Gekluisterd zakenleven kan niet ouderwets uitverkopen § wo: II inkeliev moet zijn klonten heloos .■„ dikwijls teleurstellen § (Van een onzer verslaggevers) in Geld is duur”. En in de laatste jaren blijkt het steeds duurder te zyfc kg geworden. Om dit te constateren zijn geen ingewikkelde statistieke nodig Met het dalen van de koopkracht neemt ook de kieskeurigheid van het publiek toe, hetgeen overigens heel begrijpelijk is omdat de kope . zijn geld aan iets goeds wil besteden, vooral als het gaat om artikelen . waarvoor grote sommen moeten worden neergeteld. De klant wil weei honing zijn. De zakenman, die zijn tijd verstaat, misgunt hem die P niet. Doch een andere vraag is of hij ook steeds m staat is aan de wense^ en verlangens van deze koning tegemoet te komen. Maar dat blijkt vaaK ónmogelijk te zijn, want de periode van grote schaarste mag achter de rug zijn, de vooroorlogse tijd is zeker nog niet aangebroken. Lang niet iedereen in het zakenleven en / zeker ook niet iedere koper zullen de laren tussen 1930 en ’40 ideaal noemen Het zou niet juist zijn deze periode te idealiseren In ieders herinnering leven echter nog de grote keuze en uitstekende kwaliteit van de artikelen die het kopen zo veel gemakkelijker en aantrekkelijker maakten. Dat gold zowel voor de klant als voor de winkelier' zowel voor de normale verkoopperiode als voor de uitverkoop-tijd. Er vielen toen soms koopjes te halen, waarbij én de koper én de verkoper voordeel hadden De koper, omdat hij tegen spotprijs een goed artikel had weten te bemachtigen en de verkoper omdat hij met zijn goedkope aanbieding er een klanten-relatie bii had gekregen. Een uitverkoop is dan veelal een goed reclame-middel. De goedkope aanbiedingen werden heus niet gedaan omdat de winkelier toevallig met zijn beste been uit bed was gestapt. Het uitverkoop-systeem paste in de gebruikelijke verkoop-techniek. Wat n aan de ene kant cadeau wordt gegeven, n wordt aan de andere kant weer terug ver- g diend. En dat is te begrijpen. Want de win- d keliers staan achter de toonbank om hun brood te verdienen en niet om de klanten re een grote lichaamskracht beschikte. 'in De president van de rechtbank merkte op, dat het verleden van B. er nu niet zo aat mooi uitzag. Deze verdachte had reeds een =er vrachtauto gestolen en in Enschede een ön- inbraak gepleegd. Op vijftienjarige leeftijd Jan heeft hij van zijn vader ƒ6000.— gestolen pje en dit bedrag in Amsterdam met enige vrouwen opgemaakt. De vader, die de terechtzitting bijwoonde, verklaarde, dat de jongen „eventjes uit’ het spoor was geslagen”, lig- De officier van Justitie was van mening ede dat een dergelijk ernstig misdrijf een zware :el- straf noodzakelijk maakt. Tegen B. eiste ren hij een straf van anderhalf jaar, door te ere brengen in een jeugdgevangenis. De andere lier twee verdachten hoorden een straf van een fee, jaar en drie maanden met aftrek tegen Vi- zich eisen. Uitspraak 17 Januari a.s. Hulppolitie lichtte kleuter en baby van het bed Veertien jaar gevangenisstraf eiste gisteren de officier van Justitie bij de Bijzondere strafkamer van het Groningse ge- sc rechtshof tegen een ex-lid van de vrijwil- ee lige hulppolitie te Amsterdam, de 29-jarige ei J. d. V. Verdachte, die door de rechter een ee schurk en lafaard werd genoemd, had ver- g, scheidene joden gearresteerd. Zo had hij j,, o.a. een joods meisje van anderhalf jaar el van haar bedje gelicht. Het kind is niet g teruggekeerd. In Koog a.d. Zaan haalde Vl verdachte een joodse baby