Verriwiint het naard uit het stadsbeeld! Voor of tegen het paard bezorgers zelf voor de wagen IN het alledaagse beeld van de bezorging van mélk, brood en levensmiddelen In de stad Groningen zal binnenkort een ingrijpende verandering komen. Nog deze maand begint de coöperatie „De Samenwerking” een proef met de electrische bezorging, een nieuw snufje, dat in Engeland grote aftrek vindt. Dit betekent niet alleen een grotere vervoerscapaciteit en een gemak voor de bezorgers, doch op de duur ook een besparing aan kosten. Een robot? De electrische bezorging betekent natuurlijk niet, dat de volgende maand in Groningen een robot bij de klanten aanbelt om de levensmiddelen met schokkende bewegingen de verbaasde huisvrouw in de handen te drukken. Nog niet, tenminste. Wie weet — de techniek gaat nu eenmaal met rasse schreden wordt dit in de toekomst nog wel eens bewaarheid. De bezorger blijft evenwel voorlopig gehandhaafd, maar het paard moet het afleggen tegen de voortschrijdende techniek. Deze trouwe viervoeter, die vele jaren o ij ae Dezorgmg zijn diensten neeit verricht, zal, wanneer de proef slaagt, langzamerhand uit de grote steden verdwijnen. Men heeft nu uitgerekend, dat het paard te duur en te lastig is in gebruik. Bovendien neemt de hoeveelheid levensmiddelen, die de bezorger per dag moet afleveren, steeds toe, zodat de arme man, vooral bij hitte of kou, nauwelijks de handkar van klant tot klant kan duwen. Aan de andere kant is het begrijpelijk, dat men poogt op verschillende manieren de kosten te drukken. A II I* ■ nueriei pogingen Van alles heeft men geprobeerd o.a. met auto's. De auto bleek even wel ook al ongeschikt, niet alleen omdat de verhouding van het eigen gewicht tot de vervoerde nuttige last bij dit soort werk zeer ongunstig is, doch ook omdat het gebruik van een auto in de bezorgingswijk zelfs tijdverlies betekent. Dezelfde nadelen kleven — zij het in mindere mate — aan driewielige motcrbakfietsen. Daarom heeft men het in Engeland uitgedachte idee gretig in toepassing gebracht. De constructie is betrekkelijk simpel en een electromotor heeft maar weinig onderhoud nodig. Ook het overbrengingsmechanisme is door het wegvallen van koppeling en versnellingsbak eenvoudig en goedkoop te onderhouden. „Man en wagen" De bezorger neemt in zekere zin de plaats van het paard in. Hfl loopt tenminste voor de wagen. Evenwel behoeft hij niet ingespannen te worden en bovendien behoeft hij zich niet in te spannen. De wagen volgt hem vanzelf, wanneer hij de stuurstang beetpakt en de koppeling, die aan het uiteinde zit, indrukt. Laat hij de koppeling los, dan schakelt de motor uit en de wagen „friewielt” voort. Het remmen vraagt slechts een simpele beweging van de stuurstang naar beneden. Zoals men bemerkt, een heel eenvoudige bediening om de wagen met een netto inhoud van 800 kg. voort te bewegen in een constante snelheid van 5 16 km. per uur. Voor de rest moet de man, die zijn broodjes, melk of andere levensmiddelen naar de huisvrouw brengt, wandelen, steeds maar doorlopen, want wanneer hij de motor niet uitschakelt, rijdt de wagen door en duwt als het ware de bezorger voort. De wagen loopt op speciale tractie-batterijen, die des avonds bijgeladen mo.eten worden en heeft een actie-radius van 13 tot 22 km., zijnde volgens berekening de lengte van een flinke „loop”. Ook nadelen ? Een nadeel is, dat een electrische batterij onderhoud en een zorgvuldige behandeling vraagt en een beperkte levensduur heeft. — Door de juiste keuze van grootte en soort der toegepaste batterij is hier echter veel te bereiken. De aspirant-lopers zijn over het ilgemeen wel enthousiast. Bovendien krijgen ze op déze wagens ïen carosserie gebouwd van allerlei comfort voorzien, zoals een koelkast en een fonteintje om de handen te wassen. Enkelen zijn echter bang, dat bij een dikke sneeuwlaag de sneeuw voor de wagen weg wordt geduwd — daar de vehikels tamelijk laag op de grond liggen) waardoor zij hinder zullen ondervinden. Maar de heer Groenéwold, de alleenvertegénwoordiger van deze vinding voor het Nóorden, praatte dit bezwaar vól enthousiasme weg. Wij zullen af wachten. Het zal gaan vóór of tegen hèt paard. Luxe auto reed op vrachtwagen bij Boxtel Eén dóde Donderdagavond