Advertentie 1 Heuvelstraat 45 — Tilburg Ipkr, | ^Stollen, die charme cjeven gg --- LONGA leed een nederlaag maar nam stevig revanche Een overmoedigNAC werd volkomen verrast Na de 0—5 nederlaag Zaterdagavond was er feitelijk niemand, die LONGA een kans gaf in Breda, maar zie, de geest werd vaardig, de kunde ook, en de zwartwitten bezorgden NAO een fikse domper. En het resultaat was verdiend, juist zoals de overwinning van de Bredanaars In TUburg, ofschoon enigszins geflatteerd. LONGA heeft er in ieder geval twee punten bij. Na een aardige voorweastrija zaterdagavond tussen de juniorenteams van LONGA en N.A.C, was het N.A.C., dat het eerst het heft in handen nam. Enkele zeer vloeiend lopende aanvallen werden opgebouwd en reeds direct werd het heiligdom van keeper De Beer onder vuur genomen. De Bredanaars hadden reeds spoedig siucces, want na amper drie minuten werd een door linksbuiten Bruyninekx goed genomen corner door rechtsbinnen Hogenhuizen op beheerste wijze langs de Tilburgse goalie gekopt, 0 - 1. De LONGA-spelers herstelden zich echter spoedig en brachten het tot enkele zeer goede aanvallen. Van een N.A.C.overwicht was dan ook in het geheel geen sprake meer, nee, eerder waren de Tilburger. in de meerderheid. Doelman Goedthart moest dan ook herhaaldelijk in actie komen om schoten van v. Diessen en Villevoye onschadelijk te maken. Bijna zelfs was de gelijkmaker ter wereld gekomen, toen na een prachtige LONGA-aanval een even mooie voorzet van rechtsbuiten G. Engel volgde, die verwarring bracht in de Bredase defensie. In de hierdoor ontstane scrimmage werd het leder tot drie maal toe ingeschoten, doch telkens stond een Bredaas been een doelpunt in de weg. Langzamerhand echter verslapte ook dit Til burgs offensief, zodat de strijd weer gelijk opging. Opnieuw was het N.A.C., dat by een goede aanval succes had. Goed samenwerk tussen Bruyninckx en Van Overbeke leidde tot een schietkans voor eerstgenoemde, die deze op uitnemende wijze benutte, 0 - 2. Een minuut later was het zelfs 0 - 3, toen een solorun van Hogenhuizen besloten werd met een onhoudbaar schot. Even later werd doelman De Beer bij een aanval der geelzwarten ongelukkig aan het been geraakt en moest zich laten vervangen door J. Struycken, die zich uitstekend /i±n Z.JJI1 IcLcLlV hWCCl, AUUai Liü x uoi leze stand inging. Na de pauze was LONGA over het algemeen sterker en werd er veel verwarring in de Bredase defensie gesticht. De schoten van de LONGA-voorwaartsen verdienden zeker beter lot. Zo schoten Engel en L. de Kort beide eenmaal tegen de paal en scoorde Villevoye in buitenspelpositie. Ook een door scheidsrech ier Verkerk toegestane strafschop wegens free-kick binnen de beruchte lijnen wrd niet in een doelpunt omgezet, L. de Kort schoot deze naast. Ook rechtshalf De Zwart, die een schitterende wedstrijd speelde, kon met zijn schoten en voorzetten geen verandering in de score brengen. Dit gelukte wel bij de Bredanaars, die de laatste tien minuten nog een hevig offensief inzetten, dat resulteerde in twee schitterende doelpunten. Eerst scoorde Van Overbeke, na een pass van Bruyninckx met een prachtige schuiver, 0 - 4, en even later was het Bruyninckx zelf, die met een onhoudbare kopbal het laatste doelpunt liet aantekenen, zodat de eindstand 0 - 5 werd. Maandagmiddag Het kan raar lopen. Zo verlies je met 5—0 en zo kom je met een 4—2 overwinning van het véld. LONGA verraste de Bredanaars, dat was duidelijk. De gastheren hadden gedacht gemakkelijk de Tilburgers ten tweede male aan de zeker niet donker uit voor NAC. Dit is keerd berekend. NAC vond tegenover zich een ploeg die tweemaal drie kwartier een hoog tempo draaide, In het begin zag het er zeker niet donker uit voor NAC. Di tis waarschijnlijk ook de oorzaak van de nederlaag geweest De Bredanaars namen de leiding. Van Hoogenhuis deed de