EEN PAAR SECTIE-VERSLAGEN OVER SURINAME. Zoowel in de Eerste als m de lweeae ! der Staten-Generaal zjjn zonder beraadslag^? ® 1 met algemeene stemmen aangenomen de wetso^ werpen tot vaststelling der begrooting vso ^ voorschotfonds voor den aanvoer van arbeiders1, Suriname over 1875 , en tot vaststelling der ko* j niale rekening van Suriname over 1870 en ” Cnrapao over 1871 en 1872. , Dat deze wetsvoordragten geen aanleiding g» , tot redevoeringen in de openbare zittingen, zich gereedelyk verklaren. Het geldt toch bier» de periodieke voldoening aan eomptabiliteits-eis(! ^ waaraan de wetgever, tenzij in geval van feilen of onregelmatigheden , zijne sanctie niet houden kan. Men stelle dus de snelle niet deze wetsontwerpen niet op rekening van w onverschilligheid voor de belangen der VVeat-Iu ^ koloniën, waarvan men, thaus vooral, onze ha» .Thans vooral”, zeggen wij, omdat, wat Curaijao tuit, de aandacht van de Vertegenwoordiging j, niet minder dan van de geheele natie gerigt op den loop van zaken tusschen onze naar de jjflga uitgezonden zeemagt en de Republiek van SEZuela, en omdat, wat Suriname aangaat, de .^verslagen van beide Kamers integendeel van belangstelling getuigen. h je afdeelingsn der Tweede Kamer stelde men ■rij! 2°o lezen wij in het Verslag der Comju van Rapporteurs van 22 October jl., //deze eigenheid, evenals elke andere, aan te grijpen i, te doen blijken van het groote belang, dat «Ierland bij de welvaart dezer koloniën heeft. |n rertrouwde dat de Regering doortastend zal adelen waar het geldt maatregelen te nemen, i, tot vermeerdering van bun bloei kunnen jjel, Sommige leden achtten het bestaande igirings-reglement daarvoor een hinderpaal , en „iepen zich, wat Suriname betreft, op het denkL|j, door een Commissie uit de Kamer, bij het 1pport over het laatste verslag van Suriname Wfpd-’1 'fijt was dat denkbeeld ? Wij vinden er sneer Êin het rapport der Commissie over het Verslag van 1874 (West-Indië). In § 2 die Commissie het premiestelsel niet te j oerleven, maar verlangde zij waarborgen voor i«Vijging van doelmatige arbeidskrachten , zoo ijllijk uit Afrika voor langer tijd dan vjjf jaren ; „tl kolonisatie en uitgifte van grond in kleine julej. In § 3 schreef zy : //gelegenheid te pu — voor zoover zij ontbreekt — tot vor-j,g van kundige administrateurs ligt op den kj der Regering.” In § 4 verklaart zich die isiniiiie voor de vervanging van de aanvulling B iet te kort met een subsidie uit ’s Rijks scbatil door eene vaste bijdrage, des noods met wijzi!g van art. 107 van het Regeringsreglement, in ii voege dat de Nederlandsche Staat de door ui benoemde ambtenaren bezoldige en pensionere, i telegraaf en stoomvaart subsidiëre. Is het naar k j dat de heerea rapporteurs over de beide 3 bovengenoemde wetsontwerpen verwyzen, dan i! bij ons alleen de vraag, of de Kamer de hier 6 de Kolonie voorgespiegelde gunsten niet zou den losmaken van de daaraan in het rapport op : Regeringsverslag verbonden voorwaarde i //dat ii eene vaste bijdrage moet worden verleend, i op de Koloniale Staten de verantwoordelijkheid rergebragt, dienovereenkomstig de begrooting in i ngten.” Immers de inrigting der begrooting nog geen volledige» waarborg opleveren dat de ite bijdrage toereikend zou zijn, en de verant«delijkheid der Koloniale Staten zou het onveript té kort niet zoo gereedelyk aanvullen. Yan kier bedoelde wyziging van het Regeringsilement durven wij dus nog geen redding voor liiame hopen. Desniettemin verblijdt het ons, dat lideelingsenderzoek van de beiden nu aangeKi wetjes de aandacht van de Kamer en van Regering naar bet rapport van 4 Mei 1875 # teruggebragt, en wij zouden de Kolonie reeds ik wenschen zoo die herinnering slechts het geI had, dat voor het stoomverkeer tusschen mime en Nederland . of voor dé rivier- en kust- jnt in de Kolonie, een subsidie uit ’s Rijks schatit verstrekt werd. Eet Sectie-verslag van 22 Oot. jl. bevat voorts een drietal §§, hetgeen in