omsrêeks acht uur had op de rijksweg ’s-Hertógènbösóh—Boxtel een ernstige aanrijding plaats. Een uit dé richting ’S-Hertogenbosch komende luxe auto reed met gróte snelheid óp een nabij Boxtel stilstaande, mét zand geladen vrachtwagen, waarvan de achterkant werd gerepareerd. De onder de wagen liggende 20-jarige expeditieknecht jP. V. uit Boxtel ge- raakte bekneld tussen de vrachtwagen en de weg. Hij werd vervoerd naar het ziekenhuis te ’s-Hertógenbosch waar hij later in de avond is overleden. De djde uit Den Haag komende, inzittenden van de luxe auto werden eveneens naar het ziekenhuis te ’s-Hertogenbosch overgebracht. Hun toestand is niet ernstig. Dit is binnen zeer kort tijdsbestek de derde aanrijding met dodelijke afloop op de rijksweg bij de gêmeente Boxtel. Opvolger van P. C. Hooit Het Muiderslot, ééns de plek, waar in de Gouden Éeüw de kopstukken van het Nederlandse cultuurleven elkaar in de Muiderkring ontmoetten, is thans onder beheer gesteld van het rijksmuseum te Amsterdam. Belast met dit beheer is de heer Ton Koot in diens kwaliteit van secretaris van het rijksmuseum, waarbij hem bij ministerieel besluit de titel is toégekend van „Slotvoogd van het Muiderslot”, dezelfde waardigheid die de grote P. C. Hooft in de 17e eeuw bezat. Dat het beheer van het Muidérslot geen sinecure is, moge blijken uit de omstandigheid, dat het bezoek aan het historische kasteel in 1947 ongeveer 60.000 personen betrof. Dit aantal zal ook in 1948 dicht benaderd worden. Voor de rondleiding van deze bezoekers is een vaste staf van rondleiders en toezichthoudend personeel aanwezig. --- KNIP- EN NAAICURSUS vooral nu net geld erg scnaars is kunnen we veel besparen door kleding zelf te maken. Voor de abonné’s van dit blad wordt daartoe de inschrijving geopend voor een schriftelijke KNIPCURSUS. De lessen worden thuis bezorgd. Zij zijn rijk geïllustreerd met voorbeelden en vormen een practische handleiding bij alle knip- en naaiwerk. In de eerste les maakt men reeds een rokje, in de 7e een japon. Het lesgeld bedraagt 75 cent per les. Deelneemsters ontvangen GRATIS een fraaie modeplaat. Geef schriftelijk uw naam en adres op aan het BUREAU VAN DIT BLAD. Op de enveloppe of briefkaart vermelden: KNIPCURSUS ILMO. 8183 (Advertenue) --- Zwarte handelstransacties die de twee ton overschrijden Grootscheeps zwendelcomplot opgerold Complot was verspreid over Amsterdam, 't Gooi en het Ztiiden des lands Voornamelijk shawls, hoofddoeken en voiles Na een uitgebreid onderzoek dat meer dan een maand in beslag heeft genomen en zich over Amsterdam, het Gooi en het Zuiden van ons land heeft uitgestrekt, zfln de rijkspolitie en de plaatseIflke recherchedienst van de douane te Amsterdam er in geslaagd, een van de grootste zwarte handel en smokkelaffaires van de laatste jaren op te rollen. Het betreft hier een ongeoorloofde handel in damesmode-arttikelen, voornamelijk shawls hoofd doeken en voiles, waarmee bedra/lio /ln f.I'OQ ir»n g OU AljU gcmuciu, Uiv UO V V* l'V' ruim overschrijden. De politie-instantie slaagde er in goederen te achterhalen voor een invoerwaarde van ƒ 55.000. De zwarte waarde hiervan was zeker vijf maal zo hoog. Er bestond reeds geruime tijd ’t vermoeden, dat bij een tweetal grote zaken fh damesmode-artikelen te Amsterdam gefraudeerd werd. Na verloop van tjjd werd ’t vermoeden zekerheid. Een van de zeer goede relaties van deze firma’s waS een inwoner van Huizen. Op een gegeven dag besloot de douanerecherche in samenwerking met de rijkspolitie, zowel te Amsterdam als te Huizen gelijktijdig een inval te doen. Men bleek raak geschoten te hebben en toen de bal- eenmaal aan het rollen was, volgde weldra meerdere huiszoekingen. In Laren, BlaricUm, Amersfoort en Hilversum sloeg de politie haar slag en ondanks de moeilijkheid, dat de zwarte handelaren volgens het z.g. schakelsysteem werkten, hetgeen wil zeggen dat zij elkaar niet kenden en elkaar dus ook niet konden aangeven, lukte het de samenwerkende politie-instanties steeds meer adressen in handen te krflgen. De heren bleken een uitvoerige correspondentie te hebben, die een nuttige bron van inlichtingen was en overal werden respectabele partijen goederen gevonden. In Hilversum bleken zij zelfs een