van negen u > maanden op. Deze kleine is op clandestie- g, 1 ne wijze weer uit de Hollandse Schouwburg ^ • te Amsterdam gehaald kunnen worden. n ï ■ ^ 1 Abdij Egmond viert eeuwfeest s, . Dit jaar is het duizend jaar geleden dat v - graaf Dirk de Tweede van Holland de d - vermaarde Regale Abdij van Egmond heeft e e gesticht. Ter gelegenheid van deze herden- v - king zal er een boekwerk over de abdij n ,, verschijnen „Tien Eeuwen Egmond”. c! Ontwerp pensioenregeling koop- h r vaardijvloot gereed t e De commissie, belast met het ontwerpen * o van een pensioenregeling voor opvarenden ‘ a der Nederlandse koopvaardijvloot, inge- ‘ n steld bij beschikking van 18 Maart 1946, is ‘ d met haar taak gereed gekomen. Het betref- 1 n fende ontwerp is met een begeleidend e rapport aan de Minister van Verkeer en 1 Waterstaat toegezonden. s Technicolor over Vaticaan en Paus Een Engelse filmmaatschappij zal een film , g ln technicolor opnemen over het Vaticaan, het ( G leven van de Paus en over het Pauselijk Hof. e Deze film zal een lengte hebben van 1500 m. 1 e en beginnen met het priesterjubileum van de e Paus. r ^ Griezelverhalen en vreemde geluiden in Amsterdam Bewoners van een tweetal bovenhuizen op de hoek van de Stadionweg en het Olympiaplein te Amsterdam hebben dezer dagen kort na elkaar aangifte bij de gemeentelijke politie gedaan van „vreemde nachtelijke geluiden” op de vliering, die al even hardnekkig als raadselachtig zijn en die in de loop van de tijd een ware kwelling voor de bewoners zijn geworden. De politie heeft thans een nauwkeurig onderzoek ingesteld, dat echter nog geen enkel resultaat heeft opgeleverd. Twee slaapkamers, waarin de geluiden doordrongen, zijn nu door de bewoners verlaten. Een aanvankelijke veronderstelling, waarbij aangenomen werd, dat een buurjongen voor „spook” speelde, moest worden verworpen, nadat gebleken was, dat de geluiden voorkwamen in twee door de brede Stadionweg gescheiden huizen. L J r . ^ Maandag publiceerden wij een reportage over de „uitverkoop'drukte in de stad. Daarin gaf onze verslaggever, na een opgedane indruk van de aanbiedingen en een op gevangen stemming bij het publiek, een algemeen oordeel, dat in zijn algemeenheid niet alleen onjuist, maar ook grievend is voor de nijvere winkelstand onzer stad. Er zijn echter in de textielbranche wel moeilijkheden, die bij het publiek een stemming wekken als door onze reporter was weergegeven. Het spreekwoord zegU „Veel weten doet veel vergeven.' Daarom tot beter begrip van onze lezers nevenstaande verduidelijking. V ' --- Zes verpleegsters uit West-Indië zijn Zes verpleegsters uit West-Indië zijn ln Engeland aangekomen, waar zij een jaar in ziekenhuizen zullen werken. Voor zij echter hun opleiding aan de Engelse ziekenhuizen zullen beginnen, zijn zij eerst een paar dagen in de gelegenheid gesteld Londen te bekijken. Naar hun gezichten te oordelen, bevalt het de meisjes best in Londen. --- Bezoek kerk-autoriteiten aan Sachsenhausen De katholieke en protestantse Dissenoppen van Berlijn kregen op hun verzoek omstreeks Kerstmis toestemming om een bezoek te brengen aan de concentratiekampen in de Sovjet-zone. Zij hebben na afloop van hun reis toegegeven, dat de levensvoorwaarden in Sachsenhausen minder onmenselijk zijn dan ten tijde van het Hitler-regime. Dr Dibehus de protestantse bisschop, legde er echter de n druk op, dat er buiten de honderden gedetineerden welke de missie kon bezoeken er nog duizenden anderen waren die men niet te zien kreeg. Deze