Zij in het centrum , .— Imponerende tentoonstelling in 'Amsterdam Gematerialiseerde droom in kant Achttien vrouwen werkten drie jaren aan één japon Maar al te vaak wordt heden ten dage gelamenteerd over verloren gegane ambachten, technieken, dansen, spelen, kortom over alles, wat vroeger schoonheid of fleur aan het leven gaf. Daarbij wordt echter meestentijds vergeten, dat deze dingen vaak alleen levensvatbaar waren in tijden, die buiten dit schoons ellende en afzichtelijkheid boden. Men tracht het schone te doen herleven, doch weigert de keerzijde te aanvaarden, waarmede het experiment tot mislukking gedoemd is. Zomin als wij nu de slavernij willen invoeren om pyramiden te bouwen, zomin is het mogelijk om in de tegenwoordige maatschappij vrouwen te zetten aan het maken van naald- of kloskant op de manier, waarop het in de voorafgaande drie of vier eeuwen gebeurde. Wij zullen het moeten stellen met de wat grovere machinale nakomeling, die echter door haar geringere kostprijs toch in ieder geval voor een deel van ons betaalbaar is. Wat niet wegneemt, dat de gematerialiseerde dromen in kant, die onze voorouders ons hebben nagelaten, ons met diepe eerbied vervullen. Met deernis ook voor de duizenden vrouwen en meisjes, die hun ogen en ruggen hebben vernield om al dit schoons te vervaardigen. Een unieke gelegenheid om kennis te maken met deze kunst in al haar schoonheid wordt ons thans geboden door de samenwerking van de Amsterdamse Gemeente-Musea en de British Council, die in het Museum Willet Holthuysen te Amsterdam een selectie uit de kantverzameling van het echtpaar Jacoby-Iklé en van het Kantsalet tentoonstellen, totaal meer dan vierhonderd stuks. Een gelukkige gedachte was het van de samensteller, de heer O. Meyer, deze tentoonstelling te combineren met een verzameling schilderijen, die op treffende wijze het gebruik van kant illustreren. Een fraaiere omgeving voor deze expositie had men moeilijk kunnen bedenken. Zodra men dit prachtige patriciërshuis aan de Herengracht 605, vlak bij de Amstel, betreedt, bemerkt men dat de museumsfeer ! nige handwerken, die in oneindige ver ■ scheidenheid een charme bezitten, dii , haar weerga niet vindt. Toch zijn wij, om eerlijk te blijven, blij ■ niet te leven in een periode, waarin dezi , stukjes poëzie als dagelijkse dracht wer . den gebruikt. Kunt U zich Uw heer ge ■ maal voorstellen, 's morgens met een ge leven kanten kraag en gesteven kanten lanchetten op èen eivolle bus, tram of •ein? Hebt U enig idee, hoe hij er de ele dag zijn bureau mee zou afstoffen? s n dan nog de scènes met het dagmeisje, v at deze fraaie zaken zou moeten was- li en, stijven, spannen en strijken! En v nze werkende vrouwen naar kantoor op z' e fiets, met een molensteenkraag van >v ant om de hals en een kanten mutsen- w. inder om het hoofd.... Zelfs de kleine k inderen zouden in een stijve rok moe- v en lopen met een batisten schortje voor v ook de jongetjes), omzoomd met prach- zi ig gesteven kant. Hoe onze bet-bet-over- n rootmoeders dat uithielden? Maar ja, w ie hadden een hulp, die van ’s morgens h es tot ’s avonds tien werkte voor kost en e nige guldens per jaar. Hoe kunnen wij U alle verschillen duide- 6 ijk maken tussen Belgische, Deense, Duit- E e, Engelse, Franse en Italiaanse kant; hoe d e charmes beschrijven van een stuk De- n onshire of de iele gratie van de Mechel- d ji se kragen? Wat te zeggen van batisten zakdoeken, lichter dan lucht, die tussen haakjes onbruikbaarder zijn dan het kleinste dameszakdoekje van nu, omdat ze bij een afmeting van 30 x 30 cm een nuttige gebruiksruimte hebben van 5 cm in het kwadraat, omgeven door een prachtig stuk kant van 35 maal die oppervlakte Nog zwaarder wordt onze taak als wij langs een vitrine wandelen met een stuk goudkant van Sicilië of Sardinië, waarin op vele plaatsen taferelen zijn gewerkt uit het dagelijkse leven, waarop kinderen spelen, monniken en heiligen afwi*mamrnmmmmmü: ws,.