AMERIKA. Jtlet onderzoek naar uo ramp van uu wvmww ^ aaugevangen. Kapitein Williams lieeft in zijn verklaring uitleg gedaan van de misrekening, die had plaats gehad in den gang van het schip. Hij was ook in ’t minst niet voornemens kolen te sparen. Zoo de officieren wat meer geestkracht hadden betoond , wat meer voor zich hadden gezien en de machine hadden geremd, zou de ramp voorkomen zijn geworden. Bovendien verklaarde de kapitein, dat men, wegens de geringe hoeveelheid steenkolen en levensmiddelen en om de geringe snelheid van slechts zeven knoopen in het uur, voornemen was te Halifax binnen te loopen. //Ik sliep”, verklaarde de kapitein, //toen bet schip strandde, maar de officieren waren spoedig op hun post. De eerste golven die over het schip joegen , sloegen de groote booten weg. Toen het schip nu begon over te hellen, werd de verwarring zoo groot, dat het ónmogelijk was de menschen naar voren te krijgen. //Nadat ik twee dames in het tuigaadje had geplaatst , bemerkte ik , dat het schip nog meer begon over te bellen; ik gaf derhalve den eersten officier last, de reddingsboot gereed te houden, maar deze sloeg om en daarbij verdronken de officier en 30 ol *10 menschen. Toen ik terugkwam waren ook de beide vrouwen verdwenen, die ik in bet tuig bad geborgen. De eerste officier h'rith zat hulpeloos in de bazaan. De derde officier bad inmiddels, door jniddel van een touw, een verbinding weten te vormen met een rots, die op een afstand van 40 yards was gelegen. Daar lagen een aantal personen, waaronder vele salon-passagiers, te sterven. Door middel van vijf lijnen werden 200 menschen bijna uitgeput op de rots geborgen, terwijl 50 anderen door een dergelijk middel een ander grooter eiland bereikten, maar velen, waaronder de opperhofmeester, vonden op dien togt, den dood in de golven. De vierde officier en ik, wij spoorden de 150 overblijvenden aan, om in beweging te blijven, ten einde niet in slaap te vallen. Allen konden daaraan echter geen weerstand bieden, en die dat niet konden, zij waren twaalf in getal, stierven, oogenschijnbjk zonder pijn. ’s Morgens ten balt' zes werd de eerste boot beproefd en onbruikbaar bevonden, twintig minuten later stak de eerste groote boot in zee.” Twee of drie honderd vaartuigen kruisen rondom bet wrak van do Atlantic, om wrakhout en lading op te vissollen. Niet de bemanning,‘maar ceffaehttal stuwers moeten de lijken beroofd hebben. Naar de overheid echter onderstelt, draagt een deel der bemanning de klecdereu en de schoenen, waarvan zij de ligehamen dan zouden hebben beroofd. De Gemeenteraad van Halifax beeft besloten voorde begrafenis der lijken, die gevonden worden, te Zaturdag zijn 312 tusschendeks-passagiers te Boston aaugekomen. Door de burgerij en een escorte van agenten vau politie werden zij naar de laneuul Hall gebragt, waar een stevig ontbijt hen wachtte. Den volgenden dag werden zij te New-York even hartelijk ontvangen. De opgewondenheid was buitengewoon en mot moeite kon men de menschen buiten de poort van Castle Garden houden, waarheen de emigranten zich bij bun aankomst hadden begeven. De schipbreukelingen zagen er verhongerd en afgemat uit. De tooneelen, die plaats grepeu als ze door hun betrekkingen herkend werden, waren hartbrekend. De meerderheid spreekt schande van het o-edrao- vau den kapitein en de bemanning. Zij va-klaren o. a. dat zij gedurende drie dagen op zee voedsel te kort kwamen. Er zjjn weer veertig Ijken aangespoeld. --- PERZIË. Sedert twee dagen wortlen nier gioore u,es gevierd ter gelegenheid van den geboortedag van den Shah. De bazars en de turnen van bet paleis waren schitterend verlicht. Al de leden der Regeling werden door Z. M. ontvangen, die, m een rede, welke betrekking had op zijn reis naar Europa, op de aanzienlijke voordeelen wees, cüe daaruit zouden voortvloeijen. De Shah verklaarde, dat de eenige reden, die hem tot hot doen dezer reis aanspoorde, whs dat zij gelegenheid zou geven om de betrekkingen met Europa te ontwikkelen en de banden van het handelsverkeer tusschen Perzië en andere beschaafde Staten imauwer aan te halen. Z H. zou zich dau een denkbeeld kunnen vormen (>yér den toestand dier landen en diensvolgens, bii zijn temgkeer, die hervormingen kunnen aanbreuoen , onmisbaar geworden voor sommige takken van administratie, en ook om de hulpbronnen van Perzië beter te ontwikkelen. . De Shah voegde er bij, dat luj aan Prins Naibos Seitener en aan zijn zoon, tijdens zijn afwezigheid, bet beheer van het Rijk overliet. _ . . , Z. H. drong diensvolgens bij de militaire en civiele autoriteiten aan op het nemen van verstandige maatregelen in het belang der handhaving van orde en rust en van He