bal met een omhaal in het doel belanden, ofschoon Struijck nog een poging in het werk stelde om het onheil te voorkomen. Even later veroorzaakte linksachtei Mathijsen een strafschop. Dat betekende natuurlijk een doelpunt. Lussenburger voltrok het vonnis (2—0). LONGA nam dat niet. Van Diessen herinnerde Goedhart er aan, dat het visseizonen geopend is, 2—1. De Tilburgers bemerkten dat er winst in zat. Nog voor de rust kon Lambert de Kort uit een aangegeven bal van Engel zelfs de gelijkmaker .produceren (2—2). Tot grote vreugde van de zwart witte supportersschare. De tweede helft opende mooie perspectieven voor LONGA. Villevoye strafte na een kwartier een fout van Miechielse af. Deze wilde n.l.terug spelen op zijn doelman. De Longaman gaf echter een tikje met het hoofd (2—3). Om helemaal zeker te zijn van de zaak zorgde De Kort na een solo-actie voor het vierde en beslissende doelpunt. Hij passeerde iedereen, keeper Goedhart incluis (2—4) Aangezien NAC geen kans meer zag door te breken had LONGA er twee punten bij en — een revanche —.! --- De Bruid cn dc Moordenaars DOOR SELWIJN JEPSON Het verrassende van die foto was, dat zij mooi was. Haar ogen waren prachtig, en ik zag onmiddellijk dat Diana die van haar geërfd had. Het meisje van het portret, haar moeder, was bovendien ook blond.” Ik nam de foto mee naar het venster. De ronde kin. getuigde van moed, dat soort moed, dat zelfs voor de dood geen angst kent. Het portret begon voor mij te spreken, bijna alsof het meisje een intieme vriendin van mij was geweest. Ik voelde boosheid in mij opkomen omdat zo iemand dood was. Het was onmogelijk dat iemand zo’n meisje vermoord had. Ze moest op onvoorziene wijze gestorven zijn — misschien wel onder zulke omstandigheden dat haar doodsoorzaak omwille van haar zelf verborgen moest blijven; daarom had men het de schijn gegeven van een afschuwelijke zelfmoord... Ik voegde mij bij de jongen, die zich in de aangrenzende kamer bevond. Het was een slaapkamer haar slaapkamer. In een kast lagen verscheidene koffers op de bovenste plank, en wij namen er één van. In dezelfde kast hingen alle kleren. Op het eerste gezicht leek het of Louise Fremptons garderobe zeer bescheiden was; zij scheen zelfs nog minder daagse kleren bezeten te hebben dan ik, maar ik keek vreemd op toen ik vijf avondjaponnen en drie avondmantels vond, allemaal nog bijna nieuw en van goede kwaliteit. In dit'deel van de wereld is hetgezelschapsleven zeer gering, en ofschoon ik zelf weinig ’s avonds uitga, doet Sofie dat dikwijls. Toch had ik Sofie haar naam nog nooit horen noemen. Ijverig geholpen door de jongen doorzocht ik thans het huis van de zolder tot de kelder, de huiskamer tot het laatst bewarend. Nergens vond ik iets van enige betekenis, en toen ik eindelijk in de huiskamer belandde, was mijn hoop tot nul geslonken. Billy Buil had kennelijk de as in de haard doorzocht op zoek naar enige resten van verbrand papier. De boekenplanken aan weerszijden van de grote haard reikten tot schouderhoogte, en op de onderste plank stonden extra-grote boeken. Ik las de titels: Statische Electriciteit; Electromagnetische Theorie van het Licht; Radar; Theorie van het Proton, enzovoorts, en tenslotte nog enkele delen over eleetronenbuizen. Ik dacht eensklaps terug aan mijn gesprek van de vorige avond met Sofie, toen ik haar gevraagd had wat er in de fabriek van James Belsin gemaakt werd. Precies had zij het niet geweten, alleen dat er electronen bij te pas kwamen. Dagelijks feuilleton — Mijn hart begon een beetje sneller te kloppen. Ik zat op mijn hurken en staarde naar de boeken. Misschien had iedere technicus die boeken in zijn bezit, zoals een kunstcriticus werken over kunst heeft, en wellicht hechtte ik wel te veel waarde aan het feit dat het de boeken van Thomas Frempton waren. Maar het legde toch een schakel, de