„Excelsior” maakte kangoeroesprong Eerste concours na 40 jaar groot succes „U zult in. de toekomst wel meer van ons horen, want we zijn niet van plan op onze lauweren te gaan rusten. Integendeel, wij zullen onze naam „Exelsior” (Steeds hoger) eer aan doen”. Deze optimistische verzekering deed de voorzitter van de harmonie „Excelsior” de heer Er. v. Duren, gisteravond herhaaldelijk aan de velen, die deze harmonie in haar clublokaal J. de Haas, Bredaseweg 177, kwamen feliciteren met de uitzonderlijke prestatie, die zij leverden, door in het eerst concours waaraan zjj na 40 jaren deelnamen, de eerste prijs te behalen in de afdeling uitmuntendheid. „Een sprong van een kangoeroe” kenschetste de heer Era. van Dooren voorzitter van de Tilburgse federatie van harmonie- en muziekgezelschappen, deze prestatie. Voorzitter Van Duren vertelde tijdens de receptie van de moeilijke jaren die „Excelsior” heeft doorgemaakt in en na de oorlog, totdat zij een paar jaar geleden de heer Chr. Kujjten als directeur wist aan te trekken aan wie hij, naast de muzikaliteit en saamhorigheid der leden dit succes voor het grootste gedeelte dankte. Geen wonder dat bij de receptie directeur Kuijten terecht deelde in de felicitaties en de hulde, die - met harteljjk gebaar werden toegezviraaid. Een deputatie van „Tilburg Vooruit” opende de receptie bij monde van de heer A. Pillot, die er op wees, dat er naast kundige leiding slechts goede geest onderling, en de muzikaliteit der leden tot een dergelijke prestatie kunnen leiden. Daarna kwamen deputaties van gemengde zangverenigingen „Kunst en Vriendschap”, „Ons Genoegen” van Huize Nazareth, frater Reinardus en frater Siegfried aan het woord. Zondagavond hadden zij de muzikale hulde moeten afgelasten doordat de uitslag te laat bekend was. Maar de felicitatie nu, was er niet minder hartelijk om gemeend. Tijdens het dankwoord van de voorzitter klonken buiten ïeeds tromgeroffel en trompetgeschal van de harmonie ,,L’ Echo des Montangnes”, die was aangetreden, om een muzikale felicitatie te brengen, vergezeld van een deputatie van de Tilburgse federatie van harmonie- en muziekgezelschappen. Weer in de receptiezaal mocht het bestuur de gelukwensen in ontvangst nemen van de deputaties der harmonie „Volt” Capelle „St. Jan” „Willem H” en „St. Antonius”, van de RKSV „Sartor, het Tïlburgs Gemengd Koor „Ars Nova”, de overste van het missiehuis der missionarissen van het H. Hart en broeder Jan, Het Tilburgs knapenkoor „Zang en Vriendschap” in uniform bracht zijn felicitatie met de uitvoering van een paar zangnummers, hetgeen uiteraard zeer op prfls werd gesteld. En buiten wachtte weer een harmonie namelijk „Orpheus” voor een serenade als muzikale felicitatie. Voorts kwamen nog ter receptie de besturen van de St Nicolaasvereniging Tilburg-Zuid en de PTT-harmanie. De N.K. Harmonie had telegrafisch haar hulde betuigd. Last but not least sloot wethouder L. Janssens Czn. de receptie met een hartelijke felicitatie namens het gemeentebestuur. In een gezellig intiem samenzijn na de receptie vaai bestuur en leden van „Excelsior” werd de directeur nog hartelijk hulde gebracht en werden stevige voornemens gemaakt voor de toekomst, om de naam „Excelsior” eer aan te doen. --- Avondvierdaagse van de N. W. B. De Nederlandse Wandelsportbond, afdeling Brabant-Zeeland, organiseert dit jaar zijn tiende Avondvierdaagse. Wegens de buitengewone omstandigheden ging in 1940 de bekende Vierdaagse in Nijmegen niet door. Toch diende de onderlinge band behouden te worden en het was de toenmalige S.G.W.B. — thans afdeling Sticht-Gooi van de N.W.B. — die op het idee kwam een AVOND-vierdaagse te organiseren. Het was Juli 1940, toen voor het eerst een poging in deze richting werd gedaan. Ondanks alle moeilijkheden werd in de provincie Utrecht begonnen met ruim 600 deelnemer». Door een „wandelverbod” moest tijdens de laatste jaren van de oorlog dit wandelfeest worden stopgezet, maar de eerste steen was gelegd en het toenmalige N.W.B.