Advertentie Uitgave en druk: De Courant BET VA D ER L A N D N. V. Parkstraat 25-27 's-Gravenkagw Telefoon: 184.340 Giro 122700 Directeur: TH. D. STRUICK Hoofdredacteur: Dr W, VAN WIJK ABONNEMENTSPRIJZEN: f26,10 per kalenderjaar, f6,65 per kwartaal en f2,30 per maand. Losse nummers 13 cent: ’sZaterdags 17 cent ADVERTENTIEPRIJZEN: 32 cent per millimelërregel, op cpntract van 26 cent af. Advertenties in de tekst 2 maal de go» wone prijs --- Alexander Krannhals voor het Residentie Orkest Holland Festival 'p'nVDELIJK STOND DAN Alexander Krannhals, de muzikale leider van onze Ned. Opera, voor een groot Nederlands Symphonie-orkest en onze bewondering voor zijn groot kunnen is nog meer gestegen. Zijn faam als orkestleider was ons bekend, wij wisten dat hij met enorm succes voor vele prominente Europese orkesten had gestaan, maar tot nu toe had geen orkestleiding in Nederland het met hem aangedurfd. Heit schijnt dat onze orkestbesturen het Vak van opera-dirigent iets denigrerends vinden en nog niet hebben ontdekt, dat in Centraal Euiropa de grootste dirigenten evengoed het symphoniie-vak als ’t operavak beheersen. De Generalmusikddrektor moet nu eenmaal het hele vak kennen en zo vindt men daar dan ook steeds de universele kapelmeesters. In ons land echter, waar aan de opleiding van dit vak zo goed 'als alles ontbreekt, is aan het operavak nu eenmaal altijd weinig aandacht besteed, omdat er geen droog brood aan te verdienen was. Men kent het operavak niet en veronderstelt a pniori dat iemand die een uitmuntend operadirigent is, niet tegelijk een eminent orkestleider kan zijn. J^U WE ALEXANDER KRANNHALS voor ons Res. Orkest hebben gezien, kunnen we Karlsruhe oprecht gelukwensen met zijn nieuwe Generalmusiikdirek- tor. Karlsruhe is een zeer eervolle post in het Duitse muziekleven — daar heerst immers nog de traditie van Felix Mottl — en dat Alexander Krannhals deze schone plaats muzikaal weer tot hoge bloei zal brengen, staat voor ons vast. Want deze dirigent behoort door zijn eerlijk en rondborstig musiceren, door zijn universaliteit in alle stijlen en genres, door zijn moed en durf ook, tot de klasse der zeer groten en zal zeker eens met succes de sprong naar de hoogste posten kunnen wagen. Dat wij hem dan zullen gaan missen is heel treurig, maar zonder schuld aan dit verlies zal men in Amsterdam dan met zijn. Kyannhals zocht in het Kurhaus gisteravond geen gemakkelijk succes, want voor de eerste helft van zijn programma — een nieuw Nederlands werk en een compositie van Bartók — lopen de Hagenaars nu eenmaal niet storm, zodat voor de pauze de zaal dan ook ettelijke lege plekken vertoonde. De Nederlandse noviteit was de 3de Symphonie van Lex van Belden, door de componist met de ondertitel „Facetten” voorzien. Het hoofdgebrek van dit werk is o.i. dat de componist te weinig muziek in voorraad had om de tijdsduur die het werk gekregen heeft, te vullen. Ook nu is de inspiratie van Delden- verre gebleven. Hij speelt ingenieus en meestal louter verstandelijk met een kort motiefje, waarmede hij de gehele symphonie tracht te vullen en daar dit motiefje eigenlijk niets bijzonders is en de componist zelf niet zag wat hij er tenslotte mee moest doen, bevat dit -werk ettelijke bladzijden die meer dan vervelend zijn.. Deze symphonie moge een knap werkstuk zijn door vele compositorische ingewikkeldheden — het eigenaardige is dat men tenslotte toch de eindindruk overhoudt van heel veel umisonopassages — hart en geest ontbreken er aan. Krannhals is muzikant genoeg om het werk een ogenschijnlijk leven in te blazen en het nu en dan zelfs even boeiend te maken, maar zelfs hij kon dit werkstuk niet redden. HEI CONCERT voor twee klavieren, slagwerk en orkest van Bartók i,s van geheel andere irnhoud. Hier lijkt het dat de componist' meer een curiosum dan een geïnspireerd stuk heeft willen schrijven maar bij nader horen blijkt het dat niet alleen de inspiratie hier wel zeer gezegend os geweest, maar dat achter dit schijnbaar droge musiceren toch ook veel hart en geest verborgen zijn. Wonderlijk hoe bij Bartók hier de kleuren der instrumenten in elkaar vloeien! De