eerste schaFrempton — en James Belsin. Op dat ogenblik leverde de jongen zijr bijdrage; iets wat Billy Buil ongetwijfeld over het hoofd had gezien: een uittrekblad onderin het telefoontoestel, dat men gebruiken kan om vaak gebruikte telefoonnummers te noteren. Er stonden een stuk of tien nummers op, alle in hetzelfde handschrift genoteerd, doch op verschillende tijdstippen, drie met inkt en de rest met potlood. Zes daarvan bleken de nummers van de plaatselijke winkeliers te zijn. Twee hadden betrekking op Londen, één op Yarmouth, en dan bleef er nog een over dat luidde Leis 6162. Dat kon alleen maar Lei- u ston betekenen. te Ik haalde het papier van het blad af. z< O’ „Heb je een spoor?” vroeg de jongen gretig. g „Misschien wel. Laten we nu weggaan. Niemand T schijnt tot nu toe gemerkt te hebben dat we er erg lang over gedaan hebben, die paar kleertjes te vin- g| den, maar we moeten het nu niet langer rekken, g Heb je een binnenzak in dat jasje?” r Trots liet hij het stuk papier in zijn binnenzak glij- L den, waarna hij zorgvuldig zijn jasje dichtknoopte, ^ en zei dat hij even de koffer zou gaan halen. g „Er staat een foto in een lederen lijstje in de ach v terkamer,” zei ik. „Leg er die plat bovenop.” s Het was een rommelige dag geweest tot dusverre, E en om de maat vol te maken liep het linker voor- fc wiel van de Austin af, juist toen wij het hek inre- 1 den. We stapten uit en liepen naar het huis. Terwijl * de jongen ging kijken of Diana nog genoeg te -eten q had, belde ik Charlie via het door hemzelf aange- c legde telefoonlijntje op, en stelde hem in kennis van v de averij aan de Austin. Verrukt informeerde hij of ^ alleen de moeren losgegaan waren, of dat misschien f de as kapot was. Ik zei dat ik het niet wist, doch j dat de omvang van de schade iedere teleurstelling i van zijn kant uitsloot. * Ik begaf mij naar de eetkamer om de lunch te gebruiken. Een ogenblik daarna voegde de jongen zich bij mij, met het keukenleitje, waarop Mary de boodschappen placht te noteren, die tijdens onze afwezigheid kwamen. Mijnheer Donald Rogerson had om kwart voor twaalf opgebeld. Of ik hem onmiddellijk bij mijn thuiskomst wilde terugbellen; hij zou op kantoor blijven wachten. „Erg belangrijk” had Mary met koelen van letters er onder geschreven. Donald viel onmiddellijk met de deur in huis: „Tien minuten nadat mijnheer Wiek op zijn kantoor was teruggekeerd, nadat ik hem had opgebeld om jouw opdracht te herroepen, werd hij door een advocaten kantoor opgebeld, en vroeg men hem om kapitein Rupert Gill op te sporen, die zeven jaar geleden uit Iraguay naar Engeland teruggekeerd is. en sedertdien ergens teruggetrokken op het platteland schijnt te leven. Ik meende dat jij dit wel diende te weten.” --- Gudok-Uno Animo 0-2 Uno Animo heeft het zekere voor het mzekere genomen en beslag gelegd op de tweede plaats door een zege op Gudok. De jonge Tilburgse ploeg bleek niet opgewassen tegen de gasten. Meijer en Van Loon zorgden er voor, dat Gudok tegen een 2-0 achterstand op moest kijken bij de rust. Na de verfrissingen poogde Gudok de bordjes te verhangen door het heilig enthousiasme, maar Uno gaf geen krimp. De gasten konden het nog slechts brengen tot een schot tegen de paal. --- VOAB-VES 2-2 VOAB heeft weer een puntje verspeeld, waardoor het kampioenschap is ontglipt. Het overwicht van VOAB was in de eerste helft groot, maar toch duurde het nog twintig minuten voordat Sjef van Boxtel kon doelpunten. Direct daarop kreeg Van Hest een kans en zonder dralen ging ook dit er in. De rust ging in met 2-0 stand. Na de pauze nam VES het initiatief over en de aanvallen werden talrijker en gevaarltjker. Na ca. 20 minuten spelen maakte de rechtsbuiten van VES er 2-1 van, direct daarop gevolgd door een tweede goal van dezelfde speler. VOAB kon toen niet goed meer op dreef