zeer geraffineerde schuilplaats te hebben ingericht, namelijk door het aanbrengen van een dubbele kap in een huis, die slechts te bereiken was door een geheim paneel, In Amsterdam beschikten de ljeren over een kluis, waar ook het nodige in verborgen was. TIEN ARRESTANTEN. Op het ogenblik zfln tien van de bendeleden gearresteerd. Onder hen bevinden zich een Amsterdam se bioscoopexploitant en de boekhouder van een der beide Amsterdamse firma’s. Deze laatste had een volledige zwarte boekhouding opgezet, die echter nog niet helemaal bfl was, toen de politie er de hand op legde. Het uitschrflven van valse facturen, het plaatsen van valse handtekeningen en dergelflke praktijken waren trouwens schering en inslag. De goederen waren uitsluitend afkomstig uit België en werden onder supervisie van een Nederlandse man en vrouw, die in België woonden, ingekocht. Beroepssmokkelaars in het Zuiden van het lana zorgaen ervoor, uau ae goederen de grens passeerden en eenmaal in Nederland, werden zij met vrachtauto’s die ogenschijnlijk ladingen oud papier en vodden vervoerden, naar het Noorden gebracht. Ook de inkopers, de Nederlandse man en vrouw in België, zijn inmiddels gearresteerd, toen zij, onbewust van wat zich hier in Holland afspeelde, naar ons land kwamen, om hun laatste transacties „af te rekenen”. Het onderzoek in de boekhouding van dit complot heeft wel aan het licht gebracht, dat de relaties wijd en zijd verspreid waren en dat zij betrokken waren in verftrVtillpriAó 7akp.n die men wel reeds op het spoor was, doch die niet tot een oplossing konden worden gebracht en die dus hiermee uit de doeken zijn gedaan. I Het complot heeft ruim een jaar gewerkt en het is bij benadering niet te bepalen hoe groot het bedrag is, dat met hun frauduleuze handelingen is gemoeid. Alleen al aan shawls hebben zfl vermoedelijk een omzet gehad van 50 & 60.000 stuks. Wanneer het enigszins mogelijk was trachtten zij bfl de verkoop textielpunten te verkrijgen. Hiermee werd een nevenhandel opgezet. Een eenvoudig rekensommetje brengt aan het licht dat zij alleen hierin al een omzet van ƒ 20.000.- hadden. Zfl rekenden namelijk gemiddeld één punt voor een shawl en verkochten de punten aan zwarte handelaren in textielpunten voor gemiddeld ƒ 0.40 per stuk. Zij, zijn dezer dagen voor de Officier van justitie te Amsterdam geleid en zullen worden vervolgd wegens smokkelen, het overtreden van de deviezenvoorschriften, vals heid in geschrifte en het opkopen en verhandelen van gesmokkelde waren en textielpunten. Tijdens het onderzoek wisten de rechercheurs bovendien een grossier in aardappelen uit Oosterbeek aan te houden, die zich schuldig maakte aan het verhandelen van uit Duitsland gesmokkelde metaalwaren, steeksleutels, micrometers en dergelijke. Hij vervoerde deze goederen op zijn met aardappelen beladen vrachtauto. Ook hg is gearresteerd en zijn auto is in beslag genomen. --- SMAKELIJK BRADEN HUISHOUD CONSULT HET KLINKT ongelooflijk, maar het vlees wordt het smakelijkst als men het zonder boter of vet klaarmaakt. Maar hoe kan dat dan? Wel heel eenvoudig. We maken het in de oven klaar. Door de hoge ovenwarmte trekken alle vléesporiën dicht en het vlees (of de vis) verliest niets aan smaak. Ook hebben we dan geen last van het krimpen zoals bij het braden. Over het algemeen denkt men, dat het vlees door veel boter en vet smakelijker wordt. Dit is juist niet waar. De jus maken we pas als het vlees klaar is. We bakken de boter op en laten alles (tezamen met het vlees) nog even napruttelen. DE METHODE. We wrijven het vlees in met peper en zout en leggen dit geheel droog op de rooster van een braad slede. De oven moet goed voorverwarmd zijn. Zodra we het vlees binnenschuiven trekken de poriën dicht, het vlees blijft dus sappig. We laten de oven op „vol” staan, totdat het vet, dat aan het vlees | ;it, gaat braden. De oven draaien ze lager en zo laten we het vlees taan, totdat het mooi bruin en leerlflk gaar is. De braadtfld is natuurlijk geheel afhankelijk van de soort en groote van het vlees. Voor een pond •oastbeaf rekent men 20 minuten; roor een zelfde hoeveelheid kalfs>f varkensvlees een half uur. EN DE VIS? Ook met het is koken in de >vén zijn goede resultaten te beïalen. We