veiligheid des lands. Z H moet eiken dag, door middel van den telegraaph, £>]> de hoogte worden gehouden van hefteen er in zijn rijk omgaat en zal ook langs dien weg, die instrccticn geven, welke noodig mogten zïm Z II. heeft ten strengste aanbevolen de prompte uitvoering van alle bevelen, die van den Grootvizier uito'ftun, en wien Z. II. hoogen lof toezwaaide als zijnde lój de persoon, die liet initiatm me geuovoor al de hervormingen, die m liet land zijn ingevoerd cn in wie hij yoor de toekomst t grootste V° Aan liet diner ten paleize zaten ‘200 gasten aan, waaronder het corps diplomatique en de leden van den hoogen adel. --- Tweede Kamer. Staten-Generaal. Door de Regering is ingediend een wetsontwerp tot mteigening, ten name van de provincie Groningen, van p-onden, noodig voor het afsluiten van het Reitdiep, in le provinciën Groningen en Friesland, en wel in de gemeenten Adorp en Ulrum. Het dezer dagen ingediend wetsontwerp tot wijziging van het Vllle Hoofdstuk der Staatsbegrooting voor 1873 , strekt eenvoudig om, in verband met het aangenomen beginsel, dat de bijdragen van de leerlingen der Militaire Akademie niet in mindering zouden strekken van de kosten dier instelling, maar onder de middelen, ten bate van den lande. zouden worden verantwoord, de omschrijving van art. 13 dier begrooting te veranderen. --- Overeenkomst met de Nederlandsche Handelmaatschappij. De Regering heeft een wetsontwerp ingediend, strekkende tot bekrachtiging eener nieuwe overeenkomst met de Nederl. Handelmaatschappij ter vervanging van die van 21—22 Julij 1853. De Minister van Koloniën acht ’t in ’s Lands belang, dat ook na 1874 voor den overvoer en den verkoop vau de Indische producten in Nederland de tussehenkomst der Handelmaatschappij worde gebezigd. Het vertrouwen , dat in de Maatschappij wordt gesteld en de wijze waarop zij tot dusver haar rerpligtingen tegenover de Regering nakwam, wettigen , naar ’t haar voorkomt, een overeenkomst, waarbij de Regering zich voorwaardelijk verbindt, voor den overvoer en den verkoop van Indische producten in Nederland zich niet vau andere tussehehpersonen te bedienen. De overeenkomst, den 28n Maart jl. gesloten , is van den volgenden inhoud: Art. 1. De Nederlandsche Handelmaatschappij belast zich , als commissionair, met het afschepen , vervoeren, opslaan, beheeren en verkoopen in Nederland, vau de producten van Nederlandsch Indië, die haar door of van wege den Minister van Koloniën ten overvoer naar en verkoop in Nederland worden overgegeven. Zij belast zich, onder gelijken titel, met de verzending van personeel en materieel en met het aanschaffen van voorwerpen, wanneer daartoe hare tussehenkomst door of van wege den Minister van Koloniën wordt verlangd. Art. 2. Als waarborg voor de getrouwe nakoming vau hare verpligtingen legt de Nederlandsche Handelmaatschappij hij de Nederlandsche Bank, handelende ten deze als agent van den Staat, in geld of geldswaarde, eene som van f 5,000,000 neder, op welke de Staat, ter zake van vorderingen uit deze overeenkomst voortvloeiende , al de regten van den meest bevoorregt pandhouder zal kunnen uitoefenen, ook voor zoover daartoe een uitdrukkelijk beding vereischt wordt. Art. 3. De Nederlandsche Handelmaatschappij onderwerpt zich, wat betreft de wijze waarop zy rekening en verantwoording aan den Staat aflegt, aan de wettelijke bepalingen, die deswege zijn of nader zullen worden vastgestelff,. en aan de voorschriften , door de Regering ter uivoering van die wettelijke bepalingen of in overleg met de Algemeene Rekenkamer in Nederland gegeven of te geven. Art. 4. De'Nederlandsche Handelmaatschappij geniet voor hare verrigtingen de navolgende commissie,: a. voor het te gelde maken van producten met uitzondering van het tin, het gewone del-credere daaronder begrepen , 2 per cent; b. voor het te gelde maken van tin, als hoven, l'/2 per cent; c. voor de aanbesteding of bestelling en de verzending van goederen, 1 per cent; d. voor de enkele verzending van goederen '/s per cent; e. voqr de verzending yau specie M per cent; ƒ. voor do werkzaamheden harer factorij te Batavia, f70,000 ’sjaars. Art. 5. Mits de Nederlandsche Handelmaatschappij aan al hare verpligtingen, in dezen overeenkomst om-. schreven, getrouw voldoet, verbindt zich de Staat, zich vau geen andere tusschenpersoon te bedienen voor het afschepen, vervoeren , opslaan , beheeren en verkoopen in Nederland van de producten in Nederlandsch Indië, die naar Nederland worden overgevoerd om aldaar fs wqrden verkqeht. Art. 6. Elk geschil, uit deze overeenkomst voortyloeijende, wordt beslist door den Minister van Koloniën , die van zijpe beslissing sehriftelijk kennis