Officieel Gedeelte. Geldleemng. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van ’s Gravenhage maken bekend, dat de Gemeenteraad heeft besloten tot het aangaan eener Geldleenlng van ƒ250,000, rentende 5 percent, te rekenen van 1 October 1872. De Inschrijving is opengesteld ten Kantore van den Gemeente-Ontvanger, op MAANDAG 8 September 1872, van ’s morgens tien tot s namiddags twee ure, en op DINGSDAG 3 September 1872, van ’smorgens tien tot ’snamiddags twaalf ure. ,. . De opening der Billetten geschiedt in bet openbaar op DINGSDAG 3 September, des middags twaalf ure. 'Bankiers, Makelaars en Commissionnairs in Effecten genieten 1/4 ten honderd van de aangenomen Inschrijvingen. De //Voorwaarden” zijn ten Kantore van den Gemeente-Ontvanger verkrijgbaar. ’s Gravenhage , 12 Augustus 1872. De Burgemeester, F. G. A. GEVERS DEYNOOT. De Secretaris, W. SIX. --- Aan het Hoofdcommlssariaat van politie zyn als gevonden gedeponeerd: een urum z.jucu parapluie, een witte vrouwenzak, een koperen koker van een rijtuiglantaarn en een rood koralen kettingje bestaande uit 3 snoeren. _ , Het bureau van informatie is geopend van s middags 12—2 uur. --- Niet-Officiëel Gedeelte. ’s Gravenhage s 15 Augustus. De //zieke man.” ’t Pleit zeker niet voor den welstand van Turkije, dat men sedert jaren reeds gewoon is van den Sultan te gewagen als van een kranke, die maar niet gezond wil worden. En toch staan aan dat ziekenleger onophoudelijk vele binnenlandsche en buiteulaudsche artsen, terwijl vooral onder de laatstbedoelden de meerderheid groot belang heeft bij de levensverlenging van den Keizerlijken lijder. Waaraan zbu die ongeneeslijkheid van den doorluchtigen patiënt moeten worden toegeschreven ? Wij zullen ons ter beantwoording dier vraag niet begeven in een breedvoerige ontleding der geheele wording en geschiedenis van Turkije, zooals dat tot zijn tegenwoordigen toestand gekomen is ; veelmin zullen wij al de vragen tot een onderwerp onzer overwegingen maken, met de zoogenaamde Oostersche quaestie, waarvan het oude Byzantium het middenpunt uitmaakt, in onmiddellijk of zijdelingsch verband. Op twee der vele oorzaken van het mislukken van elke poging tot grondig herstel, op het ligchaam van het Europeesch-Aziatisch Rijk beproefd , willen wij hier vlugtig wijzen. De eerste is het Oostersch karakter van de politieke organisatie van Turkije. Oostersch of Westerach: tussehen die beide rigtingen dobbert men immer te CoDstantinopel. Telkens doen de Westersche Mogendheden hun eiseh hooren , in ’t belang van een bestuur, dat op Europeschen grondslag zou zijn gevestigd ; maar zoodra het op ’t doortastend toepassen van dit beginsel aankomt, wint de invloed der hofpartij het op dien der gezanten. De Grootvizieren wisselen daarbij niet alleen telkens af — dat ongestadige van t Premierschap is welligt het eenige Westersche, dat ’t ’Turksche Gouvernement kenmerkt — maar zij werpen ook periodiek de schuld van het //ziek blijven” der toestanden op elkander. Dezer dagen werd Mahmoud - Pacha door Midhat-Pacha vervangen. Straks werd de tijding aan de oevers van den ïosphorus vernomen, dat nu een nieuwe dageraad fflrer Turkije zou opgaan. De afgetreden Grootvizier wordt zelfs bewaakt in zijn woning — even als de Staatsman, die hem voorafging. Er zullen vele en zware beschuldigingen tegen hem worden ingebragt; zijn vrijheid, zijn leven zelfs, zal schijnbaar een oogenblik in gevaar komen; maar dat alles zal eindigen hoogstens met een verbanning naar.... Azië, waar de in ongenade gevallen Bewindsman slechts op een nieuwe verheffing wacht. De kwaal is dan ook niet weg te nemen door die voortdurende wisseling van Rijksgrooten. Er moet een geheel nieuw stelsel van bestuur en wetgeving in Turkije worden aangenomen, ernstig, in waarheid en met kracht. Hoe daartoe te geraken , daar men den Sultan niet dwingen kan? Maar zoo op eenige Mogendheid, hebben de magten van Europa op de Porte oen grooten en alles beslissenden invloed. ’t Is toch niet te ontkennen , dat de Sultan feitelijk onder bescherming der Westersche Mogendheden staat, die bij het voortbestaan van dat Rijk , ter handhaving van hetgeen nog van het Europeesch evenwigt is overgebleven, een overwegend belang hebben. Reeds dikwerf traden zij, wel is waar, te Constantinopel raadgevend op, om, ook ter beveiliging van de Christenen in het Oosten, op het° invoeren eener Europesche wetgeving aan te dringen; maar de onderlinge naijver deed die pogingen meer een vertooning, dan een wezenlijk gemeende stap zijn, gelijk zulks door niemand beter dan door den Sultan zelven begrepen werd. Wil men inderdaad het gewenschte resultaat van zulk een gemeenschappelijke demonstratie verwachten , dan moet zij voor en boven alles het karakter eener weldoordachte en welgemeende vredes-interventie dragen. ’t