-matte- Trimnriinn n selen met vogels, honden en herten, alles verbonden door een overdaad van de sierljjkste ornamenten. Er zijn voorbeelden van sneeuwvlokkant, van point de rosé, zwarte Chantillykant, terwijl U op de bovenzalen nog eens wordt verbluft door waaiers, waarvan de bloemen echte kelken hebben en een kraag van Keurvorst Frederik V van de Palts (1619), een voorbeeld van Spaanse reliefkant, dat zelfs op deze tentoonstelling zijn gelijke niet heeft. Bloemen, bladen en stengels worden slechts voor een kleine deel in het fond verwerkt, de rest ligt er als echte planten bovenop. Hier vinden wij ook de voorlopers van de nylons met zwarte figuurtjes er op. Een paar kousen van Eugènie de Montijo, de echtgenote van Keizer Napoleon III, naast een kanten japon voor dezelfde dame, waaraan achttien vrouwen drie jaar werkten en die toen door de Keizerin werd afgekeurd. Aan de kousen, die ragfijn gebreid zijn van zijde en die een ingewerkt voorstuk van kant-borduursel hebben, kan men zien, dat ladderen ook toen reeds een euvel was. Tot einde September staat het Museum Willet Holthuysen met de tentoonstelling Kant en Kunst dagelijks voor U open en wij garanderen U, dat een bezoek de reis naar onze hoofdstad dubbel en dwars waard is. M. Fahrenfort—Ferdinant. Dicky en de legermanoeuvres Dicky (nu wel een vaststaand begrip geworden voor iedere lezer) beweegt zich veel in officierskringen. Sterren en balken zijn haar even vertrouwd als neerslag en bewolking het zijn voor het Meteorologisch Instituut te De Bilt. Wat zij al niet afweet van promotiekansen, conduitestaten, toeslagen en toelagen, is de moeite van het weten niet waard. Het behoeft dus geen verwondering te baren, dat zij eens werd meegevraagd op manoeuvre, Dat is niet alleen een landsbelang, méér nog: een schakel in het Atlantische Pact, maar bovendien een min of meer mondaine aangelegenheid. Dus ging Dicky daar naartoe, poesmooi met een nieuwe permanent en een nieuw toilet. En als dakbedekking had zij doodgewoon (maar je moet op het idee komen!) een levende hortensia genomen en daaraan een wit voiletje Vastgehaakt. Ieder keek vol bewondering naar haar „hoedje”, evenals naar haar beeldige japon van crêpe-zij. Waarop zij — midden op de hei — natuurlijk prompt een allerhevigste regenbui kreeg, in de open oneindigheid, waar nu letterlijk niets was, dat haar kon beschutten. Manoeuvres zijn nu eenmaal niet altijd berekend op mooie toiletjes. Enfin, toen Dicky goed drijfnat was, kwam er een jeep, die haar pijlsnel vervoerde naar de officierscantine. En toen ze daar aankwam, mocht ze er nog niet eens direct in, maar waren er eerst nog for-ma-li-tei-ten; ze maken altijd alles zo gewichtig! Eindelijk mocht ze naar binnen en daar werd ze voorgesteld aan nog een heel stel officieren, die ze zowaar nog niet kende. Nu schijnt dat zo te zijn met een nieuwe permanent en daar een regenbui bovenop, dat je dan een zeer wijd uitstaande coiffure krijgt. En dat zo’n hortensia dan helemaal stuk regent. En dat een jurkje van crêpe-zij helemaal in elkaar krinkelt en opkruipt. Zodat Dicky er een beetje wonderlijk kwam uit te zien. En zodat ze een wat kinderlijke indruk maakte. Was het te verwonderen, dat de kolonel héél vriendelijk vroeg: „En, jongedame, had jij vandaag