de afdeelingen aan«nde de begrooting van het voorschot-fonds Voor Ui werd besproken. In § 1 wordt de ongunstige tast betreurd van de maatregelen, van ’s Rijkste' bij en sedert de afschaffing der slavernij geien, ten gevolge waarvan er nu in Suriname ttk geld noch werkkracht is. Men was daarom i verlangend té vernemen , welke de resultaten te overbrenging van vreemde werkkrachten zijn, sof de Regering maatregelen dacht te nemen om (een beteren toestand te geraken Deze vragen in ongetwijfeld, zooal niet by de reeds aanhangige rastellen tot verhooging der Surinaamsche begroosgin van 1874 en 1875, dan bij de eerstdaags luchten kolonialebegrootingsvoordragt voor 1876 ïien herhaald en besproken. Inmiddels hebben wij «Is met geuoegen, in de hier te lande ontvangen slagen van de zittingen der Koloniale Slaton van name in July jl., een der leden zien verklaren tl er, ook ten gevolge van maatregelen door het obiaal Bestuur genomen, een merkbare verbetering den arbeid der immigranten en in de orde op plantages viel waar te nemen. //Do immigratie” 0 sprak de heer C. D. Brakke, //hoe ongelukkig »k uitgevallen, is evenwel het behoud geweest tl Ee vele schoone plantages die op het oogenlik nog producten leveren. Ware de immigratie iet tot stand gekomen, dan zouden ook die plantages ten als zoo vele anderen verloren zijn geweest, 1 wij zouden ons welligt bij deze begrooting op te geheel anflfc standpunt bevinden. Wanneer nu i immigratie niet wordt hervat en met kracht sorgezet, zullen dan de plantages, die behouden ji, voortgaan te produceren?” Spreker geloofde I niet en moest daarom met kracht aandringen t de zaak met allen spoed worde doorgezet. Deze aanbeveling niogt, dunkt ons, en in de ioaie êit in de onderlinge gedachtenwisselingen l Nederlaudsohe belanghebbenden, beter betracht tden. Naar luid van particuliere berigten uit liiame, is men daar nog verre van gereed met ! aan de Koloniale Staten onderworpen concept(lenent op een immigratie-fonds, en boe gedragen s de belanghebbenden hier te lande ? Dat is hlfken uit de adressen , onlangs aan het Oppertliur en aan de Kamers gerigt door een 2 5 tal mogende Amsterdamsche «eigenaren van planpën in, handelaren op en belanghebbenden bij kolonie Suriname.” Onvoldaan met de waarden, welke de wettel ijke bekrachtiging eener - 1J1 * .1. • 1 1 i . -i i v» iöDiale geldleemng m verband met art. 112 van < Regerings-reglement geeft voor rente en aflos«dresseert men zich om een regtstreeksche jkigarantie, en laat men een leening mislukken, ike reeds maanden geleden het uitloven van «tón voor een grooten aanvoer van coolies uit èch-Indië zou hebben mogelijk gemaakt! Wij men niet anders dan betreuren dat voorname gezetenen van Nederlands hoofdstad een maatregel, stemd om aan hun eigendommen een verhoogde 'tóe, aan hun zaken een meerderen bloei te Kleren, met zulk een wantrouwen tegen de eerjheid van den nationalen wetgever bejegenen, ffjj wenschen met deze aanmerkingen in geenen 'tle tegen te werken de ook in de §§ 2 en 3 van it sectie-verslag aanbevolen proeven van geldlee3gen onder garantie van den Staat. Achten wij eeu verlicht en met onze wetten bekend publiek « Staats-garantie niet onmisbaar, voor den Staat «tan achten wij haar geheel onschadelijk , ja zelfs het oogpunt van helderheid in de voorstelling M het finantiewezen zeer wenschelyk. De rente ® aflossing zouden in de koloniale begrooting moeten torkomen, en tevens kunnen voorkomen in het Wituk der Staatsbegrooting voor de Nationale tód. Tegenover dezen post in de Staatsbegrooting onder de middelen, op een uitkeering van flk bedrag uit de koloniale kas kunnen worden lakend. Gaarne zouden wij voor de stichting van j* unmigratie-fonds eene leening op dien voet zien Wilgen. Alsdan zou bet bestaande voorschotfonds w behoeven te worden opgeofferd, zooals in de ••osató van April en Mei dezes jaars, onder het Wuift; „De ooolie-aanvoer in Suriname” werd Afgesteld. Hebben wij by het