klank van dit werk heeft iets magisch en de nieuwe kleuren die Bartók hier voor het eerst nastreeft, scheppen zoveel nieuwe mogelijkheden dat we niet begrijpen dat tot nu toe geen der jongeren dit geheel, nieuwe kleurengamma heeft opg'enomen om er verder op te kunnen fantaseren en het wijder uit te bouwen. Het geheel heeft bij Bartók iets geheimzinnigs dat nu en dan groots wordt. Op twee zeer bijzondere effecten willen wij hier wijzen: op de wonderlijke geruizen (de xylophoon!) vam het tweede deel en op het uitsterven van het werk in een mys-terieuse stilte, die als deel van de compositie wordt. De solisten Luctor Ponse, Geza Frid (plano) e^ F. v. d. Kraan en J. G. W. Heesen (slagwerk) hebben zich prachtig van hun immens zware taak gekweten en Alexander Krannhals leidde het geheel alsof het dagelijks werk voor hem was. Het werd daardoor een vertolking het festival waardig. Na de pauze, toen de zaal beter gevuld was, liet Krannhals horen, wat hij op symphonisch gebied betekent. De vertolking van de Neue-Welt-sympihonle van Dvorak werd daardoor weer een van de symphonische hoogtepunten van dit festijn. Alles wat deze dirigent doet is even gezond en degelijk, maar ook altijd even geïnspireerd. Zijn tempi waren voortreffelijk en het geheel werd daardoor uitermate boeiend en kleurrijk. \V F MOETEN EEN bijzondere prestatie extra vermelden: Jaap Stotijm speelde de belangrijke Engelse-hoorn-solo in bet tweede deel niet op alt-hobo, ml ar op zijn gewon^ instrument. Vlak voor het begin van de symphonie had de hoboïst een ongeluk mét zijn alt-hobo, waardoor het instrument niet meer te bespelen was. Even vreesde de dirigent dat hij de hele symphonie af moest laten zeggen, maar onze meester-hoboist bood aan de partij te blazen op zijn gewone instrument. Dat wil zeggen, dat hij de hele partij een kwint hoger moest transponeren en telkens voor ontzaglijke moeilijkheden kwam te staan. Als een waar meester heeft hij alle moeilijkheden kunnen overwinnen en van het publiek- heeft waarschijnlijk niemand iets bemerkt. Maar de echte kenners zullen toch gehoord hebben, dat hier geen z-g. Engelse Hoorn aan het woord was. Een unieke prestatie die extra hulde verdient. Aan het slot van het concert ovationeel applaus. De twee moderniteiten hadden trouwens ook niet over enthousiasme te klagen en Lex van Delden kan tevreden zijn over de ontvangst van zijn 3de Symphonie in Den Haag. Hij huldigde Krannhals en ons orkest d.an ook nadrukkelijk. C. v. B. F ilmvoorstellingen Etruskisclie Kunst In verband met de a.s. Etruskische Tentoonstelling heeft het Comité Den Haag der Ver. Dante Alighieri rectoren, leraren en leerlingen der Haagse gymnasia en lycea uitgenodigd tot het bijwonen van enige documentaire films betreffende de Etruskische beschaving, haar kunstuitingen en haar geleidelijke overgang in de Romeinse beschaving. Deze voorstellingen zijn gedurende de laatste drie dagen gehouden. De opnamen van de Etruskis-ehe kunst zijn veelal verrassend. De dramatiek is door de filmische middelen nog geaccentueerd. Ongetwijfeld is zij door deze onderneming voor menigeen meer gaan betekenen. Enkele negatieve opmerkingen zouden zijn. dat sommige effecten misschien wat tè ver gaan en dat opnamen van 'hef land uit latere tijd ook niét bijdragen tot het verhelderen van het beeld. Is het land der Etrus-ken zo geweest als het Toskane dat wij nu zien? Leefde dit land toen, b.v. door andere bebossing, niet in een andere phase van zijn karakter dan tegenwoordig? En heeft het veel zin in dit verband Romaanse kunst te laten zien, die later in dit land tot stand is gekomen, maar die geen verwantschap met de Etrusken heeft? Men ziet daarmee een aardige film over Italië, maar het beeld van de Etruskische cultuur wordt wel vertroebeld. Hoe dit zij, het waren aardige voorstellingen en de Vereniging Dante Alighieri verdient alle erkentelijkheid voor naar initiatief. A. B. De Nederlandse danser en choreograaf, Pieter van der Sloot, heeft voor het vólgende seizoen de leiding op zich genomen van de balletgroep van de Romeinse Kameropera. De groep debuteert op 18 Juli a.s. in het