BURGEMEESTER en WETHOUDERS van 's Griwenhage zijn voornemens, op Fnjdag X Uct. 1875, des namiddags ten één ure, op het Raadhuis iu het openbaar aan te besteden : liet leggen en verbinden van gegoten yszeren gasj»i||»t‘ii enz. ten dienste der (Kemcentegasfabrlek. luliehtingen worden verstrekt aan de üemeentegaslabriek in de Lijnbaan. De bestekken en voorwnarden ziju tegen betaling vau /0.50 verkrijgbaar ter Plaatselijke Secretarie, 2e Afdeeling. --- Aan het van politie zijn als gevonden gedeponeerd, een muilKorr, twee moeren van rijtuigassen, 2 paar manchetten en 5 hoorden, een bril met huisje, een zwart glazen broche, een geit, een gehaakte wollen doek, een jaauchet met knoop, een portemonnaie met 3 % franc «n een portemonnaie met een lombardbrieije en een sleutel. Aldaar zijn inlichtingen te bekomen omtrent een gieren ketting, een rolletje centen en een gouden medaillon met 2 portretten. Het bureau van informatie is open van ’s middags 12—2 ure. g.. t: '-TT- ' 1 L-Ty-rrr^T—-T-TT--: —- -1 --- Publicatie. Officieel Gedeelte. De BURGEMEESTER der gemeente ’s Gratnlatge: gezien de Artt. 331 en 335 der Algemeene Politie-.verorden in g; heeft goedgevonden vast te stellen de volgende PoUtie-maatregelen, in acht te nemen bij den togt van den Koninklijken trein , voor de opening van de Vergadering der Staten-Generaal op Maandag 20 dezer: Art. 1. Er zullen op den weg voor den trein, van af des namiddags half één, geen rijtuigen mogen aanwezig ztijn. Art. 2. De voetgangers zullen , bij de nadering van den trein , den rijweg ontruimen. Art 3. Bij het voorbijtrekken van den trein zal men blijven stilstaan , niet medeloopeu en op geenerlei wijze de orde verstoren. Art. 4. Men zal de lievelen der Politic, gegeven wordende in bet belang der orde en veiligheid, terstond opvolgen. ’süravenhage, 17 September 1875. De Burgemeester voornoemd, E. G. A. GEVERS DEYNOOT. --- PATENTEN. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van ’s Gravenlcage, Gezien bot Koninklijk Besluit van den 17n October 1820, geplaatst in de Staats-Courant van 2 November daaraanvolgende , No. 261; Noodigen de belanghebbende ingezetenen uit, hun PATENT of AFSCHRIFT daarvan ten Kantore der Patenten op bet Raadhuis te komen AEHALEN, waartoe gelegenheid is van Maandag 20 September tot en met Zaturdag 25 daaraanvolgende, van des morgens tien tot ’s namiddags twee ure. ’s üravbniiage, 17 September 1875. De Burgemeester, F. G. A. GEVERS DEYNOOT. De Secretaris, W. SIX. --- BERIGT. Ifiet-Officiëel Gedeelte. Nieuwe geabonneerden op het Dagblad; met ingang van lo. October, ontvangen de nummers van lieden tot op dien dag gratis. --- ’s Gravezahage, 17 September. o j Met een uitvoerig zesde artikel besluit de Iledactie van liet Wageningsch Weekblad haar beschouwingen over het thema «In ons isolement ligt onze kracht.” Wij durven niet beweren, dat de moed ons voortdurend is bijgebleven om er van den aanvang af met onverflaauwde aandacht kennis van te nemen, maar voor de lezing van bet slot hebben wij gister-avond, nadat onze dagtaak was afgeloopen, nog den noodigen tijd genomen. En dit hebben wij ons niet beklaagd. Wij amuseerden ons inderdaad met de potsierlijke voorstelling van den politieken toestand in het algemeen en met de kluchtige schets van den conservatief in bet bijzonder, door den politoerenden predikant geleverd. Evenwel bekennen wij, na afloop onzer lectuur wel eenigzins verlegen te zijn geweest met de beantwoording van de vraag: wat zullen wij er meê doen ? Wilden wij toch opkomen tegen alles wat tot tegenspraak uitlokt, dan zouden wij een werk ondernemen, waarvan het eind niet te zien is: bijna op eiken regel een onjuistheid, het geheel een caricatuur van de werkelijkheid. Wij meenen dus wel te doen met eenvoudig het averegtsche van geheel de voorstelling te constateren. Een sterker bewijs, dat wij daartoe regt hebben, zullen wij wel niet kunnen bijbrengen, dan dit, dat de schrijver waarlijk nog in den waan verkeert, dat het een eigenschap van de zg. liberalen is, liberaal , d. i. vrijzinnig, te zijn, waarvan zij slechts tijdelijk zijn afgeweken! Wij stippen ten slotte aan, dat wij den aehrijver voor geheel en al te goeder trouw houden. Wij zijn overtuigd dat hij door geen afkeurenswaardige persoonlijke motieven gedreven wordt. Maar des te meer te betreuren is het dan ook, dat zoo iemand, die enkel goede bedoelingen heeft, zijn tijd besteedt aan een taak die blijkbaar de zijne niet is, en hem onthoudt aan die van zieleherder, waarvoor hij ongetwijfeld zoo nuttig kon worden aangewend. _ II I II II II IU. II Het TJtr. Dagblad noemt de stelling, in het derde onzer artikelen «Voorheen en