vrij van school?" En dat was voor de dertigjarige Dicky, die deze manoeuvre zo heel wezenlijk met veroveringsdoeleinden bijwoonde, een bittere pil. (Historisch). geheel ontbreekt. Ondanks de grote hoeveelheid van het materiaal is dit met de omgeving één geheel geworden. Waar anders tentoonstellingen soms deprimerend op ons werken, heerst hier een sfeer van rustige elegantie. Wij kregen een moment de associatie met Mozartmuziek bij het zien van al deze kunstige en kunstzin| VAN VROUW ... | | TOT VROUW i Q Huiselijk geluk is een gunst, die (/ A op willekeurige wijze de een in n V de schoot wordt geworpen en de A O ander niet, want huiselijk geluk is V A een oogst. Doch om te oogsten, zal O V men eerst moeten zaaien. En zijn \ Q het niet juist de vrouwen, die zich \ A beklagen over gebrek aan huise- 0 \ ItjJc geluk, die vergeten hebben te A 0 zaaien? \ 0 Streef er naar het zonnig en V A stralend middelpunt van TJw gezin u \ te zijn. A V Maar ZAAIEN moet V. En.... \ Q stellig moet gij rekenen op enkele v A misoogsten. (y Geborduurde zakdoek met initiaal; rand van Valencienne-kant. selen met voaels. honden en herten, alle: Frans kantwerk uit de zeventiende eeuw --- Advertentie (Advertentie) WANDERS WONINGINRICHTER Nobelstraat 1 Behangeri) Telefoon 111.494 Stoffeerderij Wiiuiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiimiiiiiiiuiiiiiimiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiimiiiiiiiiiiii'iiiiiiimi: KO CISOLF, Dameskapper 1 Specialiteit in: Mode coiffures Teintures Permanent Wave en § Cold Wave ASSENDELFTSTRAAT 54, h. Laan 1 TELEFOON 11 14 34 | nMtiiiHiinnmiiimmmmiHiiimmmiimriiimmuniiimmiiimiiimmiïmiiimuir --- Mug en kanarie De hoogtijd begint langzamerhand weer | aan te breken voor de beruchte steekmug, die de Indische Hagenaars „musi kiet” noemen en die onze Groningse a stadgenoten de eigenaardige naam geven t van „neefje”. Dit lastige en irriterende t insect-straaljagertje heeft het niet alleen a voorzien op de mensen, maar ook op de 0 dierlijke huisgenoten. Hond en poes worn den echter hoogstens een beetje geplaagd; - maar voor de kanarie is d^mug behalve . een plaaggeest ook vaak de veroorzaj ker van veel kwaad. 1 De mug valt hoofdzakelijk aan als het - donker is en de kanarie dus slaapt. De t ^ vogel zit dan diep - Unze weggezakt, zodat het - huisdieren grootste deel van de nuisaieren p(X)tjes onder de be1 schermende veren zitten verborgen. Maar I de teentjes en een deel van het onderpootje blijven vrij en daar loert de mug op. Ze prikt er in, om uit de miniscuul kleine bloedvaatjes het kanariebloed te zuigen. De kleine wondjes die daaruit ontsltaan, gaan al spoedig ontsteken en op de poot en de teentjes ontstaan gezwelletjes. Dit zijn de zgn. „Knofobelteentjes”. Wanneer daar niets aan wordt gedaan, wordt het ontstoken deel zwart, sterft af en de onthutste kanarie-Iiefhebster komt op een kwade morgen tot de griezelige ontdekking, dat haar kanarie maar anderhalve poot meer heeft. Wonderlijk is het, dat de vogel tijdens dit proces vaak zo goed als geen uiterlijke ziekteverschijnselen vertoont. Het diertje kan zelfs vrolijk zitten te zingen! Ook kap het jarenlang leven met de anderhalve poot en weet het zich prima te redden. Maar een kanarie met twee gezonde poten, ieder uitgerust met vier gave teentjes is altijd nog te verkiezen boven een invalide zanger. Daarom kan men de aanvallen van de steekmug het beste voorkomen, wat gelukkig nog al gemakkelijk is. Wanneer de pootjes ieder jaar in de voorzomer worden bestreken met jodium-tinctuur, blijven de muggen op veilige afstand. Wie die voorzorg vergeet