PRUZEN-PRAETJE (IV) De deelnemers en deelneemsters aan het TOURNOOI DER EIGEN WIJSHEDEN dingen mee naar een van de vele aantrekkelijke prijzen, die bij elkaar een waarde vertegenwoordigen van vele honderden guldens. O.a.: een FRIDOR naaimachine; een week gratis vacantie voor twee personen, aangeb. door Landgoed De Hemelbergh bjj Arnhem; twee AGFA FOTOCAMERA S elk ter waarde van 100 gulden; een Gimborn vulpenset ter waarde van 45 gulden; EEN KIST (36 flesjes) CHOCOMEL, besch. sest. door Nutncia Zoetermeer een kist koffiemelk (20 flesjes, 10% vet), aangeb. door dezelfde fabriek; een AUTOPLAID ter waarde van zestig gulden, besch. gest. door Ten Hoeves Autobedrijven Den Haag; 100 SIGAREN; 500 Virginia of Amerikaanse sigaretten; een PRISMA DAMES- of HERENHORLOGE ter waarde van 55^^gulden, aangeb. door de dire van In de Klokkenwinkel Den Haag; een mud anthraciet, besch. gest. door Kempenaars Brandstoffenhandel Den Haag; twee flessen OUDE VLEK (elk 1 liter), beschikb. eest. door Vlek’s Distilleerderijen Delft; een waardebon voor de aankoop van een paar dameshandschoenen ter waarde van ƒ12.50, geschenk van de fa Beckerine Amsterdam* een waardebon van ƒ12 50 voor het kopen van een paar HERENHANDSCHOENEN van dezelfde firma; een waardebon voor het kopen van 1 pa™ koTfleTn 5 ’ptóken thS? a“ng “oor deVve Van denVrgh Den Haag; een STRIJKIJZER MET SNOER COMPLEET, besch. gest. door de fa. HeUstek Den Haag. Verder: Herenoverhemden, Sigaren, Sigaretten, Bonbons, Chocolade, Dames- en Herenzakdoeken, Bonbonnieres, Dames- en Herenoverschoenen, enz., enz. --- Marinus Soerens solis op verpozingsconcert op verpozingsconcert ™ De cello viert deze week hoogtij: Zon- br; dag een recital, Maandagavond dito, Za- Co terdag aanstaande Navarra met het Con- zk certgebouw Orkest. Om ’t kwartet vol te _ maken tracteerde ook het Residentie Orkest de talrijke toehoorders voor het l Dinsdagse verpozingsconcert op een cel- L list en wel één uit eigen gelederen: Mari- Jnus Soeren, die zijn talenten demonstreerde aan de hand van het geliefde concert van Lalo. Soeren speelde het hyper-romantische celloconcert met een gezonde opvatting; wel gevoelig, maar toch voldoende nuchter, zodat ons de excessen, waartoe zelfs grote meesters wel vervallen, bespaard bleven. Zijn toon is sprankelend warm, de stokvoering minder. Wat dit betreft, zouden we Marinus Soeren de stijl en de techniek van een Fournier willen aanbevelen. De jonge solist had groot succes zu en oogstte luide ovaties. he Voor het orkest stond ditmaal weer ho eens Louis Stotijn. Hij zorgde voor een ze vlotte samenwerking tussen solist en be- vo geleiders. Tot detaillering van de orkest- is, partituur van Lalo kwam hij echter maar kr matig, waarbij nota van het feit, dat de de componist een dirigent nu ook weer niet zulke fraaie kansen biedt. Meer waarweerden we echter Stotijns directie in nii Smetana’s „De Moldau”. Dat werd bij het zo Residentie Orkest een levendig gespeeld al) klankstuk; een rivier, waar de golven ar meer bruisten dan kabbelden. Maar ook w< zo behaagde zij de tweeduizend luiste- ge raars. mi G. v. L. de --- Advertentie (Advertentie) i K feu ROXY? 1 ^ WBÈËmii&ÊiÊÊi: Ruik TmYf, --- Advertentie (Advertentie) --- VAN DALSUMS GIJSBREGHT rAu. u b. '■■■ ’ 1 -.. . = T/nrtr lint Inntct Renaissance-opvoerin V OOI liei LClCllSl die Vondeliaans is T -■—L. * -j- -B--S _l_ T Moeilijkheid der reien Als de tekenen niet bedriegen, kunnen we zonder voorbarigheid zeggen, dat het volgende jaar een andere Gijsbreght op de planken zal staan in de Amsterdamse Stadschouwburg, dat we voor het laatst deze opvoering in renaissancistische stijl van Albert van Dalsum zullen hebben gezien. Vier malen is deze opvoering vertoond met betrekkelijk weinig rol wijzigingen. We wisten gisteren wat er zo ongeveer komen zou. Weer zagen we het grote en imponerende statische decor van van Dalsum met het grote achterdoek van de stad Amsterdam. En dit decor past toch wel zeer goed bij dit spel van Vondel. Het duidt bijna precies aan wat ’t spel aan goeds heeft, de staatsie, de barokke taalpracht en wat het mist, de intense dramatische actie. Er is dramatiek genoeg, maar zij wordt medegedeeld, nauwelijks gespeeld. Innemende Gijsbreght Johan Schmitz zal als Gijsbreght ons onvergetelijk