Thans” opgenomeu, dat «de liberalen de ultramontaansehe beweging hebben uitgelokt”, een «onware” verklaring. Dat enkele woord neêrschrijvende, heeft onze Utrechtsche confrater zeker niet bedacht, dat het een grievende aanklagt is iemand, die op waarheidsliefde bovenal prijs stelt, van onwaarheid spreken te beschuldigen. Wij zouden hem dus gaarne dat woord zien terugnemen. Tot staving vau onze stelling in al haar bijzonderheden , ontbreekt ons thans de gelegenheid. Maar het is dan ook voldoende te herinneren, hoe wij reeds lang, vele jaren vóórdat er nog van een ultramontaansehe beweging sprake was, gewaarschuwd hebben tegen het bezigen van den liefdeloozen, hatelijken , ja haatdragenden toon door de liberalistische pers niet alleen jegens de R. C. Kerk als zoodanig, maar zelfs jegens de R. C. individuen, onze landgenooten, en tegen de ophitsing tot geloofshaat in het algemeen. Toen , jaren te voren alzoo , voorspelden wij dat van die handelwijze reactie het onvermijdelijk gevolg moest worden: een reactie die zich zou moeten openbaren in den vorm van hetgeen nu de ultramontaansehe beweging wordt genoemd. Die voorspelling is bewaarheid, en dit regtvaardigt onze stelling, die bovendien in wijden kring, d. i. voor geheel Europa , even gemakkelijk te regtvaardigen is als voor ons vaderland alleen. "~»i man i—-1 ■■ Minderheden tegen meerderheden te beschermen, zonder belemmering voor den gang van het groot geheel, was de kreet der geregtigheid, die de Revolutie van 1789 op de lippen nam, en haar representatief stelsel zou ons die schoone regeling brengen. Men geloofde die belofte. Geheel het organisme van ons vroeger vertegenwoordigend stelsel werd er door prijs gegeven. Twee Kamers; regtstreeksche verkiezing; census; kiestabel, zouden de tooverwoorden zijn, die ons de gouden eeuw te gemoet voerden. En wat was de uitkomst? Wat anders, dan dat geheel bet stelsel uitliep op een in hauden spelen van de Staatsmagt aan een kleine oligarchie, die in nepotistische neiging vaak aan droever verleden denken deed? Wat anders , dan dat er van eoMwvertegenwoordiging geen sprake meer was en het booze woord: V . 1 '111 ... 7... I .. I.A ndan moeten de minderheden maar onderdrukt worden" over de lippen kwam? Wat anders, dau dat 25 jaren nadat de machine gerepasseerd werd , geheel het raderwerk reeds versleten ligt, en een onuitsprekelijk malaise alle politieke veerkracht verlamt ? (Stand.) De Wetgevende Magt, onze Tweede Kamer in de eerste plaats, zal nu moeten vollooijen wat de commissie voor het Strafwetboek begonnen heeft. Maar hoe en vooral wanneer zal dit geschieden ? vraagt do heer d. P. iu het Weekblad van het Regt. Hij begint met te zeggen : «Beraadslaging binnen de grenzen; «Politiek buiten. «Het is niet de vraag, wat liberaal of radicaal, wat conservatief of reactionair, wat revolutionair of anti revolutionair is. — Al die hallast over boord dus. «Er is maar één vraag; en die vraag is: wat eischt het regt ? — Dat is het belang van het land, het éénig belang, dat bij deze zaak betrokken is.” Geen dilatoire exoeptiën. Aan den arbeid, dadelijk, onvertraagd begonnen en onvermoeid voortgézet; met ter zijde stelling van alle motiën, interpellatiën en wat er van die interessante dingen meer zijn mogen. En dan zou het WeekbL verlangen: vooreerst een eenigzins gewijzigde orde van behandeling. Men zou het eens, voor deze zaak, kunnen beproeven met een behandeling bij titels in de plaats vau bij artikelen; — verder een grondige, degelijke schriftelijke instructie, en een wel beknopt, maar toch volledig verslag, waaruit men meer verneemt dan wat men, sommigen, velen, weinigen en anderen zoo al gezegd hebben , maar dat teruggeeft het oordeel van de afdeelingen over de hoofdbeginselen ; — overweging slechts van zoodanige amendementen , die een zekeren , nader te bepalen tijd , vóór de openbare behandeling, behoorlijk ondersteund, schriftelijk zijn ingediend en gedrukt aan de leden rondgedeeld; — goed spreken, maar weinig spreken; alles zeggen wat noodig is, maar ook niets meer dan wat noodig is ; spreken over, niet naast, niet naar aanleiding van het onderwerp, dat aan de orde is; en wat de deelneming aan het debat betreft, geeft het Weekblad een bescheiden wenk in den vorm van de opmerking, dat bijzonder van de wetenschap van het strafregt niet ieder verstand heeft; dat zonder voorbereiding , zonder studie, zonder oefening geen wetenschap denkbaar is en even weinig haar toepassing op het werkelijk leven. De heer d. P. neemt niet aan, dat wat in alle beschaafde landen van de wereld mogelijk is , bij ons alleen niet mogelijk zou zijn. «Maar moest dat de treurige uitkomst van een