maken natuurlijk eerst le vis goed schoon. Wij wrijven ei sout op. Daarna schuiven we de /is in de oven en langzaam brengen we deze op temperatuur. Hoe iangzamer we dit regelen te minïer voedingssappen zullen er verloren gaan. Na een half uur moet ie oven op ongeveer 125 grader zijn. Op deze temperatuur later we de vis een kwartier koken. Natuurlijk is de kooktijd hier ook afhankelijk van de hoeveelheid vil iie we klaar willen maken. Probeert u het maar eens oj deze manier. U zult zien, dat he u best bevalt. --- Advertentie , AMSTEL AMSTEL-BIEREN op fust, fles en de bekende dubbele Amstel-stoop verkrijgbaar bij Fa. G. v. BLERK — ALLEENHOUDERSTRAAT 2-7 — Hoofdagentschap Amstel-Brouwerij Tilburg Telefoon 2465 --- „Eerste daad van de koude oorlog tegen Sovjet-Unie” Twee eerste atoombommen vielen /uist op tijd Oud-atoom-adviseur klapt uit de doos Prol. Blackett, oud-adviseur der Engelse regering op het stuk van atoomenergie komt in zjjn boek: „Military and PoUtical Consequences of Atomic-energy” dat in October zal verschenen tot de conclusie, C t het laten vallen van atoombommen op Japanse steden niet zo zeer de laatste militaire daad van de tweede wereldoorlog was, maar „dè eèrstè daad van de koude diplomatieke oorlog tegen de SOvjet-Unie. die thans aan de gang is”. Blackett citeert de verklaring van Elliott Roosevélt, vólgens wie Stalin zich in Jalta had verbonden, binnen drie maanden na het einde van de oorlog in Europa de oorlog te verklaren aan Japan, en voegt hieraan toe, dat het Sovjetoffensief tegen Japan zou beginnen op 8 Augustus 1945. De eerste atoombom viel op 6 Augustus op Hirosjimap, de tweede jp SJ AUg. L/p ita-gaoo/jvi' gustus aanvaardden de Jappen de voorwaarden van Potsdam. Tndièn deze bómmen niet waren gevallen, aldus de schrijver, zoulen de Amerikanen hebben moeten tóèzièn, hoe de Sovjètlègers Mandsjoerije onder de voet zouden lopen en een half millióen krijgsgevangenen zouden maken, terwijl de Amerikanen zelf niet dichter bfl Japan waren dan Iwosjima en Okir wa. In dit dilemma moet de geslaagde ontploffing van de eerste atoombom in Niéuw Mexico, (proef-ontploffing) op 16 Juli '45 als èen welkome hulp beschouwd zfln. Men kan zich de haast voorstellen, aldus Blackett, waarmee de twee atoombommen, de enige diè êr tóén waren, Over de Stille Oceaan gebracht wérden en op Japanse steden wérden geworpen, nog maar juist op tijd om te bewerkstelligen, dat de Japanse regering zich uitsluitend aan de Amerikaanse strijdkrachten overgaf. De vraag, of het in de eerstvolgende jaren tot een wereldoorlog tussen Oost en West zal komen, beantwoordde prof. Blackett ontkennend. --- De opium—smokkel-alfaire Volgens een mededeling van het hoofdparket te Batavia is een der belangrijkste figuren, betrokken bij de opiumsmokkel door de republiek, de Chinees Tony Wen door de politie te Singapore gearresteerd. Wen moet grote voorraden, men spreekt van duizenden kilo’s, ruwe opium, voor de republiek hebben verhandeld. Wen is een notoir communist en oprichter van het. vreemdelingenlegioen in de republiek tijdens de politionele actie. Aneta verneemt dat tot nu toe te Singapore nog geen partijen opium in beslag genomen zouden zijn. * Donderdag is te Verviers het internationale textielcongres geopend, in bijzjjn van talrijke per soonlijkheden uit wetenschappelijke en nijverheidskringen en van Nederlandse, Franse, Britse, Zwitserse en Italiaanse afgevaar i digden. --- Aanbestedingen Door het Architectenbureau M. =t. M. v. d. Biggelaar en Joh. Visser te Oisterwijk gehouden aanbestedingen van onderstaande werten waren de laagste inschrijvers: 1. Het bouwen van een woonhuis met bedrijfsruimte te Haarsteeg gem. Vlijmen, voor rekening van de heer M. C. de Kok te Haarsteeg: Adr. v. Oyen en Zn., Aannemers B72 te Vlijmen ƒ27.577.-. 2. Het bouwen van een woonwinkelhuis met magazijnruimte aan de Kerkstraat te Loon op Zand voor rekening van de heer J. Th. v. Rooy te L. op Z.; C. J. Nieuwenhof, Celebesstraat 10, Tilburg: ƒ26.950.-. 3. Het bouwen van een middenstandswoning aan de prov. weg Diessen-Hilvarenbeek voor rekening van de gem. Diesseri: J. v. d. Hout Aannemer te Diessen ƒ27.500 4. Het bouwen van een boerderij met daarbij behorende werken in de gem. Moergestel voor rekening van de heer D. Ketelaars: G. Jans sen, Oisterwijkseweg Moergestel, ƒ 34.850.