MERKWAARDIG MISSIEWERK ONDER SPAANSCH-AMERIKANEN Dat de Katholieke Kerk soepel is, en zich aan de moderne tijden en hun nooden weet aan te passen, blijkt wel uit haar wijze van missioneeren onder de afstammelingen van de oude Span» jaarden, in de Zuidelijke Staten van N. Amerika. Om die eigenaardige werkwijze naar waarde te kunnen schatten, is het van belang rekening te houden met de maatschappelijke toestand, speciaal in het Zuiden der V. S„ en wel vooral met de hulpbehoevendheid der bevolking, en de zeer moeilijke communicatie in de enorme uitgestrektheid van die staten, waarvan men zich zelfs in Amerika geen juiste voorstelling maakt. Zooisbv. de staat Texas even groot als Duitschland, Tsjecho-Slowakije en Oostenrijk samen. Zoo is het ook met de kerkelijke diocesen: het diocees van Los Angelos bv., omvat een gebied zoo groot als Beieren, Saksen en Wurtemberg samen l En daarbij is het aantal priesters en geloovigen gering. De Katholieke afstammelingen der eerste Spanjaarden waren door langdurige vervolging en verdrukking tot de grootste armoede gebracht: het vruchtbaar bouwland was door landhaaien bun ontroofd, zoodat zij gedwongen waren, zich in de schrale landstreken terug te trekken, waar zij maar nauwelijks door zwaren arbeid een karig levensonderhoud konden vinden. En de regeering liet hen aan hun lot over. Ondervoeding bij kinderen, volstrekt gebrek aan geneeskundige verpleging en geneesmiddelen waren oorzaak, dat zij veelvuldig ten prooi vielen aan tering, typhus, kropgezwellen, enz. Ze wonen in armzalige hutten, veelal opgetrokken uit tegels van in de zon gedroogde leem. Een planken of steenen vloer is onbekend, evenzoo een bed of andere meubelen. Men slaapt op den kalen grond, en legt hoogstens een schaapsvel onder zich. Meestal lijden de menschen het grootste gebrek: zoo zal voor kindervoeding gewoonlijk een waterig meelpapje de melk vervangen. Doch óndanks alle verdrukking en ontberingen, hebben zij het Geloof bewaard. Maar de openbare meening is voor de Spaansch-Amerikanen niet gunstig. Dat komt, omdat men hen niet begrijpt, hun karakter is zoo geheel anders dan dat der Engelsch Amerikanen : zij zijn een tevreden, bescheiden, beleefd en godsdienstig volk. Een van hun mooiste Spaansche overleveringen is, de eerbied voor de vrouw, en die eerbied wortelt in hun innige vereering van Gods Moeder. Zij zijn zoo fijngevoelig, dat zij liever honger en gebrek lijden, dan iemand lastig te vallen. Het is geen zeldzaamheid, dat een moeder, die nauwelijks genoeg heeft voor haar eigen kinderen, toch nog een weesje laat meedeelen. „God, onze Vader, zal wel voor ons zorgen" ; en dat is haar innige geloofsovertuiging. Deze treurige toestand der SpaanschAmerikanen kon de Kerkelijke autoriteiten niet onbekend blijven. Doch het ontbrak de Kerk niet alleen aan middelen, maar ook aan krachten. In 1917 ging een priester uit Chicago in het Westen herstel van gezondheid zoeken, toen hij daar tot de ontdekking kwam, dat duizenden Katholieken verloren gingen door gebrek aan priesters. Elke priester had voor een gebied te zorgen van meer dan duizend vierkante km I Hier waren helpers noodig 1 Die priester, Father Sigstein, vatte het plan op, een congregatie van vrouwelijke catechisten in het leven te roepen, en te Chicago terug, zette hij zich terstond aan het werk. Maar misverstand, wantrouwen zelfs, keerden zich tegen hem, en zelfs degenen, die hij helpen wilde, toonden zich koud en onverschillig. Een enkel priester slechts, een vriend van hem, deelde zijn vertrouwen, dat het mogelijk zou zijn, die verlaten zielen te hulp te komen. Verder stond hij alleen zonder hulpmiddelen. Eerst na twee jaren van moeilijkheden en teleurstellingen slaagde hij er in, enkele jonge dochters voor zijn hoog ideaal te winnen. In het voorjaar 1919 nam hij de eerste twee candidaten aan, die haar noviciaat bij