Publicatie. Officieel Gedeelte. De BURGEMEESTER der Gemeente ’sGravenhage, Overwegende dat bet noodig is om in het belang der orde en veiligheid maatregelen vast te stellen, in acht te • nemen bij gelegenheid der Harddraverij , die alhier zal plaats hebben langs de Maliebaan, op Dingsdag den iden Julij e. k. Gezien de artt. 165, 331, 331 en 335 der Politieverordening ; bepaalt: Art. 1. In de Maliebaan en op bet bescbelpte voetpad langs bet Boorbuis zullen geen rijtuigen aanwezig zijn. Art. 2. De brug voor den Korten Nieuwen Uitleg zal alleen bereden worden in de rigling naar het Haagsche Bosch; de Benoordenhoutscbe weg alleen in de rigting naar bet Buiten van den Heer van den Bercii van Heemstede en dc Weg tusseben de Maliebaan en de Prinsessegracbt alleen in de rigting naar de Boscbbrug. Art. 3. leder zal zieb onthouden van binuendringen van bet afgezet terrein eu overigens de bevelen der Politie opvolgen. ’s Gravenhagb, 29 Junij 1876. De Burgemeester voornoemd, E. G. A. GEVERS DEYNOOT. --- INRIGTINGE welke gevaar, schade oi mnuer kunnen veroorzaken. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van ‘s Gravenhage, Gezien de artt. 0 en 7 der Wet van 2 Junij 1875 (Staatsblad no. 95) , tot regeling van het toezigt bij het oprigten van inrigtingen welke gevaar, schade of binder kunnen veroorzaken; Doen te weten: dat beden ter Gemeente-Secretarie, eerste afdeeling, met de bijlagen ter visie zijn gelegd de verzoeken van : lo. den heer M. van den Berg, om vergunning tot het oprigten van eene Slagterij achter perceel No. 33 aan de Katerstraat, Kadaster Sectie J, No. 804; 2o. den beer J. B. Blersch , om vergunning tot bet oprigten van eene Slagterij en rookerij achter perceel No. 12 aan de Vliersteeg, Kadaster Sectie C, No. 836 ; 3o. den beer J. M. Joels, om vergunning tot het oprigten van eene Slagterij in perceel No. 85 aan bet Slijkeinde, Kadaster Sectie C, No. 1510; 4o. den beer G. J. van Koningsbruggen , om vergunning tot bet oprigten van eene Slagterij en rookerij in perceel No. 2 8 aan de Torenstraat, Kadater Sectie C, No. 722; 5o. den heer W. van Koningsbruggen , om vergunning tot bet oprigten van eene Slagterij en rookerij in perceel No. 12G aan de Nieuwe Haven, Kadaster Sectie G, No. 163; Co. den beer C. Robertson, om vergunning tot het oprigten van eeue Slagterij en rookerij in perceel No. 15 aan den Stationsweg, Kadaster Sectie B, No. 371; 7o. den beer C. A. Schuit, om vergunning tot bet oprigten van eene Kalkblusscherij in een ongenummerd perceel aan de Westerbaenstraat, Kadaster Sectie O, No. 1200; dat MAANDAG den l?u Julij 1876 , ten Raadbuize, de» middags ten «.twaalf ure, gelegenheid zal worden gegeven om tegen bet oprigten dier inrigtingen bezwaren in te brengen eu deze mondeling en schriftelijk toe te lichten. ’sGravenhage, den 3n Julij 1876. De Burgemeester, E. G. A. GEVERS DEYNOOT. De Secretaris, K. v. D. HEUVEL. --- PATENTEN. BURGEMEESTER en WETHOUDERS van ’s Gravenhage brengen ter kennis van de Patentphgtigen , volgens Tabel 11 Nos. 37—40 eu 91, zgnde de S'ijters, Tappers, Koflijhuis-, Kroeghouders en Debitanleu van Loterijbriefjes, enz., dat hunne «eten worden afgegeven op bet Raadhuis, ter Patentkamer, van Dingsdag 4 Julg 1876 tot en met Zaturdag 8 Julij daaraanvolgende, van des voormiddag» tien tot des namiddags één ure, tegen vertooning hunner kwitantiëu, voor die bedoeld bij Tabel 14 , No. 91 , vun bet regt over de twaalf, die van Nos. 37 — 40 over de zes maanden van liet loopende en bet geheele verstreken dienstjaar. ’s Gravenhagf, , 3 Julij 1876. De Burgemeester, E. G. A. GEVERS DEYNOOT. De Secretaris, K. v. d. HEUVEL. --- Aan bet Hoofdcommissriaat van Politie zi]n ais gevonuen geaeponeera : een rood steeuen oorknop, een pak gordijnklofjes, een gordijnkoord met 4 krammen, een wit breiwerk, eeu lap wit katoen, een zwarte vrouwenmuts, een paar bruine kiiiderhandsehoenen, een zwart medaillon, een sleutel en een doosje pillen. — Aldaar zijn inlichtingen te bekomen omtrent een zilveren