geeft aan de Nederlaudsche tfandelinaatsohappij, Aap 4K beslissing qndorweppt zjch Je Randeiipafttschappij voorlqopig, behoudens haar regt firn van ’s Ministers yoBrlgqpig ten uitvqer gelegd wordende beslissing zich inmiddels te beroepen op het oordeel vau drie scheidslieden, te benoemen een door elke der partijen, de derde door den Hoogen Raad der Nederlanden. Art. 7. Deze overeenkomst treedt in werking lo. _ .. , i 11. .1* Ol /CIO T..1IJ Jannarij 1875 , en vervangt alsdan die van 21/22 Julij 1853, mits ïjj vóór flen In Julij 1^73 bij ds jvipworde goeigékëurd, bij g‘emls"vin welke goedkeuring zij voor niet gesiolen wordt gehouden. Zij blijft vau kracht tot op ultimo December 1879 , doch wordt geacht telkens voor den tijd van vijf jaren verlor,te ziju , bijaldien geju 4sr heids paptijRii, im«s^ns twee jareh Voor liet einde 'yin elk 'vijfjarig tijdperk, haar voornemen zal hebben te kennen gegeven om de overeenkomst te doen eindigen. De toelichting van de artt. 4—-6 luidt aldus: Art. 4. Het commissieloon der Maatschappij zal, indien deze overeenkomst wordt bekrachtigd, voor het te gelde maken van tin van 2 per cent dalen tot ll/i» voor de enkele verzending van goederen van 1 per cent tot te per cent; vqor de verzending van specie van */. per cent tot ’/4 per oijnt. Jjaatstgonosmdjj vsrmjndeflng Is reeds s<;dprt 1867 toegepash ofschoon de' Maatschappij volgens het bestaande contract regt had op eene commissie van V, per cent. De Maatschappij was niet genegen toe te stemmen in eene vermindering van de provisie op het vervoer en den vsrkqqp va» kqf^j, mef ^ de dpayaan yerbqtt4te Ffirkzaamh'eden. Met het oog op 4s w£lkStel 4yl orgdere met zich brengt, isn op dq vermindering van de commissie welke vqqr andere verrigfingea bedongen js, meende te Miqjster te kunnen bernstsn ia hst behoud vau de bedoelde provisie op het tegenwoordig bedrag. De betaling voor de werkzaamheden der factorij te Batavia, waarvoor nu een som van f140,000 ’sjaars is vastgesteld, zal tot op de helft worden verminderd, niettegenstaande de Handelmaatschappij herhaaldelijk aandrong op de vaststelling van pep bedrag van f Nu de consignatie van suiker eu sppeerijeu is geëindigd, bestond er' naar het oórdéél vau den ondergeteekende alle reden om die jaarlijksche üitkeeringop f 70,000 te stellen en de Maatschappij heeft ten slotte daarin toegestemd. Artt. 5 en 6. De voorwaarde «mits de Nederlandsche Handelmaatschappij aan al hare yerpligtingyn, ui te,te. overeenkomst omschreven, getrouw \91406?’,ilaiigf zamen iljel wl, 6f wwrfu ’dè wijze v»n beein3iging Wl geschillen rorilt geregeld. Het gevolg van beide bepalingen zal zijn, lat de Regering onder alle omstandigheden hare vrijheid ran handelen behoudt. Oordeelt zij dat de Maatschappij liet getrouw aan hare verpligtingen voldeed, dan zal zij ;ich van eene andere tussehenkomst dan die der Maatichappij voor het vervoer en den verkoop in Nederland ran producten (koffij en tin) kunnen bedienen, zonder vooraf een vonnis te vragen. De Maatschappij zal in dat ^eval aan scheidslieden de vraag kunne onnderwerpen, of le Regering te regt aldus oordeelde, en wordt zij inliet gelijk gesteld, schadevergoeding erlangen. --- TRACTAAT MET BELGIË. Gister hebben wij reeds de ontvangst berigt en de hoofdstrekking medegedeeld van het Verslag der Commissie van Rapporteurs (de heeren van Kuyk , Cremers, Viruly, Gevers Deynoot en van Zuyleu v. Nyevelt) over het wetsontwerp tot goedkeuring van sommige bepalingen van het traclaat, op 13 Jan. jl. tusschen Nederland en België gesloten. De eerste algemeene opmerking , waartoe het onderzoek aanleiding gaf, was dat tegelijk met de vermelding omtrent het sluiten van dit tractaat, in de Staats-(i. vau den 15 Januarij werd aangekoudigd, dat op deuzelfden dag, waarop het verdrag onderteekend werd , te Brussel nog andere handelingen hadden plaats gehad , nl.: lo. het sluiten eener overeenkomst tot wijziging van art. 6 van het Maastractaat; 2o. de uitwisseling der ratilicatiën van de overeenkomst omtrent de indijking van het Zwin eu 3o. de onderteekening van het contract voor de overneming van de spoorweglijnen Roosendaal-Breda en Roosendaal-Moerdijk. Die wijze vau aankondiging moest er aan doea denken, dat men hier met schikkingen te doen had, die, ofschoon van onderscheiden aard , één geheel vormden of althans tot elkander in eeuig verband stonden. Verscheidene leden zouden het dan ook wenschelijk hebben geacht in staat gesteld te zijn geweest al wat hier ter zake dient beter te kunnen overzien en beoordeelen uit de desbetreffende voorstellen cn stukken Hierbij werd door enkele leden opgemerkt, dat ook de wijziging van het Maastractaat, als in de