opera, seizoen te P es cara. Bedurende de maand Augustus leidt Van Ier Sloot de balletten voor het operasei:oen t« Messlna. V.l.n.r. J. Heesen, Geza Frid, Alexander Krannhals, Luctor Ponse en J. F. v, d. Kraan. --- Het New York City Ballet oogstte ovationeel applaus Triomf voor choreograaf Jerome Robbins Gisteren was het dé avond van Jerome Robbins, Amerikaanser van allure dan Balancbine, uitermate vindingrijk in zijn choreografieën en menselijker — maar daarom nog niet humaner! — dan zijn leermeester. Robbins is niet de man van de muziekballetten; bij kent zijn Freud en wat daar dieptepsychologisch allemaal na is gekomen, bij speelt graag met bizarre invallen en emoties, misschien nog wel het liefst in een enigszins vertekend wereldbeeld. Balancliine wil niet ontroeren, noch stichten, maar Robbins vindt bet in het geheel niet erg te choqueren, uit het leven van alledag de menselijke dramatiek te puren en deze een experimentele gestalte te geven. De New Yorkers dansten gisteravond van hem de Prélude a 1’AprèsMidi d’un Faunc en Pied Piner. Voor velen zal deze Faun .wel een verrassing hebben betekend, hetzij prettig of minder aangenaam. De faun van Robbins is niet de wulpse bosgod uit de loom makende versregels van Mallarmé, noch het zinnelijk personage in tijgervel en met hoorntjes op de kop, zoals Nijinsky jiem nog heeft gedanst. Bij Roblbbins geen bosdécor, geen nimfen, maar het Narcisme is gebleven. Zijn Faun is een jonge balletdanser, voor wie de vierde wand — de zijde dus naar het publiek toe — de spiegel in een nuchtere balletzaal is. In die spiegel bewondert hij zich, in die spiegel ontwaart hij ook zijn vrouwelijke trainingspartner en in dat blinkend glas controleren beiden ook hun schijnbaar eenvoudige, maar in feite technisch zeer moeilijke adagio-oefeningen, totdat een kuise kus de spanning breekt en de jongeman er zich schuchter van bewust wordt, dat hij behalve danser ook nog man is. Maar het meisje dagdroomt door, geheel verzonken in haar spiegelbeeld. Veel gebeurt er niet op deze weelde van Debussyaanse klanken, maar wat is de sfeer oneindig veel zuiverder dan b.v. bij de danszetting van Lifar op deze zelfde compositie. Tanaquil Leclercq en de prachtig gebouwde Jacques d’Amboise gaven aan dit subliem choreografisch dichterschap een ontroerende-gestalte,, nobel, teder en tegelijk ongewoon emotioneel. Maar Jerome Robbins is. veelzijdig. Hij had al enkele Broadway-shows op zijn naam staan, toen -hij in Pied Piper zijn fantasie de vrije, loop liet.. Hij . laat in, déze bewust opgëroepen chaos zijn dansers en danseressen improviseren bij muziek van Aaron Copland, die deze oorspronkelijk schreef voor de Amerikaanse clarinet-virtuoos Benny Goodman. Het begint tamelijk lyrisch, maar al spoedig komen op het decorloze toneel, zonder achterdoek hoe langer hoe meer medewerkenden in alle mogelijke trainingscostuums. In een brouhaha van klassieke en moderne dansvormen, clownesk, bizar, geestig, vitaal en onverwoestbaar van gedurfde Choreografische allure én typisch Amerikaanse levensdrift, verliest de eenzame clarinettist — een prima geblazen partij door Edmund Wall — al ras zij,n dominerende positie op het toneel en kan de verbaasde toeschouwer nog slechts proberen wijs te worden uit deze bonte warreling van armen en benen. tegelijk sportief en badinerend, niet wars van bongie-woogie, brutaal soms, maar altijd raak en puntgaaf van techniek. Men heeft hier, evenals in de Western Symphony, zjchtbaar plezier en de zaal moest wel meedoen. Het weerzien van de Scotch Symphony bracht thans de winst van het dansen door Maria Tallchief en André Eglevsky. Zij gaven het romantisch middendeel tenminste een hartverheffende danstechnische inhoud. Maria Tallchief werkt bedaard en feilloos. Zij emotioneert niet in haar adagiowerk Eglevsky daarente gen ging weer zo onbegrijpelijk licht en moeiteloos over en boven de dansplankén, dat we het betreurden hem niet meer te zien op deze avond. Over Serenade — Lac de.s Cygnes was helaas geschrapt, maar we hopen op Vrijdag — werd terecht reeds in loffelijke termen geschreven. Bij herhaald zien geeft dit