-bestuur zag in de Avondvierdaagse een grote propaganda voor de toekomst. Na de oorlog nam het aantal deelnemers snel toe en wel zodanig, dat in 1952 een aantal ingeschrevenen werd bereikt van 30.000. Hoe groot de deelname in 1953 zal zijn valt moeilijk te schatten, maar men rekent op vele duizenden boven het aantal van vorig jaar. De Avondvierdaagse wordt gehouden 17, 18, 19 en 20 Juni, met 16 Juni als aanvangsdatum voor hen, die niét in de gelegenheid zijn op 20 Juni deel te nemen. De afstanden zijn: driemaal 15 km., eenmaal 20 km. en voor de jeugd viermaal 10 km. In Tilburg melde men zich voor deelname bij ir G. Milo, Industriestaat 22. Het startbureau is hier Huize Voskens, Heuvel. --- Gildefeesten te Moergestel Prijzen. Zilveren schild prins Bemhard voor het ordelijkste gilde: St. Barbara, O’wijk. — Grootste ledental: St. Barbara, O’wijk. — Oudste gildebroeder: W. Smale, Lage Mierde (90 j.). — Schoonst opgetuigd standaardpaard: St. Joris, Deurne. — Beste standaardrijder in optocht: Gilissen, St. Sebastiaan, Diessen. — Idem op terrein: St. Joris, M’gestel. 2e prijs St. Sebastiaan M’gestel. — Beste standaardrijder boven 40 jaar: C. Rozen, M'gestel. — Oudste vaandel: St. Catharina, M’gestel. — Schoonste standaard: St. Joris, U’hout. — Oudste koningsschild: St. Sebastiaan, L. Mierde. — Schoonste papegaai: St. Joris en St Sebastiaan Enschót. — Schoonste nar: St. Barbara, O’wijk. — Handboog op wip: le pr. J. Peters, St. Sebastiaan, Diessen; 2e pr. W. v. Haaren, id.; 3e pr. W. Klessens, id.; 4e v Ron, St. Am- brosius, Lage Mierde; 5e pr. B. Dirken, St. Sebastiaan, Diessen. Koningskruis: J. Peters. Kampioen: W. Dirks. — Handboog op wip (corps) le prijs St. Sebastiaan, L. Mierde; 2e pr. St. Sebastiaan, Diessen; 3e pr. St. Antonius en St. St. Sebastiaan, Haaren; 4e prijs idem. Vendelen C. klasse: le pr. W. Knevel, St .Sebastiaan, Oisterwijk; 2e pr. A. v. Broekhoven St. Martinus, Goirle; 3e pr. J. Boelen, St. Jan, Soerendonk. (Om de 2e en 3e prijs werd geloot). Groepsvendelen. le pr. St. Se-1 bastiaan, Oisterwijk. Vendelen boven de 40 jaar: M. v. Engelen, St. Joris, Deurne. Trommelen, aap.: J. Samulsky, St. Sebastiaan, Oisterwijk. --- Stevenstoren le Nijmegen krijgt poppenspel NIJMEGEN, 2 Juni. — Door een burgerij-commissie te Nijmegen zal aan het gemeentebestuur aangeboden worden een mechanisch poppenspel, dat zal worden aangebracht voor het torenuurwerk naar de zijde van de Burchtstraat. Het poppenspel, in de geest van de bekende ruitertjes op de stadhuistoren te Den Bosch, wordt vervaardigd door de firma Ehjsbouts te Asten (N.-B.), naar ontwerp van de Nijmeegse kunstenaar W. Mis. Het poppenspel zal drie episodes voorstellen uit het leven van Marteken van Nieumeghen. --- Advertentie (Advertentie) Alle goede dingen bestaan in drieën Zo ook bij Castella! Nu drie soorten! Wijd en zijd is nu het nieuws bekend: Castella brengt thans een voortreffelijke, onverpakte Bloemenzeep in de handel voor slechts 20 cent. Fris en mild schuimend, in vier zachte tinten en geurend naar ontluikende rozen. Er is nu altijd een Castella zeep voor U. Castella Spécial met het wonderbaarlijke schuim (32 cent) zal vooral warden gewaardeerd ioor de dames, wier huid extraneï schuim nodig heeft. De klassieke Castella Schoonheidszeep (32 cent) blijft voor ontelbare vrouwen en meisjes HET aangewezen middel voor het verzorgen van haar teint. Tijdelijk zijn twee stukken Castella Schoonheidszeep verkrijgbaar voor samen 50 cent, een aanbod dat U niet moogt overslaanEn dan is er nu ook de Castella Bloemenzeep... voor slechts 20 cent heeft U toch een gegarandeerde merkzeep op Uw toilettafel! Men zegt dan ook niet teveel, wanneer men vaststelt, dat er thans een Castella zeep is voor iedere vrouw, precies geschikt voor haar huid en voor de inhoud van haar beurs. 