komen. --- St Michielsgestel RKTVV 3-2 RKTW vertrok met diverse Invaller! naar SMG en het bleek dat de gastheren niets voelden voor de onderste plaat! Toch nam RKTW binnen het half uur een voorsprong van 2-0, door vrfle trappen van De Tongh en een van v.d, Aa. SMG zat evenwel niet bij de pakken neer en scoorde voor rust een maal. Na de pauze maakte SMG er 3 - 2 van, Twee minuten voor tijd keurde de scheidsrechter een doelpunt van Jonglbloet af. Eindstand dus 3 - 2. --- Willem II legde het „dure” Fortuna volkomen zijn wil op Pijnlijke cijfers voor club van Joosten Willem II heeft zich onmiskenbaar de meester getoond van Fortuna en daardoor van afdeling B. Met cijfers, die de vurigste Willem II-supporter niet zou [lebben durven dromen, is de club van Van der Hart twee maal onder het juk Ier nederlaag door gegaan. En, de nederlaag in Tilburg was wel een zeer pijnlijke. Met 8 verliespunten minder dan de naaste concurent Fortuna toen nog — is practisch alle twjjfel uitgesloten, waar de titel terecht zal De vlag kan al vas opgezoch worden. Over enkele weken, wellicht volgende week, zit Willem n in de volle schijnwerpers van de hulde. Weg geëffend naar kampioenschap Het stadion in Geleen was nagenoeg geheel gevuld, toen scheidsrechter Bronk horst de bal liet aftrappen in de strijd, die mede beslissend zou zijn voor het kampioenschap van 1 B. Beide ploegen waren nerveus. Fortuna openbaarde dit in snel maar. onzuiver spel, Willem II daarentegen weefde fraaie patronen op de grasmat maar was slordig in de afwerking. Toch bleek al in heb eerste kwartier dat de Tilburgers over een meer homogene ploeg beschikten dan de Limburgers, waar het van enkele spelers moest komen. En al kon Cor van der Hart in het begin Willem n’s aanvalslust in toom houden, daarbij Jan van Roessel op de hielen volgend, hij kon niet verhinderen dat de overige Willem H-aanvallers er duchtig op los schoten en daarmede de meerderheid beklemtoonden die v. Beers en Formanoy, tezamen met de onvermoeibare Brooymans en De Bruyckere in het middenveld hadden veroverd. Vooral Becx was bijzonder goed op schot maar trof in de baan van zijn vele afgevuurde kogels steeds weer doelman Van de Vin, die samen met Van der Hart dit eerste Willem Hoffensief doorstond. De motor in de Fortuna-voorhoede, Ravenstein, werd door Formanoy buiten werking gesteld en daar de beide vleugelspelers zich in de goed en snelwerkende backs Mommers en Smolders de minderen moesten tonen, leek het er op dat Fortuna niet tot scoren zou komen. , Toch zou de thuisclub de leiding nemen, toen In de 26e minuut Hoffman een hoekschop mocht nemen, Feyt niet uitliep en de ongedekte Angenent ongehinderd kon inkoppen (I—0). Willem II was hierdoor niet ontmoedigd. Integendeel, wetend dat men dit Fortuna „kon hebben”, schakelde men over op een hoger tempo en toen Becx in de 28e minuut weer eens langs Dormans glipte stond De Bruyckere gereed om zijn voorzet via een Fortuna-been af te werken (1-1). Even kwam Fortuna terug, een heftig appèl voor hands van Van Loon (dus strafschop) werd door Bronkhorst afgewezen al moest Feyt de van richting veranderde bal met een acrobatische sprong op de doellijn keren. De rust ging dus in met 1-1 gelijke stand en in het grote Willem Il-jegioen (plm. 4.000 man) nam men hiermede i Wol urovH m on VnilH OTTl wei geuucgcii. het hart toen Fortuna het eerste kwartier na de hervatting de zege wilde forceren en Notermans en Hoffman oog in oog met Feyt kwamen, die echter wist te redden. Een schot van Dingena trof het zijnet en daarmede was Fortuna’s offensief uitgeluid. Eerst toen nam Willem H het heft definitief in handen, een uitgekookte pass van v. Roessel stelde Debruyckere na 14 minuten In staat de Fortuna-doelman met een bekeken schot te passeren (2—1). Dit was de prelude van een durend Willem H-overwieht, waarin