mensen” aldus Dr Dibelius „zijn geheel van de wereld afgesneden”. De coadjutor van kardinaal von Preysing, Mgr. Tk?tscb> verwonderde er zich vooral over, dat jongens die thans zestien jaar zijn, nu al bijna vijf jaar in de kampen worden vastgehouden. De bisschop verklaarde, dat hij met de gevangenen slechts over godsdienstkwesties had kunnen spreken. De mannen en jongens waren zeer verheugd over zijn komst. „Oranjefontein” had gedwongen vertraging — De „Oranjefontein" van de Holland-Afnkalijn is met twee dagen vertraging uit JVfombasa vertrokken tengevolge van een stakmg --- ORSON WELLES hekelt V. S.-„cultuur” I Europa behoett geen * asphalt en Coca-Cola {; In de loop der jaren heeft de r beroemde filmregisseur en -acteur ( Orson Welles, zich meerdere malen j een .enfant terrible” getoond. Hij v ontpopte zich als een Mmer’ j*1® I de artistieke verworvenheden der jongste muze soms op verbluffende wijze weet toe te passen. „Citizen Kane” en „The Lady of Shanghai £ zijn hiervan de sterkste voorbeelden Gezien zijn permanente at- z wezigheid uit het Amerikaanse filmcentrum Hollywood, hadden wij reeds het vermoeden, dat deze nog ( jonge dienaar der film het in Cali- < fornië niet erg meer kon vinden. i Dezer dagen heeft Orson tijdens < een verblijf in Parijs enige ongezouten opmerkingen gelanceerd, 1 die ons vermoeden bevestigen. Orson Welles verkondigde, dat de Verenigde Staten het oude Europa op cultureel gebied voor zich moet winnen. „Een der eerste voorwaarden is,” aldus Welles, „dat de Europeanen ons waarderen, dat wij door de beste prestaties van de Amerikaanse film, het theater en van de andere kunsten hun respect afdwingen.” Hij herinnerde aan de woorden van de directeur van de E.C.A., Paul Hoffman, over de noodzaak der economische éénwording van Europa. Hij had dit eveneens moeten zeggen met betrekking tot Ide cultuur, aldus Orson. En hij vervolgde: „Er moeten meer films komen, die kunnen worden gewaardeerd door de Europeanen, die belezen zijn. Zij zijn het, die over het lot van Europa moeten beslissen. De uit de V.S. geïmporteerde asphaltcultuur van tweederangsfilms en de Coca-Cola teisteren Europa als de pest.” De heden achter het Ijzeren Gordijn beoefende vormen van kunst hebben geen waarde, sinds Stalin en de andere communistische leiders de kunst aan hun politieke carrière bonden, was zijn verdere conclusie. Na aldus zijn hart te hebben gelucht, vertelde Orson Welles nog, dat hij binnenkort de laatste scènes van zijn nieuwste film „Othellö” zal opnemen. Verder heeft hij een filmscenario geschreven over het Europese leven tijdens en na de oorlog. Hij denkt hiervan in de komende zomer een film te maken. Hollywood trekt Orson Welles niet meer — „hij heeft genoeg van deze omgeving”. Binnenkort zal men hem in Nederland als een der voornaamste acteurs kunnen zien in de voortreffelijke Engelse film „The Third Man” onder regie van Carol Reed. V J --- Teleurstelling over woning-eontingent Bouw van meer kleine etagewoningen Eén van de eerste opmerkingen, welke PI B. en W. maken in de Memorie van Antwoord naar aanleiding van de begrotingen • van de Dienst van de Wederopbouw en • de Stadsontwikkeling, de gemeentelijke Woningdienst, alsmede de Dienst voor het gemeentelijk Grondbedrijf is, dat het voor 1950 toegestane woningcontingent (2621 tegenover 3340 in 1949) zeer te- r& leurstellend is. Wel moet echter worden bedacht, dat boven het genoemde aantal nog op een aantal zg. „vrije” woningen ^ (bouw zonder financiering) en op