Advertentie OPROEPING. Na loting is si© prijs wan tien gulden ten deel gevallen aan houder van hou No* 7424. Hfwrinrrm—‘ •*’"HH8S«aftfflaL^..-3gaM»gg^*^di«M*ra^ --- DE OORLOS IN ZUIB-AFR1KA. Buitenlandse!] Nieuws, Van het oorlogsterrein. Weer is een der dappere Boerenleiders, die van ’t begin van den oorlog pal gestaan heeft voor de vrijheid en onafhankelijkheid van zijn land, aan de goede Zaak ontvallen. Generaal Koos de la Rey is overleden tengevolge van zijn wonden, in het gevecht opgedaan. Te Pretoria — zoo zeide gisteren een telegram — werd het bericht met leedwezen ontvangen, maar ook in ons vaderland heeft deze tijding ongetwijfeld weemoed opgewekt. Hoe velen zijn deze kloeken generaal reeds in den dood op het slagveld voorgegaan. Wij denken daarbij aan generaal Koek, die sneefde met krijgsmanseer; aan ’n Joubert, die stierf ten gevolge van de vermoeienissen ; aan een Cronjé, die in gevangenschap staart op de zee, die hem Scheidt van het land, dat hij zoo trouw gediend heeft En in gedachten vertoeven wij bij den ouden patriarch, den stoeren Paul Kruger, die, verdreven van alles wat hem dierbaar en waaraan hij gehecht is, daar staat in ’t Noorden, te midden der woeste bergen. Hem heeft geen vijandelijke kogel kunnen bereiken, de vermoeienissen hebben geen vat gehad op zijn ijzersterk gestel, als een rots bevindt hij zich te midden der woedende baren. Zijn leven is een aaneenschakeling van strijd geweest, tot het einde zal hij blijven strijden. En al kwam er een oogenblik van moedeloosheid en verslapte deze onwrikbare wil, dan stond er naast hem een man, die het oude vuur weer wakker schudde, de geestkracht deed herleven. Kruger en Steyn, de heldenfiguren uit den rampzaligsten der oorlogen, zullen blijven voortleven in de herinnering, van geslacht tot geslacht. Met zulke mannen in hun midden kunnen de Boeren niet versagen, kan een edele zaak niet verloren worden. En wij zien het: hoe verder de Engelschen doordringen, hoe hardnekkiger de weerstand wordt, hun door de Boeren geboden. In Lijdenburg is generaal Buller tot staan gebracht Er is voor hem slechts één weg, en deze leidt over een stelling, die sterker is dan de positie van Vaalkrans, en die veel overeenkomst heeft met Laing’s Nek. Mogen de Engelschen hier hun tweede Majuba vinden! Over het beleg van Ladybrand, dat zoo ongelukkig, altijd volgens de Engelschen, voor de Boeren is afgeloopen, vinden wij in de Engelsche bladen de volgende bijzonderheden: De Engelschen waren voorzien van een groote hoeveelheid levensmiddelen en daar zij een sterke stelling tegen den berg hadden ingenomen, konden zij betrekkelijk rustig de aankomst van de ontzettingstroepen, die van Thaba ’Nchu moesten arriveeren, afwachten. Ladybrand zelf was echter reeds den derden September door de Boeren bezet hetgeen | blijkt uit een bericht, dat ze met een groot kanon van het Kerkplein de bezetting bombardeerden. De Boeren hebben derhalve wel degelijk het beoogde doel bereikt, nl. het bemachtigen van levensmiddelen en kleederen. Aan die 150 man op den berg hadden ze toch niets. Meenemen konden zij ze niet; ’t eenige, wat voor hen van belang kon genoemd worden, was er zooveel dood te schieten als mogelijk was. Toen de ontzettingstroepen naderden, trokken de Boeren wijselijk terug en nu zullen zij elders wel weer hun geluk beproeven. Théron is nu eenmaal iemand, op wien de Engelschen verschrikkelijk gebeten zijn, en zij laten geen gelegenheid voorbijgaan om hem zwart te maken. Bij de commando’s van Ladybrand waren 200 mannen van Théron, die overal plunderden waar zij verschenen en daardoor de schrik waren van iederen winkelier. En