blijven. Hij heeft het bijzonder innemende van de godvruchtige held, die er telkens zo lang over doet om „in het harrenas” te gaan, maar die toch allerminst laf is. uitstekend geheeld, hij geeft de langste monologen nog levendig en een glans van het dramatische gegeven. De Badeloch van Elise Hoomans is een pathetische gestalte. Zij heeft de vrouwelijke schrik en ontzetting en de hartstochtelijke 1 echtelijke liefde, die de man boven alles, j zelfs boven haar kinderen stelt, met passie a gespeeld. Er is aanleiding om dit te doen. n Maar de waardigheid en de grootheid, die ,i Johan Schmitz ondanks al zijn eenvoud , en innemendheid, in de Gijsbreght wist te 1- leggen, bereikte ze niet. Haar vertolking is toch te beperkt op het direct menselijke afgestemd. e Daar Albert van Dalsum door een keeln aandoening verhinderd was, nam Henk ;e Schaer de rol van Abt Willebrord op zich, waarvan hij zich met succes kweet. Koes van Iersel en Lo van Hensbergen waren 3- de vijandelijke veldheren en Louis van Gasteren als bode kon ons de levendiger -r vertolking van Louis Saalborn niet doen vergeten. Het werd te statig. et Huf als Gozewijn n. lij Prachtig als steeds was Paul Huf als es Bisschop Gozewijn. Hij met zijn Klaerissen e, vormt een der schoonste taferelen van het le stuk. Het wordt dramatisch slechts over>k troffen door de sterfscène van Arend van d, Aemstel, door Robert de Vries weer even indrukwekkend gespeeld als we dit van hem gewend zijn. Een rol, die ook een grote perfectie bereikte, is die van Vosmeer de Spie door 1_ Ben Groenier, die niet alleen levendig ,r toneel zien laat, maar de sluwheid en de je geslepenheid van de trouwe verrader doet et uitkomen. Hij heeft de bewegelijkheid en s(. het schuifelende van de slang, van de menig selijke duivel, die Vondel in hem zag. ,n De reien werden weer als monoloog geje geven, wat een oplossing is, waarvoor iets te zeggen valt, maar waar ook veel op — tegen is. In ieder geval moet degene die alleen een rey zegt dit bijzonder goed doen of het wordt een wat onzinnige declamatie. Dit was zeker het geval bij Tine de Vries, die de Amsterdamse Maeghden verving en bij Jan Modderman, die voor de Amsterdamse Edelinghen sprak. Het was te vlak. Beter waren Jenny van Maerlant en Henk Schaer, maar de Klaeris kon bij ons toch de herinnering aan die haast waanzinnige Klaeris Charlotte Kohier niet wegvagen, hoeveel aanmerkingen op die zeer persoonlijke reivertolking men destijds ook gemaakt heeft. Mooie taferelen Behalve het spel zal men zich van deze opvoeringen ’t toneelbeeld, de groepering blijven herinneren. Het meest Vondeliaans in Vondels spelen is immers het tafereel en van Dalsum heeft hier enkele prachtige taferelen geschapen. Met grote aandacht is gisteren de ondergang van Amsterdam weer gevolgd. Het applaus werd aan het slot ovationeel en Gijsbreght werd met bloemen gehuldigd. Hetgeen juist was als het behoorde. Film en televisie zusterlijk samen Gisteravond hebben de televisie en de film elkaar voor enkele uren de hand gereikt. Dit geschiedde in het Vara-programma zo nadrukkelijk, dat het bijna ontroerend was. Het is namelijk zo, dat ondanks een gesloten overeenkomst de televisie door de filmwereld onzeker wordt bekeken, dit nieuwe middel nog in nevelen ligt en feitelijk niets vaststaat omtrent de mate van concurrentie, die de televisie ten nadele van de film zou kunnen uitoefenen. Gisteravond is op het televisiescherm een parade gegeven van tot dusverre vervaardigde Nederlandse films, te rekenen vanaf de befaamde ,,De Jantjes”. Gelijktijdig waren in de studio verzameld zoveel mogelijk artisten, die in de loop der jaren aan de Nederlandse film hebben mede- i gewerkt. Een en ander diende als een langdurige prelude op enkele fragmenten van het nieuwste vaderlandse filmproduct „Sterren stralen overal”, dat nog deze maand zijn première zal beleven. Hoewel het programma gerekt was en laagtepunten kende door de geforceerde beelden van het artistensamenzijn in de studio — ondanks de vlotte conference van Piet de Nuyl sr — behield het in de vertoning van de fragmenten der „oudjes” een boeiend karakter. Het was zelfs mogelijk vast te stellen welke fragmenten behoorden tot de z.g. toneelfilms. Het verschijnen van Cor Ruys op het witte doek in „Comedie om