termen der slotbepaling van art. 57 der Grondwet vallende, de wettelijke bekrachtiging behoefde. Meer speciaal wat het contract omtrent den aankoop van spoorwegen betreft, was , naar ’t oordeel van sommigen , zekere connexiteit met het tractaat, waarbij concessie voor den spoorweg Antwerpen-Gladbach verleend wordt, niet te miskennen. Niet slechts had men hier, zoowel voor het een als voor het ander, te doen met dezelfde spoorwegmaatschappij, // le Grand Central Beige; ” maar de belangen , die het daarbij gold , waren naauw aan elkander verwant. Wanneer Nederland in den aanleg vau den spoorweg naar Gladbach toestemt en dus een concurrerende Belgische spoorweglijn naar Duitschland helpt scheppen, heeft het er belang bij, dat het te gelijkertijd geheel vrije beschikking erlangt over de eigene lijn, die Vlissiugen en onze andere zeehavens met Duitschland verbindt, of met andere woorden heeft het zorg te dragen, dat niet voortdurend vakken dier lijn in handen eener vreemde spoorwegmaatschappij blyveu. In elk geval behoort aan de Exploitatiemaatschappij der Staatsspoorwegen het libre parcours op dc genoemde spoorwegvakken in den ruimsten zin te worden toegestaan. Wierd het thans behandeld tractaat goedgekeurd, vóór dat over het contract met de »Grand Central Beige” is beslist, dan zou het geval zich kunnen voordoen, dat dit laatste niet tot uitvoering kwam eu dat dus de soort van compensatie, daarin vervat, werd gemist. Nu ware het wel denkbaar , dat het thans behandeld tractaat werd goedgekeurd en met de ratificatie daarvan gewacht, tot dat de zaak omtrent het overnemen der spoorweglijnen of omtrent het libre parcours in het reine was. Maar zulk een handelwijze zou tegenover een bevriend gouvernement weinig heusch zijn eu ongeduld van de zijde van België kunnen opwekken. Beter ware het, dat over de heide in naauw verband tot elkander staande zaken te gelijkertijd beslist kon wordeu. Te meer meende men bij de Regering op het mogelijk maken daarvan te moeten aandringen, omdat zij in de Memorie vau Toelichting tot het tegenwoordig tractaat de connexiteit van dat tractaat met de schikking omtrent de overneming der heide spoorweglijnen ingewikkeld schijnt te erkennen. De meerderheid der leden , ofschoon erkennende, dat overlegging van al de stukken , tot het verhandelde op 13 Januarij jl. betrekkelijk, misschien rationeel zon zijn geweest, kou niet toegeven, dat tusschen het thans behandeld tractaat eu het contract met "le Grand Central Beige” connexiteit bestond. Dat tractaat vormde een zelfstandig geheel en kon zeer goed op zich zelf worden beoordeeld. Het ging niet aan een contract, met een spoorwegmaatschappij gesloten , als op een lij n te stellen met een tusschen twee Mogendheden tot stand gebragt tractaat. Maar al ware dit ook anders, de Staten-Generaal moesten volkomen vrijheid bezitten, om over het al of niet goedkeuren van het tractaat te beslissen en dan naderhand, hoe de beslissing ook* uitviel, de schikkingen inet het "le Grand Central Beige” aan te nemen of te verwerpen ; hetgeen, als men de beide zaken zameukoppelde, niet zoo zeer het eeval zon ziin. De Reirerintr zelve wilde kennelijk ook de afscheiding. J De onderstelling, dat de Grand Central, na eenmaal v verzekerd te ziju van de concessie voor den spoorweg E voor Gladbach , de overdragt der spoorwegvakken Roosen- \ daal-Breda-Moerdijk niet zon gestand doen , achtte men niet zeer aannemelijk. Die voordragt zon de Maatschappij toch zeker met haar welbegrepen belang in over- ] eenstemming rekenen. In elk geval heeft het Neder- ( landsch Gouvernement meer dan een middel in de hand i om de vrije gemeenschap langs den Zceuwschen spoorweg j te verzekeren. \ Met betrekking tot dit punt der connexiteit zegt de ( Regering, in haar achter het verslag gevoegd antwoord, \ dat de opvatting, als bestond er een zekere connexiteit ^ tusschen de verschillende internationale handelingen, die t tegelijkertijd te Brussel haar beslag hebben gekregen, ] slechts in zóóver juist zou zijn, «als de bedoelde handelingen , hoezeer ongelijksoortige onderwerpen betreffende, ( evenwel gezamenlijk strekten tot bevrediging vau alle op ’t ( oogenblik nog tusschen Nederland en België bestaande } punten van geschil. Een ander verhand vast te stellen ] heeft niet in de bedoeling gelegen der beide Regeringen en de Kamer is dan ook vqlkQmen vry omtrent ieder ( onderwerp afzonderlijk , voor zoover dit haar goedkeuring ] vereischt, naar goedvinden te beslissen.” Met opzigt tot de waarde van het gesloten tractaat | hcerschte eenig verschil van gevoelen. Verscheidene leden * meenden, dat de hoofdbeginselen daarvan goedkeuring verdienden of toonden zich