ballet telkens nieuwe geheimen van schoonheid en zichbare muzikaliteit prijs. Dit heerlijke werk is een van de overtuigendste bewijzen Voor Balanchines stelling, dat de dans, die hier onlosmakelijk met de muziek is verbonden, zichzelf genoeg is en geen romantische, litteraire of psychologische facetten van node heeft. Ook thans weer ovationeel applaus, waarvan het prima spelende Rotterdams PhilharmonisCh Orkest terecht zijn deel kreeg. R. F. --- Hendrik Hagenaars Hoek T^EN CONSEQUENTIE van d,e vriendedelijke glimlach om de lippen van kameraad Kroesj.tsjef is, dat de humoristen op hun tellen moeten passen. Want hoe angstiger de wereld is ,des te bemoedigender is zij voor de leukerds Zodra de mensen reden hebben uit zich zelve te lachen, hebben zij het niet meer nodig aan het lachen gemaakt te worden. Eén foto van een glimlachende kameraad Molotof, en tien leuke liedjes kunnen in de pen blijven. Het klinkt een beetje cynisch, maar de waarheid mag gezegd worden: hoe kouder de oorlog werd, hoe warmer de „tin roofs” waarop de leuke,rds als katten lagen te spinnen. Nooit was er, in het aangezicht van de strakke Stalin en met de h-bom, aan een draadje bungelend boven ons hoofd, zóveel vraag naar leuke, getekende, geschreven, gezongen en in pliastic-bandje gegaarde mopjes. Zo zijn de mensen: als het leven zelf hen niet lachen doet, betaalt zij de grapperds, die haar tot proesten kietelen, met goud. De enige kans voor de jongens van de mopjes, de stukjes en de liedjes is nog in het oprechte ongeloof in de vrolijke goedmoedigheid van vadertje Boelganiin. Er zijn zowaar nog heel wat mensen, die alles wat goed en plezierig 1 ij k t, maar half of helemaal niet geloven. Er zijn inderdaad nog lieden die ’s lands welvaart, als zijnde kunstmatig, in elkaar zien ploffen, die zich zelfs niet laten overtuigen door een Koninklijke die boven de 600 klautert, en die vragen wat er achter alle plotselinge lieftalligheid van het Kremlin schuilt. Zij blijven pessimistisch genoeg om de leukerds voorlopig in leven te laten. Het is altijd zo. In e,en rustige, onbekommerde, wereld luistert de mens graag naar dichtende of voordragende huilebalken, doch zodra de zon schuil gaat achter zware, duistere regenwolken wordt de kunstzon der lolligheid aangezet. In een wereld die oneindig veel minder zorgen kende dan de onze was het pessimisme in letterkunde en dramatiek du bon ton. In ónze dagen hoort ge: „ik zit de hele dag in de narigheid, als ik dan eens uitga wil ik wel ’s wat vrolijks horen”. Als de Russische vadertjes maar blijven lachen,, zijn wij weer bestand tegen een goede huilbui en handenwringen op de planken van theater e-n boekenkast. De 'humoristen zullen er goed aan doen dit te overdenken en de huig naar de wind te hangen. Wie altijd in de zon loopt, zoekt naar schaduw. Van vandaag af ga ik droevige stukjes schrijven. Wim Kan en Toon Hermans, Ce,es de Lange en Wim Somneveld zouden er goed aam doen zich toe te leggen op Hélène SwartJh, Strindberg en Ibsen. Als je de hele dag gelachen hebt, wil Je ’s avonds wel eris lekker huilen. --- Holland Festival Morgenavond in het geeft het New York City Ballet de laat- j sta voorstelling in dit Festival. Hst pro- ! gramma is voor de zoveelste maal ver- [ anderd en- de opmerking meet ons van , het hart dat de leiding van het New York City Ballet toch wel heel eigenaardig met de programma’s omspringt. Velen zullen plaatsen hebben genomen voor een van I de drie balletavonden, omdat een bepaald ballet op het programma voorkwam, een ballet dat men absoluut wilde zien en ■yvaar voor men het dure entree-geld over had. Anderen hebben uren en uren in de rij gestaan om plaatsen te kunnen bemachtigen voor een bepaald ballet (wij denken b.v. aan L’après-midi d’un Faune of aan The Cage). De leiding van het New York City Ballet interesseert het niets waarvoor men zijn geld gegeven heeft en geeft precies wat haar in haar kraam te pas komt. Noch het Holland Festival noch de leiding van het New York City Ballet hebben het tot nu toe de moeite , waard geacht de willekeurige veranderingen in de programma’s te verkiarep of te