-. 5. Het bouwen van een woonhuis in de gem. Diessen voor rekening v. d. heer C. Piasmans te Diessen Gebr. v. Gestel en H. v. Hoof, ■ A 4-■nineoor» • f 1 K RH ACullllCillCi ö GO 1/lUOOUU. J 6. Het bouwen van een woonhuis voor de heer H. v. Hees te Diessen Gebr. v. Gestel en H. v. Hoof, Aannemers te Diessen: ƒ 15.409,80. 7. Het bouwen van een woonhuis voor de heer H. v. Hoof te Diessen: H. v. Hoof, Aannemers Diessen: ƒ15.264.-. 8. Het bouwen van een boerderij voor de heer Vingerhoets te Diessen: Gebr. v. Gestel en H. v. Hoof aannemers te Diessen : ƒ 23.030. 9. Het bouwen van 20 woningen voor rekening v.h. gem.-bestuur v. Bakel en Milheeze te Bakel: H. M. v. Tiel de Jonge, Aann. te Bakel ƒ84.965.-, Smulders en Graft Aann. te Oisterwijk ƒ 87.000.-. 10. Het bouwen van een woonhuis voor rekening van de heer D. v. Gestel te Moergestel, Gebr. v. Gestel en H. v. Hoof, aannemers Diessen: ƒ 13.890.-. 11. Het bouwen van een boerderij voor rekening van de Heer J. Broeders te Baarle Nassau — Const. Koks, Aannemer BaarleNassau: ƒ36.347.-. --- Eduard Benesj Thomas Masaryk hield zijn volk ïen school ideaal voor. TsjechoSlowakije zou een werkelijke democratie worden, waar de mensen .•rij zouden zijn om te spreken 3n schrijven wat ze wilden, een land waar de geheime politie onbekend was. Hij slaagde hierin tot op grote hoogte, en gedurende ongeveer vijftien jaar, tussen de twee oorlogen, was Tsjedho-Slowakije een land, waarop sommigen jaloers waren en waarvoor velen respect hadden, aldus Anthony Eden in Els. Weekblad. De regeerders waren vol wijsheid en geweten en gingen recht door zee, het volk was gelukkig, nijver en verdraagzaam. Benes was Masaryk’s hertrouwde plaatsvervanger en aangewezen opvolger. Als minister van buitenlandse zaken was hij een leidende figuur in de Kleine Entente, een optimistisch en onuitputtelijk onderhandelaar, wiens rapporteursdiensten in Geneve voortdurend gevraagd werden. Onderhandelen was zijn hartstocht. De historicus zal misschien zeggen, dat het zijn zwakheid was Hij was misschien te bereid om te geloven, dat er het een of ander magisch onderbande Uiigs recept voor elk probleem was. Soms blijft er echter niets anders over dan te weigeren dat men gedicteerd wordt. Maar hierover en in het bij zonder over de Tsjechische tragedie van de laatste maanden met enige zekerheid te schrijven, is nog te vroeg. Op vele wijzen zal verteld worden hoe het kwam dat de meerderheidsministers van de niet-communistische partijen ondermijnd en ten slotte ten val gebracht werden. Sommigen zullen zeggen, dat als de president eerder krachtiger was opgetreden de communistische coup voorkomen had kunnen worden. Dat kan zo zfln en Benesj aemsue nuoschien terug voor het afschuwelijk vooruitzicht van een burgeroorlog Wij weten het niet, maar wij moeten zeker aarzelen met veroordelen. De beproeving moet fel geweest zijn en van een soort die wij gelukkig nooit hebben ondervonden. Nu willen wij op een andere manier aan Eduard Benesj denken. Zijn edel enthousiasme, zijn onvermoeibaar geduld, zijn grenzenloze werkkracht, dit alles stond in dienst van zijn landgenoten, wier kwaliteiten hij symboliseerde en in wier toekomst hij vurig geloofde. Het Tsjecho-Slowakjje van Masaryk en Benesj was inderdaad een opmerkelijke prestatie. Het karakter van zijn staatslieden en rechters, het peil van zijn opvoeding, de omvang van zijn sociale diensten kon voor vele landen een voorbeeld zijn. Men deed een poging tot werkelijke verdraagzaamheid en gelijkheid-van kansen die de ware uitdrukking was van de geest van de regeerders van het land. Het was geen toeval dat — toen het Nazi-gordijn begon te vallen Praag nog de enige hoofdstad in centraal Europa was, waar men aan een kiosk een krant kon kopen van bijna elke politieke kleur uit elk land. Masaryk en Benesj hadden lang en aard gevochten om hun volk vrij te maken en zij wilden dat zij deze vrijheid in de breedste en volste zin zouden genieten. Het was Benesj’ tragedie, dat hij zou beleven dat volk tweemaal onder slavernij geraakte. Wat ook het oordeel van buitenlanders zjj, Benesj is zeker van zijn blijvende