zelfs daarmede ingenomen. Anderen lieten zich daarover minder gunstig uit. Huns inziens strekt het tractaat veel meer ten voordeele van België dan van Nederland. Voor den Antwerpschen handel is het een punt van overgroot belang, dat een spoorweg tot stand kome, welke die zeehaven op de meest regtstreeksche wijze met het Duitsche spoorwegnet verbindt. Onze doorvoerhandel kan daardoor niet anders dan benadeeld worden. Daartegenover levert de kapitalisatie in aflossing van de overvreemdbarc rente vah ƒ400,000 voor Nederland een zeer gering voordeel qp, te minder nog omdat die kapitalisatie naar een bekrompen maatstaf plaats vindt. Bovendien geldt het hier een kapitaal, dat eigenlijk reeds bij de schikkingen van 1842 had moeten woróen terugbetaald, maar toen achtergehouden en door een jaarlijksche rente vertegenwoordigd is, omdat België de Neder* landsche Regering met opzigt tot het voortdurend veri gunnen van toegezegde scheepvaart- en haqdolsYQordeelen wantrouwde en een wapen tegen hftar in handen wilde houden. De afschaffing yan da zoogenaamde surtaxe bij den inyo.e! yan Nederlandsch gedistilleerd in België is eindelijk wei een voordeel, maar dan toch slechts voor een bepaalden tak van nijverheid. De invoer van Nederlandsch gedistilleerd in België was tot nu tamejyk beperkt, en het laat zich niet verwachten, dat dfe invoer in den eersten tijd na d§ afschaffing van het differentieel regt grqqfen qmyang gal nomen, in elk geval werd, zooals bij yrqegere gelegenheden in de Kamer aangetoond en door onze Regering erkend is, dat differentieel regt volgens de bestaande tractaten wederregtelijk geheven, en ks,^ het dus niet als een bijzondere gunst worden hfc$$$uwd dat ons goed regt eindelijk door België fs fti-kond. Op deze bedenkingen werd g^utwöord, dat het bij de beoordeeliug vai} £$n traè'taaf als het tegenwoordige er minder op aankwam, angstvallig na te gaan , welke der beide partijen daarbij het meest werd bevoordeeld, dan wel of de algemeeue strekking daarvan goedkeuring vordiende. Die algemeeue strekking i$, g^ijk de'Memorie van Toelichting het ^i^ruki, bevordering der vriendbetrekkingen tusschen twee naburige Staten door oplossing van sedert lang aangaugige geschilpunten' Een streven in die rigting kon niet anc|*rs wo^d^ui toegejuicht. Des uoods zich TW b^t tot yan go^Jein, natuurlij ken toMaud yaq quz& betrekkingen ffiet België ewigQ opofferingen mogen getroosteu, 2Soo was, al kou men aannemen, dat aan België voor den afkoop der onvervreemdbare rente van ƒ400,000 enkele tonnen gouds meer in rekening hadden kunnen wordeu gebragt, het vernietigen dier rente uit het aangeduide oogpunt een zaak Een laatste overblijfsel yai^ vrqyge.re geschillen werd daardqqr uft dqq geruimd, en eene bepaling van hef verdrag van 1842 vernietigd, die zooals het Ye$rloopig Verslag der toenmalige Tweed^ Kapoer het uitdrukte, op een vermoeden steunde,, hetwelk voo^. Nederland heleed^ge^d was te achten. Nu ynldnitrent thans ook b^j dit tractaat, waarbij te»T6ii3 verschillende NederlancLoho belangen volledig geregeld worden, zekerheid van uitvoering toe te staan, "Zonder medewerking oohtor der wetgevende magt kon die zekerheid n»qt gegeven noch verkregen worden. Indien de t§y z^ke b^trekkelyke onteigeningswet te gelijk het tyactaat aan d& goedkeuring der Stateu-GenenudM kunnen onderworpen worden , zoude iedere andeytft voor- ( ziening onnoodig geweest zijn. Dit was echter niot mogelijk en er zal waarschijnlijk nog een vrij geruime tijd verloopen alvorens de onteigeningswet db Kamer kuane bereiken. "Ware nu d. teartugen verzetten zich de bepalingen vaa het tractaat niet, waarbij alleen de hoofdpunten der rigting worden vastgesteld.” "Omtrent art. 5 vau het tractaat merkt de Rcg. op» dat de bestaands ufnqg vast te stellen wettelijke Lepalingou op het gfcbr-iBk de^ spoorwegen, voor het op Nederlandsch grondgebied te iu,aken gedeelte van deu spoiyA-\veg Antwerpen* Gladbach, zullen to^passe]ijk zij n. Alleeij door eene bijzondere wet zon d^ayyan ontheffing kunn en verleend worden. Ten ovejylueao aal ook nog in de »>e/I«g» i„n „„nsus op het minimum, het legt tot vckiezTng vnTledL voor de Tweede Kamer en voor de Provinciale Staten zouden verkrijgen en i r int dusverre niet hadden, met vermelding tT» hunner » «He »« «».