weliswaar diverse kansen werden gemist, doch waarin Fortuna adem en uithoudingsvermogen tekort kwam. En al kregen de Limburgers in de 25e minuut een strafschop toegewezen - volgens de onverbiddellijke Bronkhorst en terecht wegens duwen in de rug - waaruit Angenent de stand op 2-2 bracht. Zelfs de bruisende golven van aanmoedigingen brachten Willem n niet van haar stuk. Drie minuten later snelde Van Roessel door de complete Jb onuna-verueuiging, zjjn van de doellijn teruggetrokken voorzet bracht De Bruyckere in koppositie en z(jn formidabele stoot betekende de genadeslag voor Fortuna(2-3). Zeven minuten later bevestigde De Jong het vonnis, weer uit een pass van Van Roessel trof één der Willem H-kogels de roos en met de stand 4-2 in zijn voordeel vond Willem H het welletjes. Het legioen ook dat de kampioensliederen begon te repeteren. Maandag Het blijft altijd een vraag hoe een viug volgende returnontmoeting zal eindigen. Wat dat betreft is het eerste treffen zeker geen waardemeter. Bij Willem n Fortuna lagen de zaken echter anders. Want, Willem II stond moreel sterker in geval van verlies was er immers nog geen man overboord! —, Fortuna moest winnen om een kansje te behouden. Dat Willem n echter zo’n gemakkelijke middag zou krijgen lag toch niet in de lijn der verwachting. Fortuna is, zeker in het sportpark, tegengevallen. Eigenlijk zijn de keren te tellen, dat de tricolores in gevaar verkeerden. De Limburgse voorhoede was als van zand, enig verband bleek volkomen zoek. Geen wonder dat de verdediging van Willem H - rustig en beheerst werkend - niet al te grote moeilijkheden kreeg. Van der Hart was de enige uitblinker bij de blauwwitten. Maar één man maakt geen ploeg. En dat ploegverband werd duidelijk aan de andere kant gedemonstreerd. Het grootste gevaar dreigde "voor Fortuna al onmiddellijk van de linkerwing. Becx was zeer actief en aarzelde niet om te schieten. En hij schoot raak. In de elfde minuur had h(j drie kogels achter elkaar nodig om Fortuna murw te maken, toen was het dan ook 1-0. Drie minuten later van hetzelfde laken een pak. Van Roessel zette- Becx aan het lopen, een hard schot volgde en doelman Van de Vin bleek wederom een geslagen man. Een hoopvol begin. Fortuna raakte in de war. Alleen Van der Hart hield het hoofd koel, zo moest hij redding brengen bij een schot van De Jong. Van Roessel miste enige fraaie kansen. Fortuna seneen terug te sxaau. maai Dingema schoot ver naast en Ravesteyn ivas te verrast bij een terugspeelbal van ifan Loon om ervan te profiteren. Notermans had pech met zijn kopballen. Een ging via de lat over, ’n ander verdween eveneens langs het houtwerk achter het doel. Twee minuten voor de rust kreeg Becx een corner te nemen. Van der Hart kopte de bal weg, echter naar Van Roessel, die met een trekbal Van de Vin voor een raadsel stelde (3-0). Na de hervatting raakte De Bruyckere de kruising van paal en lat. Het luidde weer een offensief in. De Willem n-aanvallen liepen vloeiend. Uit een ervan kwam het vierde doelpunt. De Jong centerde naar Brooymans, die hard inschool (4-0). Nog was het schuttersfeest niet afge lopen. Formanoy gaf nu De Bruyckere de kans en het was 5-0, na handig spel. Becx meende zich ook te moeten laten zien, Van de Vin stompte de ballen ech ter het veld in. Van der Hart was intussen naar voren gegaan. Maar ’t mocht niet baten. Zelfs werd het 6-0 door De Jong, die van vei 1de roos trof. --- Alkmaar-NOAD was een matige wedstrijd ALKMAAR, — Het heeft er lange tijd alle schijn van gehad, dat ook de returnwedstrijd Alkmaar-NOAD met dezelfde blanco stand zou eindigen als zulks destijds hier in Tilburg het geval is geweest. Een deel van de ruim 6500 toeschouwers had dan ook het veld verlaten, toen Alkmaar doelman Snabilie met nog slechts 6 minuten speeltijd voor de zoveelste maal de bal,die ditmaal door Nieuw