een be- gj. perkt aandeel van het centraal beheerde woningcontingent mag worden gere- ^ kend. aa Het is de bedoeling van B. en W. in P« 1950 en volgende jaren een aanmerkelijk groter percentage kleine etagewoningen te doen bouwen dan in 1949. Voorlopig P1 zullen deze hoofdzakelijk aan kleine ge- _ zinnen en slechts in beperkte mate aan echtparen zonder kinderen kunnen worden toegewezen. Hoewel B. en W. terdege doordrongen zijn van de noden der grote gezinnen en van de wenselijkheid, daarvoor ten spoedigste een oplossing te vinden, mogen zij niet verhelen, dat het ónder de huidige omstandigheden _ niet mogelijk is op ruime schaal woningen voor grote gezinnen te bouwen. Er is en er wordt echter wel een groot aantal drieslaapkamerwoningen gebouwd. Wat de aanwezige bouwgrond betreft: naar een voorlopige schatting zal nog voor een tiental jaren voldoende bouwgrond binnen de gemeentegrenzen kunnen worden gevonden, mits Rijk en provincie zich zullen verenigen met de bestemming van de in het structuurplan aanwezige gronden. Goed perspectief \ Wat de vooruitzichten voor 1950 aan- £ gaat: B. en W. vertrouwen dat — on- 5 voorziene omstandigheden voorbehouden — het aantal gereedkomende woningen ■ groter zal zijn dan de door de bevolkings- toeneming ontstane woningbehoefte. In ■ 1949 is de toeneming van het aantal woningen tegengevallen. De stucadoorssta- ( king en het gebrek aan kalkzandsteen hebben het bouwtempo vertraagd. In de eerste tien maanden van 1949 kwamen niet zoals verwacht ruim 1100 woningen gereed, maar 770. De normen, welke bij de verhuur worden aangehouden zijn zodanig, dat in nieuwe woningwet- (ook gemeente-) woningen kunnen worden geplaatst . beter betaalde arbeiders, kleine middenstan- i ders en lagere ambtenaren. Dit in verband met éle hogere huurprijs. Er is geen sprake van ‘een wens, zo zeggen B. en W. naar aanleiding van opmerkingen van raadsleden, tot isolering van bepaalde bevolkingsgroepen b.v. door het bouwen van arbeiderswijken in het Z. W. deel van de stad. Hier spreken andere factoren mee. Overigens kan, aldus B. en W. thans, als gevolg van huisves- tingsmoeilrjkheden en verschuiving van levenspeil en huurniveau veel minder van scheiding worden gesproken dan vroeger. Plan Bezuidenhout B gereed Aangaande uitbreidingsplannen delen B. en W. mee, dat het plan „Morgenstond” (aan weerszijden van de Leyweg) binnenkort tegemoet kan worden gezien, evenals een ontwerp-plan in hoofdzaak voor de Escamppolder. Ook het plan Bezuidenhout B is gereed en zal aan de Raad worden voorgelegd. Bij de opzet van de verschillende uitbreidingsplannen wordt grote zorg besteed aan het vaststellen van de, juiste oppervlakte aan sport- en speelvelden en andere recreatie-terreinen. De behoefte aan sportterrein wordt geschat op 4% m2 per inwoner. Voor de huidige bevolking van Den Haag, Rijswijk en Voorburg tezamen (plm. 615.000 inwoners) is thans plm. 3.3 m2 per inwoner beschikbaar. --- Arbeiders waren bang voor regen De Amsterdamse politie heeft een drietal arbeiders gearresteerd, die er van verdacht worden in een half jaar tijd ongeveer honderd regenjassen ter waarde van 4.500 gulden buiten een fabriek te hebben gesmokkeld. --- Papieren memorie ter vervanging B. EN W. ANTWOORDEN DE RAAD van ijzeren geneugen i „Evenwicht” moeilijk te vinden „Memorie van Antwoord” staat er met een vier en twintig puntsletter, zoals dat in vaktermen heet, op de eerste pagina van het even eenvoudige als lijvige boekdeel, dat de leden van de gemeenteraad