de Zesde negen pond, vier shilling en drie pennie- 1 (ongeveer 95 gulden) uitgekeerd. Toen de koning in 1928 het hoofdkan- , toor van de verzekeringsmaatschappij bezocht, liet hij zich inschrijven voor een arbeidersverzekering met een wekelijkse premie van een penny. Voor de eerste premie-betaling moest de koning, die , geen geld bij zich had, een penny lenen van zijn secretaris. --- Haags danspaar vierde bij de Europese kampioenschappen DEN HAAG (A.N.P.) — Het Haags danspaar de heer en mevrouw H. en T. 1 van der Meulen, heeft de vierde prijs j gewonnen op de Europese damkampioenschappen 1952 voor professionals, die te Donden zijn gehouden. De heer en mevrouw Van der Meulen zijn uitgenodigd om deel uit te maken van het Europese dansteam, dat 10 Mei te Diisseldorf tegen een Australisch team ! i uitkomt. 1A --- Waar Amerika over praat In New York probeert een federale jury een einde te maken aan de afpersing van duizenden in Amerika wonende Chinezen. Het is een heel zielig geval waarbij het gaat om millioenen dollars. Chinezen ontvangen af en toe brieven waarin betaling van een groot bedrag wordt geëist. Wordt het geld niet betaald, dan zullen „uw bloedverwanten in de Chinese volksrepubliek de gevolgen van uw gierigheid moeten dragen”. Twee lieden staan nu wegens afpersing terecht. Het zijn Eugene Moy en Albert Wong, beiden vroeger verbonden aan het communistische blad China Daily News, dat verscheen in de Chinese wijk van New York. De Chicago Tribune over de Engelsen in Egypte: De Britse bezetting van de Kanaalzone heeft een imperialistische bedoeling. Engeland wil zijn invloed op Egypte en de Soedan niet prijsgeven. Zeker — wij houden de zone van het Panamakanaal bezet. Maar onze troepen zijn daar alleen maar om het Kanaal te beschermen. De bevolking van Califomië heeft de raad gekregen om alle kleren uit te doen (behalve schoenen) en in de regen te gaan lopen. Dat is een prima tegengif tegen radio-actieve stralen, ’t Is alleen maar zo jammer dat het in Californië haast nooit regent. De Amerikaanse spoorwegen krijgen elke dag klachten over de hoge prijzen in de restauratierijtuigen. Zij overwegen nu van te voren gereed gemaakte bevroren maaltijden in de rijtuigen mee te nemen, die alleen maar gewarmd behoeven te worden.. Dat zou de prijzen met 20 a 40 pet. kunnen doen dalen. De opbrengst van de inkomstenbelasting is dit jaar 20.100.000 000 dollar. Dat is 4.700 0000.000 dollar meer dan vorig jaar en dus een nieuw record. In de Verenigde Staten lijden elk jaar 25 a 28 millioen mensen aan een ernstige ziekte, of aan één of ander gebrek, aldus dr. Paul Magnuson, directeur van de gezondheidscommissie van het Witte Huis. Een op de achttien mensen lijdt aan een geestesziekte, en één op ongeveer tien moet door een psychiater worden behandeld. --- De blues-zangeres van Hollywood w 4 Lena Home maakte naam ondanks Amerikaans rassenvooroordeel j TV E dochter van een actrice, die on; danks haar wisselvallige jeugd en I het nadeel van haar donkere huidskleur en ondanks haar eigen bewering dat zij geen stem heeft, op weg is de grote opvolgster te worden van Bessie Smith en Ethel Waters, de koninginnen van de blues. Daarmee is eigenlijk in één trek de carrière van Lena Horne getekend. Zestien jaar was zij, toen in 1933 haar carrière begon, na eert rommelige jeugd, die zij dan bij deze, dan bij die relatie of kennis van haar steeds ambulante moeder had doorgebracht. Als zestien-jarige vond zij een plaatsje in de achterste rijen van een dansgroep, die optrad in de Cotton Club, de beroemde gelegenheid in New York’s negerwijk Harlem. Al spoedig werden haar toen al klassieke schoonheid en ook haar zangtalent ontdekt door de daar optredende ster Avon Long. Hij haalde haar voor het voetlicht, danste en zong met haai en bezorgde haar daardoor na verloop van tijd een volgend engagement: zangeres bij de „all-colored” band van Noble Sissle, een orkest, waarin menige grote carrière begon. De start bij Noble Sissle was niet te best: de leider kreeg op de avond van Lena’s debuut een auto-ongeluk. Met de moed der wanhoop nam zij de leiding van de band over en overwon! Bijna vijf jaar lang bleef zij bij dit orkest als vocaliste en leerde het vak door en door tijdens vermoeiende tournée’s. Een training, die voor haar verdere ontwikkeling van onschatbare waarde is geweest. In 1939 werd zij aangezocht voor de destijds fameuze Blackbird-show, een onderneming, die echter door een verkeerde artistieke en financiële opzet op mislukking uitliep. Geschrokken van deze débacle (waaraan zij overigens geen schuld had) durfde Lena Horn twee jaar lang niet meer voor het voetlicht te treden.... Schrik te boven Het is aan een tweede bandleider, de saxofoonvirtuoos Charlie Barnet, te danken dat Lena Horne haar schrik te boven kwam en weer ging optreden en wel bij Barnet’s geheel blanke orkest. Deze orkestleider haalde zich daarmee, vooral in het „kleur-bewuste” Zuiden van de Verenigde Staten, veel moeilijkheden op de hals: hij was de eerste blanke, die een negerin bij zijn orkest durfde laten optreden! Maar hij zette door, tot een gunstige critiek de aandacht van Hollywood op Lena Horne vestigde en een grote toekomst voor haar openging. Sindsdien trad zij in een tiental belangrijke en minder belangrijke showfilms op (o.a. As Thousands Cheer, Cabin in the Sky, Ziegfeld Follies en Words and Music) en trouwde na de oorlog te Parijs met de muzikale leider van de Metro Goldwyn Mayer-filmmaatschappij, Lenme Hayton. Droomtoestand Volgens haar eigen zeggen, verkeert Lena Horne bij haar zingen in een droomtoestand. Misschien juist daardoor krijgt haar voordracht van blues en songs een zekere aristocratische allure. Het is wel niet zo dramatisch, zo warm en zo groots als bij Bessie Smith en Ethel Waters, maar het is alsof zij tekst, muziek en voordracht in evenwicht brengt, waardoor de gedurfdheid plaats maakt voor grote waardigheid. Voor de uitdrukkingskracht van Eessie Smit kwam de glamour van Lena Horne in de plaats. Wat niet wil zeggen, dat zij niet gelooft in de door haar gezongen tekst. Integendeel, zij weet met bewonderenswaardige kracht haar geloof op haar luisteraars over te dragen. ■I \ iéjWBWP W%s' '' ' 'V/ % //W/fy/fA WAV.v/y. v.'vv .: • --- Zoon van Max Reinhardt regisseerde een film Nieuwsdienst Algemeen Dagblad HOLLYWOOD. — Gottfried Reinhardt de zoon van de beroemde regisseur Max Reinhardt, die bij Metro-Goldwyn-Mayer reeds bij enige verfilmingen als productieleider is opgetreden, heeft thans voor het eerst zelf een film geregisseerd: Invitation met Van Johnson en Dorothy McGuire. Het zesjarig zoontje van de familie H. is nabij de ouderlijke woning aan de Zutphenseweg te Apeldoorn, toen hij een bal naliep, door een personenauto overreden. Het kind was op slag dood. ---