Succes van zulk een pressie op Turkije, tot het beslissend partij kiezen , in bestuur en wetgeving, vóór het Westersch tegen het Oostersch element, hangt dus eigenlijk geheel af van de verhouding, waarin de Westersche Mogendheden tot elkander staan. De kracht der Turksehe camarilla, die elke hervorming belet, ligt dus — zeer ten nadeele der toekomst van den //zieken man” en van het //zieke land” — uitsluitend in de verdeeldheid van het Westen. Zoolang dit aanhoudt, zullen er te Constantinopel wel reformatorische tooneelverl >oningen worden opgevoerd, maar aan het wezenlijk veranderen der instellingen zal niet worden gedacht. De oud-Turksche partij heeft nog altijd het oor van den Keizerlijken patiënt, die wel nu en dan naar de stem van den vooruitgang schijnt te willen luisteren, doch die telkens op nieuw tot zijn oude sympathie terugkeert, in die rigting gedreven door een omgeving, welke van de Westersche beschaving gevaar voor de godsdienst van Mohammed ducht. Engeland heeft daarbij maar al te lang in Turkije een rol gespeeld, die zeker niet lofwaardig mogt heeten. Ten einde den invloed van Rusland te breken, vleiden zijn gezanten de zwakheid van den //verheven zieke”; voor den schijn sloot het Kabinet van St. James zich aan bij den aandrang tot hervorming, doch in het verborgen liet het den Sultan aanzeggen, dat men te Londen niet verstoord zou wezen, als de reformatie met voorzigtige wijsheid werd tot stand gebragt. De bekende en beroemde Lord Stradford de Redcliffe was de beligchaming dier staatkunde van quasi-vooruitgang, maar van daadwerkelijk reactionair Oostersch behoud. Wel gelukte het Groot-Brittannië door toepas' sing van die beginselen meester van het terrein te Constantinopel te blijven ; dat voordeel werd echter verworven ten nadeele van het wereldbelang. Met het aftreden van den genoemden Engelsehen diplomaat, die den Oosterlingen schier een Oosterling was geweest, werd die taktiek van Engeland wel verzwakt, doch het mag worden betwijfeld of zij wel geheel is vaarwel gezegd. Wat hiervan ook wezen moge, zóó veel is onloochenbaar, dat de groote Mogendheden, door de kronkelwegen der Oostersche politiek, tot hiertoe elk baar eigen baan hebben gevolgd, en dat de aaneensluiting, of slechts tijdelijk, óf zoo onopregt mogelijk was. En hier komen wij tot de tweede algemeene oorzaak , welke de genezing van den Oosterschen kranke vertraagt of verhindert. De doctoren komen bij dien lijder niet uit gemeenschappelijke belangstelling in zijn spoedig herstel; integendeel, ieder van hen vreest niets zóózeer , als dat het aan een hunner zou kunnen gelukken ’t reddend medicijn voor te schrijven en te doen innemen. Door den loop der omstandigheden verlaat ieder der artsen toch elk nieuw consult met het vast besluit in het hart — hoewel met geheel andere taal op de lippen — dat de //zieke” krank moet gehouden worden. Zijn dood willen zij niet, want dan zou zijn nalatenschap de grootste zorgen haren ; maar zijn gezond worden evenmin , omdat hij dan gevaarlijk voor allen zou kunnen wezen. Houdt men dat alles in het oog, dan is de positie van den Sultan alles behalve benijdenswaard en dan behoort er inderdaad moed toe van zijn kant om zijn kwijnend leven te blijven voortzetten. De vraag is nu maar: zal in die Westersche oneenigheid over het Oosten geen verandering komen door den Drie-Keizersdag ? Reeds deden wij uitkomen , hoe wij ook voor het Oostersche vraagstuk niets goeds van die Vorsten-pntmoeting verwachten. Die pessimistische opvatting werd niet weinig versterkt door de sedert van elders tot ons gekomen tijdingen , volgens welke de Keizers van Duitschland en van Oostenrijk eerst afzonderlijk zullen bijeenkomen te Ischl, en de Keizers van Rusland en Oostenrijk zich na de Berlijner conferentie zullen vereenigen te Weimar. Ieder gevoelt hoe door die // apartjes ” de geur van deze Keizerlijke vredesbloem , die in herfstmaand in Duitschland’s hoofdstad zou ontluiken , reeds af is, vóór deze de wereld zou verkwikken. Yan tweeën toch een: óf Keizer Wilhelm — wij plaatsen nu de Monarchen-zamenkomst in het licht van het Oosten — wil Keizer Frans Jozef te Ischl tot voorzigtigheid aansporen tegenover Keizer Alexander ; óf deze laatste wenscht de Oostersche quaestie af te doen buiten Duitschland , ook al zou men te Berlijn quasi in dezelfde kaart spelen. Ischl en Weimar zijn dus de punten, waar de weg op zal uitloopen, die als een gemeenschappelijk vredes-pad aan de oevers van de Spree, met grooten ophef, zou worden vastgesteld. Het niet zonder reden achterdochtige Frankrijk zal met genoegen hebben kennis genomen van die beraamde vóór- en na-conferentie. Thiers behoeft thans niet langer bevreesd te zijn voor hetgeen hij zou achten een //monsterverbond”. Maar — om tot den //zieken man” terug te keeren — voor het