geld” — een onzer beste en te spoedig vergeten films onder regie van Max Ophuis (de maker van het latere „La Ronde”) — was treffend, evenals dat van de actrice mevr. de Boer van Riik in „Op hoon van Zegen” als Kniertje en de in de bezetting vermoorde auteur A. M. de Jong in „Merijntie Gijzens Jeugd”. Het slot werd gevormd door een introducerend praatje van Jan Gerhard Toonder, assistent-regisseur van het nieuwe product „Sterren stralen overal”, waarna uit deze rolprent enkele fragmenten werden gegeven. Dit televisie-programma heeft er onmiskenbaar toe bijgedragen om een verhelderend overzicht te geven van de moeizame pogingen, die ons land heeft gedaan om tot een eigen filmproductie te komen. Men wil ons nu de hoop doen koesteren, dat „Sterren stralen overal” de aanvang zal betekenen van een regelmatige productie. Dit zal afhangen van de kwaliteit naar inhoud en vorm van de „Sterren” en uiteraard was de uitzending van gis- j teravond niet bedoeld om ons daarvan een indruk te geven. Proces van Meegeren uitgesteld De behandeling van het proces, dat de heer D. G. van Beuningen tegen de expert P. Coremans aanhangig heeft gemaakt en dat op 21 Januari zou plaats vinden voor de achtste kamer van het Burgerlijk Gerecht te Brussel, zal tot een latere datum worden verdaagd, daar de Belgische staat in het proces tussenbeide gekomen is in verband met het feit, dat de heer Coremans staatsambtenaar is. „ Ondanks herhaaldelijk aandringen van de heer Van Beuningen weigert de heer Coremans het zogenaamde „tweede avondmaal”, dat hij te Nice eind September 1949 gevonden zou hebben, te laten onderzoeken, zo verneemt het A.N.P. van de heer Van Beuningen. Dit schilderstuk, dat geruime tijd in het Nationale Museum te Rijssel was opgeslagen — daar werd het door de heer Coremans geil- bracht — is daar niet meer aanwezig. De heer a- Coremans weigert mede te delen waar het n- zich thans bevindt. Klavierrecital van Rudolf Firkusny Het toeval wilde, dat de muziekliefhebbers die gisteravond Rudolf Firkusny onder meer Janaceks klaviercompositie „In de mist” hoorden spelen, op hun tocht concertwaarts kennis hadden moeten maken met een ongenadig kille en dikke mist. Kwam het soms hierdoor, dat Janaceks schepping een nogal goedmoedige indruk maakte? „V Mlhach” (aldus de j Tsjechische titel) werd een aangenaam klank- J stuk, dat echter spanning mist en bijvoorbeeld bij lange na niet de scherpe impressie brengt welke een Debussy soms in zijn natuurschilderingen in klank heeft gebracht. Welk een controverse tussen deze schepping van Janacek en Strawinsky’s opwindende „Petrouchka” welke daarna van de toetsen kwam. t Rudolf Firkusny moet geweten hebben tot " welke enorme opgave hij zich verplichtte door ij dit gigantische brok klaviermuziek op zijn re- n pertoire te nemen. Het zit hem niet in de mas- g sale vloed van noten en de gespannen rhyth- r miek alleen. De orkestpartituur van „Pe- i; trouchka” is rijk aan kleur en vertoont een bonte schakering van nuanceringen. Deze tot ° uiting te doen komen, is de verschrikkelijk a lastige opgave van de klavierbewerking van si Strawinsky’s meesterlijke partituur. Wat in de p orchestrale versie fluit, trommel, fagot en d strijkinstrumenten afzonderlijk en tezamen be- y reiken, was gisteravond aldus opgedragen aan , Rudolf Firkusny alleen. Hij slaagde met glans 2 voor zoverre het de overwinning op de mon- L strueuze technische problemen betreft; maar V deze wreekten zich op hun beurt inzoverre n ze de kunstenaar te zeer ln beslag namen en (] hem weinig gelegenheid boden tot het letten p op stilistische details. v Vóór de pauze had Firkusny zijn pianistische kwaliteiten laten horen in een Mozartsonate (K.V. 45? in c) en Schumanns „Fan- P tasie opus 17”. Zowel de een als de ander lf kregen qua opvatting een forse behandeling, d Zeker bij Mozart was Firkusny’s spel ons e te zwaar. v Met een degelijk-gespeelde Chopin-toegift dankte Firkusny voor de ovaties na Pe- , trouchka. G. v. L. 11 t( Concertgebouw Orkest met Europese première. p — Op het eerstvolgende abonnementsconcert . te Amsterdam op 14 en 15 Januari a.s„ zal het Concertgebouw Orkest o.l.v. Rafael Ku- d belik de eerste uitvoering in Europa geven van de Zevende Symphonie van Roy Harris. h h --- TOURNOOI den EIGEN