* Seen de grondbelasting, het personeel en het ^ 7Ün aautffcsift&GB en overlegging CSSJTSP* W 1 »*•**¥ ’ 'X. krijgen. In de openbare vergadering van den haail van Stste, afdeeling voor de geschillen van bestuur, ( i» eert Koninklijk besluit mgekomen van den 27n i Maart, waarbij kerkvoogden der Ned. Hervormde ( o-ozindte van de gemeenten Soetermeei en Zeg- i waard 6 niet ontvankelijk worden verklaard in hun . beroep tegen een besluit van Gedeputeerde Staten van Zuidbolland , bevelende de sluiting van de ‘XSTÏbBÜi 1». U«t tao.p ™ den Gemeenteraad van (ulemboig, van een e Ik t van Gedeputeerde Staten van Gelderland 17 December 1872, waarby goedkenring is onthouden aan een raad9^U‘‘ ^Lj£ tour, .. a» "Jsfi Pocssen, landbouwer te Oosthem, s'T Bosehma; landbouwer te JJsbreelitum, en q j{ de Hoer, landbouw fr te Wolsjina, tegeneen nitsnraak van Gedeputeerde Staten van InesW van 21 Eebruarij 1873 , waarbij i* verr-nJ /le loting voor de nationale «uhtie m de, voord«Ujawh«t t-nïWSïSSÏti&\ E,,g<.oH. 'kw«S i» 4. No.,4/«r, I ;envijl het na eenige dagen op de hoogte van bowestoft kwam. Daar was de smak voor den wind stil gaan iggen. Het was omstreeks elf ure in den avond, men een stoomschip in dezelfde rigting op de Tustina kwam aanloopen. Men vermoedde echter reen onheil, daar èn de smak en het onbekend raartuig goed verlicht waren. Toch greep er een mgeluk plaats, want eenige minuten later kwam Ie Harriet, aldus was het vreemde schip geheeten, ,-egelregt op de smak aan en wel zoo, dat zij de reheele voorplegt medenam. De bemanning van de Justina ging daarna over jp de Harriet, welke ’t eerstgenoemde vaartuig ip sleeptouw nam. Twee dagen daarna zonk de smak; één dag later arriveerde bet Engelsche schip te Antwerpen. Het gezonken schip was verzekerd bij de V erïekering Maatschappij //de Unitas” , die , kort ladat zij van het gebeurde mededeeling had ontrangen , tegen den kapitein van de Harriet, .7. Robinson, een vordering instelde bij de Regtbank ;e Rotterdam, welke de Maatschappij echter nietmtvankelijk verklaarde in haar eiseli. Heden werd die zaak in appèl behandeld voor let Provinciaal Geregtshof in Zuidholland, en voor ie appellerende Maatschappij toegelicht door adv. mr. Vlielander Hein , die verzocht, dat het Hof lenige deskundigen zou benoemen , ten einde te mderzoeken, wie de schuld der aanvaring droeg in, des gevorderd, een getuigenverhoor zou toelaten. Adv. mr. Blussé, voor den geïntimeerde optredende , betwistte de vordering en verdedigde het ontoerekenbare der aanvaring, die, volgens ien Engelschen kapitein , aan de schuld van de Tustina en haar bemanning te wijten was , daar laatstgenoemden , niettegenstaande herhaalde raadgevingen , de smak verlaten hadden, welke in ’t begin weinig water inliet. Die raadsman verzocht ten slotte de bevestiging van het vonnis aquo. De uitspraak deelen wij later mede. Wij moeten een vergissing herstellen, die in ons verslag der Gemeenteraadszitting van gister is ingeslopen. Het veelbesproken voorstel betrekkelijk de benoeming van drie deskundigen in de gas-quaestie werd, bij de tweede stemming, niet aangenomen met 20 tegen 16, maar met 19 tegen 17 stemmen ; de beslissing heeft dus van één stem slechts afgehangen. _ 1 Een uitslag, die na de zoowel in de vorige als in deze zitting daaraan voorafgegane ernstige en degelijke bestrijding, groote verbazing inden Raad zelven opwekte. Het is echter niet daarover dat wij thans willen spreken. Wij wenschen, bij gelegenheid dezer rectificatie, slechts op het feit opmerkzaam te maken, dat de geringe meerderheid werd verkregen, doordien de heer Knuyse de Mey, die vroeger tegen het voorstel tot benoeming van den heer Waldorp zich verklaard had en ook veertien dagen geleden onder de tegenstemmers behoorde, thans bij de meerderheid zich schaarde. Daartoe nu had het geachte lid volkomen vrijheid. Dwalen is menschelijk en men kan alligt, bij nadenken, over een of andere quaestie tot ander inzigt komen. Maar wanneer het een zoo gewigtige zaak geldt als deze en die tot zooveel polemiek aanleiding heeft gegeven , had men naar alle billijkheid mogen verwachten , dat de verandering van opinie vergezeld ware gegaan van een aanduiding der motieven waarop zij rustte. Dat de heer Knuyse de Mey die opgave van redenen achterwege liet, is voor ons een grief en voor velen met ons hoogst waarschijnlijk zeer raadselachtig. ________ Uit het gister in de Gemeenteraads-zitting door den Burgemeester medegedeelde blijkt, dat de goedgekeurde uitbreiding van de dagpolitie reeds binnen „eenige weken , die van de nachtpolitie eerst tegen het najaar in werking zal treden. Een onzer geachte ingezetenen, de heer ,T. L. Ie Rütte, die een eervolle vijftigjarige loopbaan, als ambtenaar aan het Ministerie van Justitie, achter zich heeft, had heden het voorregt, omringd door een tal van kinderen en kleinkinderen, do gouden bruiloft te vieren. Tal van vrienden en geiukwenschen stroomden dit eerwaardig echtpaar toe, dat met moed het diamanten tijdperk ingaat. __________ lieden en eenige voorgaande dagen waren aan de fabriek