Oosten is die zekerheid weder noodlottig. De Mahmouds en de Midhats zullen elkaêr alzoo blijven verdringen en verjagen; de Djamil’sbassa zullen door de Server’s-bassa vervangen worden in het beheer van buitenlandsche zaken: ’t zal alles niets baten, zoo lang de Westersche beginselen van bestuur niet eerlijk door den Sultan en zijn raadslieden worden omhelsd. Dadelijke en zuivere toepassing van de constitutionele monarchie op Europesche leest is daartoe niet noodig; er moet een toestand van overgang geschapen worden, welke hoofdzakelijk zich ten doel zal stellen om de regtspleging, de geldmiddelen en de godsdienstige belangen des volks zoodanig te regelen en te verzekeren, dat zij niet langer ten speelbal zijn van de invloeden van het Hof en het Serail. Nieuwe moeijelijkheden dreigen; uit Montenegro worden toch weder berigten gehoord, die voor ernstige conflicten van dien //Vorst der zwarte bergen” met Turkije doen vreezen. Rusland en het Westen kunnen dus, afgescheiden nog van de eeuwige vraag der DonauYorstendommen en Servië , toonen, wat zij willen en hoe zij gezind zijn. Mogt eindelijk eens de zieke uit het Oosten , ten zegen voor het Westen, tot volkomen herstel worden gebragt, dan zou niet alleen de zaak der Europesche rust en van het Europeesch evenwigt zijn gebaat, maar ook van het oude Byzantium zou het licht der Westersche beschaving — laat ons hopen gelouterd en gezuiverd ! — zijn liefelijke stralen over het Oosten — waaruit t licht eenmaal daagde — verspreiden. --- DE CONSPIRATIE IN NEDERLAND. Eindelijk is dan officieel bekend geworden wat het zoogenaamde congres der Internationale hier te lande komt doen: zoodat nn zelfs het voorwendsel van de //radicale” Nederlanders, dat men eerst behoort te weten wat het //Congres” wil, alvorens gehandeld kan worden, is vervallen. Ziethier den oproepingsbrief tot het congres , gelijk wij dien aan den Standaard ontleenen (1): // Bu rgers! //De groote Raad van de Internationale, te Londen gevestigd, is voornemens om, naar aanleiding der gebeurtenissen die in Frankrijk hebben plaats gevonden , belangrijke wijzigingen te brengen in de statuten van het verbond, en heeft besloten alle aanhangers van het groote beginsel op te roepen ter vorming van een algemeen congres in den Haag. //Gij wordt dus uitgenoodigd u naar die bijeenkomst te begeven, waar burger Karl Marx verslag zal geven van de verschillende werkzaamheden der Fransche, Engelsche, Duitscke en Russische afdeelingen. //Burger Rouvier, oud-lid van de Farijsche Commune , burger Andrieu , burger Belley, Royer, enz., zullen eveneens het woord voeren. //De zittingen zullen gehouden worden in de zaal der Harmonie (?) , Lombardstraat te ’s Gravenhage. nDe Secretarissen van den grooten Baad; «/Lemoüssu, Royer en Rouvier; //Yoor de Fransche afdeeling. //Endly, Lindray en Hawe; //Yoor de Engelsche afdeeling. v De algemeene Secretaris, //Karl Marx.’’ Wat blijkt uit dezen brief? Vooreerst, dat de oproeping geheel en uitsluitend geschiedt door//vreemdelingen” — die zich alzoo het regt aanmatigen,,over de residentie van Nederlands Koning te beschikken , ten einde haar te gebruiken tot brandpunt eener welbekende, helsche conspiratie. Nederlands Regering laat dit, tot dusver althans, gewillig toe en toont, niet langer baas te zijn in eigen huis — óf is het nog veel erger? In de tweede plaats, dat het hoofddoel van het zoogenaamd //Congres” niet is wat gewoonlijk een congres is [Vergadering) als uitvloeisel eener bestaande Vereeniging, nl. het verslag geven van den toestand der vereeniging, van de gedane werkzaamheden en de bespreking van daarmede in betrekking staande belangen. Neen, dit is slechts het ondergeschikt doel. Het hoofddoel is : «het brengen van belangrijke (groote) wijzigingen in de statuten der vereeniging, naar aanleiding van de in Frankrijk plaats gegrepen gebeurtenissen.” Het congres verandert dus geheel van aard en karakter. Het wordt een constituerende bijeenkomst. Het wordt een vergadering, beslissende over het al of niet brengen van //belangrijke” wijzigingen in de statuten der Internationale. Het zal in de grondslagen der vereeniging verandering brengen. Het congres heeft dus een uitsluitend politiek doel en, volgens art. 16 der wet van 22 April 1855 , kunnen vreemdelingen, die geen ingezetenen zijn, niet lid zijn van zoodanige vereenigingen. Dat hier nu alleen sprake kan zijn van het regt van u vereeniging" — geenszins van // vergadering" — is, dunkt ons, thans zóó duidelijk, dat het absurd zou wezen langer daarover te redeneren. En onder welke omstandigheden worden die Statuten «belangrijk” gewijzigd? Ten gevolge van de in Erankrijk plaats gehad hebbende gebeurtenissen ! Wélke zijn die ? Vooreerst: dat het Keizerrijk is gevallen en in Frankrijk daarvoor een soort van //republiek” is