nu komt weer een staaltje van „het verraderlijk optreden van zijn manschappen”. Zooals men weet heeft Théron bij KUprfvier een trein met levensmiddelen genomen. De Boeren hadden de lijn versperd met ’t gevolg, dat drie wagens derailleerden. De Boeren vuurden een salvo af en dooden twee sergeants. De machinist en zeven soldaten verscholen zich achter een dijkje. De Boeren sommeerden hen op te staan, en toen zij hieraan voldeden, werden zij begroet met de volle laag. De machinist verborg zich daarop in de locomotief. Deze lieten de Boeren springen met dynamiet, maar de machinist bleef ongedeerd. Van dezen buitengewoon taaien machinist zal men waarschijnlijk bovenstaand verhaal té Pretoria gehoord hebben, waar men ’t te belangrijk vond, om ’t niet naar Londen over te seinen. Niet zonder voldoening hebben de Engelsche bladen eenige dagen geleden medegedeeld, dat Natal van de Boeren gezuiverd was.Tsans blijkt, dat’t er al even veilig is als in den Vrijstaat, want een militaire trein is bij Charlestown zoo hevig beschoten, dat de machinist gedood en de stoker gewond werd. Uit Kaapstad komt een berichtje, dat een aardig kijkje geeft op de toestanden in ’t Engelsche leger. Tot nu toe hoorden wij nooit anders, of de Engelsche soldaten volgden zonder morren hun superieuren. Moest Tommy 25 mijl marcheeren, hij deed ’t, kreeg hij slechts één beschuit per dag, dan trok hij zijn riem wat vaster aan; moest hij stormloopen, onversaagd ging hij in den dood. Neen, maar die Engelsche soldaten waren van ’t hout, waarmede men de wereld verovert. Die goede opinie krijgt nu eensklaps een leelijken knauw door een klein berichtje uit Kaapstad. Het personeel van het transportwezen in den Oranje-Vrij staat, bestaande uit Yeomanry en Schottèn, is ontslagen en naar Kaapstad gegaan om hun tractement te ontvangen. Waarom zijn ze ontslagen ? Dat staat er niet bij. Er zal ook wel een ander woord gestaan hebben, dat de censor minder geschikt vond. In den Vrijstaat valt nog evenveel, zoo niet meer te transporteeren dan eenige maanden te voren, en daar de verbindingslijnen van Lord Roberts hoe langer hoe grooter worden, zou een gewoon mensch denken, dat hij eerder te weinig dan te veel menschen bij zijn transportdienst had. De ware reden waarom de Engelschen naar Kaapstad gegaan zijn, zal dan ook wel zijn, dat ze er genoeg van hebben: Het is dan ook niet alles, wanneer men in een trein zit en men heeft elk oogenblik de kans om te derailleeren of doodgeschoten te worden. Het telegram over den aanval op Thaba’ Nchu is alles behalve duidelijk. Eerst hooren we, dat te Bloemfontein groote ontsteltenis op Zondag ontstaat omdat de Boeren bij deze plaats zijn gezien. Dan vertelt men, dat reeds Zaterdag Hamilton naar die plaats is opgerukt om vervolgens nog mee te deelen, dat Zondag een vliegende colonne is gezonden, ter wijl generaal Kenny Kelly klaar stond om op ’t eerste sein uit te trekken. Wanneer wij nu weten, dat Hun ter uit Thaba’ Nchu het bedreigde Ladybrand te hulp is gesneld, komt er eenig licht. Daar Hunter wegging is waarschijnlijk Hamilton uitgerukt om hem zoolang te vervangen. JVlaar hieruit zou volgen, dat Hamilton bij zijn marsch slaags is geweest en uit het feit, dat de kanonnen van de vliegende colonne op Kaapsche karretjes in plaats van op hun gewone wagens werden vervoerd, zou men mogen opmaken, dat er haast bij was, Hamilton te bereiken. De conclusie zou dan zijn, dat deze generaal alles behalve een overwinning heeft behaald. Dat de Engelsche correspondenten nog maar steeds volhouden, dat hunne gevangenen bij de Boeren zulk een slecht leven hebben, is voor den onpartijdige