gisteren is toegezonden. Honderd zestien bladzijden telt deze papieren memorie, waarmede Burgemeester en Wethouders de raadsleden van antwoord dienen op de vele vragen, welke zij kort geleden naar aanleiding van de ontwerpbegroting hebben gesteld. Een katechismus zonder „kleine vraagjes , die door B. en W. niet zouden behoeven te worden geleerd. Vandaar deze papieren memorie, omdat het college en de raadsleden geen ijzeren geheugen hebben. „Mede als gevolg van het vele werk, verbonden aan de beantwoording van het Algemeen Verslag”, zo beginnen B. en W. een beetje verwijtend, „is het hun college niet mogelijk gebleken de begroting nog vóór de jaarwisseling aan de orde te stellen . Het in evenwicht brengen der begroting ah s ditmaal met grotere moeilijkheden ge- ge saard gegaan dan het vorig jaar, omdat ge iet hogere uitgavencijfer niet volledig door de logere inkomsten kon worden opgevangen, gi B. en W. hebben dientengevolge een keu- m ie moeten doen uit die uitgaven, welke pl naar hun mening in 1950 nodzakelijk zijn. tu Slechts node echter zijn zij tot beperking in overgegaan. Niet alleen aan de uitgaven- ar kant van de begroting is de nodige zorg m besteed. De aandacht van B. en W. is ook ei voortdurend gericht op maatregelen, welke ei tot versterking van de gemeentelijke in- g< komsten zouden kunnen leiden. Hoewel dc er naar wordt gestreefd de burgerij zo min hi mogelijk hogere lasten op te leggen, moet zc toch soms worden geconstateerd, dat ver- st goedingen voor door de gemeente te ver- d lenen diensten te laag zijn te achten in g< verhouding tot de kosten, welke de laatste i jaren aanzienlijk zijn gestegen. In een der- d gelijk geval is het piet meer dan billijk, Iv aldus B. en W. dat tot enige verhoging der v geldende vergoedingsbedragen wordt over- g gegaan.' Het zal echter duidelijk zijn, dat t: de mogelijkheden' om tot inkomstenverho- k ging te geraken zeer beperkt zijn. Wat nog- b maals de uitgaven aangaat: in de laatste plaats dient te worden geraakt aan de cul- c turele en sociale belangenverzorging der d ingezetenen en dan nog slechts indien alle h andere mogelijkheden ter verkrijging van d middelen voor strikt noodzakelijke doel- 1 einden zijn uitgeput. B. en W. hopen d evenwel, dat de financiële positie van de t gemeente, mede onder de werking van de s definitieve regeling der financiële ver- ' houding tussen het Rijk en de gemeenten, c zodanig zal blijven, dat een dergelijke toestand niet zal intreden. Overigens is over 7 die nieuwe regeling tussen het Rijk 'en de ' gemeenten nog niets naders bekend. c | B. en W. zijn het „met vele leden” eens, i dat bij het voteren van uitgaven ten laste e , I van de kapitaaldienst, de nodige voorzich- i tigheid moet worden Deiracni. nei is uui- redelijk, zo zeggen zij, dat de gemeente, zo ^ spoedig mogelijk dient terug te keren naar haar oude methode om kapitaalsuitgaven mn„ van geringe omvang weer ten laste van de m gewone dienst van één jaar te brengen. va Niet eens zijn B. en W. het met die leden, . die de bedrijven en diensten bij het op- ^ stellen der begrotingen aan een bedrag za per inwoner willen binden. B. en W. voelen 0f daar niets voor. Zij achten de nu gevolgde b< methode beter. . k' Met betrekking tot het vermenigvuldigingscijfer der ondernemersbelasting is het ^ college van mening, dat onder de huidige h omstandigheden niet tot verlaging van deze Ir factor moet worden overgegaan. Deze be- b' lasting zal wijziging ondergaan blijkens de thans aanhangige wetsontwerpen. Voordat 1 tot verlaging van het heffingspercentage kan worden overgegaan, dienen eerst de gevolgen voor de gemente van de bedoelde belastingherziening te worden afgewacht. 