de Zusters van O.L.V. te Chicago doorbrachten. Toen het aantal toenam, gaf hij de vereeniging den naam: Gezelschap van catechisten voor de missie, onder bescherming van O.L.V. der Overwinningen. Door de bisschoppelijke goedkeuring in 1921 was de kleine vereeniging een kerkelijke congregatie geworden, die door de milddadigheid der familie i O'Donnell, bij Huntington (Indiana) 1 haar moederhuis kon oprichten, waarin eind 1924, acht catechisten haar intrek namen. Het is een vriendelijk huis, in een heerlijke omgeving, waar alles vrede en schoonheid ademt. Op wonderbare wijze heeft zich dit 1 werk tot nu toe ontwikkeld. In 1922 ' was de eerste missiepost geopend, te Watrous in Nieuw-Mexico. Zooals aiie liefdewerken begon ook dit met groote ' moeilijkheden en ontberingen. Een bouw‘ vatlige hut, waar regen en sneeuw vrije 1 toegang hadden, strekte de catechisten I tot verblijf. Met paard en wagen trokken zij de vele plaatsen rond, en verzamelden de kinderen voor onderrichting. Het 1 was niet gemakkelijk, daar zij zich eerst de Spaansche taal en de zoo ongewone 1 denkwijze moesten eigen maken. Deze catechisten hebben niet de bedoeling, schoolzusters of verpleegsters te worden; daaraan is in de V.S. geen gebrek, waar circa 180 vrouwelijke congregaties zijn, die zich daaraan wijden. Maar waar het in het Westen op aan komt, dat is het werk van den Goeden Herder, het zoeken naar de verloren schapen, die in de eenzaamheid verstrooid zijn. Met een bel loopen de catechisten de verschillende plaatsen rond, en hebben dan binnen een kwartier 60 tot 100 kinderen bij elkaar. Als lokaal dieat dikwijls een schaduwrijke boom, een hoenderhof, een schuur, of in de steden, een magazijn, danslokaal of brandspuithuis. Aan kinderen is in de dorpen geen gebrek. Een catechiste schrijft, dat zij in een j kolonie van 6000 Mexikanen 1500 schoolkinderen aantrof I Ze was in October 1930, begonaen met 53 kinderen die van elk godsdienstonderricht verstoken waren geweest; thans hebben de catechisten daar dagelijks 600 in de catechismus. Jongens en meisjes, mannen en vrouwen, zijn in afzonderlijke bonden ondergebracht. In de Paaschweek 1934 mochten zij niet minder dan 2000 H. Communies op haar credit boeken! Verder brachten zij dagelijks doopelingen aan, soms tot 16 op een dag, en zorgden voor de inzegening van 36 huwelijken. ‘s Zondags trekken zij naar een of andere hulppost, en bereiden daar de H. dienst voor. Ze nemen een klein harmonium mee, (ieder catechiste moet het kunnen bespelen), altaarbenoodigdheden, liederboeken, enz., en zorgen voor alles. Na de Mis, als de priester bv. reeds naar een zieke is, gaat het voort naar een andere post. Maar het komt ook voor dat, de catechisten in haar missiepost geen Kerk, en zelfs's Zondags geen H. Mis hebben. Wanneer een „parochie" zoo groot is als heel Zwitserland, (bv. Amarillo), en de priester tot 150 KM. moet afleggen om van de eene plaats naar de andere te komen, dan kan het niet uitblijven, dat de catechisten niet slechts op gewone dagen, maar ook ‘s Zondags van de H. Mis verstoken blijvenl Want bij het oprichten van e e n m i s s i e p o s t wordt er niet op gelet, of er een kerk of een priester ter plaatse is, maar alleen of de streek arm en de zielennood groot is. Behalve godsdienstonderricht leeren de catechisten de meisjes naaien, koken enz., terwijl de grooteren onderricht ontvangen in gezondheidsleer en kinderverpleging. In de vijf jaren sinds de eigenlijke bevestiging van haar instituut, is het aantal hoofd-missieposten tot achttien uitgegroeid, gelegen in de staten Indiana, Californië, Nieuw-Mexico, en Texas. In het geheel zorgen zij voor 200 missiekapellen en kerken, ongerekend nog de kapellen en altaren, die dikwijls in katoenplantages en op eenzame plaatsen moeten worden opgericht. Het aantal kinderen dat het laatste jaar (1935 door haar onderricht