weerzinwekkend. Herhaaldelijk hebben wij maanden geleden gehoord, hoe treurig de Engelschen het te Pretoria hadden en later vernamen we, dat ze ’t minstens zoo goed gehad hadden als onder hun eigen aanvoerders. Zoo ook nu weer. Te Nooitgedacht was ’t leven zoo slecht, dat de gevangenen stierven als ratten! President Kruger ging zelfs zoo ver, dat hij weigerde, dat uit Londen levensmiddelen werden gezonden! Iemand van de Yeomanry schrijft thans naar huis: „We zijn hier best tevreden en worden zelfs te dik. Wij zitten opgesloten in een met ijzerdraad afgezette ruimte met overal wachtposten en electrisch licnb Wij kunnen hier thee, cacao, vleesch in blikjes, suiker en kleeren koopen in winkels, en de officieren mogen tweemaal een eindje wandelen en een bad in de rivier gaan nemen. Meel, mealies, suiker, rijst, koffie, erwten, hout, steenkool en nog meer worden ons door de Boeren verstrekt. De winkels zijn voor hen, die aan hun portie van de Boeren niet genoeg hebben, zoodat wij ’t goed maken. Er is ook een aantal boeken”. Zouden de gevangenen misschien ontevreden zijn geweest, omdat ’t lekkere, luie leventje nu uit is ? President Kruger deed dan ook zeer verstandig met de pakjes uit Londen te weigeren. De gevangenen mochten hun maag eens overladen hebben. --- Een carricatuur-teekening. In de „Westmmster Gazette van gisteren staat een beteekenisvolle carricatuurteekening. John Buil zit aan een koffiehuistafeltje met alle teekenen van haarpijn. Het onderschrift luidt: Eenige maanden geleden bedronk het geheele land zich aan des heeren Charnberlain’s nieuwen wijn, de „Imperial brand”; thans vraagt ieder om soda-water. Inderdaad, zoo nu en dan hoort men de kurken van de fleschjes knallen. De motie, aangenomen door het congres van de’ Trade Union, is een verfrisschende dronk, die, naar te hopen is, bij velen den lust zal opwekken om er ook van te genieten. --- Waar Is Kroger? jxrugsr, Bieyn, eotna, occans nurger en ncas Meijer vertrokken per spoor van Nooit gedacht naar Nelsprult op den 29sten Augustus. — Renter. De heer Steyn verliet Maohadodorp op Zondag en generaal Ëotha volgde hem hedenmorgen. — Reuter 48 Aug. De heer Kruger ie, naar gemeld wordt, te Barberton met een verwoeste gezondheid. — Morning Puit. Men meldt, dat President Kruger een schuilplaats zoekt te Pietersburg. — Reuter. Ka het loslaten der gevangenen te Nooitgedacht, lijn de heeren Kruger en 8teijn naar Nelsprnit vertrokken en van daar naar Pelgrims rust. — Daily Teltgraph. Vanmorgen was president Kroger nog te Water val-Ëoven. — Daily Telegraph. V olgens een telegram aan Daily News zou president Kruger weldra te Inoomatie verschenen en van hier Transvaal verlaten. --- Uit Afrika verdreven. 170 Italianen en Russen zijn uit Transvaal te Londen aangekomen Zij waren werkzaam in de buakrnidabriek te Johannesburg. 1 oen zij weigerden voor de Engelschen ammunitie te vervaardigen, heeft Lord Roberts hen het land uitgezet. De Rassen vragen met aandrang om schadevergoeding. Een Amerikaansohe Pro-Boer. De heer Edward van Neas uit New-York, een rijk stil-levend Amerikaansob koopman, die in Bar Harbour, in den staat Maine, een zomerresidentie beeft, wekte Dinsdag groote sensatie door in zijn tuin de Boerenvlag te hijschen, toen de Engelsche stoomschepen de golf binnenkwamen. Een menigte verontwaardigde menschen verzamelde zich en zon bet huis vernis d hebben al» de commissaris van politie niet bijtijds gekomen was en de vlag weggerukt bad. Het Britsche escader onder vice admiraal Bedford kwam ’b morgens aan, bet zal zioh vereenigen met het Amarikaanscbe Noord Atlantische Escader onder admiraal Far