Pensioenfonds ran burgerlijke ambtenaren. ■ , “ om.»» erp-oegrooting van bovengenoemd fonds bedraagt voor 1873, ƒ1,015,800, waaronder ƒ80 000 voor pensioenen. J ’ Hoeveel het batig slot voor 1872 bedraden zal, is no* met op te geven. Buiten dat slot wordt “voor 1873 ov een inkomst gerekend van ƒ995,800. 1 . PPet aaetal «ter tot bet fonds behoorende ambtenaren IS in den loop van het vorig jaar met 212 vermeerderd en was op 1 Jan. 1872 tot 9428 geklommen. De sommen, die tot grondslag strekken voor de toepassing der door hen verschuldigde bijdrage, maken een gezamenlijk bedrag uit van ƒ7,329,899. J Vau de 8000 bij de invoering der wet aanwezige burgerlijke ambtenaren waren op 1 Jan. 1872 nog 1684 iu dienst. Deze behooreu niet tot het fonds, maar worden i van lieverlede door deelgeregtigden in het fonds ver- j vangen. De grondslagen hunner pensioensbijdragen be- : loopen te zamen ƒ2,859,038. Over 1873 wordt wegens afloopende kortingen ƒ435,000 en wegens doorloopende kortingen ƒ115,000 gesteld , te zamen ƒ550 000 De renten van het kapitaal 2V* pCt. nationale schuld, mona??9/il97 ën l0ndS ingefbreven, bedroegen: over 18‘° /J^4’^7-50 1n over 1871 ƒ363,150 en zullen over 187~ ongeveer kunnen beloopen ƒ403,000. Op 15 Ang. jl. bedroeg dat kapitaal een som van ƒ16,051,500. : l \ --- KAMER-OVERZIGT. Binnenland. ] Van de talrijke punten, die heden in de Tweede j Kamer der Staten-Generaal ter sprake zijn gej komfn» bij de behandeling Van de afdeelingen j Nationale Militie én Schutterijen en Medische j Fo.lMe der begrootiug van Binnenlandsche Zaken, j zti‘len Hij de vijf voornaamste in dit Overziet S opnemen. | len eerste de militaire quaestie. Wanneer wij _ zeggen : de militaire quaestie, dan is ’t omdat , j boewei tor ioops, toch ehnigsins iu het fond van [ het militair programma der Iiegering werd ge| treden bij de behandeling van de eerste der beide i genoemde afdeelingen. I De heer Stieltjes opperde in de eerste plaats het denkbeeld der overbrenging van deze afdeeiinonaar het Departement van Oorlog, — waaromtrent tie Minister van Binnenlandsche Zaken , over ’t algemeen een oppervlakkigheid in zijn antwoorden aan den dag leggende, die ieder ia ’t oog springt, alléén verklaarde geen bepaalde meening te hebben , zonder dat hij met een enkel woord wist te motiveren waarom het denkbeeld al of niet al keuring verdiende. De vragen betrekkelijk het eigenlijk militair programma waren deze ; of de Kegering het niet wenschelijk achtte partieel af te schallen de vrijsteliuig van éénige zoons van de militiedienst; ot het daarentegen niet beter ware het toegezBgde wetsontwerp tot afschafling der plaatsvervanging niet partieel voor te dragen, maar i *• — in > iuuai e reserveren tot de algemeene herziening f®? ,.mill4le' ,en schutterij wetten; op welk tijdstip de nieuwe ontwerpen konden worden verwacht; of, in afwachting van de beslissing daarover, nog tijdelijke maatregelen tot versterking der weerbaarheid zullen worden genomeD en zoo ja, welke de orde van behandeling zou wezen , die de Eegering zich voorstelde ? Uit de antwoorden vau den Minister van Binnenlandsche Zaken bleek, dat de Eegering voor het eene niet en voor het andere wel partiële regeltng noodzakelijk acht; dat het beginsel der afschaffing van de plaatsvervanging //zeer spoedig” (men denke aan de ministeriële beteekenis van die woorden bij de census-quaestie) aan de Wetgevende Magt zal worden voorgedragen, en dat van de beslissing daarover afhangt de indiening van nieuwe militie- en schutterij wetten. Nu zou men denken, dat er een vast plan bij de Eegering bestond, een behoorlijke orde van werkzaamheden , zooals althans de Minister van Justitie voor zich heeft. Maar let meii op dc verklaringen van den