treurige ervariDg zijn, dan zou men wel moeten komen tot den wanhopigen wensch, misschien ook voor andere zaken , naar een geoctroijeerd wetboek. «Niemaud kan . niemand maur dat verlanomn. ffiiicuiduu xau , uiGuiuuu uat verlangen, en zij , die het zeggen , denken daarbij veel meer aan een aardigheid dan aan een ernstigeu wensch. «Maar al kon bet gebeuren, dan nog zou liet voor het regt zelf niet eens wenschelijk zijn; alles is vatbaar voor verbetering , en dit ontwerp ook ; en iedere gelegenheid daartoe zou door zulk een coup d’état verloren gaan. «Dit echter moeten wij er bijvoegen: al is het niet in alles naar onzen zin, hadden wij de keus tusschen dit, zoo als het is, onveranderd en onverbeterd, of het behoud van wat wij hebben , wij zouden geen oogenblik aarzelen, om alle wenseken naar beter te laten varen , en wij zouden ons troosten met liet: ubi plura uitent in carmine." Uiterst kalm is gister de gewone veertiendaagsche bijeenkomst van de vaste commissie uit de Eransche Nationale Vergadering afgeloopen. De heer Buffet, die zyn reis naar de Vogezen er voor uitgesteld heeft, had gerust kunnen heengaan. De oppositie heeft een volmaakt stilzwijgen in acht genomen. Toch hai de Frangaü bepaald tegengesproken het berigt, dat de prefect van Lyon, de heer Ducros, zijn ontslag zou hebben gekregen. Over dit aanblijven, meenden de republikeinen, mogt de minderheid van de commissie volstrekt niet zwijgen zonder verraad te plegen aan de hoogste belangen des lands. Doch men ziet meermalen gebeuren, dat buiten heel hard wordt geschreeuwd over zaken, die de Vertegenwoordiging uiterst kalm voorbijgaat. Zelfs voor een woelige oppositie, als die o. a. in Frankrijk, is de overtuiging, dat buiten de parlementaire enceinte geluisterd wordt naar haar woorden, een reden om niet, gelijk de geestverwante pers zou willen, door dik en dun te gaan. — De permanente commissie is alzoo gekomen en weder gegaan. Alleen moet — althans zoo beweren de republikeinsehe bladen, die hun vrienden acte de présence willen doen geven — het zonderling verschijnsel zich hebben voorgedaan , dat op den eigen zittingdag, buiten den kring der commissie, officieus met den heer Buifet van gedachten is gewisseld over de Bonapartistische w'oeÜDgen. Het dagblad la Franco deelt omtrent de dezer dagen druk besproken verklaring van den Graaf van Parijs de volgende nadere toelichting mede, ontleend , zoo het heet, aan brieven en gesprekken uitgelokt door zijn vrienden , met het oogmerk om geenerlei twijfel over zijn bedoelingen te laten voortbestaan. «Volgens den Graaf van Parijs, ongetwijfeld in overeenstemming met zijn ooms , den Hertog van Aumale en den Prins van Joinville, moeten de vrienden van de familie Orleans , die, in de politiek van den dag, door hun handelingen, hun woorden en hun propaganda , nog voorkeur mogten toonen voor een stelsel, verschillend van het bestaande, zich beschouwen als werkzaam in strijd met de bedoelingen en de wenschen der Prinsen.” De betrekkeiijk gunstige loop der zaken in het Oosten is , naar men algemeen erkent, hoofdzakelijk aan de gematigdheid van Rusland te danken. De Parijsche Moniteur merkt in zijn correspondenten uit St. Petersburg op, dat de Hertog van Edimburg, die in Rusland thans een reis doet, overal met groote sympathie en zelfs met geestdrift door alle klassen der maatschappij werd ontvangen. De bevolking wilde als ’t ware eenparig getuigenis geven van het gewigt, dat zij aan dat bezoek van een Engelsehen Prins hechtte en toonen hoe gesteld zij is op de goede verhouding tusschen de beide landen. «De toenadering tusschen Engeland en Rusland — voegt de Moniteur er bij — is het uitvloeisel van een reeks van diplomatieke stappen, sedert den tijd waarop de tegenwoordige Russische ambassadeur, graaf Schouvaloff, te Londen kwam. Zelden zag men een vreemden diplomaat zooveel zorg betoenen voor al wat zijn land de sympathiën van Engeland kon verzekeren en zooveel doen om het wantrouwen en de vrees te doen wijken, waartoe de zaken in Centraal-Azië konden aanleiding geven. «Wat de Regeringen van de beide landen betreft, herinnert men zich het schitterend bewijs — yan zamenwerking, dat zij in het afgeloopen voorjaar hebben gegeven, toen door haar gemeenschappelijke pogingen het behoud van den Europeschen vrede werd verzekerd. Dat gezamenlijk optreden heeft er veel toe bijgedragen de wolken te doen verdwijnen, die op andere punten bestonden. «De Russische pers is openhartig uitgekomen voor de gevoelens, welke de toenadering tusschen de beide landen bevorderen. De artikelen , aan de reis van den Hertog van Edimburg gewijd, vloeijen over van vriendschapsbetuigingen en