uhar. De twee aanvoerders bezochten elkaar. Verscheidene oefeningen en amusementen staan op het programma om het broederlijke gevoel tusachen de Britsche en Amerikaaneche vloot te versterken, en de burgerij —■ ’t is de New-Yorkache correspondent van The D tly Mail, die hier aan het woord is — betreurt zeer, dat het voorval met den excentrieken Van Neas ia geschied. ■it Slachtotiers van den oorlog. Van een dapper troepje, bestaande uit 9 Amerikanen, die in het begin van den ZuidAfrikaanschan oorlog bon land verlieten om aan de zijde der Engelschen te vechten, ia er nu nog maar één op het slagveld. Toen het troepje voltallig was, boorde sergeant-majoor Thompson erbij, die in dan Spaansohen oorlog zoo dapper meegevochten had, en de troopers Boyle Teersen, Navaaus, en Crockait, welke laatste een afstammeling is van den beroemden kolonel Davey Crockett. Trooper ürockett is nu in Londen om in Albany ilo el in Piocadilly te genezen Tan zijn wonden. Na zieb te zamen bij Brabant’s Horse gevoegd te hebben, vochten de negen Amerikanen te Alival Noord en daarna bij Wepener, waar een van hen, die onvoorzichtig zijn hoofd uit een aohuilpla&ts stak, werd doodgeschoten. Te Wepener werd hun aantal weer met twee verminderd, bjj Thaba N’ohu werd een gedood, de 5e sneuvelde bij Senekal, de (rie stierf in een hospitaal, de 7e, Trooper Peareon, werd gedood. Bij Klip Drift viel Trooper Crockett onder zijn paard, werd gewond en kwam naar Engeland. De 9e is nog eenzaam en alleen bij Brabant’i Horse. Drie man j van het troepje kregen een onderscheiding, I nadat ze onder vuur een rivier overgezwommen waren en aan de overzijde een ver- i schandng gemaakt hadden. ! --- GEMEMGDE MEDEDEELINGEN. r.en D o k a a 1. De toekomstige koningin van Engeland, de hertogin van York, bevond zich de vorige week als gast op het oude beroemde landgoed van Bir Riohard Musgrave, Eden Hall, en bij deze gelegenheid werd het even beroemde erfstuk van de familie Mnsgrare, de door Uhland’s ballade „Dai Glüok von Edenhall“ bekende glazen bokaal, ter eero van de hooge bezoekster in de groote bal van het slot tentoongesteld. Bodert eeuwen is de kristallen beker la het bezit van de familie en het is een feit, dat ieder lid ervan vast gelooft, dat het geluk van het gedacht en het huie Musgrave met den beker staat of valt. Op grond hiervan wordt de bokaal sedert eenige tientallen van jaren in een bnitengewone brandkast op een der zolders van de Bank van Engeland bewaard en slechts bjj zeer gewichtige gebeurtenissen met de grootste voorzichtigheid naar het landgoed van de familie gehaald, waar hjj dan in de groots hal in een glazen kast achter stevig ijzerdraad tentoongesteld en dag en naoht door twee bedienden bewaakt wordt In den tnin van het slot Eden Hall i> nog heden de heldere bron, waarin voor vele eeuwen, volgens de sage, de waternimfen in de door de maan verliohte naohten speelden en dansten. Een van deze nimfen was op een nacht op den jongen Lord van Eden Hall verliefd geworden en had hem den beker als talisman gesohonken. Volgens Lhland zou een latere lichtzinnige Lord den bokaal overmoedig neergeworpen hebben, maar dit ls een dichterlijk verzinsel, waarvan het volk niets weet. Het slot is een van de heerlijkste en rjjkste bezittingen in Groot-Brittannië, vooral de overoude ceders van den Libanon in het park zgn beroemd, die door een der edelen van Musgrave voor een aantal eeuwen eigenhandig geplant werden en die vooral in de nabijheid der bron staan. — Verwoesting door de gele koorts. Le Oaul >i$ deelt mede, dat het regiment marine-infanterio, dat op een effefctieve sterkte van 1850 te Dakar (Senegnmblë) in garnizoen lag, thans nog maar 860 man en 8 of eieren sterk is. De overige zijn bezweken aan de gele koorts. — Ontsnapt. Uit de gevangenis te Caen (Fr.) zijn twee gevaarlijke misdagers ontsnapt, die wegens diefstal veroordeeld waren. Men begrijpt niet hoe zij er in geslaagd zijn hun voornemen nit te voeren. Zeker is bet, dat de bewaker ’s morgens de beide cellen ledig vond. De dekens der beide ontvluchte boeven hingen aan lange reepen gesneden, die aan elkaar gebonden waren nit de raampjes. Overigens wees niets er op, boe bet hun gelukt kon zijn verder te ontkomen. --- Engeland en de ZuiJ-Afrik. Republieken T elegrammen. Verschillende berichten uit Z u i d-A f r i k a. LONDEN, 6 September. Aan de „Daily Mail” wordt uit Kaapstad do. 5 September geseind: Het personeel van de legertransporten in de Oranje Rivier Kolome is ontslagen. De Yeomanry en de Schotten, die voor dit doel in dit land gebruikt werden, zijn te Kaapstad aangekomen om hun afrekening te ontvangen. De „Standard.” verneemt uit Durban, dat de stoker van een militairen trein gedood en de machinist gewond is door „snipers” tusschen Charlestown en Volksrust. Uit Lorengo Marquez wordt gemeld, dat President Kruger aan Lord Salisbury een antwoord gezonden heeft op de annexatie-proclamatie en dak hij ook dooi de consuls bij de mogendheden er tegen geprotesteerd heeft. Aan de „Daily News” wordt do. 4 September geseind, dat een en dertig kisten met staven goud, behoorende aan dl Transvaalsche regeering, aldaar zijn aangekomen. President Kruger zal waarschijnlijk het land verlaten via Incomatie, bij welke plaats twee sleepbooten in gereedheid worden gehouden om hem naar een schip te brengen, dat aan de monding van de rivier op hem wacht. Een stoomschip van de Oostenrijksche Lloyd is met 50000 zakken meel voor de Transvaalsche regeering te Lorengo Marquez aangekomen. --- De oorlog Is China. TAKU, 3 September. Binnenkort zal een expeditie uitrukken naar Paotingfu, honderd mijlen ten Westen van Tientsin, die de rust zal herstellen in alle dorpen, welke het eerst het tooneel zijn geweest van de gewelddadigheden der Boxers, Men verzekert, dat de inlandsche soldaten handelen volgens ontvangen bevelen. Li-Hung-Chang is bezig de Boxers in de provinciën Hunan en Chihli uit te roeien De Duitschers in C h ■ -n a. BERLIJN, 6 September. Volgens een bericht van Wolff’s Bureau, meldt de gou verneujr van Kiautschou do. 5 Septembd? uit Tsingtau, dat eene patrouille, bestaal* de uit twintig man van het derde zee-bataillon, onder bevel van de luitenants von Rettberg en Dziobek, dien dag aangevallen werd bij Lantsun door vier k vijfhor* derd Boxers. De Boxers verloren dert® k veertig dooden. De Duitsche patrouille leed geen verliezen. --- Diamantbewerkers. Stadsnieuws. Het comité van winkelier» tot ondersteuning ▼an werkelooze diamantbewerkers on schaveie* schuurdsrs verzoekt ons ta melden, dat de tre$i kingslysten van de door bet comité georganh teerde letery aan da bekende adrestan verkrya. baar zullen zijn a 10 cents voor elke serie vag af den 16 September o. k. on dat de prü**$ worden afgegeven, van 16 September tot ö Ou* tober, in de bergplaats aan de Muidergracht 5 (Hortusplantsoen) Amsterdam. Voor buiten Amsterdam worden zy na ontvsngit van 121/, ct, (ook aan postzegels) franco teegezondea dool den senretarla den heer S. Gans, Nieuw Kerkstraat 116 Amsterdam. --- A. Mendss da Cssta Hz. Hier ter stede is la den ouderdom van bijna 69 jaar overleden de heer A. Mendes da Costa Ka» luitenant kolonel der dienstdoende echuiterij en officier in de Oranje N&ssau-orde. De lieer Mendes da Oosts trad den 14en Au$ 1836 