plaats in net hart van zijn eigen volk. Hij diende het toegewijd en met al zijn krachten Het wist dat en hield daarom van hem. De harten in Tsjecho-Slowakije zijn nu droevig gestemd, maar de Tsjechen zijn een volk, dat heeft leren wachten. Masaryk vader en zoon, en nu Benesj zijn geschiedenis geworden. Voor hun eigen volk zullen zij het ^symbool van de vrijheid worden en de herinnering aan dagen die — daarvan zijn zij overtuigd — ten slotte terug moeten keren. En zo beloven velen te midden der treurende menigte zichzelf zijn levenswerk voort te zetten, zoals de president het gedaan zou hebben. Als legende zal Benesj nog een aanzienlijke kracht zijn in de strijd van zijn volk om zich vrfl te maken. --- DE SPOORWEG door JACK BECHDOLT 31) Intussen ging het proces tegen Thurlow zijn gang. De van ver gekomen toehoorders werden onrustig en verwensten de hitte en de vliegen. De dikke rechter werd zenuwachtig; de advocaten kibbelden onder elkaar; Thurlow loog er lustig op los. Na een kort kruisverhoor klonk er een vinnig tikje van de voorzittershamer. De zitting werd geschorst om de jury gelegenheid te geven, zich te beraden. De meesten stonden haastig op om even naar buiten te gaan en liepen Mary rakelings voorbij. Ze bleef op haar plaats en wachtte op Ben. Die was weer in gesprek met Ada Moseby. Mary vroeg zich af wat hij toch met haar te bepraten had. Bemerkte hij dan niet, dat ze gelegrjtiheid hadden, elkaar een ogenblikje rustig te spreken? Verlangde hij dan niet, eventjes bij haar te zijn. Als ze hun gesprek gehoord had, zou ze nog meer ontstemd zijn geweest, dan ze al was. Ada had de jonge ingenieur bij zijn arm gepakt en toegefluisterd: — Als het afgelopen is, moet ik je even spreken. , Hij keek haar weifelend aan. — Het is heus van belang, Ben. Ik heb je iets te vertellen. Iets wat je noodzakelijk weten moet, hield ze vol. — Weet je dat katoenbosje, waar het pad vlak langs de rivier loopt ?... Daar zal ik na afloop heen rijden, zei Ben eindelijk. — Goed, dan wacht ik daar, zei Ada glimlachend, in de hoop dat hij bij haar zou blijven. Maar Ben haastte zich nu toch naar Mary en samen gingen ze naar buiten in de frisse lucht. In groepjes stonden daar de mensen bijeen onder de schaarse schaduw der half kale herfstbomen. Ben was er trots op, dat ze hem met Mary gearmd zagen lopen. Telkens weer keek hij naar haar. Haar bruine haren glansden als goud in het zonlicht haar ogen schitterden en ze had kleurtjes op haar wangen. Vol trots overdacht hij, hoe dit buitenmeisje, dat nog nooit in een grote stad was geweest en heel haar leven op het vrije veld had doorgebracht, veel mooier was dan iedere stadsschone, die hij ooit ontmoet had. Hij zou wel tegen iedereen hebben'" willen vertellen, hoeveèl zij wel van elkaar hielden. — Thurlow zal zich er nog uitliegen, merkte Mary angstig op. Wat moeten we daartegen doen? — Doen? Ik denk, dat we ons maar liever met onze eigen zaken moesten bezighouden liefste. Sedert wanneer was een schooier als Thurlow de moeite waard om over te piekeren? — Maar Ben, zei ze ademloos: Hij heeft toch een poging gedaan om jou te vermoorden? Hij zal het nog eens proberen. Heus, dat zal hij vast doen! — Het is hem geraden, het niet te wagen! Maar snap je het dan niet? Al kunnen we dat niet voor het gerecht bewijzen, we weten het toch! En Moseby haat je. Als die Thurlow vrijuit gaat, dan stuurt hij hem weer op je af. Ze was bleek geworden en hij voelde, hoe ze beefde. — Kom, liefste, zei Ben: kom, wees nu toch redelijk. Je moet er niet meer over tobben. Je maakt jezelf doodongerust om niets! — Noem jij dat niets? Dat.die... die sluipmoordenaar weer vrij rondloopt om jou y/eer neer te schieten! Hij vond haar schattig in haar liefdevolle bezorgdheid, maar toch moest hij eventjes om haar angst lachen. Mary stoof op. Ze liet z’n arm los en ging vlak voor hem staan. — Lach je daarom? Is het zo grappig? Ik ben zeker belachelijk omdat ik me ongerust over je maak! Dat is nou echt iets voor een man! — Kom nou, Mary! Ik lachte toch niet om jou. Het spijt me, heus, Mary, zei hij sussend en hij greep haar arm stevig in de zijne, ondanks haar tegenstribbelen. —Mary, liefste, ik ben toch een volwassen man? En ik heb mijn werk in Cabinal