werd, bedraagt 13 500; het aantal catechisten, die sinds 1922 op dit offervragend, maar zegenrijk missieveld arbeiden, is van twee tot honderd en acht gestegen. In het moederhuis bevinden zich thans 74 catechisten, 22 novicen en 15 postulanten. Het spreekt van zelf, dat een congregatie die zich godsdienstonderricht tot hoofdtaak heeft gesteld, haar leden op heel bijzondere wijze moet voorbereiden en trainen. Daarvoor is godsdienstkennis alleen niet voldoende. De opleiding is daarom hoofdzakelijk op de toekomst berekend. Daar komt nog bij, dat de catechisten geschikt moeten zijn om bekwame leekenkrachten in het missiegebied op te leiden, aan wie de zondagscholen worden toevertrouwd op die plaatsen, waar de catechisten zelf niet altijd alle kinderen kunnen bereiken. De voorbereiding duurt drie volle jaren. Allen ontvangen dezelfde opleiding: er bestaat geen onderscheid tusschen degenen die onderricht moeten geven, en degenen die huis of tuinarbeid verrichten. Elk moet evengoed tot het eene als het andere bereid zijn, en terwille der gelijkheid wordt ook steeds deze afwisseling in praktijk gebracht. Behalve catechetische vorming moeten zij zich ook bekwamen in alles wat haar dienstig kan zijn: zang, muziek, liturgie, naaien, koken en speciaal dlëet-gerechten klaarmaken. Zij dragen een stemmige en vooral hygiënische kleeding van donkerblauwe kleur, en een eenvoudige sluier; zij nemen geen kloosternaam aan, en noemen elkaar ook niet „zuster", maar eenvoudig „catechiste". De overste heet (Head) Supervisor," (Hoofd) Inspectrice". Deze benaming zelf is al een aanwijzing van de aanpassing aan den nieuwen tijd voor een modern missiewerk. We konden slechts een beknopt uittreksel geven van een interessant artikel in de „Kath. Missionen", (Febr. en Maart), en we sluiten ons gaarne aan bij den wensch van den schrijver, dat deze moderne missiekrachten, die tot nu toe nog alleen in de Zuidelijke staten van N. Amerika arbeiden, zich mogen uitbreiden, opdat ook andere landen haar weldadige hulp voor het zielenheil mogen ondervinden. --- Uit het Leven van een Dictator ii Vroeger had de sociaal-democratie den arbeiders de illusie voorgespiegeld van de afschaffing van *t kapitalistische systeem. Nu zij aan de macht was gekomen, verdween deze illusie. De Duit* sche arbeider wilde in ‘t geheel niet meer : de onteigening des onteigenaars maar slechts de uitbuiting der uitbuiters. De radicale elementen worden door E b e r t zelf—-samen met conservatieve groepen neergeslagen ; de Beiersche raden — republiek te München wordt op 2 Mei 1919 verpletterd. Een veld — rijp om te maaien — ligt voor Hitler. Daar in München leven de zonderlingste menschen van hun tijd; daar houdt de bleeke, magere, gevoelvolle Hitler voor een dozijn aanhangers zijn redevoeringen. In de wijnkroeg „Brennessel" in de Müachensche artistenwijk, „Schwabing" kon men de geboorte aanschouwen van de nationaalsocialistische wereldbeschouwing. Daar leeft de dichter Eek art, die zocht naar een Führer, die met de vuist en 't machinegeweer en 'n donderstem de „zwijnentroep" der parlementariërs zal opruimen. Deze Eckart Is de geestelijke vader van ‘t rassenprinciepe, van de bloedzuiverheid, van de Führer-mythe en van ’t felle antisemitisme. Hij staat onder invloed van de rassenfilosofen Graaf Gobineau en Houston Steward Chamberlain. Hij is bevriend met een Russischen architect uit Reval, nl. Alfred Rosenberg. Ze zijn beiden lid van de »ThuleGesellschaft", een vereeniging, die de leer van ‘t Arische ras beleidt en terug verlangt naar de mythologie van de oude Germanen. Daar in München leeft ook Rohm, die met zijn officiers- II club: „Die eiserne Faust," resideerde in café Fahrig en daar eiken bezoeker met de vuist dwong bij het spelen van 't zgn. Vlaggenlied eerbiedig op te staan 1 In deze ,,Eiserne Faust" schuilde reeds ‘t latere geheim van 't