bg de schutterij ia dienst en werd dog 18en Octeber 1867 benoemd tot 2e luitenant bn dit wapen. Den 5ea Januari 1869 werd hy b/ vorderd tot la luitenant, den 30en Aug. 1370 tot kapitein, den 6en Juli 1879 tot majoor cl den 8ea April 1891 tot luitenant-kolonel. De schuttery verliest in den overledene esp geacht officier, wiens verdiensten ook door dl hooge regeering warden erkend door zgne benoeming tot officier in de orde van Oranje Naseatt. --- DE GRAAF DE CHAROLAIS. LIEFDE EN WRAAK. TWEEDE AFDEELING. XL VIII. DE VEROORDEELING. HUI) Terwijl de wacht den galeislaaf numero jy naar de lattenkamer bracht, waarin de Kreool Diego zijn laatste levensdagen gesleten had, bracht de officier der wacht den musketier Viktor Delaborde naar een kleine kamer van de kommandantswoning, ; waar hij zijn verder lot moest afwachten. Toen Viktor alleen was en over de pas plaats gehad hebbende gebeurtenissen nadacht, vreesde hij niet voor zich zelven, ook niet voor Gabrielle, maar alleen voor Marcel. De gedachten, die zich aan hem opdrongen, folterden hem vreeselijk. Marcel was prijsgegeven aan de willekeur der opzichters, die hem om zijn pogingen tot ontvluchting haatten. Die gevoellooze menBchen bedachten en wisten niet, dat Mar|pel onschuldig in het Bagno smachtte; dat bij zoo vurig naar de vrijheid haakte, en jfüat die wensch zoo billijk was. Thans was alles verloren, dö musketier Moest dit erkennen, en die gedachte deed faem pijnlijk aaa Hij sliep dien nacht geen •qgenblik. Toen de dag aanbrak, ging hij naar het venster der kleine kamer, waarin hij zich bevond, en keek naar buiten. Wat zou de nieuwe dag hem en zijn ongelukkigen vriend brengen ? Weldra kwam een der schrijvers van den kommandant hem het ontbijt brengen en kondigde hem aan, dat hij spoedig gehaald zou worden, om op het bureau te verschijnen. Viktor liet zich het ontbijt, dat uit soep, wittebrood en een kleine hoeveelheid wijn bestond, goed smaken, want hij had honger. Kort daarna kwam een officier bij hem in de kleine kamer en verzocht Viktor, hem te volgen. Deze moest erkennen dat men hem met de meeste voorkomendheid behandelde. Hij werd naar het bureau van den kommandant gebracht, waar zich, behalve deze, een officier en een schrijver bevonden. Generaal Mirepont zag den binnentredende met een ernstig gelaat aan. Treed nader, musketier, zeide hij. Zoodra Viktof aan dit bevel had voldaan, moest hij zijn naarn en geboorteplaats opgeven. Zijt ge een vriend van den galeislaaf? vroeg de kommandant De vriend van een galeislaaf te zijn, is gewoonlijk niet zeer eervol generaal, antwoordde Viktor, doch in dit geval maakt het een uitzondering. De galeislaaf Marcel Latour is onschuldig; hij is de zoon van een edele, voorname dame; hij is ’t slachtoffer van een onverdiende haat. Marcel Latour, dien ik ds eer heb mijn vriend te noemen, heeft niets gedaan, wat hem tot een galeislaaf kan maken; hij is onschuldig. Dit te beslissen, is onze taak niet, musketier, viel de kommandant hem in de rede; ik verlang alleen van u te hooren, of gij in den aigeloojien nacht uw hulp hebt verleend bij de poging tot ontvluchting van den galeislaaf en of gij ook zijn vorige poging tot ontvluchting hebt willen bevorderen. Ja, generaal, ik heb mij ten taak gesteld om gemeenschappelijk met Gabrielle Valmont, de bruid van den galeislaaf, hem aan zijn onverdiend, smadelijk lot te onttrekken. En toch wist ge, dat ge daardoor een misdrijf begingt, musketier. Mijn geweten spreekt mij van elk misdrijf vrij. De wet echter niet, bracht de kommandant in het midden, wien, hoewel hij aan zijn gelaat een ernstige en strenge uitdruk-1 king meende te