ingevoerd, die slechts met ongeduld door de Internationale wordt verdragen, na dat haar Gouvernement van 4 September in moord, in doodslag en in brandstichting is ondergegaan (2). In de tweede plaats : dat de nieuwe republiek, de met ons bevriende Regering van Thiers, in het belang van de rust en orde in Erankrijk, de Internationale in dat Rijk heeft moeten verbieden, tevens hare hoofdleiders naar de wetten des Lands heeft ge(1) De lezing van de Tijd is ietwat verschillend Zij luidt aldus : //Burgers ! De algemeene raad der Internationale, gevestigd te Londen, voornemens zijnde, ten gevolge van gebeurtenissen, welke in Frankrijk hebben plaats gehad, groote wijzigingen in de statuten der vereeniging te brengen, heeft besloten alle aanhangers van het groote beginsel tot een algemeen congres te ’s Gravenhage bijeen te roepen. //Gij wordt dus uitgenoodigd deze bijeenkomst waarop de burger Karl Marx een rapport over de verschillende werkzaamheden der Fransche, Engelsche , Duitsche en Russische sectiën zal uitbrengen, bij te wonen. //De burger Rouvier, ex-lid van de Parijsche Commune, de burger Andrieu, de burger Belly, Royer, enz., zullen eveneens het woord voeren. //De zittingen zullen plaats hebben in de zaal der Harmonie , Lombardstraat, te.’s Hage.” De Tijd voegt er de volgende belangrijke opmerkingen bij : //Verscheidene dezer brieven zijn in Rusland in beslag genomen, en de personen, aan wie zij gerigt waren , werden onmiddellijk gearresteerd. Reeds vroeger is er over gesproken, dat ook te Parijs de politie zich bad doen gelden; thans schijnt het evenwel dat de brieven, door aan de zaak toegewijde personen, in het geheim worden overgebragt. Vele brieven zijn te Parijs of in de steden, waar zich aanhangers bevinden, gelithografieerd. Naar door den Gaulois verzekerd wordt, bedraagt het juist getal van leden der Internationale 1.200.000 — een vrij gematigd cijfer, vergeleken bij hetgene, dat — zooals wij in ons hoofdartikel van Zaturdag jl. zeiden — op goede gronden van anderen — de Progrès de Lyon sprak zelfs van 7,000,000 — wordt aangegeven.” (2) Om overtuigd te worden, dat Commune en Internationale één zijn en één blijven , leze men het hoogst gewigtig artikel van J. Lefort, advocaat bij het Hof van Appèl te Parijs, getiteld : »Vassociation internationale des IravailUurs”, te vinden in het ApriJ-No. van 1872 van het «Journal des Economist?}” (Parijs 1872). straft en al hare volgelingen met de straften van rustverstoorders en landverraders bedreigt. In gelijken zin heeft onze bevriende nabuur, Duitschland, gehandeld, gezwegen nog van de maatregelen, door andere Staten genomen. Het is in deze omstandigheden dat vreemdelingen , van wie de meeste leiders niet alleen uit hun eigen land zijn verbannen, maar ook wegens gewone misdaden zijn veroordeeld naar de wetten huns lands, — zich meester maken van het land waar een Koning regeert, die het Je Maintiendrai in Zijn wapen voert, om ddar de conspiratie verder voort te zetten, uit te werken en te versterken , welke den ommekeer van alle maatschappelijke toestanden beoogt niet alleen in de landen, waartegen hun revolutionnaire wraak is gekeerd, maar tegen iedere andere maatschappij , ook in het rustige Nederland! Niemand zal onbeschaamd of onnoozel genoeg zijn om te durven beweren, dat die //belangrijke” wijzigingen, in de statuten der Internationale te brengen, naar aanleiding van de in Erankrijk plaats gehad hebbende gebeurtenissen, van een verzoenenden of vredelievenden aard zullen zijn. Men zal de beginselen willen verscherpen. Veroordeeld en verboden in Erankrijk, zal men de middelen moeten aanwijzen, om de werking der verboden instelling des ondanks in Erankrijk te verzekeren; want zonder dat zou de Internationale ophouden te bestaan — en waarlijk, niemand te goeder trouw zal een oogenblik aan den wil of aan de bedoeling om te wijken, om afstand te doen van het eenmaal ingenomen standpunt, willen gelooven. Wij zijn dus door een, naar het schijnt voor de eer van den Nederlandschen naam onverschillige Regering, gedwongen, bij ons te ontvangen een bende vreemdelingen, deels laaghartige misdadigers, deels opgehitste revolutionairen , die openbaar met het doel bijeenkomt om verder te conspireren tegen een bevriende Mogendheid en de gastvrijheid van ons Land te misbruiken door er de verdere middelen te beramen en vast te stellen om die Mogendheid nog langer te trotseren eu haar met nieuwe aanvallen te bedreigen. Zou het nóg mogelijk kunnen zijn, dat de Nederlandsche Regering — nu dan toch wèl behoorlijk ingelicht — // in de verste verte er niet aan denkt”, deze schande van onzen bodem te weren en dit deloyale gedrag tegenover Erankrijk speciaal, onder stilzwijgende goedkeuring toe te staan ? Wij zullen zien. Maar nu het officieel blijkt wat het hoofddoel is