1 Bedrijfspolitiek Onder het hoofd „Bedrijfspolitiek en efficiency” in de algemene beschouwingen merken B. en W. op, dat van een samen- me p voegen van het Gas- en Electriciteitsbedrijf dei - geen sprake kan zijn, zolang de administrat ties van deze bedrijven niet in één gebouw na1 - kunnen worden ondergebracht. Zo’n ge- dal - bouw is er nu niet. ïnz e Op een desbetreffende vraag, deelt het sei - college mede, dat de gemeentelijke diensten ve] r de middenstand zoveel mogelijk inschake- v0 e len. Ook de dienst voor Sociale Belangen te n doet dat. Van 1 October tot 1 December zie . 1949 heeft deze dienst aan de Haagse midn denstand leveringen van goederen tot een e bedrag van ƒ 150.000.— opgedragen. Daar gr, e komt nog een bedrag van ƒ 300.000.— bij zij ■- voor levering van brandstoffen aan on- ni< i, dersteunden in dit winterseizoen. Aan het slot van hun antwoord bij de Je :r Algemene Beschouwingen verklaren B. en he e W. — naar aanleiding van de opmerkingen nii over de z.g. „Commissie Loosduinen”, die ke s, nog altijd geen formele basis heeft — dat :e een regeling in een vergevorderd stadium nc i- verkeert. ke --- Fantastische verbeeldingen met bonbonpapier Wim Beuning ironisch hoe en bizar § riei Het leven voor de meeste mensen is van schijnbaar hopeloos eentonig. Men hoeft de rop eerste de beste roman maar open 4e slaan de en waarschijnlijk regent het er en het is Z een grauwe regen in een grauwe stad. Re- ton gen ëkan iets buitengewoon bekoorlijks hebben, maar niet in een moderneroman F. en vaak evenmin op een modern schilderij. j. Er is een ontstellend gemis aan poezie in w(j] veel modern werk. Er zijn echter gunstige Mg uitzonderingen. Het werk van Mevrouw E. aar Rees in Kunstzaal Plaats is modern en mys- aRl terieus genoeg, maar in de droo t jeJ) men er naast een zekere verlatenhe d ook wq de poëzie der eenzaamheid. Het is een pj,£ schoon, dat bloeit terzijde van de wereld de] van alledag, al zijn er Tevbln*n^,“..“e‘ pa] die wereld. Vreemde gestalten verschijnen Tr iX godinnen en rijk geklede komngen, fQ\ wonderlijke vrouwegezichten, maar daar- gtr naast iets van een bijna hulpeloze eenvou w£ digheid als haar Badend kind. tis Fijn van tekening, soms bijzonder gelukkig in de bescheiden aangebrachte kleur, bizar en exotisch als ze begint te werken met zilverpapier en bonbonpapier, waar z T 1 nu eens feller de kleuren naast elkaar zet eei l als !n De Koning, dan nog geraffineerder Ka te werk gaat en iets werkelijk betove 3 rends weet te scheppen in haar Maangodin sp( a die een pure verrassing is. Ook in de te- co: „ kening Nachtwind, die enigszins beklem- bil n mend maar vooral schoon is, in Vervlo- De gen Illusie, dat we al eerder van haar za- ka fen en in het bijzonder in Vier Wachtende de s Mensen, een van haar beste werken, ver D, n rast ze door de fijnheid van mvoelmg door ne :t de ongewoonheid der visie. De vier men- vc : sen zijn inderdaad beelden van het wachr he e ten, van het uitzien, er is een prachtig di evenwicht in de compositie en de kleur, die hier van een zeer sprekende betekenis ri] is, verhoogt de gehele indruk. Vc t st • or Wim Beuning te In de achterzaal vindt men de litho s van Wim Beuning. Zijn werk is m be- m paald opzicht minder opvallend dan het SI werk van Mevr. van Rees, juist omdat u men het veel onmiddellijker als