van don heer van Kempen te Voorschoten de zilverwerken geëxposeerd, bestemd voor de wereldtentoonstelling te Weenen. Nimmer zag dat landelijk dorp in zoo korten tijd zoovele prachtige equipages zijn gewoonlijk zoo rustige dorpstraat passeren. De heer van Kempen bad de eer , de bezoeken aan zijn fabriek geopend te zien door H. M. de Koningin en K. H. Prins Hendrik der Nederlanden; later volgden de aanzienlijkste familiën der residentie, die het etablissement met een bezoek vereerden. De expositie overtrof dan ook inderdaad de verwachting- Op een etalage van zes meters lengie, waren een- aantal monumentale en andere voor- i werpen van massief zilver, door den heer van Kempen voor Z. M. den Koning, de leden der Vorstelijke Eamilie, en voor verschillende bijzondere gelegenheden vervaardigd, smaakvol gegroupeerd. 1 Wij zouden ons volstrekt niet aan overdrijving ' «chuldig maken , door elk dezer voorwerpen een ] Wonderlijke beschrijving waardig te keuren; 1 doch o» de uitgebreidheid moeten wij ons hier- ; van onthouden, Wij mogen echter met nalaten te verklaren, dat deïe expositie van den heer I va» Kempen getuigt van greotn? vooruitgang op het gebigd der kunstindustr.e m zilver. Naauwgezette ^esthetische studie is op te merken in vormen en ornamentatie, terwijl de juistheid van de uitdrukking der gedachten , in de monumentale stukken zeer de aandacht trok. De zuiverheid van bewerking laat mets te wenschen over, terwijl de toepassing der electrometallurgische wetenschap den rijkdom der ornamentiek zeer heeft verhoogd. Wri v-eiheugen ons dat de Nederlandsche kunsiindustrie door dfcö heer van Kempen , eigenaar onzer Kon. Ned. Eabriek m gouden en zilveren werken op de Weener Wereidie&tponstelling zoo w^/djg gal vertegenwoordigd worden en wenschen van harte 44 dezen verdienstelijken industrieel te Weenea een sgoeps moge ten deel vallen , evenredig aan de onvermoeide gprg, door hei» aan de ontwikkeling zijner industrie gewijd. Dezen avosd iiad er hij {Je godsdienstoefening in de Nieuwe Kerk een bijzoiwhte plpgtigheid . -*s. Het was de Voorbereiding tot het Uejbg \ rnrulmaai van den Goeden Vrijdag, waarbij een W.» I»4 bevestigd, o.de, le.dteg van ds. van den Broek, DffSrondervbeT0.nd zlch een Javaausche vrouw, 22 jaren OU4, uit Mohammedaansche ouders. Haar vader ^rama is reeds in 1858 overleden , maar haar moeder Raeil is voor zoover zij weet, nog in levert. Reeds in 1871 had zij haar begeerte te kennen gegeven om Christin te worden, 'jlopvaljig was er juist een zendeling-leeraar van Java , onze stadgenoot de heer J. Kruyt, met verlof hier te ande en in onze stad woonachtig. Deze had aanstonds : bereidwillig de taak op zich genomen pm haar ' i ~ o»-vri"! 7f>n te OIU1CIWIJZ.CU. Na genoegzame voorbereiding legde genoemde Javaaneche vrouw Kamsinah in de vorige week baar geloofsbelijdenis af in de .Tavaansohe taal, in tegenwoordigheid va» verschillende personen, die deze taal rnagtig zijn, waaronder ook eenige heeren van het hoofdbestuur van bet Mederlandsch Zendelinggenootschap uit Rotterdam. In de piegtige avondure van heden werden haar de vragen der geloofsbelijdenis in de Javaansche taal gedaan door den heer Kruyt; daarop knielde zij nede? j» het midden der gemeente en ontving door de band van den Broek den Heiligen Doop. Nog nimmer, zoover bekend is, deed een Javaanscne in ons midden alzoo belijdenis in haar eigen taal. Groote belangstelling openbaarde zich dan ook bij al de aanwezigen. Met belangstelling maakten wij kennis met een brochure van onzen stadgenoot, den heer J. M. IJserman, getiteld: Be brandbestrijding langs den droogen weg, beschouwd in verband met den brand te Boston. (Zie Advertentie.) De schrijver gaat eerst de oorzaken na, waarom wij, niettegenstaande ons zoo krachtig brandblusehstelsel, in een toestand van volslagen magteloosheid tegenover den brand geraken, en raadt vervolgens aan , de toevlugt te nemen tot een wapen dat onafhankelijk is van wind en weder, onder het bereik ligt van iedere gemeente , ja dat in iedere buurt kan aanwezig zijn. Dit wapen ligt in bet ijzer. //Wanneer — zegt de schrijver — een brand uitbreekt, om het even of het weer zacht en kalm is of ruw en geweldig, zij het eerste werk, te beletten dat de vlammen, die het brandend huis uitslaan, een ander huis inslaan; want alleen daarbinnen ontvangt de brand op nieuw voedsel en kracht. Dit kan men met volkomen zekerheid, zoowel onder den geweldigsten storm als bij de strengste vorst, door de ramen en deuren der bedreigde buizen, hetzij openbare gebouwen , hetzij particuliere woningen , winkels, werkplaatsen, pakhuizen, aan de binnenzijde af te sluiten met ligte ijzeren platen. Beletten noch