sectie-verslag der Tweede hner lang stil gestaan , dat van de Eerste Kamer «loeft ons niet lang bezig te houden, «Men wil tóKhten de kennisneming van het aangeboden '"erslag, en de mededeelingen en voorstellen door '* Regering uit Suriname gewacht en later aan !, Vertegenwoordiging door haar te doen.” Op grond wilde men «zich op dit oogenblik oat- j «wen van opmerkingen en beschouwingen over j ia verband met den toestand der Kolonie.” : “ deze gemotiveerde onthouding ligt eene ver- j «kering van belangstelling, voor de Kolonie niet \ Wer bemoedigend dan de gunstige gezindheden, 1 ‘ de afdeelingen der Tweede Kamer aan den f *1 ^legd. “ C. S. 1 --- KAMER-OVEIRZIGT. Op een zeer ver gevorderd uur is een hoogst belangrijke zitting geëindigd, waarin de algemeene politieke beschouwingen over het Begeringsbeleid — zoo heet ’t althans! — werden voortgezet. De algemeene beschouwingen; want niet alleen dat over de begrooting van Binnenlandsche Zaken, die aan de orde was, niets is gesproken, — erkend is het bovendien van de zijde der oppositie, dat zij Hoofdstuk V of liever den Minister van Binnenlandsche Zaken, den formateur en het hoofd van het Kabinet, tot object van don algemeenen aanval heeft gekozen. Kolommen waren vol te schrijven met een overzigt van deze even gewigtige als langdurige en vermoeijende zitting. W\j kannen er echter niet aan denken zelfs een volledige karakterschets van het debat te geven. Door een zeer uitgebreid verslag worden ruimte en tijd in beslag genomen en ons wacht bovendien binnen enkele uren een nieuwe zitting; wnnt hcrlen avond worden de algemeene beschouwingen voortgezet , om ze zoo mogelijk dan ten einde te brengen. Wat het karakter der oppositie betreft, — het werd in één woord treffend en waar geschetst door den heer des Amorie van der Hoeven : uit alle hoeken en gaten werd alles bijeengeraapt, tot volden toe als het Pariser Leben, om ze te gebruiken als wapenen tegen .... het Begeringshelftifl I beleid! En te verklaren is die houding der oppositie volkomen door één woord dat de heer Geertsema sprak, toen hij ruiterlijk erkende, dat do natie is gekeerd tegen de n liberale” partij, dat zij haar streven en haar drijven af keurt, dat die partij het vertrouwen der natie niet bezit en zij daarom liet best doet liet Kabinet te dulden, totdat de gelegenheid schooner zal ziju om het omver te weipan. Dit bewustzijn is grievend voor een partij. Zoo iets verbittert haar en dit verklaart de armzalige , niet te qualificeren houding en het is tevens de eenige reden van verschooning. Wat er gezegd is: laten wij het kortelijk trachten zamen te vatten, met het antwoord van den Minister tot leiddraad. De hervorming der kieswet, — wilde men. Niet alleen gister de heer Kuyper, maar heden ook de heer van Houten, en deze als toetssteen voor een staatkundig beginsel, waarover hij wil doen beslissen. — De Minister erkent de leemten en) gebreken der kieswet; maar mogt de B"gering, '\ na de pas gevallen beslissing, op nieuw roekeloos een twistappel werpen in de Vergadering en daarvoor de andere groote belangen en sonffrance laten ? De sehoolwetherziening werd der Regering tot dadelijken eisch gesteld, door den heer van Houten, als tweeden toetssteen , die deu eersten kon vervangen (men ziet: de //groote politiek” is eigenlijk de politique de bascule), door den heer Geertsema, als achterdeurtje voor een afkeurend votum, dat hy (iu Arnhem gekozen als steun voor het Ministerie 1) wil openhouden. — Waarom nu ? vroeg de Minister. Waarom nu anders dan verleden jaar, toen gij hebt berust in het toekennen van den voorrang aan de hooger onderwijswet ? «Dien voorrang blijf ik handhaven; inmiddels houd ik mij actueel en actief met de herziening vau de schoolwet bezig; en inmiddels kunt gij reeds andere belangen betredende het volksonderwijs behartigen , — indien gij U dan maar tevreden stelt voorloopig clericaal en anti-clericaal wat te laten rusten ! //Inconstitutionele