2123 --- Handboogconcours te Hooge Mierde Internationale ontmoeting. Ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de handboogschutterij „De Taxandriërs” te HoogeMierde werd een groot internationaal concours gehouden cup 25, 30 en 31 Mei. Ondanks het slechte weer werd dit concours toch een groot succes. De uitslag is: Korps prfls ere-afdeling: Alliance d’Amitié, Ulvenhout 154 p.; Vrede is ong Doel, Enschot 152 p.; Vriendschap Weert, Weert 151 p.; EHV Eindhoven 145 p.; Nooit Volleerd Veldhoven 144 p.; Ons Genoegen Vessem 143 p.; ANA, Bladel 141 p. Vlokhovens Vooruitgang Eindh. 135 p. Korpsprljs afd. A. St. Seb. Oosterhout 135 p.; De Zwartmikkers, M’beers 129; L’Union Fratemelle Westerhoven 128, Kapel Doelx, Tilburg 127; St. Bemardus Bergejjk 127; Ontspanning St Oedenrode 122, St Antonius Njjn- sel 117; Jonge Bat Ensdhot 114, Korpsprljs afd. B: Semper Unitas St Oedenrode 121; Strijd in Vrede Eersel 114; Nooit Vol!. 2 Veldhov. 112; Semper Unitas 2 Dommelen 111; Ons Genoegen, Luflsgestel 106 Pieter Breughel Breughel 103 p., Kapel Doelen 2 Tilb. 102; St. Joseph Doel 3 Geldrop 100. Korpspr. afd. C. Vrede is ons Doel 2 Ensch. 104; St. Seb. 2 Westerhoven 98 p„ Ontspanning 2 St. Oedenrode 98 (9-15) Nooit VoU. 3 Ve.ldh. 90 p., Transvalers 1 Hulsel 88, Eendr. m. mfoacht 3 Tilburg 83, L’Un. Frat. 2 Westerhoven 79 (8-13); Pieter Breughel 3 Breugel 79 (7-11); — Koipskamp. ereafd. Alliance d’ Amité Ulvenhout 47, Vrede is ons doel Enschot 45; Afd. A: St Seb. O’hout 39; Ontspanning St. Oedenrode 36 ;Afd. B: Kapel Doelen 2 TUb. 39 p„ Strijd in Vrede 1 Eersel 38 (bij loting); Afd. C: Ontspanning 2 St. Oedenrode 38 p., Eendr. m. macht 3 Tilburg 31 p., Ereteken: Ere-afd. Vrede is ons doel, Ensch. 33 p„ Afd. A: St. Se1 1-• /-V _ -i _ ..x. on « CA D • Dasuiaan ± umswui. ov p., aan. o. , 3t. Joseph Doelen 3 Geldrop 28 p. ifd. C L’Union Fraternelle 2 Wes;efhoven 25 p. Koningskruis Nooit Volleerd, Veldhoven 29 p. (5-3); Rozenprljs ereafd. Pieter Breughel Breugel 8 rozen; afd. A: Ons Verlangen is Vrede, Meerveldhoven 3 rozen bö loting; afd. B: De Vriend 3chap 2 Ween 3 rozen (bij loting) afd. C: Kapel Doelen 3 Tilburg 4 rozen. Pers. hoogste punten: 1. M. v.d. Wouw. Vrede is ons doel Enschot 26 p., 2 P. de Laat Ons Gen. Vessem 25 p., 3. C. de Boer, Semper Unitas Dommelen 24 p., 4. H. v. Erven Willem Teil Lage Mierde 24 p., 5. W. Donders Jonge Bat. Enschot 24 p. Pers. Baan: Meeste rozen: C. Verschuren Alliance d’Amitié, Ulvenhout, 4 r., meeste vieren Reijnen, Eindh. 5; meeste drieën: J. Emons, Alliance d’Amitié, Ulvenhout 4; meeste tweeën: v.d. Heuvel, St. Jans Vriènden — Weelde 4; meeste enen A. v. Ekert Eendr. Zeelst 4. GEEN TELEVISIE VAN KORFBAL-ÏNTERLAND De televisie-uitzending van de interland-korfbalwedstrijd Nederland—België op Zondag 7 Juni a.s. kan wegens technische bezwaren geen doorgang vinden. --- Grote prijs van België voor motoren Voor de Grote Prijs van België voor motoren, die 5 Juli op het Ardennen-circuit van Spa-Francorchamps zal worden betwist, hebben tot nu toe zeven fabrieksploegen ingeschreven. In de klasse der 500 cc komt Norton voor de dag met de renners Kavanagh, Amm, Lawton