Minister van Binnenlandsche Zaken en vooral op het tegenstrijdige tusschen zijn mededeelingen en die van zijn ambtgenoot voor Oorlog, dan moet men onder den indruk komen, dat het er nu, gelijic te voren, met het zoogenaamd militair programma erbarmelijk uitziet. Ook nu weder geen afgerond geheel en geen volledig plan. Dat is duidelijk. De Minister van Uoriog had een plan ontwikkeld in het Verslag over Hoofdstuk VIII: zijn ambtgenoot voor . iiinnenlandsohe Zaken maakte hem daarvan heden weder los. Be Minister van Oorlog had, bij dit plan, in 1 ultZl8« gesteld de vernieuwde aanbieding van het bestaande, doodgeboren wetje tot buitengewone oefening van den eersten ban der schutterijen ; de Minister van Binnenlandsche Zaken scheen er mets van te weten, en toen generaal van Ktirum zijn schriftelijke verklaring daaromtrent bevestigde moest de hoer Geertsema een allerongelukkigst excuus zoeken om aan zijn Woorden j eeu *endl»S tü geven, die het kennelijk gemis i: aan . “omogeneïteit en overeenstemming in deu | Ministerraad moest verbergen. Zoo blijkt het nu reeds geschapen met het j //militair programma” der Eegering. Hat belooft Iiets voor de behandeling der militaire begrootingen , wanneer deze aan de orde zullen ziju. Het tweede punt uit de diseussiën van heden raakt de toepassing der wet van 1870 op het veeartsen ij kundig Staatstoezijt. Men klaagt in de laatste dagen dikwerf en te regt over trage afdoening van de publieke zaak; over jaarlijks terugkeerende belangen die ongeregeld blijven, over onvruchtbare werkzaamheid van de Verte! genwoordiging. Maar is t wonder, wanneer men ziet hoe de wetten toch gemaakt worden, hoe de tijd, dien de Vertegenwoordiging doorbrengt met het maken van wetten — en aan de lagomanie > ontbreekt het bij ons toch wol niet — voor een groot deel nutteloos volbragte tijd is, omdat zoodra de wetten in werking komen, haar onhoudbaarheid en ondoeltreffendheid blijken ? Zoo is het ook met deze wet. Zij dagteekent van het jaar 1870 ; zij werkt naauwelijks een jaar. Bij haar vaststelling werden haar gebreken in t licht gesteld van meer dan een (zijde; maar zooals het bij ons gaat, een Minister van de radicale party mag bij de meerderheid geen échec lijden en zoo werd de wet-Foek met al haar grove gebreken aangenomen. ° TÜn nn Ie.i 4,-. — i i» . UU lette wen op de discussie van heden. Afgescheiden van het verschil, dat zich openbaarde over de al of met doelmatigheid der toepassing van den _ maatregel van algemeene afmaking bij de longziekte onder het vee; afgescheiden van de voorkeur, die sommigen aau de inenting geven , met hatelijken dwang — Z00als de heer Bredius wil — op veelal onontwikkelde menseken, die hij in tweestrijd tusschen hun geweten en hun beurs wil plaatsen, afgescheiden daarvan rijzen nu reeds van alle kanten klagten over de slechte werking der bepalingen vinding0 WOt ’ UU reccls ua 200 korte ouderMoet op die wijze de wellen makerij niet eindeloos duren ? En kan men op zulk een manier ooit vruchtbare arbeid van de Vertegenwoordiging verwachten . Wordt de aandacht niet telkens van andere belangen afgetrokken, omdat zij gevestigd moet blijven op de zoodanige, welke men dacht voorzien te hebben , maar die op stuk van zaken blijken bedorvan te zijn ? Nog veel grooter straf voor den partijgeest die zich zoo dikwerf onder de //liberale” partij * openbaart, viel haar ten deel heden , bij de behandeling van het derde punt, waarop wij de aandacht wilden vestigen. 