Nat. socialisme, nl. dat alle burgers dezelfde meening moeten hebben. Tusschen de bedrijven door hield de organisatie zich verder nog bezig met veemmoorden, d.w.z. het vermoorden van politieke tegenstanders. En toen de Rijksweer de roode revolutie in München neersloeg, werd deze Rohm de adviseur van generaal Von Epp, Röhm deelde de menschen in twee klassen in: zij, die geen Putsche maken en zij die er wel maken. De laatsten zijn superieur! En daar leefde ten slotte in dezen kring de ingenieur Gottfried Feder type van den niet-ges'aagden uitvinder en plannenmaker. Hij was de „ontdekker" van het grove en populaire verschil tusschen ‘t zgn- productieve of industriekapitaal en ‘t slechts rentevretende bank-of geldkapitaal, tusschen ‘t scheppende en ‘t roovende kapitaal. De Joden bezitters van ‘t roovende kapitaal, willen volgens hem de heele wereld uitbuiten. Deze „renteslavernij" te breken, dat was Feders toover formule, waarmee hij ‘t Duitsche volk achter zich kreeg: alle kleine neringdoenden, eigenboeren, huiseigenaars, herbergiers en allen, die meenden, dat hun ellendige financieele toestand werd veroorzaakt door de uitbuiting van 't Joodsche geld kapitaal. En zoo hadden zich de grondprincipes van ’t nationaal-socialisme getroffen in deze half-intellectueelen, intriganten, droomers en mislukte genieën. ( Wordt vervolgd) --- Installatie Regent van Pati Zaterdagmorgen heeft Gouverneur De Vos te Semarang den heer R.T. Milono tot Regent van Pati geïnstalleerd, meldt Aneta. Er bestond voor deze plechtigheid teer groote belangstelling Onder de aanwezigen werden o.m. opgemerkt, de Resident van Semarang, alle Ass.-Reiidenten uit de residenties Jepara en Rembang, de Regent van Wonosobo, Soerabaia, Sragen, Toeloengagoeng, Senarang, Banjoemas, Kendal, Blora Koe loes, Jepara en Rembeng, de Regent I :n Patih van de Mankoenegaran enz. De Gouverneur hield tegen den nieuw i jenoemden Regent en tegen den Patih Reksodidjojo een redevoering, waarna 1 lij aan laatstgenoemden een kleine gou- i ien ster uitreikte. Voorts werden de gebruikelijke toe- I ipraken gehouden. 1 ï (>lzetfend Vliegtuigongeluk te Bandoeng Mevrouw Van Lierop gedood Gisteren morgen omstreeks half tien is een vliegtuig van de Ned. Ind, Vliegclub neergestort. Het is de dubbeldekker Haviland Moth „De Kriel”, welke onder de letters P.K. S.A.I. is geregistreerd. De piloot Sergeant H.C. Keim vloog met een passagiere Mevrouw van Lierop Elleman, echtgenoote van den heer Jos van Lierop monteur bij L.A. Het gold hier een pleiziervlucht, die op zoo tragische wijze moest eindigen. Ongeveer 2 km ten Noorden van het vliegterrein vloog sergeant Keim op ongeveer 30 m. hoogte. Hierdoor kwam hij in botsing met de hoogspanningskabel van hetG.E.B.E.O., welke kabel over een Hinken afstand nog meegesleurd werd in den val van het vliegtuig, dat door deze botsing omlaag stortte. Het sloeg met den neus omlaag tegen den grond, waarbij de motor zich gedeeltelijk in den grond boorde. Mevr. van Lierop was op slag dood. Men kan zich indenken, welk een diepe smart haar zoo plotseling heengaan in hare familie en allen, die haar kenden heeft teweeg gebracht. Sergeant Keim wist, hoewel verwond zich uit het wrak los te maken. Daarna werd hij geholpen en naar het Borromeus-ziekenhuis vervoerd, alwaar hij opgenomen werd. Het stoffelijk overschot van Mevr. van Lierop werd kort daarop naar het Juliana-ziekenhuis vervoerd ter lijkschouwing. Er was juist dien ochtend groote belangstelling, want het nieuwe toestel van de heer D. de Vogel zou ingevlogen worden. ontsteltenis was zeer groot, toen een Inlander, die onmiddellijk naar Andir was geloopen, toen hij het ongeluk had zien gebeuren, het bericht kwam brengen. Het vliegtuig was nagenoeg geheel vernield, 's Middags tegen vijf uur kwam een vrachtauto van de Fa. Rous en Meeuwenoord op het vliegterrein met eenige