en Brett. A.J.S. komt met drie machines, Gilera brengt Masetti, Milanl, Colnago, Armstrong, Dale en Geoff Duke, M.V., koïnt met Graham, Bandirola en nog een derde rijder, terwijl Guzzi zal verschijnen met Ruffo, Lorenzetti en Anderson. Van Duitse zijde is de deelname van drie rijders zeker. In de klasse der 350 cc komt Norton met de vier reeds genoemde rijders. A.J.S. stuurt drie machines, D.K.W. komt met Kluge en Wünsche, M.V. met dezelfde rijders als in de 500 cc, terwijl tenslotte Guzzi met één machine heeft ingeschreven. --- Piet van Heusden won te Kopenhagen Wereldkampioen Piet van Heusden heeft in Kopenhagen na spannende strijd een 4 kilometer aehtervolgingsrace tegen de Deen Joergensen gewonnen in 5 min. 22.3 sec. De Deen maakte een tijd van 5 min. 22.4 sec. Van de start af nam Joergensen de leiding, die hij lang behield. Tegen de eindspurt van de Nederlander was hij echter niet opgewassen. --- VOAB—GSBW OP NOAD-TERREIN De besllssingsweasrrga om kampioenschap van de 4e klas tussen de twee Goirlese verenigingen VOAB en GSBW wordt a.s. Zaterdag om zes uur op het NOAD-terreta gespeeld. --- WeaGDuitse douane ambtenaar dood geschoten KASSEL, 1 Juni. (Reuter) — Een Westduitse douane-ambtenaar is Maandag doodgeschoten door een agent van de Oostduitse grenspolitie. Westduitaers uit de nabijheid van de plaats van het incident zeiden, dat de Oostduitser vijf schoten loste. De douaneambtenaar werd In nek en arm getroffen. De Westduitse politie is met het onderzoek bezig. --- Advertentie (Advertentie) DRINKT GEKEGELD NATUURLIJK BRONWATER --- bleyerheide-eïndhoven TWEEMAAL IN ééN WEEK In het programma van eerste klasse D. van de KNVB is de wedstrijd Eindhoven—Bleyerheide, oorspronkelijk voor Zondag 7 Juni vastgesteld, omgezet in Bleyerheide—Eindhoven. De wedstrijd Eindhoven—Bleyerheide zal op Woensdag 3 Juni gespeeld worden. --- Pax-Christi-congres te Bergen op Zoom PELGRIMS UIT VEILE LANDEN Van heinde en ver gekomen trokken Zondag grote en kleine groepen de oude stad aan de Oostérschelde binnen, zingend, biddend en sprekend over de vredesJ problemen van ons&e tyu. Vermoeid van het lopen, vele met blaren onder de voet, moe van een lange reis per bus, kwamen zy aan, maar de mensen van Bergen op Zoom waren dadelijk bereid te helpen. In de avonduren trok een grote groep door de oude straten der stad, de rozenkrans zingend in alle talen en met de kaars in de hand. Zo ging men Maria van Bergen, Hertoginne van Brabant, groeten, en Haar machtige voorspraak Inroepen om de vrede te verkrijgen. Zondagmorgen celebreerde mgr Baeten, de bisschop van Breda, een stille H. Mis, waarna alle pelgrims in het Dhalia-gebouw een ontbijt werd aangeboden, tijdens welke de beste wensen van mgr Feltin werden voorgelezen. In de middag vojid de slotbijeenkomst plaats en deze was gewijd ■aan de gesprekken, die onderweg gehouden werden. Het was verblijdend te horen, hoe vele jongeren en ouderen getuigden van hun ernstige wil oni zich geheel te ge en aan de vredes taak der Kerk, daartoe de kracht vindend door een hechte en sterke geloofsovertuiging. Een jonge Hongaar bracht een ontroerende groet namens zijn onderdrukt volk. „Het is moeilijk te geloven”, zei hij, dat mijn volk de kracht blijft bezitten voor de toekomst, maar het is hun grote geloof, dat hun sterkte geeft, ook al is het zo, dat velen bij de H. Eucharistie huilen om erbarming”. De Pax-Christi-dag werd besloten met een kort lof in de Dekenale kerk. --- Beursoverzicht Claims H.A.L. en Philips vast AMSTERDAM, 1 Juni, — Het markante van de beurs is wel de constant vaste stemming voor claims Holland-Amerika lijn. Reeds enige dagen worden