excuseren. Vrijblijvend — want we weten werkelijk niet wat we ten slotte morgen in het Gebouw voor K. en W. zullen zien — melden we dat het programma voor Vrijdag is: The Duel, ie Lac des Cygnes, Pas de deux uit Sylvia en Western Symphony. (Van de zijde van het Holland Festival bericht men ons dat contractueel het New York City Ballet autonoom is in de bepaling der programma’s. Het New York City Ballet verklaart dat door ballet-tecbnisebe omstandigheden bepaalde balletten Vrijdagavond niet gegeven kunnen worden. De vijfde werkweek voor kerkmuziek, die wordt voorbereid door de Lutherse werkgroep kerkmuziek zal dit jaar van 23 tot en met 30 Juli op kasteel „Hoekelum” bij Ede worden gehouden. De leiding berust bij Willem Mudde. Freek Houtkoop en prof. dr P. Boendermaker. Voorts verlenen hun medewerking Tony Jaanus Rebel (stemvorming) en Miep Hofstee, die de bespelers van muziek- j instrumenten in een ensemble zal ver- , enigen. --- Mensen en Meningen %nrrjan Grrtzhóff~^ Kan iemand mij een giftiger kwaad dóen kennen, dan het zo algemeen geliefde en beoefende veralgemenen? En het neemt hand over hand toe, naarmate men de enkeling meer gaat geringschatten om uitsluitend in groepen, partijen, volkeren, massa’s te denken. De verachtelijke gemeenheid van het antisemitisme is, per slot, een doodgewoon generalisatie-verschijnsel. Wie op het achterbalkon door een Chinees op de tenen getrapt wordt, komt onmiddellijk tot de slotsom, dat alle Chinezen van het begin der geschiedenis tot het einde der tijden ellendelingen zijn. Wie toevallig enige moeite met wisselgeld had in een Italiaans restaurant, noemt zonder een ogenblik van aarzeling alle Italianen oplichters. Het afschuwelijkste echter schuilt in .. het feit, dat zulk Lr etter Clll S W etl een wanmening on uitroeibaar is. Al haalt men honderd voorbeelden aan van Italianen, die toonbeelden van eerlijkheid waren, het blijft tevergeefs. Dat is zeer begrijpelijk. Hij die niet in staat is aandachtig en critisch te leven, om te keuren en te onderscheiden en vooral om ieder geval op zichzelf te beschouwen, moet toch iéts hebben om zijn leeg gemoed en nog leger hoofd mede te stofferen. En daarom zijn hem de generalisaties onmisbaar. De massamens heeft het zich gemakkelijk gemaakt door de wereld te verdelen in zijn massa, die goed is en de rest van het mensdom die verkeerd is, dat wil zeggen gevaarlijk en onbetrouwbaar Alle pogingen om de aarde tot een bewoonbaar, ja liefelijk oord te maken, zullen falen, zolang men er niet in slaagt de mens het besef van zijn alleenheid en onherhaalbaarheid bij te brengen. Slechts doorgewinterde individualisten bezitten de mogelijkheid onbevangen, werkelijk onpartijdig en oprecht vrij van vooroordelen te zijn. Zij alleen bezitten de mogel ij kheid dit alles te zijn. Of zij het inderdaad zijn, is een open vraag. --- Beiaard-wedstrijd te Rotterdam Op het stadhuiscarillon te Rotterdam is gisteravond de 13de nationale beiaardwedstrijd gehouden, waaraan door negen beiaardiers werd deelgenomen, die naast een verplicht nummer en een improvisatie op een door de jury opgegeven thema een nummer van eigen keuze mochten uitvoeren. De jury bestond uit dé beiaardiers Sjef van Balkom (’s-Hertqgenbosch), Leen ’t Hart (Delft), Ferdinand Timmermans (Rotterdam) mr Romke de Waard (Amsterdam) en Piet van den Kerkhoff (Rotterdam) kende de eerste prijs toe aan: Chr. Bos (Utrecht. De volgorde der overige prijswinnaars was H. Herzog (’s-Gravenhage); K. Borghuis (Oldenzaal); A. Peters (Nijmegen) P. Broerse (Vlissingen); H. de Ligt (Vlaardingen); C. Don (Schiedam). De Italiaanse regering heeft, gezien het succes van de tentoonstelling „Sonsbeek 1955” bewerkstelligd, dat twee beeldhouwwerken uit het bezit van de stad ^lilaan nog aan de Italiaanse inzending zijn toegevoegd, nl. een wer)c in terra cotta van Marino Marini („De, baadster”! ën een werk in steen van Aturo Martini „Herstellende”. (Zie ook Kunstnieuws op pag. 4) --- Korte Metten BINNENLAND — Z.K.H. Prins Bernhard zal 15 Juli a.s. ten paleize Soestdijk een aantal deelnemers aan het congres van de internationale unie van architecten, dat