modern v werk herkent. Iets van de grauwe regen van de moderne literatuur vindt men er d zonder twijfel, de neiging naar het ma- h cabere. die heel spoedig kan verworden tot een spel volgens bekende regels, een enigszins koud spel. Wim Beuning beschikt echter over een lenige verbeelding en hij is een uitmuntend lithograaf, die het vak door en door kent. Men bewondert her- A haaldelijk de fijne schakeringen van licht en donker, de verdoezeling, en daarnaast het grillige geestige lijnenspel, het ragfijne, de zeer dunne lijn, zeker en teder gezet als bijvoorbeéld in La Pensée. De Gedachte, of in de Boompjes van de krab. Er speelt door vele van de meer macabere verbeeldingen ook een zekere ironie eenspot met de ijselijkheid, en juist daardoor , komt men herhaaldelijk uit op wat het beste werk, dat hier te zien is weer zijn bijzondere bekoring schenkt, de bekoring van het geheim, dat zowel in de werkelijkheid als in de fantasie kan worden aan/ getroffen. Hoe sterk en imponerend is bij- vooroeeia ae tumyuaHic ukk ^ * > hoe wordt de bezwerende macht en de gestrengheid gebeeld in De Wet van Vermy. tot welk een buitenaards wezen wordt de Eland hier. De wereld der mythe, mysterieus, bizar, inderdaad met het karakter van het voortijdelijke, treft men in Europa op Kreta en in Oogst bij nacht wordt de realiteit omgeschapen tot een- visioen. Zowel Mevr. Rees als Wim Beuning tonen kunst van grote distinctie. F. A. Kievits Deze distinctie mist men teveel in het werk, dat F. A. Kievits in het Panorama Mesdag exposeert. Als herinneringsbeeld aan Indië zijn deze schilderijen wellicht aardig nu en dan, en die Indië kennen zullen er de juistheid der weergave in bewonderen. Met zijn kleureffecten en de pracht van het landschap lijkt het onmiüdellijker poëtisch. Er werd veel met het paletmes gewerkt en soms zelfs in de verl getekend, de behandeling werd vrijer, maar ook haastiger, nu en dan bemerkt men het streven naar een andere tonaliteit in dit werk, maar het blijft in wezen naturalistisch. „De Kardinaal” in Corso Met gemengde gevoelens hebben wij de eerste voorstelling in het Corso-theater „De Kardinaal” van het Zuid Nederlands Toneel bijgewoond. Het is een stuX van zeer differente kwaliteiten en de ene Indruk wordt spoedig door een volgende weggenomen. De compositie is niet sterk, er is geen grote mobiliteit, die naar een kernachtig slot voert. De handelingen zijn fragmentarisch nevens elkander geschikt en de gebeurtenissen, we denken hier vooral aan het optreden van Amor in het aartsbisschoppelijk paleis, te gezocht. Dat de auteur geen politiek en geen confessioneel stuk wilde schrijven kan weliswaar een voornemen van hem zijn geweest, maar hij heeft het niet ten uitvoer gebracht. „De Kar’ dinaal” is een tendensieus toneelspel, omdat ’ het zich uitspreekt over pro of contra! ’ Voor de opvoering hebben wij grote waarde3 ring. Pierre Balledux creërde ’n waardige kerkvorst, een toneelfiguur, die de feiten van het stuk gelukkig verdoezelde! Erna Balledux ontroerde werkelijk met haar levensware zuster Cordula en Jesje van Marle speelde met echte souplesse de aardige Olgarol, die zo’n S belangrijk element vormt in dit stuk. De dee" moedige Franciscanerbroeder werd fijn geit speeld door Jan Bevelander. Tom d. 1. Monit tagne gaf een vermakelijke zakenman Pastron vich en Piet Eeelvelt vertoonde ’n rustig-voorn name secretaris. De overige rollen harmonieerden in het totaalspel en getuigden van een degelijk gevoerde regie door de leider van L* het gezelschap. n J. V. n ï Kunst en Kunstenaars Albert Camus. — Onder auspiciën van de Alliance Frangaise zal op 10 Jan. in Pulchri st Studio de bekende criticus René Lalou, spreken over Albert Camus. Kunststudiecentrum. — Donderdag 5 Januari houdt het Kunststudiecentrum een contact£1 avond, waaraan Joseph Eyckmans zal medeD‘ werken en André de Bye met Franse chansons, bovendien zullen leerlingen van hun SB ervaringen vertellen. 