zin.” — //Binnen de grenzen” was er gezegd — voor acht jaar. //Niet door mij, antwoordt de Minister, — maar door Thorbecke en door Borret. Laat die reminiscenz dus maar voortaan rusten ! De Regering had medegedeeld dat de Koning geweigerd had het ontslag van twee Ministers aan te nemen. Inconstitutioneel ! De Ministers hadden nogtans een naakt feit medegedeeld naar pligt en naar den geest der Constitutie. Was de vorm niet juist — des neen — is dan daaruit een grief te maken tegen — het Regeringsbeleid ? De Regering is zeker niet onfeilbaar. Zij zal wel tekortkomingen hebben. Zij heeft echter ook wat goeds gedaan. Dat laat men liggen, en van t alle administratieve zaken kiest men juist die j uit, waarin de Regering homogeen was met • linar vnrtrnranrrora 1 naar voorgangers i Zóó Kampen en Hedikhuizen. De Minister is volstrekt niet zco ingenomen | met het geven van kerkelijke subsidiën door i burgerlijke gemeenten ; en komt men op het/a* : constituendum, dan is de Regering bereid tot ! eventuele wetswijziging, nadat de aanhangige herziening van het decreet van 1809 zal zijn volbragt. De verkiezings-eirculaire. Vreemd schouwspel < ■ dat de oppositie de Regering aanspoort om door I haar ambtenaren inbreuk te laten maken op de verkiezingen! Want dat heeft de Regering willen ! tegengaan; moet dat als een grief hem worden aan gerekend? Het... standbeeld voor Thorbecke ! Leest men goed? Ja, het staat er. Ook dat is, na een jaar ‘ tijds, nadat er al een begrooting over heen ge- [ gaan is, een politieke grief! Waarom? Omdat de Ministers van Delden en Geertsema de plaatsing van het beeld op het Binnenhof hebben geweigerd en de Minister, des gevraagd, zijn opvatting omtrent de bepalingen van esn souverein besluit heeft medegedeeld ? Zóó ongeveer beantwoordde de Minister de verschillende bedenkingen , hem voor de voeten geworpen. I In het slot van ’s Ministers rede ligt ds be. antwoording van de politieke tendenz van het 1 debat. Als te voren was die strekking: vereenzelviging van het Kabinet met het clericalisme • poging om scheuring te brengen in’t Ministerie, Wat het eerste aangaat, de heeren van Rap. pard en van Baar en vooral de heer van der Hoeven deden uitkomen hoe de Regering het verwijt van clericalisme, van opzettelijke begunstiging eener kerkelijko gezindte, het allerminst verdiende ; hoe , wanneer daarvan sprake was eerder reden tot ontevredenheid voor de belang! hebbenden dan tot het tegendeel kon zijn. Maar toch — zoo luidde het betoog van de sierlijke en krachtige rede van den heer van der Hoeven — ligt de groote kracht juist in de anti-liberale rigting van deze Regering, in dien zin, dat zij althans geen onregt zal begaan, geen minderheden zal onderdrukken, geen onregtmatigheden en geen gewelddadigheden zal plegen. Dat deed de oppositie ontstellen. Daarop j(oof Kappeyne op en vroeg den Minister zich tover, klaren of hij bij die rigting zich aansloot? Of hij deelde in de zienswijs van den Minister nn Goltstein, bij de Indische begrootings-disenssiën ontwikkeld ? De Minister antwoordde met waardigheid; de partijleiders hadden te verantwoorden wat in bet partijbelang was gezegd. Ook hun beleid kan bij. dragen tot heil van het Vaderland. De Minister meende, dat in deze oogenblikken de drang naar een exclusieve rigting door het Vaderlandset belang niet geboden wordt. In den geest van den heer Bastert deed bij uitkomen hoe gemeen overleg on zamenwerking, die de Regering zeker niet zal verbreken, kunnen bijdragen tot het tot stand brengen vna nog veel meer dan reeds is tot stand gebragt. Waartoe dan de scherpe punten opgezocht, die het gemeen overleg — waaraan men zegt zooveel te hechten — kunnen verstoren ? Durft de liberale partij — vragen wij ten slotte — het begeerde votum tot zuivering zoogenaamd van de politieke atmospheer uitlokken! Zij, die op anderer verdeeldheid smaalt, — zooveel van haar woordvoerders, zooveel afwijkende opiniën zijn er! De een wil niet wat