Ramingen (I) Algemeen Dagblad, Onafhankelijk Koeltjesweg deelt ons de overheid mede, dat over 1957 de premies voor de Algemene Wet Oudersdomsvoorziening een overschot hebben opgeleverd van bijna 200 miljoen gulden. Als een blijkbaar doodnormaal verschijnsel wordt aanvaard, dat de ramingen van de overheid met betrekking tot de uitgaven voor de A.O.W. twintig procent te hoog zijn geweest. Dus was de premie te hoog. De regering vindt dat niet zo tragisch. Immers, zo zegt zij — op grond alweer van „ramingen” _ er komen straks veel meer ouden van dagen. Tot zo lang zal de regering erover piekeren, welke bestemming zij de overtollige 200 miljoen geven moet. Te zelfder tijd is een hevige strijd gaande over de 11Ó miljoen gulden, die de regering zo onontkoombaar-dringend nodig heeft om evenwicht te houden in de begroting. Deze 110 miljoen moeten komen uit de opbrengst van de verlengde tijdelijke belastingverhogingen, die primair het bedrijfsleven treffen. Datzelfde bedrijfsleven echter betaalt ruwweg de helft van de premieopbrengst voor A.O.W. Oftewel: omstreeks 100 miljoen van de 200 te veel betaalde miljoenen is al door dat bedrijfsleven bijeengebracht. Met andere woorden: het leeuwedeel van de gevraagde 110 miljoen bezit de regering al. Alleen reeds op grond hiervan is verlenging van de tijdelijke belastingverhogingen overbodig. Of is het een wet van Meden en Perzen dat geld, voor een onderwerp van zorg van het departement van Sociale Zaken bijeengebracht, ook ter beschikking van dat departement moet blijven? Met andere woorden: Mag de overheid met de ene hand de andere niet wassen? Ramingen (II) Een ramingsfout van twintig procent is een ernstige zaak. Wordt zij gemaakt in een fabriek en in een handelsonderneming, dan is, om het populair te zeggen, „het huis te klein.” Bij de overheid spreekt men dan echter van een „meevaller.” Deze meevallers komen ons tegenwoordig wat al te vaak voor. Er gaat geen jaar meer voorbij of de belastingopbrengsten overtreffen verre de ramingen. Een paar voorbeelden: ramingen opbrengst in milj.: in milj: 1955 6.251 6.536' 1956 6.876 7.641 1957 7.795 9.050 Toen enige tijd geleden het lid der Tweede Kamer dr. A. M. Lucas zich afvroeg of men, gezien deze grote verschillen, nu echt zo op het scherp van de snede moest gaan over 110 mil.ibcn gulden, werd hem te verstaan gegeven dat ramingen natuurlijk slechts „indicaties” zijn. Het komt ons voor dat het woord indicatie vaak zou kunnen worden vervangen door: „een slag in de lucht." --- Alg. Dagblad-post Rotterdam-wereldstad Met alle lof voor de elektrische verachting van het Weena te Rotterdam, vuid ik, dat het toch wel bedroevend aandoet, als men dan de Coolsingel bij avond ziet. Of kijk bijvoorbeeld eens naar de zeer erbarmelijke verlichting (verbouwde gaslantaarns) op het drukste stuk van de Heemraadssingel Oz. mssen Coolhavenbrug en Nieuwe Binnenweg. Dat gedeelte kan men ’s avonds «eter de Kerkhoflaan noemen. Dan de bestrating: in de Middellandstraat zijn ongeveer een jaar geleden tientallen vierkante stukken uit het as““ gehakt en daarna met klinkers bestraat. Bromfietsers en wielrijders gaan » 5, links rijden, wat wel noodzakelljk is willen zij vandaag of Borgen niet door hun voorvork gaan. van veilig verkeer gesproken, i verkeersborden, die met een beult: aan de lantaarns zijn bevestigd, zit™ voor in plaats van achter de lamp. ,P,avont? valt het licht op de achterTe,ei? ls de voorkant zwart. Zou het "i beter zijn in het vervolg de ANWB « deze taak te belasten? H. Sluijter, Rotterdam. Hetsen tfw artikel „Hoe een nette, degelijke c aanstootgevend rijwiel wordt”, 1 , J °nprett.ig aangedaan. De zeeWMWOr?, daarin de kroon van het . *es °«en- Zelf ex-zeeman en uit n ® ?,?evareni*traf voon,l-'^e1--?laan