1 J Hij bedoelen de quaestie der veepest. Men weet dat er eemgen tijd geleden een internatioild00 Mre f -te döZer zak(’ te was belegd. Men herinnert zich, dat de heer Nierstrasz in het voorjaar de aandacht der Eeeerimv , gevesuga en (mar vroeg waarom Nederland, dat zoo groot belang heeft vooral bij i ™°™>ïgmaatregeleu tegen den invoer van de ziekte, daarop niet was vertegenwoordigd? | Er was toen blijkbaar verzuim , hetzelfde fatale ' l- J £,* df ,hf ^eede Ministerie-Xhorbeeke [ “fvl ”l 1114 bet gskeugen der uatie zal doen i veldwy,len- Dat verzuim moest vergoelijkt worden. : Allerlei exeeptiën werden toen door de Minis’ dle de;! destiJds reeds kranken Staatsman vertegenwoordigden aangevoerd. Dapper werden SnfaTnf j d00n eeilige ministeriële {leden geholpen. Zelfs de mededeeling der gevoerde correspondentie werd geweigerd. En wat is nu gebleken’? De heer Godefroi deelde aan de vergadering mede, dat een -root aantal Staten van Europa, vooral van westelijk; eQ rG confin een onderhoud met den heer Mulder, als zijn overtuiging stelsel kTeVegr7e.n’ dat het bescbermend stelsel - bij het Indisch tarief _ ffl0est eu langzamerhand kon worden verlaten. n ij ^emen d.ie “fdededing in onze kolommen °?r’ daa.r ook "ij, op grond van ons ver! stiekte inlichtingen , hadden beweerd, dat de | hoer Stork die nu vóór de opheffing der bescherming stemde, met altijd zoo gedacht had. Niet.emm veroorlooven wij ons de opmerking dat de strijd , bij het Indisch tarief over de hm -cheiming gevoerd, meer betrof de opportuniteit van baar thans reeds gedecreteerde opheffing dan wel he beginsel der protectie-zelf ƒ en dat du de overtuiging van den heer Stork . dat het be! schermend s elsel langzamerhand moest en kan verlaten worden, zoó rekbaar is geformuleerd dat met die omschrijving zich de meeste tegenstanders vanjiet nieuwe Indisch tarief wel^veri” „■*& “Utfeu uit //Teregt wordt in liet Dagblad van Dingdag 19 Nov. melding gemaakt van de s!eeb!rcorDrespondentie der verschillende spoorlijnen en o a er op gewezen dat er te ’s Hage na “s avonds’ J uur geen vroegere gelegenheid is voor de corK Jaar xl Zeel8nd dau ’s morgens 10 u. "Vltl‘. baron van Reede van Oudtshoorn — de consuls van Wurtemberg te Amsterdam en Rotterdam, de üostenrijksche gezant en die van Italië, terwijl het rijtuig van mevrouw van der Oudermeulen , Grootmeesteres van bet Huis van li. M. de Koningin, mede deel van den stoet uitmaakte. Op het kerkhof werden voorts nog opgemerkt majoor de Koek en de heer J. Roosmale Nepveu, als vertegenwoordigende Z. K. II. deu Prins van Oranje, generaal van Meurs , baron van Hardenbroek van Bergambacht, dr. A, Vrolik, en verder een talrijke schare van vrienden des ontslapenen , waaronder zeer vele hoogst aanzienlijken. De lijkkist was versierd met een zilveren plaat, waarop de naam des overledenen, met de datums van zijn geboorte — 16 Januarij 1807 — er van overlijden, gegrift stond. Door de band der liefde was op de lijkbaai een krans van immortellen en bloemen^ gelegd welke straks door den oudsten zoon , voor dat d( kist werd nedergelaten , op baar werd bevestigd Aan de groeve nam de Waalsche predikan Vust in de Iransclu; taal bet woord. Hij schet ste de deugden van den overledene en Gods on doorgrondelijke wegen, die wij niet volgen kun nen, vooral niet bij bet wegnemen van een zoi uitstekend deugdzaam menseh. Toch weten wij dat die God liefde is. Zouden wij den beweende O] deze wereld niet meer aanschouwen , toch mogei wij ham in de hoop de3 eeuwigen levens toe roepen : //tot wederziens.” De leeraar verzoch hem toe te staan, zijn gebed hier op den Gods akker tot den OnÉietilijkb te rigten, voor den Overledene, die een geliefd echtgenoot en vader, ; een trouw dienaar en vertrouweling van onze < ’ geliefde Koningin, eën vriend van allen die hem j ; këaden , maar vooral een trooster der ongeluk- j digen, aan wie hij zoo gaarne hulp verleende, en een £ ( vriend der armen zich getoond had. Hierop deed ; ds. Vust een treffend gebed, zijn