en daar moet ik dus blijven. En tot mijn werk behoort onder meer, dat ik Ace Moseby en zfln bende moet zien kwijt te raken. — Maar je raakt hem niet kwijt met je lachen! — Neen, daar heb je gelijk in, antwoordde hij ernstig. Maar je moet me op mijn manier laten t)egaan. Je moet erop vertrouwen, dat ik Moseby en Thurlow zal weten klein te krflgen. Hij zag, dat er beweging in de menigte kwam. — Ze gaan weer naar binnen. - De jury is zeker al klaar met het oordeel. Kom mee. Ze hadden geen gelegenheid om meer te praten en tussen de dringende menigte kwamen ze samen weer in het rechtszaaltje. Hfl bezorgde haar een plaatsje en drong zelf naar voren om bij de getuigen te gaan zitten. Ze zag hem in het voorbijgaan tegen Ada fluisteren. Ze kneep haar kille handen samen en voelde haar hart bonzen. De jury kwam binnen met vee) vertoon van waardigheid. Naast haar gingen twee mannen een weddenschap aan over de afloop. Het verzegelde stuk met de uitspraak werd de rechter overhandigd, die het aan de griffier gaf. Deze zette zijn bril op, schraapte zfln keel en keek rond, als genooi hfl van de heersende spanning. Eindelijk las hij voor: — Wfl Juryleden in deze zaak hebben Wayne Thurlow niet schuldig bevonden aan het tenlastegelegde. Er kwam beweging. De rechter hamerde om stilte. Om Mary heen werd er luid en druk gesproken. Een man riep: Zeg Ferdy Gowan, je hebt verloren. Ik krijg tien dollar van je. Achter zich hoorde Mary zeggen: — Dat is een streep aan de balk ten gunste van Moseby. Nou zul je de poppen in Cabinal aan het dansen zien raken. Ze bleef op haar plaats op Ben staan wachten. Hij stond met de aanklager in een ernstig gesprek. Ada Moseby liep hen voorbij. Ze glimlachte tegen Mary, die altijd over een dergelijke vriendelijkheid verwonderd stond. Ada was eigenlijk de eerste, tegenover wie ze van geen toenadering wilde weten. Ondanks haar vriendelijke houding voelde ze argwaan tegen Ada Ada ging de zaal uit en even later kwam Thurlow met zijn verdediger langs Mary heen. Hfl grijnsde triomfantelijk en Mary huiverde voor zich, zoals hij daar lag op het witte bed. Ze herinnerde zich haar doodsangst, toen ze in spanning bij hem gewaakt had. Het was of iets dergelflks haar weer dreigde. Ben had haar onder het praten echter niet vergeten. Zo gauw hij gevoeglijk kon, maakte hij een eind aan het gesprek en kwam naar haar toe. De deur der rechtszaal stond open en Ada stond buiten, vlak erbij toen hij haar zag staan, ving hij een wenk van haar op, die hem aan hun afspraak moest herinneren. Hij begreep, dat het voor Ada een heel waagstuk was, hem te spreken te vragen en dus moest ze hem wel iets zeer belangrijks te vertellen hebben. Hij knikte dus toestemmend en zag haar heengaan, maar in zijn hart wenste hij haar mijlen ver weg. Mary stelde voor, samen naar Cabinal terug te rijden. — Liefste, ik kan niet zo gauw weg als ik dacht, zei hij ontwijkend: Ik... ik moet iemand spreken... een kennis van me. Hij voelde, dat hij een kleur kreeg en voegde er gejaagd aan toe: — Het is een vrij dringende zakenkwestie. Kun je niet wat hier in de stad rondwandelen en winkels gaan kijken? Of, als je ten? Ik ben zeker met een uurtje terug. Maar ik moet die man nood zakelijk spreken. Plotseling wist zij bij intuitie, dat hij niet naar een man maar naar een vrouw toeging en haar niet wilde vertellen, wie die' vrouw was. Hij ontweek haar blik. Hjj stamelde als een kleine jongen. Ze was verschrikt en ontstemd. Ze verlangde hem bij zich te hebben, zijn arm om zich heen te voelen te luisteren naar zijn geruststellende woorden en zijn verklaring, dat hij in de hem omringende gevaren voorzichtig zou zijn. Ze hield 4ich meteen voor, dat ze niei mocht twijfelen. Hoe kon ze aan hem twijfelen, als ze echt van hem hield. — Natuurlijk, antwoordde ze, ik zal wat gaan winkelen. Misschien kan ik wel een aardigheidje voor Mariëtta Hanley kopen. Maar maak je dan gauw voort? — Het duurt hoogstens een uur. Hij kuste haar haastig en ze moe bent in een hotel op me wachhield een ogenblik zijn hand Vast, als was ze bang hem te verliezen. Toen ging hij en Mary verliet de rechtszaal en liep de hoofdstraat der sombere prairiestad door. Er lag een dikke laag stof en elke voorbijgaande