3r Janine Reding en Henry Piette. — Het Belgiet sche pi^no-duo Janine Reding en Henry :n Piette, dat in de afgelopen maanden met groot succes in Nederland optrad, zal, onder 18 auspiciën van de Ambassadeur van België, Zijne Excellentie E. G. Graeffe nog één recin- tal hier ter stede geven en wel op Vrijdag ij- 13 Januari in Diligentia. Op het programma sta,an werken o.a. van Clementi, Brahms, De— bussy en Milhaud. Edmond Wingen. — Op Zaterdag 7 Januari zal de heer Ad. van Roon de tentoonstelling van werken van Edmond Wingen openen in de kunstzaal „Kunst van Onze Tijd”. Stadhuis te Bolsward. — Het Departement v. O. K. en W. heeft een regeringsopdracht verleend aan de Friese schilder en glazenier rCor Reisma tot het vervaardigen van een vijftal glas-in-lood ramen in de trappenhal ^ van het stadhuis te Bolsward. y Jowan de Kever over Grignon de Montfort. — n_ Zondag 8 Jan. zal Jowan de Kever 'n lezing 7r. houden over De Verdwaalde Middeleeuwer, 20 Grignon de Montfort, in de R.K. Openbare iar Leeszaal en Bibliotheek. en Moore in Amsterdam. — Op het ogenblik is de men in Parijs druk bezig de grote beelden sn. van Henry Moore in te pakken, die aan het an eind van deze week door een aantal Neder£ ’ landse vrachtauto's gehaald zullen worden. „ ~ Na enige dagen van koortsachtig werken ■a8 zal het Stedelijk Museum in Amsterdam dan ^en op 13 Januari deze tentoonstelling van het jde beeldhouwwerk van Moore openstellen voor het Nederlandse publiek. De Engelse beeldj'. houwer Moore zal bij deze opening zelf aanwezig zijn. Moore wordt door vele kunst‘le*; kenners een der grootste moderne beeldige houwers geacht; op de Biënnale te Venetië eze in 1948 verwierf hij nog de grote prijs voor be- beeldhouwwerk van 1 millioen lire. de --- Uit de stapel Sint Ignatius „Voor vele zoekers naar de waarheid vormen de populaire beschrijvingen van de levens der heiligen een van de grootste hinderpalen op de weg naar het katholicisme”, schrijft Christopher Hollis.in zijn boek over Sint Ignatius (Boekenclub Sint Bavo, Heemstede). En dat is volkomen juist. Zonder enig critisch inzicht worden vaak de meest vreemde dingen over de heiligen verteld. Christopher Hollis doet het anders. In een uiterst geestige verhaaltrant toont hij ons wat Sint Ignatius voor zijn eigen tijd, maar ook voor onze tijd te betekenen heeft. Bovendien laat hij hem zien zoals hij werkelijk was. Hij tracht deze kleine Spanjaard, die zo streng kon zijn en die niettemin herhaaldelijk blijk gaf van een geheel persoonlijke humor, te tonen in zijn grootheid en in de beperking van zijn tijd, zijn afkomst en zijn volksaard. Hij schetst hem niet alleen als heilige, maar ook als man van de wereld, hij toont hoe providentieel de stichting van de Orde van de Sociëteit van Jezus was, hoe ze zich uitbreidde. Hij heeft het natuurlijk, ook over de Geestelijke Oefeningen, waarvan het karakter gewoonlijk miskent wordt. Hij heeft een levendig en rijk boek geschreven, waarmede men het niet altijd eens hoeft te zijn om het toch met genoegen en vrucht te lezen en dat tot naden» ken stemt. ---