WIJSHEDEN '■ -u **- - Jasfh. -» -* HET gaat er zo onderhand op aankomen. De lijst heeft een enorme wijziging ondergaan | en de kopploeg heeft zijn plaats • moeten afstaan. Wat helemaal niet wil zeggen, dat die lieden niet J meer bij kunnen komen. Meer dan . eens is het gebeurd, dat iemand, l die de dagprijs won, ineens een gei weldig stuk naar boven schoot. En ï als U niet tot die kometen hebt behoord, bedenk dan dat het met kleine beetjes ook aardig kan ópschieten. s Donderdag, als we de lijst tot en met j dit probleem, dus het veertiende hebben ! bijgewerkt, zullen we de kopgroep publi. ceren. Dat probleem veertien heeft weer , heel wat pennen in beweging gebracht. ! De pen waarmee twintig punten en een ! doos sigaretten werden verdiend, was van: Jac. Haring, r Lombokstraat 8, ■, Den Haag. ’ Hij loste het probleem als volgt op: 1 Ik zou mijn vrouw het laatste grote pak geven met de volgende motivering: „Lieve ega, het heeft mij minder dan ooit berouwd, s dat wij in „gemeenschap van goederen” 3 zijn getrouwd!” 3 De serieuze was dit keer: Rita van Paassen, Oosteinde 99, 3 Wateringen. Zij schreef (en verdiende daarmee een ’ doos bonbons en twintig punten): | Dat meevallertje zou ik aan m’n vrouw zeggen, ' Maar haar tevens uitleggen, Wat nodig in de tuin moet gebeuren, Dan zou zij er verder niet om zeuren. Maar gloeiend eens zijn met m’n plan ' En ook nog zeggen: „lieve man", „Die bontjas die je me eens hebt beloofd, Zet ik voorlopig wel uit mijn hoofd.” I De problemen waren in het kort: = Groep Den Haag zat met het pak uit , de uitverkoop, dat niet meer gedragen | kon worden door de man; groep West' land had moeilijkheden met de beloofde bontjas en het platglas en groep Delft I wilde een zeker persoon tot raadslid maken, maar de man had geen verstand van politiek. De achttien van de dag zijn: De hulp van mijn schoonmoeder inroepen, die is nogal „draagkrachtig”. A. v. d. Akker. Bragastraat 46, Den Haag V% 3 Als wij gaan ter uitverkoop a. Eenmaal in het jaar 1 Kopen wij een hele hoop n En van elk tweè paar. ^ a Het vervoer is geen probleem n c Dat gaat elegant, We hebben daarvoor een systeem t Een dikke olifant. , Die lenen wij van Wassenaar t We zitten op z’n rug e( « We halen alles bij elkaar ^ En komen heelhuids t’rug. g, Bernard A. ter Horst, ir p./a. Ternootstraat 47, Den Haag v q Ik liet het grote pak om mijn nek binden S en plakte er een papier op, waarop ik n it met grote letters schreef: Waarschuwing . aan vrijgezellen. „Dit maakt het huwelijk van ^ I U”, en liep dan zo door de drukste winkel. straten in Den Haag. „ A. Terheijden, Meezenlaan 45. Den Haag . Ondanks het feit, dat ik geen piano speel L koop ik dat ding nu óók maar. Dat zit hem Z( 4 niet in die opruimingsprijs van ƒ 1.69, maar L- de oorzaak daarvan ligt veel dieper. Dat zit e r zó! Die piano loopt op wieltjes en dat niet ^ t. alleen, maar hij heeft óók nog een prach- v n tige bergruimte. Dus die klep gaat open — g pakjes erin —- klep weer dicht. Daarna zoek ö ik hoofdzakelijk geasfalteerde wegen en rol mijn piano met aanwinsten rustig naar huis. Bij dat pleintje met die klinkers til ik hem wel even, dat heb ik er wel voor over! Mijn h vrouw stuur ik vast vooruit om de schilde- i] rijtjes van de trapmuur af te nemen. Want il thuiskomen doe ik.... „ Jc Jan W. v. Wees, TRegentesselaan 326, Den Haag * H Als serieuze mensen mij candidaat stelden l -j voor de gemeenteraad, zou ik een eventuele I benoeming aanvaarden. Ik zou intussen de ] politiek intens bestuderen en trachten, zo- e veel in mijn vermogen lag, aan de verwach- ^ tingen te voldoen. Volksvertegenwoordiging ^ is een ernstige zaak! \ H. Albers, ^ Corn. Trompstraat 84, Delft 1 Als ik geen verstand heb van politiek, maar wel geestig ben en m’n kennissen hebn ben mij daarom candidaat gesteld, zou ik me toch als raadslid niet thuis voelen. Ik wil t het hun niet vertellen. Maar dan weet ik g een andere oplossing. Op de avond dat er t vergadering is, kom ik als laatste binnen met t een groot laken om me heen en zeg dan: „Hier is de geest die jullie verlangen, doch ik wil wel als raadslid komen, maar niet als nar fungeren!” M. J. de Groot, ' Gasthuislaan 16, Delft r ’ In ieder geval het koopje kopen. Eerst alle i pakjes buiten de zaak brengen. De vrouw als < l. waakhond er bij zetten. Daarna ’n deel der .