vertrouwen i ' uitsprekende , dat Hij, die ons gezegd heeft i Ik ben j de Opstanding eu liet Leven, die in Mij gelooft zal j : leven al ware hij reeds gestorven, de ziel des S ' \ ontslapenen in genade voor hoogeren werkkring ; tot zich genomen tal hebben. Na dit indrukwekkend gebed betuigde de wel- E 1 sprekende redenaar aan allen ; die als rouw- j dragende vrienden van den betreurden doode hier i 1 tegenwoordig waren , of wel anderen vertegen- < 1 woordigden , zijn dank voor de eer den te ruste ge- j ’ legde bewezen.Zicbnogmaalswendendetotdezonen, die zulk een waardigen vader verloren, drukte hij de 1 verwachting uit, dat zij zijn voetstappen zouden 1 drukken , met. de bede dat Gods liefde ben steeds , < nabij moge zijn , waarna de toegesprokenon (liep 1 getroffen elkander onder een tranenvloed omhelsden , terwijl er onder de aanwezigen velen 1 waren in wier oog tranen blonken, als de ! bewijzen hunner sympathie voor hem, wiens plegtige ter aarde bestelling zij hadden bijgewoond. 1 De nagedachtenis van von Weckherlin zal op 1 Nederlandschen bodem, vooral als vriend en hulp : onzer geliefde Koningin, nog lang in zegenend 1 aandenken blijven. Indertijd hebben wij melding gemaakt van de edele gift, bestaande in een prachtig schilderij, door den lieer jhr. E. van Heemskevck van Beest afgestaan, ten behoeve van deu manmoedigen sloeperman en menschenrcdder Gornelis Dito, en van de welwillende bemoeiiingen door de heeren baron Melvill van Carnbee, te Nieuwediep, en baron Snouckaert van Schauburg, hier ter stede, aangewend, om die gift in een kapitaal te converteren en dit ten meesten nutte van Dito aan te wenden. In een brief uit West-Eriesland, aan het Utr. Dagblad, vinden wij thans daarvan eenige nadere bijzonderheden en tot de zaak in betrekking staande mededeelingen, waarran onze lezers ongetwijfeld met belangstelling zullen kennis nemen. Wij ontleenen aan dien brief het volgende: //Voor de opbrengst, p. m. ƒ4000, worden thans drie wooahuisjes voor Dito gezet. Een daarvan gaat hij zelf bewonen, terwijl de twee andere reeds verhuurd zijn. — Bij vrije woning zal hij ruim ƒ4 per week genieten, als vrucht van de opbrengst van ’t keurig geschenk, door den gevierden kunstenaar hem als hulde voor zijn nobele daden vereerd. //Bij1 het vermelden van deze zaken willen wij u, liefst met zijn eigen woorden , de ontmoetingen van //Kees” vertellen op een reisje, dat hij in den loop van den zomer naar ’sGravenhage ondernam. ////Toen baron Snouckaert, zooals u weet, laatst hier was , zei hij al: ////Keesje, je moet ereis bij ons in den Haag komen , en als je er trek in hebt, dan zullen we zien, dat je’n baantje 9 op de marine-werf krijgt.”” — Nou is de zee | wel meer me element, zei ik maar zeggen, maar, I mijnheer! ik word al een dagje ouwer en dan wordt het varen als sloeperman hoe langer hoe moeijeb'iker, zei ik maar zeggen. Mijnheer Melvill heelt een verzoekje aan den Minister voor me opgesteld , en daarmee ben ik naar den TIaag geweest. Ik kou tc met niet oververtellen, zei ik maar zeggen, wat daar met me gebeurd is. — Toen ik aankwam , was baron Snouckaert met «en open rijtuig aan ’t station, om me af te balen. Ik was er verlegen mee. Wij reden naar jhr. van Heemskerck van Beest, dien ik, \ zoo als ’t er uit wou, voor zijn schilderij be- | dankte. — Hij zei daarop, dat hij nog meer ; reden had om mij te bedanken. Ik begreep niet \ waarvoor, maar dat begreep ik wel, dat hij een j charmant rnensch is, zei ik maar zeggen. ////Toen reden wij naar den Minister , die mij ; ook heel vriéndelijk ontving en mij beloofde op ) de werf té plaatsen , eerst als sjouwer, maar j als er wat beters open kooit, zal hij om mij denken , zei ik maar zeggen. ////Doe kwam