brokstukken van het vliegtuig. Een paar stukken van een vleugel, van het staartstuk en roer, een groot deel en de geheel verwrongen motor met afgeknapten propellor. Ook voor de Ned. Ind. Vlieg Club beteekent het gebeurde een donkere bladzijde in haar bestaan. Dr. Colijn bezoekt de „De Ruyter” Den Haag, 23 April (Aneta): Minister Colijn heeft de marinekazerne te Rotterdam en Hr. Ms. De Ruyter bezocht. --- Sir Josiah Crosby ivicc nei s.s. i en ivoort der K.P.M. arriveerde Zondagmorgen de Britsche gezant te Bangkok uit Singapore te Tandjong Priok. Sir Josiah Crosby blijft, gelijk reeds gemeld, slechts korten tijd op Java. Hij zal eerst eenige dagen te Batavia vertoeven en vervolgens via Bandoeng en Djokja een trip over Java maken. Ongeveer 7 Mei a.s. zal de heer Crosby uit Soerabaia per K.P.M. naar Medan vertrekken, om van daaruit naar zijn huidige standplaats terug te keeren. Zijne Excellentie werd aan boord welkom geheeten door den Britscben consul-generaal, m r. W a ls h, den Britschen consul, Mr. Pullan, den Britschen handelsagent, mr. Larkins en den assistent-handelsagent, Capt. Carey. Voorts werd de heer Crosby begroet door een sterke vertegenwoordiging der BritschIndische gemeente te Batavia. De begroeting, zoowel met deze als met de aanwezige persvertegenwoordigers, allen oude kennissen uit Sir Josiah's consul generaalschap te Batavia droeg eetiuiterst hartelijk karakter. Een persgesprek In den namiddag stond Z. E. aan de pers een kort onderhoud toe ten huize van den Britschen consul-generaal aan het Burgemeester Bisschopplein. De heer Crosby deelde enkele bijzonderheden mede omtrent het land, waarin hij thans de diplomatieke vertegenwoordiging van het Britsche Rijk uitoefent. Over de wijze waarop zijn aanrakingen met officieele en niet-offideele instanties in het Siameesche koninkrijk gedurende de 2 jaar, waarin hij thans te Bangkok de belangen van zijn land behartigt, immer hebben plaats gehad, had Mr. Crosby niets dan lof. De binnenlandsche politieke toestand laat niets onbevredigends zien. Alles is rustig. Er wordt geen hervormingspolitiek gevoerd. Het nieuwe Siam is niet revolutionair. Ook de betrekkingen met het buitenland laten niets te wenschen over. Siam streeft naar de goede relaties met het buitenland te behouden en geen enkel land wordt boven het andere bevoorrecht. De politiek der economische verdragen met het buitenland wordt op den ouden voet voortgezet. Verschillende dezer verdragen, welke over eenigen tijd zullen expireeren, worden binnenkort herzien en vernieuwd. Over de tinkwestie kon de heer Crosby geen mededeelingen doen; deze wordt geheel in Londen bedisseld. Het v e r k e e r s v r a a g s t u k in Siam Aan de ontwikkeling van het binnenlandsch verkeer besteedt de Siameesche Regeering veel zorg, Zij beschikt thans over een „vijf-jaren plan" voor de ontwikkeling van het wegennet, zoowel in het zuiden als in het noorden des lands, waarvoor een bedrag is uitgetrokken, ongeveer gelijk staande met 3 millioen pond sterling. Ook de verdere ontwikkeling van de Siameesche spoorwegen heeft de voortdurende aandacht der overheid. Het spoorwegverkeer, op moderne leest geschoeid, functioneert uitstekend. De heer Crosby zelf kon dit nog onlangs persoonlijk constateeren, De reis hierheen maakte bij namelijk gedeeltelijk per spoor, tot Sengora. Vandaar reisde hij per automobiel naar Penang. Te Penang koos hij den weg over zee naar Singapore. De Chineesche tusschen handel Evenals in Ned. Indië is er een sterke Chineesche tusschenhandel in Siam. Daarnaast vindt men er ook een sterke Britsch-Indische kolonie, die eveneens een goed deel van den tusschenhandel in handen heeft. Op de Chineezen na, zijn de Britsch Indiërs van alle Aziatische vreemdelingen in Siam het sterkst vertegenwoordigd. Javaansche bedienden Een groote Nederlandsche kolonie kent de Siameesche hoodstad