Amerongen was ingeschoten, vallen liet en het leer langzaam in het verlaten doel rolde. Daarmede scheen een NOAD-zege een voldongen feit te zijn, temeer waar de thuisclub geen kans had gezien, het door de NOAD-defensie taai verdedigde doel ook maar eenmaal te doorboren, hoezeer daarvoor de kansen te over waren geweest. Eén minuut vóór tijd kwam nog onverwachts de gelijkmaker, toen de lange spill Kuyper, die na het succes van NOAD, middenvoor was gaan spelen zijn linksbuiten Michel een pass gaf, die van korte afstand onhoudbaar voor Huisman in het doel werd geplaatst. Daarmede werd een kwartier van hoog opgelopen spanning beëindigd en kregen de beide ploegen, wat in de gegeven omstandigheden het meest aanvaardbare resultaat voor hun hard doch onproductief werken ws. Alkmaar was over het geheel genomen zeker meer in het offensief geweest, dat echter niet door de middenlinie werd ondersteund en dan ook bij herhaling door Donker, Ebbing, Rombout, de overal aanwezige Loose en in de laatste instantie ook door Huisman onschadelijk kon worden gemaakt. Daartegenover waren de NOAD-aanvallen, hoewel minder talrijk, veel gevaarlijker en zouden zeker tot doelpunten hebben geleid, indien de geel-blau- ve-aanval betere schutterscapaeiteiten had kunnen opbrengen. Dooreen genomen verhief de ontmoeting zich geen moment boven het spel van een tweede klasser uit de onderste helft en het viel nauwelijks te geloven, dat de beide ploegen in hun vorige wedstrijd zulke uitstekende resultaten hadden geboekt. Overigens hebben zij het de vooral in de laatste helft strak leidende scheidsrechter De Boer niet moeilijk gemaakt en werd de wedstrijd in een sportieve sfeer gespeeld. Daarom viel temeer te betreuren, dat Donker in de tweede helft niet meer van de partij kon zijn door een botsing met linksbuiten Smit en deswege door Engel moest worden vervangen. Wat de strijd zelf betrof, kon worden geconcludeerd, dat het verloop daarvan door twee robuste verdedigingen werd beheerst, welke het middenveld voor het grootste deel aan de NOADmiddenlinie en voorhoede overlieten,zoals gezegd zonder verdere resultaten --- DE WOLF EN DE HAVIK Eric de Noorman's wondere avonturen 87— Halt, schreeuw de Noorman terwijl hij zijn schild beschermend over de gewonde houdt— Levend zijn wij meer waard, spaar ons en ge zult rijkelijk beloond worden. In zijn leven heeft Eric al menige maal van aangezicht tot aangezicht gestaan met de DOOD, maar nooit kwam het zo verrassend snel, met weerzinwekkende meedogenloosheid. Dit is het enige middel dat hem nog redden kan en het helpt.... Op een kort bevel van de grote gespierde kerel laten de mannen — waarschnlijk struikrovers — de speren en bogen zakken. Als ik dit stel bandieten kan overhalen ons leven te sparen dan zijn wij gered, denkt Eric Berses burcht is een heel eind weg en voor die tjjd moeten wij zien te ontsnappen of mijn naam is geen Eric meer,, Ik ben de krjjgsaanvoerder van Yarl Berse en diens vertrouweling”, zegt Eric haastig. Gij kunt voor mij een hoog losgeld vragen, bovendien zal ik zorgen dat ge ook voor deze twee goed betaald wordt, De aanvallers staan even fluisterend met elkaar te overleggen, waarna de grote kerel hen beveelt om op te staan en mee te gaan. Zij moeten hun wapens afgeven. Eric en de Bohuslaner nemen de zwaargewonde tussen zich in en omringd door de bandieten begeven zij zich op weg langs een smal paadje, maar deze inspanning is te veel voor de gewonde, en wat Eric reeds vreesde, gebeurt. Nog voor zjj een kwartier gelopen hebben geeft d^. ongelukkige de geest. Met een onverschillig gebaar gebied de hoofdman de dode tussen de stenen te leggen en als de Bohuslaner tegenstribbelt en zijn makker wil begraven, snauwt de rover „Fort en ’n beetje vlug voor ik jullie twee er naast leg”. En met tranen van woede in hun ogen moet de