* pakjes tien meter verder neerzetten. Teruggaan en de rest opnemen, terwijl de vrouw n ook nog ’t laatste deel meeneemt. Doorlopen t- tot 10 meter voorbij het tweede stapeltje, de li [e vrouw waakhond, teruggaan enz. enz. Het g ft eerste deel van de tocht naar huis zal wel i j niet onopgemerkt blijven, maar ’t laatste | 4 stukje, ’s nachts, zal in ’t donker wel vlotter x u gaan. H. Wellens, Perziklaan 15, Den Haag Ik zou nog even één keer dreigend „ia” i, balken, de last van mij afschudden, en weer ^ gewoon mens van vlees en bloed worden. 1 Daarna zou ik letterlijk bij de pakken gaan ig neerzitten aan de stoeprand en de „koopjes” heldhaftig één voor één uitpakken. De opruimingsjurk met de „enkele” weeffout zou ik kwaadaardig om de lantaarnpaal heentrekken en daar bovenop het hoedje met de kapotte veer. De voor mij uit de vele graaiende handen bemachtigde wanten met de afschuwelijke kleuren zou ik triomfantelijk om mij heen werpen, waar zij met een minachtende blik van voorbijgangers werden aangestaard. Alvorens echter de blikken trom-metdeuk een betere bestemming te kunnen geven dan door de jongste telg oorverdovend te worden gehanteerd, zou inmiddels het grote pak, inhoudende een levensgrote ouderwetse „mannen-paraplu”, door mijn vrouw zijn uitgepakt en niet bepaald zachtzinnig in aanraking zijn gebracht met mijn met een fraaie haardos gesierd hoofd, waarna ik nog net de kracht kon opbrengen om zoetjes te fluisteren: „Ja vrouwtje, we gaan met alles naar huis, het wordt al donker....” J. Straub, Paul Krugerlaan 15, Den Haag Ik zou rustig nog een uitverkoop-ligstoel, een uitverkoop-plaid, met slaapmuts, oorwarmers aanschaffen en mij naast de reeds ingeslagen uitverkoop-goederen op het trottoir installeren om de nacht door te brengen. Mijn vrouw kon wel naar huis. De volgende ochtend zou dan wel een vervoersgelegenheid te vinden zijn. De ligtoel met toebehoren gaat naar de lommerd en daarmee kan ik de expediteur betalen. Het voornaamste zou zijn dat ik tegen mijn vrienden kon vertellen dat ik eens een hele nacht niet thuis gedweest ben. F. G. Burgers, Populierlaan 104, Rijswijk (Z.H.) Ik ben wel geen tuinder, wel tuinderszoon, maar zover ik het bekijk, heeft een tuinder in het Westland nooit genoeg glas en zodoende zal die bontjas er ook wel weer bij inschieten. „Jammer voor mijn moeder, want die bontjas zou ik haar wel graag gunnen.” Nico ’t Hoen, Nieuweweg 94a, Honselersdijk Mijn vrouw krijgt haar bontjas, maar ik heb binnenkort ook platglas nodig. Dus doe ik zo: Ik koop morgen die bontjas, dan maak ik gelijk een goede beurt en je moet ze „warm” houden. Tegen het voorjaar ga ik met de bontjas naar Den Haag om haar (dat zeg ik tegen mijn vrouw) naar de bontkluis te brengen waar ze motvrij en buiten het bereik van lange vingers opgeborgen wordt. Ik breng dit kostbare jasje echter naar de Bank van Lening en voor het geld, dat ik er voor ontvang, koop ik dezelfde dag platglas. Dit heb ik inmiddels hard nodig. Tegen de winter doe ik hetzelfde of verkoop het glas en ga direct de bontjas terughalen. Want in de zomer draagt mijn vrouw geen bontjas en in de winter leg ik geen plat glas. A. C. M. Zuijderwijk, Dahliastraat 4, Poeldijk Fifty fifty- Ik zelf koop de helft van de benodigde hoeveelheid glas en m’n vrouw geef ik een toppertje — wat dus een halve bontjas is — zodat we allebei ons zin hebben! P. A. Kruijk, V. d. Goesstraat 42, Honselersdijk Dit is een kwestie van aanpakken en werkverdeling: Mijn vrouw pakt d’r biezen, ik neem de kuiten en de rest met inbegrip van het grote pak. kan het heen en weer krijgen, richting Hoenderlostraat. Daar vangen we dan de hele bubs wel op! J. F. de Weerd, Hoenderlostraat 49. Den Haag Mijn man zou op handen en voeten gaan lopen. Want hij heeft een brede rug daar gaat alles op. Met ’n beetje goede wil kan ik er ook nog wel bij en kwam heerlijk uitgerust thuis. Mijn man kijkt met verlangen uit naar de volgende „Uitverkoop”. Mevr. v. d. Leeden, Hoefkade 733, Den Haag Aan ieder knoopje van m’n toog hang ik een pakje. De knoopjes die er afvallen naait m’n zus er ’s avonds wel weer aan. Pater H. Broek S.V.D., V. Zuylen v. Nijeveltstr. 