van 11 tot 16 Juli in Den Haag wordt gehouden, ontvangen. — Prins Carnaval, Nillis I van Bergen op Zoom, heeft uitnodiging ontvangen op 13 Augustus een bezoek te brengen aan de E 5 x 11 te Rotterdam. Tevens is de prins der zotheid met zijn trawanten geïnviteerd op het carnavalscongres, dat op 14 en 15 Augustus in Nijmegen wordt gehouden t.g.v. het 1850-jarig bestaan van deze stad. — De minister van Landbouw van India, dr P. S. Deshmukh. wordt hedenavond in ons land verwacht voor een bezoek dat enkele dagen zal duren. Hij zal o.m. de centra van de visserij, het rijksinstituut voor visserij-onderzoek en het visserij-proefstation bezoeken. Dr Deshmukh bezocht reeds de Scandinavische landen; hij arriveert uit Londen. — In een telegram aan maarschalk Tito heeft de secretaris-generaal van de wereldfederatie ter bescherming van dieren, de heer M. Reckman, namens deze federatie dringend verzocht maatregelen te willen nemen voor een betere behandeling van slachtpaarden die een lange reis naar het buitenland moeten maken. Aanleiding tot dit telegram was het transport van 85 slachtpaarden uit Joegoslavië naar ons land. De dieren, die geheel of gedeeltelijk blind waren, hadden gedurende de lange reis naar Nederland eten noch drinken gehad. — In de week van 11 tot 16 Juli herdenkt de gemeente Het Bildt in Friesland op feestelijke wijze het feit, dat 450 jaar geleden door Zuidhollandse aannemers en polderwerkers een begin met de inpoldering werd gemaakt. — Daar de vereiste vergunning van de rijksluchtvaartdienst nog niet is ontvangen kan de zomer-helicopterdienst Rotterdam-Haarlem-Zandvoort nog niet van start gaan. Na een eerste uitstel was 7 Juli als begindatum bepaald; het zal echter waarschijnlijk pas 14 Juli worden voordat de eerste helicopter in Haarlem arriveert. — De rector van het Grotius-gymnasium te Delft, prof. dr L. G. van der Wal, heeft 'tijdens een promotieplechtigheid zijn bezwaren geopperd tegen het plan om t.z.t. het gymnasium tezamen met HBS en MMS in één gebouw onder te brengen. Hij sprak de vrees uit, dat „veel van wat ons lief is, verloren zal gaan” en voorzag de noodzaak tot een minder gemoedelijk en minder soepel handhaven van de schooltucht. BUITENLAND — Koning Haakon van Noorwegen, dis onlangs bij een val zijn dijbeen brak, gaat goed vooruit. Volgens een Röntgenonderzoek is er goede kans, dat de beenderen weer normaal zullen vergroeien. Men hoopt dat de vorst nog vóór zijn 83ste verjaardag op 3 Aug. thuis zal zijn. — „Het schieten is een symbool van het Duitse wezen”, zeide minister-president Hellwege van het Duitse land NederSaksen. Hij begroette daarmee de 150.000 leden van Duitse schutterijen, die voor het eerst na de oorlog in Hannover waren samengekomen. — Veertien Amerikaanse vliegtuigen zijn begonnen met het overbrengen van 2000 behoeftige kinderen uit W.-Berlijn, die een vacantie in W.-Duitsland zullen gaan doorbrengen. Deze „kinderluchtbrug” zal tot 11 Juli duren. — De toestand in de haven van Antwerpen heeft vrijwel geen wijziging ondergaan. Het aantal werkende arbeiders is wat toegenomen en wordt thans op 250 geschat. De aanvoerders van deze wilde staking hebben inmiddels hun eis voor een premie van 40 frank per man per schip gewijzigd in 15 frank per dag „kledingtoelage”. Zij handhaven hun overige eisen. — T.a.v. de positie der inheemse Congobevolking zeide de Belgische minister van Koloniën in de Kamer, dat men er naar streeft, dat het decreet tot toelating van inheemsen tot grondeigendom geen dode letter blijft. De „herendiensten”, waartoe de inheemse bevolking tot dusverre verplicht was, zullen nog dit jaar worden afgeschaft. — Eric de Carbonnel, onder-directeur van een economische afdeling van het Franse min. van Buit. Zaken, is benoemd tot hoofd van de Franse vertegenwoordiging in het Saargebied als opvolger van Grandval, die onlangs tot president-generaal in Marokko werd benoemd. — In een scherpe protestnota aan de Egyptische regering noemt de Britse regering de beschieting van het Britse schip „Anshun” op Zondag j.1. in de Golf van Akaba „een nieuw bewijs van de voortdurende veronachtzaming van