deze tegen stijgende prijzen verhandeld en vanmiddag ging het opnieuw in opwaartse richting. In de eerste tape werd ƒ 23.30 tot £3.50 betaald, waarna de meeste transacties omstreeks ƒ23.60 werden afgesloten. Tot slot ging de prijs verder naar boven, en werd ƒ 23.90 betaald, dus bijna ƒ 1,- meer dan Vrijdag. De overige scheepvaartpapieren in doorsnee onveranderd In de kleurloze markt van vandaag vielen ook aandelen Philips op. Er heerste behoorlijke vi-aag en deze papieren, die geruime tijd beneden 160 noteerden, namen deze „brug” vanmiddag gemakkelijk en kwamen op 161 V&. De uitlatingen in de Vrijdag gehouden jaarvergadering betreffende de televisievooruitzichten en eventuele regeringsopdrachten zijn hieraan niet vreemd geweest. Overigens had de markt een saai verloop. Olies aanvankelijk licht gevraagd, waarschijnlijk voor Belgische rekening, doch de openingswinst van 1 punt bleef' niet behouden. Tegen half drie noteerde dit fonds onveranderd 305^ ■ Ook de uitgelote en niet-uitgelote obligatiën kwamen na iets betere opening op het vorig slot terug. In de locale en internationale industriepapieren viel verder weinig te beleven. Het koerslbeeld wijzigde zich hier nauwelijks. Ook de cultuurmarkt was niet in staat een beetje leven in de brouwerij te brengen. Rubbers bleven op goed peil. Tabakken en suikers boekten minieme verliezen. De beleggingsmarkt had al evenmin aan een overdaad van affaire te lijden. De no^ingen bleven in een doen met Vrijda0. Van een agio voor Amerikanen is nog steeds geen sprake. Prolongatie 2% pot. --- 80-Jarige man door gas vergiftigd ROTTERDAM, 1 Juni. — Familieleden vonden vanochtend de 80-jarige J. T. op zijn zolderkamertje levenloos in bed. Joor onbekende oorzaak was de slang van een zich in het kamertje bevindende gaskraan gesprongen en de man is door het uitstromende gas gestikt. --- Brrr ... Maandag, wij schrijven 1 Juni. Bulten plenst de zoveelste regenbui nijdig neer en wij, binnen, stellen huiverend van kou vast, dat wö de zomermaand zijn ingesukkeld. Inderdaad: ingesukkeld, want wij hebben medelijden met onszelf en voelen ons sukkelaars. Wat doen wij in de kou, nadat wij onze kachels op vacantie hebben gestuurd? Juni: zomermaand! Overdag, op straat, duiken wij kouwelijk weg in onze duffels — die ai in de nafta moesten liggen — en ’s avonds kleumen wij in onze kille huiskamer bö het petieterig straaltje van ons electrisch kacheltje. Inwendig voeren we geestelijke veldslagen tegen ae sreeaa weer opkomende neiging om eén gloeiend-hete cognac-grog te nemen, terwijl anders om deze töd normaliter het bier zo best kan rijn • . . Is dit in feite wel een klimaat hier bö ons? Konden wö niet veel beter trekken naar het Hoge Noorden? Want, als wö ons bloedeigen lijfblad geloven mogen, dan wordt het dóAr steeds warmer. Wö zouden in ieder geval de zo talloze heren öscoventers willen adviseren daarheen te emigreren. Uit pure zélfbescherming al. Want wilt U wel geloven: als wö bö dit naargeestige weer nog maar in de verre verte een IJscobelletje horen klingelen, dan tippelt acuut een onderkoeld-öskoude huiver langs die overgevoelige ruggewervel van ons. O, néé, wö géén Ijsco, maar hete, o, héte cognac-grogs! En dan op 25 Juli Kerstmis vieren . . . LIFTER --- De Diamantmijnen van Koning Salomo f H. RIDER HAGGARD 5 Plotseling kwam van uit de diepte achter ons een verwijderd gebrul. „Dat is een leeuw!” riep ik en nauwelijks had ik het gezegd, of er klonk van een andere kant een scherp trompetaohtig geluid. „Olifanten!” zeiden de kaffers en na enige minuten zagen wij grote schaduwen welke zich langzaam bewogen van de richting van het water naar het