knipje met rood koralen beursje. Het bureau van informatie is open van ’s middags 12—2 uur. --- Niet-Officiëel Gedeelte. ’sGravenliage, 3 Julij. EEN TRITS OPMERKINGEN. Het Zondagsblad van het N. v. d. 1). zou bet zeer abnormaal vinden als het gerucht, dat spreekt over een reconstructie van het Ministerie, waarin o. a. de Ministers van Buitenlandsche Zaken en van Finanticn niet begrepen zouden zijn, mogt bevestigd worden. Daar de crisis door de militiewet is ontstaan, begrijpt het blad niet wat genoemde Ministers er mede te maken Lebben. In ’t algemeen komen alle redeneringen over mogelijke oplossingen van de crisis ons nog tamelijk ijdel voor; er is nog niets omtrent ’s Konings zienswijze in deze bekend en dus ontbreekt elke grond , die voor beschouwingen van slechts eenigzins degelijken aard de stof kunnen leveren. Maar toch moeten wij tegen bovengenoemde stelling op zichzelve een bedenking opperen. Alle Ministers hebben wegens de verwerping van de militiewet hun ontslag verzocht. Mogt daarop nu kunnen volgen ’s Konings besluit om het collectief ontslag niet aan te nemen en het Kabinet te handhaven of subsidiair opdragt te verleenen tot zamenstelling van een nieuw Kabinet van dezelfde staatkundige rigting — het geen zeer denkbaar is , aan gezien geenerlei politiek beginsel door het votum van de Tweede Kamer getroffen is — dan is het ook evenzeer denkbaar , dat er onder de tegenwoordige Ministers zijn , die Z. M. verzoeken zullen niet in de combinatie begrepen te worden, omdat zij het — als ’t ons vergund is die triviale uitdrukking te bezigen — ben zijn, nog langer j ijdele pogingen aan te wenden om te tjachten ! de Tweede Kamer tot een vaderlandslievende samenwerking in het algemeen belang te bewegen. Dit zou zelfs een zeer eenvoudige consequentie van het gebeurde zijn, daar toch zelden even duidelijk als bij de verwerping van de militiewet gebleken is , dat de sterkste beweegredenen, die de handelingen van vele leden der Tweede Kamer bepalen , niet die zijn , welke aan zorg voor bet publiek belang worden ontleend. Hetzelfde blad herinnert aan de lijst van wetsontwerpen, waartegen de .heer Heemskerk, toen hij zitting had op de banken der oppositie in de Tweede Kamer , zijn stem heeft uitgebragt. Het noemt die lijst het //zonden-register” van den heer Heemskerk. Wij zijn zoo vrij te herinneren , dat wij in ons nummer van 25/26 Junij jl. uit de lijst van maatregelen , waartegen de heer Heemskerk met of zonder succes oppositie voerde, de voornaamste hebben opgenomen, onder aanwijzing dat liet algemeen belang er zeer wel bij gevaren zou zijn als het advies van den heer Heemskerk in al die zaken ware opgevolgd geworden. In plaats van die lijst dus een zondenregister te noemen, zouden w.ij wensclien, dat ieder Nederlander haar dagelijks voor oogen had ter overweging van de mate van nationale dankbaarheid , waarop de heer Heemskerk wegens zijn oppositie tegen die door zijn tegenpartij voorgedragen maatregelen aanspraak heeft. Nog een derde opmerking, naar aanleiding van een gezegde, uit dezelfde pen gevloeid. //Mogt de Koning”, zoo zegt het Zondagsblad , //een der hoofden van de liberale partij met de zamenstelling van een Ministerie belasten, dan hopen wij dat terstond overgegaan worde tot splitsing van het Ministerie van Binnenlandsche Zaken, ’t Is een onmogelijkheid om dat departement, zoo als ’t nu is zamengesteld, goed te beheeren en af te doen wat noodzakelijk is.” Als een //liberaal” Ministerie mogt optreden, dan splitsing. Welke gevolgtrekking laat die eiscli toe? Tweeërlei: of dat de //liberale” schrijver overtuigd is dat er geen //liberaal” te vinden is , in staat om het departement in zijn tegenwoordige zamenstelling te beheeren , maar dat die man wel is te vinden in de conservatieve gelederen ; of dat de //liberale” schrijver alleen mogelijkheid zou willen openlaten om ’s Lands zaken goed te beheeren, Wanneer dat geschieden kan door //liberale” handen , maar de mogelijkheid daartoe wil onthouden