beloften omtrent een goede verhouding, welke al de kenmerken van opregtbeid dragen. De Engelscbe pers, harerzijds, schijnt zeer geneigd de hand aan te nemen , die baar zoo flink wordt toegestoken en hoewel er bij een zeer groot deel van het Engelscb publiek eenig wantrouwen en eenige rancune tegen Rusland bestaan, kan men voorzien, dat de goede betrekkingen tusschen de beide natiën meer en meer versterkt zullen worden. Dat zal een der gelukkigste resultaten wezen, waar de tegenwoordige diplomatie zich op kan beroemen eu een der veiligste waarborgen voor het behoud van den vrede in Europa.” Van Ruslaad gaat inmiddels de sterkste aandrang tot hervormingen uit. En nu loopt het gerucht te Uonstantiuopel, dat de Sultan werkelijk een nieuwe hat zou uitvaardigen, waarbij verscheiden hervormingen ten behoeve der Christenen worden aangekondigd.'Inmiddels wordt door de aanvoerders — men raadplege de telegrammen — aanhoudend een hartstogtelijke stemming onder, de bevolking gaande gehouden. Zelfs het Journal de SI. Pétersbourg verklaart te duchten, dat de noordelijke Mogendheden de Servische en Montenegrijnsche Gouvernementen niet zullen kunnen beletten door den cosmopolitischen revolutionairen stroom te worden medegesleept. Dat de politiek van de Turksche Regering minst genomen nog wankelend en weifelend blijft, bewijst de nieuwe verandering, die heden in het Kabinet der Porte wordt aangekondigd en dat wel voor het op dit oogenblik gewigtigste departement , nl. van Buitenlaudscke Zaken. Van de Servische Skupschiina schijnt men zonder vrees voor teleurstelling te kunnen zeggen, dat zij ten slotte wel water in haar wijn zal doen, indien nl. inderdaad de stroomiug, waarvan het Russisch ltegeringsblad spreekt, uiet al te sterk wordt. --- ENGELAND. Buitenland. Londen, 16 Sept. De schikking met China, waartoe deze beschouwing aanleiding geeft, bevat de volgende bepalingen; I. China zal een gezantschap naar Londen zenden om de Koningin, met alle ceremonieel, het leedwezen te betuigen van bet Hemelscbe Hof, over den moord van Margary. II. Zij die aan den moord hebben deelgenomen zullen worden gestraft, III. Yunnan , (waar de moord gepleegd werd) zal genoodzaakt worden aan de hetrekkingen van liet slagtoffer een schadeloosstelling uit te keeren. IV. China zal den handelsweg tusschen Yunnan en Birmah doen openen of de opening van dien weg vergemakkelijken. V. China zal de Likin-belasting herzien, een belasting, die door dat Rijk in de voor vreemdelingen opengestclde havens geheven wordt van sommige koopwaren, vooral van de opium, en welke belasting, door verschillende misbruiken, zeer drukkend is geworden. Sir Moses Montefiore verklaart in een openbaar schrijven , dat bij geslaagd is in zijn zending naar het Heilige Land en het doel van zijn reis heeft bereikt. De ongelukkige aanvaringen in de Solent, waarbij een pleizierjagt door Hr. Ms. stoomschip de Royal Albert, aan boord waarvan zich de Koningin bevond, werd in den grond gevaren, heeft o. a. ten gevolge gehad een schrijven namens de Koningin aan den President van de Royal Victoria Yacht-Club te Ryde. Lord Exeter, de President, wordt daarin aangezocht om zooveel in zijn vermogen is er toe mede te werken, dat particuliere vaartuigen, bij nadering van een schip aan boord waarvan zich een lid vau de Koninklijke familie bevindt, niet dat schip naderen, gelijk tot nog toe óf uit eerbetoon óf uit nieuwsgierigheid plaats heeft. Vooral in den zomer, wanneer zich veel schepen in de Solent bevinden, is die beweging zeer gevaarlijk. --- FRANKRIJK. {Particuliere correspondentie.’) Parijs, 16 Sept. In strijd met hetgeen de Bonapartistische bladen verspreid hadden, is admiraal la Roncière le Nourry door maarschalk Mac Makon niet in bijzonder gehoor ontvangen; er is zelfs geen sprake van zulk een receptie. Er waren heden minder afgevaardigden te Versailles, voor de vergadering der permanente commissie, dan veertien dagen geleden. Dit is alles wat ik bij het schrijven van dezen brief, omtrent de zitting van die commissie heb kunnen vernemen. Men wachtte evenwel keden-oehtend een interpellatie over de zaak-Ducros, daar de Frangais volhoudt , dat die prefect door den heer Buffet, ondanks allen tegenstand, te Lyon op zijn post zal worden gehandhaafd. De Hertog van Aumale is naar de Oostenrijkscho hoofdstad vertrokken, waar in de volgende week het huweiyk zal worden voltrokken van een zijner neven, den zoon van Prinses Clémentine. Men spreekt aanhoudend veel van de Prinsen van Orleans, dook zij bekommeren er zich weinig over. Zij worden er niet door bemoeijelijkt of tegengewerkt. Zooveel is zeker, dat er overdrijving geheersekt heeft