173, Wassenaar (Die — in dubbele zin — arme missionari» moet veel antwoorden geven op vragen, waarvoor hij wellicht en hopelijk nooit gesteld zal worden. Maar een missionaris moet wel vindingrijk zijn!) Tot nu toe heb ik alles als een voorbeeldig echtgenoot ver- en gedragen maar wanneer mijn vrouw met het prote pak aan komt zetten is mijn geduld ten einde en maak ik haar duidelijk dat dit net iets te veel is. Daar ze zelf nogal op„vliegerig” is. laat ik haar rustig vliegen en heb juist nog gelegenheid om de zwaarste pakken die ik bij mij heb aan haar tenen op te hangen en haar na te wuiven. Met de rest van de pakjes ga ik met de tram naar huis en vind mijn vrouw daar weer opgewekt tussen de pakjes neergestreken. J. J. van Rossum. Veenendaalkade 32, Den Haag Er wordt in de politiek zoveel onzin gesproken, dat ze wat ik uit zo kramen ook wel voor zoete koek zouden slikken. Dus laat ik me rustig candidaat stellen. J. W. v. d. Akker, De Vriesstraat 46, Delft Ik met mijn vrouw mee naar de uitverkoop? Als ik dan toch zo’n ezel ben, ga ik balken, plaatst daar wieltjes onder en zet de vracht er op. Uitgeschud en moe nemen wij op het voertuig plaats, terwijl ik mijn jasje uitspreid om de wind op te vangen, veroorzaakt door het uitblazen van mijn vrouw, en rijden zo naar huis. J. A. v. d. Bos, Vaillantlaan 550, Den Haag Probleem no 18 GROEP DEN HAAG. — U loopt langs een winkel en ziet een schortje in de etalage, dat U bijzonder aardig vindt. U bent een keer eens heel dapper, stapt de winkel binnen en koopt het schortje om Uw vrouw er mee te verrassen. „En wat heb ik hier b\j me?”, vraagt U als U thuiskomt. Tegelijk dat Uw vrouw het pakje aanneemt, ziet U dat zij precies zo’n schortje aan heeft. „Dat heb ik al een maand aan”, zegt Uw vrtuw op Uw vraag hoe Z(j daaraan komt. Wat zou U doen? GROEP WESTLAND. — U bent met Uw zoontje aan het wandelen en _ U komt langs een sloot, waarop ijs ligt. „Kom”, zegt U tegen de knaap, „we gaan eens even glijden”. Maar Uw zoontje durft niet. U wel. U stapt op het ijs, er klinkt een gekraak en U zakt er door. Uw zoontje ziet U tot het middel in het water staan en begint hevig te lachen. Wat zou U doen? GROEP DELFT. — U hebt logé’s gehad en zodoende een grote was van beddegoed. Ook hebt U twee weken door die logé’s niet de gezinswas kunnen doen, zodat dat ook een formidabele stapel geworden is. U bent gewend alles zelf te wassen, maar nu is er bijna geen doorkomen aan. Om het naar de wasserij te sturen aarzelt U, want dat zou erg hard op de portemonnaie beuken. U kunt ook een electrische wasmachine huren, maar U bent doodsbenauwd voor een klap van de stroom, zoals U wel eens gelezen hebt. Wat zou U doen? Inzenden uiterlijk Vrijdagochtend 16 Januari. Ia) l*'— \i ' . --- Handhaven van het loonniveau Nederlands principiële standpunt BENELUX-CONFERENTIE IN ZICHT XU11LIU 1^/1. JAA Werkgevers en vakbonden mee naar Brussel (Van onze parlementaire redactie) Aan de Benelux-conferentie, die op 2( Januari a.s. te Brussel gehouden wordt, zullen deelnemen de ministers van Sociale en Economische Zaken van de drie landen, bijgestaan door een beperkt aantal ambtenaren-deskundigen, en verder uit elk der drit landen acht vertegenwoordigers van werkgevers- en werknemersorganisaties. De Nederlandse delegatie is als volgt samengesteld: de ministers Suurhoff en ’Zijlstra prof. Verrijn Stuart; mr B. van Spaen donck (bestuurslid van de Katholieke Werkgevers Vereniging); prof. dr Frietema (directeur van de Coöperatieve Raad); mi Lichtenauer (van de Rotterdamse Kamei van Koophandel en Fabrieken); drs Roemers en de heer Ad. Vermeulen (N.V.V.); de heer Middelhuis (voorzitter van de K.A.B.) en drs Hazenbos (economisch adviseur van het C.N.V.). Op de agenda staat het loon- en prijzenprobleem in de drie landen. Nagegaan zullen worden de samenstellende factoren var de verschillende loon- en prijssystemen, eer en ander in het licht van de conferentie welke te Knocke gehouden is. Tijdens die conferentie werd immers besloten om, behalve de commissies uit het bedrijfsleven een grote, speciale commissie aan het werk te zetten, waarin werkgevers en werknemers samen met de drie regeringen, de loon- en prijsverschillen zouden bestuderen Het is op 20 Januari dus voor het eerst dat deze speciale commissie bijeen komt In de afgelopen weken heeft men herhaalde malen