moeten geven, niet alleen het lot van Marcel leed deed, maar ook dat van diens trouwen vriend, die geen oogenblik aarzelde om te bekennen, dat hij met vreugde zijn eigen vrijheid, zijn carrière op het spel had gezet voor den onschuldig veroordeelden en in het Bagno smachtenden vriend. De wet niet. Welaan, generaal, ik bea bereid de straf te ondergaan, die mij zal worden opgelegd, antwoordde de musketier. Wat ik gedaan heb, kan mij niet onteeren, kan mij in mijn oogen niet vernederen, en dat troost mij. Ik heb een heiligen plicht der vriendschap vervuld. W anneer ik misdreef tegen de gemaakte wet, dan misdeed ik toch niet tegen de wetten der menschelijkheid. Ik stond mijn onschuldig lijdenden vriend bij, en ik moet er rond vooruit komen, dat ik niet zal nalaten om hem ook in ’t vervolg ter zijde te staan. Ge zult de gevolgen daarvan ondervinden, musketier, ik moet u naar Parijs laten terugvoeren. Mijnheer de luitenant D’Aimont zal u daarheen brengen en aan den kommandant van Parijs overleveren. Generaal Mirepont wees op genoemden officier. Viktor maakte een buiging, terwijl hij zich tot dezen wendde. Ik verwacht van uw ridderlijkheid, mijnheer de musketier, dat gij geen poging zult doen om te ontvluchten. Ge zult het zeker niet met ondank beloonen, dat ik om uw militairen rang u met eenige voorkomendheid laat behandelen. Dat zal ik nimmer, generaal, nimmer. Dan vergiste ik mij ook niet in u. Ik heb nog slechts één verzoek, generaal. Spreek het vol vertrouwen uit, musketier. Indien het in mijn macht is er aan te voldoen, dan zal het geschieden. Het zwaar beproefde meisje, dat, door trouwe liefde gedreven, hierheen is gekomen, om Marcel Latour t* bevrijden, om in zijn nabijheid te zijn, is thans radeloos en hulpeloos in deze voor haar vreemde stad. Vergunt ge mij, generaal, Gabrielle Valmont te gaan bezoeken en haar in zooverre ta trachten te troosten, dat zij niet bezwijkt onder haar droefheid en verlatenheid ? Dat kan ik niet, hoezeer het mij spijt Ge zult zelf beseffen, dat ik u met mag toestaan het Bagno te verlaten. Ik vertrouw volkomen, dat ge zoudt terugkeeren, doch moet rekening houden met de voorschriften van het reglement en het zou mij voorzeker ten kwade worden geduid, indien ik een der medeplichtigen van den galeislaaf nog met de andere liet omgaan. Ik begrijp u en trek mijn verzoek in. ’t Zou mij spijten, zoo ik u, mijnheer de generaal, daardoor in ongelegend bracht, dat ik van uw goedheid en toegevendheid misbruik maakte. Ik heb thans voor mij zelven niets meer te verzoeken. En hoewel ik heb opgemerkt, dat gij een edel, menschlievend mensch zijt, meen ik ook ten opzichte van den gevangene geen enkel verzoek meer te mogen doen. Marcel Latour is in uw macht, ik beveel hem in uw zachtzinnigheid aan; ge zult den ongelukkige niet prijsgeven aan den willekeur zijner bewakers, die hem vijandig zijn. De gevangene zal met rechtvaardigheid geoordeeld worden, musketier. Maar het verblijf in de lattenkamer moet verschrikkelijk wezen, riep Viktor. De wet schrijft het voor, en ik mag geen gehoor geven aan de stem van het medelijden. Ik heb reeds een uitzondering ten zijnen opzichte gemaakt, hernam de kommandant Bij elke poging tot ontvluchting wacht den teruggebrachten jpdeislaaf de lattenkamer. Toen de slaaf 57 zijn eerste poging waagde, was het wegen» zijn verwonding te billijken, dat ik hem in plaatf van naar de lattenkamer, naar het hospU taal liet brengen en van deze goedheid heeft hij misbrui* gemaakt door opnieuw een poging tot ontvluchting te beproeven. Ditmaal kan niets hem redden van uc ijselijkheden der lattenkamer. Viktor zweeg; hij gevoelde