zoo lang het roer aan conservatieve handen is toevertrouwd. Het eerste zou zijn een treffend blijk van zelfkennis. Het tweede een allerleelijkste uiting van partijzucht. Wij laten den schrijver de keus. --- BUTENLANDSCHE STAATKUNDE. Men had zich nog in de laatste ure gevleid, dat de Mogendheden, met haar onvolprezen vredes-liefde en onweêrstaanbaren invloed tot behoud van den vrede, het oorlogs-gevaar in het Oosten hadden kunnen afwenden. //Willen de Mogendheden werkelijk het ontbranden van den krijg beletten”, zoo schreef de Parijsclie Temps, //er zullen nog altijd enkele dagen moeten verloopen vóórdat het zwaard uit de scheede zal worden getrokken.” Men voegde er bij , dat Engeland een laatste poging in dien zin aanwendde. Ook de Weener Neue freie Presse sprak van die onderhandelingen in extremü. Het Weener orgaan vleide zich nog al, dat Rusland ten slotte zou toegeven, onder het dreigend gevaar van het isolement waarin het zou kunnen geraken , bleef het de politiek volgen van prins Gortschakoff en van generaal Ignatieff. Maar wij hebben verder niets van die onderhandelingen gehoord en wanneer heden de Keizer van Duitscliland zich te Jngenheim bevindt bij Keizer Alexander en wanneer de laatstgenoemde Vorst eerlang te Reichstadt, in tegenwoordigheid van de beide Rijkskanseliers, een bijeenkomst zullen hebben, zal er van preventie geen sprake meer zijn, maar waarschijnlijk de politiek besproken worden, die zich uit de krijgsbedrijven aan den Donau en de Saw e eerlang zal ontwikkelen. Want het woord is thans aan de feiten. Het ultimatum van Servië en de oorlogsverklaring van Vorst Milan , zoomede die van den Vorst van Montenegro , zijn verschenen. En wat wil nu dat Servische ultimatum wel? De Mogendheden hebben zich over haar discipelen niet te beklagen. Zooals de ouden zongen, piepen de jongen. Stoute losscheuring van alle banden, die tractaten en gezag aanleggen; onbeschroomd betreden van den revolutionairen bodem. Zietdaar wat Servië bet oude Europa wonderlijk wel nadoet. Servië verlangt niets meer of minder dan den afstand van Bosnië. Dit is leJin mot de l'histoire. Bosnië, dat schandelijk door de Porte heet verwaarloosd, moet heul en steun vinden bij Servië en Servië moet al de ongeregtigheden van Turkije straffen, dat hot Vorstendom met een ijzeren gordel omsluit. En verder wil Servië liooger op, wil ’t het //groot-Servië” worden. Vorst Milan wil ook Onderkoning van Bosnië worden. De titel, welken de opstandelingen verleden week in het Korsarae-gebergte aan Vorst Milan hebben geschonken, moet waarheid worden. En bij voorraad de krijgskans escompterende, proclameert de Vorst beden aan zijn volk, dat de ambtenaren in Bosnië overal het gebruik van den nieuwen titel bereids kunnen toelaten. Servië schijnt alles te hebben gedaan om een aanval van Turkije uit te lokken; doch de Porte beeft zich de vingers niet gebrand en zelfs geen voorwendsel gegeven tot eenige beschuldiging omtrent inbreuk op art. 29 van het Parijzer vredesverdrag, dat (in zijn laatste alinea) luidt: //Geenerlei gewapende tusscheukomst zal op zijn (Servië’s) grondgebied mogen plaats hebben zonder voorafgaand overleg tussclien de hooge contracterende partijen.” Servië zag zich derhalve gedwongen aanvallende partij te zijn. De Vorst is niet zoo onbescheiden om den afstand van Bosnië met alle regten van een Souverein te verlangen; hij vraagt zelfs voorloopig niet voor Servië een grooter onafhankelijkheid dan het tot dusver bezat. Getrouw aan de oude Oostersche traditiën verlangen de Ministers , geheel in den stijl van een rebellerenden paeba uit den Janitscharen-tijd, een uitbreiding van de satrapie. Bosnië moet onder Servisch bestuur komen, Vorst Milan zal een Züid-Slavisehe Mehemed j Ali worden, erfstadhouder van de door hem begeerde naburige provinciën. Een materialen j regtstitel hiervoor Of zelfs maar het bloote voorwendsel voor zulk een titel weet Vorst Milan niet aan te geven en een idealistisch voorwendsel, dat zich eenvoudig op den