van het zoogenaamde congres : nu blijven wij sterker dan ooit volhouden , dat hier sprake is van een conspiratie tegen een bevriende Mogendheid, die hier niet kan plaats hebben dan door de uitdrukking tropenbare orde” toe te passen naar den uitleg van den heer Groen van Prinsterer: uhet goedvinden van de overmagl." Tot vfelk een mate dan ook de gemoederen zijn opgewonden in alle standen onzer residentie , over den smaad der Hofstad aangedaan , over de gevaren die beloopen kunnen worden, vooral over de vijandige houding ten deze tegen bevriende Mogendheden aangenomen .... dat alles is aan de bevoegde autoriteiten volkomen bekend; en groot, onmetelijk is de verantwoordelijkheid, die de Regering op zich neemt door lijdelijk toe te zien wat aanleiding kan geven tot inwendige en bovenal tot volkenregtelijke moeijelijkheden, Is er dan niet één raadsman, één vriend des Vaderlands, die bij den Koning een warm en moedig beroep durft doen op het Je Maintiendrai van Oranje’s roemrijk wapen? Is er niet één waarachtig vriend van Oranje meer: die, waar het hier geldt de ondermijning van elk gezag in ieder land, het //heden gij, maar morgen ik" eerbiediglijk in herinnering brengt ? --- ENGELAND. BUITENLAND. Londen , 14 Aug. De Londensche journalisten hebben onder leiding van hun doyen, den heer Gruneisen, in Garzickclub een prachtig banket aan den heer Stanley aangeboden , die bij deze gelegenheid een lange en indrukwekkende rede hield , boeijend in de hoogste mate , zooals al de dischgenooten dankbaar erkenden. De jeugdige en onverschrokken reiziger verhaalde o, a. dat hij in ‘t holle van den nacht van den heer James Gordon Bennett, den eigenaar van den New York Herald , het berigt had ontvangen, waarbij hem werd aangeboden dr. Livingstone te gaan opsporen en dat hij reeds des anderdaags , vroegtijdig, de reis aanvaarde. Te Zanzibar ontving hij van dr. Kirk zeer ontmoedigende berigten , maar hij liet zich niet afschrikken; de instructiën, door hem ontvangen en aangenomen , waren formeel — hij moest ze opvolgen. Hij zette zijn reis voort, doch steeds met de grootste wederwaardigheden en de eerste gelukkige dag, dien hij in Afrika beleefde, was , toen hij dr. Livingstone gevonden had. De Times berigt, dat jl. Zaturdag te Bradford, in de open lucht, eeu meeting van ongeveer 1000 personen is gehouden, om te beraadslagen over de duurte van het vleesch, die algemeen aan de ziekte onder het rundvee wordt toegeschreven. Men besloot iedereen aan te sporen , om ter vermeerdering der productie, zich gedurende een maand te onthouden van het gebruik van rundvleesck; en een geheel jaar van kalfs- en lamsvleesch; men zou iedereen uitnoodigen dit voorbeeld te volgen en daartoe overal billetten aan de muren doen aanplakken; en men zou de Regering verder uitnoodigen de maatregelen waarbij verboden wordt vee in te voeren, op te heffen. De meeting besloot na een week op nieuw een nog uitgebreider vol ksbij een komst te houden, om in deze aangelegenheid een nog duidelijker demonstratie uit te lokken. Op het laatst van de zittingsperiode heeft de speaker verklaard, dat het lezen der redevoeringen strijdig met de regels van het Huis is. In den jongsten tijd is dat euvel duchtig toegenomen ; vroeger behoorde het tot de zeldzaamheden , als een lid het durfde wagen een manuscript voor zich te leggen en er steelsgewijs in te gluren. In de afgeloopen zitting gebeurde het niet zelden dat een lid, met een pak papieren onder den qrjn en een manuscript in de hand, een speech voorlas alsof hij op een Nutsvergadering was. Wat er dan van het debat wordt, kan men ligt begrijpen. Aan den Times wordt uit New-York gemeld, dat de gewezen bevelhebber van de Alabama, admiraal Semnes, aan het Washingtonsche Gouvernement alle documenten heeft aangeboden, die betrekking hebben op voornoemd schip en de overige berucht geworden kruisers. Die stukken zouden niets bevatten , waardoor Engeland’s Regering in een valsch daglicht kon worden geplaatst. Aan den New-York Herald wordt verzekerd, dat Keizer Napoleon aan de Zuidelijke Staten der Unie alle mogelijke gemakken zou hebben aangeboden, om schepen inde Fransche havens te bouwen en uit te rusten. Uit Brigkton wordt berigt dat Keizer Napoleon daar, op uitnoodiging van den Burgemeester, den major, aan het Grand Hotel afgestapt is. Hij zal de zitting van de British assoeiation bij wonen , waarin de heer Stanley het verslag van zijn reis tot ontdekking van dr. Livingstone zal voorlezen. Men verzekert dat Napoleon III eenigen tijd te Brighton vertoeven zal; de Keizerin en de Prins worden er verwacht. Zonderling, nu de steenkolen zoo duur zijn, wordt er nog meer van die delfstof te London ingevoerd, dan toen de prijs nog maar § van den tegenwoordigen bedroeg. Wanneer men dien invoer nagaat, dan blijkt het, dat deze 