struikgewas. Good sprong op, hij dacht misschien dat het even gemakkelijk ging een olifant te schieten als een giraffe, maar ik drukte hem omlaag. „Dat kan zo niet,” zei ik, „laat hen gaan.” „Het schijnt dat wij hier in een paradijs van wild zijn; ik zou er voor zijn om hier een paar dagen te blijven om te jagen,” zei Sir Henry. Ik was zeer verbaasd, want tot nu toe was sir Henry er altijd op uit geweest om zo snel mogelijk verder te gaan. vooral nadat wö te Inyati de zekerheid hadden gekregen, dat voor ongeveer twee jaar een Engelsman, genaamd Neville, zijn wagen daar verkocht had en het land was ingegaan. Good juichte dit denkbeeld zeer toe, want hij verlangde er naar om op die olifanten te schieten en, om de waarheid te zeggen, deed ik dat ook. „’tls zeer goed, mijn vrienden! We mogen wel eens een kleine ontspanning hebben. Maar laat ons nu gaan slapen want we moeten morgen met het krieken van de dag er op uit.” Mijn raad werd opgevolgd. Good trok zijn kleren uit. schudde ze uit, stopte zijn oogglas en zijn valse tanden in zijn broekzak en vouwde alles netje' op. Sir Henry en ik hadden niet zoveel toebereidselen te maken, wij wikkelden ons in onze reisdeken®. Maar, wat was dat? Plotseling kwamen er van de kant van hét water geluiden van een verschrikkelijke worsteling en een ogenblik daarna klonk een aanhoudend gebrul. Daar was geen twijfel mogelijk, alleen een leeuw kon zulk een leven maken. Wjj sprongen allen op en keken naar het water, in de richting waarvan wij een massa zagen, verward geel en zwart van kleur en welke zich heen en weer bewoog. Wjj grepen onze geweren en liepen op onze veldschoenen snel naar de plaats. De massa welke zich eerst had bewogen lag nu stil en wij konden thans zien wat het was. Daar lag een zwarte antilope, de mooiste van alle Afrikaanse antilopen, dood, en doorstoken lag op zijn grote horens een prachtige leeuw, eveneens dood. Het was duidelijk wat er gebeurd was. De antilope was komen drinken op de plaats waar de leeuw, die wij hadden gehoord, op roof lag te loeren. De leeuw was op hem gesprongen én door de scherpe horens opengereten. Hij had zich niet kunnen losmaken en het dier in rug en nek gebeten, dit was woedend van pijn doorgelopen, tot het was doodgebloed. Wjj lieten de dieren naar de plaats brengen, waar wij sliepen, gingen daarna liggen en werden niet meer vakker, voor de volgende morgen. Bij 'iet eerste schemerlicht stonden wij op -n maakten ons klaar voor de tocht. ’Tmbopa, Khiva en Ventvogel vergezel'cn ons; de overige kaffferg lieten wij chter na hen te hebben opgedragen 'e leeuw en de antilope te stropen. Wij hadden niet veel moeite, om het poor van de olifanten te vinden. Ventvogel zei, dat er meer dan twintig geveest waren en meest volwassen dieren. Niet lang daarna kregen wö ze in het gezicht, ze stonden in een holte, hadden hun ochtendmaaltijd geëindigd en klapten met hun grote oren. Het was een prachtig gezicht, want ze waren niet meer dan tweehonderd meter van ons verwijderd. Ik nam een handvol droog gras en wierp dat in de lucht, om te zien hoe de wind was, want ik wist dat als zij ons opmerkten, zn zouden ontkomen, voor wij een schot hadden kunnen doen. Daar wö de wind in ons voordeel hadden, konden wij de kolossale dieren zo stil mogelijk tot op veertig meter naderen. Juist in het midden stonden drie prachtige exemplaren en e^n er van had enorm© slagtanden. Ik fluisterde mijn metgezellen toe dat ik de middelste olifant zou nemen, sir Henry de linkse en Good die met de grote slagtanden. De drie schoten klonken, de olifant van sir Henry viel dood neer, midden in het hart getroffen. De möne viel ook op zijn knieën