in de berigten van de France. Dat blad erkent dit zelf tot zekere hoogte in een zijner entrefilets. Maar dit neemt niet weg, dat de overgang van het regtercentrum, bij bet weder bijeenkomen der Kamer, een merkwaardige verandering in den stand der zaken zal te weeg brengen. Heden is er sprake van de zamenstelling eener nieuwe partij groep, zich in het centrum bewegende, die den heer Magne en eenige zijner staatkundige vrienden , welke zich van de Bonapartistische fractie zouden afscheiden, gelegenheid zou geven om zich bij de behoudende Republiek aan te sluiten. Onder de op pensioen gestelde bevelvoerders van fregatten bevindt zioh een der heftigste afgevaardigden van de intransigente regterzijde, de heer Dulemple. Door zijn onbesuisd spreken beeft bij schier evenwel kwaad gedaan aan zjjn partij , als de heeren Naguet, Louis Blanc en consorten aan de hunne. Hertog Decazes is beden van wege het Engelscb gezantschap met het volgend feit in kennis gesteld: LI. Maandag begaf zich de heer Francis Robins, Engelscb onderdaan , voormalig officier bij bet 00e regement scherpschutters, waarin hy elf jaren had gediend , van Montrouge naar het centrum dezer hoofdstad. Hij was vergezeld van zijn vrouw en twee kinderen, waarvan het oudste twee jaren telt. Op het plein van St. Michel gekomen, verliet hij de omnibus om een corresponderend rijtuig te nemen. Naauwelijks was hij uit de omnibus gestapt, of zekere jufvrouw Besse, die nevens hem zat, steeg mede af en beschuldigde hem, haar beurs gestolen te hebben. Ondanks het protest van den heer Robins, bragt men hem, met vrouw en kinderen, voor den commissaris van politie. De commissaris, zonder te letten op de tegenspraak van den beer Robins, waaraan deze door overgifte van zijn naamkaart en een brief, door hem van een kolonel van bet Engelsch leger ontvangen, kracht bij zette , beval hem zoowel als zijn vrouw te onderzoeken. Men ontdeed hen van al hun kleederen en dreef het onderzoek zóó ver, dat men hun gelastte de schoenen uit te trekken en zelfs de haarvlechten van mevr. Robins losmaakte; daarna ontkleedde men de kinderen. Dit onderzoek bragt echter niets aan ’t licht, en na een scherp verboor werd de beer Robins zonder verontschuldiging in vrijheid gesteld. Onmiddellijk begaf bij zich naar liet Engelscb gezantschap om zich te beklagen over de wijze, waarop hij en zijn vrouw zijn behandeld. De Minister heeft bevel gegeven om den beer Robins volkomen voldoening te verschaffen. Dat de heer Tbiers in Zwitserland een zamenkomst met Gambetta zou gehad hebben, wordt tegengesproken. ParUs, 16 Sept. Daar in de heden gehouden veertiendaagschc vergadering van de Permanente Commissie geen enkel vraagstuk te berde kwam, is zij terstond weder gesloten. De zitting van den A lgemeenen Raad van Corsica, die wegens de warmte tot nu was uitgestcld , is Dingsdag geopend. Prins Karei Bonaparte die met 28 stemmen tot Voorzitter werd gekozen, tegenover den Afgevaardigde Limperani, die 13 stemmen verwierf, hield een rede, waarin bij zeide, dat de constitutie van 25 Februarij voor herziening vatbaar was, en dat zij de magt van de Algemeene Raden had uitgebreid, terwijl bij ten slotte de hoop uitsprak , dat Corsica steeds vertegenwoordigers zou kiezen in den geest van de meerderheid van den Algemeenen Raad. De prefect Ducros blijft, volgens den Constitutionnel, te Lyon. Een aantal zeer invloedrijke leden van het linkereen trum zouden, volgens den M oniteur, voornemens zijn aan de Regering hun steun teu gunste vau'do stemming bij arrondissement niet langer te weigeren, daar zij elke belemmering wenschen weg te nemen, die een ontbinding binnen den kortst mogelijken termijn zou kunnen in den weg staan. Een legitimistisch blad van Gers verzekert, dat, bij besluit van den prefect van Landes, de beer Dangreilles, onderwijzer te Montéguit, voor zes maanden in zijn betrekking geschorst is, wegens het te luid manifesteren vau zijn Bonapartistische gevoelens. De kardinaal-aartsbissebop van Parijs heelt aan zijn onderhoorige geestelijkheid medegedeeld, dat bij zich reeds de adhaesie en de medewerking verzekerd beeft van 22 aartsbisschoppen en bisschoppen voor de stiebtingjvan de Catbolieke universiteit van Parijs. Br zal eerstdaags een collectief schrijven van al die prelaten verschijnen. De Statuten van dejuniversileit zouden reeds aan de goedkeuring van den Paus onderworpen zijn. Albert de Broglie, luitenant bij bet 105e reg. infanterie en zoon van den voormaligen vice-president van den Ministerraad , beeft vergunning bekomen . om de manoeuvres van het Duitscbe leger in Silezië te gaan bijwonen. Het eentraal comité voor de noodlijdenden door de