103,331 ton meer dan vroeger bedraagt. Waar blijft dus die brandstof ? Verbruikt wordt zij stellig niet want daarvoor is het verschil in eens te groot. Het schijnt dus, dat iedereen bevreesd is, dat de prijzen nog meer zullen stijgen en dus maar opdoet, wat hij opdoen kan. Op deze wijze zijn de verbruikers zelven oorzaak van de prijsverbooging. Daily News meent uit den loop der markt te kunnen besluiten, dat al dalen de prijzen niet, zij toeh ook niet meer rijzen zullen; doch het publiek oordeelt zoo niet, men is eenmaal door paniek bevangen , en zorgt nu, wat men zorgen kan, om toch maar een goeden voorraad voor de hand te hebben. --- FRANKRIJK. (ran onzen eigen corresponaem.) Parijs , 14 Aug. Parijs is dan weder eens de hoofdstad — voor 24 uren! De heer Thiers is gister avond, met mevrouw Thiers, ten zes uur aangekomen. Hij ging te voet j naar het Elyseum, doch alleen om van kleederen te verwisselen. Doch daarna is hij oogenblikkelijk met zijn echtgenoote in een coupé naar de Place St. Georges gereden, om het plekje te aanschouwen waar eertijds zijn woning stond en thans de werken tot wederopbouw van zijn hotel zich verheffen. Het schijnt dat ?ijn komst hierheen vooral is uitgesteld geworden, omdat de heer Thiers met eigen oogen de vorderingen wilde zien aan zijn hotel. Is dat geen wonderlijken trek van den Meester? Men zou toch zeggen dat hij de Republiek nog denkt te zullen overleven want anders zou den bouw van een hotel, dat hij zeker niet zal bewonen zoolang hij Chef van het Bewind is, hem niet zooveel belang kunnen inboezemen. Na het opnemen van zijn aanstaand hotel, is de heer Thiers naar het Elyseum teruggekeerd, waar hij den nacht heeft doorgebragt. Heden zal bij zelf te Parijs den Ministerraad presideren en beden avond keert bij naar Trouville terug. Yan avond dus zal Parijs weder //gedeeapitaliseerd” zijn. Men zegt dat lord Lyons den heer Thiers te Trouville de Bath-orde zal brengen, die de Koningin van Engeland hem heeft toegedacht. In den loop van den dag heeft de President heden graaf de Madischoff, raad bij de Pruissische ambassade, op het Elyseum ontvangen, die opzettelijk van St. Petersburg is gekomen met een gesloten Keizerlijk schrijven aan den President van de Republiek. Ter beurze loopt het gerucht dat de brief van den Czaar ten doel heeft, den heer Thiers gerust te stellen omtrent de gevolgen van het onderhoud der drie Keizers te Berlijn en om hem te verzekeren dat Rusland zich bij geenerlei bondgenootschap, dat vijandig jegens Erankrijk is, zal aansluiten. De heer St. Mare de Girardin heeft weinig geluk op zijn brief aan den beer Marius Topin. Iedereen critiseert dat schrijven en zelfs de organen der regterzijde, bijv. de Gazette de France, zijn verre van eensdenkend met het hoofd van het regtercentrum. Men zegt dat de heer Eerdinand Duval, prefect van de Gironde , een verzoek om ontslag heelt gerigt aan den heer Victor Lefrane. Door dit te doen heeft hjj alleen den slag voorkomen, waarmede hij bedreigd werd, ten gevolge van de ongeregeldheden, die te Bordeaux hebben plaats gehad bij gelegenheid der optie van de Elzassers en Lotharingers van de Eransche nationaliteit. De permanente commissie was heden te Versailles vergaderd; de heer Thiers heeft zich niet in haar midden vertoond. Morgen zal het Journal Offieiel de benoeming van Staatsraden in buitengewone dienst en van maitres des requêtes bevatten. Men zegt dat de heer de Goulard uitgenoodigd is in de Permanente Commissie te verschijnen, om ophelderingen te geven met betrekking tot eenige aangelegenheden in verband met de leening. Vrijdag aanst. zal men een aan vang maken met het verwisselen der voorloopige resipissen van de groote nationale leening, tegen definitieve stukken. De inschrijvers zullen gelijktijdig met hun certificaten voor de rente, terugbetaling erlangen van de sommen, die zij boven het werkelijk aangenomen bedrag hunner inschrijvingen hebben gestort. De inschrijvers kunnen evenwel dat overschot laten staan of zich zelfs ook voor het nog te storten bedrag kwijten; daardoor zouden zij zelfs 6 pCt. disconto, van 29 Julij af berekend, winnen, zoodat de leening daardoor tot 81 francs zou dalen. Parijs, 14 Aug. De Patrie meent te weten, dat de heer Thiers in den heden morgen op het Elyseum gehouden Ministerraad heeft medegedeeld, dat de President der Republiek uit St. Petersburg geruststellende verklaringen heeft ontvangen ten aanzien van de aanstaande Keizers-bijeenkomst te Berlijn ; de heer de Rémusat zou gemagtigd zijn hieromtrent de noodige inlichtingen te geven aan de leden der permanente commissie, die heden te Versailles vergaderd is. De Parijsche correspondent van den Times seint aan zijn blad : De Permanente Commissie zal den 14n en 20n dezer bijeenkomen. Tenzij geen onvoorziene omstandigheden