en ik dacht dat het met hem ook was gedaan, maar een ogenblik later rees hij op en liep. Toen gaf ik hem een tweede schot tussen de ribben en nu was het werkelök afgelopen. Daarna wendde ik mij tot Good, om te zien hoe hü was geslaagd. Het bleek dat de kapitein ‘zijn olifant had geraakt maar dat deze na te zijn getroffen, zich had omgekeerd en schreeuwend van woede en pijn op zön aanvaller was toegelopen, die nauwelijks tijd had gehad om weg te komen. Intussen was de overige troep in een andere richting weggelopen. Een ogenblik beraadslaagden wij er over of we de gewonde olifant of de kudde zouden vervolgen en wij besloten tot het laatste. Het was geimakkelijk genoeg, want ze hadden een spoor achter zich gelaten, wel zo groot als een wagen, maar daarom waren wö er nog niet dadelijk; wö moesten langer dan twee uren door de brandende zon gaan om hen te vinden. Met uitzondering van een die alleen stónd op enige afstand, waren ze alle bij elkaar. Aan de wijze, waarop zö hun kop opstaken, konden wö wel zien, dat zij onraad vreesden en die ene was zeker op schildwacht gezet. Die schildwacht stond op ongeveer vijftig meter van de andere. Daar wö dachten, dat hö ons wel het eerst zou bemerken als wij' nader wilden komen, vooral omdat de grond daar zo zacht was, legden wij allen op hem aan en de drie schoten hadden een goede uitwerking, het dier viel dood neer. Nu was er echter voor de andere olifanten een minder gunstige gelegenheid, om zich snel te verwijderen, want ze bevonden zich in een rivier, die op sommige plaatsen geheel en op andere half uitgedroogd was. Zo ontstond er dus een grote verwarring, gepaard met veel geschreeuw en voor ons was dat een goede kans, wö laadden zo snel als wij konden en schoten er vöf dood. Wij waren te vermoeid om de andere të volgen en misschien vonden wij ook wel, dat acht olifanten op één dag een rijke buit was. Zo gingen wij dus terug en wö waren nog niet lang op weg, of we zagen een troepje elanden. Daar Good die dieren nog nooit gezien had en er benieuwd naar was, gaf hij zijn geweer aan Umbopa en gevolgd door Khiva ging hö er heen. Wij bleven op hen wachten en het was ops niet onaangenaam, dat wö een tijdje rust konden nemen. De zon ging juist onder en sir Henry en ik keken met belangstelling naar het schone landschap, toen wij plotseling het geluid van een olifant hoorden en tegelijkertöd zagen wö ook een grote gedaante en nog iéts anders, ml. dat Göod en Khiva daarvóór liepen. Het was het door Good gewonde dier, dat hen thans volgde. Wö durfden op dat ogenblik niet te schieten en dat zou toch weinig uitwerking gehad hebben ook, met het oog op de afstand. Toen gebeurde er iets, waarvan wij erg schrokken. Good viel. Dat hij kwam te vallen was een gevolg van zijn neiging om een kleding te dragen, zoals men die in de beschaafde wereld vertoont. Had hij niet een flanellen hemd en een paar veldschoenen gelopen, zoals wö allen deden dan was hem dit niet overkómen. Good 'ag vlak voor het woedende dier; wij gaven een gil en liepen zo hard als wij konden daarheen; wij wisten dat hij sterven moest. In drie seconden was de zaak afgelopen, maar niet zoals wö hadden verwacht. Khiva, de Zoeloe zag zijn meester vallen en dapper en braaf als nij was, keerde hij zich om en stak de olifant zijn arregaai in zijn kop. Met een schreeuw van pijn greep het geweldige dier de arme Zoeloe aan, slingerde hem op de grond en zette zön vervaarlpk grote poot op hem. De dappere jongen werd als het ware verbrijzeld. Ontzet van schrik vuurden wij ,. . < i' . ■ ii .