wagen of ruiter deed het in dikke wolken rondom haar opdwarrelen. — Waarom kan Ben zijn baantje bij de spoorweg er nu toch niet aan geven? dacht ze; dan zouden we Ons ergens op een hoeve kunnen vestigen en dadelijk gaan trouwen. Of waarom kan hjj geen ander baantje krijgen... ergens, waar het veilig is en hjj geen vijanden meer heeft? Ze wist heel goed, dat dit slechts een droomverlangen van haar was. Ze had iets dergelijtcs al eens aan Ben voorgesteld, maar hij had beslist geweigerd. Hjj was nu eenmaal civiel ingenieur. Hjj was erg trots op zijn werk. Hij wilde er zijn betrekking niet aan wagen, enkel en alleen omdat sommige lui in Cabinal het op hem begrepen hadden. Zuchtend over haar zorgen begaf ze zich naar Bixby House. En daar zat ze vol ongeduld in een stoffige en ongezellige kamer op de terugkomst van Ben te wachten. Maar toen het afgesproken uur en daarna nog een voorbij was werd ze Ongerust. Ze bedacht opeens, dat het niemand minder dan Ace Moseby zjjn kon, met wie Ben een afspraakje had gemaakt. Daarom hadden ze samen zo gefluisterd en gelachenZe had zich reeds meer er over verbaasd, dat Ada zo vaak haar gezelschap zocht, omdat ze dit alleen deed als Ben bij haar was. Nu wist ze zeker, dat het Ada te doen was om in de nabijheid van Ben te zijn en met hem te praten en gekheid te maken. Mary werd woedend, ze werd angstig. Ze werd jaloers. Ben had een ontmoeting met Ada en dat beschouwde ze als ontrouw tegenover haarzelf. XIII Mary’s mededingster Ben reed naar de plaats van samenkomst bij het katoenbosje. Hij was uit zjjn humeur over het ge-] val en verlangde er naar, dat het voorbij was. Hij had zo verlangd naar de zitting een poosje rustig met Mary samen te zijn en nu was dit er tussen gekomen. Maar hij kon de kans ook niet voorbjj laten gaan, om mogelijke inlichtingen in te winnen over de man die hjj zo graag uit de stad wilde verdrijven. Hij besefte heel duidelijk, dat Ace Moseby een gevaarljjke tegenstander voor hem was en dat hjj hem met alle mogelijke wapenen moest zien te bestrijden. Waarom Ada nu eigenljjk haar hulp kwam aanbieden, wist hij niet. Het was algemeen bekend, dat ze haar man haatte. Misschien zat dat er wel achter. Hij behandelde Ada met de hoffelijkheid, die aan haar sehoonheid verschuldigd scheen, al bleef voor hem Mary de mooiste en liefste vrouw ter webeld. En hjj betreurde het dan ook, dat hjj zo’n onhandige en domme leugen tegen haar verteld had. Daardoor verkeerde hij in een onaangename stemming, toen hjj Ada bjj de katoenstruiken reeds op zien zag staan wacnten. Haar eerste woorden waren: Je hebt toch tegen niemand verteld, dat we elkaar hier zouden ontmoeten? — Natuurlijk niet. — Niemand zal ons toch deze kant hebben zien uitrijden? Geloof je, dat we hier veilig zijn? —Ik hoop van wel, antwoordde hij stroef. — Je weet ook wel, wat het zou willen zeggen, als Ace hier achter kwam, dat ik je een en ander verteld had. Hij is een geweldenaar als hij nijdig is. En hij is bovendien gewetenloos. Heus, Ben, ik wil me niet aanstellen, maar ik moet werkelijk uiterst voorzichtig zijn. Hij zei, dat hij ten hoogste waardeerde, wat ze voor hem deed en dat hij al het mogelijke zou doen om hun ontmoeting geheim te houden. Ze hadden te paard met elkaar zitten praten, maar opeens zei Ada, als kreeg ze een goede inval: Wat is het heet! Kunnen we niet beter daar aan de oever van de rivier gaan zitten, waar het wat Koeler is : En meteen steeg ze af. Ben volgde haar met weerzin. Hjj was liever te paard gebleven om dadelijk naar Mary terug te rijden. Maar, aangezien ze hem een dienst bewees, moest hij de beleefdheid wel in acht nemen. Bij het water gingen ze op een gevallen boomstam zitten en het was werkeljjk wat koeler. Ada keek hem niet aan, maar ze zat te spelen met een grasspiertje dat ze om haar vingers wond. — Stond je niet verwonderd over die uitspraak, Ada? — Neen, ik had het wel verwacht. Ik weet genoeg van rechtszaken af om te begrijpen, dat die bekentenis van Thurlow van weinig betekenis was. En de verdediger, die Ace hem bezorgd heeft, is een handige rekel. Ik sta nooit meer verbaasd over de uitslag van een proces. Ze boog zich wat dichter naar hem toe en haar stem beefde een weinig. (Wordt vervolgd) ---