en moes$ erkennen, dat de kommandant niet anderl kon handelen. Indien hij uitzonderingen maakte en zich er toe bewegen liet, naaf de stem van persoonlijke sympatlue te luisteren, zou hij gevaar loopen, daarvooï tot verantwoording geroepen te worden. Hoe diep is mijn ongelukkige vriend te beklagen, aldus verbrak Viktor eindelijk het stilzwijgen, toen de kommandant den voor hem bestemden galeibrief had geschreven en dezen den luitenant ter hand stelde. Ge hebt meer gedaan dan uw plicht alg vriend, mijnheer de musketier, antwoordde de kommandant. Thans moet ik u naaf Parijs doen vervoeren. Mijn wensch vergezelt u, dat men uw daad niet al te gestreng zal beoordeelen. Generaal Mirepont reikte den musketier de hand; dit was het beste bewijs van de goede gezindheid, die hij voor den gearresteerde koesterde. Ik dank u voor uwe goedheid, generaal 1 zei Viktor getroffen. Het is voor de gevangenen van het Bagno als een groot geluk te beschouwen, dat het een zoo edelen, rechtschapen en menschlievendep kommandant heeft Welaan, luitenant, ik ben uw arrestant! (Wordt vervolgd.J --- „De Samenwsrklng.' Ds cursussen door dese vereeniglng te geven sy# tangevangea eu vas sta aantal vakken Is rcedi de eerste les gehouden. De meohryvieg voef leerlingen blyft geopend op Zaterdagavond van 3 tot 9 uur. Voor de taslleseea bedraagt d« pry» per les 1U cents en meet men minstens de% leaftyd van 16 jaren bereikt hebben. De oursdi duurt circa 44 weken, wekelQks één les d 16 cemtft BQ den aaa vang der le les werdt vaa het taal* lesgeld f 2 vooruitbetaald, in werktuigkunde wordt bty voldoende dselnaos nog een cursus begonnen, zoodat belangacbban- den daarbij zich ook daarvoor Zaterdzgavené kunnen vorvoegen. Voorts bestaat «r nog gele- I genheid voor Trouwen en meisjes onderrioht te Ontvangen in coetuumnaalea en knippen, glans- | en gewoon stryken, ondergoed knippen en vergtellen. Desa lessen kosten 10 en 5 cents en duren tot voldoende bekwaamheid is bereikt. Op Zaterdagmiddag ia er in hot gebouw repetitie van twee kinderaangkoortjos. Voor meisjes om 2 uur, voor jongens om hall Tier. ttudora kunnen daarvoor hunne kinderen doenlnschruTen gedurende de les of ook wel op ZaterdagaTond. Voor kinderen, zoowel jongene ale msiejoa, Tan af 10 jaar, is er nog gelegenheid Toor onderlicht ln het bewerken van karton. Deze lessen verdienen stellig meer belangstelling dan som» enderTinden. Zien met alle ouder» het nuttige in en het opvoedeude van een zangkoortje van kleinen, door enkele dames met aorg geleid, nog minder schynt men te weten hoe het werken met oarton, het plakken en passen en meten en vormen, hoe dat orde en netheid en stiptheid en regelmaat aankweekt by het kind. Het kind betaalt 2'A cent per les; de deelname hieraan, zoowel ale aan den zang, wordt den oudere zeer aanbevolen. De oprichting van een groot gemengd koor ie ln zeer ernstige voorbereiding. Hot gaat meer speciaal uit van don heer Sterk, die geen moeite hierin denkt te ontzien. Het ls zijn doel, om met wie lust heeft, brokstukken uit groote Werken te bestudeeren, te beginnen met ,De jaargetijden", van Harden. De heer Sterk «telt gloh voor, de mensohen daardoor voor hun laren meerder en inniger ran muziek te doen ««Bleten. Ten slotte nog de Bibliotheek. Dese, tamelijk voorzien, zal voortaan geopend ï(Jn ook op Zaterdagavond ; leden en leerlingen kunnen boeken bekomen a 1 cent per deel en per week. Arbeiders of vrouwen die leden van de .Samenwerking wenschen te worden, kunnen zich daartoe altijd opgaven, alsook, tot 1 October, zij, dis deal willen nemen ean hei plan ran den heer Sterk. Gebouw .de Eenheid", '■ üravenhekje. ---