en plotseling ziet, dat de kanarie Last heeft van knobbelpootjes, kan met een jodium-kuur het verlies van deze ledematen nog voorkomen. De kanarie zal U dankbaar zijn voor Uw zorg! Op verzoek van vele lezeressen geven wij thans een nieuwe rubriek; getiteld Onze Huisdieren. Hierin zullen over de ïs verzorging van deze dieren de nodige '- wenken worden gegeven. Eventuele vran gen richte men tot de redactie; op de s, enveloppe schrijve men links boven in, >- de hoek „Onze Huisdieren”. >r --- De baby spuwt na iedere maaltijd Een wanhopige moeder komt binnen met een baby | van een week of zeven. „Hij spuwt toch zo ontzettend, het is, alof er niets in blijft. Zo heeft hij gedronken of hij gooit met een grote golf tot tegen de zijkant van de wieg alles er weer uit. En benauwd dat hij het heeft! Hij wordt pas rustig, als alles er uit is. Maar dan wordt hij natuurlijk weer gauw wakker van de honger”. Zo, dat is tenminste een duidelijk verhaal. Er zijn vele spuwende zuigelingen en er kan door allerlei oorzaken, ernstig of onschuldig, gespuwd worden, maar wat deze moeder vertelt, is zo typisch voor een bepaalde afwijking, dat alleen hierop al met grote waarschijnlijkheid de diagnose gesteld kan worden. Eerst moeten we nog een paar dingen weten. Hoe oud was het kindje, toen het begon te spuwen? Of deed het dit eigenlijk al van de geboorte af? Het blijkt, dat het zich de eerste drie weken van zijn leven normaal gedragen heeft; toen begon het te spuwen en na heel korte tijd werd dat zo erg als het nu nog is. Eerst kreeg de voeding de schuld, maar bij iedere verandering van voeding, waardoor het wel eens een paar dagen iets beter werd, was het al heel gauw weer net zo. Ondertussen ging het kindje achteruit. De eerste drie weken was het behoorlijk bij gekomen, de vierde week nog iets in gewicht toegenomen, maar daarna was hij stil blijven staan of afgevallen, zodat het nu zelfs weer onder zijn geboortegewicht is. Natte luiers maakt het minder dan normaal, maar vuile luiers bijna niet meer, eens in de zoveel dagen zat er een klein, hard knikkertje ontlasting in de luier. Het is het kindje ook goed aan te zien, dat het afgevallen is: het is bleek en mager, heeft een smal gezichtje en trekt diepe rimpels in zijn voorhoofd. Armpjes en beentjes zijn c!un en de huid zit er zo ruim omheen, dat ze gemakkelijk in een plooi kan worden opgetild. Wanneer het kindje ontkleed is en natuurlijk even helemaal nagekeken, gaat onze belangstelling vooral naar zijn buikje, met name naar de maagstreek. Wanneer we het treffen, dat het nog niet zo lang geleden voeding heeft gehad en we drukken dan een beetje op zijn maag, dan is er natuurlijk in de eerste plaats de kans, dat het nog weer gaat spuwen, waarbij het een pijnlijk gezichtje trekt. Maar er is ook een kans, dat we van links naar rechts de bovenbuik zien golven; dat is de beweging (peristaltiek) van de maag, die probeert, hel voedsel door de maaguitgang in de darm te persen. Dat deze peristaltiek zichtbaar is (iedere maag maakt peristaltische bewegingen, maar d ie zijn normaal niet ziichitlbaiair), bewijst dait de maaguitgang vernauwd is, zodat het niet of maar voor een klein deel lukt, de maag leeg te maken, dan maar de verkeerde kant op en dan komt met grote kracht de V nvv* — — naar buiten. Die vernauwing van de maaguitgang berust bij baby's meestal op een voortdurende kramp van de spier, die de opening en sluiting van de uitgang verzorgt (spasma van de pylorus; het kindje, dat daaraan üjidlt, heeft een pylorospast). Het gaat op de lange duur weer over en in niet te ernstige gevallen lukt het wel door