Bohuslaner aan dit bevel gevolg geven. Onder het voortgaan poogt Eric hem moed in te spreken;,, vertrouw op mij” fluistert hij. „W(j krijgen toch wel ’n kans te ontsnappen, dat duurt geen twee dagen meer”. Na een tocht van enkele uren bereiken zij een smalle donkere kloof tussen stflle rotswanden. De toegang tot de schuilplaats van de rovers. En als Eric de hoofdman zwijgend volgt, bedenkt hij wanhopig dat een vlucht uit dit gemakkelijk te bewaken roversnest vrijwel onmogelijk moet zijn. --- Brigadier Piet en de Semi-prof 6 Toen werd de aandacht van brigadier Piet getrokken door een jonge man die kennelijk niet gewend was aan de drukte van een groot station. Hij droeg een koffertje in de hand en sjokte langzaam en onbenullig op het contrólehokje af. „Mot je mijn kaartje nou terug hebben machinist?” V-oeg hij aan de controleur.— Natuurlijk”, antwoordde deze. Jij bent zeker nog niet vaak in de stad geweest hè ? Wat kom je doen ?”— Ik mot naar ’t stadion” antwoordde de brave plattelander. „Voor niks meeschoppen met al die lui, die d’r geld voor krijgen. Karei Kleuntjes is mijn naam. Ik ben een zoon van boer Kleuntjes. Een beste boer, die vader van me. En een best stukkie land ook, dat-ie heeft. Jonge, jonge, jonge, daar steekt later voor mien een beste boterham in. Daar hoef ik geen prof voor te worden. Wat jij?” De brave Karei Kleuntjes, volbloed amateur-voetballer, wachtte geen commentaar van de stationsbeambte af en sjokte er van door. Hij merkte niet, dat hij op kleine afstand werd gevolgd door niemand minder dan brigadier Piet. Deze spaarde namelijk handtekeningen op van sportmensen en het autogram van Karei Kleuntjes ontbrak nog aan zijn ver zameling. Wie zal evenwel de verbazing van de onverschrokken dienaar van Hermandad beschrijven, toen daar vlak voor zijn neus iets héél vreemds plaats vond! Plotseling stortten zich namelijk de twee Italianen boven op de arme Karei Kleuntjes. Zfl kwamen uit een of ander portiekje gesprongen en begonnen Karei vol vuur te omhelzen, waarbij ze gilden van geestdriftig plezier --- 80 betalende voetbalclubs DEN HAAG, 30 Mei — De KNVB heeft in totaal tachtig clubs tot het betaalde voetbal toegelaten. Naar wij vernemen zal in verband hiermee de competitie voor het seizoen 1955-’56 als volgt worden geregeld: Er komen twee hoofdklassen van 18 clubs, zoals reeds was bepaald. Dit zijn de 36 clubs, die in de vier eerste klasse afdelingen van de huidige competitie op de eerste tot en met de negende plaats zullen eindigen. De overige 44 betalend® clubs, waarbij zich zoals bekend ook huidige tweede en derde klassers bevinden, zullen worden ingedeeld in drie eerste klasse afdelingen: twee van 15 clubs en één van veertien clubs. --- Advertentie Knap óp die kale schatting met ?,u/*enbMa, HE --- Reijsefer bedankt voor KNVB-functie DEN HAAG, 28 Mei — Naar wij verlemen heeft drs. W. Reyseger beslo:en af te treden als vice-voorzitter van de KNVB, omdat hij zich met de huidige gang van zaken in de bond -het kan verenigen. De heer Reyseger is sinds 1953 als vice voorzitter werkzaam geweest. Als voorzitter van de urgentiecommissie heeft hij een belangrijke rol gespeeld bij de onderhandelingen tussen de Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond en de Nederlandse Beroeps Voetbal Bond, die een einde hebben gemaakt aan het conflict in de voetbalwereld, waarvoor een bevredigende oplossing werd gevonden. --- Taxandria-WSC 5-0 Nadat WSC een bloemenhulde had gebracht aan Taxandria begon een wedstrijd, waarin de Oisterwijkers veruit de sterksten waren. Voor rust was het al 3-0 door doelpunten van J. Creusen, J. Smolders en A. Diepens. Dit gaf de verhouding duidelijk weer. Na de rust was het van het zelfde laken een pak. Een veel sterker Taxandria scoorde nog tweemaal - door H. de Jong en J. Creusen - ©n vond het toen welletjes. ---