van Belgische zijde kunner horen, dat men in België onze lonen ts laag vindt. Aangezien men het er ir Knocke over eens was, dat, waar enigszins mogelijk, de levenstandaard in de Beneluxlanden omhoog gebracht moet worden, lig* het voor de hand, dat de Belgen tijdens d< aanstaande conferentie het mogelijke zullen doen om de Nederlandse delegatie ervan te overtuigen, dat in Nederland de lonen omhoog moeten. S.E.R. zou achter regering staan Zijn wij wel ingelicht, dan gaat de Ne derlandse delegatie naar Brussel met he principe-standpunt — althans zeker vooi wat de regeringsvertegenwoordigers be treft —, dat Nederland alle belang heef bij een handhaving van het bestaands loonniveau. Het zou, bij een verhoging van J l~l het loonniveau, de concurrentie van andere, i niet-Beneluxlanden, niet meer aan kunnen * en daardoor niet alleen zijn eigen, maar ook de Benelux-economie ernstige schade doen. Tot oordelen bevoegde kringen in -« Den Haag menen dan ook, dat het de Bel- \ 20 gen zeer veel moeite zal kosten om Neder- J-» I- land van dit principe-standpunt af te ‘P brengen. T ij. De kwestie is te meer interessant, A je wanneer men zich realiseert, dat de Nederlandse vertegenwoordigers van e_ werkgevers en werknemers allen leden e_ van de Sociaal Economische Raad zijn, aa a; de instelling dus, aan wie de regering ,je aL de vraag heeft voorgelegd, of er een ,je te verandering moet komen in de wijze p, a> van loonvorming en in het loonniveau ae jr op zichzelf. pa er Bij het voorleggen van die vraag heeft *u de regering aan de S.E.R. meteen laten “e )> weten, dat het haar standpunt is, het loon*e peil te handhaven en vefbetering van de levenstandaard te zoeken in een verbetering van de sociale voorzieningen. Het is der- 1°: i- halve niet onmogelijk, dat tijdens de Brus- st; 1- selse conferentie iets zal blijken van het m S.E.R.-standpunt inzake deze kwestie. st: >n ve e Politieke kringen in Den Haag menen te dc jg weten, dat de S.F.Jt.-vertegenwoordigers tij e. op de Brusselse conferentie het regering- tit n standpunt zullen dekken. (F •k de k- # # te ne Burgerlijk wetboek £ op de helling § te W|n Minister Donker heeft thans de laatste Vc ns reeks vraagpunten over het nieuwe burger- to x_ lijk wetboek aan de Staten-Generaal voor- m gt gelegd. Deze vraagpunten gaan over het sa de personen- en familierecht. vr il- . . kc r_ Aan de gehuwde vrouw, zo meent mims- m o- ter Donker in zijn voorlopig antwoord, wi moet volkomen handelsbekwaamheid wor- kr den verleend. De algehele gemeenschap m van goederen, zoals die thans bestaat, moet de behoudens enkele verbeteringen regel blij- te e' ven. Aan de werkelijke belangen moet zo- mi et veel mogelijk tegemoet gekomen worden, zo vs or meent de minister verder. De afwijkings- bi. Sj mogelijkheid moet dan ook in deze geest ge- sp regeld worden. De wet mag geen maximum de le stellen voor wat een tweede echtgenoot uit vi _ de huwelijksgemeenschap meer ontvangt dan hij in die gemeenschap heeft ingébracht. Adoptie in bepaalde vorm en met 1 de nodige waarborgen omkleed, verdient y volgens minister Donker overweging. Behalve de onder curatelestelling moet ook als minder ingrijpende maatregel in ite de wet worden opgenomen de onder toea- zicht stelling van geestelijk gestoorde meer- da e- der jarigen. De rechter moet kunnen- beve- kr m len, dat de ondertoezichtgestelde in een in- sc se richting wordt opgenomen. de 3e Tenslotte is minister Donker van mening, re e- dat, ofschoon een geneeskundig onderzoek ve e- voor het huwelijk aanbeveling verdient, de ze e- staat dit onderzoek niet verplicht mag gr stellen. vide t Mr Kropman contra Partij van de Arbeid (Van onze parlementaire redacteur) Bij de algemene beschouwingen gewijd aan de rijksbegroting 1953, die gisteren in de Eerste Kamer zijn aangevangen, hadden de partijen elkaar onderling veel te zeggen. Prof. Anema en mr Kolff (C.H.) verdedigden het goed recht van de confessionele partijen en mr Kropman (K.V.P.) deed >ft zulks zeer uitvoerig, met name tegenover 0n de P.v.d.A. cle In het voorlopig verslag had de P.v.d.A. rjg de stelling geponeerd, dat de K.V.P. ver,r_ loten zou hebben, omdat zij geen duidelijk [S_ standpunt had. In onze programs, aldus de et; K.V.P.