geschikt gekozen voeding, het kindje in redelijke toestand te houden tot de natuurlijke genezing optreedt. Een andere behandeling bestaat in het langs operatieve weg wijder maken van de maaguitgang, een operatie, die goede kans van slagen heeft, als het kindje nog in goede toestand verkeert. Tenslotte zijn er ook geneesmiddelen, die, soms met succes, bedoeld zijn om de kramp van de spier op te heffen. Moraal: ga met een spuwende baby direct naar de dokter en ga niet eerst zelf van alles en nog wat proberen met de kans, dat het te laat is voor afdoende hulp. - Uit de spreekkamer van een kinderarts --- Nieuwe stoffen: nieuwe kansen De Babylonische textiel-verwarring . . .-I : „ n 1 ctnf-f c» ' Hoewel er de laatste maanden gelukkig r ; een einde is gekomen aan de voortdu- t : rende stijging van de prijzen op de vei■ lingen van ruwe wol, en er zelfs een c ; daling daarvan valt te constateren, wil z - dit nog niet zeggen, dat de prijzen van 5 r de wollen stoffen en kleding in de win- z ï kels nu ook meteen zullen dalen. De \ ï enorme hoeveelheden wol, die voor de 1 t uitrusting der vergrote legers van alle t 1 landen nodig zijn, veroorzaakt een i : schaarste voor het civiele verbruik, die 1 ï de prjjzen hoog doet blijven. Geen wonder c ï dan ook, dat men overal ter wereld zoekt s - naar vervangingsmiddelen voor dit on- i ■ volprezen materiaal. 1 Zoals onlangs bekend werd, is men, er £ 5 in Leeuwarden in geslaagd een kwaliteit ( 5 melkwol te produceren, die veel beter is , dan de vervan&ingsproducten, waarmee ( i wij in de oorlog gedwongen waren, ken- , I nis te maken. In Engeland, van oudsher , e het land van de mooie wollen stoffen en ( j dus van de vaklieden op dit gebied, is , 1 dit Nederlandse product zeer gunstig 0 ontvangen. Het is te hopen, dat de onder\ zoekingen spoedig het experimentele stadium voorbij zullen zijn en het Neder. landse publiek deze stoffen kan leren kennen. Uit Amerika komt het bericht, dat men 1 er daar in is geslaagd, door chemische 1 bewerking van katoen en, linnen, stoffen te maken, die alle goede eigenschappen n. van het oorspronkelijke materiaal hebben behouden en bovendien even warm, a soepel en veerkrachtig zijn als wol. Deze ’ nieuwe stoffen, die men „Stazenu’ noemt, zijn zo op het oog niet van wol te onderscheiden. Ook de onderzoekingen met mengweefsels van wol en nylon en andere synthetische vezels gaan steeds x door en zijn nu al zo ver gevorderd, dat er prachtige kamgarens van kunnen wor0 den geweven, die sterker zijn dan die van a zuivere wol, terwijl de prijs ongeveer een r _ derde lager ligt. !, Nylon, dat verreweg de oudste der syn- ( n thetische vezels is (in 1931 werd er al , e patent op aangevraagd), is bij deze ■ e mengweefsels van groot belang, al ver- j n, liest het meer en meer terrein aan het , a veel jongere Orlon, dat nog onverslijt- , t baarder moet zijn dan nylon en dat ver- , J der al'le goede eigenschappen hiervan ( s bezit. Tot voor kort was het verven van ] - deze stoffen nog een groot probleem. , - maar dit is nu ook opgelost, zodat met , de productie op grote schaal is begon- j nen en in Amerika al stoffen hiervan te krijgen zijn. Dan is er voor de Amerikaanse vrouw, die in de gelukkige positie verkeert, dat zij voor bet verkrijgen van deze nieuwe stoffen niet afhankelijk is van de deviezenpot van haar kind, nog het Terylene. wéér een synthetische vezel. Deze is Engels van oorsprong, maar wordt in Amerika al in grote hoeveelheden gemaakt. De stoffen hiervan hebben het voordeel, dat zij zowat niet kreuken er dat ingeperste plooien maandenlang scherp blijven. Ook een ideale