het moeijalljkste nog voor rae an. ' 1 Ik moest met mijnheer Snouckaert mee naar zijn huis, om met hem en mevrouw koffij te j drinken. Na de koffij ging ik met mijnheer j kuijeren en naar ’t Museum. Toen had de baron f bezigheden en ik ging op me eigen gelegenheid de stad nog ereis door, maar moest om vijf ■< uur weer aan zijn huis zijn, om met de familie, j te dineren, zei ik maar zeggen. Wat ik gegeten heb weet ik niet, ja , soep en aardap- j pelen, dat kon ik, maar wat bet andere was, j kan ik niet na vertellen, maar lekker was het, > . dat verzeker ik je. ’s Avonds bragt mijnheer 1 mij weer met rijtuig naar het spoor en bij het , been gaan , kreeg ik zijn portret. Hier is het. Ik heb bet meegenomen om je het ereis te laten j . zien, zei ik maar zeggen.”” _ • Dito is nu reeds op de werf geplaatst als sjouwer, met ƒ 1.20 per dag, doch bij een vacature zal men zeker het lot van dien verdienstelijken man gaarne < willen helpen verbeteren ” - De openbare vergadering der Yereeniging tot afschaffing van sterken drank , gister avond alhier j gehouden , werd door den heer B. Koster, lid \ van het bestuur, gepresideerd, die met een harte- ! \ lijk woord ter aanbeveling dezer goede zaak de s vergadering opende, een woord dat voor hem, j als oudste lid der Vereeniging en mede-oprigter j ' der Haagsehe afdeeling, nu op zijn meer dan j , 80jarigen leeftijd , regt passend genoemd mogt ) , worden. Daarna bepaalde de heer mr. d’Engelbrouner, 1 secretaris der vereeniging, de toehoorders bij esn > , nieuw werkje, dat weldra in den handel komen ' zal, getiteld : ullet regtsgeding van kapitein Al- j cohol." Het is een humoristisch regtsverhoor, \ , hoe kapitein Alcohol is gevonnisd voor een jury, j nadat de heer Pimpelaar, als advocaat, zijn plei- j ' dooi gehouden had, maar zijn cliënt niet vrij : ■ had kunnen pleiten , die ten slotte met eenparige uitspraak //schuldig in elk opzigt” werd ver1 klaard. Het onderhoudend pleitgeding boeide de aandacht en werd door den spreker regt levendig ’ voorgedragen. ( Door den heer van Lijnden werd nu van deze t vergadering een andere uitspraak gevraagd : hoe te oordeelen over de ellendige gewoonte , om zoodra _ de pannen een nieuw gebouwd huis dekken, het werkvolk op het zoogenoemde //pannenbier” te [. onthalen , waarvan hij juist weinige uren geleden in een onzer straten weer het akelig woeste get zang , bij die jenever-tractatie aangeheven , vernomen had. t Hij vroeg een verdediger voor die gewoonte, maar niemand uit de vergadering nam die taak op g zich , waarop hij nader op het vernederende dier jenever-tractatie voor den werkman wees , eu mot den wenseh, dat men den werkman niets mogt ’ onthouden wat hem als bijzonder onthaal kon ten goede komen, bij patroons en bouwmeesters ernstig aandrong om wat beters daarvoor in de plaats te geven en den werkman aanraadde, voor ’’ zulk een onthaal met bescheidenheid te bedanken en liever wat anders te vragen, dat met regt beeten mag den arbeider toe te komen. Hij getuigde bij ondervinding hoe de werkman dit met j dank zal aannemen. g Eindelijk sloot de heer d’Engelbronner nog j met de voordragt van een kort gedicht: uDe ^ grootste vijandin des Vaderlands", vroeger in druk gegeven door baron van Heeckeren. ’ Met aankondiging der volgende vergadering op St. Nicolaas-avond en met uitreiking van 1_ een blaadje, "Het, ingezonken graf" werd de >0 vrij wel bezochte zamenkomst gesloten. n Gister avond had een vrouw aan het Om en e- Bij het ongeluk, terwijl zij een emmer in het it water wilde schoonmaken, het evenwigt te s- verliezen e» voorover in de vaart te storten. Gelukkig werd haar hulpgeroep in die stille buurt door een voorbijganger gehoord, wien het gelukte de drenkelinge op