het internationale recht door Egypte”. — De Oostenrijkse minister van Buit. Zaken, Figl, zal waarschijnlijk eind deze week naar Moskou reizen, teneinde te trachten de impasse in de OostenrijksRussische onderhandelingen over de verdragsbetalingen en het handelsaccoord te doorbreken. — In het kader van de Amerikaanse actie „Het atoom voor de vrede” wordt op 28 Juli een blauwe 3 dollarcents postzegel uitgegeven. — Naar te Buenos Aires verluidt, heeft pres. Peron een telegram van het Vaticaan ontvangen, waarin dit zijn dank uitspreekt voor een telegram, dat Peron op 24 Juni, een week na zijn excommunicatie, t.g.v. het feest van de apostelen Petrus en Paulus naar Rome zond. — De Argentijnse hoofdstad heeft gisteren voor het eerst in 37 jaren sneeuw gehad. De vlakken bleven 40 minuten lang vallen. --- de affaire Kroonjuweer Elizdbtrii v JF wim. Ellen kreeg ’n warm gevoel van medelijden. Ze had deze jongeman, die zo zelfbewust en verstandig leek, nog niet zo somber meegemaakt en ze had een sterke behoefte om hem te troosten. Ze zocht naar woorden, maar kon zelf ook geen hoopvol aspect aan de zaak ontdekken. Buiten klonk een koft stootje op de claxon. „O, is het al zo laat?” riep ze, „daar is oom Wilbert al om me op te halen. Maar wacht eens, die kan ons misschien helpen. Bel me over een paar uiur nog eens op kantoor op, dan kan ik je misschien meer vertellen.” Oom Wilbert wachtte al met ongeduld. „Ellen,” zei hij zodra ze ingestapt was, „ik heb toch geen rustig gevoel gehad, gisteravond. Tenslotte is zo’n schietpartij wel degelijk een geval voor de politie en omdat Meldonon zo tegen iedere ruchtbaarheid gekant scheen — hij wilde niet eeus naar een ziexennuis geuraont worden, weet je wel? — heb ik me er bij neergelegd. Maar het heeft me niet met rust gelaten. En gisteravond laat ben ik nog eens langs de Elzenweg gereden.” Ellen glimlachte. De Elzenweg scheen een onweerstaanbare aantrekkingskracht te hebben uitgeoefend gisteravond. „En nu moet je me toch eens vertellen, Ellen, kun jij je herinneren of de luiken dicht waren toen wij er ’s middags waren? Ik moet je zeggen, het zag er maar unheimisch uit met die dichte luiken en onverlichte vestibule,” „Oom,” zei ze, „ik ben gisteravond ook in actie geweest en dat unheimische gevoel van U is waarschijnlijk maar al te juist, want er gebeuren vreemde dingen in de Elzenweg." Ze vertelde hem in het kort over prinses Zuni, over Krenesj’s rol in deze kwestie, over hun vermoeden, dat Meldonon, inplaats van toevertrouwd te zijn aan de zorgen van de chirurg Andros, in Krenesj’s handen gevallen was en tenslotte over Rudi’s vergeefse pogingen om de politie bij dit geval te betrekken. Oom Wilbert luisterde gespannen toe. „Nou, dat laatste is misschien wel te verhelpen, ofschoon, ja, het is misschien te laat om Meldonon te helpen. Ik zal eens langs mijn vriend André van Over'beukeringen rijden. Hij moet zijn positie bij 'het Ministerie van Koloniën maar eens productief maken, vooral waar het om een collega gaat, want Meldonon werkt ook bij dat Ministerie. Hier woont hij, blijf éven in de wagen, Ellen, ik ben zo terug.” Het duurde inderdaad niet lang. Oom Wilbert kwam opgewekt terug. „Het is in orde. Hij heeft, waar ik bij was, de politie opgebeld. Kende een van de hogere jongens en die was verontwaardigd. Zou onmiddellijk eqn onderzoek instellen. Ik heb hem gevraagd mij op de hoogte te stellen, ofschoon ik eigenlijk niet begrijp waar ik me zo druk over maak. Het gaat me, strikt genomen, niets aan.” „Ja, die avontuurlijke inslag schijnt in de familie te zitten, oompje. Of zullen we het liever burgerzin noemen? Hoe het ook zij, ik voel me een stuk meer opgelucht nu er iets gebeurt. Dat machteloze gevoel dat alle actie uitsluitend van hen uitgaat, is nu tenpiinste weg.” Haar gevoel van opluchting was echter niet van langen duur. Het was nog voor twaalven, toen Oom Wilberts vriend opbelde. „Het is een raar geval,” zei hij, „het begint hoe langer hoe meer op loos alarm ■te lijken. De politie vond het huis open 1 en Andros en zijn nicht waren thuis. Ze J waren buitengewoon behulpzaam, maar 1 wisten van niets. Ze vertelden dat ze net thuis waren van een bezoek bij kennis- g sen, waar ze meteen overnacht hebben. 