vezel om met wol te combineren. Op de hierbij afgebeelde foto ziet U op de linkerschaal van de weegschaal een hoeveelheid van dit Terylene, dat er ongeveer uitziet als een maaltje spaghetti.' Als dit echter wordt onderworpen aan een bepaalde chemische bewerking, het textraliseren (dat ook voor alle mogelijke andere vezels te gebruiken is), wordt het veel groter van volume, en volgens de uitvinders ook sterker en, veerkrachtiger. nieruwi ia ne l mugcujiv, ei uuiiiiTOit; oiui fen van te weven, bij voorbeeldi voor dunne zomerjaponnetjes, die vóór het naar bed gaan even onder de kraan uitgespoeld en de volgende morgen weer fris en zonder een kreukje kunnen worden aangetrokken. --- Het toetje van de Kardinaal Koken is een kunst Aardbeien en frambozen oenore tot de heerlijkste vruchten, die in h< voorjaar te koop zijn. De eersten zij al in grote hoeveelheden te krijgei terwijl de frambozen nog vrij schaai en kostbaar zijn. Maar voor de Zor dag is het wellicht mogelijk om, voc een enkele keer, zich te buiten ! gaan aan alle twee. Koopt V eens een pond aardbeie en een half pond frambozen. De aarc beien stelt U na het schoonmaken o een zeer koele plaats en de framboze wrijft U door een zeef. Bij de frarr bozenbrei voegt u een suikerstroopj, enkele druppels citroensap en na eve roeren zet u dit mengsel naast d aardbeien, eveneens om goed koud l worden. Kort voor het aan tafel gaa verdeelt u de aardbeien, daaroverhee doet u ’t frambozensap en u bekroor het geheel met enkele amandelen, heeft dan een heerlijk fris en Frar dessert, dat heel chic ook wel aarc beien van de Kardinaal wordt gt noemd. --- vind. u het geen aardig idee om eens een stuhje stoƒ extra te nemen, wanneer u vind. u het geen aardig idee om eens een stuhje stoƒ extra te nemen, wanneer u voor uzelf een nieuw japonnetje wilt maken, en er uw dochtertje een plezier mee te doen? Er zijn stoffen te kust en te keur, en u zult zeker iets naar uw smaak vinden, dat ook haar goed zal staan. En zij zal het prachtig vinden. Zoals u op de foto ziet kan zelfs het model hetzelfde zijn. Het enige verschil is de rok, die bij de beide meisjes rondom aangerimpeld is en bij de moeder middenvoor en achter niet, terwijl zij ook een ceintuur draagt, die, volgens de huidige mode, de taille extra accentueert. De rand van koordstiksels op de rok is bij de meisjes wat smaller dan bij de moeder, n.l. respectievelijk 7 en 12 stiksels breed. --- NYLONKLEDING EEN SPROOKJE Hele garderobe in. . . óU kilo Wat Amerikaanse vrouwen meenemen naar Europa Vie zou niet nieuwsgierig ziin naar de I berispelijke staat te houden, louter Wie zou niet nieuwsgierig zijn naar de lagage van twee Amerikaanse logée’s, die laar komst in Holland hebben gemeld en die per skymaster de grote haringvijver sullen oversteken? De toevoeging „per skymaster” brengt inmiddellijk de critieke bagage-limiet /an 30 kg per passagier in herinnering. Deze gewichtsbeperking, gezien in het tader van een voorgenomen verblijf van drie maanden in Nederland, doet je toch »ven bedenkelijk de wenkbrauwen fronsen. Onze fantastische ideeën omtrent de garderobe van onze vriendinnen uit het land van de nylons werden er eveneens door beperkt. Dat nam niet weg, dat deze bagage niettemin een éclatante verrassing is geworden. Want, ondanks de limiet van 30 kg, hadden zij kans gezien, sik een uitrusting mee te brengen, die volgens Europese begrippen alleszins toereikend was voor drie maanden. Deze omvangrijke garderobe, eenmaal uitgepakt, zou elke vrouw zonder blikken af blozen hebben doen beweren, dat zij niet alleen de dertig kilo overschreed, doch