de wind noch de reeds uitslaande vlammen het, dan sluite men op dezelfde wijze het huis, waarin de brand ontstond, aan de buitenzijde af. Kan men nog het vertrek, waarin hij woedt, afsluiten , des te beter. Die platen zullen het spuiten niet beletten of bemoeijelijken ; integendeel, daardoor zal men den brand digter kunnen naderen en met zekerheid uitspuiten. In de meeste gevallen zal dan , ook zonder te spuiten , de brand bepaald blijven tot dat vertrek, omdat de aanwezige verbrandbare voorwerpen zullen zijn verteerd , alvorens de vlammen zich ergens een doortogt hebben kunnen banen. Het ware daarom nuttig, ja noodzakelijk dat groote etablissementen , als : kazernen , gevangenissen , gasthuizen, fabrieken, armengestichten enz., die zich wel van een brandspuit voorzien, de noodige platen gereed hielden om een vertrek of zaal, waarin brand mogt zijn ontstaan, te kunnen afsluiten. //De ijzeren platen, zoo als die in het algemeen kunnen geacht worden het doelmatigst te zijn , behooren aan de vier zijden van spijkergaten te zijn voorzien, een lengte te hebben van plus minus 3 meter en een breedte van plus minus 0.75 meter.” Wij bevelen het betoog van den geachten schrijver, die ook de tegen zijn beweringen en voorstellen aangevoerde bedenkingen tracht te wederleggen, ter ernstige overweging aan allen, die met de brandweer in betrekking staan en die zich gaarne tegen brandgevaar zien beveiligd. Een oud strijder verkeert in nood, en toch doet hij slechts in zooverre een beroep op de lief dadigheid zijner stadgenooten , als hij vraagt dat zijn gewone klanten, die hem anders, door zijn borstelwerk te koopen , in staat stellen in zijn levensonderhoud te voorzien , hem nu niet mogen vergeten, maar hem te huis hun bestellingen mogen doen toekomen. D. van der Splinter, woonachtig in de Zuilingstraat No. 85, is de man, dien wij hier op het oog hebben. Ridder van de Militaire Willemsorde, versierd met het Metalen Kruis en met de medaille van de Citadel van Antwerpen , werd hij bij de overgave dier sterkte als krijgsgevangene naar Frankrijk gevoerd. Yan daar teruggekeerd was hij der publieke liefdadigheid nimmer tot last, maar verdiende hij steeds door ijver en vlijt een eerlijk stuk brood. Dat nu dreigt hij te verliezen door een ziekte, die hem aan zijn leger houdt gekluisterd. Hij vraagt geen giften , alleen dat zijn gewone begunstigers hem , nu niet zullen vergeten. Is ’t een der eerste , pligten van liefdadigheid zich daar te toonen, waar ze door haar optreding het pauperisme kan voor- < komen , dan zal , als velen van dat inzigt zijn, van der Splinter’s bede niet onverhoord blijven. ' Het lijk, dat, naar wij gister meldden, uit 1 de Trekvaart is opgehaald, is waarschijnlijk dat ’ van den Noordbrabantschen klompenmaker R., die vóór acht dagen nog hier in het logement ' de Arnhemsche Stoomboot op het Spui gelogeerd , heeft. Er zijn vermoedens, dat hij in meer of min beschonken toestand verkeerde en toen in het water liep. De politie heeft zich onmiddellijk in verbinding gesteld met het bestuur der gemeente , waar men gelooft, dat de ongelukkige te huis behoort. Gister namiddag ten circa half zeven ure, reed een knecht van den heer Koens met een ledig rijtuig langs den Bezuidenhoutschen weg, toen het paard , door het fluiten eener locomotief aan het station van den Rhijnspoorweg , schrikte en met het rijtuig in de vaart sprong. Rijtuig en paard, het eerste echter eenigzins beschadigd, werden op het drooge gehaald. De koetsier kwam er met den schrik af. j Heden werd aan het Ministerie van Binnenlandsehe Zaken aanbesteed: het afgraven van duingronden op den Hoek van Holland voor de verbetering van den waterweg van Rotterdam naar Zee. Zeven billetten van inschrijving waren in gekomen ; de laagste inschrijver was de heer J. van der Velden, te Papendrecht, voor ƒ129,800. Vervolgens werd aanbesteed het onderhouden gedurende één jaar van da werken tot verbetering van den waterweg van Rotterdam naar Zee aan den Hoek van Holland, ingaaude 1 Mei 1873 e» eindigende 30 Mei 1874. Vier billetten van inschrijving waren ingekomen; de laagste inschrijver was d.e heer P. A. Bos , te Sliedrecht, voor ƒ 35,500. Ten slotte werd aanbesteed het verhouwen van een gedeelte van het Departement ' van Marine, yier billetten waren ingekomen; de laagste inschrijver wte de heer J. jl, de Swart, te ’s Gravenhage, voor/11,865. Volgens de U. en JSf. B. Qt. i§ het vertrek naar Oost-Indië van Zr. Ms. stooml'regat Zeeland, onder bevel van kapitein ter zee van Gogh, bepaald op 17 dezer. Het Handeispiad ij in staat gesteld, kennis te nemen van een niepvr havenplan vpojf Amsterdam , namelijk dat van den lieer J. J. van