tussehenbeide komen, zal op die bijeenkomsten geen quaestie van belang worden besproken. Eenige afgevaardigden zijn echter voornemens den Minister van Einantiën te interpelleren over de door hem genomen maatregelen, die aanleiding gegeven hebben tot het buitengewone cijfer, dat de inschrijving op de leening bereikt heeft en over het gehalte van de tegenwoordige houders der obligatiën j van die leening. ; Ook meldt de briefschrijver, dat de benoeming van Djemil-Pacha tot Minister van Buitenl. Zaken te Constantinopel, met algemeen leedwezen te Parjjs is vernomen. Djemil-Pacha was hier zeer gezien en geacht in zijn hoedanigheid van Turksch ambassadeur. De gister door de Permanente Commissie gehouden zitting, die slechts een bloote formaliteit was, werd nogtans gekenmerkt door een onverwacht incident. Men verzekert, dat verschillende harer leden, die door den brief van den heer Saint Mare de Girardin zijn geschokt, besloten hebben er het onderwerp eener interpellatie van te maken. Vooral de uitgedrukte gedachte, dat de President der Republiek een deel van de Nationale Vergadering heeft willen //duperen”, zou het verzoek om opheldering uitlokken. De heer Thiers heeft Dingsdag, tijdens zijn kortstondig verblijf in het Elyseum, Djemil-Pacha in een afscheidsgehoor ontvangen, die, zooals men weet, de ambassade te Parijs verlaat, om de portefeuille van Buitenlandsche Zaken te Constantinopel te aanvaarden. Nog verscheiden andere leden van hel corps diplomatique hebben zich in den loop van den morgen naar het Elyseum begeven,; In het verslag over zijn daden en stemmingen door den heer Chaudordy, afgevaardigde van Lot en Garonne, aan zijn kiezers over de afgeloopen zitting-periode uitgebragt, zegt hij o. a. het volgende : //Het zou ons iilusiën doen maken als wij in het Regeringsstelsel, dat we aangenomen hebben en waaraan den naam van constitution-Rivet is gegeven, den grondslag wilden zien voor een blijvende orde van zaken. Sedert ik de wouderlijkste naauwgezetbeid en ijver heb gezien, op groote schaal ten toon gespreid, om aan de Vergadering wetten op te dringen, die ik geloof dat baar niet zullen overleven, ben ik meer overtuigd geworden dat uit bet iu praktijk gebragte stelsel den roem van een schitterende persoonlijkheid, maar geenerlei instelling kan te voorschijn treden. //Ons land is daardoor in een toestand gekomen, die zeer gevaarlijk kan worden. Daardoor word ik onafgebroken beziggehouden en zonder hartslogt, zonder parti pris, uitsluitend met het oog op het algemeen belang, zoek ik het geneesmiddel voor dien toestand. //Een werkelijk verantwoordelijk ministerie, minder persoonlijke invloed op de vergadering , het voorzien en regelen van het gezag, vóórdat het openvalt, zouden mij reeds toesohijnen nuttig te zijn om als waarborgen voor meerdere zekerheid in praktijk te worden gebragt. Dom Eerdinand, de vader van den Koning van Portugal, is gister avond uit Duitschland te Parijs aangekomen. Aan de Liberté wordt uit Brussel geschreven , dat Eélix Pyat den 24n dezer uit Engeland in België is aangekomen. Hij heeft te Brussel zjjn intrek genomen bij een zijner vrienden, een Dccember-balling, die sedert nooit naar Erankrijk is teruggekeerd. Wel verre van zich onmiddellijk in betrekking te stellen met zijn politieke geloofsgenooten , vermeed de ex-redacteur van den Eengeur zorgvuldig elke ontmoeting met de ballingen van den 18n Maart, die hem een diepe verachting toedragen en zich voorstellen, hem daarvan bij de eerste gelegenheid de beste de bewijzen te geven. Want, zooals gij weet, is bet voornaamste gebrek van dien berueliten lafaard — zoo werd hij eens door den commandant Gaveau genoemd in een zijner requisitoren — niet de vermetelheid, en wachtte hij er zich wel voor de etablissementen te bezoeken, waar men gewoonlijk de communelui bijeen vindt, aan wie Brussel gastvrijheid verleent. De briefschrijver verhaalt vervolgens, hoe hjj Eélix Pyat in een herberg te Brussel ontmoette, waar hij aan drie vrienden zijn lotgevallen verhaalde. Uit den mond van een hunner vernam de correspondent de geschiedenis van Pyat’s verblijf te Parijs, waar hij onder den naam van Bentz , onderwijzer in de wiskunde , geruimen tijd de nasporingen der politie verschalkte en zich meteen waarborgde voor elke onaangename ontmoeting met zijn oude vrienden in den vreemde, wier toorn hij teregt vreesde. Hij beroemde er zich op, meermalen de zittingou van het proces der leden van de commune te hebben bijgewoond. Zoo bleef Pyat den geheelen winter te Parijs , een klein uitstapje naar den Elzas uitgezonderd , dat door hem ondernomen werd om zijn paspoort door de Pruissische overheid te laten legaliseren. Hjj was een trouw bezoeker van de schouwburgen op den boulevard en deed volstrekt geen moeite om zich te verbergen, zoo zeker waande bij