■ «■ herhaalde malen, tot de olifant eindelijk op het lijk van de Zóèloe viel. Good was opgesprofigen en wrong in wanhoop zön handen over het lot van de dappere Khiva, die zö’n leven voor hem had gelaten, en wat mö betreft, hoewêl ik een oud,, man beri, die veel heeft meegemaakt, voélde ik een brok in mön keel kómen. Umbopa stond er bij en keek naar de dode kolossus en het lijk van de arme Khiva. — „Ja”, zei hö, „hö is dood, maar hij is gestorven als een man!” HOOFDSTUK V Onze tocht door de woestön Wö hadden negen olifanten geschoten en het was twee dagen "Werk voor ons om hen de slagtanden uit te trekken en die zorgvuldig te verbergen op een plaats, waar ze niet door anderen zouden kunnen worden gèvonden. Het was een prachtige hoeveelheid ivoor, een, zoals ik er zelden zag. De tanden van ’t gróte dier, dat Khiva do; dde, wogen naar schatting honderd en zeventig pond het paar. Het lijk van de arme Khiva weid door ons in de nabö'heid begraven. Nadat dit was volbracht, zetten wfj onze tocht voort en bereikten eindelijk' Sitanda’s kraal, bö de Lukanga-rivier, hét" eigenlöke uitgangspunt van onze expeditie. Het zag er daar armoedig uit, rechts was een nederzetting van kleurlingen met enige stenen kralen voor het vee en een paar bebouwde velden en links lag de uitgestrekte woestön. Bij de plaats waar wö zouden kamperen, liep een kléin riviertje, verderop was er een helling en daar had ik voor twintig jaar de arme Silvestra kruipende zien terugkomen van zön pogingen om de Salomo’s mijnen te bereiken. Het was avond, toen wö ons kamp betrokken, de zon zond haar laatste stralen over de ontzettende vlakte. Terwijl Good ons kamp in orde liet maken, ging ik met sir Hènry naaide hoogte, welke tegenover ons lag. De lucht was zeer helder en in de verte konden wö onduidelö'k enige omtrekken van de Suliman’s bergen onderscheiden. „Daar zön”, zei ik, „de mönen van koning Salomo, maar God weet, of wö ooit zo ver zullen komen.” „Mön broer moet daar zön en alg hij er is, zullen wö hem bereiken” antwoordde sir Henry op een toon, welke vertrouwen verried. „Ik hoop het” zei ik en wilde teruggaan naar het kamp, toen ik zag, dat wö niet alleen waren. Achter ons stond de grote kaffer Umbopa, „Is dat bet land waar u heen wilt?” vroeg hö en en wees met zön assegaai naar de bergen. Het kwam naar zön mening niet te pas, dat die kaffer op zulk een wöze zijn meester aansprak, maar hij boezemde mö steeds enige belangstelling in en dus diende ik verder als tolk- , „ „Ja, Umbopa”, zei sir Henry, „ik wil daarheen.” „De woestön is groot en er is geen water en de bergen zön hoog en met sneeuw bedekt. Hoé ziilt. ge zover komen en waarvoor doet gij dat?” ..Ik wil er heen omdat er iemand van mijn familie is heen gegaan, die ik wil opzoeken. „Dat is zo. een Hottentot, die ik ontmoette, heeft mö verteld, dat een witman voor twee jaar deze bergen is ingegaan met een jager. Ze zön nooit teruggekomen.” „Hoe weet je, dat het mön broer was?” vroeg sir Henry. „De Hottentot zei me, dat hö uw ogen had. Hij vertelde mij ook. dat zijn jongen uit Bechuanaland kwam en Jim heette.” Ik knikte sir Henry toe om dit te bevestigen en deze antwoordde ..Ik ben er zeker van, als George enig plan had oogevat, volbracht hij het ook. Zo was hij al van jongsaf. Indien hö de Sullimans bergen heeft •'villen overgaan, dan is dat ook gebeurd, tenzij enig ongeval hem weerhouden heeft en dus moeten wii hem aan de andere kant gaan zoeken.” „’t Is een verre reis.” „Ja” antwoordde sir Henry. „’t is ver maar geen reis op aarde is zo groot of men kan die maken, als men zijn hart erop gezet heeft.” In de loop van het gesprek scheen het mö. dat Umbopa meer van dit land afwist en dus vroeg ik hem, „wat weet je van deze bergen?” Wordt vervolgd ---