niet. Talrijk is er echter het aantal Javanen, dat een emplooi gevonden heeft als huisbediende, chauffeur e.d. De heer Crosby zelf heeft een Javaan als chauffeur in dienst. Vooruitzichten Op een vraag, hoe de huidige economische toestand van het land is, deelde de heer Crosby mede, dat Siam uiteraard de gevolgen der depressie net zoo goed ondergaat als elk ander land ter wereld. Het werkloosheidsvraagstuk heeft ongeveer hetzelfde aspect als dat voor de inheemsche bevolking hier. Van een eigenlijk arbeidsprobleem kan niet worden gesproken, wijl er nog weinig industrie is, doch evenals hier, heeft de landbouwer ginds het zwaar te verantwoorden. Als rijstverbouwend en exporteerend and ondergaat Siam uit den aard der taak onmiddellijk de gevolgen van iedere fluctuatie in depadi-en rijstprijzen. Hiermede eindigde het onderhoud, Jat als vanouds een aangenaam en harelijk karakter doeg, waarbij de persmenschen gelegenheid hadden op te nerken, dat Sir Josiah nog niets van :ijn vroegere jovialiteit verloren heeft :n dat zijn hart nog altijd even warm /oor Nederlandsch-Indië klopt. --- Advertentie AARDIGE SATIJN SCHOENEN EUROPEESCH FABRIKAAT I 4.50 KFI I FP BRAGAWEG-BANDOENG IM-LLLI\ naast .bogeriibn.” --- Voornaamste Nieuws Het Koninklijk bezoek aan Goeree-Overflakkee. Wie wordt voorzitter der Kamer? Marine-personeel niet naar huis. Dr. Colijn bezoekt de „De Ruyter. Ontzettend vliegtuigongeluk te Bandoeng. Onrust op de Batikmarkt. Installatie Regent van Pati. Geen overdracht van het Onderwijs aan locale ressorten. De pest-explosie. De Voorjaarsrennen der B.B.W.S. De verblijfplaats van den Negus onbekend. De vernietiging van het Abessynische leger. De algemeene staking in Palestina. De verkiezingen in Frankrijk. De gezondheid van Koning Foead. De situatie der suikermarkt. Onze Artikelen Merkwaardig missiewerk in SpaanschAmerika. Uit het leven van een dictator. Het synthetisch rubberspook. Minahassische loge. De ommekeer in de wetgeving in de kartelwereld. --- Het koninklijk Bezoek aan Goeree-Overflakkee Ken nen ware zegetocht Aneta meldt uit Middelharnis, dat het eerste bezoek van H.M. de Koningin en H.K.H. Prinses Juliana aan Goeree-Overflakkee, een ware zegetocht was, waarbij de bevolking de vorstinnen zeer hartelijk huldigde. Zaterdagochtend om 9 uur arriveerden de vorstinnen met de Nautilus in de haven van Middelharnis. Na ontvangst in het Raadhuis werd een tocht ondernomen langs de dorpen Dirksland, Stellendam, Achthuizen, Oudetonge en Nieuwetonge. De vorstinnen vertrokken in den middag weder per Nautilus van Stellendam naar Den Haag. Wie wordt Voorzitter der Kamer ? Prof. Aalberse genoemd Amsterdam, 26 April (Aneta): De „Telegraaf" verneemt, dat het zeer waarschijnlijk is, dat P r o f. A a 1 b e r s e als eerste op de voordracht komt te staan voor voorzitter van de Tweede Kamer, in welk geval mr. Goseling vermoedelijk voorzitter van de R. K.Kamerfractie wordt. Marinepersoneel niet naar Huis Aneta verneemt officieel, dat de onlangs genomen maatregel, om het daarvoor in aanmerking komende marine personeel geleidelijk weder te laten thuisvaren, voorloopig moet worden opgeschort, in verband met een ernstig personeelstekort, zoomede met het oog op den nog altijd onzekeren politieken toestand. De 25 Millioen Steunvorm nog niet bepaald Den Haag, 25 April (Aneta): Het „Algemeen Handelsblad" verneemt, dat de vorm, waarin de steun van 25 millioen gulden zal plaats hebben, nog niet is bepaald. Vermoedelijk zal voor de noodzakelijke uitgaafsposten den weg van de suppletoire begrooting voor 1936 gekozen worden. Op welke wijze de schenking bij de Staten Generaal aanhangig wordt gemaakt, wordt nog overwogen. Het blad verneemt, dat het niet uitgesloten is, dat hiervoor een machtigingswet zal worden ingediend, waarbij de Regeering wordt gemachtigd om 25 millioen gulden aan Indië te schenken. ---