overstroomingen in bet zuiden van Frankrijk heeft in zijn vergadering van heden besloten, de som van 9 millioen voor den wederopbouw van huizen te verhoogen tot 12 millioen, waardoor aan de arme huisgezinnen het verlies van hun eigendommen bijna geheel zal kunnen vergoed worden. Het crediet voor de verliezen aan roerende goederen is opgevoerd van 2 tot 2% millioen. Tevens is op voorstel van mevrouw Mac-Mahou besloten onverwijld hulp te verleenen aan do departementen, waar nu weder in de laatste dagen overstroomingen hebben plaats gehad: Allier, AveyroD, Hérault, Opper-Loire, Lozere, Aude, Tarn en Oost! Pyreneën. Nog andere departementen zullen insgelijks oïiderstaud erlangen tot herstel van de materiële schade, welke de jongste hevige stormen berokkend hebben! De Echo agricole bevat thans een volledige raming van den oogst voor 1875. Het blad schat de opbrengst op 87 millioen hectoliters, waaronder 15 millioen hectoliters aan zaad. Uit stellige bron wordt gemeld, dat het ongeluk der Keizerin van Oostenrijk in den omtrek van Sassetnt overkomen, zich volgenderwijs heeft toegedragen. In liet park rijdende struikelde het paard, terwijl het in vollen ren een op den weg liggend steenblok wilde mijden. De Keizerin verloor door den hevigen schok haar bewustzijn, maar dank zij de zorgen van haar geneesheer, dr. Widernosor, die onmiddellijk was toegesneld, was H. M. een half uur later weêr in staat om in het rijtuig te stijgen en naar het kasteel terug te keeren. De Keizerin had geen letsel bekomen. Eenige compressen met koud water en volkomen rust werden H. M. alleen voorgeschrevcn. Uit Melbourne is in dato 13 Julij berigt ontvangen , dat weder drie gevangenen van NieuwCaledonië zijn ontsnapt. Ten gevolge van dien heeft de gouverneur bepaald, dat voortaau de gevangenen niet meer bij particulieren mogen werken. Uit Constantinopel verneemt men, dat de Turksche Regering heeft besloten zich niet verder partij te stellen in de Armenische godsdienst-quaestie. Zij zal bisschop Hassoun naar Constantinopel terugroepen en gelijke regten toekennen aan de Hassounnisten en anti-Hassounnisten. --- De Duitscbe dagbladen. ViCTOE Tissot. — Voyage aupays des milïiards. ILeds uit den titel vau ’t boek, waarin Vietor Tissot de indrukkeu weergaf, die Duitschland op hem maakte, spreekt de Frausche gevoeligheid ; tèe titel waarschuwt tegen een onbepaald verVefftouweu in de redeneringen, welke de schrijver örer lisl nieuwe Keizerrijk ten beste geeft, en ook verder ia bat werk is ’t zigtbaar en tastbaar, dat Bi) hjer niet te doen hebben met een vriend van de ffailscho glorie eu den Duitschen Rijkskauselier. Doeh do feiten, welke hij ia ziju hoofdstuk .La Presse” over de Duitsohe bladen mededeelt, lijn, zij mogen dan al een weinig gekleurd wezen , toch zoo belangwekkend en zoo karakteristiek, zij geven zulk een diep inzigt in den toestand der journalistiek bij onze naburen en werpen zulk een licht over de vrijheid en onafhankelijkheid vau de «Koningin der aarde”, de nederige va9alle van den Duitschen Rijkskanselier, dat wij meenen eenige gedeelten uit Tissot’s werk aau onze lezers te moeten mededeelen, nogtans zonder er eenige redenering aan vast te lcnoopen en tevens met zorgvuldige vermijding van al die punten, waar de fantaisie des schrijvers jhem van de eenvoudige waarheid naar de «licence poctique" scheen te voeren. Alleen du3 feiten. What I want are facts, sir ! De drukpersvrijheid , die Engeland sedert de (evolutie van 1688, Frankrijk sedert 1789 geniet, Ïb iu Duitschland vau veel jongeren datum ; zij dngteekeut daar eerst van 1848. In 1846 was er in Pruissen »mg slechts één dagblad op 34,000 inwoners; tegenwoordig zijn er in het nieuwe Keizerrijk 1608 periodieke bladen, waarvan 265 dagbladen en revue’s te Berlijn het licht zien ; 31 daarvan zijn politieke Bladen, dts overigen wijden zich aan de belangen van allerlei tt&keu van kunst en nijverheid; zelfs de kappers hebben «en eigen Zeitung en ook het het huwelijk heeft zijn eigen orgaan. Drukpersvrijheid! Zij bestaat sedert 1848, — rij wérd vermeerderd en uitgebreid in 1874, toen het dagfiiladzegel werd afgeschaft; toch blijft nog heden waar wat in 1851 een conversatief afgevaardigde zeide: «Drukpersvrijheid? — Welnu ja, gij zult haar hebben, met een galg voor de deur van elk redactie-bureau.” Die galg is tegenwoordig de gendarme, — het in beslag nemen. De gendarme is een permanente versiering van de bureaux der oppositiepers geworden; hij staat onophoudelijk gereed om den schuldigen* redacteur zijn «lasso” om den hals te werpen. De Germania is reeds zeventien malen door hem bij de kraag gegrepen ; haar directeur is ongeveer permanent