de ander wil. Dezen durven moedig vooruit, strijden tegen — de windmolens en anderen deinzen terug voor het oordeel der natie 1 ' Wat wonder ? ' Geertsema verklaart, dat de tijd voor da > //scherpe resolutie” in zake het lager onderwijl I nog niet is gekomen! Van Houten verklaart dat het algemeen dm- ! regt zijn liberaal shibboleth is, en de uitdrukking * ran dat verlangen paart hij aan een indirecte J bedreiging tegen de Kroon ! Laat men dan toch eens komen met een «{ge- ! rond liberaal programma ! Dit is immers een onmogelijkheid 1 De anti-liberale pers ontwikkelt haar beginselen j niet meer, — zeide de heer Geertsema. Is het waar ? Zoo ja , waarom niet ? Omdat zij het gedaan heeft meiigwerf, bij e'ko-gcL/g.u- j, heid waarbjj het te pas kwam, cu omist Ji p liberale partij toen zorgvuldig haar vlag verborg [j en — men ziet het heden — pour cause. B Wij vroegen brr'’an,delijV een *trij! ■ n ginsebn : men durfde d*n handschoen rl ‘ ■>>' n nemen. Op den weg der pers ligt hit d n zeVer n niet om zulk een vniohteloozen strijd op m is ongelegen oogenblik te hervetten. it Maar do zitt'ng van heden heeft het duidelijk n , genoeg aangetoond waarom men maar altijd In- b merde op één valsche leus en zij heeft bst/zen 11 ! welk een onnoemelijke verdeeldheid bij de lib rslea de plaats inneemt van //beginselen.” k —- „-iiiiiniiiiifiiiragr —. --- KERK- en SCHOOLNIEUWS. j rot preaiKant mj ae tiervormae gemeente woi. ' Micbielfl-Gestel (Noordbrabsnt) is beroepen ds. J. ' C. Tol, pred. te Gorredyk. Oss, 3 Dec. Zijn w(j goed ingelicbt, dan zal, door toedoen vau onzen zeer geachten herder, dis reeds zooveel tot welzijn dezer parochie tot stand heeft gebragt, hier ter plaatse een gasthuis tooi oude mannen en vrouwen worden gebouwd. (IJbr.) § § Kampen, 6 Dec. De heer I’. Dalhuisen, c&ndidaat der Theol. School alhier, heett heden een beroeping ontvangen naar de Christ. Geref. gemeente te Oldeboorn. --- BERIGTEN UIT DE PROVINCIEN. .imsrcnïnm, / nee. in ae gister-auM gehouden vergadering der plaatselyke schoolcomuiissie is medegedeeld, dat èn de kweekschool voor onderwijzers en onderwijzeressen èn de hoogere burgen school met driejarigen cursus, voorloopig sullen worden gevestigd in de localen van bet voormaligs weeshuis , thans armenhuis , in de Kerkstraat bij de Plantage , en dat de gebouwen voor die tra | inrigtingen van onderwijs in de groote tuinen >n genoemd gesticht zullen verrijzen : De hoogere burgerschool met den gevel in de Kerkstraat, de kweek' school met den gevel op den Prinsengracht. Ylissingcn , 6 Dec. In den afgeloopen nacht is op het slrand bij Westkapelle een schooner met hout verongelukt. Nadere bijzonderheden waren tot nog toe niet ontvangen. (N. Midd.Ct,) * Reppel, 6 D,:c. De vangst van wilde eenden en ganzen levert aan de kooikers en tolkers bij d< strenge vorst en de massa sneeuw uitmuntende I resultaten. De afzet heeft plaats tegen f 1 per stuk voor de eendvogels en f 1.50 a / 1.70 voor de ganzen Bij massa worden deze vogels thans per spoor naar Holland en ’t buitenland geëxpedieerd. W ' poeliers hier en elders zjjn nacht en dag in de w« * om hun coramissiëu uit te voeren. Korhoendsn | worden bjj ’t paar tegen ƒ8 a ƒ9 van de hand j gezet; zo zjjn thans vet en zeer begeerd. I Kfe verder het Bijvoegsel. i — ’s Graveniiage , 13 Nov. 1875Mijnheer dc Redacteur ! ] Ik schreef het bijgaand stukje voor het in Sepj tember jl. alhier oudernomen Weekblad; uDeüdttlandsche Mail, Wekelijksche Courant voor Oost- » West Indic”, in welks gister verschenen nnmmer 1 het is opgenomen. Voor de belangen van Surins® 1 kan het evenwel dienstig zjjn, dat dit stukje ooi ‘ hier te lande gelezen worde, en ik neem daarom ! de vrijheid u te verzoeken , er ook onder de u* uw blad ingezonden stukken een plaats aan te wille» j verleenen. 1 Ik heb de eer met achting te zijn Uw Dw. Dienaar, J. A. T. Cohbk SiüasAan ; den Beer Hoofdredacteur van het Dagblad van Zuidholland en ’s Gravenkage. ---