zich onder den naam van den braven Bentz. Maar tegen het einde van Maart werd hy toch wel wat beangst door de vele arrestatiën, die dagelijks door de militaire autoriteit gedaan werden. Hij voorzag zich bij den Pruissischen consul van oen nieuw paspoort en verscheen plotseling te Londen voor zijn verraste vrouw, die hem sedert lang dood waande. Te Londen leefde Pyat eenzaam en teruggetrokken en kwam dezer dagen naar Brussel ter regeling van eenige oude zaken. Maar zoodra had de autoriteit berigt van zijn overeenkomst gekregen , of zij verzocht hem met aandrang om weêr naar Engeland terug te keeren. Pyat zal nu wel weêr te Londen zijn teruggekeerd. Moog ’t gij hem — zoo besluit de correspondent — nooit anders te Parijs terugzien dan tussehen twee gendarmes. De Sentinelle du Midi bevat het berigt, dat volgens een opgemaakte statistiek, de Internationale te Marseille meer dan 8000 aanhangers telt. die behoorlijk zijn ingedeeld. Men verwacht een dagorder van generaal Espivent. die geen twijfel zal overlaten omtrent zijn voornemens ten hunnen aanzien. Die dagorde is op dit oogenblik in banden van den President der Republiek. Wie had ooit kunnen denken, vraagt de Constitutionnel, dat er tussehen lieden van de commune, door de vlugt aan de wraak der wet ontsnapt, en ten bate van hun lafhartigheid de buitenlandsche gastvrijheid exploiterende, wie had ooit kunnen denken, dat tussehen soortgelijke lieden een dier zaken zou kunnen ontstaan, die men gewoon is zaken van eer te noemen ? En toch zou iets dergelijks het geval zijn; zoo wij den Gaulois kunnen gelooven , zullen de heeren Vermersch en Lissagaray duelleren. De oorzaak van dat duel is overigens de beide personaadjes wel waardig. De heeren Vermersch en Lissagaray hebben elkaêr op een meeting bij het haar gepakt en //de heer” Vermersch heeft zijn nagels gezet in het aangezigt van den heer Lissagaray. Deze, bijna levend verscheurd, heeft daarop een uitdaging aan Pere Duehéne gezonden. De broeders en vrienden maken zich een feest van dit kleine avontuur; zij hielden een wedstrijd, wie zich maar het eerst als getuige aanbood; allen hebben daarop dezelfde aanspraak en de kampioenen hadden dus embarras de choix. Men twijfelt evenwel, of het duel wel zal door- gaans want; om te vechten, al zij het maar een eenvoudige kloppartij, wordt een zekere dosis moed vereischt en daarin schitteren de vlugtelingen van de commune niet bijzonder sterk. Het is dan ook wel aannemelijk, dat de zaak zich nog schikken zal, vóór men handgemeen wordt, als zij niet reeds geschikt is; hoogstens zal men voor den vorm eenige parade-uitvallen doen, om dan den dag te eindigen op een meer eigenaardig voor het commu- | nalistisch genie passend terrein: de kroeg. De heer Jules Varinet spreekt het gerucht tegen, volgons hetwelk hij het eerekruis, hem door den Keizer van Duitschland aangeboden, zoo ’t heette, j voor de redding van een Beijerseh soldaat, zou | hebben teruggezonden en liever de vrijlating van 5 den laatsten Franschen krijgsgevangene zou hebben jj gevraagd. De zaak is eenvoudig, volgens het verhaal van I den heer Varinet, aldus : Hij redde een Duitsch soldaat; een ander Duit- jj scher zag dit en wenschte hem geluk en aan dezen j antwoordde hij , halt in ernst, half schertsend: jUw Keizer is mij een man schuldig en als ik jj den moed er toe had, zou ik hem genade vragen ij voor den eenigen Franschman , die nog in Duitsch- i land gevangen wordt gehouden.” Noch het zenden van een ridderkruis, noch de 1 teruggave daarvan en evenmin do medegedeelde 1 brief aan den Keizer, zijn den heer Varinet bekend. la Franco maakt hierbij de snedige opmerking dat, als zich de zaak zóó eenvoudig heeft toegedragen en de Keizer dus geen reden kan hebben om misnoegd te zijn, Z. M. zeker nog eerder aan het geuite verlangen zal voldoen. Men meldt uit Marseille, dat zes en twintig Spaansche zendelingen , van de Philippijnsche eilanden komende , door Chinezen gevangen genomen en in een bosch gekruisigd [zijn. Slechts twee hunner ontsnapten aan dien gruwelijken dood en werden verlost door een detachement Engelsohe soldaten. l’Evhiement berigt, dat a. s. Vrijdag aan den beul een banket zal worden aangeboden door zijn ondergeschikten. Te Cherbourg is het volgend berigt aangeplakt: Het is aan de officieren, zelfs in klein tenue, en op straffe van arrest, verboden, op straat te wandelen of te spreken met vrouwen, wier reputatie niet gecontroleerd is door den maire. Ook is zoowel aan burgers als aan militairen verboden , genoemde creaturen naar de stalles d orchestre te geleiden of met haar in de baignoires to spreken. Het totaal der inschrijving voor den wederopbouw van het paleis van het legioen van eer, bedraagt-, volgens het Journal Officiel, reeds fr. 716,822. De inschrijving blijft nog opengesteld. ---