-woordvoerder, komt dat politieke standpunt duidelijk genoeg naar voren. En verder mondde dit betoog uit in een benatc dering van de verschillen tussen beide par"s tijen, o.m. ten aanzien van de gezinspoli-, g- tiek en het privaatbezit. Mr In ’t Veld (P.v.d.A.) bleef daar tegenover stellen, dat de inzichten tussen de Bruyn en Duynstee te groot zijn om zich in één partij te laten bundelen en het zelfde gold z.i. voor an^ dere confessionele partijen. Principieel bezien was mr Kropman (K.V.P.) er bij het afpalen van de verschillen van uit gegaan, dat de K.V.P. gestuwd wordt door de christelijke levensbeschouwing. En als zodanig ziet zij een wereld ■te voor zich, die teruggevoerd moet worden :r- tot de leer van het Evangelie. De P.v.d.A. t- mist die bezieling. Wij kunnen een eind iet samengaan, aldus mr Kropman, maar hij vreesde, dat er een ogenblik zou kunnen komen, waarop de P.v.dA.. de K.V.P. niet is- meer volgen kan omdat zij niet gedreven 'd, wordt door hetzelfde christelijk ideaal, ja >r- krachtens haar opzet, dat ideaal zelfs niet ap mag hebben. Mr In ’t Veld (P.v.d.A.) pooglet de over de aldus gegraven kloof een brug ij- te slaan, door op te roepen tot een geza;o- menlijke strijd voor de essentiële waarden zo van onze christelijke beschaving. En hier(s- bij kwam ook nog het humanisme ter ;e- sprake, dat volgens de P.v.d.A.-woordvoerim der ten onrechte werd beschouwd als een rit vijand van de Kerk. igt 'n! „Willem Ruys” op weg >?t naar Nederland in >e- Het voorschip van de „Willem Ruys”, ;r- dat op de waterlijn een scheur had ge'e- kregen, is voorlopig gerepareerd. Het n- schip heeft zijn reis uit Port Said, waar de reparatie is verricht, vervolgd. Vijf ?g, reizigers hebben met andere middelen van ek vervoer de reis naar Nederland voortgede zet. De overige, ruim 500 zijn aan boord ag gebleven. Het oponthoud heeft nog geen --- Acht honderd werklozen copiëren de bevolkingsboekhouding Duplicaatarchief kost ge ruim twee millioen k” Wi Ongeveer 800 werkloze hoofdarbeiders he zullen gezet worden aan het copiëren van j-,6 het archiefregister van de bevolkingsboek- sj( houding. De ervaring, tijdens de Duitse be- pi zetting opgedaan, heeft geleerd, dat het al voor de bevolking van het grootste belang is, dat een bezetter niet de beschikking de krjjgt over de gegevens, die voorkomen in de ie bevolkingsregisters. te; to' Het is te verwachten, dat, wanneer op- pe lieuw een vijandelijke bezetting ons land zou dreigen, opdracht zal worden gegeven de alle bevolkingsregisters te vernietigen. De pu archiefgegevens, die nu gecopieerd zullen vo worden, worden naar het buitenland over- Mi gebracht. Met dit werk is een bedrag ge- zij moeid van ƒ 2.103.000.-. Het aanvragen van ov leze gelden bij de Staten-Generaal heeft Be vertraging ontmoet omdat bleek, dat de gemeentebesturen ernstig bezwaar tegen de maatregel hadden. Er is toen een commissie ingesteld, die tot de conclusie kwam, dat het verdubbelen van de archiefregisters weliswaar van beperkt nut was, maar dat rs het niet verantwoord zou zijn, het reeds in begonnen werk te beëindigen. De commisl~ sie achtte het verder wenselijk, dat ook duB" plicaten- zouden worden vervaardigd van st alle persoonskaarten. Het werk aan het 'S „schaduwarchief” werd voortgezet en tegen |S de tijd, dat men er mee klaar is, zal wor>n den nagegaan, of, met het oog op de internationale toestand en ’s lands financiën, tot vervaardiging van duplicaten van het ?- persoonsregister zal worden overgegaan, id De door de gemeentebesturen gecopieerm de archiefbladen worden naar een centraal >e punt in Den Haag gezonden. Daar zullen ze in voorlopig worden opgeslagen en geordend, r- Met de metalen rekken zullen ze dan te e- zijner tijd naar het buitenland worden m overgebracht. Een en snder deelt minister ft Beel aan de Tweede Kamer mede. ■ L i c ! Oorlog en Marine kopen c Nederlands fabrikaat c I Minister v. d. Kieft heeft aan de Eerste c Kamer medegedeeld, dat 82 % van de ma- z terieelaanschaffingen, die door de ministe- c I ries van Oorlog en Marine gedaan werden 1 i in 1952, besteed werden bij de Nederlandse r . industrie. Daarmede heeft de minister de : bewering van een aantal Kamerleden be- c streden, als zouden door de militaire de- t parlementen te wéinig orders bij de Ne- s derlandse industrie worden geplaatst. s ---