veroordeeld ; de hoofdredacteur is onder de lasso door, naar Amerika gevlugt ; de secretaris der redactie , de heer Crerner , wordt overstelpt met boete-vonnissen. De heer von Bismarek is uiterst prikkelbaar ten aanzien der journalisten, die vlekjes iu zijn zon Hurveu vinden. Na den aanslag te Kissingen regent het pers-processen. O. a. werd do directeur van de Posener Courrier tot een maand gevangenisstraf veroordeeld, omdat hij een parodie had gepubliceerd, getiteld: «Een ontmoeting vau Bismarek met den duivel”. De heer Suing, directeur van de Westf. Merkur, werd gedurende zes maanden in de vesting Wezel opgesloten. De verantwoordelijke redacteurs zijn dan ook zóó zeldzaam geworden, dat men niet zelden op de vierde bladzijde van een courant een advertentie vindt in dezen geest: k er mijn vertrouwen en mijn handteekening aau oc4rekken zal.” Doch, wie zal den bestellers het regt ontzeggen journalist te worden, nu zich zooveel journalisten tot besteller verlagen? Zij, die zich ter beschikking stellen ya» den eersten den besten, die hen per week, per maand of per jaar huurt, maken de meerderheid uit. Die bestellers van de gedachte, die contuil58ionairs van t gezag ziju op militaire wijze georganiseerd. Zij hebben hun generalen staf, huu chefs, b'lQ spionnen. Hun hoofdkwartier is gevestigd in het Departement van Bnitenlandsche Zaken, eu heet het «bureau van den public spirit". Het «pers-bureau” is gesticht in het jaar 1849, ten einde de geheime bedoelingen vau Pruissen te bevorderen. Toenmaals verdedigde de bende bedelaars en huurlingen, die onder bevel stond van dr. Ryuo Quehl, de Monarchie voor 15 a 20 thaler per maand tegen baar vijanden. Doch in 1851 breidde dr. Ryno Quehl zijn affaire uit; hij zond aau de directeuren van al de dagbladen in Duitschland vertrouwelijke circulaires , waarin hij aanbood hun gratis nieuwstijdingen te leveren, alles uit de eerste hand. «Ik kom — schreef hij — herhaaldelijk in aanraking met de mannen van het Ministerie." Een aantal bladen dronk uit den beker, «onder te vermoeden dat het Ministerie den drank had helpen gereed maken; ze zag er goed uit en was niet te bitter, en zoo liepen velen iu den val. Aanvankelijk had dr. Ryno Quehl jaarlijks over niet meer dan 100,000 th, te beschikken. Maar na 1866 werden de renten der bezittingen van den Koning van Hannover en den Keurvorst van Hessen eveneens ter beschikking van de «goedgezinde” pers gesteld. Dr. Ryno Quehl trok zich toen uit de zaken terug en twee mannen, de heeren Aegidi en Hahn, namen zijn plaats in. De eerste, die al de draadjes kende waarmede de trekpoppen moesten worden bewogen, nam de bnitenlandsche zaken op zich, «ijn compagnon nam voor zijn aandeel het gedeelte van ’t bureau, dat van het Miuisterie van Biunenlaudsche Zaken afhankelijk was. In do handen van die twee mannen berusten öHqq de draden, die de pers aan de Regering verbinden, Eiken ochtend komen de bezoldigde journalisten aan een der twee bureaux het parool voor dien dagen het korreltje wierook, dat zij in hun bladen moeten branden, in ontvang nemen. Op die wijze is bet persbureau voor de openbare meeniog wat het huis Rothaphilii voor de Beurs «op kunnen zijn. De heeren Aegidi en Hahn kuunep naar willekeur deze of gene «publieke opinie” doen ontstqan qf verdwijnen. Dpor handige manoeuvres worden de strQommgeu in Dq'^cblffnd eu Jfuropa daar naar verkiezing ip een andere rigfipg geleid. Zoo is de inrigting vqa het centraal-burean dar pers, die von Bismarek zelf, als een bewijs hoezeer hij het lage ambacht verachtte, met den naam aanduidde, welken zij sedert bij het publiek behield : Iteptilen, «Het karakter van het reptiel,” zeide onlangs de afgevaardigde baron von Schorlemer-Alst in de volle zitting der Kamer, «het karakter van bet reptiel is, dat men het niet dadelijk bemerkt. Een directeur van een blad, die een redaoteur in zijn dienst neemt, koestert doorgaans een adder aan zijn borst. Het wordt tijd, dat wij ons genezen van die zedelijke melaatschheid, welke ons in de oogen van het buitenland onteert. Wij hebben een wet tegen de phylloxera; maar wij moeten in het algemeen belaug ook een wet hebben tegen de reptilen der pers : want de schade, welke dpze aan den public spirit toebrengen , is veel grooter dan die der phylloxera. De verklikking, de afzetterij, de leugen zijn tot een Rgksinstelling verheven; zij zijn officieel georganiseerd en, wat het ergste is, het volk is verpligt die leugens te betalen. «De verwoede uitdrukkingen van de Prov. Correspondenz, die het orgaan der Regering is, zijn onwaardig en de houding van dat blad is niet die van een officieel orgaan. «De redactie d«r