bodem van het revolutieregt plaatst, schijnt men te Belgrado ernstig te zijn ontweken , hoezeer bij den tot dusver gevolgcten loop van den opstand juist dat nog eenige schijngrond' voor'de- oorlogsverklaring had kunnen geweest zijn; Het is dus een eenvoudige annexatic-handel, die Serkië , op zijn wapenen • stoffende , den Suzerein' voorstekte * ki -de • volle overtuiging, dat deze nooit of nimmer; zoolang- hij niet door geweld daartoe gedrongen werd, zulk een transactie zou aangaan. Natuurlijk dan ook, dat Turkije den gestelden eisch onaannemelijk heeft verklaard en even natuurlijk , dat de oorlogsverklaring toen is afgezonden, die behoorlijk gereed lag. Men vermoedde sinds lang, dat de Servische politiek eindelijk, wanneer het met den oorlog ernst werd, een doel als liet gemelde beoogde. Maar verrassend blijft het zeker, dat men zoo onbeschroomd en zoo onverholen er meê voor den dag treedt, reeds dadelijk bij het begin der vijandelijkheden. En tocli mag Europa — zegt de Weener Presse— voor die openhartigheid dankbaar zijn. Men weet nu welke plannen er generzijds den Donau en de Sawe gevolgd worden en waar men zich op moet voorbereiden. Het //zuid-Slavisch Piemont” neemt zijn rol ernstig op en zal hierbij al dadelijk door Montenegro ondersteund worden. — Dat Vorstendom heeft in het laatste oogenblik ook nog dupes willen maken; Vorst Nikita wist zelfs een dankbetuiging uit te lokken voor zijn eerlijkheid in de handhaving van de neutraliteit en zoo geheel onwaarschijnlijk klonk ’t niet, dat de //hoogere diplomatie” te Cettinje op zien komen wilde spelen. Vorst Nikita had tot dusver zorg gedragen le choux et la chèvre te ontzien. Bleef hij op goeden voet met de Porte, hij kon nog wel eens rekenen op een belooning voor zijn zoet gedrag en liepen de zaken gunstig voor Servië, dan was ’t nog altoos tijd genoeg om minder zoet te worden en bet meer zekere aandeel in dien handel al dadelijk in te pakken. Was deze opvatting (in de Presse) omtrent het kansspel juist , dan schijnt men thans op een nederlaag van Turkije te rekenen. Want wij vernemen hedeti per telegraaf, dat ook Montenegro den oorlog heeft verklaard aan Turkije en dat Montènegrijnen en Seiwen gezamenlijk de grenzen zijn overgetrokken. Wat Servië voor Bosnië wil, verlangt Montenegro voor de Ilerzegowina. Uopy conform kan er boven de Montenegrijnsche oorlogsverklaring (zie telegrammen) staan , met den kleinen variant, dat Servië zich als de schutspatroon van Bosnië opwerpt en Montenegro de Ilerzegowina onder zijn beschermheerschap neemt. Tusseben Cettinje en Belgrado zal het door dén opstand aan Turkije betwiste gebied alzoo voorloopig verdeeld moeten worden. De Herzegowiners hebben den Vorst van Montenegro reeds binnengeroepen ; op de Bosniaken , de Bulgaren en zelfs de Grieken rekent men te Belgrado mede. Dat de suzereiniteit van de Porte over die te veroveren landstreek nog niet wordt betwist, is een handig middel om de tractaat-Mogendheden min of meer oogluikend te doen toezien, dat Montenegro en Servië hun grenzen uitzetten, want in naam wordt //de integriteit van het Turkschc Rijks-grondgebied” er niet door geschonden. //Het is ook mogelijk — zegt de Weener Presse — dat men in Engeland , in Frankrijk, in Italië //om des lieven vredeswille ten slotte zich hierbij zal nederleggen en aan een ernstig verzet van Rusland denkt wel niemand op dit oogenblik”, voegt het blad er ironisch hij. Doch — in de rekening is een onbekende grootheid van zeer twijfelachtigen aard over ’t hoofd gezien en al haar gewigt beseffende, begint Servië met allerlieftalligst en allerdankbanrst te zijn jegens Oostenrijk, welks grenzen overal moeten ontzien worden als bewijs van erkentelijkheid voor al wat de Monarchie voor de opstandelingen gedaan heeft. Met honig' vangt men vliegen , zooals men weet. Doch Oostenrijk schijnt nog niet van plan in het Oostërsch spinneweb zich te laten vangen. //Voor de Westersche Mogendheden moge liet wel van dadelijk levensbelang zijn ofhetvilajet