dat zij tevens buiten de perken van de toegestane laadruimte bij het luchtverkeer was gebleven. Het geheim daarvan — U raadt het mogeljjk zelf al! — heette „nylon”. Nylon toch, is uiterst licht in gewicht en het neemt bovendien sen minimum aan plaatsruimte in. Wat voor ons Nederlandse vrouwen nog altijd een nabije illusie betekent (de nylonkousen dan uitgezonderd) was hier werkelijkheid. Laat ons beginnen met de laatste. Onze logé’s bezaten elk een snoezig étui waarin twaalf paar nylons van uiteenlopende tint. Deze kleurnuances hebben ten doel, een harmonieus geneel mogelijk te maken bij uiteenlopende weersgesteldheden , alsook een passend geheel te vormen bij verschillende kledingstukken. Tot elks lichte verwondering kennen ook de Amerikaanse vrouwen de eeuwige misère van het „ladderen”. Wij behoeven daarop dus niet afgunstig te zijn. Om sen voorbeeld te noemen: één van onze gasten heeft in zes weken tijds maar liefst tien paar kousen verladderd van de twaalf. Wat de onderkleding betreft, die was uitsluitend uit nylon vervaardigd. Oogbekorende dessous, werkelijk om jaloers op te zijn! Het patroon van de wêefsels deed veelal denken aan het aspect van damast; U weet wel: de dessins afwisselend dof en glanzend verwerkt. Kennen wij hier, het gebruikelijke garnituur van drie, de Amerikaanse vrouw kent het garnituur van vijf; er behoort namelijk ook een nachthemd en een brassière bij. De nachthemden van onze logée’s intussen vertegenwoordigden een pracht, als die van filmsterren, die men op een of ander praalbed ziet toestappen. Toen onze Amerikaanse vriendinnen drie maanden bü ons hadden vertoefd, leek haar nylonlingerie nog even fonkelnieuw als bij aankomst, de brassière inbegrepen. Denkt U bij dit alles nog diverse japonnen en blouses van nylon; realiseert U tevens de sterkte van het materiaal, de snelheid van het opdrogen na het wassen, ;n, niet te vergeten, de zaligheid, dat dit illes niet behoeft te worden gestreken, ;n U zult zulk een nylongarderobe een sprookje vinden. Onze Amerikaansen sprongen er dan ook mee om als zorgeoze kinderen. Zij draaiden er tevens de rand niet voor om, „de was” te doen. vVaarom zouden zij ook? Zij zagen kans saar nylonuitrusting maandenlang in on- e berispelijke staat te houden, louter door e elk kledingstuk na een dag gebruik door n het water te halen en op te hangen. Terr wijl zij een onbekommerde nachtrust genoten, droogden haar door het water ;t gehaalde spulletjes, en zij trokken ze de it volgende morgen heel leuk weer aan. ;. Hierbij zij nog even opgemerkt, dat holle ■t of bolle vormen in de was hun oorspronn kelijke gedaante behouden, zelfs aangeh rimpelde schootjes. Deze laatste stonden i- even kwiek en onberispelijk uit, als it waren ze nooit in de was geweest; zo ook it tulen- en kanten strookjes van nylon, i- De regenmantels van deze gelukkigen it waren evenwel van acetaatrayon ver> vaardigd, een product, dat in Amerika e twintig percent van de rayon-industrie i, uitmaakt. Drie mantels per persoon, vere vaardigd uit dit materiaal, hadden onze >- gasten weten onder te brengen in het geringe bestek van de toegestane luchtj] bagage. Enkele er van waren „doublen faced”. De hel gekleurde binnenkant y doet het natuurlijk uitstekend bij mooi j weer. Bij een wisselend klimaat als het n’ onze is zulk een tweezijdige mogel'ijkt_ heid natuurlijk lang niet te versmaden, al moet erkend worden, dat de kleuren_ combinaties vaak ongewoon, en zeker onEuropees aandeden. Anderzijds zij toegen geven, dat er, behalve schreeuwends kleuren, ook enkele zeldzaam zachte tinn ten bij waren. e Gaat U de inhoud van deze bagage nog ,r eens even globaal na, en bedenkt dan, e dat nylon nog aan het begin heet te staan n van zijn ontwikkelingsgang! t A rlnBrtontia I --- Advertentie (Advertentie) HAUTE COIFFURE Specialité permanent Tiëda „GALLIA”, „PERMA” et teinture FRED. NIEUWENHUYSEN FRED. HENDRIKLAAN 41 LA HAYE — TELEF. 