het drooge te brengen. In het Leidsch Dagblad wordt het volgend curieus berigt gevonden: //Gister avond had alhier een zeker niet alledaagsch schouwspel plaats. Omstreeks ten 11 ure 1 werden de couranten der sociëteit Minerva in statigen optogt van leden van het Leidsche studentencorps met fakkellicht per voertuig naar het Ruïne-plein vervoerd, om daar onder het zingen van allerlei liederen de straf van den brandstapel te ondergaan. //Inderdaad leverde de kring van zeer beweeglijke donkere gestalten en in hun midden de ko- j lossale menigte Vrtiditen van dén arbeid der pers, ! waarvan de vlam nu en dan door petroleum nog ( werd aangewakkerd, een phantastiseb schouwspel op, hetgeen onwillekeurig herinnerde aan tafe- | reelen uit de prairiën van Amerika , of aan straf- ( oefeningen van eertijds. Ten half een ongeveer was de zonderlinge oiiërplegtigheid afgeloopen.” Dit zal wel een studentengrap moeten beeten. 1 Geest zien wij er echter niet in. Maar wanneer men de gelezen couranten voor scheurpapier had verkocht en de opbrengst daarvan in warme soep ; of op andere wijze aan de vele noodlijdenden der Academiestad ware uil gereikt, dan voorzeker zou een heugelijke!1 tdeken van het gemoeds- < leven der heeren studenten zijn gegöföff. Gister is het tweede schip der nieuwe stoomvaart-verbinding Rotterdam—New-York, de Maas, gezagvoerder E, Deddes, met volle lading en 64 passagiers, van Ilellevoetsluis in zee gestoken. Volgens liet L. D. is gister te Leiden eeü ^ valscbe gulden uitgegeven, schijnbaar van lood Vervaardigd en slechts iets meer dan de helft van het gewigt van den gewonen gulden houdende. Hij droeg de beeldtenis van Koning Willem II, het jaartal 1846 en in plaats van het gewone randschrift eenige ongelijkmatige figuren, liet stuk is in handen der politie gesteld. Men schrijft aan de Leidsche Ct.: De wind heeft sedert ruim S dagen van het noordoosten tot het zuidwesten geheerscht, waarbij met een sterken zuidoostelijken wind o. a. de afstrooming van Rijnlands boezemwater zeer is bevorderd. Ondanks het malen van het ruim 400tal poldcrmolens en het ia werking stellen van hot 20tal stoomgemalen in Rijnland , is de boezem een Rijnl. voet gedaald en loopt bet water nog steeds af. Overal hebben de polders op den overlast van water gewonnen, waarbij de molens veeltijds door genoegzame wiudkracht geholpen zijn. Vooral .nu de geweldige regens liebben opgehouden, zijn de vooruitzigten niet ongunstig. Ook Delfiands boezem is dalende en de polders, vooral die door een stoomgemaal worden bediend (waarvan onder Delfland reeds verscheidene de molens verdrongen hebben) zijn bijna van het overvloedige water ontlast. Naar men verneemt, houdt men zich bezig met de bewapening van het fort te Rhijnauwen ; deze sterkte , die een der grootste in do Utrechtsche linie is, zal met het geschut van de nieuwste vinding met ruim 100 vuurmonden gewapend. . worden. (U. D.) j Aan de Arnh. Ct. wordt door deu heer E. W. Berg gemeld, dat niet de Deutsche Lisen- j bahnbau-Gesellschaft de in ons vorig No. uit genoemjl blad overgenomen Iiollandsch-Westphaalsche spoorwegliju heeft geprojecteerd , maar ; dat dit is geschied door deu heer G. Holtzman te Amsterdam, die voor deze lijn concessie j heeft aangevraagd en verkregen, welke concessie daarop is overgenomen en wordt, uitgevoerd door j de Holl.-Westphaalsche spoorweg-maatschappij. t | De Arrondissements-regtbank te Rotterdam heeft gister iemand veroordeeld tot cellulaire gevangenisstraf van één maand, omdat hij , zonder daartoe geregtigd te zijn , in het openbaar gedragen heeft het ridderkruis der Militaire Willemsorde met het ; daaraan verbonden ordeiint. Tevens is de vernieti■ ging van het in beslag genomen kruis bevolen. ---