van Serajevo uit Belgrado regtstreeks dan wel uit Constantinopel wordt bestuurd — zegt de Weener Presse — en in Rusland bevindt zich evenzeer een groote en invloedrijke partij , die zoodanige versterking van het Slavisch element met het grootste genoegen zou zien. Doch voor Oostenrijk-Hongarije moet men de vraag anders stellen en zijn' levensbelangen gebieden noodzakelijk zijn veto te stellen tegen een zoodanige nieuwe Staatsvorming in het Dalmatisch-Croatisch achterland. //Doch voor ’t oogenblik is de vraag zuiver bespiegelend en theoretisch. Om de bij zijn ultimatum gestelde eischen te kunnen verwezenlijken, zou Servië de Turksche legermagt zóó volledig moeten verslaan, dat bet aan de Regering te Constantinopel den vrede kon voorschrijven. Deze gebeurlijkheid ligt echter nog verre verwijderd. Het is onloochenbaar, dat zoo in als buiten Servië het weerstandsvermogen van dat Vorstendom wordt overschat. //Men neemt alles wat betrekkelijk de Servische strijdkrachten officieel openbaar wordt gemaakt, voor goede munt op en beschouwt het ideale cijfer van de strijdbare mannen van het nationale militie-contingent als volkomen vertrouwbare aanwijzing van de militaire strijdmiddelen, welke het Vorstendom ter beschikking staan, terwijl tocli in zulk een geval, naar de ervaring leert, een aanzienlijke percentage moet worden afgetrokken. Aan den anderen kant wordL de kracht van Turkije lager gesteld dan zij is, terwijl men , met gelijke maat metende, toch even goed als bij Servië den nominalen stand van het Turksche leger in rekening moest brengen. //Deze weerkracht is zóó sterk, dat in een regel matigen oorlog de uitslag van den strijd naauwelijks twijfelachtig kan zijn. Tot een langdurigen guerilla-krijg is het tegen Nisch open liggend Servisch land niet geëigend. In het Morawadal zal dus wel binnen eenige weken de beslissing vallen, welke het Oostenrijksch-Hongaarscli Kabinet de moeite zal besparen front te maken tegen de vorming van een grooten, zelfstandigen Slaviselien Staat aan de zuidelijke grenzen van onze Mouwcliie De Vorst van Rumenië heeft heden verklaard i in onzijdigheid slechts heil voor zijn Staat te vinden, overeenkomstig de opvatting, zijns inziens en op dit oogenblik, van het verlangen der Europesche Mogendheden.” --- Buitenland. ËMSELMa Londen, 2 Julij. Met 291 tegen 61 stemmen heeft het Lagerhuis, in overleg met de Regering, verworpen een voorstel-Butt om een zelfstandig Iersch Parlement in ’t leven te roepen naast het Engelsch Parlement. — Officieel wordt het berigt tegengesproken , dat in de Duitsche pers de ronde heeft gedaan , volgens hetwelk Eagelsche visschers hun bedrijf uitoefenen in de onmiddellijke nabijheid van de Duitsche kust en ten nadeele van de Duitrche visschers, die in dezelfde lijn visschen. Een kanonneerboot, uitgezonden om aldaar toezigt te houden , vond de Duitsche en de Eagelsche viserschsvreedzaam naast elkander liggen en hun bedrijf uitoefenen op 6% mijl van de kust. — Het hindert de Engelsche pers blijkbaar, dat Rusland in ’t openbaar hoog opgeeffc van zijn neutraliteit, terwijl het toch duidelijk is dat die Mogendheid de hand heeft in de beweging. Volgens een depêche uit Berlijn aan the Times zou een speciale ambulanoe-trem, uitgerust door de Keizerin van Rusland, in Montenegro zijn aangekomen, terwijl de Russen bovendien als bewijs van sympathie aan de Montenegrijnsche troepen en aan de bevolking een vrjjwilligen toevoer verzekerd zouden hebben van zes maanden leeftogt. Bovendien heeft het Servische Gouvernement, altijd volgens den correspondent van the Times, de 12 millioen francs ontvangen, vertegenwoordigende het cijfer van de leening door Servië uitgegeven, benevens giften tot een gezamenlijk bedrag van 500,000 ducaten. — Volgens de Armg and Navy Gazette zou graaf Schouvaloff, gezant van Rusland aan het Huf van St. James, eerstdaags teruggeroepen worden om in de omgeving van den Czaar een gewigtigo functie te vervullen. — Volgens berigien uit CLpa Coast Castle, d