Nordd. Allg. Z. is de volledigste menagerie van reptilen uit het geheele Rijk. «Bewonderenswaardige zorg der Regering, — de dagbladen waar de «reptiien’! aan werken, zijn in het genot van volkomen straffeloosheid: zij mogen alles zeggen, alles doen.” De «reptilen” verdeelt Tissot in drie klassen: do semi-oftipiple, de ofpeieuse en de snperofticieuse. Zoo zijn do Asuperofhcieuse” correspondentiën der Köln Zeitung te herkennen aan het teeken -tdie der Magdeburger Zeitung zijn gewaarmerkt door een 9 en die der Augsburger Zeitung. dopr een een figuur, dat vrij natuurgetrouw een vuil, kruipend dier weergeeft. Het persbureau levert direct en gratis poiresponuentiën en telegrammen aan de provinciale (en buitenlandsehe) dagbladen j zelfs hebben de directeuren dier provinciale bladen door bemiddeling van de heeren Aegidi en Hahn vrijbilletten op do spoorwegen , opdat zij eenmaal per week de versterkende Berlijnsche lucht kunnen gaan inademen. In 1873 kwam dr. Robolski op een nieuw denkbeeld. Te Berlijn zou een super-officieel dagblad worden gedrukt, waarvan alleen de titel en de adrertentie-pagina in blanco bleven en dat in pakketten naar de kleine hoofdplaatsen werd gezonden , waar geen dagblad bestond; daar werd dan het blad gedoopt en met locale advertentien aangevuld. Maar er ziju bezwaren gerezen en men heeft het plan opgegeven. De pen van het persbureau wordt te Berlijn bestuurd, maar schrijft op allerlei plaatsen. Zij dringt door in de voornaamste Weener bladen, in de Neue Freie Presse, de Hongaarsche Lloyd, de Pesther Zeit. en de Neue Pesther Zeil. Te St. Petersburg is de Gazette de St. Fétersbourg Pruissisch eigendom, evenals drie andere dagbladen. In de overige Pruissische steden verschijnen nog meer dan 30 Duitscbe bladen, die allen in min of meer erkende relatiën met den heer Aegidi staan. En Amerika j Daav aijn er thans 462 , deels in het Duitsch, deels in het Engelscb, waarvan van 6 alleen in Canada. Zelfs China en de Kaapstad zien bladen verschijnen, die de officiële-Duitsche politiek steunen. «Kan men zich vraagt Tissot, «bij het zien van dat uitgebreid spinneweb , verwonderen over den invloed, die, in ’t bijzonder iu Duitschland, door zulk een organisatie op de openbare meening wordt uitgeoefend ?” Na den enormen invloed te hebben geschetst, die door deze organisatie, vyerd uitgeoefend om dc OQïlögeu van 1866 en 1870 voor te bereiden en «populair” te maken, en , daarna, om den strijd tegen Rome op te voeren tot de hoogte, waarop die zich nu bevindt, schrijft Tissot: De Nordd. Allg. Zeit. is het blad, waarin de heer von Bismarek strijd voert; daarin vindt men de politieke denkbeelden van den particulier von Bismarek, De Prov, Carrésy. geeft de denkbeelden van den Rijkskanselier terug. De hoofdredacteur van eerstgenoemd blad is de heer Picter. Deze is de opvolger van den heer Brass , vroeger vertrouweling van den heer von Bismarek, schrijver van de roman «De geheimen van Berlijn”; de heer Brass trok zich uit de zaken terug mot een kapitaal van 200,00Q thaler, hetgeen bewijst, dat men rijk kan worden uen travaillant pour le roi de Prime." Na de Nordd. Altg. verlaten te hebben, heelt de heer Brass de Post gesticht. Deze zegt wat men niet door da Nordd. wil laten zeggen, evenals deze weder op haar beurt bevat wat de Prov. Oorresp. niet durft opnemen. De heer Brass — deelt Tissot hierbij ter loops mede — was vroeger een socialistisch agitatenr. In de hiërarchie der officieuse pers komen nu achtereenvolgens de National Zeitung, het orgaan der «brullende derwischen." Daarna de BiirsenZeitung, anti-Oostenrijkseh, maar voor en boven alles anti-Fransch. En hiermede is de rij der groote officieuse organen gesloten. Buiten die Regerings-pers staan de KreuzZeitung, «Voorwaarts met God voor Koning en Vaderland”, ’t orgaan der oud-conservatieve partij, en de Germania, het eenige Catholieke dagblad. Eindelijk geniet Duitschland nog een viertal socialistische bladen, onder redactie der heeren Hasenclever en Ratcke: de Democr. Zeit., de Neue Social Democr at, de Volksmüen en het Fuhrter Wochenblatt. Drie of vier provinciale bladen bpJnooren tot de pers van den eersten rang, te weten: de Köln. Zeit., de Schlesüche Zeit, de Magdeburger Zeit. en de Weser Zeit. De Köln. Zeit. stond vóór den oorlog van 1870 in naauwe betrekking met de Fransche Regering; meermalen heeft zij redevoeringen van den Keizer gepubliceerd eer deze waren uitgesproken. De Agence Havas had zelfs in last de Duitsche berigten uitsluitend aan dat blad te ontleenen. Thans is ooi zij officieus. Wij hebben hiermede een overzigt gogeven van Tissot’s mededeelingen en sluiten dezen arbeid zonder commentaar. ---