1 Daarom waren die luiken natuurlijk ( dicht, gisteravond.” ( „Kennissen, ha! Wie gelooft dat nou?” 2 „De politie heeft deze mensen, een uit- z stekend bekend staande doktèr en zijn vrouw, opgezocht en hen ondervraagd. Ze bevestigden het verhaal tot in alle details.” „Ja, maar, hebben ze het huis dan niet doorzocht?” „Het hele huis is doorzocht, maar alles bleek keurig in orde, nergens iets verdachts te vinden.” Ellen zuchtte diep. Krenesj had gewonnen. Het was duidelijk dat Loozen geen partij was voor deze gewetenloze en bekwame man. En zij, wat kon zij doen? Een onervaren meisje van 21 jaar. Het was sl mooi dat oom Wilbert haar als secretaresse van de handelsvereniging Orano liet werken. En daar moest ze zich maar aan houden, geen rare avonturen meer. Ze tikte lusteloos verder. Maar deze nederige, apathische stemming die zo slecht bij haar paste, verdween in een ogenblik, toen er kort daarna op de deur geklopt werd en Rudi Loozen zijn hoofd om de deur stak. „Het is lunchtijd, meisje”, zei hij, „laat e je niet langer uitzuigen door je kapita- a listische broodheren en kom met me mee. 8 Ik heb een wild idee en dat moet ik met je bespreken.” C (Wordt vervolgd) s --- Xwoord g VAN oe DAG No 6 In deze puzzle zijn de letters van de woorden van het kruiswoordschema vervangen door cijfers. Men vraagt het oorspronkelijke schema terug te vinden. Horizontaal: 1. (3—6—5), 4. (10—7—3) 6. (9—2—3—3—2), 9. (4—5—2—9), 11. (2—1— 2—12), 13. (9—2—3—2—12—2—11), 15. (8—6) 16. (2—1—2), 17. (3—2) 18. (11—2—9—2—7— 1— 2), 21. (4—5—2—21, 22. (1—2—12—7) 24. (4—11—2—2—4), 26. (9—6—5), 27. (6—6—9). Verticaal: 1. (3—6—4), 2. (5—9—2—2), 3. (10—3), 4. (10—2—1—2), 5. (3—7—12), 7. (2— 9—3—2—9—2—11), 8. (3—2—12—2—7—1—2) 10. (5-9—6—11—5), 12. (2—11—3—2—12) 14! (2—1—2), 19. (2—2—4—5), 20. (1—2—4—6) 21. (4—7—9), 23. (7—2—9), 25. (2—9). (1—2) (3—2—4—5—6—1—7—3—2) (8—6—8— 2— 9) (10—7—11—5) vormen een bekend gezegde. Oplossing van de vorige puzzle Horizontaal: 1. senator, 7. menu 8. ikat 10. ei, 11. lap, 13. te, 14. eng, 16. oer, 17. U.S.’ 18 au, 19. 111, 22. die, 24. nu, 25. aas, 27. R.I.' 28. gier, 30. laan, 32. timpaan. Verticaal: 1. sein, 2. en, 3. nul, 4. tip, 5. O.K., 6. rage, 7. meeting, 9. terrein, 12.'as, 15. gul, 16. oud, 20. luit, 21. na, 23. Iran 25. arm, 26. sla, 29. el, 31. Aa. --- President Eisenhower verklaart vol hoop naar Genève te gaan. Hoop is het reisgeld des levens. Antonlo Pere*. --- Advertentie (Advertentie). COPACABANA FRANZ REINISCH en z(jn orkest met zang van DENISE LANGELIER Zondags matinée van 4.30 uur af met volledige FLOORSHOW HET VADERLAND 50 Jaar geleden 7 Juli 1905 De heer Van Hattum van Ellewoutsdijk, lid van de Prov. Staten van ZuidHolland, is hedenmiddag aan een dreigend gevaar ontsnapt. Uit de Herderetraat kwam zijn coupéetje rijden over den Gedempten Burgwal, toen het vurige paard schrikte van het schel gefluit van de stoommachine bij de rioleering aldaar in gebruik. Het paard sloeg op hol en rende over den ongebaanden weg den Gedempte Burgwal over, terwijl het tijtuigje vreeselijk slingerde en tot tweemaal dreigde om te slaan. Gelukkig behield de koetsier zijn tegenwoordigheid van geest en wist zijn paard, geholpen door voorbijgangers, bij de Wagenstraat tot staan te brengen. De heer Van Hattum, hoewel hevig verschrikt, kon nu ongedeerd uitstappen, terwijl koetsier en palfrenier ook met den schrik vrijkwamen. Nare' dagen ? ±$0/ Moe en mat? fjfr' [IJ voelt U weer "stralend" r AKKERTJE --- Advertentie MAGGI Igl JÜJiuiAjsfafDlüQLuóL: CXHiD'BOUILLON PRIJS PER DOOSJE » 2 TABLETTEN VOOR 8 KOPPEN; 2o C ZUIVER ALS G0U0 --- Advertentie uitnodiging... Nodig Uw vrouw, Uw vrienden, Uw relaties eens op een gezellig diner... kies uit een welvoorziene spijskaart en een goede kelder. .. luister naar het genoeglijke pianospel... in een rustig restaurant midden in druk Den Haag ... met vriendelijk uitzicht op i een fraaie tuin. Ga eens eten in QUEEN’S GARDEN (’n ,,koninklijk" restaurant) PARKHOTEL - MOLENSTRAAT Reserveringen: Tel. 18.40*30 ---