55 55 14 jLuun. uxiid — x . ou uü x*a -NIC. MENDELS-> de JUWELIER van ’t Statenkwartier SIERADEN VOOR DE VROUW MET SMAAK Gouden en Briljanten Occasions, Horloges: Pontiac, Prisma, Pronto Verdal e.a. Speciaal eigen atelier voor alle reparaties. Frederik Hendriklaan 115 (hoek v. Beuningenstraat) V(Advertentie} SCHOONHEIDSSPECIALISTE Enige FRANSE opleidingsschool voor het INTERNATIONAAL MED. DIPLOMA met 4 volle lesdagen p.w. (dag- en avondcursussen) Tevens cursussen LICHAAMSVERZORGING en PEDICURE ACADÉMIE SCIENTIFIQUE DE BEAUTÉ PARIS Lange Voorhout 37 — Den Haag Telefoon 1123 29 --- JIJ EN JOU r^e/i nmwnaai prouieem Het Engels kent het „thy” en „thou” in de tale Gods en in enkele hoog-dichterlijke ontboezemingen. Voor de rest is en blijft het „you” en daarmee ontsnapt de Engelsman aan een probleem dat allerlei andere talen kennen in een reeks van varianten. Het is waar: in de éne taal schept het onderscheid tussen „jij” en „u” groter moeilijkheden, dan in de andere, maar in elk geval heeft het Nederlands er een fikse portie van gekregen en is het hier werkelijk een punt geworden. Waarom? Hoe is het mogelijk, dat hier sommige politiecorpsen met nadruk moet worden geleerd, dat ze niet mogen jijen en jouen tegen het publiek? Hoe komt het, dat echtparen een hele avond samen kunnen discussiëren over de gewichtige vraag, of ze hun nieuwe bridgepartners zullen toestaan, hen te tutoyeren? O zeker, het is een „punt" geworden in dit kleine land, „Zeg " komt een meneer opeens vertrouwelijk tot een medeheer, „zullen wij het ons voortaan niet liever wat makkelijker maken?” Hij breekt_daarmee het ijs (met een geijkte formule), hij toont sympathie en het jij en jou ligt hem inderdaad gemakkelijker. Hij kan zich vriendschap eigenlijk niet goed voorstellen in de u-vorm. Was het dit alleen, dan was er van „probleem” nog geen sprake. Maar als uw medemens u het 'recht geeft, hem voortaan „Piet” te noemen, dan houdt dit nog niet in, dat u er ook „Ouwe druif” van jnag maken. Hier stoten wij op de kernfout, dat lieden, die met „u” levenslang correct zouden zijn gebleven, opeens met „jij” alles menen te mogen zeggen, wat hun voor de mond komt. En dat is dikwijls ontstellend gemeenzaam. Terwijl er geen terugweg bestaat, want — helaas! — wij kunnen niet Victor Emanuel III navolgen, die tot d’Annunzio heeft gezegd: „Voortaan zeggen wij weer u tegen elkaar!” Een groot deel onzer voelt zich hoogst onbehaaglijk in avondtoilet, in jacquet en zelfs in een nieuw pak. Héél velen zijn pas zichzelf in een oud, afgedragen jasje. En vriendschap kunnen zij zich slechts indenken met behulp van jij en jou. En liever met een bijnaam, dan met een vóórnaam. Hun opvatting van hartelijkheid, vertrouwelijkheid, gezelligheid en gemak, is hieraan direct verbonden. Zij kunnen zich geen echte genoeglijkheid denken in een formeel toilet en met het „koude u”. Dit is min of meer een nationale eigenschap en er valt niet zo heel veel tegen te doen. Maar men zou het zich althans kunnen bewust worden, wat een eerste begin is van genezing. De genezing van een kwaal Niet, dat ieder en elkeen zijn evennaaste zou moeten aanspreken met „u”. maar wél is het zeer nodig, dat van jij en jou een bescheidener gebruik wordt gemaakt. Correcter en daardoor wezenlijk vriendschappelijker. ---